16 – Τρόφιμα που θυσιάζονται στα είδωλα

Καὶ εἶπεν Ἰακὼβ πρὸς τὸν οἶκον αὑτοῦ καὶ πρὸς πάντας τοὺς μεθ᾿ ἑαυτοῦ, Ἐκβάλετε τοὺς θεοὺς τοὺς ξένους τοὺς μεταξὺ σας, καὶ καθαρίσθητε καὶ ἀλλάξατε τὰ ἐνδύματά σας·

Μή ἔχῃς ἄλλους θεοὺς πλήν ἐμοῦ. Μή κάμῃς εἰς σεαυτὸν εἴδωλον, μηδὲ ὁμοίωμά τινος, ὅσα εἶναι ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω, ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω, ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς· μή προσκυνήσῃς αὐτὰ μηδὲ λατρεύσῃς αὐτά· διότι ἐγὼ Κύριος Θεὸς σου εἶμαι Θεὸς ζηλότυπος, ἀνταποδίδων τὰς ἁμαρτίας τῶν πατέρων ἐπὶ τὰ τέκνα, ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς τῶν μισούντων με·

Καὶ εἰς πάντα ὅσα ἐλάλησα πρὸς ἐσᾶς, θέλετε προσέξει· καὶ ὄνομα ἄλλων θεῶν δὲν θέλετε ἀναφέρει, οὐδὲ θέλει ἀκουσθῆ ἐκ τοῦ στόματός σου.

ἀλλὰ τοὺς βωμοὺς αὐτῶν θέλεις καταστρέψει καὶ τὰ εἴδωλα αὐτῶν θέλεις συντρίψει καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν θέλεις κατακόψει. Διότι δὲν θέλεις προσκυνήσει ἄλλον θεόν· ἐπειδή Κύριος, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι Ζηλότυπος, εἶναι Θεὸς ζηλότυπος· μήποτε κάμῃς συνθήκην μετὰ τῶν κατοίκων τῆς γῆς, καὶ ὅταν πορνεύσωσι κατόπιν τῶν θεῶν αὑτῶν καὶ θυσιάσωσι πρὸς τοὺς θεοὺς αὑτῶν, σὲ προσκαλέσῃ τις καὶ φάγῃς ἀπὸ τῆς θυσίας αὐτοῦ· καὶ μήποτε λάβῃς ἐκ τῶν θυγατέρων αὐτοῦ εἰς τοὺς υἱοὺς σου, καὶ ὅταν αἱ θυγατέρες αὐτοῦ πορνεύσωσι κατόπιν τῶν θεῶν αὐτῶν, κάμωσι τοὺς υἱοὺς σου νὰ πορνεύσωσι κατόπιν τῶν θεῶν αὐτῶν.

Μή στραφῆτε εἰς εἴδωλα μηδὲ κάμητε εἰς ἑαυτοὺς θεοὺς χωνευτούς. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος Θεὸς σας.

Μή ἔχῃς ἄλλους θεούς, πλήν ἐμοῦ. Μή κάμῃς εἰς σεαυτὸν εἴδωλον, μηδὲ ὁμοίωμα τινός, ὅσα εἶναι ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω, ὅσα εἶναι ἐν τῇ γῇ κάτω, ὅσα εἶναι ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς μή προσκυνήσῃς αὐτὰ μηδὲ λατρεύσῃς αὐτά· διότι ἐγὼ Κύριος Θεὸς σου εἶμαι Θεὸς ζηλότυπος, ἀνταποδίδων τὰς ἁμαρτίας τῶν πατέρων ἐπὶ τὰ τέκνα, ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς τῶν μισούντων με·

καὶ ὅταν Κύριος Θεὸς σου παραδώσῃ αὐτοὺς ἔμπροσθέν σου, θέλεις πατάξει αὐτούς· κατὰ κράτος θέλεις ἐξολοθρεύσει αὐτούς· δὲν θέλεις κάμει συνθήκην μετ᾿ αὐτῶν οὐδὲ θέλεις δείξει ἔλεος πρὸς αὐτούς· οὐδὲ θέλεις συμπενθερεύσει μετ᾿ αὐτῶν· τὴν θυγατέρα σου δὲν θέλεις δώσει εἰς τὸν υἱὸν αὐτοῦ οὐδὲ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ θέλεις λάβει εἰς τὸν υἱὸν σου· διότι θέλουσιν ἀποπλανήσει τοὺς υἱοὺς σου ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ θέλουσι λατρεύει ἄλλους θεούς· καὶ θέλει ἐξαφθῆ ὀργή τοῦ Κυρίου ἐναντίον σας καὶ πάραυτα θέλει σὲ ἐξολοθρεύσει. Ἀλλ᾿ οὕτω θέλετε κάμει πρὸς αὐτούς· τοὺς βωμοὺς αὐτῶν θέλετε καταστρέψει καὶ τὰ ἀγάλματα αὐτῶν θέλετε συντρίψει καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν θέλετε κατακόψει καὶ τὰ γλυπτὰ αὐτῶν θέλετε καύσει ἐν πυρί·

Τὰ γλυπτὰ τῶν θεῶν αὐτῶν θέλετε καύσει ἐν πυρί· δὲν θέλεις ἐπιθυμήσει τὸ ἀργύριον τὸ χρυσίον τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, οὐδὲ θέλεις λάβει αὐτὸ εἰς σεαυτὸν διὰ νὰ μή παγιδευθῇς εἰς αὐτὸ· διότι εἶναι βδέλυγμα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου. Καὶ δὲν θέλεις φέρει βδέλυγμα εἰς τὸν οἶκόν σου, διὰ νὰ μή γείνῃς ἀνάθεμα ὡς αὐτὸ· θέλεις ἀποστραφεῖ αὐτὸ διόλου καὶ θέλεις βδελυχθῆ αὐτὸ διόλου· διότι εἶναι ἀνάθεμα.

