14 – Έκτρωση

Καὶ ἐποίησεν Θεὸς τὸν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἑαυτοῦ· κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν· ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς·

ὅστις χύσῃ αἷμα ἀνθρώπου, ὑπὸ ἀνθρώπου θέλει χυθῆ τὸ αἷμα αὐτοῦ· διότι κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν Θεὸς τὸν ἄνθρωπον·

Καθιέρωσον εἰς ἐμὲ πᾶν πρωτότοκον διανοῖγον πᾶσαν μήτραν μεταξὺ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους· ἰδικὸν μου εἶναι τοῦτο.

Μή φονεύσῃς.

Ὅστις πατάξῃ ἄνθρωπον, καὶ ἀποθάνῃ, θέλει ἐξάπαντος θανατωθῇ·

Ἐὰν μάχωνται ἄνδρες καὶ πατάξωσι γυναῖκα ἔγκυον καὶ ἐξέλθῃ τὸ παιδίον αὐτῆς, δὲν συμβῇ ὅμως συμφορά· θέλει ἐξάπαντος κάμει ἀποζημίωσιν πατάξας, ὁποίαν ἀνήρ τῆς γυναικὸς ἐπιβάλῃ εἰς αὐτόν· καὶ θέλει πληρώσει κατὰ τὴν ἀπόφασιν τῶν κριτῶν. Ἄν ὅμως συμβῇ συμφορά, τότε θέλεις δώσει ζωήν ἀντὶ ζωῆς,

Δὲν θέλεις διαστρέψει τὸ δίκαιον τοῦ πένητός σου ἐν τῇ κρίσει αὐτοῦ. Ἄπεχε ἀπὸ ἀδίκου ὑποθέσεως· καὶ μή γείνῃς αἰτία νὰ θανατωθῇ ἀθῶος καὶ δίκαιος· διότι ἐγὼ δὲν θέλω δικαιώσει τὸν ἀσεβῆ.

διότι ζωή τῆς σαρκὸς εἶναι ἐν τῷ αἵματι καὶ ἐγὼ ἔδωκα αὐτὸ εἰς ἐσᾶς, διὰ νὰ κάμνητε ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν σας ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· διότι τὸ αἷμα τοῦτο κάμνει ἐξιλασμὸν ὑπὲρ τῆς ψυχῆς.

Καὶ δὲν θέλεις ἀφήσει τινὰ ἐκ τοῦ σπέρματός σου νὰ περάσῃ διὰ τοῦ πυρὸς εἰς τὸν Μολὸχ καὶ δὲν θέλεις βεβηλώσει τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ σου. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος.

Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων, Καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ θέλεις εἰπεῖ, Ὅστις ἐκ τῶν υἰῶν Ἰσραήλ ἐκ τῶν ξένων τῶν παροικούντων ἐν τῷ Ἰσραήλ δώσῃ ἀπὸ τοῦ σπέρματος αὑτοῦ εἰς τὸν Μολόχ, θέλει ἐξάπαντος θανατωθῆ· λαὸς τοῦ τόπου θέλει λιθοβολήσει αὐτὸν μὲ λίθους. Καὶ ἐγὼ θέλω ἐπιστήσει τὸ πρόσωπόν μου κατὰ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτὸν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὐτοῦ· διότι ἀπὸ τοῦ σπέρματος αὑτοῦ ἔδωκεν εἰς τὸν Μολόχ, διὰ νὰ μιάνῃ τὸ ἁγιαστήριόν μου καὶ νὰ βεβηλώσῃ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον. Ἐὰν δὲ λαὸς τοῦ τόπου παραβλέψῃ μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον, ὅταν δίδῃ ἀπὸ τοῦ σπέρματος αὑτοῦ εἰς τὸν Μολόχ, καὶ δὲν φονεύσῃ αὐτόν, τότε θέλω ἐπιστήσει ἐγὼ τὸ πρόσωπόν μου κατὰ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου καὶ κατὰ τῆς συγγενείας αὐτοῦ· καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὐτοῦ αὐτόν, καὶ πάντας τοὺς ἀκολουθοῦντας αὐτὸν εἰς τὴν πορνείαν, διὰ νὰ πορνεύωσι κατόπιν τοῦ Μολόχ.

Καὶ ὅστις φονεύσῃ ἄνθρωπον, ἐξάπαντος θέλει θανατωθῆ.

Ὅστις φονεύσῃ τινά, φονεὺς θέλει θανατωθῆ διὰ στόματος μαρτύρων· πλήν εἷς μόνος μάρτυς δὲν θέλει μαρτυρήσει ἐναντίον τινός, ὥστε νὰ θανατωθῇ. Καὶ δὲν θέλετε λαμβάνει οὐδεμίαν ἐξαγορὰν ὑπὲρ τῆς ζωῆς τοῦ φονέως, ὅστις εἶναι ἔνοχος θανάτου· ἀλλὰ ἐξάπαντος θέλει θανατωθῆ.

Καὶ δὲν θέλετε μολύνει τὴν γῆν εἰς τὴν ὁποίαν κατοικεῖτε· διότι τὸ αἷμα αὐτὸ μολύνει τὴν γῆν· καὶ γῆ δὲν δύναται νὰ καθαρισθῆ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ ἐκχυθέντος ἐπ᾿ αὐτῆς, εἰμή διὰ τοῦ αἵματος ἐκείνου ὅστις ἔχυσεν αὐτὸ.

Μή φονεύσῃς.

Δὲν θέλεις κάμει οὕτως εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου· διότι πᾶν βδέλυγμα, τὸ ὁποῖον Κύριος μισεῖ, ἔκαμον εἰς τοὺς θεοὺς αὑτῶν· ἐπειδή καὶ τοὺς υἱοὺς αὑτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὑτῶν καίουσιν ἐν πυρὶ πρὸς τοὺς θεοὺς αὑτῶν.

