17 – Ψεύτικες θρησκείες

Ὁ δὲ ὄφις ἦτο τὸ φρονιμώτερον πάντων τῶν ζώων τοῦ ἀγροῦ, τὰ ὁποῖα ἔκαμε Κύριος Θεός· καὶ εἶπεν ὄφις πρὸς τὴν γυναῖκα, Τῷ ὄντι εἶπεν Θεός, Μή φάγητε ἀπὸ παντὸς δένδρου τοῦ παραδείσου;

Καὶ εἶπον, Ἔλθετε, ἄς οἰκοδομήσωμεν εἰς ἑαυτοὺς πόλιν καὶ πύργον, τοῦ ὁποίου κορυφή νὰ φθάνῃ ἕως τοῦ οὐρανοῦ· καὶ ἄς ἀποκτήσωμεν εἰς ἑαυτοὺς ὄνομα, μήπως διασπαρῶμεν ἐπὶ τοῦ προσώπου πάσης τῆς γῆς. Κατέβη δὲ Κύριος διὰ νὰ ἴδῃ τὴν πόλιν καὶ τὸν πύργον, τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησαν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων. Καὶ εἶπεν Κύριος, Ἰδού, εἷς λαός, καὶ πάντες ἔχουσι μίαν γλῶσσαν, καὶ ἤρχισαν νὰ κάμνωσι τοῦτο· καὶ τώρα δὲν θέλει ἐμποδισθῆ εἰς αὐτοὺς πᾶν, τι σκοπεύουσι νὰ κάμωσιν· ἔλθετε, ἄς καταβῶμεν καὶ ἄς συγχύσωμεν ἐκεῖ τὴν γλῶσσαν αὐτῶν, διὰ νὰ μή ἐννοῇ εἷς τοῦ ἄλλου τὴν γλῶσσαν. Καὶ διεσκόρπισεν αὐτοὺς Κύριος ἐκεῖθεν ἐπὶ τοῦ προσώπου πάσης τῆς γῆς· καὶ ἔπαυσαν νὰ οἰκοδομῶσι τὴν πόλιν. Διὰ τοῦτο ὠνομάσθη τὸ ὄνομα αὐτῆς Βαβέλ· διότι ἐκεῖ συνέχεεν Κύριος τὴν γλῶσσαν πάσης τῆς γῆς· καὶ ἐκεῖθεν διεσκόρπισεν αὐτοὺς Κύριος ἐπὶ τὸ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς.

Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ἄγγελος τοῦ Κυρίου, Ἰδού, σὺ εἶσαι ἔγκυος, καὶ θέλεις γεννήσει υἱόν, καὶ θέλεις καλέσει τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰσμαήλ· διότι ἤκουσεν Κύριος τὴν θλῖψιν σου· καὶ οὗτος θέλει εἶσθαι ἄνθρωπος ἄγριος· χεὶρ αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ἐναντίον πάντων, καὶ χεὶρ πάντων ἐναντίον αὐτοῦ· καὶ κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ θέλει κατοικήσει.

Καὶ εἶπεν Ἀβραὰμ πρὸς τὸν Θεόν, Εἴθε Ἰσμαήλ νὰ ζήσῃ ἐνώπιόν σου! Καὶ εἶπεν Θεός, Ναὶ γυνή σου Σάρρα θέλει γεννήσει υἱὸν εἰς σέ, καὶ θέλεις καλέσει τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰσαάκ· καὶ θέλω στήσει τὴν διαθήκην μου πρὸς αὐτὸν εἰς διαθήκην αἰώνιον, καὶ πρὸς τὸ σπέρμα αὐτοῦ μετ᾿ αὐτόν· περὶ δὲ τοῦ Ἰσμαήλ σοῦ εἰσήκουσα· Ἰδού, εὐλόγησα αὐτόν, καὶ θέλω αὐξήσει αὐτόν, καὶ θέλω πληθύνει αὐτὸν σφόδρα σφόδρα· δώδεκα ἄρχοντας θέλει γεννήσει, καὶ θέλω κάμει αὐτὸν ἔθνος μέγα· ἀλλὰ τὴν διαθήκην μου θέλω στήσει πρὸς τὸν Ἰσαάκ, τὸν ὁποῖον θέλει γεννήσει Σάρρα εἰς σὲ τὸ ἐρχόμενον ἔτος, ἐν τῷ αὐτῷ τούτῳ καιρῷ.

Καὶ ἔλαβεν Ἀβραὰμ Ἰσμαήλ τὸν υἱὸν αὑτοῦ, καὶ πάντας τοὺς γεγεννημένους ἐν τῇ οἰκίᾳ αὑτοῦ, καὶ πάντας τοὺς ἀργυρωνήτους αὑτοῦ, πᾶν ἄρσεν τῶν ἀνθρώπων τῆς οἰκίας τοῦ Ἀβραάμ, καὶ περιέτεμε τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτῶν τὴν αὐτήν ἐκείνην ἡμέραν, καθὼς εἶπε πρὸς αὐτὸν Θεός.

Εἰσῆλθον λοιπὸν Μωϋσῆς καὶ Ἀαρὼν πρὸς τὸν Φαραώ, καὶ ἔκαμον οὕτως ὡς προσέταξεν Κύριος· καὶ ἔρριψεν Ἀαρὼν τὴν ῥάβδον αὑτοῦ ἔμπροσθεν τοῦ Φαραὼ καὶ ἔμπροσθεν τῶν δούλων αὐτοῦ, καὶ ἔγεινεν ὄφις. Ἐκάλεσε δὲ καὶ Φαραὼ τοὺς σοφοὺς καὶ τοὺς μάγους· καὶ οἱ μάγοι τῆς Αἰγύπτου ἔκαμον καὶ αὐτοὶ ὡσαύτως μὲ τὰς ἐπῳδὰς αὑτῶν. Διότι ἔρριψαν ἕκαστος τὴν ῥάβδον αὑτοῦ, καὶ ἔγειναν ὄφεις· ῥάβδος ὅμως τοῦ Ἀαρὼν κατέπιε τὰς ῥάβδους ἐκείνων. Καὶ ἐσκληρύνθη καρδία τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν εἰσήκουσεν εἰς αὐτούς, καθὼς ἐλάλησεν Κύριος.

Ἔκαμον δὲ τὸ ὅμοιον καὶ οἱ μάγοι τῆς Αἰγύπτου μὲ τὰς ἐπῳδὰς αὑτῶν· καὶ ἐσκληρύνθη καρδία τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν εἰσήκουσεν εἰς αὐτούς, καθὼς εἶπεν Κύριος.

Καὶ ἐξέτεινεν Ἀαρὼν τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὰ ὕδατα τῆς Αἰγύπτου· καὶ ἀνέβησαν οἱ βάτραχοι καὶ ἐκάλυψαν τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου. Καὶ ἔκαμον ὁμοίως οἱ μάγοι μὲ τὰς ἐπῳδὰς αὑτῶν καὶ ἀνήγαγον τοὺς βατράχους ἐπὶ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.

