07 – Adlaw sa Paghukom

Ug sa may panuigon si Abram nga kasiyaman ug siyam ka tuig, mitungha kaniya si Jehova, ug miingon kaniya: Ako mao ang Dios nga Makagagahum sa ngatanan; lumakaw ka sa atubangan ko, ug magmahingpit ka.

Halayo kanimo ang pagbuhat sa ingon niana, nga patyon mo ang mga matarung uban sa mga dautan, ug nga sa ingon niana ang mga matarung magasama sa mga dautan. Kana halayo kanimo. Dili ba ang Maghuhukom sa tibook nga yuta magabuhat sa matarung?

Magmahingpit ikaw uban kang Jehova nga imong Dios.

Ako usab hingpit alang kaniya; Ug ako naglikay sa akong kaugalingon gikan sa akong kasal-anan.

Unya ang mga kahoy sa lasang manag-awit sa atubangan ni Jehova tungod sa kalipay; Tungod kay siya moanhi sa paghukom sa yuta.

Ug ikaw, Salomon akong anak nga lalake, ilhon mo ang Dios sa imong amahan, ug alagara siya uban ang usa ka hingpit nga kasingkasing ug usa ka masinugtanon nga salabutan; kay si Jehova nagasusi sa tanang mga kasingkasing, ug nakasabut sa tanang mga tinukod sa mga hunahuna. Kong pangitaon mo siya, hikaplagan mo siya; apan kong biyaan mo siya isalikway ikaw niya sa walay katapusan.

Apan alang kanako nasayud ako nga ang akong Manluluwas buhi man, Ug sa kaulahian nga adlaw siya motindog sa ibabaw sa yuta: Ug sa tapus ang akong panit, kining lawas ko gayud malaglag, Unya sa wala ang akong unod makita ko ang Dios; Kang kinsa ako, ako gayud, motan-aw dinhi sa akong kilid, Ug ang akong mga mata makasud-ong, nga dili ingon sa dumuloong. Naut-ut ang akong kasingkasing sa sulod kanako. Kong kamo magaingon: Ngano nga pagalutoson nato siya! Sanglit ang gamut sa maong butang igakita sa sulod kanako; Kahadloki ninyo ang espada: Kay ang kaligutgut magadala sa mga silot sa espada, Aron nga kamo mahibalo nga adunay paghukom.

Nga ang mga tawong dautan ginatagana sa adlaw sa kagul-anan? Nga sila pagadad-on ngadto sa adlaw sa kaligutgut?

(Ipatimbang ako sa usa ka maayong timbangan, Aron ang Dios masayud sa katul-id sa akong kasingkasing);

Dili ingon niini ang mga dautan, Kondili ingon sa uhot nga ginapalid sa hangin. Busa dili magatindog ang mga dautan sa paghukom, Ni ang mga makasasala diha sa katilingban sa mga matarung. Kay naila ni Jehova ang dalan sa mga matarung; Apan ang dalan sa mga dautan mawala.

Apan si Jehova nagalingkod ingon nga Hari sa walay katapusan: Siya nagaandam sa iyang trono alang sa paghukom; Ug sa pagkamatarung magahukom siya sa kalibutan, Sa katul-id magapahamtang siya ug paghukom sa mga katawohan.

Ang mga dautan pabalikon ngadto sa Sheol, Lakip ang tanang mga nasud nga nalimot sa Dios.

Uban kaniya hingpit man usab ako, Ug naglikway ako gikan sa akong kadautan.

Nagalalang ang dautan batok sa matarung, Ug nagakagut ang iyang mga ngipon tungod kaniya. Ang Ginoo magakatawa kaniya; Kay siya nagatan-aw nga umaabut ang iyang adlaw.

Apan pagalukaton sa Dios ang akong kalag gikan sa gahum sa Sheol; Kay pagadawaton niya ako. (Selah)

Makakalagiw ba sila pinaagi sa pagpakasala? Oh Dios, sa imong kaligutgut pukanon mo ang mga katawohan. Nagaisip ikaw sa akong mga pagsuroy-suroy: Ibutang mo ang akong mga luha sa imong botella; Wala ba sila diha sa imong basahon?

Ipapapas sila gikan sa basahon sa kinabuhi, Ug sila dili ipasulat lakip sa mga matarung.

Ngani nga pinaagi lamang sa imong mga mata imong makita, Ug makita mo ang balus sa mga dautan.

Sa atubangan ni Jehova; kay moabut na siya, Kay siya moanhi sa paghukom sa yuta: Pagahukman niya ang kalibutan uban ang pagkamatarung, Ug ang katawohan uban ang iyang kamatuoran.

Sa atubangan ni Jehova; kay siya moanhi sa paghukom sa yuta: Sa pagkamatarung magahukom siya sa kalibutan, Ug sa mga katawohan uban ang katul-id.

Sa wala pa mahingpit ang lawas ko, nakita na sa imong mga mata; Ug diha sa imong basahon nahasulat na ang tanan, Bisan pa ngani ang mga adlaw nga natudlo alang kanako, Sa diha nga wala pay miabut kanila.

Pagabantayan ni Jehova ang tanan kanila nga nahagugma kaniya; Apan ang tanang mga dautan iyang pagalaglagon.

Ang kadato dili magapulos adlaw sa kaligutgut; Apan ang pagkamatarung magaluwas sa tawo gikan sa kamatayon.

Ako miingon sulod sa akong kasingkasing: Ang Dios magahukom sa matarung ug sa dautan: kay adunay panahon alang sa tagsatagsa ka tuyo ug alang sa tagsatagsa ka buhat.

Ang maayong ngalan labi pang maayo kay sa bililhon nga lana; ug ang adlaw sa pagkamatay kay sa adlaw nga natawohan.

Kini mao ang katapusan sa butang; ang tanan nadungog na: Kahadloki ang Dios, ug bantayi ang iyang mga sugo; kay kini mao ang tibook nga katungdanan sa tawo. Kay pagadad-on sa Dios ang tagsatagsa ka buhat ngadto sa paghukom uban ang tagsatagsa ka tinago nga butang, bisan ang maayo, kun bisan ang dautan.

Ug sila motan-aw sa yuta, ug, ania karon, ang kasakit ug kangitngit, ang kadulom sa pagpanghupaw; ug ngadto sa mabaga nga kangitngit pagaabugon sila.

Ug pagasilotan ko ang kalibutan tungod sa ilang pagkadautan, ug ang mga tawong dautan tungod sa ilang kasal-anan: ug pahunongon ko ang pagkamapahitas-on sa mga palabilabihon, ug pagapaubson ko ang pagkamapahitas-on sa mga tawong makalilisang.

Gilamoy niya ang kamatayon hangtud sa walay katapusan; ug ang Ginoo nga si Jehova mopahid sa mga luha gikan sa tanang mga nawong; ug ang kaulaw sa iyang katawohan pagakuhaon niya gikan sa halayo sa tibook nga yuta: kay si Jehova maoy nagsulti niini.

Ang imong mga patay mangabuhi; ang akong mga minatay mangabanhaw. Pagmata ug pag-awit, kamo nga nagapuyo sa abug; kay ang imong yamog maingon sa yamog sa kabalilihan, ug ang yuta magasalibay sa mga patay.

Ang imong pagkahubo pagabuksan, oo, ang imong kaulaw pagahikit-an: ako magapanimalus, ug walay tawo nga pagagawason. Ang atong Manunubos, si Jehova sa mga panon mao ang iyang ngalan, ang Balaan sa Israel.

Aron sa pagmantala sa tuig sa pagpasig-uli uban kang Jehova, ug sa adlaw sa pagpanimalus sa atong Dios; aron sa paglipay niadtong tanan nga nagbalata;

Kay, ania karon, ako nagahimo ug bag-ong mga langit ug usa ka bag-ong yuta; ug ang unang butang dili na pagahinumduman, ni motungha pa sa hunahuna.

Kay ingon nga ang bag-ong mga langit ug ang bag-o nga yuta, nga akong pagabuhaton, magapabilin sa akong atubangan, miingon si Jehova, mao man magapabilin ang inyong kaliwatan ug ang inyong ngalan. Ug mahanabo, nga gikan sa bag-ong pagsubang sa bulan hangtud sa usa, ug gikan sa usa ka adlawng igpapahulay hangtud sa usa, ang tanang mga katawohan manganhi aron sa pagsimba sa akong atubangan, miingon si Jehova. Ug sila manggula, ug manan-aw sa mga minatay sa mga tawo nga nanaglapas batok kanako: kay ang ilang ulod dili mamatay, ni mapalong ang ilang kalayo; ug sila mahimong usa ka dulumtanan sa tanang mga unod.

Ania karon, ang tanang mga kalag ako man, ingon man ang kalag sa amahan, ingon man usab ang kalag sa anak nga lalake ako man: ang kalag nga makasala, kini mamatay.

Ako nagsud-ong hangtud ang mga trono gibutang, ug ang usa nga mao ang tigulang sa mga adlaw milingkod: ang iyang mga bisti maputi ingon sa nieve, ug ang buhok sa iyang ulo sama sa lonlon nga balhibo sa carnero; ang iyang trono mao ang nagadilaab nga siga, ug ang mga ligid niini mao ang nagasiga nga kalayo. Ang sapa nga kalayo migula ug mibaha gikan sa iyang atubangan: mga libo ka mga libo nanag-alagad kaniya, ug napulo ka libo ka napulo ka libo nanagtindog sa iyang atubangan: ang paghukom gisugdan, ug ang mga basahon gibuklad;

Apan ang mga balaan sa Halangdon Uyamut modawat sa gingharian, ug managhupot sa gingharian sa walay katapusan, bisan hangtud sa kahangturan nga walay katapusan.