Δὲν θέλει εὑρεθῆ εἰς σὲ οὐδεὶς διαπερνῶν τὸν υἱὸν αὑτοῦ τὴν θυγατέρα αὑτοῦ διὰ τοῦ πυρός, μαντευόμενος μαντείαν προγνώστης τῶν καιρῶν οἰωνοσκόπος μάγος,

Ἐπικατάρατος ὅστις λάβῃ δῶρα διὰ νὰ φονεύσῃ ἄνθρωπον ἀθῷον. Καὶ πᾶς λαὸς θέλει εἰπεῖ, Ἀμήν. Ἐπικατάρατος ὅστις δὲν ἐμμένει εἰς τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου, διὰ νὰ ἐκτελῇ αὐτούς. Καὶ πᾶς λαὸς θέλει εἰπεῖ, Ἀμήν.

Διαμαρτύρομαι πρὸς ἐσᾶς σήμερον τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, ὅτι ἔθεσα ἐνώπιόν σας τὴν ζωήν καὶ τὸν θάνατον, τὴν εὐλογίαν καὶ τὴν κατάραν· διὰ τοῦτο ἐκλέξατε τὴν ζωήν, διὰ νὰ ζῆτε σὺ καὶ τὸ σπέρμα σου·

Ἀλλὰ περιεπάτησεν ἐν τῇ ὁδῷ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ, καὶ μάλιστα διεβίβασε τὸν υἱὸν αὑτοῦ διὰ τοῦ πυρός, κατὰ τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα Κύριος ἐξεδίωξεν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.

Καὶ διεβίβαζον τοὺς υἱοὺς αὑτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὑτῶν διὰ τοῦ πυρός, καὶ μετεχειρίζοντο μαντείας καὶ οἰωνισμούς, καὶ ἐπώλησαν ἑαυτοὺς εἰς τὸ νὰ πράττωσι πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ παροργίζωσιν αὐτόν.

καὶ οἱ Αὐῖται ἔκαμον τὴν Νιβὰζ καὶ τὸν Ταρτάκ, καὶ οἱ Σεφαρουΐται ἔκαιον τοὺς υἱοὺς αὑτῶν διὰ τοῦ πυρὸς εἰς τὸν Ἀδραμμέλεχ καὶ Ἀναμμέλεχ, θεοὺς τῶν Σεφαρουϊτῶν.

Καὶ διεβίβασε τὸν υἱὸν αὑτοῦ διὰ τοῦ πυρός, καὶ προεμάντευε καιρούς, καὶ ἔκαμνεν οἰωνισμούς, καὶ ἐσύστησεν ἀνταποκριτὰς δαιμονίων καὶ ἐπαοιδούς· ἔπραξε πολλὰ πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ παροργίσῃ αὐτόν.

Καὶ αὐτὸς ἐθυμίασεν ἐν τῇ κοιλάδι τοῦ υἱοῦ Ἐννὸμ καὶ διεβίβασε τὰ τέκνα αὑτοῦ διὰ τοῦ πυρός, κατὰ τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν τὰ ὁποῖα ἐξεδίωξεν Κύριος ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.

Καὶ αὐτὸς διεβίβασε τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ διὰ τοῦ πυρὸς ἐν τῇ κοιλάδι τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἐννόμ· καὶ προεμάντευε καιροὺς καὶ ἔκαμνεν οἰωνισμοὺς καὶ μαγείας καὶ ἐσύστησεν ἀνταποκριτὰς δαιμονίων καὶ ἐπαοιδούς· πολλὰ πονηρὰ ἔπραξεν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ παροργίσῃ αὐτόν.

Αἱ χεῖρές σου μὲ ἐμόρφωσαν καὶ μέ ἔπλασαν ὅλον κύκλῳ· καὶ μὲ καταστρέφεις. Ἐνθυμήθητι, δέομαι, ὅτι ὡς πηλὸν μὲ ἔκαμες· καὶ εἰς χῶμα θέλεις μὲ ἐπιστρέψει. Δὲν μὲ ἠμελξας ὡς γάλα καὶ μὲ ἔπηξας ὡς τυρόν; Δέρμα καὶ σάρκα μὲ ἐνέδυσας καὶ μὲ ὀστᾶ καὶ νεῦρα μὲ περιέφραξας.

διότι ἠλευθέρουν τὸν πτωχὸν βοῶντα καὶ τὸν ὀρφανὸν τὸν μή ἔχοντα βοηθόν.

Ὁ ποιήσας ἐμὲ ἐν τῇ κοιλίᾳ, δὲν ἐποίησε καὶ ἐκεῖνον; καὶ δὲν ἐμόρφωσεν ἡμᾶς αὐτὸς ἐν τῇ μήτρᾳ;

Κύριε, εἰσήκουσας τὴν ἐπιθυμίαν τῶν πενήτων· θέλεις στηρίξει τὴν καρδίαν αὐτῶν, θέλεις κάμει προσεκτικὸν τὸ τίον σου· διὰ νὰ κρίνῃς τὸν ὀρφανὸν καὶ τὸν τεταπεινωμένον, ὥστε ἄνθρωπος γήϊνος νὰ μή καταδυναστεύῃ πλέον.

Ἀλλὰ σὺ εἶσαι ἐκσπάσας με ἐκ τῆς κοιλίας· ἐλπὶς μου ἀπὸ τῶν μαστῶν τῆς μητρὸς μου. Ἐπὶ σὲ ἐρρίφθην ἐκ μήτρας· ἐκ κοιλίας τῆς μητρὸς μου σὺ εἶσαι Θεὸς μου.

