08 – Hesus

Ug ibutang ko ang panagkaaway sa taliwala mo ug sa babaye, ug sa taliwala sa imong kaliwat ug sa iyang kaliwat; siya magasamad sa imong ulo, ug ikaw magasamad sa iyang tikod.

Unya si Isaac misulti kang Abraham nga iyang amahan, ug miingon: Amahan ko. Ug siya mitubag: Ania ako, anak ko. Ug siya miingon: Ania karon ang kalayo ug ang sugnod, apan hain man ang nating carnero nga igahalad-nga-sinunog? Ug mitubag si Abraham: Ang Dios sa iyang kaugalingon magatagana sa nating carnero nga igahalad-nga-sinunog, anak ko; ug busa nagapadayon sila sa paglakaw nga nanagkuyog.

Ug mitubag ang Dios kang Moises: AKO MAN ANG MAO AKO: Ug miingon siya: Mao kini ang igaingon mo sa mga anak sa Israel: AKO MAN, mao ang nagsugo kanako nganha kaninyo.

Ug kong may usa nga makasala, ug makabuhat sa bisan unsa niadtong mga butanga nga ginadili sa sugo ni Jehova, bisan wala siya mahibalo, niana nakasala siya, ug magapas-an siya sa iyang sala. Ug magadala siya ngadto sa sacerdote sa usa ka carnerong lake nga walay ikasaway gikan sa panon, ingon sa imong pagpabili alang sa halad-tungod-sa-paglapas, ug ang sacerdote magabuhat sa pagtabon-sa-sala alang kaniya sa iyang sayup nga nabuhat tungod sa walay pagpanghibalo, ug siya pagapasayloon.

Apan alang kanako nasayud ako nga ang akong Manluluwas buhi man, Ug sa kaulahian nga adlaw siya motindog sa ibabaw sa yuta:

Dios ko, Dios ko, nganong gibi yaan mo ako? Ngano nga halayo ka kaayo gikan sa pagtabang kanako, ug sa mga pulong sa akong pag-agulo?

Gibubo ako sama sa tubig, Ug ang tanan ko nga kabukogan nangalisa: Ang akong kasingkasing sama sa talo; Kini natunaw sa sulod nako. Miuga sama sa usa ka bika ang akong kusog; Ug ang akong dila mitapot sa akong mga apapangig; Ug gidala mo ako ngadto sa abug sa kamatayon. Kay ang mga iro nanaglibut kanako: Usa ka panon sa mamumuhat sa kadautan nanaglikus kanako; Gipalagbasan nila ang akong mga kamot ug ang akong mga tiil. Arang ko nga maisip ang tanan ko nga mga bukog. Sila nagatan-aw ug nagatutok kanako; Gibahinbahin nila ang akong mga bisti sa taliwala nila, Ug sa akong kupo nanagrifa sila.

Sa imong kamot nagatugyan ako sa akong espiritu: Nagtubos ikaw kanako, Oh Jehova, ikaw ang Dios sa kamatuoran.

Siya nagabantay sa tanan niyang mga bukog: Walay usa kanila nga madugmok.

Oo, ang akong suod nga higala, nga gisaligan ko, Nga nakakaon sa akong tinapay, Nag-alsa sa iyang tikod batok kanako.

Ang iyang ngalan molungtad sa walay katapusan; Ang iyang ngalan magapadayon ingon nga nagapadayon pa ang adlaw: Ug ang mga tawo mabulahan diha kaniya; Ug ang tanang kanasuran motawag kaniya nga malipayon.

Himoon ko usab siya nga akong panganay, Ang labing hataas sa mga hari sa yuta.

Ang bato nga gisalikway sa mga magtutukod Nahimo nga pangulo sa pamag-ang.

Kinsa bay nakasaka ngadto sa langit, ug nanaug? Kinsa bay nagahipos sa hangin diha sa iyang mga kinomo? Kinsa bay nakahugpong sa katubigan sulod sa iyang panapton? Kinsa bay nagapahimutang sa tanang mga kinatumyan sa yuta? Kinsa ba ang iyang ngalan, ug kinsa ba ang ngalan sa iyang anak nga lalake, kong ikaw nahibalo?

Sa tuig sa pagkamatay ni hari Uzzias, nakita ko ang Ginoo nga nagalingkod sa usa ka trono, hataas ug tinuboy; ug ang iyang mga saput nakapuno sa templo. Sa ibabaw kaniya diha ang mga serafines: ang tagsatagsa may unom ka mga pako; sa duruha gitabonan ang iyang nawong, ug sa duruha gitabonan ang iyang mga tiil, ug sa duruha siya milupad. Ug ang usa misinggit sa usa, ug miingon: Balaan, balaan, balaan, si Jehova sa mga panon: ang tibook nga yuta napuno sa iyang himaya.

Busa ang Ginoo gayud maoy mohatag kaninyo ug usa ka timaan: ania karon, ang usa ka ulay manamkon, ug magaanak ug usa ka anak nga lalake, ug pagatawgon ang iyang ngalan Emmanuel. Mantequilla ug dugos maoy iyang pagakan-on hangtud sa iyang pagkahibalo sa pagsalikway sa dautan, ug sa pagpili sa maayo. Kay sa dili pa ang bata makakat-on sa pagsalikway sa dautan, ug sa pagpili sa maayo, ang yuta kansang duruha ka mga hari imong gikasilagan pagabiyaan.

Ang katawohan nga naglakaw sa kangitngitan nakakita ug usa ka dakung kahayag: sila nga nagpuyo sa yuta sa landong sa kamatayon, misidlak sa ibabaw nila ang kahayag.

Kay alang kanato ang usa ka bata natawo, alang kanato ang usa ka anak nga lalake gihatag; ug ang kagamhanan igatungtong sa iyang abaga: ug ang iyang ngalan pagatawgon Kahibulongan, Magtatambag, Dios nga Makagagahum, Amahan nga walay Katapusan, Principe sa Pakigdait. Sa kauswagan sa iyang kagamhanan ug sa pakigdait walay katapusan, ibabaw sa trono ni David, ug sa ibabaw sa iyang gingharian, aron sa pagtukod niini, ug sa pagtuboy niini nga may justicia ug pagkamatarung sukad karon bisan hangtud sa walay katapusan. Ang kakugi ni Jehova sa mga panon maoy magahimo niini.

Ug may mogula nga usa ka, saha gikan sa punoan ni Isai, ug mobunga ang usa ka sanga gikan sa iyang mga gamot. Ug ang Espiritu ni Jehova mopuyo sa ibabaw kaniya, ang espiritu sa kaalam ug sa pagsabut, ang espiritu sa pagtambag ug kagahum, ang espiritu sa kahibalo ug sa kahadlok kang Jehova.

Dili nila pagadauton ni pagagub-on ang tibook ko nga bukid nga balaan; kay ang yuta mapuno sa kahibalo kang Jehova, ingon sa mga tubig nga nagatabon sa dagat. Ug mahitabo niadtong adlawa, nga ang gamot ni Isai, nga nagatindog ingon nga usa ka bandila sa mga katawohan, kaniya mangita ang mga nasud; ug ang iyang dapit nga pagapahulayan mahimong mahimayaon.

Unya ang mga mata sa mga buta mangabuka, ug ang mga igdulungog sa mga bungol makadungog. Unya ang tawo nga piang molukso sama sa lagsaw, ug ang dila sa amang magaawit; kay sa kamingawan magagula ang mga tubig, ug ang mga sapa sa kamingawan.

Ania karon, ang akong sulogoon, nga akong ginapataas; ang akong pinili, nga kaniya ang akong kalag nagakalipay: ako nagbutang sa ibabaw kaniya sa akong Espiritu; siya magadala ug justicia sa mga Gentil.

Mao kini ang giingon ni Jehova, ang hari sa Israel, ug ang iyang Manunubos, si Jehova sa mga panon: Ako mao man ang nahauna, ug ako mao man ang naulahi, ug gawas kanako wala nay Dios.

Ako naghatag sa akong likod sa mga maghahampak, ug sa akong mga aping kanila nga nanag-ibut sa buhok; wala nako tagoi ang akong nawong gikan sa kaulaw ug pagluwa.

Ania karon, ang akong alagad magahimo sa pagkabuotan, siya pagabayawon ug igapataas ug mahataas gayud kaayo. Sama sa kadaghanan nanghibulong kanimo (ang niyang nawong nasamadsamaran gayud labaw kay sa bisan kinsa nga tawo, ug ang iyang dagway labaw pa kay sa mga anak sa mga tawo), Sa pagkaagi nga siya magabisibis sa daghanang mga nasud; ang mga hari managtak-um sa ilang mga baba sa atubangan niya: kay kadtong wala pa ikasugilon kanila makita nila; ug kadtong wala nila hidunggi, ila nga hisabtan.

Kinsa bay nakatoo sa among balita? ug kang man ikapadayag ang bukton ni Jehova? Kay siya mitubo sa iyang atubangan ingon sa usa ka linghod nga tanum, ug ingon sa usa ka gamut gikan sa usa ka mamalang yuta: siya walay panagway ni kaanyag; ug sa diha nga ato na siya nga makita, wala ing katahum aron ato nga tinguhaon siya. Gitamay siya, ug gisalikway sa mga tawo; usa ka tawo sa mga kasub-anan, ug nakasinati sa pag-antus: ug ingon sa usa nga gikan kaniya gitago sa mga tawo ang ilang nawong siya gibiaybiay; ug siya wala nato mahala. Sa pagkamatuod gipas-an niya ang atong kasakitan, ug gipas-an niya ang atong mga kasub-anan; apan siya giila nato nga binunalan, hinampak sa Dios, ug sinakit. Apan siya ginasamaran tungod sa atong kalapasan, siya napangos tungod sa atong mga kasal-anan; ang silot sa atong pakigdait diha sa ibabaw niya; ug tungod sa iyang mga labod kita nangaayo. Kitang tanan sama sa mga carnero nanghisalaag; ang tagsatagsa kanato misimang sa iyang kaugalingon nga dalan; ug gibutang ni Jehova diha kaniya ang kasal-anan nato nga tanan. Siya gidaugdaug, apan sa diha nga siya gisakit, wala niya bukha ang iyang baba; ingon sa usa ka nating carnero nga ginadala ngadto sa ihawan, ug ingon sa usa ka carnero nga naamang sa atubangan sa iyang mga maggugunting, mao usab wala niya bukha ang iyang baba. Pinaagi sa pagdaugdaug ug sa paghukom siya gikuha; ug mahatungod sa iyang kaliwatan, kinsa ba ang anaa kanila nga nagpalandong nga siya giputol gikan sa yuta sa mga buhi tungod sa kalapasan sa akong katawohan kang kinsa angay ang hampak? Ug gibuhat nila ang iyang lubnganan uban sa dautan ug ang iyang kamatayon uban sa mga dato; ngani siya wala makabuhat ug pagpanlupig, ni dihay limbong sa iyang baba. Apan nahimut-an ni Jehova ang pagsamad kaniya; iya nga gisakit siya: kong ikaw mohimo sa iyang kalag nga usa ka halad-alang-sa-sala, siya makakita sa iyang kaliwat, siya mopahalugway sa iyang mga adlaw, ug ang kahimut-an ni Jehova motubo sa iyang kamot. Siya makakita gikan sa kasakit sa iyang kalag, ug matagbaw: pinaagi sa kahibalo sa iyang kaugalingon ang akong alagad nga matarung magapamatarung sa daghan; ug siya ang mopas-an sa ila nga mga kasal-anan. Tungod niini hatagan ko siya ug usa ka bahin uban sa dagku, ug uban sa mga mabaskug siya magabahin sa mga inagawan; tungod kay iya nga gibubo ang iyang kalag ngadto sa kamatayon, ug siya giisip uban sa mga malapason: bisan pa iyang gipas-an ang sala sa daghan, ug naghimo ug paglaban alang sa mga malapason.

Ang Espiritu ni Jehova nga Ginoo ania sa ibabaw kanako; tungod kay gidihogan ako ni Jehova aron sa pagwali sa maayong mga balita sa mga maaghop; ako gipaanhi niya aron sa pagbugkos sa mga dugmok ug kasingkasing, aron sa pagmantala sa kagawasan sa mga binihag, ug sa pag-abli sa bilanggoan alang kanila nga ginagapus; Aron sa pagmantala sa tuig sa pagpasig-uli uban kang Jehova, ug sa adlaw sa pagpanimalus sa atong Dios; aron sa paglipay niadtong tanan nga nagbalata; Aron sa pagtudlo kanila nga nanagbalata didto sa Sion, aron sa paghatag kanila ug purongpurong nga bulak nga puli sa abo; ang lana sa kalipay, puli sa pagbalata; ang bisti sa pagdayeg, puli sa espiritu sa kasub-anan; aron sila pagatawgon nga mga kahoy sa pagkamatarung, nga ginatanum ni Jehova, aron siya pagahimayaon.

Ania karon, ang mga adlaw moabut na, miingon si Jehova, nga ako magapatindog alang kang David, usa ka matarung nga Sanga, ug siya magahari ingon nga hari ug magadumala sa pagkamanggialamon, ug ipakanaug niya ang justicia ug ang pagkamatarung dinhi sa yuta.

Ania karon, ang mga adlaw moabut na, nagaingon si Jehova, nga ako magabuhat ug usa ka bag-ong tugon uban sa balay sa Israel, ug uban sa balay sa Juda: Dili sama sa tugon nga gibuhat ko uban sa ilang mga amahan sa adlaw nga giagak ko sila sa kamot sa pagpagula kanila gikan sa yuta sa Egipto; nga ang maong tugon ilang gilapas, bisan ako mao ang ilang bana, nagaingon si Jehova. Apan kini mao ang tugon nga pagabuhaton ko uban sa balay sa Israel sa tapus niadtong mga adlawa, nagaingon si Jehova: Ibutang ko ang akong Kasugoan sa ilang sulod nga mga bahin, ug diha sa ilang kasingkasing kini isulat ko; ug ako mahimong ilang Dios, ug sila mahimong akong katawohan. Ug sila dili na gayud magtudlo ang tagsatagsa ka tawo sa iyang isigkatawo ug ang tagsatagsa ka tawo sa iyang igsoon, sa pag-ingon: Ilhon mo si Jehova: kay silang tanan managpakaila kanako, gikan sa labing diyutay kanila ngadto sa labing daku kanila, nagaingon si Jehova: kay pasayloon ko ang ilang kasal-anan, ug dili na gayud hinumduman ko ang ilang sala.

Ug sa mga adlaw nianang mga haria, ang Dios sa langit magatukod usa ka gingharian nga dili gayud malumpag, ni ang gahum niana mahibilin sa lain nga katawohan; apan kini magadugmok ug magaut-ut niining tanan nga mga gingharian, ug kini molungtad sa walay katapusan.

Unya si Nabucodonosor ang hari, nahibulong ug midali sa pagbangon: siya misulti ug miingon sa iyang mga magtatambag: Dili ba totolo ka mga tawo nga ginapus ang atong gipanghulog sa taliwala sa kalayo? Sila mingtubag ug ming-ingon sa hari: Matuod, Oh hari. Siya mitubag ug miingon: Ania karon, nakita ko nga upat na ka tawo nga dili ginapus, nga nanlakaw sa taliwala sa kalayo, ug sila wala maunsa; ug ang dagway sa ikaupat sama sa usa ka anak nga lalake sa mga dios.

Ako nagsud-ong hangtud ang mga trono gibutang, ug ang usa nga mao ang tigulang sa mga adlaw milingkod: ang iyang mga bisti maputi ingon sa nieve, ug ang buhok sa iyang ulo sama sa lonlon nga balhibo sa carnero; ang iyang trono mao ang nagadilaab nga siga, ug ang mga ligid niini mao ang nagasiga nga kalayo. Ang sapa nga kalayo migula ug mibaha gikan sa iyang atubangan: mga libo ka mga libo nanag-alagad kaniya, ug napulo ka libo ka napulo ka libo nanagtindog sa iyang atubangan: ang paghukom gisugdan, ug ang mga basahon gibuklad;

Nakita ko diha sa mga panan-awon sa kagabhion, ug, ania karon, may usa nga miabut uban sa mga panganod sa langit nga usa nga sama sa anak sa tawo, ug siya miduol kaniya bisan pa ngadto sa tigulang sa mga adlaw, ug ilang gidala siya haduol sa iyang atubangan. Ug may gihatag kaniya nga dominio, ug himaya, ug gingharian, aron ang tanang mga katawohan, mga nasud, ug mga pinulongan manag-alagad kaniya: ang iyang dominio mao ang dominio nga walay katapusan, nga dili umalagi, ug ang iyang gingharian mao kadtong dili mabungkag.

Busa hibaloi ug sabta, nga sa paggula sa sugo sa pagpahauli ug sa pagtukod sa Jerusalem alang sa Mesias, ang Principe, mapito ka semana, ug kan-uman ug duha ka semana: tukoron kini pag-usab, uban ang dalan ug ang kuta, bisan sa masamok nga mga panahon. Ug sa tapus ang kan-uman ug duha ka semana, ang Mesias pagapatyon, ug siya walay bisan unsa; ug ang katawohan sa laing principe nga moanha, maoy moguba sa ciudad ug sa balaang puloy-anan; ug ang katapusan niana mahiuban sa baha, ug bisan hangtud sa katapusan may gubat; ang mga pagkalumpag gitagal nga daan.

Apan ikaw, Beth-lehem Ephrata, ikaw nga maoy diyutay nga lungsod diha sa taliwala sa mga linibo nga banay sa Juda, gikan kanimo dunay usa nga mogula nganhi kanako nga mahimong magmamando sa Israel; kang kansang kaagi sa kagikanan gikan pa sa kanhing panahon, gikan sa walay katapusan.

Ug siya motindog, ug magapakaon sa iyang panon diha sa kusog ni Jehova, sa pagkahalangdon sa ngalan ni Jehova nga iyang Dios: ug sila magapuyo sa kasigurohan; kay karon siya mahimong daku ngadto sa mga kinatumyan sa kalibutan.

Ang ulahing himaya niining balaya molabaw pa sa unang himaya, nagaingon si Jehova sa mga panon; ug niining dapita igahatag ko ang pakigdait, nagaingon si Jehova sa mga panon.

Pagmaya sa hilabihan uyamut, Oh anak nga babaye sa Sion; pagsinggit, Oh anak nga babaye sa Jerusalem: ania karon, ang imong hari nagaanhi kanimo; siya matarung man ug adunay kaluwasan; mapaubsanon, ug nagakabayo sa asno, bisan sa usa ka nati sa asno.

Ug si Jehova miingon kanako: Ihulog mo sa magkokolon, ang usa ka maayong bili nga ilang gibili kanako. Ug akong gikuha ang katloan ka book nga salapi, ug gihulog ko sa magkokolon, didto sa balay ni Jehova.

Ug igabubo ko ibabaw sa balay ni David, ug sa mga pumoluyo sa Jerusalem, ang espiritu sa gracia ug sa mga pagpangamuyo; ug sila motutok kanako nga ilang gipalagbasan; ug sila magabalata tungod kaniya ingon sa usa nga magabalata tungod sa iyang anak nga lalakeng bugtong, ug maga-antus sa kapait tungod kaniya, ingon sa usa nga nagaantus sa kapait tungod sa iyang panganay nga anak.

Ug adunay moingon kaniya: Unsa kining mga samad sa taliwala sa imong mga kamot? Unya motubag siya: Kana mao ang gisamad kanako didto sa balay sa akong mga abyan. Pagmata na, Oh espada batok sa akong magbalantay sa carnero, ug batok sa tawo nga akong kauban, nagaingon si Jehova sa mga panon: samari ang magbalantay, ug ang mga carnero managkatibulaag: ug pabalikon ko ang akong kamot batok sa mga magagmay.