Ako mitan-aw, ug ang mao nga sungay nakiggubat batok sa mga babalaan, ug nakadaug batok kanila; Hangtud ang tigulang sa mga adlaw miabut, ug ang hukom gihatag sa mga balaan sa Halangdon Uyamut, ug miabut ang panahon nga ang mga balaan naghupot sa gingharian:

Ug siya mosulti sa dagkung mga pulong batok sa Halangdon Uyamut, ug magapaluya sa mga balaan sa Halangdon Uyamut; ug siya magahunahuna sa pag-usab sa mga panahon, ug sa Kasugoan; ug sila ihatag sa iyang kamot hangtud sa usa ka panahon ug mga panahon ug sa katunga sa usa ka panahon. Apan ang paghukom pagasugdan ug ilang pagakuhaon ang iyang dominio, aron sa pag-ut-ut ug paglaglag niini hangtud sa katapusan. Ug ang gingharian ug ang dominio, ug ang pagkadaku sa mga gingharian ilalum sa tibook nga langit, igahatag ngadto sa katawohan sa mga balaan sa Halangdon Uyamut: ang iyang gingharian mao ang walay-katapusan nga gingharian, ug ang tanan nga mga dominio manag-alagad ug managsugot kaniya.

Ug niadtong panahona si Michael motindog, ang dakung principe nga nagatindog alang sa mga anak sa imong katawohan; ug moabut ang usa ka panahon sa kasamok, nga ang ingon wala pa gayud mahatabo sukad nga may usa ka nasud bisan hangtud nianang mao nga panahon: ug niadtong panahona pagaluwason ang imong katawohan, ang tanan nga hingkaplagan nga nanghisulat sa basahon. Ug ang daghan kanila nga nangatulog sa abug sa yuta mahigmata, ang uban ngadto sa walay-katapusang pagtamay. Ug sila nga mga manggialamon modan-ag ingon sa kahayag sa hawan sa kalangitan; ug sila nga makakabig sa daghanan ngadto sa pagkamatarung, mangahimong sama sa mga bitoon sa mga katuigan nga walay katapusan. Apan ikaw, Oh Daniel, himoang tinago ang mga pulong, ug takpi ang basahon, bisan pa hangtud sa panahon sa katapusan: daghan ang modalagan ngadto-nganhi, ug ang kahibalo mouswag.

Apan padayon ka sa imong panaw hangtud nga moabut ang katapusan: kay ikaw mopahulay, ug motindog sa kalipayan sa imong bahin, sa katapusan sa mga adlaw.

Kay ang adlaw ni Jehova haduol man sa sa ibabaw sa tanang mga nasud: ingon sa imong gibuhat, kanimo pagabuhaton kini; ang imong gibuhat magabalik sa imong kaugalingong ulo.

Apan sa hingkit-an niya nga daghan sa mga Fariseo ug sa mga Saduceo midugok sa iyang pagbautismo, miingon kanila: Mga kaliwat sa mga bitin kinsa ang nagpasidaan kaninyo sa pagkalagiw sa kaligutgut nga umalabut?

Ug karon gidaitol na usab ang wasay sa gamut sa mga kahoy; busa ang tanan nga kahoy nga wala magabaton sa maayong bunga, ginapulod ug ginasugnod sa kalayo.

Nga ang iyang nigo nga paliran anaa sa iyang kamot, ug pagahinloan gayud niya pag-ayo ang iyang giokan, ug pagatigumon niya ang trigo sa iyang dapa apan pagasunogon niya ang dagami sa kalayo nga walay pagkapalong.

Ug kong ang imong mata nga too mao ang kahigayonan sa imong pagpakasala, luska ug ipahilayo kanimo; kay maayo pa kanimo nga ang usa ka bahin sa imong lawas mawala, ug dili nga ang tibook mong lawas igahulog sa infierno. Ug kong ang imong kamot nga too mao ang kahigayonan sa imong pagpakasala, putla ug ipahilayo kanimo; kay maayo pa kanimo nga usa ka bahin sa imong lawas mawagtang, ug dili ang tibook mong lawas igahulog sa infierno.

Kay sa hukom nga inyong igahukom, pagahukman kamo; ug sa taksanan nga ginataksan ninyo, pagatakson usab kamo.

Sumulod kamo sa pultahan nga masigpit, kay haluag ang pultahan ug halapad ang dalan nga nagahatud ngadto sa pagkalaglag; ug daghan ang mga nagasulod kaniya. Kay masigpit ang pultahan ug hiktin ang dalan nga nagahatud ngadto sa kinabuhi, ug diriyut ang mga nakatoltol kaniya.

Tungod sa ilang mga bunga maila sila ninyo. Makakuha ba ang tawo ug parras gikan sa mga sapinit, kun igos gikan sa mga bunglayon? Sa maong pagkaagi, ang tanang maayong kahoy magadala ug maayong mga bunga; apan ang dautang kahoy magadala ug mga dautang bunga. Ang maayong kahoy dili makadala ug dautang mga bunga, ang dautan usab nga kahoy dili makadala ug mga maayong bunga. Ang tanang kahoy nga wala magadala ug mga maayong bunga, ginapulod ug ginasugnod sa kalayo. Busa tungod sa ilang mga bunga, maila ninyo sila.

Dili ang tanan nga nagaingon kanako: Ginoo, Ginoo; makasulod sa gingharian sa langit, kondili kadtong nagabuhat sa kabubut-on sa akong Amahan nga atua sa langit. Daghan ang magaingon kanako niadtong adlawa: Ginoo, Ginoo, wala ba kami magpanagna tungod sa imong ngalan, ug tungod sa imong ngalan ginahinginlan namo ang mga yawa, ug tungod sa imong ngalan ginabuhat namo ang daghang mga katingalahan? Ug unya pagasaysayan ko sila: Wala ko gayud kamo maila; pahalayo kamo kanako, mga mamumuhat sa kadautan.

Ug bisan kinsa nga dili magadawat kaninyo, ug dili magapatalinghug sa inyong mga pulong, sa paggula ninyo gikan didto niadtong balaya kun lungsora, iyabyab ninyo ang abug sa inyong mga tiil. Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo nga maarangarang pa alang sa yuta sa Sodoma ug sa Gomorra sa adlaw sa paghukom, kay alang niadtong lungsora.

Ug dili kamo managkahadlok sa mga nagapatay sa lawas apan dili arang makapatay sa kalag; apan kahadlokan ninyo una kadtong arang makalaglag sa kalag ingon man sa lawas didto sa infierno.

Ngani, nagaingon ako kaninyo nga maarangarang pa alang sa Tiro ug sa Sidon sa adlaw sa paghukom kay alang kaninyo. Ug ikaw, Capernaum, igatuboy ka ba hangtud sa langit? Igaunlod ka hangtud sa Hades; kay kong sa Sodoma gibuhat pa ang mga katingalahan nga nabuhat kanimo, milungtad unta siya hangtud karong adlawa. Apan nagaingon ako kaninyo nga maarangarang pa alang sa yuta sa Sodoma sa adlaw sa paghukom kay alang kanimo.

Ug nagaingon ako kaninyo nga sa tanang pulong walay pulos nga ginapamulong sa mga tawo, magahatag sila ug husay sa adlaw sa paghukom. Kay tungod sa imong mga pulong pagapakamatarungon ka, ug tungod sa imong mga pulong pagahukman ka sa silot.

Ang uma mao ang kalibutan, ang maayong binhi mao ang mga anak sa gingharian; apan ang mga bunglayon mao ang mga anak sa dautan. Ang kaaway nga nagpugas kaniya mao ang yawa, ang pag-ani mao ang katapusan sa kalibutan, ug ang mga mangangani mao ang mga manolonda. Busa, ingon sa pag-ibut sa bunglayon ug pagsunog sa kalayo, mao ang mahitabo sa katapusan sa kalibutan. Magapadala ang Anak sa tawo sa iyang mga manolonda, ug pagakuhaon nila sa iyang gingharian ang tanan nga mga kahigayonan sa pagkapangdol, ug ang mga nagabuhat sa mangil-ad. Ug igasalibay sila sa hudno sa kalayo. Didto mahitabo ang paghilak ug pagkagut sa mga ngipon. Unya ang mga matarung managsidlak ingon sa adlaw didto sa gingharian sa ilang Amahan. Ang may igdulungog sa pagpatalinghug, magapatalinghug.

Ingon man usab, ang gingharian sa langit sama sa usa ka pukot nga gitaktak sa dagat, ug nakakuha ug mga isda nga nagakalainlain; Nga, sa napuno kini, gibutad nila ngadto sa baybayon, ug sa nanagpanlingkod sila gitigum nila ang mga maayo sa mga sudlanan, apan gisalibay nila ang mga dautan. Maingon usab niana ang katapusan sa kalibutan: manggula ang mga manolonda, ug pagapinigon nila ang mga dautan gikan sa mga matarung. Ug igasalibay sila sa hudno sa kalayo; didto mahitabo ang paghilak ug pagkagut sa mga ngipon.

Kay sa kasingkasing nagagikan ang dautang mga hunahuna: mga pagpatay sa isigkatawo, mga pagpanapaw, mga pagpakighilawas, mga pangawat, mga bakak nga pagsaksi, mga pagpasipala.

Kay unsa ang kapuslanan sa usa ka tawo, kong makaangkon siya sa tibook kalibutan, ug mapilde kaniya ang iyang kalag kun unsa ba ang igahatag sa usa ka tawo nga baylo sa iyang kalag? Kay ang Anak sa tawo moanhi sa himaya sa iyang Amahan, kauban sa iyang mga manolonda, ug unya magatumbas sa tagsatagsa sumala sa iyang binuhatan.

Ug miingon: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga kong dili kamo mamalik ug magpakabata, dili gayud kamo makasulod sa gingharian sa langit.

Ang gingharian sa langit sama sa usa ka hari nga nagakombira sa kasal sa iyang anak. Ug gipaadto niya ang iyang mga ulipon aron panawgon nila ang mga dinapit sa kasal. Ug nagdumili sila sa pag-adto.