Ἐλευθέρωσόν με ἀπὸ τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν καὶ σῶσόν με ἀπὸ ἀνδρῶν αἱμάτων. Διότι, ἰδού, ἐνεδρεύουσι τὴν ψυχήν μου· δυνατοὶ συνήχθησαν κατ᾿ ἐμοῦ· οὐχί, Κύριε, διὰ ἀνομίαν μου οὐδὲ διὰ ἁμαρτίαν μου· χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἐν ἐμοὶ ἀνομία, τρέχουσι καὶ ἑτοιμάζονται. Ἐξεγέρθητι εἰς συνάντησίν μου καὶ ἰδέ.

Πατήρ τῶν ὀρφανῶν καὶ κριτής τῶν χηρῶν, εἶναι Θεὸς ἐν τῷ ἁγίῳ αὑτοῦ τόπῳ.

Ἐπὶ σὲ ἐπεστηρίχθην ἐκ τῆς κοιλίας· σὺ εἶσαι σκέπη μου ἐκ τῶν σπλάγχνων τῆς μητρὸς μου· εἰς σὲ θέλει εἶσθαι πάντοτε ὕμνος μου.

Κρίνατε τὸν πτωχὸν καὶ τὸν ὀρφανόν· κάμετε δικαιοσύνην εἰς τὸν τεθλιμμένον καὶ πένητα. Ἐλευθερόνετε τὸν πτωχὸν καὶ τὸν πένητα· λυτρόνετε αὐτὸν ἐκ χειρὸς τῶν ἀσεβῶν. Δὲν γνωρίζουσιν, οὐδὲ νοοῦσι· περιπατοῦσιν ἐν σκότει· πάντα τὰ θεμέλια τῆς γῆς σαλεύονται.

τὴν χήραν καὶ τὸν ξένον φονεύουσι καὶ θανατόνουσι τοὺς ὀρφανούς. Καὶ λέγουσι, δὲν θέλει ἰδεῖ Κύριος οὐδὲ θέλει νοήσει Θεὸς τοῦ Ἰακώβ. Ἐννοήσατε, οἱ ἄφρονες μεταξὺ τοῦ λαοῦ· καὶ οἱ μωροί, πότε θέλετε φρονιμεύσει;

Μήπως ἔχει μετὰ σοῦ συγκοινωνίαν θρόνος τῆς ἀνομίας, ὅστις μηχανᾶται ἀδικίαν ἀντὶ νόμου; Αὐτοὶ ἐφορμῶσι κατὰ τῆς ψυχῆς τοῦ δικαίου καὶ αἷμα ἀθῶον καταδικάζουσιν. Ἀλλ᾿ Κύριος εἶναι εἰς ἐμὲ καταφύγιον καὶ Θεὸς μου τὸ φρούριον τῆς ἐλπίδος μου. Καὶ θέλει ἐπιστρέψει ἐπ᾿ αὐτοὺς τὴν ἀνομίαν αὐτῶν καὶ ἐν τῇ πονηρίᾳ αὐτῶν θέλει ἀφανίσει αὐτούς· Κύριος Θεὸς ἡμῶν θέλει ἀφανίσει αὐτούς.

καὶ ἐθυσίασαν τοὺς υἱοὺς αὑτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὑτῶν εἰς τὰ δαιμόνια· Καὶ ἔχυσαν αἷμα ἀθῶον, τὸ αἷμα τῶν υἱῶν αὑτῶν καὶ τῶν θυγατέρων αὑτῶν τοὺς ὁποίους ἐθυσίασαν εἰς τὰ γλυπτὰ τῆς Χαναάν· καὶ ἐμιάνθη γῆ ἐξ αἱμάτων. Καὶ ἐμολύνθησαν μὲ τὰ ἔργα αὑτῶν, καὶ ἐπόρνευσαν μὲ τὰς πράξεις αὑτῶν. Διὰ τοῦτο ὀργή τοῦ Κυρίου ἐξήφθη κατὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐβδελύχθη τὴν κληρονομίαν αὑτοῦ,

[Ἰώδ.] Αἱ χεῖρές σου μὲ ἔκαμαν καὶ μὲ ἔπλασαν· συνέτισόν με, καὶ θέλω μάθει τὰ προστάγματά σου. Οἱ φοβούμενοί σε θέλουσι μὲ ἰδεῖ καὶ εὐφρανθῆ, διότι ἤλπισα ἐπὶ τὸν λόγον σου.

Ἰδού, κληρονομία παρὰ τοῦ Κυρίου εἶναι τὰ τέκνα· μισθὸς αὐτοῦ καρπὸς τῆς κοιλίας.

Διότι σὺ ἐμόρφωσας τοὺς νεφροὺς μου· μὲ περιετύλιξας ἐν τῇ κοιλίᾳ τῆς μητρὸς μου. Θέλω σὲ ὑμνεῖ, διότι φοβερῶς καὶ θαυμασίως ἐπλάσθην· θαυμάσια εἶναι τὰ ἔργα σου· καὶ ψυχή μου κάλλιστα γνωρίζει τοῦτο. Δὲν ἐκρύφθησαν τὰ ὀστᾶ μου ἀπὸ σοῦ, ἐνῷ ἐπλαττόμην ἐν τῷ κρυπτῷ καὶ διεμορφονόμην ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς. Τὸ ἀδιαμόρφωτον τοῦ σώματός μου εἶδον οἱ ὀφθαλμοὶ σου· καὶ ἐν τῷ βιβλίῳ σου πάντα ταῦτα ἦσαν γεγραμμένα, ὡς καὶ αἱ ἡμέραι καθ᾿ ἄς ἐσχηματίζοντο, καὶ ἐνῷ οὐδὲν ἐκ τούτων ὑπῆρχε·

Διότι ἐνεδυνάμωσε τοὺς μοχλοὺς τῶν πυλῶν σου· ηὐλόγησε τοὺς υἱοὺς σου ἐν μέσῳ σου.