Καὶ ἔκαμον οὕτω· διότι ἐξέτεινεν Ἀαρὼν τὴν χεῖρα αὑτοῦ μὲ τὴν ῥάβδον αὑτοῦ, καὶ ἐκτύπησε τὸ χῶμα τῆς γῆς, καὶ ἔγεινε σκνῖπες εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ κτήνη· ὅλον τὸ χῶμα τῆς γῆς ἔγεινε σκνίπες καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου. Καὶ ἔκαμον ὁμοίως οἱ μάγοι μὲ τὰς ἐπῳδὰς αὑτῶν διὰ νὰ ἐκβάλωσι σκνῖπας· πλήν δὲν ἠδυνήθησαν· οἱ σκνῖπες λοιπὸν ἦσαν ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἐπὶ τὰ κτήνη. Τότε εἶπον οἱ μάγοι πρὸς τὸν Φαραώ, Δάκτυλος Θεοῦ εἶναι τοῦτο. καρδία ὅμως τοῦ Φαραὼ ἐσκληρύνθη καὶ δὲν εἰσήκουσεν εἰς αὐτούς, καθὼς ἐλάλησεν Κύριος.

καὶ δὲν ἠδύναντο οἱ μάγοι νὰ σταθῶσιν ἔμπροσθεν τοῦ Μωϋσέως ἐξ αἰτίας τῆς καύσεως· διότι καῦσις ἦτο ἐπὶ τοὺς μάγους καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς Αἰγυπτίους.

Μή ἔχῃς ἄλλους θεοὺς πλήν ἐμοῦ. Μή κάμῃς εἰς σεαυτὸν εἴδωλον, μηδὲ ὁμοίωμά τινος, ὅσα εἶναι ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω, ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω, ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς· μή προσκυνήσῃς αὐτὰ μηδὲ λατρεύσῃς αὐτά· διότι ἐγὼ Κύριος Θεὸς σου εἶμαι Θεὸς ζηλότυπος, ἀνταποδίδων τὰς ἁμαρτίας τῶν πατέρων ἐπὶ τὰ τέκνα, ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς τῶν μισούντων με·

μή κάμητε θεοὺς μετ᾿ ἐμοῦ ἀργυρούς· μηδὲ κάμητε εἰς ἑαυτοὺς θεοὺς χρυσοῦς·

Μάγισσαν δὲν θέλεις ἀφήσει νὰ ζῇ.

Ὁ θυσιάζων εἰς θεούς, ἐκτὸς εἰς μόνον τὸν Κύριον, θέλει ἐξολοθρευθῆ.

Καὶ εἰς πάντα ὅσα ἐλάλησα πρὸς ἐσᾶς, θέλετε προσέξει· καὶ ὄνομα ἄλλων θεῶν δὲν θέλετε ἀναφέρει, οὐδὲ θέλει ἀκουσθῆ ἐκ τοῦ στόματός σου.

Καὶ ἰδὼν λαὸς ὅτι ἐβράδυνεν Μωϋσῆς νὰ καταβῇ ἐκ τοῦ ὄρους, συνήχθη λαὸς ἐπὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ ἔλεγον πρὸς αὐτόν, Σηκώθητι, κάμε εἰς ἡμᾶς θεούς, οἵτινες νὰ προπορεύωνται ἡμῶν· διότι οὗτος Μωϋσῆς, ἄνθρωπος ὅστις ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, δὲν ἐξεύρομεν τί ἀπέγεινεν αὐτός. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Ἀαρών, Ἀφαιρέσατε τὰ χρυσὰ ἐνώτια, τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς τὰ ὦτα τῶν γυναικῶν σας, τῶν υἱῶν σας καὶ τῶν θυγατέρων σας, καὶ φέρετε πρὸς ἐμέ. Καὶ ἀφρεσε πᾶς λαὸς τὰ χρυσὰ ἐνώτια, τὰ ὁποῖα ἦσαν εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν, καὶ ἔφεραν πρὸς τὸν Ἀαρών. Καὶ λαβὼν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν, διεμόρφωσεν αὐτὸ μὲ ἐργαλεῖον ἐγχαρακτικόν, καὶ ἔκαμεν αὐτὸ μόσχον χωνευτόν· οἱ δὲ εἶπον, Οὗτοι εἶναι οἱ θεοὶ σου, Ἰσραήλ, οἵτινες σὲ ἀνεβίβασαν ἐκ γῆς Αἰγύπτου.

ἐξετράπησαν ταχέως ἐκ τῆς ὁδοῦ τὴν ὁποίαν προσέταξα εἰς αὐτούς· ἔκαμαν εἰς ἑαυτοὺς μόσχον χωνευτὸν καὶ προσεκύνησαν αὐτὸν καὶ ἐθυσίασαν εἰς αὐτὸν καὶ εἶπον, Οὗτοι εἶναι οἱ θεοὶ σου, Ἰσραήλ, οἵτινες σὲ ἀνεβίβασαν ἐκ γῆς Αἰγύπτου. Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, εἶδον τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ ἰδού, εἶναι λαὸς σκληροτράχηλος· τώρα λοιπόν, ἄφες με, καὶ θέλει ἐξαφθῆ ὀργή μου ἐναντίον αὐτῶν καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτούς· καὶ θέλω σὲ καταστήσει ἔθνος μέγα.

Καὶ ἐπέστρεψεν Μωϋσῆς πρὸς τὸν Κύριον καὶ εἶπε, Δέομαι· οὗτος λαὸς ἡμάρτησεν ἁμαρτίαν μεγάλην καὶ ἔκαμον εἰς ἑαυτοὺς θεοὺς χρυσούς·

ἀλλὰ τοὺς βωμοὺς αὐτῶν θέλεις καταστρέψει καὶ τὰ εἴδωλα αὐτῶν θέλεις συντρίψει καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν θέλεις κατακόψει. Διότι δὲν θέλεις προσκυνήσει ἄλλον θεόν· ἐπειδή Κύριος, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι Ζηλότυπος, εἶναι Θεὸς ζηλότυπος· μήποτε κάμῃς συνθήκην μετὰ τῶν κατοίκων τῆς γῆς, καὶ ὅταν πορνεύσωσι κατόπιν τῶν θεῶν αὑτῶν καὶ θυσιάσωσι πρὸς τοὺς θεοὺς αὑτῶν, σὲ προσκαλέσῃ τις καὶ φάγῃς ἀπὸ τῆς θυσίας αὐτοῦ· καὶ μήποτε λάβῃς ἐκ τῶν θυγατέρων αὐτοῦ εἰς τοὺς υἱοὺς σου, καὶ ὅταν αἱ θυγατέρες αὐτοῦ πορνεύσωσι κατόπιν τῶν θεῶν αὐτῶν, κάμωσι τοὺς υἱοὺς σου νὰ πορνεύσωσι κατόπιν τῶν θεῶν αὐτῶν. Θεοὺς χωνευτοὺς δὲν θέλεις κάμει εἰς σεαυτόν.