Ug sa misulod ang hari sa pagtan-aw sa mga dinapit, hingkit-an niya didto ang usa ka tawo nga wala magsul-ob sa bisti nga alang sa kasal. Ug siya miingon kaniya: Abyan, nganong misulod ka dinhi nga wala ikaw ing bisti nga alang sa kasal? Ug mihilum siya. Unya ang hari nag-ingon sa mga sulogoon: Gapusa ninyo siya sa mga tiil ug sa mga kamot, ug isalibay ninyo siya sa kangitngitan sa gawas, didto mahitabo ang paghilak ug ang pagkagut sa mga ngipon,

Kamo mga bitin! Kaliwat kamo sa mga bitin nga malala! Unsaon ninyo paglikay sa pagkahinukman sa infierno?

Apan ang magapadayon hangtud sa katapusan, mamaluwas.

Unya ang gingharian sa langit mahasama sa napulo ka mga ulay nga nanagdala sa ilang mga lamparahan, ug nanggula sa pagsugat sa pamanhonon. Ug ang lima kanila mga buangbuang, ug ang lima mga maalam. Kay ang mga buangbuang, sa nagdala sa ilang mga lamparahan, wala sila managdala sa lana uban kanila. Apan ang mga maalam nanagdala sa lana sa ilang mga tibod uban ang ilang mga lamparahan. Karon sa nadugay ang pamanhonon, nanagduka silang tanan, ug nangatulog. Apan sa tungang gabii may usa ka singgit: Ania karon, ang pamanhonon nagaanhi! Sugata ninyo siya. Unya kadtong tanang mga ulay nanagpamangon, ug gihikay nila ang ilang mga lamparahan. Ug ang mga buangbuang nanag-ingon sa mga maalam: Hatagi kami ninyo sa inyong lana, kay nagakapalong ang among mga suga. Apan ang mga maalam nanagpanubag nga nagaingon: Tingali, kulangon kami; pangadto hinoon kamo sa mga nagabaligya, ug pamalit kamo alang kaninyo. Ug samtang miadto sila sa pagpalit, miabut ang pamanhonon, ug sila nga mga andam mingsulod uban kaniya sa kasal, ug gisirhan ang pultahan. Unya nangabut usab ang ubang mga ulay nga nagaingon: Ginoo, Ginoo, ablihi kami. Apan siya mitubag ug nag-ingon: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, wala ako makaila kaninyo.

Ang iyang agalon miingon kaniya: Maayong pagkabuhat ulipon nga maayo ug matinumanon: sa diyutay matinumanon ikaw, sa daghan nga butang ikaw pagapiyalan ko. Sumulod ka sa kalipayan sa imong agalon.

Apan kong moanhi ang Anak sa tawo sa iyang himaya, ug ang tanang mga manolonda uban kaniya, unya magalingkod siya sa lingkoranan nga harianon sa iyang himaya. Ug pagatigumon sa atubangan niya ang tanang mga nasud; ug iyang pagabulagbulagon sila, ingon sa magbalantay sa kahayupan nga nagabulag sa mga carnero ug sa mga kanding. Ug igabutang n iya ang mga carnero sa iyang too, ug ang mga kanding sa wala. Unya ang Hari magaingon sa mga nahatoo kaniya: Umari kamo mga binulahan sa akong Amahan, panunda ninyo ang gingharian nga gitagana alang kaninyo sukad pa sa pagkatukod sa kalibutan. Kay ako gigutom, ug gipakaon ako ninyo; giuhaw ako, ug gipainum ako ninyo; nagdumuloong ako, ug gidawat ako ninyo; Hubo ako, ug inyo akong gipabistihan; masakiton ako, ug giduaw ako ninyo; nabilanggo ako, ug mianhi kamo kanako. Unya ang mga matarung magatubag sa pag-ingon: Ginoo, anus-a ikaw namo hikit-i nga gigutom, ug gipakaon ka namo? Kun, giuhaw, ug gipainum ka namo? Ug anus-a ikaw namo hikit-i nga dumuloong, ug gidawat ka namo? kun hubo, ug gipabistihan ka namo? Ug anus-a ikaw namo hikit-i nga masakiton, kun sa bilanggoan, ug miadto kami kanimo? Ug ang Hari magatubag ug magaingon kanila: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga sa pagkaagi nga gihimo ninyo kini sa usa niining akong mga igsoon nga mga labing gagmay, kanako gibuhat ninyo. Unya magaingon usab sa mga nahawala: Pahalayo kamo kanako, mga dautan, ngadto sa kalayo nga walay katapusan nga ginatagana alang sa yawa ug sa mga manolonda niya! Kay gigutom ako, ug wala ninyo ako pakan-a; giuhaw ako, ug wala ninyo ako paimna; Nagdumuloong ako, ug wala ninyo ako pagdawata; hubo ako, ug wala ninyo ako pabistihi; masakiton ako, ug sa bilanggoan, ug wala kamo managduaw kanako. Unya mangatubag usab sila sa pag-ingon: Ginoo, anus-a ikaw namo hikit-i nga gigutom, kun giuhaw, kun dumuloong, kun hubo, kun masakiton, kun sa bilanggoan, ug wala kami mag-alagad kanimo? Unya siya magatubag kanila sa pag-ingon: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga sa pagkaagi nga wala ninyo pagbuhata sa usa niining mga labing gagmay, wala usab ninyo pagbuhata kanako. Ug kini sila mangadto sa silot nga walay katapusan, apan ang mga matarung ngadto sa kinabuhi nga walay katapusan.

Apan bisan kinsa nga magapasipala sa Espiritu Santo, dili gayud mapasaylo, kondili nga mahinukman siya sa silot sa sala nga walay katapusan.

Ug bisan diin dapita nga dili modawat kaninyo ug dili magapamati kaninyo, sa inyong pagpahawa didto, paphaa ninyo ang abug sa inyong mga lapalapa sa pagpamatuod kanila.

Kay gikan sa sulod sa kasingkasing sa mga tawo manggula ang mga mangil-ad nga mga hunahuna: ang mga pagpakighilawas, ang mga pagpangawat, ang mga pagbuno, ang mga pagpanapaw, Ang mga kahikaw, ang mga pagkadautan, ang paglimbong, ang kaulag, ang dautang tinan-awan, ang pagpasipala, ang pagpalabilabi, ang binuang;

Ug bisan kinsa nga magapapangdol sa usa niining mga gagmay nga nagasalig kanako, labi pang maayo kaniya nga pagahiktan siya sa liog ug usa ka galingang bato, ug itambong sa dagat. Ug kong ang imong kamot mao ang magapapangdol kanimo, putla; labi pang maayo kanimo nga mosulod ka nga pungkol sa kinabuhi, kay sa adunay duha ikaw ka kamot, nga moadto ka sa infierno, ngadto sa kalayo nga dili arang mapalong. Diin ang ulod nila walay pagkamatay, ug ang kalayo walay pagkapalong. Ug kong ang imong tiil mao ang magapapangdol kanimo, putla; labi pang maayo kanimo nga mosulod ka nga piang sa kinabuhi, kay sa adunay duha ikaw ka tiil nga igahulog ka sa infierno, ngadto sa kalayo nga walay pagkapalong. Diin ang ulod nila walay pagkamatay, ug ang kalayo walay pagkapalong. Ug kong ang imong mata mao ang magapapangdol kanimo, luska; labi pang maayo kanimo nga mosulod ka sa gingharian sa Dios nga usa lamang ing mata, kay sa adunay duha ka mata nga igahulog ka sa infierno. Diin ang ulod nila walay pagkamatay, ug ang kalayo walay pagkapalong.

Ang motoo ug magpabautismo, mamaluwas; apan ang dili motoo, paga-hukman sa silot.

Nga ang iyang nigong-paliranan anaa sa iyang kamot, ug iyang paga-hinloan pag-ayo ang iyang giokanan, ug pagatigumon niya ang trigo sa iyang dapa, apan ang tahop pagasunogon niya sa kalayo nga walay pagkapalong.

Apan walay bisan unsa nga gitabonan, nga dili igapadayag; ug walay gitago nga dili mahibaloan. Busa bisan unsa ang inyong ginaingon sa kangitngit, pagahidunggan sa dayag; ug unsa ang inyong gisulti sa hungihong sa hilit nga mga lawak, igamantala sa ibabaw sa mga ibubongan. Ug nagaingon ako kaninyo, mga abyan ko: Ayaw kamo kahadlok kanila nga nagapatay sa lawas, ug sa tapus niana wala na silay arang mahimo. Apan magapasidaan ako kaninyo kang kinsa kamo angay mahadlok. Kahadloki siya nga sa tapus siya makapatay adunay gahum sa pagtambog ngadto sa infierno. Oo, ako nagaingon kaninyo, kahadloki siya.

Nagaingon ako kaninyo: Dili; apan, gawas kong kamo mahinulsol, mangamatay kamong tanan sa mao usab nga pagkaagi.

Ug usa kanila miingon kaniya: Ginoo, diriyut ba lamang ang maluwas? Ug siya miingon kanila: Panlimbasug kamo sa pagsulod sa pultahan nga masigpit; kay nagaingon ako kaninyo, nga daghan ang nagapaninguha sa pagsulod, ug dili makahimo. Kong sa makausa ang amahan sa panimalay nagatindog ug nagasira sa pultahan, ug kamo nagasugod sa pagtindog sa gawas, ug sa pagtoktok sa pultahan, nga nagaingon: Ginoo, ablihi kami. Ug siya magatubag ug magaingon kaninyo: Wala ako mahibalo kong diin kamo gikan; Unya magasugod kamo sa pagingon: Sa imong atubangan nanagpangaon ug nanagpanginum kami, ug ikaw nagpanudlo sa among kadalanan. Ug magaingon siya: Isulti ko kaninyo nga wala ako mahibalo kong diin kamo gikan: pahalayo kamo kanako, tanan kamo nga mga mamumuhat sa kadautan. Didto mahitabo unya ang paghilak ug ang pagkagut sa mga ngipon, nga inyong makita si Abraham ug si Isaac, ug si Jacob, ug ang tanang mga manalagna sa gingharian sa Dios, ug kamo pagaabugon ngadto sa gawas.