Ἐὰν ὅμως λησμονήσῃς Κύριον τὸν Θεὸν σου καὶ ὑπάγῃς κατόπιν ἄλλων θεῶν καὶ λατρεύσῃς αὐτοὺς καὶ προσκυνήσῃς αὐτούς, διαμαρτύρομαι πρὸς ἐσᾶς σήμερον ὅτι ἐξάπαντος θέλετε ἀφανισθῆ· καθὼς τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα Κύριος ἐξολοθρεύει ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σας, οὕτω θέλετε ἀφανισθῆ· διότι δὲν ὑπηκούσατε εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας.

Πᾶν, τι προστάζω ἐγὼ εἰς ἐσᾶς, τοῦτο προσέχετε νὰ κάμνητε· δὲν θέλεις προσθέσει εἰς αὐτὸ οὐδὲ θέλεις ἀφαιρέσει ἀπ᾿ αὐτοῦ.

Παρώξυναν αὐτὸν εἰς ζηλοτυπίαν μὲ ξένους θεούς, μὲ βδελύγματα παρώξυναν αὐτὸν εἰς θυμόν· ἐθυσίασαν εἰς δαιμόνια, οὐχὶ εἰς τὸν Θεόν· εἰς θεούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώριζον, εἰς νέους θεοὺς νεωστὶ εἰσαχθέντας, τοὺς ὁποίους δὲν ἐλάτρευον οἱ πατέρες σας·

Καὶ εἶπεν Σαμουήλ, Μήπως Κύριος ἀρέσκεται εἰς τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ εἰς τὰς θυσίας, καθὼς εἰς τὸ νὰ ὑπακούωμεν τῆς φωνῆς τοῦ Κυρίου; ἰδού, ὑποταγή εἶναι καλητέρα παρὰ τὴν θυσίαν· ὑπακοή, παρὰ τὸ πάχος τῶν κριῶν· διότι ἀπείθεια εἶναι καθὼς τὸ ἁμάρτημα τῆς μαγείας· καὶ τὸ πεῖσμα, καθὼς ἀσέβεια καὶ εἰδωλολατρεία· ἐπειδή σὺ ἀπέρριψας τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς ἀπέρριψε σὲ ἀπὸ τοῦ νὰ ἦσαι βασιλεύς.

Καὶ ἐξέβαλον τὰ εἴδωλα τοῦ οἴκου τοῦ Βάαλ καὶ κατέκαυσαν αὐτά. Καὶ κατεσύντριψαν τὸ εἴδωλον τοῦ Βάαλ καὶ κατεκρήμνισαν τὸν οἶκον τοῦ Βάαλ, καὶ ἔκαμον αὐτὸν κοπρῶνα ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.

Διότι μέγας εἶναι Κύριος καὶ ἀξιμνητος σφόδρα, καὶ εἶναι φοβερὸς ὑπὲρ πάντας τοὺς θεούς. Διότι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν εἶναι εἴδωλα· δὲ Κύριος τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησε.

Καὶ ἐθυσίαζεν εἰς τοὺς θεοὺς τῆς Δαμασκοῦ, τοὺς πατάξαντας αὐτόν· καὶ ἔλεγεν, Ἐπειδή οἱ θεοὶ τοῦ βασιλέως τῆς Συρίας βοηθοῦσιν αὐτούς, εἰς τούτους θέλω θυσιάσει, διὰ νὰ βοηθήσωσι καὶ ἐμέ. Ἐκεῖνοι ὅμως ἐστάθησαν φθορὰ αὐτοῦ καὶ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ.

Διότι μέγας Κύριος καὶ ἀξιμνητος σφόδρα· εἶναι φοβερὸς ὑπὲρ πάντας τοὺς θεούς. Διότι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν εἶναι εἴδωλα· δὲ Κύριος τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησε.

Τὰ εἴδωλα αὐτῶν εἶναι ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων· Στόμα ἔχουσι καὶ δὲν λαλοῦσιν· ὀφθαλμοὺς ἔχουσι καὶ δὲν βλέπουσιν· ὦτα ἔχουσι καὶ δὲν ἀκούουσι· μυκτῆρας ἔχουσι καὶ δὲν ὀσφραίνονται· Χεῖρας ἔχουσι καὶ δὲν ψηλαφῶσι· πόδας ἔχουσι καὶ δὲν περιπατοῦσιν· οὐδὲ ὁμιλοῦσι διὰ τοῦ λάρυγγος αὑτῶν. Ὅμοιοι αὐτῶν ἄς γείνωσιν οἱ ποιοῦντες αὐτά, πᾶς ἐλπίζων ἐπ᾿ αὐτά.

Τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν εἶναι ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἔργον χειρῶν ἀνθρώπου. Στόμα ἔχουσι καὶ δὲν λαλοῦσιν· ὀφθαλμοὺς ἔχουσι καὶ δὲν βλέπουσιν. Ὦτα ἔχουσι καὶ δὲν ἀκούουσιν· οὐδὲ εἶναι πνοή ἐν τῷ στόματι αὐτῶν. Ὅμοιοι αὐτῶν ἄς γείνωσιν οἱ ποιοῦντες αὐτά· πᾶς ἐλπίζων ἐπ᾿ αὐτά!