ἐὰν εἴπωσιν, Ἐλθὲ μεθ᾿ ἡμῶν, ἄς ἐνεδρεύσωμεν δι᾿ αἷμα, ἄς ἐπιβουλευθῶμεν ἀναιτίως τὸν ἀθῷον, Ἄς καταπίωμεν αὐτοὺς ζῶντας, ὡς δης, καὶ ὁλοκλήρους ὡς τοὺς καταβαίνοντας εἰς τὸν λάκκον·

διὰ τοῦτο ἐξαίφνης θέλει ἐπέλθει ἀπώλεια αὐτοῦ· ἐξαίφνης θέλει συντριφθῆ ἀνιάτως. Ταῦτα τὰ ἕξ μισεῖ Κύριος, ἑπτὰ μάλιστα βδελύττεται ψυχή αὐτοῦ· ὀφθαλμοὺς ὑπερηφάνους, γλῶσσαν ψευδῆ καὶ χεῖρας ἐκχεούσας αἷμα ἀθῷον,

Ἐλευθέρονε τοὺς συρομένους εἰς θάνατον, καὶ μή ἀποσύρου ἀπὸ τῶν ὄντων εἰς ἀκμήν σφαγῆς. Ἐὰν εἴπῃς, Ἰδού, ἡμεῖς δὲν ἐξεύρομεν τοῦτο· δὲν γνωρίζει σταθμίζων τὰς καρδίας; καὶ φυλάττων τὴν ψυχήν σου καὶ ἀποδίδων εἰς ἕκαστον κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ, δὲν ἐξεύρει;

Ὁ ἄνθρωπος ἔνοχος αἵματος ἀνθρώπου θέλει σπεύσει εἰς τὸν λάκκον· οὐδεὶς θέλει κρατήσει αὐτόν.

Καθὼς δὲν γνωρίζεις τίς ὁδὸς τοῦ ἀνέμου οὐδὲ τίνι τρόπῳ μορφόνονται τὰ ὀστᾶ ἐν τῇ κοιλίᾳ τῆς κυοφορούσης, οὕτω δὲν γνωρίζεις τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ, ὅστις κάμνει τὰ πάντα.

Καὶ ὅταν ἐκτείνητε τὰς χεῖράς σας, θέλω κρύπτει τοὺς ὀφθαλμοὺς μου ἀπὸ σᾶς· ναὶ, ὅταν πληθύνητε δεήσεις, δὲν θέλω εἰσακούει· αἱ χεῖρές σας εἶναι πλήρεις αἱμάτων. Λούσθητε, καθαρίσθητε· ἀποβάλετε τὴν κακίαν τῶν πράξεών σας ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν μου· παύσατε πράττοντες τὸ κακόν, μάθετε νὰ πράττητε τὸ καλόν· ἐκζητήσατε κρίσιν, κάμετε εὐθύτητα εἰς τὸν δεδυναστευμένον, κρίνατε τὸν ὀρφανόν, προστατεύσατε τὴν δίκην τῆς χήρας· Ἔλθετε τώρα, καὶ ἄς διαδικασθῶμεν, λέγει Κύριος· ἐὰν αἱ ἁμαρτίαι σας ἦναι ὡς τὸ πορφυροῦν, θέλουσι γείνει λευκαὶ ὡς χιών· ἐὰν ἦναι ἐρυθραὶ ὡς κόκκινον, θέλουσι γείνει ὡς λευκὸν μαλλίον.

Οὐαὶ εἰς ἐκείνους, οἵτινες λέγουσι τὸ κακὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν κακόν· οἵτινες θέτουσι τὸ σκότος διὰ φῶς καὶ τὸ φῶς διὰ σκότος· οἵτινες θέτουσι τὸ πικρὸν διὰ γλυκὺ καὶ τὸ γλυκὺ διὰ πικρόν.

Διότι, ἰδού, Κύριος ἐξέρχεται ἀπὸ τοῦ τόπου αὑτοῦ διὰ νὰ παιδεύσῃ τοὺς κατοίκους τῆς γῆς ἕνεκεν τῆς ἀνομίας αὐτῶν· δὲ γῆ θέλει ἀνακαλύψει τὰ αἵματα αὑτῆς καὶ δὲν θέλει σκεπάσει πλέον τοὺς πεφονευμένους αὑτῆς.

Οὕτω λέγει Κύριος, ὅστις σὲ ἔκαμε καὶ σὲ ἔπλασεν ἐκ κοιλίας καὶ θέλει σὲ βοηθήσει· Μή φοβοῦ, δοῦλέ μου Ἰακώβ, καὶ σύ, Ἰεσουρούν, τὸν ὁποῖον ἐξέλεξα.

Οὕτω λέγει Κύριος, ὅστις σὲ ἐλύτρωσε καὶ σὲ ἔπλασεν ἐκ κοιλίας· Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ποιήσας τὰ πάντα· μόνος ἐκτείνας τοὺς οὐρανούς, στερεώσας τὴν γῆν ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ·

Ἀκούσατέ μου, οἶκος Ἰακὼβ καὶ πᾶν τὸ ὑπόλοιπον τοῦ οἴκου Ἰσραήλ, τοὺς ὁποίους ἐσήκωσα ἀπὸ κοιλίας, τοὺς ὁποίους ἐβάστασα ἀπὸ μήτρας·

Ἀκούσατέ μου, αἱ νῆσοι· καὶ προσέξατε, λαοὶ μακρυνοί· Κύριος μὲ ἐκάλεσεν ἐκ κοιλίας· ἐκ τῶν σπλάγχνων τῆς μητρὸς μου ἀνέφερε τὸ ὄνομά μου.