Apan kong ikaw magabuhat ug usa ka kombira, dapita ang mga kabus, ang mga bakol, ang mga pi-ang, ang mga buta; Ug ikaw mabulahan kay sila walay sarang ikabalus kanimo; ug ikaw pagabalusan tungod niini sa pagkabanhaw sa mga matarung.

Ug usa sa mga tulisan nga nagabitay, nagapasipala kaniya nga nag-ingon: Dili ba ikaw mao si Cristo? magluwas ka sa imong kaugalingon ug kanamo. Apan ang usa mitubag, ug sa nagabadlong kaniya miingon: Wala ka bay pagkahadlok sa Dios, bisan nga anaa na ikaw sa mao usab nga pagkahinukman sa silot? Ug kanato, sa pagkamatuod, matarung gayud kini, kay nagadawat kita sa angay sa along mga buhat; apan kining tawohana walay gibuhat bisan unsa nga kadautan. Ug siya miingon: Jesus, hinumdumi ako kong ikaw moadto na sa imong gingharian. Ug si Jesus miingon kaniya: Sa pagkamatuod nagaingon ako kanimo: Karon magauban ka kanako sa Paraiso.

Mitubag si Jesus: Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kanimo: Gawas kong ang tawo magpakatawo sa tubig ug sa Espiritu, dili siya makasulod sa gingharian sa Dios.

Kay gihigugma sa Dios ang kalibutan, sa pagkaagi nga gihatag niya ang iyang Anak nga ugtong, aron ang tanan nga motoo kaniya dili mawala, kondili may kinabuhi nga walay katapusan. Kay ang Dios wala magpaanhi sa iyang Anak sa kalibutan aron sa paghukom sa silot sa kalibutan, kondili aron ang kalibutan maluwas tungod kaniya. Ang motoo kaniya dili hinukman sa silot; apan ang dili motoo kaniya ginahukman na sa silot, kay siya wala motoo sa ngalan sa bugtong nga Anak sa Dios. Ug kini mao ang paghukom sa silot; nga ang kahayag mianhi sa kalibutan, ug ang mga tawo nahigugma sa kangitngit labi kay sa kahayag; kay ang ilang mga buhat mga dautan. Kay ang tanan nga nagabuhat sa dautan nagadumot sa kahayag, ug dili moduol sa kahayag aron dili pagbadlongon ang ilang mga buhat. Apan ang nagabuhat sa kamatuoran moduol sa kahayag, aron ang iyang mga buhat ikapadayag, nga sila nangahimo sa Dios.

Ang motoo sa Anak may kinabuhi nga walay katapusan, apan ang dili magatuman sa Anak dili makakaplag sa kinabuhi, kondili ang kaligutgut sa Dios pabilin sa ibabaw niya.

Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo: Ang nagapatalinghug sa akong pulong ug nagatoo kaniya nga nagsugo kanako, may kinabuhi nga walay katapusan, ug dili pagahukman sa silot, kondili miagi na gikan sa kamatayon ngadto sa kinabuhi. Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo: Ang takna mo-abut, ug ming-abut na, nga ang mga minatay managpatalinghug sa tingog sa Anak sa Dios; ug ang mga nagpatalinghug mangabuhi. Kay ingon nga ang Amahan may kinabuhi sa iyang kaugalingon, sa maong pagkaagi nagahatag usab siya sa Anak aron nga kini makabaton ug kinabuhi sa iyang kaugalingon. Ug siya nagahatag kaniya ug pagbulot-an sa pagpahamtang sa hukom, kay siya Anak sa tawo. Ayaw kahibulong niini; kay ang takna moabut nga ang tanan nga anaa sa mga lubnganan makadungog sa iyang tingog. Ug managpanggula ang mga nanag-buhat sa maayo ngadto sa pagkabanhaw sa kinabuhi; ug ang mga nanagbuhat sa dautan ngadto sa pagkabanhaw sa paghukom.

Kay kini mao ang kabubut-on sa akong Amahan, nga ang tagsatagsa nga makakita sa Anak, ug motoo kaniya, may kinabuhi nga walay katapusan, ug pagabanhawon ko siya sa katapusan nga adlaw.

Walay tawo nga makaduol kanako, gawas kong ang Amahan nga nagsugo kanako magadala kaniya; ug ako magabanhaw kaniya sa katapusan nga adlaw.

Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo: Ang motoo may kinabuhi nga walay katapusan.

Ang mokaon sa akong unod ug moinum sa akong dugo may kinabuhi nga walay katapusan, ug ako magabanhaw kaniya sa katapusan nga adlaw.

Unya si Jesus miingon usab kanila: Ako molakaw, ug kamo managpangita kanako, ug mangamatay kamo sa inyong sala. Kong asa ako moadto, dili kamo makahimo sa pag-adto.

Si Marta miingon kaniya: Ako nahibalo nga mabanhaw siya sa pagkabanhaw sa adlaw nga katapusan. Si Jesus miingon kaniya: Ako mao ang pagkabanhaw ug ang kinabuhi: ang motoo kanako, bisan siya namatay, mabuhi pa siya.

Karon kini nga kalibutan pagahukman; karon ang punoan niini nga kalibutan pagahinginlan.

Ang nagasalikway kanako ug wala modawat sa akong mga pulong, may magahukom kaniya: ang pulong nga akong giingon, maoy magahukom kaniya sa katapusan nga adlaw.

Kong ang tawo dili mopabilin kanako, igasalibay siya sama sa usa ka sanga ug magamala ug ilang pagatigumon sila, ug igasugnod sa kalayo; ug mangasunog sila.

Ug iyang gisugo kami, nga magwali sa katawohan, ug pagapamatud-an namo nga siya mao ang gitudlo sa Dios, nga maghuhukom sa mga buhi ug sa mga minatay.

Busa gisayloan sa Dios ang panahon sa pagkaburong, apan karon siya nagasugo sa mga tawo sa tanang dapit, nga maghinulsol sila. Ingon nga may gitagal siya nga usa ka adlaw, nga iyang paghukman ang kalibutan sa katarungan, pinaagi niadtong tawo nga iyang gitiman-an; nga iyang gihatag ang pasalig sa tanang mga tawo sa pagkaagi nga siya nagbanhaw kaniya gikan sa mga minatay. Karon sa pagkadungog nila mahitungod sa pagkabanhaw sa mga minatay, ang uban nagyubit; apan ang uban nanag-ingon: Pagapatalinghugan kanamo pag-usab mahatungod niini.

Nga may paglaum sa Dios, nga kini mao usab ang ilang ginapangita, nga adunay pagkabanhaw sa mga minatay sa mga matarung ug sa mga dili matarung. Niini nagapanlimbasug usab ako sa pagbaton gihapon sa akong kaugalingon sa usa ka kaisipan nga walay pagbatok sa Dios ug sa mga tawo.

Ug tungod kay nagdumili sila sa pagbaton sa Dios sa ilang kahibalo, ang Dios nagtugyan kanila ngadto sa usa ka hunahuna nga dunot, sa pagbuhat niadtong mga butang nga dili angay. Nga napuno sila sa tanan nga pagkadilimatarung, pagkadautan, pagkahikaw, pagkamadinauton; napuno sa kasina, pagkamamumuno, pagkalalis, pagkalimbongan, kangil-ad sa kasingkasing, mga tigsugyot; Mga malibakon, masilagon sa Dios, mga mapasipalahon, palabilabihon, andakan, mga magtutukod sa mga kadaut, masupilon sa mga ginikanan; Mga walay pagsabut, mga mag-bubungkag sa mga gikauyonan, mga walay gugma nga kinaiya, mga walay kalooy; Nga kini sila sa hingbaloan nila ang tulomanon sa Dios, nga ang mga nagabuhat sa mao nga mga butang, mga takus sa kamatayon, dili lamang ginabuhat nila ang mao, kondili usab nga sila nagatugot niadtong mga nagabuhat niini.

Busa, ikaw walay ikabalibad, oh tawo, bisan kinsa ka nga nagahukom; kay niana nga nagahukom ka sa isigkatawo, nagahukom ka sa silot sa imong kaugalingon; kay ikaw nga nagahukom, nagabuhat ka sa maong mga butang. Ug atong hingbaloan, nga ang pag-hukom sa Dios, nahisubay sa kamatuoran batok sa mga nagabuhat sa maong mga butang. Ug, nagadahum ka ba, oh tawo, nga nagahukom sa mga nagabuhat sa ingon nga mga butang, ug nagabuhat sa mao usab, nga makakalagiw ka sa paghukom sa Dios? Kun nagatamay ka ba sa kadato sa iyang pagkaayo ug sa pagkamainan-tuson ug sa pagkamapailubon, sa walay pagpanghibalo, nga ang pagkamaayo sa Dios magatultul kanimo sa paghinulsol? Apan tungod sa imong katig-a ug sa imong kasingkasing nga dili mahi-nulsulon, nagatigum ka ug kaligutgut alang sa imong kaugalingon sa adlaw sa kaligutgut ug sa pagpadayag sa mata-rung nga paghukom sa Dios; Nga magabayad sa tagsatagsa sumala sa iyang mga buhat. Kanila nga pinaagi sa pagpailub nga mapadayonon sa maayong mga buhat nagapangita sa himaya, ug sa dungog, ug sa pagkadilimadunoton, ang kinabuhi nga walay katapusan; Apan, alang niadtong mga malalison, ug mga dilimasinulondon sa kamatuoran, kondili mga masinulondon sa pagkadilimatarung, mao ang kaligutgut ug kayugot, Kagul-anan ug kasub-anan sa tanan nga kalag sa tawo, nga nagabuhat sa dautan, una sa tanan sa Judio, ug unya sa Greciahanon usab. Apan himaya, ug dungog, ug pakigdait alang sa tagsatagsa ka tawo nga nagabuhat sa maayo, una sa tanan sa Judio ug unya sa Greciahanon usab. Kay ang Dios walay gipalabi sa mga tawo.