Διότι ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ πᾶς ἄνθρωπος θέλει ῥίψει τὰ ἀργυρὰ αὑτοῦ εἴδωλα καὶ τὰ χρυσὰ αὑτοῦ εἴδωλα, τὰ ὁποῖα αἱ χεῖρές σας κατεσκεύασαν εἰς ἐσᾶς ἁμαρτίαν.

καὶ ἔρριψαν εἰς τὸ πῦρ τοὺς θεοὺς αὐτῶν· διότι δὲν ἦσαν θεοί, ἀλλ᾿ ἔργον χειρῶν ἀνθρώπων, ξύλα καὶ λίθοι· διὰ τοῦτο κατέστρεψαν αὐτούς.

Ἐγὼ εἶμαι Κύριος· τοῦτο εἶναι τὸ ὄνομά μου· καὶ δὲν θέλω δώσει τὴν δόξαν μου εἰς ἄλλον οὐδὲ τὴν αἴνεσίν μου εἰς τὰ γλυπτά.

Ἐστράφησαν εἰς τὰ ὀπίσω, κατησχύνθησαν οἱ θαρροῦντες ἐπὶ τὰ γλυπτά, οἱ λέγοντες πρὸς τὰ χωνευτά, σεῖς εἶσθε οἱ θεοὶ ἡμῶν.

Καὶ θέλω προφέρει τὰς κρίσεις μου ἐναντίον αὐτῶν περὶ πάσης τῆς κακίας αὐτῶν· διότι μὲ ἐγκατέλιπον καὶ ἐθυμίασαν εἰς θεοὺς ἀλλοτρίους καὶ προσεκύνησαν τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὑτῶν.

Οἱ υἱοὶ συλλέγουσι ξύλα καὶ οἱ πατέρες ἀνάπτουσι τὸ πῦρ καὶ αἱ γυναῖκες ζυμόνουσι τὴν ζύμην, διὰ νὰ κάμωσι πέμματα εἰς τὴν βασίλισσαν τοῦ οὐρανοῦ καὶ νὰ κάμωσι, σπονδὰς εἰς ἄλλους θεούς, διὰ νὰ μὲ παροξύνωσι. Μήπως ἐμὲ παροξύνουσι; λέγει Κύριος· οὐχὶ ἑαυτοὺς πρὸς καταισχύνην τῶν προσώπων αὑτῶν; Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος Θεός· Ἰδού, ὀργή μου καὶ θυμὸς μου ἐκχέονται ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον, ἐπὶ ἄνθρωπον καὶ ἐπὶ κτῆνος καὶ ἐπὶ τὰ δένδρα τοῦ ἀγροῦ καὶ ἐπὶ τὸν καρπὸν τῆς γῆς· καὶ θέλει ἐξαφθῆ καὶ δὲν θέλει σβεσθῆ.

Πᾶς ἄνθρωπος ἐμωράνθη ὑπὸ τῆς γνώσεως αὑτοῦ, πᾶς χωνευτής κατῃσχύνθη ὑπὸ τῶν γλυπτῶν· διότι ψεῦδος εἶναι τὸ χωνευτὸν αὐτοῦ καὶ πνοή δὲν ὑπάρχει ἐν αὐτῷ. Ματαιότης ταῦτα, ἔργον πλάνης· ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἐπισκέψεως αὐτῶν θέλουσιν ἀπολεσθῆ.

Καὶ εἰπέ, Ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, βασιλεῖς Ἰούδα καὶ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ. Οὕτω λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων, Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἰδού, θέλω φέρει ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον κακά, τὰ ὁποῖα παντὸς ἀκούοντος θέλουσιν ἠχήσει τὰ ὦτα αὐτοῦ. Διότι ἐγκατέλιπον ἐμὲ καὶ ἐβεβήλωσαν τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐθυμίασαν ἐν αὐτῷ εἰς ἄλλους θεούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώρισαν, αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν καὶ οἱ βασιλεῖς Ἰούδα, καὶ ἐγέμισαν τὸν τόπον τοῦτον ἀπὸ αἵματος ἀθώων.

καὶ οἱ οἶκοι τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ οἱ οἶκοι τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα θέλουσι μιανθῆ, καθὼς τόπος τῆς Τοφέθ· μετὰ πασῶν τῶν οἰκιῶν, ἐπὶ τῶν δωμάτων τῶν ὁποίων ἐθυμίασαν πρὸς ἅπασαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἔκαμαν σπονδὰς εἰς ἄλλους θεούς.

Καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ γνωρίζοντες ὅτι αἱ γυναῖκες αὐτῶν ἐθυμίαζον εἰς ἄλλους θεούς, καὶ πᾶσαι αἱ γυναῖκες αἱ παρεστῶσαι, σύναξις μεγάλη, καὶ πᾶς λαὸς οἱ κατοικοῦντες ἐν τῇ γῆ τῆς Αἰγύπτου, ἐν Παθρώς, ἀπεκρίθησαν πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, λέγοντες, Περὶ τοῦ λόγου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησας πρὸς ἡμᾶς ἐν ὀνόματι Κυρίου, δὲν θέλομεν σοῦ ἀκούσει· ἀλλὰ θέλομεν ἐξάπαντος κάμνει πᾶν πρᾶγμα ἐξερχόμενον ἐκ τοῦ στόματος ἡμῶν, διὰ νὰ θυμιάζωμεν εἰς τὴν βασίλισσαν τοῦ οὐρανοῦ καὶ νὰ κάμνωμεν σπονδὰς εἰς αὐτήν, καθὼς ἐκάμνομεν, ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν, οἱ βασιλεῖς ἡμῶν καὶ οἱ ἄρχοντες ἡμῶν, ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ Ἰούδα καὶ ἐν ταῖς πλατείαις τῆς Ἱερουσαλήμ· καὶ ἐχορταίνομεν ἄρτον καὶ διεκείμεθα καλῶς καὶ κακὸν δὲν ἐβλέπομεν. Ἀλλ᾿ ἀφ᾿ ὅτου ἐπαύσαμεν θυμιάζοντες εἰς τὴν βασίλισσαν τοῦ οὐρανοῦ καὶ κάμνοντες σπονδὰς εἰς αὐτήν, ὥστε ἐστερήθημεν πάντων καὶ κατηναλώθημεν ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἐν πείνῃ. Καὶ ὅτε ἡμεῖς ἐθυμιάζομεν εἰς τὴν βασίλισσαν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐκάμνομεν σπονδὰς εἰς αὐτήν, μήπως ἄνευ τῶν ἀνδρῶν ἡμῶν ἐκάμνομεν εἰς αὐτήν πέμματα διὰ νὰ προσκυνῶμεν αὐτήν καὶ ἐκάμνομεν εἰς αὐτήν σπονδάς;

Ὥστε Κύριος δὲν ἠδυνήθη πλέον νὰ ὑποφέρῃ, ἐξ αἰτίας τῆς κακίας τῶν ἔργων σας, ἐξ αἰτίας τῶν βδελυγμάτων, τὰ ὁποῖα ἐπράττετε· ὅθεν γῆ σας κατεστάθη ἐρήμωσις καὶ θάμβος καὶ κατάρα, ἄνευ κατοίκου, ὡς τὴν ἡμέραν ταύτην. Ἐπειδή ἐθυμιάζετε καὶ ἐπειδή ἡμαρτάνετε εἰς τὸν Κύριον καὶ δὲν ὑπηκούσατε εἰς τὴν φωνήν τοῦ Κυρίου οὐδὲ περιεπατήσατε ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς διατάγμασιν αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς μαρτυρίοις αὐτοῦ, διὰ τοῦτο συνέβη εἰς ἐσᾶς τὸ κακὸν τοῦτο, ὡς τὴν ἡμέραν ταύτην.

Πᾶς ἄνθρωπος ἐμωράνθη ὑπὸ τῆς γνώσεως αὑτοῦ· πᾶς χωνευτής κατῃσχύνθη ἀπὸ τῶν γλυπτῶν· διότι ψεῦδος εἶναι τὸ χωνευτὸν αὐτοῦ καὶ πνοή ἐν αὐτῷ δὲν ὑπάρχει. Ματαιότης ταῦτα, ἔργον πλάνης· ἐν καιρῷ ἐπισκέψεως αὑτῶν θέλουσιν ἀπολεσθῆ.

ἀλλ᾿ ὑψώθης ἐναντίον τοῦ Κυρίου τοῦ οὐρανοῦ· καὶ τὰ σκεύη τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἔφεραν ἔμπροσθέν σου, καὶ ἐπίνετε οἶνον ἐξ αὐτῶν καὶ σὺ καὶ οἱ μεγιστᾶνές σου, αἱ γυναῖκές σου καὶ αἱ παλλακαὶ σου· καὶ ἐδοξολόγησας τοὺς θεοὺς τοὺς ἀργυροὺς καὶ τοὺς χρυσούς, τοὺς χαλκούς, τοὺς σιδηρούς, τοὺς ξυλίνους καὶ τοὺς λιθίνους, οἵτινες δὲν βλέπουσιν οὐδὲ ἀκούουσιν οὐδὲ νοοῦσι· τὸν δὲ Θεόν, εἰς τοῦ ὁποίου τὴν χεῖρα εἶναι πνοή σου καὶ εἰς τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ πᾶσαι αἱ ὁδοὶ σου, δὲν ἐδόξασας.

Αὐτοὶ κατέστησαν βασιλεῖς, πλήν οὐχὶ παρ᾿ ἐμοῦ· ἔκαμον ἄρχοντας, πλήν χωρὶς νὰ ἔχω εἴδησιν· ἐκ τοῦ ἀργυρίου αὑτῶν καὶ ἐκ τοῦ χρυσίου αὑτῶν ἔκαμον εἰς ἑαυτοὺς εἴδωλα, διὰ νὰ ἐξολοθρευθῶσιν.

Ὅσον ἐκάλουν αὐτούς, τόσον αὐτοὶ ἀνεχώρουν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὐτῶν· ἐθυσίαζον εἰς τοὺς Βααλεὶμ καὶ ἐθυμίαζον εἰς τὰ γλυπτά.

Τίς φέλεια τοῦ γλυπτοῦ, ὅτι μορφωτής αὐτοῦ ἔγλυψεν αὐτό; τοῦ χωνευτοῦ καὶ τοῦ διδασκάλου τοῦ ψεύδους, ὅτι κατασκευάσας θαρρεῖ εἰς τὸ ἔργον αὑτοῦ, ὥστε νὰ κάμνῃ εἴδωλα ἄφωνα;

Μή νομίσητε ὅτι ἦλθον νὰ καταλύσω τὸν νόμον τοὺς προφήτας· δὲν ἦλθον νὰ καταλύσω, ἀλλὰ νὰ ἐκπληρώσω. Διότι ἀληθῶς σᾶς λέγω, ἕως ἄν παρέλθῃ οὐρανὸς καὶ γῆ, ἰῶτα ἕν μία κεραία δὲν θέλει παρέλθει ἀπὸ τοῦ νόμου, ἑωσοῦ ἐκπληρωθῶσι πάντα. Ὅστις λοιπὸν ἀθετήσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος θέλει ὀνομασθῆ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὅστις δὲ ἐκτελέσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας θέλει ὀνομασθῆ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.