Καὶ δὲν θέλουσι θυσιάσει πλέον τὰς θυσίας αὑτῶν εἰς τοὺς δαίμονας, κατόπιν τῶν ὁποίων αὐτοὶ πορνεύουσι· τοῦτο θέλει εἶσθαι εἰς αὐτοὺς νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν.

Μή στραφῆτε εἰς εἴδωλα μηδὲ κάμητε εἰς ἑαυτοὺς θεοὺς χωνευτούς. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος Θεὸς σας.

Δὲν θέλετε τρώγει οὐδὲν μετὰ τοῦ αἵματος αὐτοῦ· οὐδὲ θέλετε μεταχειρίζεσθαι μαντείας οὐδὲ θέλετε προμαντεύει καιρούς.

Δὲν θέλετε κάμει ἐντομίδας εἰς τὸ σῶμά σας διὰ νεκρόν, οὐδὲ γράμματα στικτὰ θέλετε ἐγχαράξει ἐπάνω σας. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος.

Δὲν θέλετε ἀκολουθεῖ τοὺς ἔχοντας πνεῦμα μαντείας οὐδὲ θέλετε προσκολληθῆ εἰς ἐπαοιδούς, ὥστε νὰ μιαίνησθε δι᾿ αὐτῶν. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος Θεὸς σας.

Καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ θέλεις εἰπεῖ, Ὅστις ἐκ τῶν υἰῶν Ἰσραήλ ἐκ τῶν ξένων τῶν παροικούντων ἐν τῷ Ἰσραήλ δώσῃ ἀπὸ τοῦ σπέρματος αὑτοῦ εἰς τὸν Μολόχ, θέλει ἐξάπαντος θανατωθῆ· λαὸς τοῦ τόπου θέλει λιθοβολήσει αὐτὸν μὲ λίθους. Καὶ ἐγὼ θέλω ἐπιστήσει τὸ πρόσωπόν μου κατὰ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτὸν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὐτοῦ· διότι ἀπὸ τοῦ σπέρματος αὑτοῦ ἔδωκεν εἰς τὸν Μολόχ, διὰ νὰ μιάνῃ τὸ ἁγιαστήριόν μου καὶ νὰ βεβηλώσῃ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον.

Καὶ ψυχή, ἥτις ἀκολουθήσῃ τοὺς ἔχοντας πνεῦμα μαντείας καὶ τοὺς ἐπαοιδούς, διὰ νὰ πορνεύῃ κατόπιν αὐτῶν, θέλω ἐπιστήσει τὸ πρόσωπόν μου κατὰ τῆς ψυχῆς ἐκείνης, καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτήν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὐτῆς.

Καὶ ἀνήρ γυνή, ἥτις ἔχει πνεῦμα μαντείας, εἶναι ἐπαοιδός, ἐξάπαντος θέλει θανατωθῆ· μὲ λίθους θέλουσι λιθοβολήσει αὐτούς· τὸ αἷμα αὐτῶν θέλει εἶσθαι ἐπ᾿ αὐτούς.

Δὲν θέλετε κάμει εἰς ἐαυτοὺς εἴδωλα οὐδὲ γλυπτά, οὐδὲ θέλετε ἀνεγείρει ἄγαλμα εἰς ἑαυτούς, οὐδὲ θέλετε στήσει λίθον εἰκονόγλυπτον ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, διὰ νὰ προσκυνῆτε αὐτόν· διότι ἐγὼ εἶμαι Κύριος Θεὸς σας.

Καὶ θέλω κατεδαφίσει τοὺς ὑψηλοὺς τόπους σας καὶ θέλω καταστρέψει τὰ εἴδωλά σας καὶ θέλω ῥίψει τὰ πτώματά σας ἐπὶ τὰ πτώματα τῶν βδελυρῶν εἰδώλων σας· καὶ θέλει σᾶς βδελυχθῆ ψυχή μου.

θέλετε ἐκδιώξει πάντας τοὺς κατοίκους τῆς γῆς ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σας καὶ καταστρέψει πάσας τὰς εἰκόνας αὐτῶν καὶ καταστρέψει πάντα τὰ χυτὰ εἴδωλα αὐτῶν καὶ κατεδαφίσει πάντας τοὺς βωμοὺς αὐτῶν·

Φυλάττετε λοιπὸν καλῶς τὰς ψυχὰς σας, διότι δὲν εἴδετε οὐδὲν ὁμοίωμα, ἐν τῇ ἡμέρᾳ καθ᾿ ἥν Κύριος ἐλάλησε πρὸς ἐσᾶς ἐν Χωρήβ ἐκ μέσου τοῦ πυρός· μήπως διαφθαρῆτε, καὶ κάμητε εἰς ἑαυτοὺς εἴδωλον, εἰκόνα τινὸς μορφῆς, ὁμοίωμα ἀρσενικοῦ θηλυκοῦ, ὁμοίωμα τινὸς κτήνους τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπὶ τῆς γῆς, ὁμοίωμα τινὸς πτερωτοῦ ὀρνέου τὸ ὁποῖον πετᾶ εἰς τὸν οὐρανόν, ὁμοίωμα τινὸς ἕρποντος ἐπὶ τῆς γῆς, ὁμοίωμα τινὸς ἰχθύος ὅστις εἶναι εἰς τὰ ὕδατα ὑποκάτω τῆς γῆς· καὶ μήπως ὑψώσῃς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ἰδὼν τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ τὰ ἄστρα, πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ, πλανηθῇς καὶ προσκυνήσῃς αὐτὰ καὶ λατρεύσῃς αὐτά, τὰ ὁποῖα Κύριος Θεὸς σου διεμοίρασεν εἰς πάντα τὰ ἔθνη τὰ ὑποκάτω παντὸς τοῦ οὐρανοῦ·

Διότι Κύριος Θεὸς σου εἶναι πῦρ καταναλίσκον, Θεὸς ζηλότυπος.

Μή ἔχῃς ἄλλους θεούς, πλήν ἐμοῦ. Μή κάμῃς εἰς σεαυτὸν εἴδωλον, μηδὲ ὁμοίωμα τινός, ὅσα εἶναι ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω, ὅσα εἶναι ἐν τῇ γῇ κάτω, ὅσα εἶναι ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς μή προσκυνήσῃς αὐτὰ μηδὲ λατρεύσῃς αὐτά· διότι ἐγὼ Κύριος Θεὸς σου εἶμαι Θεὸς ζηλότυπος, ἀνταποδίδων τὰς ἁμαρτίας τῶν πατέρων ἐπὶ τὰ τέκνα, ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς τῶν μισούντων με·

Δὲν θέλετε ὑπάγει κατόπιν ἄλλων θεῶν, ἐκ τῶν θεῶν τῶν ἐθνῶν τῶν περικυκλούντων ὑμᾶς, διότι Κύριος Θεὸς σου εἶναι Θεὸς ζηλότυπος ἐν μέσῳ σου, διὰ νὰ μή ἐξαφῇ θυμὸς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐναντίον σου καὶ σὲ ἐξολοθρεύσῃ ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.