Ang basahon sa kagikanan ni Jesucristo, anak ni David, anak ni Abraham.

Ug si Jacob nanganak kang Jose, bana ni Maria, kang kinsa natawo si Jesus, ang ginganlan si Cristo.

Busa ang tanan nga mga kaliwatan sukad kang Abraham hangtud kang David, may napulo ug upat ka kaliwatan; ug sukad kang David hangtud sa pagpabalhin kanila ngadto sa Babilonia, napulo ug upat ka kaliwatan; ug sukad sa pagpabalhin kanila ngadto sa Babilonia hangtud kang Cristo, napulo ug upat ka kaliwatan.

Karon ang pagkatawo ni Jesucristo ingon niini: Sa kaslonon pa ang iyang inahan nga si Maria kang Jose, sa wala pa sila managkatiayon, hingkaplagan siya nga nanamkon tungod sa Espiritu Santo.

Ug siya magaanak ug usa ka anak nga lalake, ug pagatawgon mo ang iyang ngalan JESUS, kay siya magaluwas sa iyang lungsod gikan sa ilang mga sala. Ug ngatanan kini nanghitabo aron matuman ang gisulti sa Ginoo pinaagi sa manalagna, nga nagaingon: Ania karon, ang ulay magapanamkon. ug magaanak usa ka anak nga lalake, ug pagatawgon nila ang iyang ngalan Emmanuel, nga kong hubaron: Ang Dios kauban nato.

Ug wala niya ilha siya nga asawa hangtud nga nagaanak sa iyang anak nga panganay, ug gitawag niya ang iyang ngalan JESUS.

Ug sa natawo si Jesus sa Betlehem sa Judea, sa mga adlaw ni Herodes nga hari, ania karon, miabut sa Jerusalem mga mago gikan sa Sidlakan nga nagaingon: Hain ang natawo nga hari sa mga Judio? Kay hingkit-an namo ang iyang bitoon sa Sidlakan, ug mianhi kami sa pagsimba kaniya. Ug sa pagkadungog niini sa hari nga si Herodes, nagubot siya ug ang tibook nga Jerusalem uban kaniya. Ug sa gipatigum niya ang tanang mga punoan sa mga sacerdote ug mga escriba sa lungsod, siya nangutana kanila kong hain matawo si Cristo. Ug sila nag-ingon kaniya: sa Betlehem sa Judea, kay mao kini ang nahasulat pinaagi sa manalagna: Ug ikaw, Betlehem, yuta ni Juda, dili ikaw, sa pagkamatuod, ang labing diyutay sa mga principe sa Juda; kay gikan kanimo mogula ang usa ka pangulo nga mahimong magbalantay sa akong lungsod nga Israel.

Ug sa pagsulod nila sa balay, hingkit-an nila ang bata kauban ni Maria nga iyang inahan, ug sa pagpanaghapa nila, ilang gisimba siya; ug sa naukban ang ilang mga bahandi, ilang gihalaran siya sa mga gasa: bulawan incienso ug mirra.

Ako, sa pagkamatuod, nagabautismo kaninyo sa tubig nga sa paghinulsol, apan ang nagasunod kanako labi pang gamhanan kay kanako, nga sa sapin niya dili ako takus magadala; siya magabautismo kaninyo sa Espiritu Santo ug sa kalayo; Nga ang iyang nigo nga paliran anaa sa iyang kamot, ug pagahinloan gayud niya pag-ayo ang iyang giokan, ug pagatigumon niya ang trigo sa iyang dapa apan pagasunogon niya ang dagami sa kalayo nga walay pagkapalong.

Unya miadto si Jesus kang Juan ngadto sa Jordan gikan sa Galilea aron siya pagabautismohan niya. Apan si Juan misalanta kaniya nga nagaingon: Ako ang may kinahanglan nga pagabautismohan nimo, ug ikaw na hinoon ang moanhi kanako? Apan sa mitubag si Jesus, miingon kaniya: Pasagdi una karon, kay mao kini ang angay kanato aron sa pagtuman nga hingpit sa tibook nga pagkamatarung, Unya gipasagdan siya. Ug sa nabautismohan na si Jesus gilayon mihaw-as siya sa tubig. Ug ania karon, naukban kaniya ang mga langit, ug iyang nakita ang Espiritu sa Dios, nga mikunsad ingon sa salampati, ug mianha sa ibabaw niya. Ug ania karon usa ka tingog gikan sa mga langit, nga nagaingon: Kini mao ang akong Anak nga hinigugma, nga kaniya ako adunay kalipay.

Unya si Jesus gihatud sa Espiritu sa kamingawan aron pagatintalon sa yawa. Ug sa nakapuasa siya sa kap-atan ka adlaw ug kap-atan ka gabii gigutom siya.

Sukad niadto misugod si Jesus sa pagwali, ug pag-ingon: Maghinulsol kamo, kay haduol na ang gingharian sa langit.

Ug gilibut ni Jesus ang tibook Galilea, nga nagapanudlo didto sa mga sinagoga nila, ug nagamantala sa Maayong Balita sa gingharian, ug nagaayo sa tanan nga balatian, ug tanan nga sakit sa katawohan. Ug ang iyang kabantug nasangyaw sa tibook nga Siria; ug gipanagdala kaniya ang tanang mga masakiton, ang mga gitakboyan sa mga nagakalainlain nga mga balatian, ug mga kasakitan, ug mga hingyawaan ug mga saputon, ug mga paralitico; ug iyang giayo sila. Ug nanagnunot kaniya ang dagkung panon sa mga tawo gikan sa Galilea, ug gikan sa Decapolis, ug gikan sa Jerusalem, ug gikan sa Judea, ug gikan sa unahan sa Jordan.

Dili kamo maghunahuna nga ako mianhi sa pagbungkag sa Kasugoan, kun sa mga Manalagna; wala ako moanhi sa pagbungkag, kondili aron sa pagtuman.

Tungod niini nagaingon ako kaninyo, dili kamo magakaguol tungod sa inyong pagkinabuhi, kong unsa ang inyong pagakan-on, ug kong unsa ang inyong pagaimnon; bisan tungod sa inyong lawas, kong unsa ang inyong igasul-ob. Dili ba ang kinabuhi labaw kay sa kalan-on, ug ang lawas labaw kay sa panapton?

Dili ang tanan nga nagaingon kanako: Ginoo, Ginoo; makasulod sa gingharian sa langit, kondili kadtong nagabuhat sa kabubut-on sa akong Amahan nga atua sa langit.

Ug si Jesus miingon kaniya: Ang mga milo adunay mga lungib, ug ang mga langgam sa langit adunay mga salag; apan ang Anak sa Tawo walay kaurarayan sa iyang ulo.

Ug ang mga tawo nanghibulong, nga nagaingon: Kinsa ba kini nga bisan pa ang mga hangin ug dagat nagasugot kaniya?

Apan sa nahibaloan ni Jesus ang ilang mga hunahuna, miingon: Nganong nagahunahuna kamo ug dautan sa inyong mga kasingkasing?

Apan, aron inyong hibaloan nga ang Anak sa tawo adunay gahum sa yuta sa pagpasaylo sa mga sala, (gilayon miingon sa giparalisis): Tumindog ka, ug kuhaa ang imong duyan, ug umadto ka sa imong balay.

Ug si Jesus nagalibod sa tanang mga lungsod ug mga balangay sa pagtudlo didto sa ilang mga sinagoga, ug sa pagmantala sa Maayong Balita sa gingharian, ug nagaayo sa tanang balatian ug tanang sakit sa lungsod.

Ug sa iyang gitawag kaniya ang iyang napulo ug duha ka mga tinon-an, iyang gihatagan sila ug pagbulot-an ibabaw sa mga espiritu nga mahugaw, aron sila makaghingilin kanila, ug makagayo sa tanang sakit ug tanang balatian.

Ug pagadumtan kamo sa tanan tungod sa akong ngalan; apan ang magapadayon hangtud sa katapusan, kini maoy maluwas.

Busa, bisan kinsa kadtong magasugid kanako sa atubangan sa mga tawo, ako magasugid usab kaniya sa atubangan sa akong Amahan nga atua sa langit. Apan bisan kinsa nga magalimod kanako sa atubangan sa mga tawo, igalimod ko usab siya sa atubangan sa akong Amahan nga atua sa langit.

Dili kamo magdahum nga ako mianhi sa pagdala ug pakigdait sa yuta, wala ako moanhi sa pagdala ug pakigdait, kondili pinuti. Kay mianhi ako sa pagbutang pakigbingkil sa tawo batok sa iyang amahan, ug sa anak nga babaye batok sa iyang inahan, ug sa umagad nga babaye batok sa iyang ugangan nga babaye;

Ang nahagugma sa amahan kun sa inahan labi pa kanako, dili takus kanako; ug ang nahagugma sa anak nga lalake kun sa anak nga babaye labi pa kanako, dili takus kanako. Ug ang wala magapas-an sa iyang cruz ug magasunod sa ulahi nako, dili takus kanako.

Mianhi ang Anak sa tawo nga nagakaon ug nagainum, ug sila nanag-ingon: Ania karon ang usa ka tawong ulitan ug palainum sa vino, abyan sa mga maniningil sa buhis ug sa mga makasasala! Ug ang kaalam ginapakamatarung sa iyang mga buhat.

Ang tanang butang gitugyan kanako sa akong Amahan; ug walay nakaila sa Anak kondili ang Amahan; walay bisan kinsa nga nakaila sa Amahan kondili ang Anak, ug siya kang kinsa ang Anak mahamuot sa pagpadayag.

Umari kanako kamong tanan nga gikapuyan ug gibug-atan, ug papahulayon ko kamo. Isangon ninyo ang akong yugo kaninyo, ug magtoon kamo kanako, kay ako maaghop ug mapinaubsanon sa kasingkasing, ug makakaplag kamo ug pahulay sa inyong mga kalag. Kay ang akong yugo masayon, ug magaan ang akong lowan.

Kay ang Anak sa tawo mao ang Ginoo sa adlaw nga igpapahulay.

Ug sa iyang ngalan magalaum ang mga Gentil.

Unya gidala kaniya ang usa ka hingyawaan, buta ug amang, ug iyang giayo siya, sa pagkaagi nga ang buta ug amang nakasulti ug nakakita. Ug ang tanang mga tawo nanghibulong ug nanag-ingon: Mao ba kaha kini ang Anak ni David?

Ug kay hingbaloan ni Jesus ang ilang mga hunahuna, miingon siya kanila: Tanang gingharian nga nabahin batok sa iyang kaugalingon malaglag; ug tanan nga lungsod kun balay nga nabahin batok sa iyang kaugalingon dili molungtad.

Apan kong ako tungod sa Espiritu sa Dios nagahingilin sa mga yawa, matuod gayud nga ang gingharian sa Dios miabut na kaninyo.

Kay ingon nga si Jonas didto sa tiyan sa dakung isda sa tolo ka adlaw ug tolo ka gabii: sa maong pagkaagi, ang Anak sa tawo magapabilin sa kahiladman sa yuta tolo ka adlaw ug tolo ka gabii.

Kay bisan kinsa nga magabuhat sa kabubut-on sa akong Amahan nga atua sa langit, siya mao ang akong igsoon nga lalake ug akong igsoon nga babaye, ug akong inahan.

Magapadala ang Anak sa tawo sa iyang mga manolonda, ug pagakuhaon nila sa iyang gingharian ang tanan nga mga kahigayonan sa pagkapangdol, ug ang mga nagabuhat sa mangil-ad.

Ug nagsugo sa mga katawohan nga managlingkod sa ibabaw sa balili, ug gikuptan niya ang lima ka tinapay ug ang duha ka isda ug sa mihangad sa langit, nagpanalangin siya, ug sa gitipiktipik niya ang mga tinapay gihatag sa mga tinon-an, ug ang mga tinon-an naghatag niini sa mga katawohan. Ug nangaon ang tanan, ug nangabusog sila; ug gihipus nila ang mga tinipik nga nanghibilin nga may napulo ug duha ka bukag nga puno. Ug ang mga nanagpangaon may mga lima ka libo nga mga lalake, walay labut sa mga babaye ug mga bata.

Ug sa ikaupat ka hugna sa gabii, si Jesus miadto kanila nga nagalakaw sa ibabaw sa dagat. Ug sa hingkit-an siya sa mga tinon-an nga nagalakaw sa ibabaw sa dagat, nangalisang sila nga nagaingon: Aniay usa ka abat; ug nanagtiyabaw sila sa kahadlok.

Ug sila nga didto sa sakayan miduol ug misimba kaniya, sa pag-ingon: Matuod gayud nga ikaw mao ang Anak sa Dios!

Ug sa hing-ilhan siya sa mga tawo didto niadtong yutaa, nanagpadala sila ug balita sa libut niadtong tibook nga yuta; ug ilang gidala kaniya ang tanang mga masakiton; Ug sila nagapakilooy kaniya nga makahikap lamang unta sila sa sidsid sa iyang kupo; ug kutob sa mga minghikap, nangaayo.

Ug miduol kaniya ang dagkung panon sa katawohan nga nagdala kauban nila mga bakul, mga buta, mga amang, mga kimay, ug uban pang daghang masakiton, ug ilang gipahamutang sila sa tiilan ni Jesus, ug iyang giayo sila.

Ug gikuptan niya ang pito ka tinapay ug mga isda, ug nagpasalamat siya, ug gitipiktipik niya ug gihatag sa iyang mga tinon-an, ug ang iyang mga tinon-an sa mga panon sa katawohan. Ug silang tanan nangaon ug nangabusog; ug gihipos nila ang mga tinipik nga nanghibilin, pito ka bukag nga puno. Ug sila nga nanagpangaon, upat ka libo ka lalake, walay labut ang mga babaye ug mga bata.

Ug sa mitubag si Simon Pedro, miingon: Ikaw mao ang Cristo, ang Anak sa Dios nga buhi.

Unya nanugon sa iyang mga tinon-an nga dili sila magsugilon bisan kang kinsa, nga siya mao ang Cristo.

Sukad niadtong panahona, misugod si Jesus sa pagpahayag sa iyang mga tinon-an, nga kinahanglan nga moadto siya sa Jerusalem, ug mag-antus ug daghang mga butang gikan sa mga anciano, ug sa mga punoan sa mga sacerdote, ug sa mga escriba, ug pagapatyon siya, ug mabanhaw sa ikatolo ka adlaw.

Kay ang Anak sa tawo moanhi sa himaya sa iyang Amahan, kauban sa iyang mga manolonda, ug unya magatumbas sa tagsatagsa sumala sa iyang binuhatan.

Ug nabalhin ang iyang dagway sa atubangan nila; ug nagsilaw ang iyang nawong sama sa adlaw; ug ang iyang mga bisti nangaputi sama sa kahayag.

Ug sa nagapakigsulti pa siya, ania karon, usa ka panganod nga mahayag milukop kanila; ug, ania karon, usa ka tingog gikan sa panganod nagaingon: Kini mao ang akong Anak nga hinigugma, nga kaniya adunay kalipay ako; kaniya magpatalinghug kamo.

Ug samtang didto sila sa Galilea, miingon kanila si Jesus: Ang Anak sa tawo igatugyan sa mga kamot sa mga tawo; Ug siya pagapatyon nila, ug sa ikatolo ka adlaw mabanhaw siya. Ug nanagsubo sila sa hilabihan gayud.

Magmatngon kamo nga dili kamo magtamay sa usa niining mga gagmay; kay nagaingon ako kaninyo nga didto sa langit ang ilang mga manolonda nagatan-aw sa nawong sa akong Amahan nga atua sa langit. Kay ang Anak sa tawo mianhi sa pagluwas sa nangawala.

Kay kong asa magakatigum ang duha kun tolo sa akong ngalan, atua ako didto sa taliwala nila.

Miingon si Jesus kaniya: Kong buot ka maghingpit, lumakaw ka, ibaligya mo ang imong kahimtang, ug ihatag mo sa mga kabus; ug may bahandi ka sa langit; ug umari ka ug sumunod kanako.

Ania karon, nagatugas kita sa Jerusalem, ug ang Anak sa tawo igatugyan sa mga punoan sa mga sacerdote, ug sa mga escriba, ug ilang pagahukman siya sa kamatayon. Ug siya igatugyan nila sa mga Gentil aron pagabiaybiayon, pagahampakon ug igalansang sa cruz, ug sa ikatolo ka adlaw mabanhaw siya.

Maingon nga ang Anak sa tawo mianhi, dili aron pagaalagaron, kondili sa pag-alagad, ug sa paghatag sa iyang kinabuhi nga lukat alang sa daghan.

Ug ang kadaghanan sa mga tawo nanagpamuklad sa ilang mga bisti sa dalan, ug ang uban namutol sa mga sanga sa mga kahoy, ug gipangatag nila sa dalan. Ug ang mga panon sa katawohan nga nanagpanguna kaniya, ug ang mga nanagsunod, nanagsinggit nga nagaingon: Hosanna sa Anak ni David! Dalayegon ang nagaanhi sa ngalan sa Ginoo! Hosanna sa kahitas-an!

Ug misulod si Jesus sa templo sa Dios, ug giabug niya paingon sa gawas ang tanang mga nagabaligya ug mga nagapalit sa templo; ug gipukan niya ang mga lamesa sa mga mag-iilis sa salapi, ug ang mga lingkoranan sa mga nagabaligya sa mga salampati; Ug nag-ingon kanila: Nahisulat na: Ang akong balay paganganlan balay sa pag-ampo; apan ginabuhat ninyo nga lungib sa mga tulisan! Ug miduol kaniya ang mga buta ug mga bakul sa templo, ug iyang giayo sila. Apan sa hingkit-an sa mga punoan sa mga sacerdote ug sa mga escriba ang mga katingalahan nga iyang gibuhat, ug ang mga bata nga nagahugyaw sa templo nga nanag-ingon: Hosanna sa Anak ni David! sila nanagpanuyo pag-ayo.

Si Jesus nagaingon kanila: Wala ba ninyo hibasahi sa mga Kasulatan: Ang bato nga gisalikway sa mga magtutukod, kini nahimong pangulo nga bato sa pamag-ang, sa Ginoo nagagikan kini, ug makapahibulong ba sa atong mga mata? Busa nag-ingon ako kaninyo, nga pagakuhaon kaninyo ang gingharian sa Dios, ug igahatag sa usa ka nasud nga makapamunga sa mga bunga niya. Ug kadtong mahulog sa ibabaw niining bato, mangabuak sa tinipiktipik; apan kong kinsa ang mahulogan niya, pagatibulaagon siya sama sa abug.

Ug samtang nanagkatigum pa ang mga Fariseo, gipangutana sila ni Jesus sa usa ka pangutana, Nga nagaingon: Unsay hunahuna ninyo nahatungod kang Cristo? Kang kinsa siya nga anak? Sila nagaingon kaniya: Anak ni David. Siya nagaingon kanila: Nan, ngano man si David sa pagsulti sa Espiritu nagangalan kaniya nga Ginoo, nga nagaingon: ang Ginoo nag-ingon sa akong Ginoo: Lumingkod ka sa akong too, hangtud nga ikabutang ko ang imong mgakaaway sa ilalum sa imong mga tiil? Kong si David nagangalan kaniya nga Ginoo, sa unsang pagkaagi nga maanak siya ni David? Ug walay bisan kinsa nga nakahimo sa pagtubag kaniya ug usa ka pulong; ug walay bisan kinsa usab nga nangahas sukad niadtong adlawa sa pagpangutana kaniya ug uban pang mga pangutana.