Τώρα λοιπὸν λέγει Κύριος, πλάσας με ἐκ κοιλίας δοῦλον αὑτοῦ, διὰ νὰ ἐπαναφέρω τὸν Ἰακὼβ πρὸς αὐτὸν καὶ διὰ νὰ συναχθῇ πρὸς αὐτὸν Ἰσραήλ, καὶ θέλω δοξασθῆ εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ Κυρίου, καὶ Θεὸς μου θέλει εἶσθαι δύναμίς μου·

Δύναται γυνή νὰ λησμονήσῃ τὸ θηλάζον βρέφος αὑτῆς, ὥστε νὰ μή ἐλεήσῃ τὸ τέκνον τῆς κοιλίας αὑτῆς; ἀλλὰ καὶ ἄν αὗται λησμονήσωσιν, ἐγὼ ὅμως δὲν θέλω σὲ λησμονήσει. Ἰδού, ἐπὶ τῶν παλαμῶν μου σὲ ἐζωγράφισα· τὰ τείχη σου εἶναι πάντοτε ἐνώπιόν μου.

Ἐγώ, φέρων εἰς τὴν γένναν, δὲν ἤθελον κάμει νὰ γεννήσῃ; λέγει Κύριος· ἐγώ, κάμνων νὰ γεννῶσιν, ἤθελον κλείσει τὴν μήτραν; λέγει Θεὸς σου.

Καὶ λόγος Κυρίου ἔγεινε πρὸς ἐμὲ λέγων, Πρὶν σὲ μορφώσω ἐν τῇ κοιλίᾳ, σὲ ἐγνώρισα· καὶ πρὶν ἐξέλθῃς ἐκ τῆς μήτρας, σὲ ἡγίασα· προφήτην εἰς τὰ ἔθνη σὲ κατέστησα.

Ἔτι εἰς τὰ κράσπεδά σου εὑρέθησαν αἵματα ψυχῶν πτωχῶν ἀθῴων· δὲν εὕρηκα αὐτὰ ἀνορύττων, ἀλλ᾿ ἐπὶ πάντα ταῦτα. Καὶ ὅμως λέγεις, Ἐπειδή εἶμαι ἀθῷος, βεβαίως θυμὸς αὐτοῦ θέλει ἀποστραφῆ ἀπ᾿ ἐμοῦ. Ἰδού, ἐγὼ θέλω κριθῆ μετὰ σοῦ, διότι λέγεις, Δὲν ἡμάρτησα.

Καὶ ᾠκοδόμησαν τοὺς ὑψηλοὺς τόπους τοῦ Τοφέθ, ὅστις εἶναι ἐν τῇ φάραγγι τοῦ υἱοῦ Ἐννόμ, διὰ νὰ καίωσι τοὺς υἱοὺς αὑτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὑτῶν ἐν πυρί· τὸ ὁποῖον δὲν προσέταξα οὐδὲ ἀνέβη ἐπὶ τὴν καρδίαν μου.

Διότι ἐγκατέλιπον ἐμὲ καὶ ἐβεβήλωσαν τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐθυμίασαν ἐν αὐτῷ εἰς ἄλλους θεούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώρισαν, αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν καὶ οἱ βασιλεῖς Ἰούδα, καὶ ἐγέμισαν τὸν τόπον τοῦτον ἀπὸ αἵματος ἀθώων. Καὶ ᾠκοδόμησαν τοὺς ὑψηλοὺς τόπους τοῦ Βάαλ, διὰ νὰ καίωσι τοὺς υἱοὺς αὑτῶν ἐν πυρί, ὁλοκαυτώματα πρὸς τὸν Βάαλ· τὸ ὁποῖον δὲν προσέταξα οὐδὲ ἐλάλησα οὐδὲ ἀνέβη ἐπὶ τὴν καρδίαν μου. Διὰ τοῦτο, ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ τόπος οὗτος δὲν θέλει καλεῖσθαι πλέον Τοφὲθ οὐδὲ Φάραγξ τοῦ υἱοῦ Ἐννόμ, ἀλλ᾿ φάραγξ τῆς σφαγῆς. Καὶ θέλω ματαιώσει τὴν βουλήν τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ· καὶ θέλω κάμει αὐτοὺς νὰ πέσωσι διὰ μαχαίρας ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν αὑτῶν καὶ διὰ τῶν χειρῶν τῶν ζητούντων τὴν ζωήν αὐτῶν· τὰ δὲ πτώματα αὐτῶν θέλω δώσει βρῶσιν εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἰς τὰ θηρία τῆς γῆς.

Διὰ τί δὲν ἐθανατώθην ἐκ μήτρας; μήτηρ μου δὲν ἔγεινε τάφος εἰς ἐμὲ καὶ μήτρα αὐτῆς δὲν μὲ ἐβάστασεν εἰς αἰώνιον σύλληψιν;

Ἀλλ᾿ οἱ ὀφθαλμοὶ σου καὶ καρδία σου δὲν εἶναι παρὰ εἰς τὴν πλεονεξίαν σου καὶ εἰς τὸ νὰ ἐκχέῃς αἷμα ἀθῷον καὶ εἰς τὴν δυναστείαν καὶ εἰς τὴν βίαν, διὰ νὰ κάμνῃς ταῦτα.