οὐδὲ θέλεις συμπενθερεύσει μετ᾿ αὐτῶν· τὴν θυγατέρα σου δὲν θέλεις δώσει εἰς τὸν υἱὸν αὐτοῦ οὐδὲ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ θέλεις λάβει εἰς τὸν υἱὸν σου· διότι θέλουσιν ἀποπλανήσει τοὺς υἱοὺς σου ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ θέλουσι λατρεύει ἄλλους θεούς· καὶ θέλει ἐξαφθῆ ὀργή τοῦ Κυρίου ἐναντίον σας καὶ πάραυτα θέλει σὲ ἐξολοθρεύσει. Ἀλλ᾿ οὕτω θέλετε κάμει πρὸς αὐτούς· τοὺς βωμοὺς αὐτῶν θέλετε καταστρέψει καὶ τὰ ἀγάλματα αὐτῶν θέλετε συντρίψει καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν θέλετε κατακόψει καὶ τὰ γλυπτὰ αὐτῶν θέλετε καύσει ἐν πυρί·

Θέλετε καταστρέψει πάντας τοὺς τόπους, ὅπου τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα θέλετε κυριεύσει, ἐλάτρευον τοὺς θεοὺς αὑτῶν, ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ ὄρη καὶ ἐπὶ τοὺς λόφους καὶ ὑποκάτω παντὸς δένδρου δασέος. Καὶ θέλετε κατεδαφίσει τοὺς βωμοὺς αὐτῶν καὶ συντρίψει τὰς στήλας αὐτῶν, καὶ κατακαύσει ἐν πυρὶ τὰ ἄλση αὐτῶν, καὶ κατακόψει τὰ εἴδωλα τῶν θεῶν αὐτῶν, καὶ ἐξαλείψει τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐκ τοῦ τόπου ἐκείνου. Δὲν θέλετε κάμει οὕτως εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σας·

πρόσεχε εἰς σεαυτόν, μήποτε παγιδευθῇς καὶ ἀκολουθήσῃς αὐτούς, ἀφοῦ ἐξολοθρευθῶσιν ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου· καὶ μήποτε ἐξετάσῃς περὶ τῶν θεῶν αὐτῶν, λέγων, Πῶς ἐλάτρευον τὰ ἔθνη ταῦτα τοὺς θεοὺς αὑτῶν; οὕτω θέλω κάμει καὶ ἐγώ. Δὲν θέλεις κάμει οὕτως εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου· διότι πᾶν βδέλυγμα, τὸ ὁποῖον Κύριος μισεῖ, ἔκαμον εἰς τοὺς θεοὺς αὑτῶν· ἐπειδή καὶ τοὺς υἱοὺς αὑτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὑτῶν καίουσιν ἐν πυρὶ πρὸς τοὺς θεοὺς αὑτῶν.

Ἐὰν ἐγερθῇ ἐν μέσῳ σου προφήτης ἐνυπνιαζόμενος ἐνύπνια καὶ δώσῃ εἰς σὲ σημεῖον τεράστιον, καὶ ἀληθεύσῃ τὸ σημεῖον τὸ τεράστιον, περὶ τοῦ ὁποίου ἐλάλησε πρὸς σέ, λέγων, Ἄς ὑπάγωμεν κατόπιν ἄλλων θεῶν τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώρισας, καὶ ἄς λατρεύσωμεν αὐτούς, δὲν θέλεις δώσει ἀκρόασιν εἰς τοὺς λόγους τοῦ προφήτου ἐκείνου ἐκείνου τοῦ ἐνυπνιαζομένου ἐνύπνια· διότι δοκιμάζει ἐσᾶς Κύριος Θεὸς σας, διὰ νὰ γνωρίσῃ ἐὰν ἀγαπᾶτε Κύριον τὸν Θεὸν σας ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σας καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σας.

Ἐὰν ἀδελφὸς σου, υἱὸς τῆς μητρὸς σου, υἱὸς σου θυγάτηρ σου γυνή τοῦ κόλπου σου, φίλος σου ὅστις εἶναι ὡς ψυχή σου, σὲ παρακινήσῃ κρυφίως, λέγων, Ἄς ὑπάγωμεν καὶ ἄς λατρεύσωμεν ἄλλους θεούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώρισας σὺ οὔτε οἱ πατέρες σου, ἐκ τῶν θεῶν τῶν ἐθνῶν, τῶν πέριξ ὑμῶν, τῶν πλησίον σου τῶν μακρὰν ἀπὸ σοῦ, ἀπ᾿ ἄκρου τῆς γῆς ἕως ἄκρου τῆς γῆς, δὲν θέλεις συγκατανεύσει εἰς αὐτόν, οὐδὲ θέλεις δώσει ἀκρόασιν εἰς αὐτόν, οὐδὲ θέλει φεισθῆ αὐτὸν ὀφθαλμὸς σου, οὐδὲ θέλεις σπλαγχνισθῆ οὐδὲ θέλεις κρύψει αὐτόν·

καὶ ἀπελθὼν ἐλάτρευσεν ἄλλους θεοὺς καὶ προσεκύνησεν αὐτούς, τὸν ἥλιον τὴν σελήνην ὁποιονδήποτε ἐκ τῆς στρατιᾶς τοῦ οὐρανοῦ, τὸ ὁποῖον δὲν προσέταξα· καὶ ἀναγγελθῇ πρὸς σέ, καὶ ἀκούσῃς καὶ ἐπιμελῶς ἐξετάσῃς καὶ ἰδού, εἶναι ἀλήθεια καὶ βέβαιον τὸ πρᾶγμα, ὅτι ἐπράχθη τοιοῦτον βδέλυγμα ἐν τῷ Ἰσραήλ· τότε θέλεις φέρει ἔξω εἰς τὰς πύλας σου τὸν ἄνδρα ἐκεῖνον τὴν γυναῖκα ἐκείνην, οἵτινες ἔπραξαν τὸ κακὸν τοῦτο πρᾶγμα, τὸν ἄνδρα τὴν γυναῖκα· καὶ θέλεις λιθοβολήσει αὐτοὺς μὲ λίθους, καὶ θέλουσιν ἀποθάνει.

Δὲν θέλει εὑρεθῆ εἰς σὲ οὐδεὶς διαπερνῶν τὸν υἱὸν αὑτοῦ τὴν θυγατέρα αὑτοῦ διὰ τοῦ πυρός, μαντευόμενος μαντείαν προγνώστης τῶν καιρῶν οἰωνοσκόπος μάγος, ἤ γόης ἀνταποκριτής δαιμονίων τερατοσκόπος νεκρόμαντις. Διότι πᾶς πράττων ταῦτα εἶναι βδέλυγμα εἰς τὸν Κύριον· καὶ ἐξ αἰτίας τῶν βδελυγμάτων τούτων Κύριος Θεὸς σου ἐκδιώκει αὐτοὺς ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου.