Kay ang tanan nga nanagpakasala sa walay Kasugoan, mangawala usab sa walay Kasugoan; ug ang tanan nga nanagpakasala ilalum sa Kasugoan, pagahukman sila pinaagi sa Kasugoan; Kay dili ang mga nagapatalinghug sa Kasugoan maoy matarung sa atubangan sa Dios; kondili ang mga nagatuman sa Kasugoan maoy pakamatarungon. (Kay kong ang mga Gentil nga walay Kasugoan, nagabuhat subay sa kinaiya sa mga butang sa Kasugoan, kini sila, sa walay Kasugoan, mga kasugoan sila sa ilang kaugalingon; Sa paagi nga gipakita nila ang buhat sa Kasugoan, nga nahisulat sa ilang mga kasingkasing, nga ginapamatud-an sa ilang kaisipan sa ingon niana, ug ang ilang mga hunahuna nagasinumbongay ug nagabinalibaray ang usa ug usa kanila), Sa adlaw nga ang Dios maga-hukom sa mga tinago sa mga tawo, sumala sa akong Maayong Balita, pinaagi kang Jesucristo.

Karon atong hingbaloan, nga bisan unsang mga butang nga ginaingon sa Kasugoan, ginasulti alang sa mga anaa sa ilalum sa Kasugoan; aron pagsap-ungan ang tanan nga baba, ug ang tibook nga kalibutan mahasakup sa ilalum sa paghukom sa silot sa Dios.

Kondili tungod kanato usab, kang kinsa pagaisipon kini, kanila nga mingtoo kaniya nga nagbanhaw kang Jesus, nga atong Ginoo, gikan sa mga minatay, Kinsa gitugyan tungod sa atong mga paglapas, ug gibanhaw alang sa pagpamatarung kanato.

Busa gilubong kita uban kaniya pinaagi sa pagbautismo ngadto sa iyang kamatayon; aron nga sama kang Cristo nga gibanhaw gikan sa mga minatay pinaagi sa himaya sa Amahan, mao man usab kita angay nga magalakaw sa bag-ong kinabuhi. Kay kong kita nahiusa uban kaniya sa pagkasama sa iyang kamatayon, kita mahisama usab sa iyang pagkabanhaw;

Apan karon, sa nangaluwas kamo gikan sa sala ug nangahimo nga mga ulipon sa Dios, may mga bunga kamo ngadto sa pagkabalaan ug ang katapusan mao ang kinabuhi nga walay katapusan. Kay ang bayad sa sala mao ang kamatayon; apan ang walay-bayad-nga hatag sa Dios mao ang kinabuhi nga walay katapusan nga anaa kang Cristo Jesus nga atong Ginoo.

Busa karon walay pagkahinukman sa silot niadtong mga anaa kang Cristo Jesus, nga nagakinabuhi sa dili uyon sa unod, kondili uyon sa Espiritu. Kay ang Kasugoan sa Espiritu sa kinabuhi diha kang Cristo Jesus nagluwas kanako gikan sa Kasugoan sa sala ug sa kamatayon.

Dili kamo magpanimalus, mga hinigugma; kondili hatagi ninyo ug lugar ang kaligutgut sa Dios; kay nahisulat na: Ako ang pagpanimalus; ako ang magabayad, nagaingon ang Ginoo.

Apan ikaw, nganong nagahukom ka sa imong igsoon? Kun ikaw, usab, nganong nagatamay ka sa imong igsoon? Kay kitang tanan moatubang sa hukmanan sa Dios. Kay nahasulat na: Maingon nga buhi ako, nagaingon ang Ginoo, kanako mangapiko ang tanang tuhod, ug ang tanang dila magasugid sa Dios. Sa ingon niana, ang tagsatagsa kanato magahatag ug husay sa iyang kaugalingon ngadto sa Dios.

Nga magapalig-on usab kaninyo hangtud sa katapusan, aron kamo dili mabadlonganon sa adlaw sa atong Ginoong Jesucristo.

Kay walay laing patukoranan nga ikabutang ni bisan kinsa nga dugang sa nahamutang na, nga mao si Jesucristo. Apan kong may tawo nga magatukod sa ibabaw niining patukoranana bulawan, salapi, mga bato nga hamili, kahoy, balili, tuod sa balili; Ang buhat sa tagsatagsa igapadayag; kay igapahayag kini sa adlaw; kay pinaagi sa kalayo kini igapadayag; ug ang kalayo gayud maoy magasulay sa buhat sa tagsatagsa kong unsa ang kinaiya niini. Kong ang buhat ni bisan kinsa nga nagatukod sa ibabaw niini magapadayon, siya magadawat ug tumbas. Kong ang buhat ni bisan kinsa masunog, siya magaantus sa kapildihan: apan siya maluwas; walay sapayan maingon nga pinaagi sa kalayo.

Busa, dili kamo maghukom sa bisan unsa sa wala pa ang panahon, hangtud nga moabut ang Ginoo, nga mao ang magapadayag niadtong mga butang natago sa mangitngit, ug magapadayag sa mga tuyo sa mga kasingkasing usab; ug unya ang tagsatagsa makabaton sa iyang pagdayeg nga gikan sa Dios.

Kun wala ba kamo manghibalo nga ang mga dilimatarung dili makapanunod sa gingharian sa Dios? Dili kamo magpalimbong: bisan ang mga makighilawason, bisan ang mga magsisimba sa diosdios, bisan ang mga mananapaw, bisan ang mahilayon, bisan ang mga mapatuyangon sa ilang kaugalingon uban sa mga lalake, Bisan ang mga kawatan, bisan ang mga masinahon, bisan ang mga palahubog, bisan ang mga mapanamastamason, bisan ang mga malupigon, sila dili makapanunod sa gingharian sa Dios. Ug ang uban kaninyo kamiadto sama niana; apan gihinloan na kamo, apan gibalaan na kamo, apan gipakamatarung kamo sa ngalan sa Ginoong Jesucristo, ug diha sa Espiritu sa atong Dios.

Apan kong nagasusi pa kita sa atong kaugalingon, dili kita unta mahukman.

Apan karon si Cristo gibanhaw gikan sa mga minatay, ang unang mga bunga kanila nga mga nangatulog. Tungod kay pinaagi sa usa ka tawo miabut ang kamatayon, pinaagi usab sa usa ka tawo miabut ang pagkabanhaw sa mga minatay. Kay ingon nga kang Adam ang tanan nangamatay, ingon man usab kang Cristo ang tanan mangabuhi. Apan ang tagsatagsa sa iyang kaugalingon nga pagkasunodsunod: si Cristo ang unang bunga; unya ang mga iya ni Cristo, sa iyang pag-abut. Unya moabut ang katapusan, sa diha igatugyan niya ang gingharian ngadto sa Dios, ug Amahan: sa diha nga mawagtang na niya ang tanang pamunoan, ug ang tanang pagbulot-an, ug kagamhanan. Kay kinahanglan nga siya maghari, hangtud nga ikabutang ang tanan niyang mga kaaway sa ilalum sa iyang mga tiil. Ang katapusan nga kaaway nga pagawagtangon mao ang kamatayon. Kay ang tanan gibutang niya sa ilalum sa iyang mga tiil. Apan sa nagaingon siya: Ang tanang mga butang gipasakup kaniya, mahayag nga wala ilakip ang nagsakup sa tanan nga mga butang ngadto kaniya, Ug sa diha nga ang tanang mga butang masakup na niya, unya usab ang Anak sa iyang kaugalingon masakup niya nga nagsakup sa tanan nga mga butang ngadto kaniya, aron ang Dios mamao ang tanan sa tanan.

Ingon man usab niini ang pagkabanhaw sa mga minatay. Ginapugas sa pagkamadunoton, ginabanhaw sa pagka-dilimadunoton. Ginapugas sa kaulawan, ginabanhaw sa himaya; ginapugas sa kahuyang, ginabanhaw sa gahum. Ginapugas nga lawas sa kinaiya, ginabanhaw sa lawas nga espirituhanon. Kong may lawas nga sa kinaiya, may lawas usab nga espirituhanon. Ingon man usab niini ang nahasulat: Ang nahauna nga tawo, nga si Adam, nahimo nga kalag nga buhi; ang katapusan nga Adam, usa ka espiritu nga maghahatag sa kinabuhi. Apan ang espirituhanon dili mao ang nahauna, kondili ang lawasnon; sa human niini ang espirituhanon. Ang nahauna nga tawo iya sa yuta, yutan-on; ang ikaduha nga tawo, ang Ginoo, gikan sa langit. Kong unsa ang yutan-on, mao usab sila kadtong mga yutan-on: ug kong unsa ang langitnon, mao usab sila kadtong mga langitnon. Ug ingon nga gidala nato ang dagway sa yutan-on, pagadad-on ta usab ang dagway sa langitnon.

Karon ginaingon ko kini, mga igsoon, nga ang unod ug dugo dili makapanunod sa gingharian sa Dios; bisan ang pagkamadunoton dili makapanunod sa pagka-dilimadunoton. Ania karon, ginasulti ko kaninyo ang usa ka tinago: Kitang tanan dili mangatulog, apan kitang tanan pagaalid-an, Sa kalit, sa usa ka pagpamilok, sa katapusan nga budyong; kay pagapatunggon ang budyong, ug ang mga minatay pagapabangonon nga mga dili madunoton, ug kita pagaalid-an. Kay kining madunoton kinahanglan pagasul-oban sa pagkadili-madunoton, ug kining may kamatayon kinahanglan pagasul-oban sa walay kamatayon. Apan unya kong kining madunoton masul-oban sa dilimadunoton, ug kining may kamatayon, masul-oban sa walay-kamatayon, unya matuman ang pulong nga nahasulat: Ang kamatayon gilamoy sa pagdaug.

Kay kinahanglan kitang tanan igapahayag sa atubangan sa hukmanan ni Cristo, aron ang tagsatagsa makadawat sa mga butang nga nabuhat pinaagi sa lawas, sumala sa iyang paggawi kong maayo ba, kun dautan. Busa sa hingbaloan namo ang kahadlok sa Ginoo, ginalukmay namo ang mga tawo: apan kami nangahimong dayag sa Dios, ug ginalauman ko nga kami nangahimong dayag usab sulod sa inyong mga kaisipan.