Dili kamo magpangalan nga mga agalon, kay usa lamang ang inyong agalon, si Cristo.

Unya igatugyan kamo sa kalisdanan, ug pagapatyon kamo, ug pagadumtan kamo sa tanang mga nasud tungod sa akong ngalan.

Kay ingon nga ang kilat nagakilab gikan sa Sidlakan, ug makita hangtud sa Kasadpan, ingon usab niini ang pagpadayag sa Anak sa tawo.

Ug unya magapakita ang ilhanan sa Anak sa tawo sa langit; ug unya managbakho ang tanang mga banay sa yuta, ug makita nila nga moanhi ang Anak sa tawo sa ibabaw sa mga panganod sa langit, nga adunay gahum ug dakung himaya.

Ang langit ug ang yuta moagi, apan ang akong mga pulong dili mahanaw.

Apan kong moanhi ang Anak sa tawo sa iyang himaya, ug ang tanang mga manolonda uban kaniya, unya magalingkod siya sa lingkoranan nga harianon sa iyang himaya. Ug pagatigumon sa atubangan niya ang tanang mga nasud; ug iyang pagabulagbulagon sila, ingon sa magbalantay sa kahayupan nga nagabulag sa mga carnero ug sa mga kanding. Ug igabutang n iya ang mga carnero sa iyang too, ug ang mga kanding sa wala. Unya ang Hari magaingon sa mga nahatoo kaniya: Umari kamo mga binulahan sa akong Amahan, panunda ninyo ang gingharian nga gitagana alang kaninyo sukad pa sa pagkatukod sa kalibutan.

Ug sa nagakaon sila, gikuptan ni Jesus ang usa ka tinapay; ug, sa gipanalanginan niya, iyang gitipiktipik, ug sa gihatag sa mga tinon-an, nagaingon: Kumuha kamo, kumaon kamo: kini mao ang akong lawas. Ug sa gikuptan niya ang copa; nagpasalamat, ug iyang gihatag kanila nga nagaingon: Uminum kamo nga tanan niini! Kay kini mao ang akong dugo sa bag-o nga tugon nga pagaulaon tungod sa daghan alang sa pagpasaylo sa mga sala. Ug ako nagaingon kaninyo, nga gikan karon, dili na ako magainum niining bunga sa parras hangtud niadtong adlawa nga magainum ako pag-usab kauban ninyo sa gingharian sa akong Amahan.

Unya siya nag-ingon kanila: Ang akong kalag nagsubo gayud pag-ayo bisan hangtud sa kamatayon; managpabilin kamo dinhi ug panagtukaw kamo kauban nako.

Kun, nagahunahuna ba ikaw nga dili ako arang makaampo sa akong Amahan, ug pagahatagan ako niya karon dayon, kapin sa napulo ug duha ka mga legion sa iyang mga manolonda? Apan unsaon man unya pagkatuman sa mga Kasulatan nga mao kining kinahanglan nga pagabuhaton?

Apan si Jesus naghilum. Ug ang labawng sacerdote miingon kaniya: Gipapanumpa ko ikaw sa ngalan sa Dios nga buhi nga magtug-an ka kanamo kong ikaw mao ba si Cristo, ang Anak sa Dios. Si Jesus miingon kaniya: Giingon mo. Igaingon ko pa usab kaninyo, nga sukad karon makita ninyo ang Anak sa tawo nga magalingkod sa too sa Gahum, ug moanhi sa ibabaw sa mga panganod sa langit.

Unya gilud-an nila ang iyang nawong ug gisumbag, ug ang uban nagsagpa kaniya, Nga nagaingon: Tagnaa alang kanamo, Cristo, kinsa ang nagsumbag kanimo?

Karon si Jesus nagatindog didto sa atubangan sa gobernador, ug gipangutana siya sa gobernador sa pag-ingon: Ikaw ba ang Hari sa mga Judio? Si Jesus miingon kaniya: Giingon mo.

Busa sa diha nga nanagkatigum na sila, miingon kanila si Pilato: Kinsa ba ang buot ninyo nga pagabuhian ko kaninyo, si Barrabas ba kun si Jesus, ang ginganlan si Cristo?

Si Pilato nag-ingon kanila: Busa, unsa ba ang pagabuhaton ko kang Jesus, nga ginganlan si Cristo? Ang tanan nagaingon kaniya: Ilansang siya sa cruz!

Ug gihuboan siya ug gisul-oban sa usa ka habol nga mapula. Ug nanagsalapid sila ug usa ka purongpurong nga tonokon, ug gisul-ob nila sa iyang ulo, ug usa ka bagakay sa iyang kamot nga too; ug nagluhodluhod sila sa atubangan niya, nanagyubit kaniya, nga nagaingon: Maghimaya, hari sa mga Judio! Ug ilang gilud-an siya, ug gikuha nila ang bagakay ug gibunalan siya sa iyang ulo. Ug siya sa human nila bugalbugali, ilang gihuboan siya sa kupo, ug gisul-oban sa iyang kaugalingong mga saput, ug gidala siya aron igalansang sa cruz.

Ug gibutang nila sa ibabaw sa iyang ulo ang ilang sumbong nga nahasulat: KINI MAO SI JESUS, ANG HARI SA MGA JUDIO.

Ug sa mao usab nga pagkaagi nanagbiaybiay kaniya ang mga punoan sa mga sacerdote, kauban sa mga escriba ug mga anciano, nga nagaingon: Sa uban nagluwas siya, sa iyang kaugalingon dili arang makaluwas. Kong siya mao ang hari sa Israel, manaug siya karon sa cruz, ug motoo kita kaniya. Nagasalig siya sa Dios. Luwason karon niya siya, kong iyang nahamut-an siya, kay siya nag-ingon: Ako Anak sa Dios.

Ug sa haduol na ang ikasiyam ka takna, misinggit si Jesus sa usa ka makusog nga tingog nga nagaingon: Eloi, Eloi, lama sabactani? Nga kong hubaron: Dios ko, Dios ko, nganong gibiyaan mo ako?

Ug si Jesus misinggit pag-usab sa makusog nga tingog ug nagtugyan sa iyang espiritu. Ug ania karon ang tabil sa templo napikas gikan sa ibabaw hangtud sa ubos, ug ang yuta nauyog, ug nangabuak ang mga batong bantilis. Ug nangaukab ang mga lubnganan, ug daghan nga lawas sa mga balaan nga nangatulog, nangabanhaw. Ug sa nanggula sa mga lubnganan, sa tapus sa iyang pagkabanhaw, nangadto sila sa ciudad nga balaan, ug nanagpakita sa daghan. Ug ang centurion ug ang mga kauban niya didto sa pagbantay kang Jesus, sa nasud-ong nila ang linog ug ang mga butang nga nagakahatabo, nangahadlok sila pag-ayo nga nagaingon: Matuod gayud nga kini mao ang Anak sa Dios.

Ug ania karon, miabut ang usa ka dakung linog; kay usa ka manolonda sa Ginoo mikanaug gikan sa langit, ug miduol ug giligid niya ang bato sa pultahan, ug milingkod kaniya. Ang iyang panagway sama sa kilat ug ang iyang bisti maputi ingon sa nieve. Ug tungod sa kahadlok kaniya nanagpangurog ang mga bantay, ug nangahimo nga daw mga patay. Ug ang manolonda mitubag ug miingon sa mga babaye: Ayaw kahadlok kay nahibalo ako nga ginapangita ninyo si Jesus, ang gilansang sa cruz. Wala siya dinhi kay nabanhaw sumala sa gisulti niya. Umari kamo, tan-awa ninyo ang dapit nga gibutangan sa Ginoo. Ug lumakaw kamo pagdali ug suginlan ninyo ang iyang mga tinon-an nga nabanhaw siya sa mga minatay, ug ania karon magauna siya kaninyo sa Galilea, didto igakita ninyo siya. Ania karon, nagasugilon ako kaninyo.

Ug sa nanagpangadto sila sa pagbalita sa iyang mga tinon-an, ania karon, gisugat sila ni Jesus nga nagaingon: Maglipay kamo! Ug sila mingduol ug gigakus nila ang iyang mga tiil ug misimba kaniya. Unya miingon kanila si Jesus: Dili kamo mangahadlok; pangadto kamo, balitai ninyo ang akong mga igsoon aron nga managpangadto sila sa Galilea, ug igakita nila ako didto.

Ug miduol si Jesus ug nagsulti kanila nga nagaingon: Ang tibook nga gahum gitugyan kanako sa langit ug sa yuta; Busa, panlakaw kamo, ug panudloan ninyo ang tanang mga nasud, nga magabautismo kanila sa ngalan sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo; Magatudlo kanila nga managbantay sila sa tanang mga butang nga gisugo ko kaninyo; ug ania karon, ako magauban kaninyo kanunay hangtud sa katapusan sa kalibutan.

Ang sinugdan sa Maayong Balita ni Jesucristo nga Anak sa Dios.

Ako nagabautismo kaninyo sa tubig, apan siya magabautismo kaninyo sa Espiritu Santo.

Ug nahatabo niadtong mga adlawa, nga si Jesus miabut gikan sa Nazaret sa Galilea, ug gibautismohan siya ni Juan sa Jordan. Ug gilayon sa paghaw-as niya sa tubig, hingkit-an niya nga nagisi ang mga langit, ug ang Espiritu nga ingon sa salampati mikunsad sa ibabaw niya. Ug miabut ang usa katingog gikan sa mga langit: Ikaw mao ang akong Anak nga hinigugma, kanimo nalipay gayud ako. Ug gilayon gipagula siya sa Espiritu ngadto sa kamingawan, Ug didto siya sa kamingawan kap-atan ka adlaw nga gitintal ni satanas; ug siya uban sa mga mapintas nga mananap, ug ang mga manolonda nagaalagad kaniya.

Ug misulod sila sa Capernaum; ug gilayon sa adlaw nga igpapahulay misulod siya sa sinagoga ug nagtudlo. Ug nanghibulong sila sa iyang pagtolon-an, kay siya nagatudlo kanila ingon nga adunay pagbulot-an, ug dili ingon sa mga escriba. Ug gilayon sa ilang sinagoga may usa ka tawo nga nagabaton ug espiritu nga mahugaw, ug kini misinggit, Nga nagaingon: Unsay labut namo kanimo, Jesus nga Nazaretnon? Mianhi ka ba sa paglaglag kanamo? Nahibalo ako kong kinsa ikaw, ang Balaan sa Dios. Ug gibadlong siya ni Jesus, nga nagaingon: Humilum ka ug pumahawa kaniya. Ug ang espiritu nga mahugaw, sa nagalubag kaniya, ug sa nakatuaw sa makusog nga tingog, mipahawa kaniya. Ug ang tanan nanghibulong, sa pagkaagi nga nagpinangutan-anay sila sa pag-ingon: Unsa ba kini? Unsa ba nga bag-ong pagtolon-an kini? Kay sa may pagbulot-an nagasugo siya bisan sa mga espiritu nga mahugaw, ug sila nagasugot kaniya? Ug gilayon nasangyaw ang iyang kabantug sa tibook nga kayutaan libut sa Galilea.

Ug giayo niya ang daghang mga masakiton sa nagkalainlaing mga sakit ug gihinginlan niya ang daghang mga yawa, ug wala niya tugoti sila sa pagsulti, kay sila nakaila kaniya.

Apan milakaw siya ug nagsugod sa dakung pagmantala ug pagpabantug sa nahitabo, sa pagkaagi nga wala na mahimo ni Jesus ang pagsulod nga dayag sa lungsod, kondili nagapabilin siya sa gawas, didto sa mga dapit nga mamingaw, ug sila nanagpanuol kaniya gikan sa tanang dapit.

Ug bisan asa siya magasulod sa mga balangay, kun mga lungsod, kun mga kaumahan, ginabutang nila ang mga masakiton sa mga tiyanggihan, ug sila nagapakilooy kaniya, nga bisan lamang makahikap sila sa sidsid sa iyang kupo: Ug ang tanang nakahikap kaniya, nangaayo.

Ug siya nangutana kanila: Apan kamo, unsa man ang pulong ninyo kong kinsa ako? Si Pedro mitubag ug miingon kaniya: Ikaw mao ang Cristo.

Ug nagsugod siya sa pagtudlo kanila nga kinahanglan nga ang Anak sa tawo magaantus ug daghang mga butang, ug nga igasikway sa mga anciano, ug sa mga punoan sa mga sacerdote, ug sa mga escriba, ug pagapatyon, ug unya sa tapus ang tolo ka adlaw mabanhaw.

Kay nagapanudlo siya sa iyang mga tinon-an ug nag-ingon kanila: Ang Anak sa tawo igatugyan sa mga kamot sa mga tawo, ug siya pagapatyon nila, ug sa mapatay na, tapus ang tolo ka adlaw mabanhaw siya.

Ug didto sila sa dalan, nga nagatungas padulong sa Jerusalem; ug si Jesus nagauna kanila, ug nanghibulong sila; ug sila nga nanagsunod nangahadlok. Ug gidala na usab niya ang napulo ug duha, ug nagsugod siya sa pagsulti kanila sa mga butang nga manghitabo kaniya. Nga nagaingon: Ania karon, nagatungas kita padulong sa Jerusalem; ug ang Anak sa tawo igatugyan ngadto sa mga punoan sa mga sacerdote ug sa mga escriba; ug ilang pagahukman siya sa kamatayon, ug igatugyan siya ngadto sa mga Gentil. Nga pagayubitan siya nila, ug pagahampakon; ug pagalud-an, ug pagapatyon; ug sa ikatolo ka adlaw mabanhaw siya.

Kay ang Anak sa tawo mianhi, dili aron pagaalagaran, kondili sa pag-alagad, ug sa paghatag sa iyang kinabuhi nga lukat alang sa daghan.

Ug nangabut sila sa Jerusalem, ug si Jesus misulod sa templo, ug nagsugod pag-abog sa gawas sa mga nanagbaligya ug mga nanagpamalit sa sulod sa templo, ug gipamukan niya ang mga lamesa sa mga magbabaylo, ug ang mga lingkoranan sa mga nanagbaligya ug mga salampati; Ug wala siya motugot nga may magadala ug ginamiton latas sa templo. Ug nagtudlo siya ug nag-ingon kanila: Wala ba mahasulat, Ang akong balay paganganlan balay sa pag-ampo sa tanan nga nasud? Apan gihimo ninyo nga lungib sa mga tulisan. Ug hingdunggan kini sa mga punoan sa mga sacerdote ug sa mga escriba, ug nanagpangita sila kong unsaon ang paglaglag kaniya, kay sila nangahadlok kaniya, sanglit ang tanang panon sa katawohan nanghitingala sa iyang pagtolon-an.

Ug si Jesus mitubag ug miingon, sa diha nga nagpanudlo siya sa templo: Nganong nagaingon ang mga escriba, nga si Cristo mao ang anak ni David?

Ug pagadumtan kamo sa tanang mga tawo tungod sa akong ngalan; apan ang makalahutay hangtud sa katapusan, kini mamaluwas.

Ug unya hikit-an nila ang Anak sa tawo, nga moanhi sa mga panganod, nga adunay dakung gahum ug himaya.

Ang langit ug ang yuta mahanaw, apan ang akong mga pulong dili mahanaw.

Ug sa nagakaon sila, mikuha si Jesus ug tinapay, ug sa nakapanalangin siya iyang gitipiktipik kini ug gihatag kanila, ug miingon: Komuha kamo, kini mao ang akong lawas. Ug mikuha siya ug copa, ug sa nakapasalamat siya, iyang gihatag kanila, ug ang tanan nanagpanginum niini. Ug miingon siya kanila: Kini mao ang akong dugo sa bag-ong tugon, nga pagaulaon tungod sa daghanan.

Apan siya nagahilum, ug wala motubag sa bisan unsa. Ang labawng sacerdote nangutana pag-usab kaniya ug miingon: Ikaw ba si Cristo, ang Anak sa Dalayegon? Ug miingon si Jesus: Mao ako: ug makita ninyo ang Anak sa tawo, nga magalingkod sa too sa Gahum, ug moanhi uban sa mga panganod sa langit.

Ug si Pilato nangutana kaniya: Ikaw ba ang hari sa mga Judio? Ug siya mitubag ug miingon kaniya: Ginaingon mo.

Ug ilang gipasul-oban siya sa mapula; ug sa nakasapid sila sa usa ka purongpurong nga tunokon, gisul-ob kini kaniya. Ug mingsugod sila sa pagyukbo kaniya: Maghimaya ka, Hari sa mga Judio! Ug gibunalan nila ang iyang ulo sa usa ka bagakay, ug ilang ginalud-an siya, ug sa nangluhod sila, ilang gisimba siya. Ug sa tapus sila makagbugalbugal kaniya, ilang gihuboan siya sa purpura, ug gisul-oban sa iyang kaugalingong bisti, ug gihatud siya sa gawas aron igalansang sa cruz.

Ug ang gisulat nga sumbong batok kaniya, gisulat sa ibabaw: ANG HARI SA MGA JUDIO. Ug gilansang nila uban kaniya ang duha ka tulisan, ang usa sa too niya, ug ang usa sa iyang wala. Ug natuman ang Kasulatan nga nagaingon: Ug giisip siya uban sa mga dautan.

Pakanauga karon sa cruz si Cristo, ang Hari sa Israel, aron makakita ug makatoo kita. Ug ang mga nalansang sa cruz kauban niya nanagboyboy kaniya.

Ug sa takna nga ikasiyam misinggit si Jesus sa usa ka makusog nga tingog nga nagaingon: Eloi, Eloi, lama sabactani? nga kong hubaron: Dios ko, Dios ko, nganong gibiyaan mo ako?

Ug si Jesus misinggit sa makusog nga tingog ug nabugto ang ginhawa. Ug ang tabil sa templo napikas gikan sa itaas hangtud sa ubos. Ug sa hingkit-an sa centurion nga nagatindog didto sa atbang niya, nga nabugto na ang iyang ginhawa, miingon siya: Sa pagkamatuod gayud kining tawohana Anak sa Dios.

Ug sa pagsulod nila sa lubnganan, hingkit-an nila ang usa ka batan-ong lalake, nga nagalingkod sa too, nga nagasul-ob sa usa ka kupo nga hataas ug maputi, ug hingkulbaan sila. Apan siya miingon kanila: Ayaw kamo kahadlok, ginapangita ninyo si Jesus nga Nazaretnon, ang gilansang sa cruz; nabanhaw siya, wala siya dinhi; tan-awa ninyo ang gibutangan kaniya. Apan panlakaw kamo, sultihi ninyo ang iyang mga tinon-an ug si Pedro, nga siya magauna kaninyo sa Galilea, didto hikit-an ninyo siya ingon sa ginasulti niya kaninyo. Ug nanggula sila, ug nangalagiw gikan sa lubnganan, kay miabut kanila ang pagkurog ug kahibulong; ug wala sila magsugilon sa bisan unsa kang bisan kinsa, kay nangahadlok sila.

Ug unya ang Ginoong Jesus, sa tapus siya mosulti kanila, gibayaw sa langit, ug milingkod sa too sa Dios. Ug sila nanagpanlakaw ug nagwali sa tanang mga dapit, ang Ginoo nagabuhat uban kanila ug nagpamatuod sa pulong pinaagi sa mga ilhanan nga gipauban. Amen.

Ug ania karon, ikaw magapanamkon ug magaanak usa ka batang lalake ug pagatawgon ang iyang ngalan JESUS. Siya mamahimong daku ug paganganlan nga Anak sa Hataas Uyamut; ug ang Ginoong Dios magahatag kaniya sa lingkoranan nga harianon ni David nga iyang amahan; Ug siya magahari sa balay ni Jacob sa gihapon ug ang iyang gingharian walay katapusan.