Οὕτω λέγει Κύριος· Φωνή ἠκούσθη ἐν Ῥαμά, θρῆνος, κλαυθμός, ὀδυρμός· Ῥαχήλ, κλαίουσα τὰ τέκνα αὑτῆς, δὲν ἤθελε νὰ παρηγορηθῆ διὰ τὰ τέκνα αὑτῆς, διότι δὲν ὑπάρχουσιν.

Καὶ ᾠκοδόμησαν τοὺς ὑψηλοὺς τόπους τοῦ Βάαλ τοὺς ἐν τῇ φάραγγι τοῦ υἱοῦ Ἐννόμ, διὰ νὰ διαπεράσωσι τοὺς υἱοὺς αὑτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὑτῶν διὰ τοῦ πυρὸς εἰς τὸν Μολόχ· τὸ ὁποῖον δὲν προσέταξα εἰς αὐτοὺς οὐδὲ ἀνέβη ἐπὶ τὴν καρδίαν μου, νὰ πράξωσι τὸ βδέλυγμα τοῦτο, ὥστε νὰ κάμωσι τὸν Ἰούδαν νὰ ἁμαρτάνῃ.

Καὶ ἔλαβες τοὺς υἱοὺς σου καὶ τὰς θυγατέρας σου, τὰς ὁποίας ἐγέννησας εἰς ἐμέ, καὶ ταῦτα ἐθυσίασας εἰς αὐτάς, διὰ νὰ ἀναλωθῶσιν ἐν τῷ πυρί· μικρὸν ἔργον τῶν πορνεύσεών σου ἦτο τοῦτο, ὅτι ἔσφαξας τὰ τέκνα μου καὶ παρέδωκας αὐτὰ διὰ νὰ διαβιβάσωσιν αὐτὰ διὰ τοῦ πυρὸς εἰς τιμήν αὐτῶν; Καὶ ἐν πᾶσι τοῖς βδελύγμασί σου καὶ ταῖς πορνείαις σου δὲν ἐνεθυμήθης ταῖς ἡμέρας τῆς νεότητός σου, ὅτε ἦσο γυμνή καὶ ἀσκέπαστος, κυλιομένη ἐν τῷ αἵματί σου. Καὶ μετὰ πάσας τὰς κακίας σου, Οὐαί, οὐαὶ εἰς σέ, λέγει Κύριος Θεός,

οὕτω λέγει Κύριος Θεός· Ἐπειδή ἐξέχεας τὸν χαλκὸν σου, καὶ γύμνωσίς σου ἐξεσκεπάσθη ἐν ταῖς πορνείαις σου πρὸς τοὺς ἐραστὰς σου καὶ πρὸς πάντα τὰ εἴδωλα τῶν βδελυγμάτων σου, καὶ διὰ τὸ αἷμα τῶν τέκνων σου, τὰ ὁποῖα προσέφερες εἰς αὐτά· διὰ τοῦτο ἰδού, ἐγὼ συνάγω πάντας τοὺς ἐραστὰς σου, μεθ᾿ ὧν κατετρύφησας, καὶ πάντας ὅσους ἠγάπησας, μετὰ πάντων τῶν μισηθέντων ὑπὸ σοῦ· καὶ θέλω συνάξει αὐτοὺς ἐπὶ σὲ πανταχόθεν καὶ θέλω ἀποκαλύψει τὴν αἰσχύνην σου εἰς αὐτούς, καὶ θέλουσιν ἰδεῖ ὅλην τὴν γύμνωσίν σου. Καὶ θέλω σὲ κρίνει κατὰ τὴν κρίσιν τῶν μοιχαλίδων καὶ ἐκχεουσῶν αἷμα· καὶ θέλω σὲ παραδώσει εἰς αἷμα μετ᾿ ὀργῆς καὶ ζηλοτυπίας.

Ἰδού, πᾶσαι αἱ ψυχαὶ εἶναι ἐμοῦ· ὡς ψυχή τοῦ πατρός, οὕτω καὶ ψυχή τοῦ υἱοῦ ἐμοῦ εἶναι· ψυχή ἁμαρτήσασα, αὐτή θέλει ἀποθάνει.

καὶ μιαίνεσθε μὲ πάντα τὰ εἴδωλά σας ἕως τῆς σήμερον, προσφέροντες τὰ δῶρά σας, διαβιβάζοντες τοὺς υἱοὺς σας διὰ τοῦ πυρός, καὶ ἐγὼ θέλω ἐπερωτηθῆ ἀπὸ σᾶς, οἶκος Ἰσραήλ; Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος Θεός, δὲν θέλω ἐπερωτηθῆ ἀπὸ σᾶς.

ὅτι ἐμοιχεύοντο, καὶ εἶναι αἷμα ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν, καὶ ἐμοιχεύοντο μετὰ τῶν εἰδώλων αὑτῶν, καὶ ὅτι διεβίβαζον χάριν αὐτῶν τὰ τέκνα αὑτῶν, τὰ ὁποῖα ἐγέννησαν εἰς ἐμέ, διὰ τοῦ πυρὸς εἰς κατανάλωσιν. Ἔπραξαν ἔτι τοῦτο εἰς ἐμέ· ἐμίαναν τὰ ἅγιά μου ἐν τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ καὶ ἐβεβήλωσαν τὰ σάββατά μου. Διότι ὅτε ἔσφαξαν τὰ τέκνα αὑτῶν εἰς τὰ εἴδωλα αὑτῶν, τότε εἰσήρχοντο τὴν αὐτήν ἡμέραν εἰς τὰ ἅγιά μου, διὰ νὰ βεβηλόνωσιν αὐτά· καὶ ἰδού, οὕτως ἔπραττον ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου μου.