Ὁ προφήτης ὅμως ὅστις ἀσεβήσῃ καὶ λαλήσῃ ἐν τῷ ὀνόματί μου λόγον τὸν ὁποῖον ἐγὼ δὲν προσέταξα εἰς αὐτὸν νὰ λαλήσῃ, ὅστις λαλήσῃ ἐν τῷ ὀνόματι ἄλλων θεῶν, προφήτης ἐκεῖνος θέλει θανατωθῆ.

Ἐπικατάρατος ἄνθρωπος, ὅστις κάμῃ γλυπτὸν χωνευτόν, βδέλυγμα εἰς τὸν Κύριον, ἔργον χειρῶν τεχνίτου, καὶ θέσῃ ἐν ἀποκρύφῳ. Καὶ πᾶς λαὸς θέλει ἀποκριθῆ καὶ εἰπεῖ, Ἀμήν.

Παρώξυναν αὐτὸν εἰς ζηλοτυπίαν μὲ ξένους θεούς, μὲ βδελύγματα παρώξυναν αὐτὸν εἰς θυμόν· ἐθυσίασαν εἰς δαιμόνια, οὐχὶ εἰς τὸν Θεόν· εἰς θεούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώριζον, εἰς νέους θεοὺς νεωστὶ εἰσαχθέντας, τοὺς ὁποίους δὲν ἐλάτρευον οἱ πατέρες σας·

Αὐτοὶ μὲ παρώξυναν εἰς ζηλοτυπίαν μὲ τὰ μή ὄντα θεόν· μὲ τὰ εἴδωλα αὑτῶν μὲ παρώργισαν· καὶ ἐγὼ θέλω παροξύνει αὐτοὺς εἰς ζηλοτυπίαν μὲ τοὺς μή ὄντας λαόν, μὲ ἔθνος ἀσύνετον θέλω παροργίσει αὐτούς.

Πλήν οὐδὲ εἰς τοὺς κριτὰς αὑτῶν ὑπήκουσαν, ἀλλ᾿ ἐπόρνευσαν κατόπιν ἄλλων θεῶν καὶ προσεκύνησαν αὐτούς· ἐξέκλιναν ταχέως ἀπὸ τῆς ὁδοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν περιεπάτησαν οἱ πατέρες αὐτῶν ὑπακούοντες εἰς τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου· δὲν ἔκαμον οὕτω.

Ὅτε δὲ ἀπέθνησκεν κριτής, ἐπέστρεφον καὶ διεφθείροντο χειρότερα παρὰ τοὺς πατέρας αὑτῶν, ὑπάγοντες κατόπιν ἄλλων θεῶν, διὰ νὰ λατρεύωσιν αὐτοὺς καὶ νὰ προσκυνῶσιν αὐτούς· δὲν ἔπαυον ἀπὸ τῶν πράξεων αὑτῶν οὐδὲ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὑτῶν τῆς διεστραμμένης.

Καὶ ἔπραξαν πάλιν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ἐλάτρευσαν τοὺς Βααλεὶμ καὶ τὰς Ἀσταρὼθ καὶ τοὺς θεοὺς τῆς Ἀρὰμ καὶ τοὺς θεοὺς τῆς Σιδῶνος καὶ τοὺς θεοὺς τοῦ Μωὰβ καὶ τοὺς θεοὺς τῶν υἱῶν Ἀμμὼν καὶ τοὺς θεοὺς τῶν Φιλισταίων, καὶ ἐγκατέλιπον τὸν Κύριον καὶ δὲν ἐλάτρευσαν αὐτόν. Καὶ ἐξήφθη θυμὸς τοῦ Κυρίου ἐναντίον τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἐπώλησεν αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρα τῶν Φιλισταίων καὶ εἰς τὴν χεῖρα τῶν υἱῶν Ἀμμών.

Καὶ ἐβόησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ πρὸς τὸν Κύριον, λέγοντες, Ἡμαρτήσαμεν εἰς σέ, διότι ἐγκατελίπομεν τὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ ἐλατρεύσαμεν τοὺς Βααλείμ.

ἀλλὰ σεῖς μὲ ἐγκατελίπετε καὶ ἐλατρεύσατε ἄλλους θεούς· διὰ τοῦτο δὲν θέλω σᾶς λυτρώσει πλέον· ὑπάγετε καὶ βοήσατε πρὸς τοὺς θεοὺς τοὺς ὁποίους ἐξελέξατε· αὐτοὶ ἄς σᾶς λυτρώσωσιν ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἀμηχανίας σας. Καὶ εἶπαν πρὸς τὸν Κύριον οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, Ἡμαρτήσαμεν· κάμε σὺ εἰς ἡμᾶς ὅπως εἶναι ἀρεστὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου· πλήν λύτρωσον ἡμᾶς, δεόμεθα, τὴν ἡμέραν ταύτην. Καὶ ἀπέβαλον τοὺς θεοὺς τοὺς ξένους ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἐλάτρευσαν τὸν Κύριον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ψυχή αὐτοῦ εἰς τὴν δυστυχίαν τοῦ Ἰσραήλ.

Καὶ ἔλαβον οἱ Φιλισταῖοι τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ καὶ ἔφεραν αὐτήν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Δαγών, καὶ ἔθεσαν αὐτήν πλησίον τοῦ Δαγών. Καὶ ὅτε οἱ Ἀζώτιοι ἐσηκώθησαν ἐνωρὶς τὴν ἐπαύριον, ἰδού, Δαγὼν πεσμένος κατὰ πρόσωπον αὑτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς ἐνώπιον τῆς κιβωτοῦ τοῦ Κυρίου. Καὶ λαβόντες τὸν Δαγών, κατέστησαν αὐτὸν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ. Καὶ τὴν ἐπαύριον ὅτε ἐσηκώθησαν ἐνωρίς τὸ πρωΐ, ἰδού, Δαγὼν πεσμένος κατὰ πρόσωπον αὑτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς ἐνώπιον τῆς κιβωτοῦ τοῦ Κυρίου· καὶ κεφαλή τοῦ Δαγὼν καὶ αἱ δύο παλάμαι τῶν χειρῶν αὐτοῦ ἀποκεκομμέναι ἐπὶ τοῦ κατωφλίου· μόνον κορμὸς τοῦ Δαγὼν ἐναπέμεινεν εἰς αὐτόν. Διὰ τοῦτο ἐν τῇ Ἀζώτῳ οἱ ἱερεῖς τοῦ Δαγών, καὶ πᾶς εἰσερχόμενος εἰς τὸν οἶκον τοῦ Δαγών, δὲν πατοῦσιν εἰς τὸ κατώφλιον τοῦ Δαγὼν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. Καὶ ἐπεβαρύνθη χεὶρ τοῦ Κυρίου ἐπὶ τοὺς Ἀζωτίους, καὶ ἐξωλόθρευσεν αὐτοὺς καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς μὲ αἱμορροΐδας, τὴν Ἄζωτον καὶ τὰ ὅρια αὐτῆς. Καὶ ὅτε εἶδον οἱ ἄνδρες τῆς Ἀζώτου ὅτι ἔγεινεν οὕτως, εἶπον, κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ δὲν θέλει κατοικεῖ μεθ᾿ ἡμῶν· διότι χεὶρ αὐτοῦ ἐσκληρύνθη ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τὸν Δαγὼν τὸν θεὸν ἡμῶν.