Καὶ λέγει πρὸς αὐτούς· Οὕτω καὶ σεῖς ἀσύνετοι εἶσθε; δὲν καταλαμβάνετε ὅτι πᾶν τὸ ἔξωθεν εἰσερχόμενον εἰς τὸν ἄνθρωπον δὲν δύναται νὰ μολύνῃ αὐτόν; διότι δὲν εἰσέρχεται εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ, ἀλλ᾿ εἰς τὴν κοιλίαν, καὶ ἐξέρχεται εἰς τὸν ἀφεδρῶνα, καθαρίζον πάντα τὰ φαγητά.

Ὁ ἐν τῷ ἐλαχίστῳ πιστὸς καὶ ἐν τῷ πολλῷ πιστὸς εἶναι, καὶ ἐν τῷ ἐλαχίστῳ ἄδικος καὶ ἐν τῷ πολλῷ ἄδικος εἶναι.

Οὐδεὶς δοῦλος δύναται νὰ δουλεύῃ δύο κυρίους διότι τὸν ἕνα θέλει μισήσει καὶ τὸν ἄλλον θέλει ἀγαπήσει· εἰς τὸν ἕνα θέλει προσκολληθῆ καὶ τὸν ἄλλον θέλει καταφρονήσει. Δὲν δύνασθε νὰ δουλεύητε Θεὸν καὶ μαμωνᾶ.

Καὶ ἱερεὺς τοῦ Διός, τοῦ ὄντος ἔμπροσθεν τῆς πόλεως αὐτῶν, ἔφερε ταύρους καὶ στέμματα εἰς τὰς πύλας μετὰ τοῦ ὄχλου καὶ ἤθελε νὰ προσφέρῃ θυσίαν. Ἀκούσαντες δὲ οἱ ἀπόστολοι Βαρνάβας καὶ Παῦλος, διέσχισαν τὰ ἱμάτια αὑτῶν καὶ ἐπήδησαν εἰς τὸ μέσον τοῦ ὄχλου, κράζοντες καὶ λέγοντες· Ἄνδρες, τί κάμνετε ταῦτα; καὶ ἡμεῖς εἴμεθα ἄνθρωποι ὁμοιοπαθεῖς μὲ σᾶς, κηρύττοντες πρὸς ἐσᾶς νὰ ἐπιστρέψητε ἀπὸ τούτων τῶν ματαίων πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ζῶντα, ὅστις ἔκαμε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς·

ἀλλὰ νὰ γράφωμεν πρὸς αὐτοὺς νὰ ἀπέχωσιν ἀπὸ τῶν μιασμάτων τῶν εἰδώλων καὶ ἀπὸ τῆς πορνείας καὶ τοῦ πνικτοῦ καὶ τοῦ αἵματος.

Διότι ἐφάνη εὔλογον εἰς τὸ Ἃγιον Πνεῦμα καὶ εἰς ἡμᾶς νὰ μή ἐπιβάλλωμεν εἰς ἐσᾶς μηδὲν πλειότερον βάρος ἐκτὸς τῶν ἀναγκαίων τούτων, νὰ ἀπέχητε ἀπὸ εἰδωλοθύτων καὶ αἵματος καὶ πνικτοῦ καὶ πορνείας· ἀπὸ τῶν ὁποίων φυλάττοντες ἑαυτοὺς θέλετε πράξει καλῶς. Ἔρρωσθε.

Ἐνῷ δὲ περιέμενεν αὐτοὺς Παῦλος ἐν ταῖς Ἀθήναις, τὸ πνεῦμα αὐτοῦ παρωξύνετο ἐν αὐτῷ, ἐπειδή ἔβλεπε τὴν πόλιν γέμουσαν εἰδώλων.

Γένος λοιπὸν ὄντες τοῦ Θεοῦ, δὲν πρέπει νὰ νομίζωμεν τὸν Θεὸν ὅτι εἶναι ὅμοιος μὲ χρυσὸν ἄργυρον λίθον, κεχαραγμένα διὰ τέχνης καὶ ἐπινοίας ἀνθρώπου. Τοὺς καιροὺς λοιπὸν τῆς ἀγνοίας παραβλέψας Θεός, τώρα παραγγέλλει εἰς πάντας τοὺς ἀνθρώπους πανταχοῦ νὰ μετανοῶσι, διότι προσδιώρισεν ἡμέραν ἐν μέλλει νὰ κρίνῃ τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ, διὰ ἀνδρὸς τὸν ὁποῖον διώρισε, καὶ ἔδωκεν εἰς πάντας βεβαίωσιν περὶ τούτου, ἀναστήσας αὐτὸν ἐκ νεκρῶν.

Περὶ δὲ τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ἐπίστευσαν, ἡμεῖς ἐγράψαμεν, ἀποφασίσαντες νὰ μή φυλάττωσι μηδὲν τοιοῦτον, παρὰ μόνον νὰ ἀπέχωσιν ἀπὸ τοῦ εἰδωλοθύτου καὶ τοῦ αἵματος καὶ πνικτοῦ καὶ πορνείας. Τότε Παῦλος παραλαβὼν τοὺς ἄνδρας, τὴν ἀκόλουθον ἡμέραν καθαρισθεὶς μετ᾿ αὐτῶν εἰσῆλθεν εἰς τὸ ἱερόν, διαγγέλλων πότε ἐκπληροῦνται αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ, ὅτε θέλει γείνει προσφορὰ ὑπὲρ ἑνὸς ἑκάστου αὐτῶν.