Kay nahadlok ako, tingali sa bisan unsa nga paagi, sa akong pag-abut, hipalgan ko kamo nga dili ingon sa buot ko, ug hipalgan ako ninyo, nga dili ingon sa buot ninyo; nga tingali adunay pagkalalis, pangabugho, mga kaligutgut, mga pagkabahinbahin, mga paglinibakay, mga pagsinugyotay, mga pagpaburot, mga kagubot; Nga tingali kong, ako mobalik pag-usab ang akong Dios magapaubos kanako sa taliwala ninyo, ug magakasubo unya ako tungod sa daghan sa mga nanagpakasala kaniadto, ug wala managhinulsol sa ilang kahugaw, ug pagpakighilawas, ug pagpatuyang nga gibuhat nila.

Karon mahayag ang mga buhat sa unod nga mao kini: Pagpakighilawas, kahugawan, kaulag, Pagsimba sa mga dios-dios, lumay, mga pagdinumtanay, mga pag-away, mga pangabugho, mga kaligutgut, mga pagpundokpundok, mga pagkabahinbahin, mga pagbulag gikan sa matuod nga pagtoo; Mga kasina, mga paghuboghubog, mga pagpatay sa isigkatawo, mga kaulit, ug mga butang nga maingon-ingon niini, nga gipasidaan ko kaninyo, ingon nga gipasidaanan ko kamo pag-usab, nga kadto sila nga nagabuhat sa maong mga butang, dili makapanunod sa gingharian sa Dios.

Dili kamo magpalimbong; ang Dios dili arang matiawan; kay bisan unsa ang ipugas sa tawo, mao usab kana ang iyang pagaanihon. Kay kadtong nagapugas alang sa iyang kaugalingong unod, gikan sa unod magaani sa pagkadunot; apan kadtong nagapugas alang sa Espiritu, gikan sa Espiritu, magaani ug kinabuhi nga walay katapusan.

Nga kaniya anaa ang atong katub-sanan pinaagi sa iyang dugo, ang pasaylo sa atong mga paglapas, sumala sa pagkadato sa iyang gracia,

Apan ang pagpakighilawas ug ang tanang kahugaw, kun kaibug, ayaw gayud ninyo paghisguti sanglit kana dili angay sa mga nangahimong balaan: Bisan ang kalaw-ayan, bisan ang pagsulti nga binuang, bisan ang katistis, nga dili angay; kondili hinonoa himoa ninyo ang mga pagpasalamat. Kay sa tinuod gayud hingbaloan ninyo kini, nga bisan kinsa nga makihi-lawason, kun mahugaw, kun tawong mahikaw nga mao ang magsisimba sa mga dios-dios, siya walay panulondon sa gingharian ni Cristo ug sa Dios. Ayaw kamo palimbong pinaagi sa mga pulong nga walay pulos, kay tungod niining mga butanga nagaabut ang kaligutgut sa Dios sa ibabaw sa mga anak sa pagkadili-masinugtanon.

Aron ako makaila kaniya, ug sa gahum sa iyang pagkabanhaw, ug sa pagpakig-ambit sa iyang mga pag-antus, sanglit nahimong gipahiuyon sa iyang kamatayon; Basin na lamang nga sa bisan unsang paagi, makadangat ako sa pagkabanhaw gikan sa mga minatay.

Kay ang atong pagka-lungsoranon atua sa langit, diin magagikan usab ang Manluluwas nga atong gipaabut, ang Ginoong Jesucristo. Nga magaumol pagbag-o sa lawas sa atong pagpaubos, nga ipahiuyon sa lawas sa iyang himaya, sumala sa pagbuhat diin siya makahimo bisan sa pagsakup sa tanang mga butang ngadto sa iyang kaugalingon.

Nga mao ang nagluwas kanato gikan sa gahum sa mga kangitngit, ug nagbalhin kanato ngadto sa gingharian sa iyang hinigugmang Anak; Nga kaniya nakabaton kita sa atong pagtubos, sa pagpasaylo sa atong mga sala:

Apan karon ginapasig-uli niya kamo, tungod sa lawas sa iyang unod pinaagi sa kamatayon, sa pagpadayag kaninyo nga maputli, ug dili masaway ug dili badlonganon sa iyang atubangan: Kong mao nga magapabilin kamo diha sa pagtoo, nga mga tinukod ug mga linig-on, ug dili kamo maglunga gikan sa paglaum sa Maayong Balita nga inyong hingdunggan, nga ginawali diha sa tanang binuhat sa ilalum sa langit; nga niini ako nga si Pablo, gihimo nga ministro.

Busa pakamatya ninyo ang inyong mga bahin nga mga sa yuta: ang pagpakighilawas, ang pagkamahugaw, ang kaibog, ang dautang tinguha, ug ang pagkahikaw, nga mao ang pagsamba sa mga dios-dios; Nga pinaagi niining mga butanga ang kaligutgut sa Dios nagaabut sa mga anak sa pagkadili-matinahuron; Nga niini kamo usab nagagawi sa miaging panahon, sa nagkinabuhi pa kamo niining mga butanga; Apan karon isalikway gayud usab ninyo kining tanan: ang kasuko, ang kaligutgut, ang pagkamadinauton, ang pagpasipala, ang pulong nga malaw-ay gikan sa inyong baba. Dili kamo magbinakakay ang usa ug usa, sa nakita nga naghubo kamo sa daang tawo uban sa iyang mga buhat,

Kay ang nagabuhat sa dili matarung magadawat siya sa dili matarung tungod sa iyang nabuhat; ug walay pinilian sa mga tawo.

Aron magmalig-on ang inyong mga kasingkasing sa walay pagkabadlonganon diha sa pagkaputli, sa atubangan sa atong Dios ug Amahan, sa pag-anhi sa atong Ginoong Jesucristo, uban sa tanan niya nga mga balaan.

Ug ang Dios gayud sa pakigdait, magabalaan kaninyo sa bug-os; ug pagabantayan ang tibook ninyo nga espiritu, ug kalag, ug lawas, sa pagkadili-badlonganon hangtud sa pag-anhi sa atong Ginoong Jesucristo.

Nga mao ang usa ka dayag nga timaan sa matarung nga paghukom sa Dios; aron pagpakatakuson kamo sa gingharian sa Dios nga tungod usab niini nagaantus kamo; Kong ugaling mao kini ang butang nga matarung sa Dios ang pagbalus ug kagul-anan niadtong mga nagapaguol kaninyo; Ug kaninyo nga ginapaguol pahulay uban kanamo sa pagpadayag sa Ginoong Jesus gikan sa langit uban sa mga manolonda sa iyang gahum, Nga sa siga sa kalayo magahatag sa panimalus sa mga wala makaila sa Dios, ug sa mga wala magtuman sa Maayong Balita sa atong Ginoong Jesucristo: Nga manag-antus sila ug silot nga walay katapusan nga pagkalaglag gikan sa nawong sa Ginoo, ug sa himaya sa iyang gahum. Kong moabut siya aron pagahimayaon sa iyang mga balaan, ug pagkahibulongan sa tanang mga mingtoo (kay ang among pagpamatuod kaninyo gitohoan), niadtong adlawa.

Apan atong hingbaloan nga ang Kasugoan maayo man, kong ang tawo nagagamit niana pinaagi sa pagkakasugoan; Ingon sa hingbaloan kini nga ang Kasugoan wala pagbuhata alang sa matarung, kondili sa masupilon ug sa dili-madumala, sa dili-diosnon, ug sa mga makasasala, sa mga dili-balaan ug sa mga dili-espirituhanon, sa mga mamumuno sa mga amahan ug mamumuno sa mga inahan, sa mga mamumuno sa tawo; Sa mga makihilawason, sa mga mapatuyangon sa ilang kaugalingon uban sa mga lalake, sa mga mamimihag ug tawo, sa mga bakakon, ug sa mga nagapanumpa sa bakak ug sa uban pang butang nga nagabatok sa maayo nga pagtolon-an; Sumala sa Maayong Balita sa himaya sa Dios nga bulahan, nga gitugyan kanako.

Isugo usab kining mga butanga, aron dili mabadlonganon sila.

Kay wala kitay gidala nganhi sa kalibutan, ug mahayag nga wala usab kitay pagadad-on ngadto sa gawas.

Nga bantayan mo ang sugo sa walay buling, sa walay ikasaway, hangtud sa pagpadayag sa atong Ginoong Jesucristo;

Pulong nga matinumanon: Kay kong nangamatay kita uban kaniya, mangabuhi usab kita uban kaniya: Kong kita manag-antus, magahari usab kita uban kaniya; kong siya atong igalimod, kita usab igalimod niya:

Nagatugon ako kanimo sa atubangan sa Dios, ug ni Cristo Jesus, nga magahukom sa mga buhi ug sa mga minatay sa lyang pagpadayag ug sa iyang gingharian:

Kay ania na ginahalad ako, ug ang takna sa akong paggikan haduol na. Nakapakigbisug ako sa maayong pag-away; natapus ko ang akong paglumba, akong gibantayan ang pagtoo. Sukad karon natagana na kanako ang purongpurong sa pagkamatarung, nga igahatag kanako sa Ginoo, ang Maghuhukom nga matarung, niadtong adlawa; ug dili lamang kanako, kondili usab sa tanan nga nahigugma sa iyang pagpadayag.

Busa, kinahanglan nga hatagan ta sa labing mainitong pagtagad ang mga butang nga hingdunggan, tingali unya nga ipanganod kita gikan kanila. Kay kong ang pulong nga gisulti pinaagi sa mga manolonda nagapaila nga malig-on, ug ang tanan nga paglapas ug pagsuki nakadawat sa matarung bayad sa balus; Unsaon ta sa paglikay, kong talikdan ta ang ingon nga pagkadaku nga kaluwasan? nga sa sinugdan gisulti pinaagi sa Ginoo, gipamatud-an kanato pinaagi kanila nga mga nagpakadungog;

Ug ingon nga kini ginatudlo alang sa mga tawo ang pagkamatay sa makausa, ug sa tapus niini ang paghukom;

Unya miingon ako: Ania karon, mianhi ako (Sa padron sa basahon nahisulat mahitungod kanako) sa pagbuhat sa imong kabubut-on, Oh Dios.