διότι ἀπείθεια εἶναι καθὼς τὸ ἁμάρτημα τῆς μαγείας· καὶ τὸ πεῖσμα, καθὼς ἀσέβεια καὶ εἰδωλολατρεία· ἐπειδή σὺ ἀπέρριψας τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς ἀπέρριψε σὲ ἀπὸ τοῦ νὰ ἦσαι βασιλεύς.

Ἀπέθανε δὲ Σαμουήλ, καὶ πᾶς Ἰσραήλ ἐθρήνησεν αὐτὸν καὶ ἐνεταφίασεν αὐτὸν ἐν Ῥαμὰ τῇ πόλει αὐτοῦ. Καὶ ἐξέβαλεν Σαοὺλ ἐκ τοῦ τόπου τοὺς ἔχοντας πνεῦμα μαντείας καὶ τοὺς μάγους.

Τότε εἶπεν Σαοὺλ πρὸς τοὺς δούλους αὑτοῦ, Ζητήσατέ μοι γυναῖκα ἔχουσαν πνεῦμα μαντείας, διὰ νὰ ὑπάγω πρὸς αὐτήν καὶ νὰ ἐρωτήσω αὐτήν. Καὶ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ εἶπον πρὸς αὐτόν, Ἰδού, εἶναι ἐν Ἔν-δὼρ γυνή τις ἔχουσα πνεῦμα μαντείας. Καὶ μετεσχηματίσθη Σαοὺλ καὶ ἐνεδύθη ἄλλα ἱμάτια, καὶ ὑπῆγεν αὐτὸς καὶ δύο ἄνδρες μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἦλθον πρὸς τὴν γυναῖκα διὰ νυκτός· καὶ εἶπε, Μάντευσον, παρακαλῶ, εἰς ἐμὲ διὰ τοῦ πνεύματος τῆς μαντείας καὶ ἀναβίβασόν μοι ὅντινα σοὶ εἴπω. Καὶ εἶπεν γυνή πρὸς αὐτόν, Ἰδού, σὺ ἐξεύρεις ὅσα ἔκαμεν Σαούλ, τίνι τρόπῳ ἐξωλόθρευσε τοὺς ἔχοντας πνεῦμα μαντείας καὶ τοὺς μάγους ἐκ τοῦ τόπου· διὰ τί λοιπὸν σὺ παγιδεύεις τὴν ζωήν μου, διὰ νὰ μὲ θανατώσωσι;

Διότι ὅτε ἐγήρασεν Σολομών, αἱ γυναῖκες αὐτοῦ ἐξέκλιναν τὴν καρδίαν αὐτοῦ κατόπιν ἄλλων θεῶν· καὶ καρδία αὐτοῦ δὲν ἦτο τελεία μετὰ τοῦ Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, ὡς καρδία Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. Καὶ ἐπορεύθη Σολομὼν κατόπιν τῆς Ἀστάρτης, τῆς θεᾶς τῶν Σιδωνίων, καὶ κατόπιν τοῦ Μελχώμ, τοῦ βδελύγματος τῶν Ἀμμωνιτῶν. Καὶ ἔπραξεν Σολομὼν πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ δὲν ἐπορεύθη ἐντελῶς κατόπιν τοῦ Κυρίου, ὡς Δαβὶδ πατήρ αὐτοῦ. Τότε ᾠκοδόμησεν Σολομὼν ὑψηλὸν τόπον εἰς τὸν Χεμώς, τὸ βδέλυγμα τοῦ Μωάβ, ἐν τῷ ὄρει τῷ ἀπέναντι τῆς Ἱερουσαλήμ, καὶ εἰς τὸν Μολόχ, τὸ βδέλυγμα τῶν υἱῶν Ἀμμών. Καὶ οὕτως ἔκαμε δι᾿ ὅλας τὰς γυναῖκας αὑτοῦ τὰς ξένας, αἵτινες ἐθυμίαζον καὶ ἐθυσίαζον εἰς τοὺς θεοὺς αὑτῶν.

διότι μὲ ἐγκατέλιπον καὶ ἐλάτρευσαν Ἀστάρτην τὴν θεὰν τῶν Σιδωνίων, Χεμὼς τὸν θεὸν τῶν Μωαβιτῶν καὶ Μελχὼμ τὸν θεὸν τῶν υἱῶν Ἀμμών· καὶ δὲν περιεπάτησαν εἰς τὰς ὁδοὺς μου διὰ νὰ πράττωσι τὸ εὐθὲς ἐνώπιόν μου, καὶ νὰ φυλάττωσι τὰ διατάγματά μου καὶ τὰς κρίσεις μου, ὡς Δαβὶδ πατήρ αὐτοῦ·

Ἔλαβε λοιπὸν βασιλεὺς βουλήν καὶ ἔκαμε δύο μόσχους χρυσούς, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Φθάνει εἰς ἐσᾶς νὰ ἀναβαίνητε εἰς Ἱερουσαλήμ· ἰδού, οἱ θεοὶ σου, Ἰσραήλ, οἵτινες σὲ ἀνήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου.

Διότι καὶ αὐτοὶ ᾠκοδόμησαν εἰς ἑαυτοὺς τόπους ὑψηλούς, καὶ ἔκαμον ἀγάλματα καὶ ἄλση ἐπὶ παντὸς ὑψηλοῦ λόφου καὶ ὑποκάτω παντὸς δένδρου πρασίνου. Ἦσαν δὲ ἔτι ἐν τῇ γῇ καὶ σοδομῖται καὶ ἔπραττον κατὰ πάντα τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα Κύριος ἐξεδίωξεν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.

Καὶ προσῆλθεν Ἠλίας πρὸς πάντα τὸν λαὸν καὶ εἶπεν, Ἕως πότε χωλαίνετε μεταξὺ δύο φρονημάτων; ἐὰν Κύριος ἦναι Θεός, ἀκολουθεῖτε αὐτόν· ἀλλ᾿ ἐὰν Βάαλ, ἀκολουθεῖτε τοῦτον. Καὶ λαὸς δὲν ἀπεκρίθη πρὸς αὐτὸν λόγον. Τότε εἶπεν Ἠλίας πρὸς τὸν λαόν, Ἐγὼ μόνος ἔμεινα προφήτης τοῦ Κυρίου· οἱ δὲ προφῆται τοῦ Βάαλ εἶναι τετρακόσιοι πεντήκοντα ἄνδρες· ἄς δώσωσι λοιπὸν εἰς ἡμᾶς δύο μόσχους· καὶ ἄς ἐκλέξωσι τὸν ἕνα μόσχον δι᾿ ἑαυτούς, καὶ ἄς διαμελίσωσιν αὐτὸν καὶ ἄς ἐπιθέσωσιν αὐτὸν ἐπὶ τῶν ξύλων καὶ πῦρ ἄς μή βάλωσι καὶ ἐγὼ θέλω ἑτοιμάσει τὸν ἄλλον μόσχον καὶ ἐπιθέσει ἐπὶ τῶν ξύλων καὶ πῦρ δὲν θέλω βάλει, καὶ ἐπικαλέσθητε τὸ ὄνομα τῶν θεῶν σας, καὶ ἐγὼ θέλω ἐπικαλεσθῆ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου· καὶ Θεός, ὅστις εἰσακούσῃ διὰ πυρός, οὗτος ἄς ἦναι Θεός. Καὶ ἀποκριθεὶς πᾶς λαός, εἶπε, Καλὸς λόγος.