λέγοντες ὅτι εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν, καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ εἰς ὁμοίωμα εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν.

Τὸν δὲ ἀσθενοῦντα κατὰ τὴν πίστιν προσδέχεσθε, οὐχὶ εἰς φιλονεικίας διαλογισμῶν. Ἄλλος μὲν πιστεύει ὅτι δύναται νὰ τρώγῃ πάντα, δὲ ἀσθενῶν τρώγει λάχανα.

Ἤ δὲν ἐξεύρετε ὅτι τὸ σῶμά σας εἶναι ναὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τοῦ ἐν ὑμῖν, τὸ ὁποῖον ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ, καὶ δὲν εἶσθε κύριοι ἑαυτῶν; Διότι ἠγοράσθητε διὰ τιμῆς δοξάσατε λοιπὸν τὸν Θεὸν διὰ τοῦ σώματός σας καὶ διὰ τοῦ πνεύματός σας, τὰ ὁποῖα εἶναι τοῦ Θεοῦ.

Περὶ δὲ τῶν εἰδωλοθύτων, ἐξεύρομεν ὅτι πάντες ἔχομεν γνῶσιν, γνῶσις ὅμως φυσιοῖ, δὲ ἀγάπη οἰκοδομεῖ. Καὶ ἐὰν τις νομίζῃ ὅτι ἐξεύρει τι, δὲν ἔμαθεν ἔτι οὐδὲν καθὼς πρέπει νὰ μάθῃ ἀλλ᾿ ἐὰν τις ἀγαπᾷ τὸν Θεόν, οὗτος γνωρίζεται ὑπ᾿ αὐτοῦ.

Περὶ τῆς βρώσεως λοιπὸν τῶν εἰδωλοθύτων, ἐξεύρομεν ὅτι τὸ εἴδωλον εἶναι οὐδὲν ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ἄλλος Θεὸς εἰμή εἷς. Διότι ἄν καὶ ἦναι λεγόμενοι θεοὶ εἴτε ἐν τῷ οὐρανῷ εἴτε ἐπὶ τῆς γῆς, καθὼς καὶ εἶναι θεοὶ πολλοὶ καὶ κύριοι πολλοί, ἀλλ᾿ εἰς ἡμᾶς εἶναι εἷς Θεὸς Πατήρ, ἐξ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτόν, καὶ εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, δι᾿ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς δι᾿ αὐτοῦ.

Ἀλλὰ δὲν εἶναι εἰς πάντας γνῶσις αὕτη τινὲς δὲ διὰ τὴν συνείδησιν τοῦ εἰδώλου ἕως σήμερον τρώγουσι τὸ εἰδωλόθυτον ὡς εἰδωλόθυτον, καὶ συνείδησις αὐτῶν ἀσθενής οσα μολύνεται. Τὸ φαγητὸν ὅμως δὲν συνιστᾷ ἡμᾶς εἰς τὸν Θεόν διότι οὔτε ἐὰν φάγωμεν περισσεύομεν, οὔτε ἐὰν δὲν φάγωμεν ἐλαττούμεθα. Πλήν προσέχετε μήπως αὕτη ἐξουσία σας γείνῃ πρόσκομμα εἰς τοὺς ἀσθενεῖς. Διότι ἐὰν τις ἴδῃ σέ, τὸν ἔχοντα γνῶσιν, ὅτι κάθησαι εἰς τράπεζαν ἐντὸς ναοῦ εἰδώλων, δὲν θέλει ἐνθαρρυνθῆ συνείδησις αὐτοῦ, ἀσθενοῦντος, εἰς τὸ νὰ τρώγῃ τὰ εἰδωλόθυτα; Καὶ διὰ τὴν γνῶσίν σου θέλει ἀπολεσθῆ ἀσθενής ἀδελφός, διὰ τὸν ὁποῖον Χριστὸς ἀπέθανεν. Ἁμαρτάνοντες δὲ οὕτως εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ προσβάλλοντες τὴν ἀσθενῆ συνείδησιν αὐτῶν, εἰς τὸν Χριστὸν ἁμαρτάνετε. Διὰ τοῦτο, ἐὰν τὸ φαγητὸν σκανδαλίζῃ τὸν ἀδελφὸν μου, δὲν θέλω φάγει κρέας εἰς τὸν αἰῶνα, διὰ νὰ μή σκανδαλίσω τὸν ἀδελφὸν μου.

Διὰ τοῦτο, ἀγαπητοὶ μου, φεύγετε ἀπὸ τῆς εἰδωλολατρείας. Λέγω ὡς πρὸς φρονίμους κρίνατε σεῖς τοῦτο τὸ ὁποῖον λέγω

Βλέπετε τὸν Ἰσραήλ κατὰ σάρκα οἱ τρώγοντες τὰς θυσίας δὲν εἶναι κοινωνοὶ τοῦ θυσιαστηρίου; Τί λοιπὸν λέγω; ὅτι τὸ εἴδωλον εἶναί τι; ὅτι τὸ εἰδωλόθυτον εἶναί τι; οὐχί ἀλλ᾿ ὅτι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θυσιάζουσι τὰ ἔθνη, εἰς τὰ δαιμόνια θυσιάζουσι καὶ οὐχὶ εἰς τὸν Θεόν καὶ δὲν θέλω σεῖς νὰ γίνησθε κοινωνοὶ τῶν δαιμονίων. Δὲν δύνασθε νὰ πίνητε τὸ ποτήριον τοῦ Κυρίου καὶ τὸ ποτήριον τῶν δαιμονίων δὲν δύνασθε νὰ ἦσθε μέτοχοι τῆς τραπέζης τοῦ Κυρίου καὶ τῆς τραπέζης τῶν δαιμονίων. Ἤ τὸν Κύριον θέλομεν νὰ διεγείρωμεν εἰς ζηλοτυπίαν; μήπως εἴμεθα ἰσχυρότεροι αὐτοῦ;