Apan si Maria nag-ingon sa manolonda: Unsaon pagkahimo niini nga wala man ako makaila ug lalake? Ug mingtubag ang manolonda, ug miingon kaniya: Ang Espiritu Santo moanhi kanimo, ug ang gahum sa Hataas Uyamut magalandong kanimo: tungod usab niini ang balaan nga matawo paganganlan Anak sa Dios.

Ug nag-anak siya sa iyang kamagu-langan nga Anak nga lalake, ug giputos niya sa mga bakbak, ug gipahigda niya sa usa ka pasungan; tungod kay wala nay dapit alang kanila sa balay nga abutanan.

Kay natawo karon alang kaninyo, sa lungsod ni David, ang Manluluwas, nga mao si Cristo nga Ginoo. Ug kini mao ang ilhanan ninyo: makaplagan ninyo ang usa ka bata nga naputos sa mga bakbak, ug gipahigda sa usa ka pasungan. Ug sa kalit mitungha uban sa manolonda ang usa ka kadaghanan sa mga panong langitnon nga nanagdayeg sa Dios ug nanag-ingon: Himaya sa Dios sa kahitas-an, ug sa yuta pakigdait sa taliwala sa mga tawo nga iyang gikahimut-an.

Ug si Simeon nagapanalangin kanila ug nag-ingon kang Maria nga inahan niya: Ania karon, kining bataa gibutang alang sa pagkapukan ug pagbangon sa daghan sa Israel; ug alang sa usa ka ilhanan nga pagasupakon. Oo, ug usa ka pinuti magalagbas sa imong kaugalingong kalag; aron igapadayag ang mga hunahuna sa daghang mga kasingkasing.

Karon nahitabo nga sa gibautismohan ang tanang katawohan, nga sa nabautismohan usab si Jesus, ug sa nagaampo, ang langit naabli, Ug mikunsad sa ibabaw niya ang Espiritu Santo, sa dagway nga lawasnon sama sa usa ka salampati, ug gikan sa langit may usa ka tingog miabut nga miingon: Ikaw mao ang akong Anak nga hinigugma: kanimo aduna akoy kalipay.

Ug mibalik si Jesus sa gahum sa Espiritu ngadto sa Galilea; ug nasangyaw ang iyang kabantugan sa tibook kayutaan nga nagalibut. Ug siya nanudlo sa ilang mga sinagoga, nga ginahimaya sa tanan.

Ug gihatag kaniya ang basahon ni Isaias nga manalagna; ug, sa nabuklad niya ang basahon, hingkit-an niya ang bahin nga didto nahasulat: Ang Espiritu sa Ginoo ania kanako, tungod kay iya akong gidihog aron sa pagmantala sa Maayong Balita ngadto sa mga kabus; iya akong gisugo sa pag-ayo sa mga masulob-ong kasingkasing, sa pagwali sa kagawasan sa mga bihag, ug sa pagpahiuli sa igtatan-aw sa mga buta, sa paghatag kagawasan sa mga gipiutan, Sa pagmantala sa nahimut-ang tuig sa Ginoo. Ug gilukot niya ang basahon, ug giuli niya kini sa sulogoon, ug milingkod siya; ug ang mga mata sa tanan nga didto sa sinagoga gitutok kaniya. Ug misugod siya sa pag-ingon kanila: Karong adlawa kining Kasulatan natuman sa inyong mga igdulungog.

Ug nanghibulong sila sa iyang pagtulon-an, kay may pagbulot-an ang iyang pulong. Ug sa sinagoga may usa ka tawo nga adunay usa ka espiritu sa yawa nga mahugaw; ug siya misinggit sa makusog nga tingog. Nga nagaingon: Oy, unsay labut namo kanimo, Jesus nga Nazaretnon? Mianhi ba ikaw aron sa paglaglag kanamo? Hingbaloan ko kong kinsa ikaw, ang Balaan sa Dios, Ug gibadlong siya ni Jesus, sa pag-ingon: Humilum ka, ug gumola kaniya. Ug sa tapus siya ilamba sa yawa sa taliwala, kini minggula kaniya sa walay kadautan nga nahimo kaniya. Ug ang katingala miabut kanilang tanan, ug nagsinultihay ang usa ug usa kanila nga nagaingon: Unsa kining pulonga? kay sa may pagbulot-an ug gahum nagasugo siya sa mga espiritu nga mahugaw, ug sila nanggula.

Ug ang mga yawa usab minggula gikan sa daghang mga tawo, nga nanagsinggit ug nanag-ingon: Ikaw mao ang Anak sa Dios. Ug sa nagabadlong kanila wala niya pasultiha sila, tungod kay nakaila sila nga siya mao ang Cristo.

Ug sa nakahuman siya sa pagsulti, miingon siya kang Simon: Palawod ka, ug itaktak ninyo ang inyong mga pukot sa panagat. Ug si Simon sa mitubag, miingon kaniya: Magtutudlo, naghago kami sa tibook gabii ug wala gayud kami ing nakuha, apan tungod sa imong pulong itaktak ko ang mga pukot. Ug sa nahimo nila kini, nakakuha sila ug daghang isda; ug ang ilang mga pukot nagakagisi. Ug gikamay nila ang ilang mga kauban nga didto sa usa ka sakayan, aron moduol ug motabang kanila. Ug miduol sila, ug gipuno nila ang duha ka sakayan, sa pagkaagi nga nagakalunod sila. Apan sa pagkakita ni Simon Pedro niini, mihapa siya sa mga tuhod ni Jesus nga nagaingon: Pahalayo ka kanako, kay ako usa ka tawong makasasala, Ginoo.

Apan si Jesus nga nakasabut sa ilang mga hunahuna, mitubag ug miingon kanila: Ngano nga nagtolotimbang kamo sa inyong mga kasingkasing?

Bulahan kamo kong pagadumtan kamo sa mga tawo, ug kong pagaayran kamo nila sa ilang katilingban, ug pagapanamastamasan kamo, ug pagapanghimarauton ang inyong ngalan, tungod sa Anak sa tawo.

Ug siya miingon kanila: Apan kamo, unsa man ang pulong ninyo kong kinsa ako? Ug sa mitubag si Pedro miingon: Ang Cristo sa Dios. Apan siya nagtugon kanila, ug nagsugo kanila sa dili pagsugilon niini kang bisan kinsa nga tawo; Nga nagaingon: Ang Anak sa tawo kinahanglan magaantus sa daghang mga butang, ug igasalikway sa mga anciano ug sa mga pangulong sacerdote, ug sa mga escriba, ug pagapatyon, ug mabanhaw sa ikatolo ka adlaw.

Ang tanang mga butang gitugyan kanako sa akong Amahan; ug walay tawo nga nakaila kong kinsa ang Anak, kondili ang Amahan; ug kong kinsa ang Amahan, kondili ang Anak, ug siya kang kinsa ang Anak buot magapadayag.

Ug nagaingon ako kaninyo: Ang tagsatagsa nga magasugid kanako sa atubangan sa mga tawo, siya igasugid usab sa Anak sa tawo sa atubangan sa mga manolonda sa Dios. Apan ang magalimod kanako sa atubangan sa mga tawo, igalimod usab sa atubangan sa mga manolonda sa Dios.

Ug iyang gitawag ngadto kaniya ang napulo ug duha ug miingon kanila: Ania karon, nagatungas kita sa Jerusalem, ug ang tanang mga butang nga gisulat sa mga manalagna matuman dinhi sa Anak sa tawo. Kay igatugyan siya ngadto sa mga Gentil, ug pagapatyon, ug pagapakaulawan, ug pagalud-an. Ug sila magahampak ug magapatay kaniya, ug sa ikatolo ka adlaw mabanhaw siya.

Kay ang Anak sa tawo mianhi sa pagpangita ug sa pagluwas niadtong nawala.

Ug misulod siya sa templo, ug misugod sa pag-abog ngadto sa gawas sa mga nanagbaligya ug mga nanagpamalit didto, Nga nag-ingon kanila: Nahisulat na, Ug ang akong balay, balay sa pag-ampo, apan gibuhat ninyo kini nga lungib sa mga tulisan. Ug nagtudlo siya sa matag-adlaw sa templo. Apan ang mga pangulong sacerdote ug ang mga escriba, ug ang mga dagkung tawo sa lungsod naninguha sa paglaglag kaniya. Ug wala silay hingkaptagan nga arang pagabuhaton, kay ang tanang katawohan nanaghangad nga nagapatalinghug kaniya.

Apan siya mitutok kanila ug miingon: Unsa man diay kining nahasulat: Ang bato nga gisalikway sa mga magtutukod, kini nahimong pangulo nga bato sa pamag-ang? Ang tanan nga nahulog sa ibabaw niadtong batoha mangadugmok; apan bisan kinsa ang mahulogan niya, kini magasabwag kaniya sama sa abog.

Ug pagadumtan kamo sa tanang mga tawo tungod sa akong ngalan.

Ug unya makita nila ang Anak sa tawo nga moanhi sa usa ka panganod nga adunay dakung gahum ug himaya.

Ang langit ug ang yuta mahanaw, apan ang akong mga pulong dili mahanaw.

Ug mikuha siya ug tinapay, ug sa nakapasalamat siya, iyang gitipiktipik ug gihatag kanila nga nagaingon: Kini mao ang akong lawas nga gihatag tungod kaninyo; buhata ninyo kini nga handumanan kanako. Sa maong pagkaagi usab mikuha siya sa usa ka copa sa human ang panihapon nga nagaingon: Kini nga copa mao ang bag-ong tugon sa akong dugo nga pagaulaon tungod kaninyo.

Apan kamo mao kadtong nanagpadayon kauban nako sa mga pagtintal kanako. Ug ako nagatudlo kaninyo ug usa ka gingharian, ingon nga ang akong Amahan nagatudlo kanako. Aron managpangaon ug managpanginum kamo sa akong lamesa didto sa akong gingharian; ug managlingkod kamo sa mga lingkoranan nga harianon, sa paghukom sa napulo ug duha ka banay ni Israel.

Ug sa diha siya sa paghingutas, nagaampo siya sa labihang kainit, ug ang iyang singut nahimong ingon sa mga tinulo sa dugo, nga nagakatagak sa yuta.

Apan sukad karon ang Anak sa tawo magalingkod sa too sa gahum sa Dios. Ug silang tanan nanag-ingon: Busa, mao ba ikaw ang Anak sa Dios? Ug siya miingon kanila: Kamo nanag-ingon nga mao ako.

Ug si Pilato nangutana kaniya nga nagaingon: Mao ba ikaw ang hari sa mga Judio? Ug siya mitubag kaniya ug miingon: Ginaingon mo.

Ug sa miabut sila sa dapit nga ginganlan Golgotha, didto ilang gilansang siya sa cruz, ug ang duha ka tulisan, ang usa sa too ug ang usa sa wala. Ug si Jesus miingon: Amahan, pasayloa sila, kay wala sila manghibalo sa ilang ginabuhat. Ug sa pagbahinbahin nila sa iyang bisti, ilang girifahan.

Ug may usa usab ka sinulat sa ibabaw niya (sa mga titik nga Greciahanon Linatin, ug Hebreohanon): KINI MAO ANG HARI SA MGA JUDIO.

Ug siya miingon: Jesus, hinumdumi ako kong ikaw moadto na sa imong gingharian. Ug si Jesus miingon kaniya: Sa pagkamatuod nagaingon ako kanimo: Karon magauban ka kanako sa Paraiso.

Ug karon sa haduol na ang ikaunom ka takna, miabut ang kangitngit sa ibabaw sa tibook nga yuta hangtud sa ikasiyam ka takna. Ug mingitngit ang adlaw, ug ang tabil sa templo nagisi sa taliwala. Ug si Jesus, sa misinggit sa makusog nga tingog, miingon: Amahan, sa imong mga kamot itugyan ko ang akong espiritu. Ug sa nakapamulong siya niini, iyang gitugyan ang espiritu.

Ug nahatabo nga, samtang nalibog sila mahatungod niini, ania karon, nagatindog sa atubangan nila ang duha ka lalake nga may bisti nga masulaw. Ug sa nangahadlok sila ug nanagduko sa yuta, ilang giingon sila: Nganong ginapangita ninyo ang buhi sa taliwala sa mga minatay? Wala siya dinhi kondili nabanhaw. Hinumdumi ninyo ang iyang giingon kaninyo sa didto pa siya sa Galilea;

Ug sa gisugdan niya gikan kang Moises ug gikan sa tanang mga manalagna, iyang gisaysay kanila ang mga butang sa tibook nga Kasulatan nahatungod sa iyang kaugalingon.

Ug siya miingon kanila: Kini mao ang akong mga pulong nga akong gipamulong kaninyo samtang dinhi pa ako kauban ninyo, nga kinahanglan nga matuman sa hingpit ang tanan nga nahasulat mahatungod kanako sa Kasugoan ni Moises, ug sa mga Manalagna, ug sa mga Salmo. Unya gibuksan niya ang ilang mga salabutan aron makatukib sila sa mga Kasulatan. Ug siya miingon kanila: Ingon niini ang nahasulat, nga si Cristo kinahanglan magaantus, ug mabanhaw gikan sa mga minatay sa ikatolo ka adlaw. Ug nga sa iyang ngalan igawali ang paghinulsol ug ang pagpasaylo sa mga sala sa tanang mga nasud magsugod sa Jerusalem.

Ug nahatabo nga samtang siya nagapanalangin kanila, mibulag siya gikan kanila, ug gibayaw ngadto sa langit. Ug sila nanagsimba kaniya, ug nanagpamalik sa Jerusalem nga may dakung kalipay.

Sa sinugdan mao ang Pulong, ug ang Pulong kauban sa Dios, ug ang Pulong mao ang Dios. Kini sa sinugdan kauban sa Dios. Ang tanang mga butang gihimo niya; ug sa wala siya, walay bisan unsa nga mahimo sa nahimo.

Dinhi siya sa kalibutan, ug ang kalibutan gibuhat niya, ug ang kalibutan wala moila kaniya. Sa mga iya mianhi siya, ug ang mga iya wala modawat kaniya. Apan sa tanan nga nanagdawat kaniya, kanila naghatag siya sa katungod sa pagkahimong mga anak sa Dios, kanila nga nanagtoo sa iyang ngalan: Nga nangatawo, dili sa dugo, bisan sa kabubut-on sa unod, bisan sa kabubuton sa tawo, kondili sa Dios. Ug ang Pulong nahimong unod, ug nagpuyo ipon kanato ug atong nakita ang iyang himaya, himaya ingon nga sa bugtong Anak gikan sa Amahan, puno sa gracia ug sa kamatuoran.

Kay ang Kasugoan gihatag pinaagi kang Moises; ang gracia ug ang kamatuoran miabut pinaagi kang Jesucristo.

Saadlaw nga misunodsi Juan nakakita kang Jesus nga nagapadulong kaniya, ug miingon: Tan-awa, ang Cordero sa Dios nga nagakuha sa sala sa kalibutan!

Ug siya mitan-aw kang Jesus samtang kini nagalakaw, ug miingon: Tan-awa, ang Cordero saDios!

lya una nga gipangita ang iyang igsoon nga si Simon, ug miingon kaniya: Hingkaplagan namo ang Mesias (nga kong hubaron, si Cristo).

Si Natanael mitubag kaniya: Rabbi, ikaw mao ang Anak sa Dios; ikaw Hari sa Israel.

Karon, may unom ka tadyaw nga bato nga gipamutang didto, sumala sa batasan sa mga Judio sa pagpanghugas, nga ang tagsatagsa kanila nagasulod ug duha kun tolo ka metreta. Si Jesus miingon kanila: Pun-a ninyo sa tubig ang mga tadyaw. Ug kini gipanagpuno nila hangtud sa ngabil. Ug siya miingon kanila: Kuhaa na ninyo ug dad-on ninyo sa punoan sa kasal. Ug ilang gidala kini. Ug sa gitilawan sa punoan sa kasal ang tubig nga nabalhin na nga vino, ug wala mahibalo kong diin kini gikan (apan hingbaloan sa mga sulogoon nga nanagkuha sa tubig), ang punoan sa kasal nagtawag sa pamanhonon. Ug miingon kaniya: Ang tanang tawo magadalit pag-una sa maayong vino, ug unya kong ang mga dinapit makainum na hangtud matagbaw, mao pay idalit sa labing ubos nga vino, apan ikaw, gitagoan mo ang maayong vino hangtud karon.

Ug nagbuhat siya ug usa ka bunal nga pisi, ug giabog niya ang tanan ngadto sa gawas sa templo, ang mga carnero ug ang mga vaca; ug gipangyabo niya ang mga salapi sa mga mag-iilis, ug gipamukan niya ang mga lamesa nila; Ug sa mga nanagbaligya sa mga salampati miingon siya: Kuhaa ninyo kining mga butanga dinhi; ang balay sa akong Amahan dili ninyo pagbuhaton balay nga baligyaanan. Ang iyang mga tinon-an nahinumdum nga may nahasulat: Ang kakugi alang sa imong balay magalamoy kanako. Busa ang mga Judio mitubag ug miingon kaniya: Unsa ang ilhanan nga ipahayag mo kanamo, ingon nga ikaw nagabuhat niining mga butanga? Si Jesus mitubag ug miingon kanila: Gub-a ninyo kining templo, ug sa ikatolo ka adlaw akong patindugon.

Kong nagsulti ako kaninyo sa mga butang nga yutan-on, ug wala kamo motoo, unsaon ninyo pagtoo kong ako magsulti kaninyo sa mga butang nga langitnon? Ug walay tawo nga nakasaka sa langit, kondili ang nanaug gikan sa langit, ang Anak sa tawo nga anaa sa langit. Ug maingon nga si Moises nagpatindog sa halas sa kamingawan, mao usab, kinahanglan nga pagapatindugon ang Anak sa tawo, Aron ang tanan nga motoo kaniya dili mawala, kondili may kinabuhi nga walay katapusan. Kay gihigugma sa Dios ang kalibutan, sa pagkaagi nga gihatag niya ang iyang Anak nga ugtong, aron ang tanan nga motoo kaniya dili mawala, kondili may kinabuhi nga walay katapusan. Kay ang Dios wala magpaanhi sa iyang Anak sa kalibutan aron sa paghukom sa silot sa kalibutan, kondili aron ang kalibutan maluwas tungod kaniya. Ang motoo kaniya dili hinukman sa silot; apan ang dili motoo kaniya ginahukman na sa silot, kay siya wala motoo sa ngalan sa bugtong nga Anak sa Dios.

Ang nagagikan sa ibabaw, labing hataas sa tanan; ang nagagikan sa yuta, iya sa yuta, ug nagasulti mahitungod sa yuta. Ang nagagikan sa langit labing hataas sa tanan.

Ang Amahan nahagugma sa Anak ug nagatugyan sa tanang mga butang ngadto sa iyang mga kamot. Ang motoo sa Anak may kinabuhi nga walay katapusan, apan ang dili magatuman sa Anak dili makakaplag sa kinabuhi, kondili ang kaligutgut sa Dios pabilin sa ibabaw niya.

Si Jesus mitubag ug miingon kaniya: Ang tanan nga nagainum niining tubiga, pagauhawon pag-usab; Apan bisan kinsa nga moinum sa tubig nga akong igahatag kaniya, dili na gayud pagauhawon siya; apan ang tubig nga akong igahatag kaniya mahimo diha kaniya nga tuburan sa tubig nga magatubod ngadto sa kinabuhi nga walay katapusan.