Οὕτω λέγει Κύριος· Διὰ τὰς τρεῖς παραβάσεις τῶν υἱῶν Ἀμμὼν καὶ διὰ τὰς τέσσαρας δὲν θέλω ἀποστρέψει τὴν τιμωρίαν αὐτοῦ, διότι διέσχιζον τὰς ἐγκυμονούσας τῆς Γαλαάδ, διὰ νὰ πλατύνωσι τὸ ὅριον αὑτῶν·

Τότε Ἡρώδης, ἰδὼν ὅτι ἐνεπαίχθη ὑπὸ τῶν μάγων, ἐθυμώθη σφόδρα καὶ ἀποστείλας ἐφόνευσε πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλεὲμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ δύο ἐτῶν καὶ κατωτέρω κατὰ τὸν καιρόν, τὸν ὁποῖον ἐξηκρίβωσε παρὰ τῶν μάγων.

Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη εἰς τοὺς ἀρχαίους, Μή φονεύσῃς· ὅστις δὲ φονεύσῃ, θέλει εἶσθαι ἔνοχος εἰς τὴν κρίσιν.

Καὶ μή φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχήν μή δυναμένων νὰ ἀποκτείνωσι· φοβήθητε δὲ μᾶλλον τὸν δυνάμενον καὶ ψυχήν καὶ σῶμα νὰ ἀπολέσῃ ἐν τῇ γεέννῃ.

Καὶ ὅστις δεχθῇ ἕν τοιοῦτον παιδίον εἰς τὸ ὄνομά μου, ἐμὲ δέχεται·

Καὶ ἐὰν χεὶρ σου ποῦς σου σὲ σκανδαλίζῃ, ἔκκοψον αὐτὸ καὶ ῥίψον ἀπὸ σοῦ· καλήτερον σοὶ εἶναι νὰ εἰσέλθῃς εἰς τὴν ζωήν χωλὸς κουλλός, παρὰ ἔχων δύο χεῖρας δύο πόδας νὰ ῥιφθῇς εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. Καὶ ἐὰν ὀφθαλμὸς σου σὲ σκανδαλίζῃ, ἔκβαλε αὐτὸν καὶ ῥίψον ἀπὸ σοῦ· καλήτερον σοὶ εἶναι μονόφθαλμος νὰ εἰσέλθῃς εἰς τὴν ζωήν, παρὰ ἔχων δύο ὀφθαλμοὺς νὰ ῥιφθῇς εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός. Προσέχετε μή καταφρονήσητε ἕνα τῶν μικρῶν τούτων· διότι σᾶς λέγω ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν τοῖς οὐρανοῖς διαπαντὸς βλέπουσι τὸ πρόσωπον τοῦ Πατρὸς μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. Ἐπειδή Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἦλθε διὰ νὰ σώσῃ τὸ ἀπολωλός.

Οὕτω δὲν εἶναι θέλημα ἔμπροσθεν τοῦ Πατρὸς σας τοῦ ἐν οὐρανοῖς νὰ ἀπολεσθῇ εἷς τῶν μικρῶν τούτων.

Πλήν Ἰησοῦς εἶπεν· Ἀφήσατε τὰ παιδία καὶ μή ἐμποδίζετε αὐτὰ νὰ ἔλθωσι πρὸς ἐμέ· διότι τῶν τοιούτων εἶναι βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

Διότι ἔσωθεν ἐκ τῆς καρδίας τῶν ἀνθρώπων ἐξέρχονται οἱ διαλογισμοὶ οἱ κακοί, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, φόνοι,

Τὰς ἐντολὰς ἐξεύρεις· Μή μοιχεύσῃς, Μή φονεύσῃς, Μή κλέψῃς, Μή ψευδομαρτυρήσῃς, Μή ἀποστερήσῃς, Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα.

Διότι θέλει εἶσθαι μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ οἶνον καὶ σίκερα δὲν θέλει πίει, καὶ θέλει πληρωθῆ Πνεύματος Ἁγίου ἔτι ἐκ κοιλίας τῆς μητρὸς αὑτοῦ,

Καὶ ὡς ἤκουσεν Ἐλισάβετ τὸν ἀσπασμὸν τῆς Μαρίας, ἐσκίρτησε τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς· καὶ ἐπλήσθη Πνεύματος Ἁγίου Ἐλισάβετ καὶ ἀνεφώνησε μετὰ φωνῆς μεγάλης καὶ εἶπεν· Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξὶ καὶ εὐλογημένος καρπὸς τῆς κοιλίας σου. Καὶ πόθεν μοι τοῦτο, νὰ ἔλθῃ μήτηρ τοῦ Κυρίου μου πρὸς μέ; Διότι ἰδού, καθὼς ἦλθεν φωνή τοῦ ἀσπασμοῦ σου εἰς τὰ ὦτά μου, ἐσκίρτησεν ἐν ἀγαλλιάσει τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ μου.

καθὼς εἶναι γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ τοῦ Κυρίου, ὅτι πᾶν ἀρσενικὸν διανοῖγον μήτραν θέλει κληθῆ ἅγιον εἰς τὸν Κύριον,

Τὰς ἐντολὰς ἐξεύρεις· Μή μοιχεύσῃς, Μή φονεύσῃς, Μή κλέψῃς, Μή ψευδομαρτυρήσῃς, Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου.

Διὰ τί δὲν γνωρίζετε τὴν λαλιὰν μου; διότι δὲν δύνασθε νὰ ἀκούητε τὸν λόγον μου. Σεῖς εἶσθε ἐκ πατρὸς τοῦ διαβόλου καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς σας θέλετε νὰ πράττητε. Ἐκεῖνος ἦτο ἀπ᾿ ἀρχῆς ἀνθρωποκτόνος καὶ δὲν μένει ἐν τῇ ἀληθείᾳ, διότι ἀλήθεια δὲν ὑπάρχει ἐν αὐτῷ· ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ, διότι εἶναι ψεύστης καὶ πατήρ αὐτοῦ τοῦ ψεύδους. Ἐγὼ δὲ διότι λέγω τὴν ἀλήθειαν, δὲν μὲ πιστεύετε.