Ug magpinalandungay kita ang usa ug usa aron sa pag-aghat ngadto sa gugma ug sa mga maayong buhat; Nga dili magsalikway sa atong kaugalingong panagkatigum, sumala sa batasan sa uban, kondili magtinambagay ang usa ug usa; ug labi na gayud kong ginatan-aw ninyo nga nagakahaduol ang adlaw. Kay kong magpakasala kita sa tinuyo sa human ta madawat ang pag-ila sa kamatuoran, wala nay halad-tungod-sa-mga sala; Apan usa ka makalilisang nga paghulat sa paghukom, ug usa ka kabangis sa kalayo nga magalamoy sa mga kaaway.

Kay hing-ilhan ta ang nagaingon: Ang pagpanimalus ako man, ako mao ang magabalus, nagaingon ang Ginoo; ug usab: ang Ginoo magahukom sa iyang katawohan. Butang nga makalilisang ang pagkahulog ngadto sa mga kamot sa Dios nga buhi.

Apan nahiabut kamo sa bukid sa Sion, ug sa lungsod sa Dios nga buhi, ang langitnon nga Jerusalem, ug sa dili maisip nga panon sa mga manolonda, Ngadto sa tibook nga katilingban ug iglesia sa mga panganay nga nahisulat na sa langit, ug sa Dios, ang Maghuhukom sa tanan, ug sa mga espiritu sa mga tawong matarung nga gihingpit,

Himoa nga ang pagminyo mabatonan sa kadungganan sa ngatanan, ug himoa nga ang higdaanan dili mahugawan; kay ang Dios magahukom sa mga makihilawason ug mga mananapaw.

Kay igo na ang miaging panahon nga gituman alang sa kabubut-on sa mga Gentil, ug gikinabuhi alang sa mga kalaw-ayan, sa mga kailibgon, sa mga pag-inum sa vino, sa mga hudyaka sa kombira, sa mga paghuboghubog, ug sa mga mahugaw nga pagsimba sa mga dios-dios:

Nga magahatag ug husay niadtong andam sa paghukom sa mga buhi ug sa mga minatay. Kay, tungod niini giwali ang Maayong Balita ngadto sa mga nangamatay, aron mahukman gayud sila ingon nga mga tawo diha sa unod, apan magkinabuhi uyon sa Dios diha sa Espiritu. Apan ang katapusan sa tanang mga butang haduol na; busa, magbaton kamo ug mahusay nga hunahuna, ug magbuotan kamo ngadto sa pag-ampo.

Kay ang panahon miabut nga pagasugdan ang paghukom sa balay sa Dios: ug kong kini magasugod pag-una kanato, unsay katapusan niadtong mga dili masinugtanon sa Maayong Balita sa Dios?

Kay kong ang Dios wala magpasaylo sa mga manolonda nga nakasala, kondili nga naghulog kanila sa infierno, ug nagtambug kanila sa halalum nga mga lubnganan sa kangitngitan, nga gitagana sa paghukom;

ang Ginoo mahibalong magluwas sa mga diosnon gikan sa mga pagtintal, ug sa pagbutang sa mga dili-matarung sa ilalum sa silot tagana sa adlaw sa paghukom; Ug labi na gayud ang mga nagasunod sa unod, diha sa mga mahugaw nga kailibgon, ug nagatamay sa kagamhanan. Mga mapangahason, mga magbubuot sa ilang kaugalingon, dili sila mahadlok sa pagpasipala sa mga halangdon. Bisan pa ang mga manolonda, nga labi pang kusgan ug gamhanan, wala makapasipala paghukom batok kanila sa atubangan sa Ginoo. Apan kini sila, ingon sa mga mananap nga walay buot, nangatawo sa kinaiya sa mga mananap, pagakuhaon ug pagalaglagon, nga nagapasipala sila sa mga butang nga wala nila hibaloi; sa paglaglag kanila, pagalaglagon sila gayud, Nga magaantus sila sa balus sa ilang pagkadili-matarung; mga tawo nga nagakalipay sa paghudyaka sa adlawan pa, mga mansa ug mga kahugawan, nga nangagubot sa ilang mga paglimbongay, samtang nagakombira sila uban kaninyo; Nga may mga mata nga napuno sa pagpanapaw, ug dili sila arang makaundang sa pagpakasala; nga nagabuyo sa mga kalag nga mahuyang; nga may kasingkasing nga naanad sa kahakug; nga mga anak nga tinunglo; Nga namiya sa dalan nga matuod, nanghisalaag sila sa pagsunod sa dalan ni Balaam, nga anak ni Bosor, nga nahigugma sa suhol sa pagka-dilimatarung, Apan gibadlong siya tungod sa iyang kalapasan nga kaugalingong buhat: usa ka asno nga amang misulti sa tingog sa tawo, ug mipugong sa kabuangan sa manalagna. Kini sila maoy mga tinubdan nga walay tubig, mga dag-um nga gipalid sa usa ka unos; nga kanila ginatagana ang kaitum sa kangitngit nga walay katapusan.

Apan ang mga langit nga mao karon ug ang yuta, pinaagi sa maong pulong, gitagana alang sa kalayo sa adlaw sa paghukom, ug sa paglaglag sa mga tawo nga dili-diosnon. Apan, mga hinigugma, ayaw ninyo paghikalimti kining usa ka butang, nga ang usa ka adlaw sa atubangan sa Ginoo, ingon sa usa ka libo ka tuig, ug ang usa ka libo ka tuig ingon sa usa ka adlaw. ang Ginoo dili magalangan mahitungod sa iyang saad, ingon sa paglangan sa gihunahuna sa uban; apan siya may pagkamapailubon alang kaninyo, sanglit dili buot nga may bisan kinsa nga mawala, kondili nga ang tanan makadangat sa paghinulsol.

Apan ang adlaw sa Ginoo moabut ingon sa usa ka kawatan; nga unya ang mga langit moagi sa daku gayud nga dinagook; ug ang mga butang sa kalangitan mangatunaw sa hilabihang kainit sa siga, ug pagasunogon ang yuta ug ang mga buhat nga ania niini. Sanglit kay pagatunawon kining tanang mga butang, unsa man ang pagka-kinahanglan gayud nga magpuyo kamo sa balaan nga kinabuhi ug pagka-diosnon. Nga magapaabut kamo ug magatinguha kamo sa tinud-anay gayud sa pag-abut sa adlaw sa Dios; nga sa maong adlaw, nga tungod niini ang mga langit nga nagadilaab mangatunaw ug ang mga butang sa kalangitan mangatunaw sa hilabihang kainit sa siga? Apan, sumala sa iyang saad, nagapaabut kita sa bag-ong mga langit ug sa bag-ong yuta, nga niini nagapabilin ang pagkamatarung.

Tungod niini, mga hinigugma, kay nagapaabut man kamo niining mga butanga, maninguha kamo sa kakugi gayud nga makakaplag kamo diha sa pakigdait, sa walay mansa ug walay ikasaway sa iyang atubangan.

Tan-awa ninyo kong daw unsa nga gugmaha ang gihatag kanato sa Amahan nga ginganlan kita nga mga anak sa Dios, ug mao man gayud kita. Tungod niini wala makaila kanato ang kalibutan; kay kini wala makaila kaniya. Mga hinigugma, karon mga anak kita sa Dios, ug wala pa ikapadayag kong maunsa kita. Hingbaloan nato nga kong igapadayag na siya, mahasama kita kaniya, kay siya makita nato ingon nga mao siya.

Nanghibalo kita nga miagi kita gikan sa kamatayon ngadto sa kinabuhi, kay gihigugma ta ang mga igsoon. Ang wala mahigugma sa iyang igsoon, nagapabilin sa kamatayon. Ang tanan nga nagadumot sa iyang igsoon, mamumuno; ug hingbaloan ninyo nga walay bisan kinsa nga mamumuno, nga may kinabuhi nga walay katapusan nga nagapabilin kaniya.

Niini gihingpit ang gugma uban kanato, aron may pagsalig kita sa adlaw sa paghukom; kay ingon nga mao siya, mao usab kita niining kalibutana.

Ug kini mao ang pagpamatuod nga ang Dios mihatag kanato sa kinabuhi nga walay katapusan, ug kini nga kinabuhia anaa sa iyang Anak. Ang nagabaton sa Anak, may kinabuhi; ang wala magabaton sa Anak sa Dios, walay kinabuhi.

Ug ang mga manolonda nga wala magbaton sa ilang nahauna nga kahimtang, kondili nga gibiyaan nila ang ilang kaugalingon nga puloy-anan, gibutang niya sa mga talikala nga walay katapusan sa ilalum sa kangitngit ngadto sa paghukom sa dakung adlaw; Ingon sa Sodoma ug Gomorra, ug sa mga lungsod nga nagalibut kanila nga sa ingon niini nga paagi, nanagtugyan sa ilang kaugalingon sa pagpakighilawas, ug nanagnunot sa lain nga unod, gipakita sila nga usa ka panig-ingnan, nga nag-antus sa silot sa kalayo nga walay katapusan.

Mga mabangis nga balud sa dagat, nga nagasuka sa mga bola sa ilang kaugalingong kaulawan; mga laag nga bitoon, nga kanila ginatagana sa gihapon ang kaitum sa kangitngit.

Sa paghukom sa tanan, ug sa pagpaila sa tanang mga dili-diosnon sa tanan nilang mga buhat sa paagi nga dili-diosnon nga ilang gibuhat sa pagkadili-diosnon, ug sa tanang mga butang nga magahi nga ginasulti batok kaniya sa mga makasasala sa paagi nga dili-diosnon.