Ang babaye miingon kaniya: Nahibalo ako nga moanhi ang Mesias (ang ginganlan si Cristo); kong ania na siya, magasaysay siya kanato sa tanang mga butang. Si Jesus miingon kaniya: Ako nga nagapakigsulti kanimo, mao ako.

Busa tungod niini nga hinungdan, ang mga Judio labi pang naninguha sa pagpatay kaniya, kay dili lamang gilapas niya ang adlaw nga igpapahulay, kondili nagangalan sa Dios nga iyang kaugalingon nga Amahan, nga nagapakig-angay siya sa Dios. Busa si Jesus mitubag ug miingon kanila: Sa pagkamatuod, sapagkamatuod, nagaingon ako kaninyo: Ang Anak dili makahimo sa pagbuhat bisan unsa sa iyang kaugalingon, kondili ang nakita niya nga gibuhat sa Amahan; kay ang pagabuhaton niya, kini ginabuhat usab sa Anak sa maong paagi. Kay ang Amahan nahagugma sa Anak, ug nagapahayag kaniya sa tanang mga butang nga iyang gibuhat sa iyang kaugalingon, ug labi pang dagkung mga buhat kay niini ang iyang igapahayag kaniya, aron kamo managpanghibulong. Kay ingon nga ang Amahan naga-banhaw sa mga minatay ug nagahatag kanila sa kinabuhi, niini nga paagi ang Anak nagahatag usab sa kinabuhi sa mga nahamut-an niya. Kay ang Amahan dili magahukom kang bisan kinsa, kondili nga gitugyan niya sa Anak ang tibook nga gahum sa paghukom. Aron ang tanan motahud sa Anak, ingon nga sila nagatahud sa Amahan. Ang wala motahud sa Anak, wala motahud sa Amahan nga nagasugo kaniya. Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo: Ang nagapatalinghug sa akong pulong ug nagatoo kaniya nga nagsugo kanako, may kinabuhi nga walay katapusan, ug dili pagahukman sa silot, kondili miagi na gikan sa kamatayon ngadto sa kinabuhi.

Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo: Ang takna mo-abut, ug ming-abut na, nga ang mga minatay managpatalinghug sa tingog sa Anak sa Dios; ug ang mga nagpatalinghug mangabuhi. Kay ingon nga ang Amahan may kinabuhi sa iyang kaugalingon, sa maong pagkaagi nagahatag usab siya sa Anak aron nga kini makabaton ug kinabuhi sa iyang kaugalingon. Ug siya nagahatag kaniya ug pagbulot-an sa pagpahamtang sa hukom, kay siya Anak sa tawo. Ayaw kahibulong niini; kay ang takna moabut nga ang tanan nga anaa sa mga lubnganan makadungog sa iyang tingog. Ug managpanggula ang mga nanag-buhat sa maayo ngadto sa pagkabanhaw sa kinabuhi; ug ang mga nanagbuhat sa dautan ngadto sa pagkabanhaw sa paghukom.

Si Jesus miingon kanila: Ako mao ang tinapay sa kinabuhi. Ang moari kanako dili gayud gutumon, ug ang motoo kanako dili na gayud uhawon.

Kay nanaug ako gikan sa langit, dili sa pagbuhat sa akong kaugalingong kabubut-on, kondili sa kabubut-on sa nagsugo kanako.

Ako mao ang buhing tinapay nga nanaug gikan sa langit; bisan kinsang tawo nga mokaon niini nga tinapay, siya mabuhi sa gihapon: oo, ug ang tinapay nga akong ihatag mao ang akong unod, alang sa kinabuhi sa kalibutan.

Busa si Jesus miingon kanila: Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo: Gawas kong kamo mokaon sa unod sa Anak sa tawo ug moinum sa iyang dugo, wala kamoy kinabuhi diha kaninyo. Ang mokaon sa akong unod ug moinum sa akong dugo may kinabuhi nga walay katapusan, ug ako magabanhaw kaniya sa katapusan nga adlaw. Kay ang akong unod kalan-on gayud, ug ang akong dugo ilimnon gayud. Ang mokaon sa akong unod ug moinum sa akong dugo magapuyo kanako, ug ako kaniya.

Busa daghan sa iyang mga tinon-an, nga sa ilang pagkadungog niini nanag-ingon: Malisud kini nga pulong, kinsay makapatalinghug niini? Apan si Jesus, sa hingbaloan niya sa iyang kaugalingon nga ang iyang mga tinon-an nagabagulbol niini, miingon siya kanila: Nakapapangdol ba kini kaninyo? Busa unsa man diay kong inyong makita ang Anak sa tawo nga mosaka sa dapit diin siya kaniadto? Ang espiritu mao ang nagahatag sa kinabuhi; ang unod walay kapusnan bisan sa unsa: ang mga pulong nga akong gipamulong kaninyo mao ang espiritu, ug ang kinabuhi.

Ug siya miingon: Tungod niini nga hinungdan nagaingon ako kaninyo, nga walay tawo makaduol kanako, gawas kong kini gitugot kaniya sa Amahan.

Tungod niini daghan sa iyang mga tinon-an mibiya kaniya, ug wala na mokuyog. Busa si Jesus miingon sa napulo ug duha: Buot ba usab kamo motalikod kanako? Si Simon Pedro mitubag kaniya: Ginoo, kang kinsa kami moadto? Ikaw ang may mga pulong sa kinabuhi nga walay katapusan.

Busa si Jesus mitubag kanila ug miingon: Ang akong pagtolon-an dili ako, kondili iya sa nagsugo kanako. Kong bisan kinsa nga buot magabuhat sa iyang kabubut-on, mahibalo siya sa pagtolon-an, kong kini gikan ba sa Dios, o kong ako nagasulti ba gikan sa akong kaugalingon. Ang nagasulti gikan sa iyang kaugalingon nagapangita sa iyang kaugalingon nga himaya; apan ang nagapangita sa himaya niadtong nagsugo kaniya, kana matuod, ug walay dili pagkamatarung diha kaniya.

Unya misulti pag-usab si Jesus kanila, nga miingon: Ako mao ang kahayag sa kalibutan; ang mosunod kanako, dili magalakaw sa kangitngit, kondili may kahayag sa kinabuhi.

Apan, kong ako ang maghukom, ang akong paghukom tinuod; kay dili ako lamang nga usara, kondili ako ug ang Amahan, nga nagsugo kanako.

Ako mao ang nagahatag sa pagpamatuod sa akong kaugalingon, ug ang Amahan nga nagsugo kanako nagahatag sa pagpamatuod kanako.

Ug siya miingon kanila: Kamo mga taga-ilalum, ako taga-itaas; kamo taga-dinhi mining kalibutana: ako dili taga-dinhi niining kalibutana. Busa miingon ako kaninyo nga mangamatay kamo sa inyong mga sala; kay kong kamo dili managpanoo, nga ako mao si Cristo, mangamatay kamo sa inyong mga sala.

Unya si Jesus miingon kanila: Kong patindugon na ninyo ang Anak sa tawo, unya ra manghibalo kamo, nga ako mao si Cristo; ug nga ako wala magbuhat ug unsa man sa akong kaugalingon, kondili ako nagasulti sa gitudlo kanako sa akong Amahan. Ug ang nagsugo kanako ania uban kanako; wala ako niya pagpasagdi nga mag-usara. Kay ako nagabuhat gihapon sa nahimut-an niya.

Si Jesus miingon kanila: Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo, nga sa wala pa matawo si Abraham, mao na ako.

Hingdunggan ni Jesus nga siya gihinginlan; ug sa hingkit-an siya, gisul-tihan siya: Motoo ba ikaw sa Anak sa Dios? Siya mitubag ug miingon: Kinsa siya Ginoo, aron ako motoo kaniya? Si Jesus miingon kaniya: Hingkit-an mo siya; ug mao ang nakigsulti kanimo. Ug siya miingon: Mitoo ako, Ginoo. Ug misimba kaniya.

Busa si Jesus miingon pag-usab kanila: Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo: Ako mao ang ganghaan sa mga carnero.

Ako mao ang maayong magbalantay sa mga carnero, ang maayong magbalantay sa mga carnero, nagahatag sa iyang kinabuhi tungod sa mga carnero.

Ako mao ang maayong magbalantay sa mga carnero; ug ako nakaila sa ako, ug ang mga ako nakaila kanako; Maingon nga ang Amahan nakaila kanako, ug ako nakaila sa Amahan; ug ako nagahatag sa akong kinabuhi tungod sa mga carnero. Ug ako adunay uban nga mga carnero, nga wala niining torila, nga kinahanglan usab nga ako silang pagadad-on, ug magapatalinghug sila sa akong tingog, ug sila mahimong usa ka panon, usa ka magbalantay. Tungod niini ang Amahan nahagugma kanako, kay ako nagahatag sa akong kinabuhi, aron pagadawaton ko kini pag-usab. Walay bisan kinsa nga makakuha niini gikan kanako, kondili akong ginahatag kini sa kaugalingon ko. May gahum ako sa paghatag sa akong kinabuhi, ug may gahum ako sa pagdawat niini pagusab. Kining sugoa gidawat, ko sa akong Amahan.

Si Jesus mitubag kanila: Giingon ko na kaninyo, ug kamo wala motoo. Ang mga buhat nga akong gibuhat sa ngalan sa akong Amahan, nagapamatuod sila kanako. Apan kamo wala motoo, kay kamo dili sa akong mga carnero. Ang akong mga carnero nagapatalinghug sa akong tingog, ug ako nakaila kanila, ug sila naganunot kanako. Ug ako nagahatag kanila sa kinabuhi nga walay katapusan; ug sila dili na gayud mawala, ug walay bisan kinsa nga makaagaw kanila sa akong kamot. Ang akong Amahan nga maoy naghatag kanila nganhi kanako, labing daku sa tanan; ug walay bisan kinsa nga makahimo pag-agaw kanila sa kamot sa akong Amahan, Ako ug ang akong Amahan usa lamang kami.

Ako ug ang akong Amahan usa lamang kami. Unya ang mga Judio namunit pag-usab ug mga bato, sa pagbato kaniya. Si Jesus mitubag kanila: Daghan ang mga buhat nga maayo nga gipakita ko kaninyo gikan sa Amahan; hain ba kanila niining mga buhata ang hinungdan sa inyong pagbato kanako? Ang mga Judio nanagpanubag kaniya, nga nanag-ingon: Dili tungod sa maayong buhat nagabato kami kanimo, kondili tungod sa pasipala, kay ikaw nga tawo, nagapaka-Dios ka.

Apan kong ginabuhat ko sila, bisan dili kamo motoo kanako, tumoo kamo sa mga buhat, aron kamo makaila ug motoo nga ang Amahan ania kanako, ug ako anaa sa Amahan.

Si Jesus miingon kaniya: Ako mao ang pagkabanhaw ug ang kinabuhi: ang motoo kanako, bisan siya namatay, mabuhi pa siya. Ug ang tanan nga nabuhi ug mitoo kanako, dili na gayud mamatay. Mitoo ba ikaw niini? Siya miingon kaniya: Oo, Ginoo, ako mitoo nga ikaw mao ang Cristo, ang Anak sa Dios, nga mianhi sa kalibutan.

Si Jesus mihilak.

Ug sa naka-ingon siya niini, misinggit siya sa dakung tingog: Lazaro, umari ka sa gawas. Ug migula ang namatay, nga ginapus ang mga tiil ug mga kamot, sa mga igabugkos nga sa lubnganan; ug ang iyang nawong naputos sa usa ka panyo. Si Jesus miingon kanila: Badbari ninyo siya, ug palakta siya.

Sa sunod nga adlaw usa ka daku nga pundok sa katawohan nga ming-abut sa pagpamiesta, sa pagkadungog nila nga si Jesus mianhi sa Jerusalem, Nanagkuha sila sa mga palwa, ug nanggula sa pagdawat kaniya, ug nanagsinggit sila: Hosanna! Dalayegon ang hari sa Israel, nga ming-anhi sa ngalan sa Ginoo!

Ug si Jesus mitubag kanila, nga miingon: Miabut ang takna nga ang Anak sa tawo pagahimayaon.

Amahan, himayaa ang imong ngalan. Unya miabut gikan sa langit ang usa ka tingog: Gihimaya ko na, ug pagahimayaon ko kini pag-usab.

Ug ako, kong ako pagapatindugon gikan sa yuta, kabigon ko ang tanan nganhi kanako gayud. Apan kini giingon niya sa pagpasabut sa kamatayon nga iyang pagakamatyan.

Kining mga butanga giingon ni Isaias, kay nakita niya ang iyang himaya ug nagsulti mahatungod kaniya.

Ang nagasalikway kanako ug wala modawat sa akong mga pulong, may magahukom kaniya: ang pulong nga akong giingon, maoy magahukom kaniya sa katapusan nga adlaw. Kay ako wala magasulti sa akong kaugalingon, kondili nga ang Amahan nga nagsugo kanako, siya naghatag kanako ug usa ka sugo sa akong igapamulong, ug sa akong igasulti.

Ug sa wala pa ang fiesta sa pasko, si Jesus nga nanghibalo nga miabut ang iyang takna sa iyang paggikan niining kalibutana paingon sa Amahan, sa gihigugma niya ang mga iya nga ania sa kalibutan, gihigugma niya sila hangtud sa katapusan.

Busa, sa nakagula siya, miingon si Jesus: Karon ang Anak sa tawo pagahimayaon, ug ang Dios pagahimayaon pinaagi kaniya. Ug ang Dios magahimaya kaniya sa kaugalingon niya, ug magahimaya siya gilayon kaniya.

Si Jesus miingon kaniya: Ako mao ang dalan, ug ang kamatuoran, ug ang kinabuhi; walay bisan kinsa nga maka-abut sa Amahan kondili pinaagi kanako. Kong nakaila pa unta kamo kanako, makaila usab unta kamo sa akong Amahan, ug sukad karon nakaila kamo kaniya ug nakakita kaniya.

Wala ka ba motoo nga ako ania sa Amahan, ug ang Amahan ania kanako? Ang mga pulong nga akong ginapamulong kaninyo wala ko igapamulong sa akong kaugalingon apan ang Amahan nga nagapuyo kanako, siya gayud ang nagabuhat sa mga buhat. Tumoo kamo kanako nga ako ania sa Amahan ug nga ang Amahan ania kanako; kondili hinoon, tumoo kamo kanako tungod sa mao usab nga mga buhat.

Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo: Ang motoo kanako magabuhat sa mao usab nga mga buhat nga gibuhat ko; ug pagabuhaton niya ang labaw pa niini, kay ako moadto sa akong Amahan. Ug bisan unsang butanga nga pagapangayoon ninyo sa akong ngalan, akong pagabuhaton, aron ang Amahan pagahimayaon sa Anak. Kong kamo mangayo bisan unsa sa akong ngalan, akong pagabuhaton kini. Kong nahagugma kamo kanako, magabantay kamo sa akong mga sugo.

Niadtong adlawa kamo makaila nga ako ania sa akong Amahan, ug nga kamo ania kanako, ug nga ako anaa kaninyo.

Ang dili mahagugma kanako, dili magabantay sa akong mga pulong; ug ang pulong nga inyong hingdunggan dili ako. kondili iya sa Amahan nga nagsugo kanako.

Kamo nakadungog sa akong pag-ingon kaninyo: Ako mogikan, ug mobalik kaninyo. Kong nahigugma kamo kanako, managkalipay kamo unta, tungod sa pag-ingon ko: Ako moadto sa Amahan; kay ang akong Amahan labaw pa kanako.

Ako mao ang matuod nga punoan sa parras, ug ang akong Amahan mao ang mag-uuma.

Ako mao ang punoan sa parras, kamo mao ang mga sanga. Kong kinsa ang pabilin kanako, ug ako kaniya, kini magabunga ug daghan; kay kong mahibulag kanako wala kamoy arang mabuhat. Kong ang tawo dili mopabilin kanako, igasalibay siya sama sa usa ka sanga ug magamala ug ilang pagatigumon sila, ug igasugnod sa kalayo; ug mangasunog sila. Kong kamo magapabilin kanako, ug ang akong mga pulong magapabilin kaninyo, managpangayo kamo sa bisan unsang butang nga buot ninyo, ug kini pagabuhaton kaninyo.

Maingon nga ang Amahan nahigugma kanako, ako nahigugma usab kaninyo; managpabilin kamo sa akong gugma. Kong kamo magbantay sa akong mga sugo, managpabilin kamo sa akong gugma; maingon nga ako nagbantay sa mga sugo sa akong Amahan, ug ako nagapabilin sa iyang gugma. Ako nagapamulong kaninyo niining mga butanga, aron ang akong kalipay mopabilin kaninyo, ug ang inyong kalipay mahingpit.

Kini mao ang akong sugo, nga maghigugmaay kamo ang usa ug usa, ingon nga ako nahigugma kaninyo. Gugma nga labaw niini wala kang bisan kinsa, nga ang usa ka tawo nagahatag sa iyang kinabuhi alang sa iyang mga abyan.

Kong ang kalibutan nagadumot kaninyo, nahibalo kamo, nga kini nagadumot kanako sa wala pa kini magadumot kaninyo.

Ang nagadumot kanako, nagadumot usab sa akong Amahan.

Siya magahimaya kanako, kay siya modawat niadtong mga ako, ug magapahayag niini kaninyo. Ang tanang mga butang nga iya sa akong Amahan, ako man; tungod niini, ako nag-ingon, nga siya magadawat sa ako, ug magapahayag niini kaninyo.

Karon kami nanghibalo nga ikaw nakaila sa tanang mga butang, ug nga ikaw wala magkinahanglan sa bisan kinsa nga mangutana pa kanimo. Tungod niini kami mitoo nga ikaw naggikan sa Dios.

Ania karon, moabut ang takna ug miabut na, nga kamo panagbulagbulagon, ang tagsatagsa ngadto sa iyang kauga-lingong pinuy-anan, ug pagabiyaan ninyo nga ako na lamang; apan dili ako usa lamang, kay ang Amahan ania uban kanako. Ako miingon kaninyo niining mga butanga, aron kamo makabaton sa pakigdait kanako. Sa kalibutan kamo may kagul-anan, apan sumalig kamo: gidaug ko ang kalibutan.

Gisulti ni Jesus kining mga butanga, ug sa miyahat siya sa iyang mga mata sa langit, miingon: Amahan miabut na ang takna, himayaa ang imong Anak aron ang imong anak magahimaya kanimo. Maingon nga gihatagan mo siya ug pagbulot-an sa tanan nga unod, aron nga sa tanan nga imong gitugyan kaniya magahatag siya sa kinabuhi nga walay katapusan. Ug mao kini ang kinabuhi nga walay katapusan, nga sila makaila unta kanimo, ang usa lamang ka Dios nga matuod, ug kaniya nga imong gisugo nga mao si Jesucristo. Ako naghimaya kanimo sa yuta, sanglit natuman ko na ang buhat nga imong gitugyan kanako nga pagabuhaton. Ug karon, Amahan, himayaa ako uban gayud kanimo sa himaya nga akong gibatonan uban kanimo sa wala pa ang kalibutan.

Ako nagaampo alang kanila; ako wala mag-ampo alang sa kalibutan, kondili alang sa mga gitugyan mo kanako, kay mga imo man sila. Ug ang tanan nga mga butang nga ako, imo man; ug ang mga imo, ako; ug ako ginahimaya diha kanila.