Καὶ εἶπεν Ἠλίας πρὸς τοὺς προφήτας τοῦ Βάαλ, Ἐκλέξατε εἰς ἑαυτοὺς τὸν ἕνα μόσχον καὶ ἑτοιμάσατε αὐτὸν πρῶτοι διότι εἶσθε πολλοί· καὶ ἐπικαλέσθητε τὸ ὄνομα τῶν θεῶν σας, πῦρ ὅμως μή βάλητε. Καὶ ἔλαβον τὸν μόσχον τὸν δοθέντα εἰς αὐτοὺς καὶ ἡτοίμασαν αὐτόν, καὶ ἐπεκαλοῦντο τὸ ὄνομα τοῦ Βάαλ ἀπὸ πρωΐας μέχρι μεσημβρίας, λέγοντες, Ἐπάκουσον ἡμῶν, Βάαλ· καὶ οὐκ ἦν φωνή καὶ οὐκ ἦν ἀκρόασις· καὶ ἐπήδων περὶ τὸ θυσιαστήριον, τὸ ὁποῖον ᾠκοδόμησαν. Καὶ περὶ τὴν μεσημβρίαν Ἠλίας μυκτηρίζων αὐτοὺς ἔλεγεν, Ἐπικαλεῖσθε μετὰ φωνῆς μεγάλης· διότι θεὸς εἶναι συνομιλεῖ ἀσχολεῖται εἶναι εἰς ὁδοιπορίαν ἴσως κοιμᾶται καὶ θέλει ἐξυπνήσει. Καὶ ἐπεκαλοῦντο μετὰ φωνῆς μεγάλης καὶ κατετέμνοντο κατὰ τὴν συνήθειαν αὑτῶν μὲ μαχαίρας καὶ μὲ λόγχας, ἑωσοῦ αἷμα ἐξεχύθη ἐπ᾿ αὐτούς. Καὶ ἀφοῦ παρῆλθεν μεσημβρία, καὶ αὐτοὶ προεφήτευον μέχρι τῆς ὥρας τῆς προσφορᾶς, καὶ οὐκ ἦν φωνή καὶ οὐκ ἦν ἀκρόασις καὶ οὐκ ἦν προσοχή,

τότε εἶπεν Ἠλίας πρὸς πάντα τὸν λαόν, Πλησιάσατε πρὸς ἐμέ. Καὶ πᾶς λαὸς ἐπλησίασε πρὸς αὐτόν. Καὶ ἐπιδιώρθωσε τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου, τὸ κεκρημνισμένον. Καὶ ἔλαβεν Ἠλίας δώδεκα λίθους, κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν φυλῶν τῶν υἱῶν Ἰακώβ, πρὸς τὸν ὁποῖον ἦλθεν λόγος τοῦ Κυρίου, λέγων, Ἰσραήλ θέλει εἶσθαι τὸ ὄνομά σου· καὶ ᾠκοδόμησε τοὺς λίθους θυσιαστήριον εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου· καὶ ἔκαμεν αὔλακα περὶ τὸ θυσιαστήριον, χωροῦσαν δύο μέτρα σπόρου. Καὶ ἐστοίβασε τὰ ξύλα καὶ διεμέλισε τὸν μόσχον καὶ ἐπέθεσεν αὐτὸν ἐπὶ τῶν ξύλων. Καὶ εἶπε, Γεμίσατε ὕδατος τέσσαρας ὑδρίας καὶ χύσατε ἐπὶ τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ ἐπὶ τὰ ξύλα. Καὶ εἶπε, Δευτερώσατε· καὶ ἐδευτέρωσαν. Καὶ εἶπε, Τριττώσατε· καὶ ἐτρίττωσαν. Καὶ περιέτρεχε τὸ ὕδωρ πέριξ τοῦ θυσιαστηρίου· καὶ αὔλαξ ἔτι ἐγέμισεν ὕδατος.

Καὶ τὴν ὥραν τῆς προσφορᾶς ἐπλησίασεν Ἠλίας προφήτης καὶ εἶπε, Κύριε, Θεὲ τοῦ Ἀβραάμ, τοῦ Ἰσαὰκ καὶ τοῦ Ἰσραήλ, ἄς γείνῃ γνωστὸν σήμερον, ὅτι σὺ εἶσαι Θεὸς ἐν τῷ Ἰσραήλ καὶ ἐγὼ δοῦλός σου, καὶ κατὰ τὸν λόγον σου ἔκαμα πάντα ταῦτα τὰ πράγματα· ἐπάκουσόν μου, Κύριε, ἐπάκουσόν μου, διὰ νὰ γνωρίσῃ λαὸς οὗτος ὅτι σὺ Κύριος εἶσαι Θεός, καὶ σὺ ἐπέστρεψας τὴν καρδίαν αὐτῶν ὀπίσω. Τότε ἔπεσε πῦρ παρὰ Κυρίου καὶ κατέφαγε τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ τὰ ξύλα καὶ τοὺς λίθους καὶ τὸ χῶμα, καὶ ἔγλειψε τὸ ὕδωρ τὸ ἐν τῇ αὔλακι. Καὶ ὅτε εἶδε πᾶς λαός, ἔπεσον κατὰ πρόσωπον αὑτῶν καὶ εἶπον, Κύριος, αὐτὸς εἶναι Θεός· Κύριος, αὐτὸς εἶναι Θεός. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Ἠλίας, Πιάσατε τοὺς προφήτας τοῦ Βάαλ· μηδεὶς ἐξ αὐτῶν ἄς μή διασωθῇ. Καὶ ἐπίασαν αὐτούς· καὶ κατεβίβασεν αὐτοὺς Ἠλίας εἰς τὸν χείμαρρον Κεισὼν καὶ ἔσφαξεν αὐτοὺς ἐκεῖ.

Καὶ ἔπραξε βδελυρὰ σφόδρα ἀκολουθῶν τὰ εἴδωλα, κατὰ πάντα ὅσα ἔπραττον οἱ Ἀμορραῖοι, τοὺς ὁποίους Κύριος ἐξεδίωξεν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.

Καὶ ὡς εἶδεν Ἰωρὰμ τὸν Ἰηοῦ, εἶπεν, Εἰρήνη, Ἰηοῦ; δὲ ἀπεκρίθη, Τί εἰρήνη, ἐνόσῳ πληθύνονται αἱ πορνεῖαι τῆς Ἰεζάβελ τῆς μητρὸς σου καὶ αἱ μαγεῖαι αὐτῆς;

Καὶ ἐξέβαλον τὰ εἴδωλα τοῦ οἴκου τοῦ Βάαλ καὶ κατέκαυσαν αὐτά. Καὶ κατεσύντριψαν τὸ εἴδωλον τοῦ Βάαλ καὶ κατεκρήμνισαν τὸν οἶκον τοῦ Βάαλ, καὶ ἔκαμον αὐτὸν κοπρῶνα ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.