Ug kaloy-an ninyo ang uban nga mga nanagduhaduha. Ug luwason ninyo ang uban, nga agawon ninyo sila gikan sa kalayo; ug sa uban malooy kamo nga may kahadlok, nga magadumot bisan pa sa bisti nga nabulingan sa unod. Karon kaniya nga arang makabantay kaninyo gikan sa pagkahulog, ug makapaatubang kaninyo sa iyang himaya sa walay ikasaway diha sa hilabihan gayud nga kalipay;

Ug sa nakita ko siya, napukan ako nga daw patay diha sa iyang mga tiil. Ug gitapin-an niya ako sa iyang kamot nga too, nga nagaingon: Ayaw kahadlok, ako mao ang nahauna, ug ang naulahi; Ug ang Buhi; ug ako ang namatay, ug ania karon, buhi ako ngadto sa mga katuigan nga walay katapusan; Amen. Ug ania kanako ang mga yawi sa kamatayon ug sa Hades.

Ang may igdulungog, magpataling-hug sa ginaingon sa Espiritu sa mga iglesia. Ang makadaug pakan-on ko sa kahoy sa kinabuhi nga atua sa Paraiso sa Dios.

Ang may igdulungog, magpatalinghug sa ginaingon sa Espiritu sa mga iglesia. Ang makadaug dili maunsa sa ikaduhang kamatayon.

Kadtong makadaug, pagasul-oban sa ingon sa mga bisti nga maputi ug dili ko pagapalaon ang iyang ngalan sa basahon sa kinabuhi; ug igasugid ko ang iyang ngalan sa atubangan sa akong Amahan ug sa iyang mga manolonda.

Kadtong makadaug, pagatugutan ko nga magalingkod uban kanako sa akong trono maingon nga ako usab nakadaug, ug naglingkod ako uban sa akong Amahan sa iyang trono.

Ug sila nanagsinggit sa hataas nga tingog, nga nanag-ingon: Hangtud kanus-a, oh Ginoo, ang balaan ug maminatud-on, dili mo ba paghukman ug pagbalusan ang among dugo sa mga nagapuyo sa yuta?

Ug mibudyong ang ikapito ka manolonda; ug misunod ang dagkung mga tingog didto sa langit, ug sila nagaingon: Ang gingharian sa kalibutan nahimong iya sa atong Ginoo, ug sa iyang Cristo, ug magahari siya ngadto sa mga katuigan nga walay katapusan.

Ug naaligutgut ang mga kanasuran, ug miabut ang imong kaligutgut, ug ang panahon sa paghukom sa mga nangamatay, ug ang panahon sa paghatag ug balus sa imong mga ulipon nga mga manalagna, ug sa mga balaan, ug sa mga nangahadlok sa imong ngalan, sa mga gagmay ug sa mga dagku; ug sa paglaglag kanila nga nagalaglag sa yuta. Ug naablihan ang templo sa Dios didto sa langit, ug ang arca sa iyang tugon nakita didto sa iyang templo; ug misunod ang mga kilat, ang mga tingog, ang mga dalugdug ug ang usa ka linog, ug dakung ulan nga yelo.

Ug walay limbong nga hingkaplagan sa ilang mga baba, kay wala silay buling.

Ug siya nagaingon sa hataas nga tingog: Kahadlokan ninyo ang Dios, ug ihatag ninyo kaniya ang himaya; kay miabut na ang takna sa iyang paghukom; ug simbahon ninyo ang nagbuhat sa langit ug sa yuta ug sa dagat ug sa mga tuburan sa mga tubig.

Siya magainum usab sa vino sa kaisug sa Dios, nga gitagay sa walay simbug sa copa sa iyang kaligutgut, ug pagapaantuson siya sa kalayo ug azufre sa atubangan sa mga manolonda nga balaan, ug sa atubangan sa Cordero: Ug ang aso sa ilang pag-antus nagautbo ngadto sa mga katuigan nga walay katapusan; ug sila walay kapahulayan sa adlaw ug sa gabii, sila nga nagasimba sa mananap nga mapintas ug sa iyang larawan, ug bisan kinsa nga modawat sa timaan sa iyang ngalan.

Ug nadungog ko ang manolonda sa mga tubig, nga nagaingon: Matarung ikaw nga mao ang karon, ug ang mao kaniadto, ikaw ang Balaan; kay gihukman mo sa ingon niini: Kay giula nila ang dugo sa mga balaan ug sa mga manalagna: ug gipainum mo usab sila ug dugo: mga angay man sila. Ug nadungog ko nga nagaingon ang halaran: Oo, Ginoong Dios, ang Makagagahum, mga matuod ug matarung ang imong mga paghukom.

Sa human niining mga butanga, nadungog ko ang daw usa ka dakung panon sa langit, nga nagapamulong: Aleluya. Ang kaluwasan, ug ang himaya, ug ang gahum iya sa atong Dios: Kay ang iyang mga paghukom mga matuod ug mga matarung; kay gihukman niya ang dakung bigaon, ang nagahugaw sa yuta tungod sa iyang pagpakighilawas, ug gipanimaslan niya ang dugo sa iyang mga ulipon diha sa mga kamot sa bigaon. Ug nanagpamulong sila sa ikaduha: Aleluya. Ug ang iyang aso nagautbo sa mga katuigan nga walay katapusan.

Ug siya miingon kanako: Isulat mo: Bulahan ang mga dinapit sa panihapon sa kasal sa Cordero. Ug siya nagaingon kanako: Kini mao ang matuod nga mga pulong sa Dios.

Ug nakita ko nga naablihan ang langit, ug ania karon, usa ka kabayo nga maputi, ug siya nga nagakabayo niini, mao ang ginanganlan Matinumanon ug Maminatud-on; ug sa pagkamatarung nagahukom ug nagapanggubat.

Ug nakita ko ang mga trono ug sila nanglingkod niini, ug gihatag kanila ang paghukom; ug nakita ko ang mga kalag sa mga gipunggutan tungod sa pagpamatuod kang Jesus, ug tungod sa pulong sa Dios, ug ang tanan nga wala managsimba sa mananap nga mapintas, ni sa iyang larawan, ug wala makadawat ug patik sa ilang mga agtang, ug sa mga kamot; ug sila nangabuhi ug nanaghari uban kang Cristo sulod sa usa ka libu ka tuig. Apan ang uban sa mga nangamatay, dili sila mabuhi pag-usab hangtud nga matuman ang usa ka libo ka tuig. Kini mao ang nahauna nga pagkabanhaw.

Ug nakita ko ang usa ka dakung trono nga maputi, ug ang nagalingkod niini, nga gikan sa iyang nawong, nanagpangalagiw ang yuta ug ang langit, ug walay hingkit-an nga dapit alang kanila. Ug nakita ko ang mga minatay, mga dagku ug mga gagmay, nga nagatindog sa atubangan sa trono. Ug gipamuklad ang mga basahon; ug may laing basahon nga gibuklad, nga mao ang basahon sa kinabuhi; ug ang mga minatay gipanghukman, ingon sa mga butang nga nahasulat sa mga basahon sumala sa ilang mga buhat. Ug ang dagat mihatag sa mga minatay nga diha niini. Ug ang kamatayon ug ang Hades mihatag sa mga minatay nga diha kanila: ug kini sila gihukman, ang tagsatagsa sumala sa ilang mga buhat. Ug ang kamatayon ug ang Hades gipanambug ngadto sa linaw nga kalayo. Kini mao ang ikaduha nga kamatayon: bisan ang linaw nga kalayo. Ug kong may bisan kisan nga wala hikit-i, nga nahasulat sa basahon sa kinabuhi, gitambug siya ngadto sa linaw nga kalayo.

Ug nakita ko ang usa ka langit nga bag-o, ug ang usa ka yuta nga bag-o; kay ang nahauna nga langit ug ang nahauna nga yuta nangagi na; ug wala na ing dagat. Nakita ko ang ciudad nga balaan, ang bag-o nga Jerusalem, nga nanaug sa langit gikan sa Dios, nga naandam ingon sa usa ka pangasaw-onor, nga nadayandayanan alang sa iyang bana. Ug nadungog ko ang usa ka dakung tingog gikan sa trono, nga nagaingon: Ania karon, ang tabernaculo sa Dios uban sa mga tawo, ug siya magapuyo uban kanila, ug sila mahimong mga katawohan niya, ug ang Dios gayud magauban kanila, ug mahimo nga ilang Dios. Ug pagapahiran sa Dios ang tanang luha sa ilang mga mata; ug mawala ang kamatayon; ug wala nay pagbalata, bisan paghilak, bisan kasakit; kay ang mga butang nahauna ming-agi na.

Ug siya nga nagalingkod sa trono, miingon: Ania karon, ginabag-o ko ang tanang mga butang. Ug siya nagaingon kanako: Isulat mo, kay kini nga mga pulong mga matinumanon ug mga matuod. Ug siya miingon kanako: Kini nahatabo na gayud: Ako mao ang Alpa ug ang Omega: ang sinugdan ug ang katapusan. Ang giuhaw, paimnon ko sa tuburan sa tubig sa kinabuhi sa walay bayad. Ang makadaug, manunod niining mga butanga; ug ako mahimo nga iyang Dios, ug siya mahimo nga akong anak. Apan ang mga talawan, ug ang mga maduhaduhaon, ug ang mga malaw-ayon, ug ang mga mamumuno, ug ang mga makighilawason, ug ang mga lumayan, ug ang mga nagasimba sa mga dios-dios, ug ang tanan nga mga bakakon, mabahinan sila didto sa linaw, nga nagadilaab sa kalayo ug azufre; nga mao ang kaduha nga kamatayon.

Ug walay makasulod kaniya bisan kinsa nga mahugaw, ni ang nagabuhat sa kalaw-ayan ug bakak: kondili ang mga nahasulat lamang sa basahon sa kinabuhi sa Cordero.

Ang dili matarung, mag-dili-matarung gihapon siya; ug ang mahugaw, magmahugaw gihapon siya; ug ang matarung, magmatarung gihapon siya; ug ang balaan, magbalaan gihapon siya. Ania karon, moanhi ako sa madali, ug ang akong balus uban kanako sa paghatag sa tagsatagsa sumala sa iyang buhat.