Apan karon mianhi ako kanimo, ug kining mga butanga akong gisulti sa kalibutan, aron sila makabaton sa akong kalipay nga mahingpit diha kanila. Ako nang gihatag kanila ang imong pulong, ug ang kalibutan nagdumot kanila, kay sila dili iya sa kalibutan, maingon nga ako dili iya sa kalibutan.

Aron silang tanan managhiusa, ingon nga ikaw, Amahan, ania kanako, ug ako anaa kanimo; nga sila usab managhiusa kanato; aron ang kalibutan motoo nga ikaw nagsugo kanako. Ug ang himaya nga imong gihatag kanako, akong gihatag kanila, aron sila mahimong usa, maingon nga kita usa lamang. Ako ania kanila, ug ikaw ania kanako, aron sila mahingpit nga usa; aron ang kalibutan moila nga ikaw nagsugo kanako, ug nahigugma kanila maingon nga ikaw nahigugma kanako. Amahan, buot ko nga kadto usab nga mga gitugyan mo kanako mahiuban kanako kong asa ako, aron sila makakita sa akong himaya nga imong gihatag kanako; kay ikaw nahigugma kanako sa wala pa matukod ang kalibutan.

Sila mitubag kaniya: Si Jesus nga Nazaretnon. Si Jesus miingon kanila: Ako mao siya. Ug si Judas usab nga mao ang nagtugyan kaniya nagatindog uban kanila. Unya sa nakaingon siya kanila: Ako mao siya, nanibog sila ug nangapukan sa yuta.

Si Jesus mitubag: Ang akong gingharian dili niini nga kalibutana; kong ang akong gingharian niini pa nga kalibutana, nan ang akong mga ulipon nakig-away na unta aron dili ako ikatugyan sa mga Judio, apan karon, ang akong gingharian dili gikan dinhi. Unya si Pilato miingon kaniya: Hari ba diay ikaw? Si Jesus mitubag: Gipa mulong mo nga ako hari. Tungod niini ako nagpakatawo, ug tungod niini mianhi ako sa kalibutan, aron ako magahatag ug pagpamatuod alang sa kamatuoran. Ang tagsatagsa nga iya sa kamatuoran magapatalinghung sa akong tingog.

Ug ang mga sundalo nagsalapid ug usa ka purongpurong nga tunokon, ug ilang gibutang kini sa iyang ulo, ug ilang gisul-oban siya ug usa ka bisti nga mapula. Ug sila miduol kaniya ug miingon: Maghimaya, hari sa mga Judio! Ug ilang gisagpa siya sa ilang mga kamot.

Ang mga Judio mitubag kaniya: Kami adunay balaod, ug pinasikad sa among Kasugoan kinahanglan siya mamatay, tungod kay nagpakaanak siya sa Dios.

Karon, mao kadto ang Pangandam sa pasko, sa may ikaunom ang takna. Ug siya miingon sa mga Judio Tan-awa ang inyong Hari! Apan sila nanagsinggit: Ipahilayo siya, ipahilayo siya, ilansang siya sa cruz! Si Pilato miingon kanila: Ilansang ko ba sa cruz ang inyong Hari? Ang mga pangulong sacerdote mitubag: Kami walay hari, gawas kang Cesar.

Ug si Pilato misulat, usab ug usa ka ulohang sulat, ug iyang gibutang sa cruz. Ug didto nahasulat: SI JESUS NGA NAZARETNON, ANG HARI SA MGA JUDIO. Ug daghan sa mga Judio ang nakabasa niining ulohang sulat, kay ang dapit diin si Jesus gilansang sa cruz haduol sa ciudad; ug kadto nahasulat sa pinulongan nga Hebreohanon, ug sa Latin, ug sa Greciahanon. Busa ang mga pangulong sacerdote sa mga Judio nanag-ingon kang Pilato: Dili mo isulat: Ang Hari sa mga Judio, kondili nga siya nag-ingon: Ako ang Hari sa mga Judio. Si Pilato mitubag: Ang akong nahasulat, nahasulat ko.

Sa tapus niini, sa hingbaloan ni Jesus nga ang tanan hingpit na, aron matuman ang Kasulatan, miingon: Giuhaw ako.

Busa sa nadawat ni Jesus ang suka; miingon siya: Hingpit na; ug giduko niya ang iyang ulo, ug gitugyan ang iyang espiritu.

Ug nakita niya ang duha ka mga manolonda nga sinul-oban sa maputi nga nanaglingkod, ang usa sa ulohan, ug ang usa sa tiilan, sa dapit diin ang lawas ni Jesus gipahigda. Ug sila miingon kaniya: Babaye, nganong nagahilak ikaw? Siya miingon kanila: Kay gikuha nila ang akong Ginoo, ug wala ako mahibalo kong hain nila ibutang. Sa nakaingon siya niini, milingi siya, ug nakita niya si Jesus nga nagatindog, apan wala siya makaila nga kadto mao si Jesus. Si Jesus miingon kaniya: Babaye, nganong nagahilak ikaw? Kinsa ba ang imong gipangita? Siya, nga nagahunahuna nga kadto mao ang magbalantay sa tanaman, miingon kaniya: Ginoo, kong imong gikuha siya gikan dinhi, tug-ani ako kong hain nimo siya ibutang, ug ako siyang pagakuhaon. Si Jesus miingon kaniya: Maria! Siya milingi ug miingon kaniya sa pinulongan nga Hebreohanon: Rabboni! nga ang kahulogan, Magtutudlo!

Unya sa pagkahapon nianang adlawa, ang nahaunang adlaw sa semana, ug sa nasirhan ang mga pultahan sa ginatiguman sa mga tinon-an, tungod sa kahadlok sa mga Judio, si Jesus miabut ug mitindog sa taliwala nila, ug miingon kanila: Kaninyo ang pakigdait.

Ug sa tapus ang walo ka adlaw, didto na usab ang iyang mga tinon-an sa sulod, ug si Tomas uban kanila. Samtang ang pultahan tinak-upan, si Jesus misulod ug mitindog sa taliwala nila, ug miingon: Kaninyo ang pakigdait. Unya miingon siya kang Tomas: Iabut ngari ang imong tudlo, ug tan-awa ang akong mga kamot; ug iabut ngari ang imong kamot ug ihinol sa akong kilid, ug dili ka magmaduhaduhaon kondili magmatinohoon. Si Tomas mitubag ug miingon kaniya: Ginoo ko ug Dios ko!

Ug may uban pa nga daghang mga ilhanan nga gibuhat ni Jesus sa atubangan sa iyang mga tinon-an, nga wala mahasulat niini nga basahona; Apan kini gisulat, aron kamo managpanoo nga si Jesus mao ang Cristo, ang Anak sa Dios; ug nga sa pagtoo makabaton kamo sa kinabuhi sa iyang ngalan.

Ug siya miingon kanila: Ihulog ninyo ang pukot sa toong dapit sa sakayan, ug kamo makakaplag. Busa ilang gihulog, ug karon wala na sila makahimo sa pagsakwat niini tungod sa kadaghan sa mga isda. Unya kadtong tinon-an nga gihigugma ni Jesus miingon kang Pedro: ang Ginoo man kini. Busa sa pagkadungog ni Simon Pedro nga kadto mao ang Ginoo, misul-ob siya sa iyang sinina (kay naghukas siya), ug milukso sa dagat.

Ug may uban pa usab nga daghang mga butang nga gibuhat ni Jesus, nga kong isulat ang tagsatagsa, sa akong paghunahuna, ang kalibutan dili igo nga kasudlan sa tanang basahon nga kinahanglan unta sulaton. Amen.

Nga kanila usab; pinaagi sa daghang mga pagpamatuod, nagpakita siya nga buhi, sa tapus siya mag-antus nga siya napakita kanila sulod sa kap-atan ka adlaw; ug siya nagasulti kanila sa mga butang nga mahatungod sa gingharian sa Dios:

Ug sa nakasulti siya niini, sa nagatan-aw sila kaniya, gibayaw siya sa itaas; ug usa ka panganod midawat kaniya nga misalipod sa ilang mga mata, Ug sa nagatutok sila sa langit, sa mikayab siya, ania karon, duruha ka tawo mitindog sa tupad nila, nga nagbisti ug maputi. Nga nagsulti usab kanila: Mga tawo nga Galileanhon, nganong nanagtutuk kamo sa langit? Kining Jesus nga gibayaw sa langit gikan kaninyo, mobalik sa maong pagkaagi sumala sa inyong hingkitan, siya nga nagasaka sa langit.

Mga tawo sa Israel, patalinghugi ninyo kini nga mga pulong: Si Jesus nga Nazaretnon, tawo nga gipamatud-an kaninyo sa Dios pinaagi sa mga katingalahan ug mga kahibulongan ug mga ilhanan nga gibuhat sa Dios tungod kaniya sa taliwala ninyo, ingon nga hingbaloan na usab ninyo; Kini siya nga gitugyan ingon sa dili mabalhin nga pagbulot-an ug daang-pagkahibalo sa Dios, inyong gidakup ug gipatay, nga gilansang sa kamot sa mga tawong masupilon;

Siya, sa nakalantaw nga daan, nagsulti sa pagkabanhaw ni Cristo, nga wala pagapasagdi ang iyang kalag sa Hades, ni ang iyang unod makakita sa pagkadunot.

Busa sa gibayaw siya sa toong kamot sa Dios, ug sa nakadawat sa Amahan sa saad sa Espiritu Santo, iyang gibubo kini, nga ginatan-aw ug ginapatalinghugan ninyo karon.

Busa pahibaloon sa matuod gayud ang tibook nga balay ni Israel, nga kining Jesus nga gilansang ninyo sa cruz, gibuhat sa Dios nga Ginoo ug Cristo.

Ug gipatay ninyo ang Magbubuhat sa kinabuhi, ang gibanhaw sa Dios sa mga minatay; nga niini mga saksi kami.

Hibaloi ninyong tanan ug sa tibook nga katawohan sa Israel, nga tungod sa ngalan ni Jesucristo nga Nazaretnon, nga inyong gilansang sa cruz, ug nga gibanhaw sa Dios gikan sa mga minatay, tungod gayud kaniya nagatindog kining tawohana dinhi sa inyong atubangan nga maayo na. Kini mao ang bato, nga gisalikway ninyo nga mga magtutukod, nga nahimong pangulong bato sa pamag-ang. Ug diha sa lain walay kaluwasan gikan kang bisan kinsa, kay walay lain nga ngalan sa ilalum sa langit, nga nahatag sa taliwala sa mga tawo, nga diha kaniya mangaluwas kita.

Ang Dios sa atong mga ginikanan nagbanhaw kang Jesus, nga inyong gipatay, gibitay sa usa ka kahoy. Kini gibayaw sa Dios sa iyang toong kamot aron mahimong Principe ug Manluluwas, sa paghatag kang Israel sa paghinulsol ug pasaylo sa mga sala.

Apan siya nga napun-an sa Espiritu Santo, mitutuk sa langit, ug nakakita sa himaya sa Dios, ug kang Jesus nga nagtindog sa toong kamot sa Dios: Ug nag-ingon: Ania karon, nakita ko ang mga langit nga naablihan, ug ang Anak sa tawo, nga nagatindog sa toong kamot sa Dios.

Ug ang bahin sa Sulat nga gibasa niya, mao kini: Sama sa carnero siya gihatud ngadto sa patyanan; ug sama sa nating carnero nga mama sa atubangan sa mag-aalot, ingon niini siya wala magbuka sa iyang baba.

Ang pulong nga gipadala niya sa mga anak sa Israel, sa pagmantala sa Maayong Balita sa pakigdait tungod kang Jesucristo (mao siya ang Ginoo sa tanan);

Mahatungod kang Jesus nga Nazaretnon kong giunsa ang pagdihog sa Dios kaniya sa Espiritu Santo ug sa gahum; nga milakaw sa pagbuhat ug mga kaayohan, ug nagaayo sa tanang mga gisakit sa yawa; kay ang Dios nag-uban kaniya.

Siya gibanhaw sa Dios sa ikatolo ka adlaw, ug gitugutan siya nga magpakita: Dili sa tibook nga katawohan, kondili sa mga saksi nga gipili sa Dios kaniadto, bisan kanamo nga nanagpangaon ug nanagpanginum uban kaniya, sa tapus ang iyang pagkabanhaw gikan sa mga minatay. Ug iyang gisugo kami, nga magwali sa katawohan, ug pagapamatud-an namo nga siya mao ang gitudlo sa Dios, nga maghuhukom sa mga buhi ug sa mga minatay. Siya gipamatud-an sa tanang mga manalagna, nga pinaagi sa iyang ngalan ang tanang motoo kaniya, makadawat sa pasaylo sa mga sala.

Nga ginaasoy ug ginapahayag niya nga kinahanglan si Cristo mag-antus, ug mabanhaw pag-usab gikan sa mga minatay; ug nga kini si Jesus, matud niya, nga akong gimantala kaninyo, mao si Cristo.

Nga si Cristo kinahanglan mag-antus, ug nga siya, sa sinugdan pinaagi sa pagkabanhaw sa mga minatay, magamantala sa kahayag ngadto sa mga tawo ug sa mga Gentil.

Mahatungod sa iyang Anak, nga natawo sa kaliwatan ni David, sumala sa unod, Nga gipahayag nga Anak sa Dios nga may gahum, sumala sa Espiritu sa pagkabalaan, tungod sa pagkabanhaw gikan sa mga minatay, ni Jesucristo nga atong Ginoo;

Busa, sa ginapakamatarung kita tungod sa pagtoo, may pakigdait kita sa Dios pinaagi sa atong Ginoong Jesucristo;

Apan ang Dios nagapasundayag sa iyang kaugalingong gugma alang kanato, nga, sa mga makasasala pa kita, si Cristo namatay tungod kanato. Busa, labi na gayud, nga ginapakamatarung kita karon diha sa iyang dugo, malinuwas kita gikan sa kaligutgut sa Dios pinaagi kaniya. Kay kong, sa mga kaaway pa kita, gipasig-uli kita sa Dios pinaagi sa kamatayon sa iyang Anak, labi na gayud, kay gipasig-uli kita, malinuwas kita tungod sa iyang kinabuhi. Ug dili lamang niini, kondili kita usab nagahimaya sa Dios, pinaagi sa atong Ginoong Jesucristo, nga pinaagi kaniya nadawat nato karon ang pagtabon-sa-sala.

Apan kong nangamatay kita uban kang Cristo, mitoo kita nga mabuhi usab kita uban kaniya. Sa hingbaloan ta, nga si Cristo nga gibanhaw gikan sa mga minatay, dili na gayud mamatay; ang kamatayon dili magahari kaniya. Kay ang kamatayon nga iyang namatyan, mao ang iyang namatyan ngadto sa sala sa makausa nga sa gihapon; apan ang kinabuhi nga iyang gikinabuhi mao ang kinabuhi nga alang sa Dios. Sa ingon niana isipa usab ninyo ang inyong kaugalingon nga mga patay ngadto sa sala, apan mga buhi kamo ngadto sa Dios diha kang Cristo Jesus nga atong Ginoo.

Kay ang bayad sa sala mao ang kamatayon; apan ang walay-bayad-nga hatag sa Dios mao ang kinabuhi nga walay katapusan nga anaa kang Cristo Jesus nga atong Ginoo.

Busa karon walay pagkahinukman sa silot niadtong mga anaa kang Cristo Jesus, nga nagakinabuhi sa dili uyon sa unod, kondili uyon sa Espiritu. Kay ang Kasugoan sa Espiritu sa kinabuhi diha kang Cristo Jesus nagluwas kanako gikan sa Kasugoan sa sala ug sa kamatayon. Kay ang wala mahimo sa Kasugoan, tungod sa iyang pagkaluya pinaagi sa unod, ang Dios, nga nagpadala sa iyang kaugalingon nga Anak sa pagkasama sa unod nga makasasala, ug tungod sa sala, naghukom sa silot sa sala diha sa unod.

Kinsa ang makapahamulag kanato sa gugma ni Cristo? Ang kaguol ba, kun ang kasakit, kun ang paglutos, kun ang gutom, kun ang pagkahubo, kun ang katalagman, kun ang hinagiban?

Kay nasayud ako, nga bisan ang kamatayon, bisan ang kinabuhi, bisan ang mga manolonda, bisan ang mga kagamhanan, bisan ang mga butang karon, bisan ang mga butang nga palaabuton, bisan ang mga gahum, Bisan ang kahitas-an, bisan ang kahiladman, bisan kinsa sa uban nga mga binuhat, sila dili arang makapahamulag kanato gikan sa gugma sa Dios, nga anaa kang Cristo Jesus nga atong Ginoo.

Kang kansa ang mga amahan, ug gikan kanila si Cristo mahatungod sa unod, nga mao ang sa ibabaw sa tanan, ang dalayegon nga Dios sa walay katapusan. Amen.

Kay kong igasugid mo sa imong baba si Jesus ingon nga Ginoo, ug motoo ka sa imong kasingkasing nga ang Dios nagbanhaw kaniya gikan sa mga minatay, mamaluwas ikaw.

Kay alang niini nga tuyo namatay si Cristo ug nabubi pag-usab, aron siya mahimong Ginoo sa mga minatay ug sa mga buhi usab.

Kay ako wala pagsugoa ni Cristo sa pagbautismo, kondili sa pagwali sa Maayong Balita, dili sa maalamon nga mga pulong, aron dili mawalay pulos ang cruz ni Cristo. Kay ang pulong sa cruz alang kanila nga nagakawala, binuang; apan alang kanato nga mga ginaluwas, mao ang gahum sa Dios.

Apan ginawali nato si Cristo nga gilansang sa cruz, nga alang sa mga Judio usa ka kapangdolanan, ug alang sa mga Gentil, kabuangan; Apan alang sa mga tinawag mga Judio ug mga Greciahanon usab, si Cristo mao ang gahum sa Dios ug ang kaalam sa Dios.

Apan gikan kaniya, anaa kamo kang Cristo Jesus, nga alang kanato gihimo nga kaalam gikan sa Dios, ug pagkamatarung, ug pagkabalaan ug pagtubos;

Kay gituyo ko ang dili pagkahibalo sa bisan unsa nga anaa kaninyo, gawas kang Jesucristo, ug kaniya nga gilansang sa cruz.

Nga wala hiilhi sa bisan kinsa nga mga punoan niining panahona sa kalibutan: kay kong hingbaloan pa nila kini, wala unta nila ilansang sa cruz ang Ginoo sa kahimayaan;

Sa ngalan sa atong Ginoong Jesus, sa nanagtigum kamo, ug ang akong espiritu, uban ang gahum sa atong Ginoong Jesus,

Busa hugasa ninyo ang daang levadura aron mabag-o kamo nga minasa, maingon nga kamo minasa nga walay levadura; kay ngani ang atong pasko nga si Cristo, gihalad na alang kanato.

Apan alang kanato adunay usa ka Dios, ang Amahan nga kaniya nagagikan ang tanang mga butang, ug nga kita alang kaniya; ug usa ka Ginoo, si Jesucristo, nga pinaagi kaniya ang tanang mga butang, ug kita pinaagi kaniya.

Tungod niana ginapaila ko kaninyo, nga walay tawo nga sa nagasulti siya sa Espiritu sa Dios, makapamulong: Si Jesus tinunglo; ug walay tawo nga makapamulong: Si Jesus mao ang Ginoo, kondili pinaagi sa Espiritu Santo.

Karon, kamo mao ang lawas ni Cristo, ug ang tagsatagsa mga bahin niana. Ug gibutang sa Dios sa iglesia ang uban: ang nahauna, mao ang mga apostoles; ang ikaduha, ang mga manalagna; ang ikatolo, ang mga magtutudlo; unya, ang mga katingalahan; unya, ang mga hiyas sa pag-ayo; mga pagtabang; mga pagmando: mga nagakalainlaing sinultihan.