Πάντα εἶναι εἰς τὴν ἐξουσίαν μου ἀλλὰ πάντα δὲν συμφέρουσι πάντα εἶναι εἰς τὴν ἐξουσίαν μου, ἀλλὰ πάντα δὲν οἰκοδομοῦσι. Μηδεὶς ἄς ζητῇ τὸ ἑαυτοῦ συμφέρον, ἀλλ᾿ ἕκαστος τὰ τοῦ ἄλλου. Πᾶν τὸ πωλούμενον ἐν τῷ μακελλίῳ τρώγετε, μηδὲν ἐξετάζοντες διὰ τὴν συνείδησιν διότι τοῦ Κυρίου εἶναι γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς. Καὶ ἐὰν τις τῶν ἀπίστων σᾶς προσκαλῇ καὶ θέλετε νὰ ὑπάγητε, τρώγετε, τι βάλλεται ἔμπροσθέν σας, μηδὲν ἐξετάζοντες διὰ τὴν συνείδησιν. Ἐὰν δὲ τίς σᾶς εἴπῃ, Τοῦτο εἶναι εἰδωλόθυτον, μή τρώγετε δι᾿ ἐκεῖνον τὸν φανερώσαντα καὶ διὰ τὴν συνείδησιν διότι τοῦ Κυρίου εἶναι γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς. Συνείδησιν δὲ λέγω οὐχὶ τὴν ἰδικήν σου, ἀλλὰ τὴν τοῦ ἄλλου. Ἐπειδή διὰ τί ἐλευθερία μου κρίνεται ὑπὸ ἄλλης συνειδήσεως; Καὶ ἐὰν ἐγὼ μετ᾿ εὐχαριστίας μετέχω, διὰ τί βλασφημοῦμαι δι᾿ ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον ἐγὼ εὐχαριστῶ;

Εἴτε λοιπὸν τρώγετε εἴτε πίνετε εἴτε πράττετέ τι, πάντα πράττετε εἰς δόξαν Θεοῦ. Μή γίνεσθε πρόσκομμα μήτε εἰς Ἰουδαίους μήτε εἰς Ἕλληνας μήτε εἰς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ, καθὼς καὶ ἐγὼ κατὰ πάντα ἀρέσκω εἰς πάντας, μή ζητῶν τὸ ἰδικὸν μου συμφέρον, ἀλλὰ τὸ τῶν πολλῶν, διὰ νὰ σωθῶσι.

Μή ὁμοζυγεῖτε μὲ τοὺς ἀπίστους· διότι τίνα μετοχήν ἔχει δικαιοσύνη μὲ τὴν ἀνομίαν; τίνα δὲ κοινωνίαν τὸ φῶς πρὸς τὸ σκότος; Τίνα δὲ συμφωνίαν Χριστὸς μὲ τὸν Βελίαλ; τίνα μερίδα πιστὸς μὲ τὸν ἄπιστον; Τίνα δὲ συμβίβασιν ναὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τὰ εἴδωλα; διότι σεῖς εἶσθε ναὸς Θεοῦ ζῶντος, καθὼς εἶπεν Θεὸς ὅτι θέλω κατοικεῖ ἐν αὐτοῖς καὶ περιπατεῖ, καὶ θέλω εἶσθαι Θεὸς αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ θέλουσιν εἶσθαι λαὸς μου. Διὰ τοῦτο. Ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀποχωρίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ μή ἐγγίσητε ἀκάθαρτον, καὶ ἐγὼ θέλω σᾶς δεχθῆ,

Ἄς μή σᾶς κρίνῃ λοιπὸν μηδεὶς διὰ φαγητὸν διὰ ποτὸν διὰ λόγον ἑορτῆς νεομηνίας σαββάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι σκιὰ τῶν μελλόντων, τὸ σῶμα ὅμως εἶναι τοῦ Χριστοῦ.

Ἐὰν λοιπὸν ἀπεθάνετε μετὰ τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τῶν στοιχείων τοῦ κόσμου, διὰ τί ὡς ζῶντες ἐν τῷ κόσμῳ ὑπόκεισθε εἰς διατάγματα, Μή πιάσῃς, μή γευθῇς, μή ἐγγίσῃς, τὰ ὁποῖα πάντα φθείρονται διὰ τῆς χρήσεως, κατὰ τὰ ἐντάλματα καὶ τὰς διδασκαλίας τῶν ἀνθρώπων; τὰ ὁποῖα ἔχουσι φαινόμενον μόνον σοφίας εἰς ἐθελοθρησκείαν καὶ ταπεινοφροσύνην καὶ σκληραγωγίαν τοῦ σώματος, εἰς οὐδεμίαν τιμήν ἔχοντα τὴν εὐχαρίστησιν τῆς σαρκός.