Ἡ γυνή ὅταν γεννᾶ, λύπην ἔχει, διότι ἦλθεν ὥρα αὐτῆς· ἀφοῦ ὅμως γεννήσῃ τὸ παιδίον, δὲν ἐνθυμεῖται πλέον τὴν θλῖψιν, διὰ τὴν χαρὰν ὅτι ἐγεννήθη ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον.

Καὶ καθὼς ἀπεδοκίμασαν τὸ νὰ ἔχωσιν ἐπίγνωσιν τοῦ Θεοῦ, παρέδωκεν αὐτοὺς Θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν, ὥστε νὰ πράττωσι τὰ μή πρέποντα, πλήρεις ὄντες πάσης ἀδικίας, πορνείας, πονηρίας, πλεονεξίας, κακίας, γέμοντες φθόνου, φόνου, ἔριδος, δόλου, κακοηθείας· ψιθυρισταί, κατάλαλοι, μισόθεοι, ὑβρισταί, ὑπερήφανοι, ἀλαζόνες, ἐφευρεταὶ κακῶν, ἀπειθεῖς εἰς τοὺς γονεῖς, ἀσύνετοι, παραβάται συνθηκῶν, ἄσπλαγχνοι, ἀδιάλλακτοι, ἀνελεήμονες· οἵτινες ἐνῷ γνωρίζουσι τὴν δικαιοσύνην τοῦ Θεοῦ, ὅτι οἱ πράττοντες τὰ τοιαῦτα εἶναι ἄξιοι θανάτου, οὐχὶ μόνον πράττουσιν αὐτά, ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσιν εἰς τοὺς πράττοντας.

Εἰς μηδένα μή ὀφείλετε μηδὲν εἰμή τὸ νὰ ἀγαπᾶτε ἀλλήλους· διότι ἀγαπῶν τὸν ἄλλον ἐκπληροῖ τὸν νόμον. Ἐπειδή τό, Μή μοιχεύσῃς, μή φονεύσῃς, μή κλέψῃς, μή ψευδομαρτυρήσῃς, μή ἐπιθυμήσῃς, καὶ πᾶσα ἄλλη ἐντολή, ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ συμπεριλαμβάνεται, ἐν τῷ· Θέλεις ἀγαπᾷ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. Ἡ ἀγάπη κακὸν δὲν κάμνει εἰς τὸν πλησίον· εἶναι λοιπὸν ἐκπλήρωσις τοῦ νόμου ἀγάπη.

Ἤ δὲν ἐξεύρετε ὅτι τὸ σῶμά σας εἶναι ναὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τοῦ ἐν ὑμῖν, τὸ ὁποῖον ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ, καὶ δὲν εἶσθε κύριοι ἑαυτῶν;

Ὅτε δὲ ηὐδόκησεν Θεός, προσδιορίσας με ἐκ κοιλίας μητρὸς μου καὶ καλέσας διὰ τῆς χάριτος αὑτοῦ, νὰ ἀποκαλύψῃ τὸν Υἱὸν αὑτοῦ ἐν ἐμοί, διὰ νὰ κηρύττω αὐτὸν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, εὐθὺς δὲν συνεβουλεύθην σάρκα καὶ αἷμα,

καίτοι δυνάμενοι νὰ δίδωμεν βάρος ὡς ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ, ἀλλ᾿ ἐστάθημεν γλυκεῖς ἐν τῷ μέσῳ ὑμῶν, καθὼς τροφὸς περιθάλπει τὰ ἑαυτῆς τέκνα·

διὰ νὰ νουθετῶσι τὰς νέας νὰ ἦναι φίλανδροι, φιλότεκνοι,

Διότι καθὼς τὸ σῶμα χωρὶς πνεύματος εἶναι νεκρόν, οὕτω καὶ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων εἶναι νεκρά.

Ἴδετε ὁποίαν ἀγάπην ἔδωκεν εἰς ἡμᾶς Πατήρ, ὥστε νὰ ὀνομασθῶμεν τέκνα Θεοῦ. Διὰ τοῦτο κόσμος δὲν γνωρίζει ἡμᾶς, διότι δὲν ἐγνώρισεν αὐτόν.

οὐχὶ καθὼς Κάϊν ἦτο ἐκ τοῦ πονηροῦ καὶ ἔσφαξε τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· καὶ διὰ τί ἔσφαξεν αὐτόν; διότι τὰ ἔργα αὐτοῦ ἦσαν πονηρά, τὰ δὲ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ δίκαια.

Πᾶς ὅστις μισεῖ τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ εἶναι ἀνθρωποκτόνος· καὶ ἐξεύρετε ὅτι πᾶς ἀνθρωποκτόνος δὲν ἔχει ζωήν αἰώνιον μένουσαν ἐν ἑαυτῷ.

Καὶ ἔκραξαν μετὰ φωνῆς μεγάλης, λέγοντες· Ἕως πότε, Δέσποτα ἅγιε καὶ ἀληθινέ, δὲν κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶν ἀπὸ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς;

Οἱ δὲ δειλοὶ καὶ ἄπιστοι καὶ βδελυκτοὶ καὶ φονεῖς καὶ πόρνοι καὶ μάγοι καὶ εἰδωλολάτραι καὶ πάντες οἱ ψεῦσται θέλουσιν ἔχει τὴν μερίδα αὑτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ μὲ πῦρ καὶ θεῖον· οὗτος εἶναι δεύτερος θάνατος.