Kay una sa tanan gitugyan ko kaninyo ang akong nadawat usab, nga si Cristo namatay tungod sa atong mga sala, sumala sa mga Kasulatan; Ug nga gilubong siya ug nga nabanhaw sa ikatolo ka adlaw, sumala sa mga Kasulatan; Ug nga siya mitungha kang Cefas; unya sa napulo ug duha. Unya mitungha siya sa kapin sa lima ka gatus ka mga igsoon sa tingub; nga ang kadaghanan kanila mga buhi pa hangtud karon, apan ang uban nangatulog na;

Apan karon si Cristo gibanhaw gikan sa mga minatay, ang unang mga bunga kanila nga mga nangatulog. Tungod kay pinaagi sa usa ka tawo miabut ang kamatayon, pinaagi usab sa usa ka tawo miabut ang pagkabanhaw sa mga minatay. Kay ingon nga kang Adam ang tanan nangamatay, ingon man usab kang Cristo ang tanan mangabuhi. Apan ang tagsatagsa sa iyang kaugalingon nga pagkasunodsunod: si Cristo ang unang bunga; unya ang mga iya ni Cristo, sa iyang pag-abut. Unya moabut ang katapusan, sa diha igatugyan niya ang gingharian ngadto sa Dios, ug Amahan: sa diha nga mawagtang na niya ang tanang pamunoan, ug ang tanang pagbulot-an, ug kagamhanan. Kay kinahanglan nga siya maghari, hangtud nga ikabutang ang tanan niyang mga kaaway sa ilalum sa iyang mga tiil. Ang katapusan nga kaaway nga pagawagtangon mao ang kamatayon. Kay ang tanan gibutang niya sa ilalum sa iyang mga tiil. Apan sa nagaingon siya: Ang tanang mga butang gipasakup kaniya, mahayag nga wala ilakip ang nagsakup sa tanan nga mga butang ngadto kaniya, Ug sa diha nga ang tanang mga butang masakup na niya, unya usab ang Anak sa iyang kaugalingon masakup niya nga nagsakup sa tanan nga mga butang ngadto kaniya, aron ang Dios mamao ang tanan sa tanan.

Apan ang ilang mga hunahuna gipatig-a; kay hangtud karon nga adlawa sa pagbasa sa daang tugon nagapabilin ang mao nga tabil, kay wala pa ipadayag kanila nga ang maong tabil nakuha tungod kang Cristo.

Ug bisan kong ang atong Maayong Balita natabilan, natabilan kini kanila nga nagakawala; Nga kanila gibutaan sa dios niini nga panahona sa kalibutan ang mga salabutan sa mga dilimatinohoon, aron ang kahayag sa Maayong Balita sa himaya ni Cristo, nga mao ang dagway sa Dios, dili mosidlak kanila. Kay kami wala magwali sa among kaugalingon, kondili si Cristo Jesus, ang Ginoo; ug ang among kaugalingon inyong mga ulipon tungod kang Cristo. Sanglit nga ang Dios mao ang miingon, ang kahayag magasidlak gikan sa kangitngit, nga misidlak sa among mga kasingkasing, sa paghatag ug kahayag sa pag-ila sa himaya sa Dios, diha sa nawong ni Jesucristo.

Kay kinahanglan kitang tanan igapahayag sa atubangan sa hukmanan ni Cristo, aron ang tagsatagsa makadawat sa mga butang nga nabuhat pinaagi sa lawas, sumala sa iyang paggawi kong maayo ba, kun dautan.

Busa kong bisan kinsa ang anaa kang Cristo, bag-o siya nga binuhat; ang mga butang nga daan nanagpangagi na; ania karon, sila nangabag-o.

Siya nga wala makaila ug sala, gipakasalaan siya tungod kanato, aron kita diha kaniya mamahimong pagkamatarung sa Dios.

Kay kamo nasayud sa gracia sa atong Ginoong Jesucristo, nga, bisan siya dato, apan tungod kaninyo nagpakakabus siya, aron mangadato kamo tungod sa iyang pagkakabus.

Gilansang ako sa cruz uban kang Cristo; ug dili na ako ang nabuhi, kondili si Cristo ang nabuhi sa sulod nako. Ug ang kinabuhi nga gikinabuhi ko karon sa unod, ginakinabuhi ko sa pagtoo sa Anak sa Dios, nga nahigugma kanako, ug mitugyan siya sa iyang kaugalingon alang kanako.

Si Cristo mitubos kanato gikan sa pagtunglo sa Kasugoan, kay gitunglo siya tungod kanato, kay nahasulat na: Gipanunglo kadtong tanan nga gibitay sa usa ka kahoy;

Apan sa pag-abut sa kahingpitan sa panahon, gipadala sa Dios ang iyang Anak, nga natawo sa usa ka babaye, natawo sa ilalum sa Kasugoan, Aron pagtubson niya sila nga anaa sa ilalum sa Kasugoan, aron makadawat kita sa pagka-sinagop nga mga anak.

Aron ang Dios sa atong Ginoong Jesucristo, ang Amahan sa himaya, magahatag kaninyo sa Espiritu sa kaalam ug sa bugna sa pag-ila kaniya; Sa maiwagan ang mga mata sa inyong kasingkasing, aron inyong hibaloan kong unsa ang inyong paglaum sa iyang pagtawag, ug kong unsa ang mga pagkadato sa himaya sa iyang kabilin diha sa mga balaan. Ug kong unsa kadtong labaw gayud nga pagkadaku sa iyang gahum, alang kanato nga mingtoo, sumala sa buhat sa kusog sa iyang gahum, Nga iyang gibuhat diha kang Cristo, sa pagbanhaw kaniya gikan sa mga minatay, ug nagpalingkod kaniya sa iyang toong kamot didto sa mga dapit nga langitnon, Sa ibabaw sa tanang pamunoan, ug pagbulot-an, ug gahum, ug kaginohoan ug sa tanan nga ngalan nga ginanganlan, dili lamang niining panahona sa kalibutan karon, kondili usab niadtong umalabut: Ug gipasakup niya ang tanan nga mga butang sa ilalum sa iyang mga tiil, ug gihatag siya aron mahimong ulo ibabaw sa tanang mga butang sa iglesia, Nga mao ang lawas niya, ang kahupnganan niya, nga nagapuno sa tanan diha sa tanan.

Sa mga tinukod kamo sa ibabaw sa patukoranan sa mga apostoles ug sa mga manalagna, nga si Jesucristo gayud mao ang pangulo nga bato sa pamag-ang, Nga kaniya ang tagsatagsa nga tinukod, gipahaum aron mabalay nga magatubo sa pagkausa ka templo nga balaan diha sa Ginoo; Nga kaniya, kamo usab ginatukod sa tingub sa pagkausa ka puloy-anan sa Dios nga anaa sa Espiritu.

Ang mikanaug mao usab ang misaka sa kahitas-an nga labaw sa tanang mga langit, aron mapuno niya ang tanang mga butang).

Kondili managsulti kita sa kamatuoran uban ang gugma, managtubo kita sa tanang mga butang ngadto kaniya, nga mao ang ulo, si Cristo; Nga gikan kaniya ang tibook nga lawas nabalay ug natibook, pinaagi niadtong lutahan nga nagapalig-on, sumala sa pagbuhat sumala sa hiarangan sa tagsatagsa ka bahin, nga nagapatubo sa lawas aron sa pagtukod sa iyang kaugalingon diha sa gugma.

Busa, manig-ingon kamo sa Dios, sama sa mga anak nga hinigugma. Ug managgawi kamo sa gugma ingon man usab nga si Cristo nahigugma kaninyo, ug gitugyan niya ang iyang kaugalingon alang kanato, nga hatag ug halad ngadto sa Dios alang sa pahumot nga maamyon.

Kay mga bahin kita sa iyang lawas.

Batoni ninyo kini nga hunahuna nga diha usab kang Cristo Jesus. Nga, sa nagalungtad sa kinaiya sa Dios, wala mag-isip sa iyang pagkasama sa Dios ingon nga usa ka butang nga pagaagawon, Kondili naghukas siya sa iyang kaugalingon, nga misul-ob sa dagway sa usa ka ulipon nga gihimo sama sa mga tawo; Ug sa hingkit-an siya sa dagway sa usa ka tawo, nagpaubos siya sa iyang kaugalingon, nga nahimo nga masinug-tanon bisan hangtud sa kamatayon, oo, sa kamatayon sa cruz. Tungod niini usab gibayaw siya sa Dios sa kahitas-an, ug gihatag kaniya ang ngalan nga labaw sa tanang mga ngalan; Aron nga tungod sa ngalan ni Jesus, ang tanang tuhod mangapiko, sa mga butang sa langit ug sa mga butang sa yuta, ug sa mga butang sa ilalum sa yuta, Ug aron ang tanang dila manag-sugid nga si Jesucristo mao ang Ginoo, alang sa himaya sa Dios nga Amahan.

Aron ako makaila kaniya, ug sa gahum sa iyang pagkabanhaw, ug sa pagpakig-ambit sa iyang mga pag-antus, sanglit nahimong gipahiuyon sa iyang kamatayon; Basin na lamang nga sa bisan unsang paagi, makadangat ako sa pagkabanhaw gikan sa mga minatay.

Nga mao ang nagluwas kanato gikan sa gahum sa mga kangitngit, ug nagbalhin kanato ngadto sa gingharian sa iyang hinigugmang Anak; Nga kaniya nakabaton kita sa atong pagtubos, sa pagpasaylo sa atong mga sala: Nga siya mao ang dagway sa Dios nga dili-makita, ang panganay sa tanang mga binuhat. Kay diha kaniya gibuhat ang tanang mga butang sa mga langit ug ang ania sa yuta, mga butang makita ug mga dili makita: bisan ang mga trono kun ang mga kaginoohan, kun ang mga kapunoanan, kun ang mga kagamhanan; ang tanang mga butang gipamuhat pinaagi kaniya ug alang kaniya: Ug siya mao ang una sa tanang mga butang, ug diha kaniya ang tanang mga butang nagapadayon. Ug siya mao ang ulo sa lawas, ang iglesia, nga mao ang sinugdan, ang panganay nga gikan sa mga minatay; aron nga sa tanang mga butang siya molabaw gayud sa tanan. Kay nahamut-an sa Amahan, nga diha kaniya magpuyo ang tanang kahupnganan; Ug pinaagi kaniya ang pagpasig-uli sa tanang mga butang ngadto sa iyang kaugalingon, sa nahimo niya ang pakigdait pinaagi sa dugo sa iyang cruz: pinaagi kaniya, nagaingon ako, ang mga butang sa yuta, kun ang mga butang sa mga langit.

Aron paglipayon ang ilang mga kasingkasing, nga sa gihiusa sila sa gugma, ug alang sa bug-os nga mga pagkadato sa hingpit nga pagsalig sa pagsabut, aron sila managpakaila sa tinago sa Dios, nga mao si Cristo; Nga kaniya anaa natago ang tanang mga bahandi sa kaalam ug kahibalo.

Kay diha kaniya nagapuyo ang bug-os nga kahupnganan sa pagka-Dios, sa lawas gayud, Ug diha kaniya kamo napuno, nga siya mao ang ulo sa tanang kapunoanan ug kagamhanan;

Sa gihuboan niya ang mga punoan ug mga kagamhanan, gibuhat sila nga usa ka talan-awon sa dayag gayud, nga niini gidaug niya sila.

Busa, kong nangabanhaw kamo uban kang Cristo, pangitaa ninyo ang mga butang nga atua sa itaas diin atua si Cristo, nga nagalingkod sa toong kamot sa Dios.

Kay may usa ka Dios, ug usa usab ka Manlalaban sa taliwala sa Dios ug sa mga tawo, si Jesucristo nga tawo, Nga naghalad sa iyang kaugalingon nga lukat alang sa tanan; ang pagpamatuod pagahimoon sa iyang nagakaigo nga panahon;

Ug sa walay langtugi, daku ang tinago sa pagka-diosnon: Ang Dios nga gipadayag diha sa unod, gipakamatarung sa Espiritu; nakit-an sa mga manolonda; giwali sa taliwala sa mga kanasuran: gitohoan dinhi sa kalibutan; gibayaw sa himaya.

Nga bantayan mo ang sugo sa walay buling, sa walay ikasaway, hangtud sa pagpadayag sa atong Ginoong Jesucristo; Nga sa iyang kaugalingong mga panahon magapadayag, kinsa ang dalayegon ug ang usa lamang nga Makagagahum, ang Hari sa kaharian, ug ang Ginoo sa kaginohoan; Nga mao lamang ang walay-kamatayon, nga nagapuyo sa kahayag nga dili maduol; nga kaniya walay bisan kinsang tawo nga nakakita, bisan arang makakita: kaniya ang pagkahalangdon, ug ang kagamhanan nga walay katapusan. Amen.

Nagatugon ako kanimo sa atubangan sa Dios, ug ni Cristo Jesus, nga magahukom sa mga buhi ug sa mga minatay sa lyang pagpadayag ug sa iyang gingharian:

Nga nagapaabut sa bulahan nga paglaum, ug sa pagpadayag sa himaya sa atong dakung Dios ug Manluluwas, nga si Jesucristo;

Ang Dios nga sa karaang panahon nakasulti sa makadaghan ug sa mga nagkalainlaing mga paagi sa mga ginikanan pinaagi sa mga manalagna. Niining katapusan nga mga adlaw nagsulti kanato pinaagi sa iyang Anak nga gitudlo niya nga manununod sa tanang mga butang nga tungod kaniya usab gibuhat ang mga kalibutan; Nga sanglit mao ang dan-ag sa iyang himaya ug ang mao gayud nga dagway sa iyang pagkamao, ug sa nagatuboy sa tanang mga butang pinaagi sa pulong sa iyang gahum, sa diha nga nakabuhat siya sa paghinlo sa atong mga sala, milingkod sa toong kamot sa Halangdon sa kahitas-an;

Kay kang kinsa sa mga manolonda siya magapamulong sa bisan unsang panahon: Ikaw mao ang akong Anak, gipanganak ko ikaw karon? ug usab: Ako mahimong Amahan niya, ug siya mahimong Anak nako? Ug kong siya magadala pag-usab sa panganay dinhi sa yuta, magaingon siya: Ug ang tanang mga manolonda sa Dios pasimbaha kaniya.

Apan mahitungod sa Anak, siya nagaingon: Ang imong trono, O Dios, alang sa mga katuigan nga walay katapusan, ug ang baras sa katul-id mao ang baras sa imong gingharian. Gihigugma mo ang pagkamatarung, ug gidumtan ang pagkamasupilon; tungod niana, ang Dios nga imong Dios nagadihog kanimo uban sa lana sa kalipay labaw kay sa imong mga kauban. Ug, ikaw, Ginoo, sa sinugdan nagatukod sa patukoranan sa yuta, ug ang mga langit mao ang mga buhat sa imong mga kamot; Sila mangawala, apan ikaw magapadayon; ug silang tanan mangadaan ingon sa usa ka bisti; Ug ingon sa usa ka kupo lukoton mo sila, ug ingon sa usa ka bisti pagaalid-an sila, apan ikaw mao sa gihapon, ug ang imong mga tuig dili matapus.

Kay niana, siya sa iyang kaugalingon nag-antus sanglit gitintal, takus siya sa pagtabang niadtong mga gitintal.

Tungod niana, mga igsoong balaan, mga umalambit sa langitnon nga pagtawag, palandunga ang Apostol ug Labawng Sacerdote sa atong pagsugid, nga mao si Jesus;

Busa sa nabatonan ta ang usa ka labawng sacerdote nga nakalatas sa kalangitan, si Jesus, ang Anak sa Dios, managlig-on kita sa atong pagsugid. Kay kita waiay labawng sacerdote nga dili arang matandog sa pagbati sa atong mga kaluyahon; kondili usa nga gitintal sa tanang mga paagi sama kanato, apan walay sala.

Nga sa mga adlaw sa iyang unod, sa nakahalad ug mga pag-ampo ug mga pagpangamuyo, uban ang makusog nga pagbakho ug mga luha ngadto kaniya nga may gahum sa pagluwas kaniya gikan sa kamatayon, ug sa tapus patalinghugi tungod sa iyang diosnong kahadlok. Nga bisan siya usa ka Anak, apan makakat-on sa pagka-masinugtanon pinaagi sa mga butang nga iyang giantus, Ug sa tapus mahimong hingpit, alang kanila nga nagatuman kaniya, nahimo siyang magbubuhat sa kaluwasan nga walay katapusan; Nga ginganlan siya sa Dios labawng sacerdote sunod sa laray ni Melchisedec.

Apan siya, tungod kay nagapadayon sa walay katapusan, nagabaton sa iyang pagkasacerdote nga walay pagkabalhin. Busa usab siya arang makaluwas sa hingpit gayud kanila nga nanagduol ngadto sa Dios pinaagi kaniya, sanglit siya buhi sa gihapon aron sa pagpangamuyo alang kanila. Kay ang mao nga labawng sacerdote nahiangay kanato: balaan, walay sala, walay buling, ginahin gikan sa mga makasasala, ug gihimong labing hataas kay sa kalangitan; Nga wala magkinahanglan sa paghalad adlaw-adlaw sa mga halad, sa ma niadtong mga labawng sacerdote, una sa tanan, alang sa iyang kaugalingong mga sala, ug unya alang sa mga sala sa mga tawo: kay kini iyang gibuhat sa makausa alang sa walay katapusan, sa paghalad niya sa iyang kaugalingon. Kay ang Kasugoan nagatudlo ug mga tawo nga may mga kaluyahon ingon nga mga labawng sacerdote, apan ang pulong sa panumpa nga ulahi sa Kasugoan nagatudlo ug usa ka Anak, nga ginahingpit sa walay katapusan.

Karon, sa mga butang nga among ginasulti, ang labing dakung hunahuna mao kini: Aduna kita niining maong labawng sacerdote nga naglingkod sa toong kamot sa trono sa Halangdon sa mga langit,

Kay kong kadtong nahaunang tugon wala pay nakulang, nan wala unta pagpangitai ug dapit alang sa ikaduha. Kay sa pagkakaplag ug kakulangan kanila, miingon siya: Ania karon, moabut ang mga adlaw, nagaingon ang Ginoo, nga ako magabuhat ug bag-o nga tugon uban sa balay sa Israel ug uban sa balay sa Juda;

Niana nagaingon siya: Usa ka bag-ong tugon, gipakadaan niya ang nahauna. Apan ang nagakadaan ug nagakatigulang haduol na sa pagkahanaw.

Apan si Cristo nga miabut nga usa ka labawng sacerdote sa mga maayong butang nga palaabuton, pinaagi sa labing daku ug labing hingpit nga tabernaculo, nga dili binuhat sa mga kamot, nga kong sayron, dili niining pagkabuhata, Dili usab pinaagi sa dugo sa mga kanding ni sa mga nating vaca, kondili pinaagi sa iyang kaugalingong dugo, misulod sa makausa nga sa gihapon ngadto sa dapit nga balaan, sa nakab-ut niya ang walay-katapusan nga pagtubos.

Ug tungod niining hinungdan siya mao ang Manlalaban sa usa ka bag-ong tugon, sa nahitabo ang kamatayon alang sa pagtubos sa mga paglapas nga nahisakup sa nahauna nga tugon, ang mga gitawag makadawat sa saad sa panulondon nga walay katapusan. Kay kong hain ang tugon, didto kinahanglan mahitabo ang kamatayon sa nagahimo niini. Kay ang tugon tungod sa kamatayon mapalig-on: kay kini dili magapulos samtang ang nagabuhat niini buhi pa. Tungod niana, bisan pa ang nahauna nga tugon wala ikapahanungod nga walay dugo.