Διότι αὐτοὶ διηγοῦνται περὶ ἡμῶν ὁποίαν εἴσοδον ἐλάβομεν πρὸς ἐσᾶς, καὶ πῶς ἐπεστρέψατε πρὸς τὸν Θεὸν ἀπὸ τῶν εἰδώλων, διὰ νὰ δουλεύητε Θεὸν ζῶντα καὶ ἀληθινόν,

Τὸ δὲ Πνεῦμα ῥητῶς λέγει ὅτι ἐν ὑστέροις καιροῖς θέλουσιν ἀποστατήσει τινὲς ἀπὸ τῆς πίστεως, προσέχοντες εἰς πνεύματα πλάνης καὶ εἰς διδασκαλίας δαιμονίων, διὰ τῆς ὑποκρίσεως ψευδολόγων, ἐχόντων τὴν ἑαυτῶν συνείδησιν κεκαυτηριασμένην, ἐμποδιζόντων τὸν γάμον, προσταζόντων ἀποχήν βρωμάτων, τὰ ὁποῖα Θεὸς ἔκτισε διὰ νὰ μεταλαμβάνωσι μετὰ εὐχαριστίας οἱ πιστοὶ καὶ οἱ γνωρίσαντες τὴν ἀλήθειαν. Διότι πᾶν κτίσμα Θεοῦ εἶναι καλόν, καὶ οὐδὲν ἀπορρίψιμον, ὅταν λαμβάνηται μετὰ εὐχαριστίας· διότι ἁγιάζεται διὰ τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τῆς προσευχῆς.

Γίνεσθε δὲ ἐκτελεσταὶ τοῦ λόγου καὶ μή μόνον ἀκροαταί, ἀπατῶντες ἑαυτούς. Διότι ἐὰν τις ἦναι ἀκροατής τοῦ λόγου καὶ οὐχὶ ἐκτελεστής, οὗτος ὁμοιάζει μὲ ἄνθρωπον, ὅστις θεωρεῖ τὸ φυσικὸν αὑτοῦ πρόσωπον ἐν κατόπτρῳ· διότι ἐθεώρησεν ἑαυτὸν καὶ ἀνεχώρησε, καὶ εὐθὺς ἐλησμόνησεν ὁποῖος ἦτο.

Πᾶς ὅστις πράττει τὴν ἁμαρτίαν πράττει καὶ τὴν ἀνομίαν, διότι ἁμαρτία εἶναι ἀνομία.

Τεκνία, φυλάξατε ἑαυτοὺς ἀπὸ τῶν εἰδώλων· ἀμήν.

Πᾶς ὅστις παραβαίνει καὶ δὲν μένει ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ Θεὸν δὲν ἔχει· μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ, οὗτος ἔχει καὶ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱόν. Ἐὰν τις ἔρχηται πρὸς ἐσᾶς καὶ δὲν φέρῃ τὴν διδαχήν ταύτην, μή δέχεσθε αὐτὸν εἰς οἰκίαν καὶ μή λέγετε εἰς αὐτὸν τὸ χαίρειν· διότι λέγων εἰς αὐτὸν τὸ χαίρειν γίνεται κοινωνὸς εἰς τὰ πονηρὰ αὐτοῦ ἔργα.

Ἔχω ὅμως κατὰ σοῦ ὀλίγα, διότι ἔχεις ἐκεῖ τινὰς κρατοῦντας τὴν διδαχήν τοῦ Βαλαάμ, ὅστις ἐδίδασκε τὸν Βαλὰκ νὰ βάλῃ σκάνδαλον ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ὥστε νὰ φάγωσιν εἰδωλόθυτα καὶ νὰ πορνεύσωσιν.

Ἔχω ὅμως κατὰ σοῦ ὀλίγα, διότι ἀφίνεις τὴν γυναῖκα Ἰεζάβελ, ἥτις λέγει ἑαυτήν προφῆτιν, νὰ διδάσκῃ καὶ νὰ πλανᾷ τοὺς δούλους μου εἰς τὸ νὰ πορνεύωσι καὶ νὰ τρώγωσιν εἰδωλόθυτα. Καὶ ἔδωκα εἰς αὐτήν καιρὸν νὰ μετανοήσῃ ἐκ τῆς πορνείας αὑτῆς, καὶ δὲν μετενόησεν. Ἰδού, ἐγὼ βάλλω αὐτήν εἰς κλίνην καὶ τοὺς μοιχεύοντας μετ᾿ αὐτῆς εἰς θλῖψιν μεγάλην, ἐὰν δὲν μετανοήσωσιν ἐκ τῶν ἔργων αὑτῶν, καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς θέλω ἀποκτείνει μὲ θάνατον, καὶ θέλουσι γνωρίσει πᾶσαι αἱ ἐκκλησίαι, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ἐρευνῶν νεφροὺς καὶ καρδίας, καὶ θέλω σᾶς δώσει εἰς ἕκαστον κατὰ τὰ ἔργα σας.

Καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, οἵτινες δὲν ἐθανατώθησαν μὲ τὰς πληγὰς ταύτας, οὔτε μετενόησαν ἀπὸ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὑτῶν, ὥστε νὰ μή προσκυνήσωσι τὰ δαιμόνια καὶ τὰ εἴδωλα τὰ χρυσὰ καὶ τὰ ἀργυρὰ καὶ τὰ χάλκινα καὶ τὰ λίθινα καὶ τὰ ξύλινα, τὰ ὁποῖα οὔτε νὰ βλέπωσι δύνανται οὔτε νὰ ἀκούωσιν οὔτε νὰ περιπατῶσι,

Οἱ δὲ δειλοὶ καὶ ἄπιστοι καὶ βδελυκτοὶ καὶ φονεῖς καὶ πόρνοι καὶ μάγοι καὶ εἰδωλολάτραι καὶ πάντες οἱ ψεῦσται θέλουσιν ἔχει τὴν μερίδα αὑτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ μὲ πῦρ καὶ θεῖον· οὗτος εἶναι δεύτερος θάνατος.