Ug sumala sa Kasugoan, makaingon ako, daw ang tanang mga butang ginahinloan sa dugo, ug gawas sa pag-ula sa dugo walay pagpasaylo.

Kay si Cristo wala mosulod sa dapit nga balaan nga binuhat sa kamot, ingon sa sumbanan sa matuod; kondili ngadto sa langit gayud, sa pagpangatubang karon tungod kanato sa atubangan sa Dios;

Mao man usab si Cristo, sa gihalad na sa nakausa aron sa pagdala sa mga sala sa daghan, mopakita sa ikaduha, gawas sa sala, kanila nga nagapaabut kaniya, ngadto sa kaluwasan.

Apan siya, sa nakahalad na siya sa usa ka halad alang sa mga sala nga sa gihapon, milingkod sa toong kamot sa Dios;

Busa, mga igsoon, sa may pagpangahas kita sa pagsulod sa dapit nga balaan tungod sa dugo ni Jesus, Pinaagi sa dalan nga iyang gitukod alang kanato, usa ka bag-o ug buhi nga dalan, pinaagi sa tabil, kong sayron, pinaagi sa iyang unod; Ug sanglit may usa ka dakung sacerdote ibabaw sa balay sa Dios,

Nga magatutuk kang Jesus, ang Magbubuhat ug ang Maghihingpit sa atong pagtoo, nga tungod sa kalipay nga gibutang sa iyang atubangan nagaantus sa cruz, nga nagatamay sa kaulawan, ug milingkod sa toong kamot sa trono sa Dios. Kay palandunga siya nga nagaantus sa ingon nga paglalis sa mga makasasala batok kaniya, aron dili kamo pagakapuyan, nga magakaluya sa inyong mga kalag.

Ug kang Jesus, ang Manlalaban sa usa ka bag-ong tugon, ug sa dugo sa pagsablig nga nagasulti ug labi pang maayo kay sa kang Abel.

Si Jesucristo mao sa gihapon ang sa kagahapon ug karon, oo ug sa walay katapusan.

Karon ang Dios sa pakigdait nga nagbanhaw gikan sa mga minatay sa labing daku nga Magbalantay sa mga carnero uban sa dugo sa walay-katapusang tugon, ang atong Ginoong Jesus, Magahingpit kaninyo sa tanang mga maayong butang sa pagbuhat sa iyang kabubut-on, nga nagabuhat kanato sa labing nakapahimuot sa iyang atubangan, pinaagi kang Jesucristo; nga kaniya ang himaya sa mga katuigan nga walay katapusan. Amen.

Mga igsoon ko, ang pagtoo sa atong Ginoong Jesucristo, ang Ginoo sa himaya, dili ninyo batonan nga may pagpasulabi sa mga tawo.

Dalayegon ang Dios ug Amahan sa atong Ginoong Jesucristo, nga sumala sa iyang dakung kalooy, kita gipakatawo pag-usab niya ngadto sa buhing paglaum, pinaagi sa pagkabanhaw ni Jesucristo gikan sa mga minatay; Ngadto sa usa ka kabilin nga dili madunoton, ug walay buling, ug dili molubad, nga gitagana didto sa langit alang kaninyo, Nga tungod sa gahum sa Dios ginabantayan kamo pinaagi sa pagtoo ngadto sa kaluwasan nga andam nga igapahayag sa katapusan nga panahon.

Kondili sa bililhon nga dugo ni Cristo, ingon sa usa ka cordero nga walay buling ug walay mansa: Nga sa pagkamatuod, daan nang hingbaloan sa wala pa ang pagtukod sa kalibutan, apan nga gipadayag sa katapusan sa mga panahon, tungod kaninyo, Nga pinaagi kaniya, kamo mga magtotoo sa Dios, nga nagbanhaw kaniya gikan sa mga minatay, ug mihatag kaniya sa himaya; aron ang inyong pagtoo ug paglaum mahamutang sa Dios:

Nga kaniya manuol kamo, sa batong buhi, nga, sa pagkamatuod, gisalikway sa mga tawo, apan sa Dios pinili, hamili; Kamo usab, ingon nga mga batong buhi, ginatukod kamo nga usa ka balay nga espirituhanon, usa ka pagkasacerdote nga balaan, aron magahalad kamo sa mga halad nga espirituhanon, nga nahamut-an sa Dios pinaagi kang Jesucristo. Kay nahamutang sa Sulat: Ania karon, igabutang ko sa Sion ang usa ka pangulo nga bato sa pamag-ang, pinili, hamili; ug ang motoo kaniya, dili maulawan.

Busa alang kaninyo nga nagatoo mao ang pagkahamili, apan sa mga dilimatinohoon: Ang bato nga gisalikway sa mga magtutukod, kini nahimong ulo sa pamag-ang; Ug, bato sa pagkapangdol, ug bato sa kangil-ad, kay sila nahipangdol tungod sa pulong, sanglit dilimasinugtanon sila, ug diha niana usab sila gitudlo.

Kay niini, mga gitawag kamo; kay si Cristo nag-antus usab alang kaninyo nga nagbilin kaninyo nga sulondan, aron pagsundon ninyo ang iyang mga lakang; Nga wala makabuhat ug sala, ni nakaplagan ang limbong sa iyang baba; Nga, sa gipasipalahan siya, wala siya mobalus sa pagpasipala; sa nagaantus siya, wala siya maghulga; kondili siya nagtugyan sa iyang kaugalingon kaniya nga nagahukom sa matarung gayud; Nga siya sa iyang kaugalingon mao ang nagdala sa atong mga sala sa iyang lawas ibabaw sa kahoy, aron kita, nga sa nangamatay ngadto sa sala, mabuhi kita ngadto sa pagkamatarung; tungod sa mga samad niya nangaayo kamo. Kay kamo sama sa mga carnero nga nanghisalaag, apan karon nanagbalik kamo sa Magbalantay ug Magtatan-aw sa inyong mga kalag.

Kay nag-antus usab si Cristo sa nakausa tungod sa mga sala, ang matarung tungod sa mga dili-matarung, aron kita pagadad-on niya ngadto sa Dios; sa gipatay siya diha sa unod, apan gibanhaw diha sa Espiritu;

Nga niana usab nga sambingay ang bautismo nga karon nagaluwas kaninyo, dili ang nagakuha sa mga kahugawan sa unod, kondili ang nagasusi sa usa ka maayong kaisipan sa atubangan sa Dios, pinaagi sa pagkabanhaw ni Jesucristo; Nga atua sa toong kamot sa Dios, sa nakasaka ngadto sa langit, ang mga manolonda ug ang mga pagbulot-an ug ang mga kagamhanan nga nahimong sakup niya.

Si Simon Pedro, ulipon ug apostol ni Jesucristo, alang kanila nga nahiagum sa sama nga hamili nga pagtoo uban kanamo diha sa pagkamatarung sa atong Dios ug Manluluwas nga si Jesucristo: Ang gracia kaninyo ug ang pakigdait padagayaon diha sa pag-ila sa Dios, ug kang Jesus nga atong Ginoo.

Kay niini nga pagkaagi igahatag kaninyo sa pagkadato gayud ang pagsulod sa gingharian nga walay katapusan sa atong Ginoo ug Manluluwas nga si Jesucristo.

Kay wala kami magsunod sa mga sugilanon nga sa malalangon gitukodtukod, sa diha nga gipaila namo kaninyo ang gahum ug ang pag-anhi sa atong Ginoong Jesucristo, kondili kami mga saksi-nga-nakakita sa iyang pagkahalangdon. Kay gidawat niya gikan sa Dios nga Amahan ang kadungganan ug himaya, sa diha nga miabut kaniya ang usa ka tingog pinaagi sa Halangdon nga Himaya: Kini mao ang akong Anak nga hinigugma, nga kaniya ako adunay kalipay.

Apan managtubo kamo diha sa gracia ug sa pag-ila sa atong Ginoo ug Manluluwas nga si Jesucristo. Kaniya ang himaya, karon ug ingon man sa walay katapusan. Amen.

Mga anak ko, nagasulat ako kaninyo niining mga butanga aron dili kamo managpakasala. Apan kong may uban nga makasala, may Manlalaban kita uban sa Amahan, si Jesucristo nga matarung. Ug siya mao ang halad sa pagpasig-uli tungod sa atong mga sala, ug dili lamang tungod sa ato, kondili usab tungod sa iya sa tibook nga kalibutan.

Ug hingbaloan ninyo, nga siya gipadayag sa pagkuha sa atong mga sala, ug diha kaniya wala man ing sala.

Ug hingbaloan nato nga mianhi ang Anak sa Dios, ug mihatag kanato sa salabutan sa pag-ila nga kita nakaila kaniya nga matuod, ug anaa kita kaniya nga matuod, nga mao ang iyang Anak nga si Jesucristo. Kini mao man ang matuod nga Dios, ug kinabuhi nga walay katapusan.

Alang sa bugtong nga Dios nga atong Manluluwas pinaagi kang Jesucristo nga atong Ginoo, ang himaya ug pagkahalangdon, ang kagamhanan ug pagbulot-an, sa wala pa ang tanang katuigan, ug karon, ug sa walay katapusan. Amen.

Si Juan alang sa pito ka mga iglesia nga anaa sa Asia: Ang gracia kaninyo ug ang pakigdait, gikan kaniya nga mao ang karon, ug mao ang kaniadto, ug mao ang moanhi; ug gikan sa pito ka mga Espiritu, nga atua sa atubangan sa iyang trono: Ug gikan kang Jesucristo, nga mao ang saksi nga matinumanon, nga mao ang panganay sa mga minatay, ug ang pangulo sa mga hari sa yuta. Kaniya nga nahagugma kanato, ug naghugas kanato gikan sa atong mga sala pinaagi sa iyang dugo; Ug siya naghimo kanato nga usa ka gingharian, mga sacerdote alang sa iyang Dios ug Amahan; kaniya ang himaya ug ang paghari ngadto sa mga katuigan nga walay katapusan. Amen. Ania karon, moanhi siya uban sa mga panganod, ug ang tanang mata makakita kaniya, ug kadto sila nga mga naglansang kaniya, ug ang tanang mga banay sa yuta managkasubo tungod kaniya. Mao gayud kini, Amen.

Ako mao ang Alpa ug ang Omega, nagaingon ang Ginoong Dios; ang karon, ug ang kaniadto, ug ang moanhi, ang Makagagahum.

Nga nagaingon: Ang imong gina-tan-aw isulat mo sa usa ka basahon, ug ipadala mo sa pito ka mga iglesia: ngadto sa Efeso, ug ngadto sa Smirna, ug ngadto sa Pergamo, ug ngadto sa Tiatira, ug ngadto sa Sardis, ug ngadto sa Filadelfia ug ngadto sa Laodicea.

Ug milingi ako sa pagtan-aw sa tingog nga nagpakigsulti kanako. Ug sa nakalingi ako, hingkit-an ko ang pito ka mga tangkawan nga bulawan; Ug sa taliwala sa pito ka mga tangkawan ang usa nga sama sa Anak sa tawo, ga nasul-oban sa usa ka bisti hangtud sa mga tiil, nga nabaksan sa may dughan sa usa ka bakus nga bulawan; Ug ang iyang ulo ug ang iyang mga buhok maputi, sama sa maputing balhibo sa nating carnero nga maputi sama sa nieve; ug ang iyang mga mata sama sa siga sa kalayo: Ug ang iyang mga tiil sama sa tumbaga nga hininisan, nga nagasidlak nga daw nagasiga sa usa ka hudno, ug ang iyang tingog sama sa hinaganas sa daghang mga tubig; Ug may pito siya ka mga bitoon sa iyang toong kamot; ug sa iyang baba nagagula ang usa ka espada nga mahait nga duruha ing sulab; ug ang iyang nawong ingon sa adlaw nga nagasidlak sa iyang kakusog.

Ug sa nakita ko siya, napukan ako nga daw patay diha sa iyang mga tiil. Ug gitapin-an niya ako sa iyang kamot nga too, nga nagaingon: Ayaw kahadlok, ako mao ang nahauna, ug ang naulahi; Ug ang Buhi; ug ako ang namatay, ug ania karon, buhi ako ngadto sa mga katuigan nga walay katapusan; Amen. Ug ania kanako ang mga yawi sa kamatayon ug sa Hades.

Ug nagaingon kanako ang usa sa mga anciano: Ayaw paghilak: ania karon, ang Leon sa banay ni Juda, ang Gamut ni David, nga nakadaug aron sa pagbuklad sa basahon, ug paghubad sa pito ka mga patik niini. Ug nakita ko sa taliwala sa trono, ug sa upat ka mga binuhat nga buhi ug sa taliwala sa mga anciano, ang usa ka Cordero nga nagatindog nga daw gipatay nga may pito ka mga sungay ug pito ka mata, nga mao ang pito ka mga Espiritu sa Dios, nga gipadala ngadto sa tibook nga yuta.

Ug nanag-awit sila sa usa ka bag-ong awit, nga nagaingon: Ikaw ang takus sa pagkuha sa basahon, ug sa paghubad sa mga patik niini; kay ikaw ang namatay ug gitubos mo ang mga tawo sa imong dugo alang sa Dios, gikan sa tanan nga banay, ug pinulongan, ug katawohan, ug nasud;

Ug nakita ko, ug nadungog ko ang tingog sa daghang manolonda, nga nagalibut sa trono, ug sa mga binuhat nga buhi, ug sa mga anciano; ug ang gidaghanon nila mga panon sa mga panon ug mga linibo ka mga linibo, Nga nanag-ingon sa hataas nga tingog: Ang Cordero nga gipatay mao ang takus sa pagdawat sa gahum ug sa mga bahandi, ug sa kaalam ug sa kalig-onan, ug sa kadungganan, ug sa kahimayaan, ug sa pagdayeg. Ug nadungog ko sa tanan nga mga binuhat nga atua sa langit ug sa yuta, ug sa ilalum sa yuta, ug ang mga anaa sa dagat, ug ang tanan nga mga butang nga anaa kanila, nga nanag-ingon: Alang niadtong nagalingkod sa trono, ug sa Cordero, ang pagdayeg ug ang kadungganan ug ang himaya ug ang gahum, sa mga katuigan nga walay katapusan. Ug ang upat ka mga binuhat nga buhi nanag-ingon: Amen. Ug ang kaluhaan ug upat ka mga anciano nanagyaub, ug nanagsimba.

Sa human niining mga butanga nakita ko, ug ania karon, ang usa ka dakung panon, nga dili maisip ni bisan kinsa gikan sa tanang kanasuran, ug kabanayan ug katawohan ug mga sinultihan, nga nanagtindog sa atubangan sa trono, ug sa Cordero, nga nanagsul-ob sa mga bisti nga maputi nga hatag-as, ug may mga palwa sa ilang mga kamot; Ug nanagsinggit sa hataas nga tingog, nga nagaingon; Ang kaluwasan iya sa atong Dios, nga nagalingkod sa trono, ug sa Cordero. Ug ang tanang mga manolonda, nga nagaalirong sa trono, ug ang mga anciano, ug ang upat ka mga binuhat nga buhi, ug nanagyaub sila sa atubangan sa trono, ug gisimba nila ang Dios,

Kay ang Cordero nga anaa sa taliwala sa trono mao ang ilang magbalantay, ug magamando kanila sa mga tuburan sa mga tubig sa kinabuhi; ug pagapahiran sa Dios ang tanang luha sa ilang mga mata.

Ug mibudyong ang ikapito ka manolonda; ug misunod ang dagkung mga tingog didto sa langit, ug sila nagaingon: Ang gingharian sa kalibutan nahimong iya sa atong Ginoo, ug sa iyang Cristo, ug magahari siya ngadto sa mga katuigan nga walay katapusan.

Ug siya gidaug nila tungod sa dugo sa Cordero, ug tungod sa pulong sa iyang pagpamatuod, ug wala nila paghigugmaa ang ilang kinabuhi hangtud sa kamatayon.

Ug nakita ko, ug ania karon, ang Cordero nga nagatindog sa ibabaw sa bukid nga Sion, ug uban kaniya ang usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo, nga nagabaton sa iyang ngalan, ug sa ngalan sa iyang Amahan, nga gisulat sa ilang mga agtang.

Ug nakita ko, ug ania karon, ang usa ka panganod nga maputi; ug sa ibabaw sa panganod nagalingkod ang sama sa Anak sa tawo nga may usa ka purongpurong nga bulawan sa iyang ulo, ug usa ka galab nga mahait diha sa iyang kamot.

Makiggubat kini sila batok sa Cordero, ug pagadaugon sila sa Cordero kay siya mao ang Ginoo sa mga ginoo ug ang Hari sa mga hari; ug ang mga kauban niya mga tinawag, ug mga pinili, ug mga matinumanon.

Ug nakita ko nga naablihan ang langit, ug ania karon, usa ka kabayo nga maputi, ug siya nga nagakabayo niini, mao ang ginanganlan Matinumanon ug Maminatud-on; ug sa pagkamatarung nagahukom ug nagapanggubat. Ug ang mga mata ingon sa siga sa kalayo, ug daghan nga mga diadema sa ibabaw sa iyang ulo; ug may nasulat nga usa ka ngalan nga walay bisan kinsa nga nakasabut kondili siya ra gayud. Ug siya sinul-oban sa usa ka panapton nga natina sa dugo, ug ang iyang ngalan gitawag: ANG PULONG SA DIOS. Ug ang mga kasundalohan sa langit nagasunod kaniya nga nanagkabayo sa mga kabayo nga maputi, nga sinul-oban sa lino nga manipis, maputi ug mahinlo. Ug sa iyang baba nagagula ang usa ka espada nga mahait, aron uban niini panigbason niya ang kanasuran; ug sila pagaharian niya sa barras nga puthaw, ug siya nagagiuk sa pug-anan sa vino sa kabangis sa kaligutgut sa Dios, ang Makagagahum. Ug sa iyang panapton ug sa iyang dapidapi nahasulat kini nga ngalan: HARI SA MGA HARI, UG GINOO SA MGA GINOO.

Ug siya nga nagalingkod sa trono, miingon: Ania karon, ginabag-o ko ang tanang mga butang. Ug siya nagaingon kanako: Isulat mo, kay kini nga mga pulong mga matinumanon ug mga matuod. Ug siya miingon kanako: Kini nahatabo na gayud: Ako mao ang Alpa ug ang Omega: ang sinugdan ug ang katapusan. Ang giuhaw, paimnon ko sa tuburan sa tubig sa kinabuhi sa walay bayad.

Ug sa umalabut wala na gayud ing pagtunglo; ug ang trono sa Dios, ug sa Cordero, anaa niini: ug pagaalagaron siya sa iyang mga ulipon.

Ania karon, moanhi ako sa madali, ug ang akong balus uban kanako sa paghatag sa tagsatagsa sumala sa iyang buhat. Ako mao ang Alpa ug ang Omega; ang nahauna ug ang naulahi; ang sinugdan ug ang katapusan.

Ako, si Jesus, nagsugo sa akong manolonda aron sa pagpamatuod kaninyo niining mga butanga alang sa mga iglesia. Ako mao ang gamut, ug kaliwat ni David, nga masiga nga bitoon sa kaadlawon.

Ang nagapamatuod niining mga butanga, nagaingon: Oo, moanhi ako sa madali. Amen. Umari ka, Ginoong Jesus. Ang gracia sa atong Ginoong Jesucristo magauban sa tanan nga mga balaan. Amen.