Καὶ ἐκεῖ ἐθυμίαζον ἐπὶ πάντας τοὺς ὑψηλοὺς τόπους, καθὼς τὰ ἔθνη τὰ ὁποῖα Κύριος ἐξεδίωξεν ἀπέμπροσθεν αὐτῶν· καὶ ἔπραττον πονηρὰ πράγματα διὰ νὰ παροργίζωσι τὸν Κύριον· καὶ ἐλάτρευσαν τὰ εἴδωλα, περὶ τῶν ὁποίων Κύριος εἶπε πρὸς αὐτούς, Δὲν θέλετε κάμει τὸ πρᾶγμα τοῦτο.

Πλήν αὐτοὶ δὲν ὑπήκουσαν, ἀλλ᾿ ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὑτῶν, ὡς τὸν τράχηλον τῶν πατέρων αὑτῶν, οἵτινες δὲν ἐπίστευσαν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν αὑτῶν. Καὶ ἀπέρριψαν τὰ διατάγματα αὐτοῦ καὶ τὴν διαθήκην αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἔκαμε μετὰ τῶν πατέρων αὐτῶν, καὶ τὰς διαμαρτυρήσεις αὐτοῦ, τὰς ὁποίας διεμαρτυρήθη ἐναντίον αὐτῶν· καὶ ὑπῆγαν ὀπίσω τῆς ματαιότητος, καὶ ἐματαιώθησαν, καὶ ὀπίσω τῶν ἐθνῶν τῶν πέριξ αὐτῶν, περὶ τῶν ὁποίων Κύριος προσέταξεν αὐτούς, νὰ μή πράξωσιν ὡς ἐκεῖνα. Καὶ ἐγκατέλιπον πάσας ταῖς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὑτῶν, καὶ ἔκαμον εἰς ἑαυτοὺς χωνευτά, δύο μόσχους, καὶ ἔκαμον ἄλση καὶ προσεκύνησαν πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐλάτρευσαν τὸν Βάαλ. Καὶ διεβίβαζον τοὺς υἱοὺς αὑτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὑτῶν διὰ τοῦ πυρός, καὶ μετεχειρίζοντο μαντείας καὶ οἰωνισμούς, καὶ ἐπώλησαν ἑαυτοὺς εἰς τὸ νὰ πράττωσι πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ παροργίζωσιν αὐτόν. Διὰ ταῦτα Κύριος ὠργίσθη σφόδρα κατὰ τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἀπέβαλεν αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου αὑτοῦ· δὲν ἐναπελείφθη, παρὰ μόνη φυλή τοῦ Ἰούδα.

Ἕκαστον ὅμως ἔθνος ἔκαμον θεοὺς εἰς ἑαυτοὺς καὶ ἔθεσαν εἰς τοὺς οἴκους τῶν ὑψηλῶν τόπων, τοὺς ὁποίους οἱ Σαμαρεῖται ἔκαμον, ἕκαστον ἔθνος ἐν ταῖς πόλεσιν αὑτῶν, ὅπου κατῴκουν.

Ἐφοβοῦντο μὲν τὸν Κύριον, ἐλάτρευον ὅμως τοὺς ἰδίους αὑτῶν θεούς, κατὰ τὸν τρόπον τῶν ἐθνῶν, ὅθεν μετῳκίσθησαν. Ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης κάμνουσι κατὰ τοὺς προτέρους τρόπους· δὲν φοβοῦνται τὸν Κύριον καὶ δὲν πράττουσι κατὰ τὰ διατάγματα αὑτῶν καὶ κατὰ τὰς κρίσεις αὑτῶν καὶ κατὰ τὸν νόμον καὶ τὴν ἐντολήν, τὴν ὁποίαν προσέταξεν Κύριος εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰακώβ, τὸν ὁποῖον νόμασεν Ἰσραήλ· καὶ ἔκαμε πρὸς αὐτοὺς Κύριος διαθήκην καὶ προσέταξεν αὐτούς, λέγων, Δὲν θέλετε φοβηθῆ ἄλλους θεούς, καὶ δὲν θέλετε προσκυνήσει αὐτοὺς οὐδὲ λατρεύσει αὐτοὺς οὐδὲ θυσιάσει εἰς αὐτούς·

Αὐτὸς ἀφρεσε τοὺς ὑψηλοὺς τόπους καὶ κατέθραυσε τὰ ἀγάλματα καὶ κατέκοψε τὰ ἄλση καὶ κατεσύντριψε τὸν χάλκινον ὄφιν, τὸν ὁποῖον ἔκαμεν Μωϋσῆς· διότι ἕως τῶν ἡμερῶν ἐκείνων οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ ἐθυμίαζον εἰς αὐτόν· καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν Νεουσθάν.

ἀληθῶς, Κύριε, οἱ βασιλεῖς τῆς Ἀσσυρίας ἠρήμωσαν τὰ ἔθνη καὶ τοὺς τόπους αὐτῶν, καὶ ἔρριψαν εἰς τὸ πῦρ, τοὺς θεοὺς αὐτῶν· διότι δὲν ἦσαν θεοί, ἀλλ᾿ ἔργον χειρῶν ἀνθρώπων, ξύλα καὶ λίθοι· διὰ τοῦτο κατέστρεψαν αὐτούς·

Καὶ διεβίβασε τὸν υἱὸν αὑτοῦ διὰ τοῦ πυρός, καὶ προεμάντευε καιρούς, καὶ ἔκαμνεν οἰωνισμούς, καὶ ἐσύστησεν ἀνταποκριτὰς δαιμονίων καὶ ἐπαοιδούς· ἔπραξε πολλὰ πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ παροργίσῃ αὐτόν.

Ἐπειδή Μανασσῆς βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα ἔπραξε τὰ βδελύγματα ταῦτα, πονηρότερα ὑπὲρ πάντα ὅσα ἔπραξαν οἱ Ἀμορραῖοι οἱ πρὸ αὐτοῦ, καὶ ἔκαμεν ἔτι τὸν Ἰούδαν νὰ ἁμαρτήσῃ διὰ τῶν εἰδώλων αὑτοῦ, διὰ ταῦτα οὕτω λέγει Κύριος Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἰδού, ἐγὼ ἐπιφέρω κακὸν ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ καὶ ἐπὶ τὸν Ἰούδαν, ὥστε παντὸς ἀκούοντος περὶ αὐτοῦ θέλουσιν ἠχήσει ἀμφότερα τὰ ὦτα αὐτοῦ·

Καὶ περιεπάτησεν εἰς πάσας τὰς ὁδούς, εἰς τὰς ὁποίας περιεπάτησεν πατήρ αὐτοῦ· καὶ ἐλάτρευσε τὰ εἴδωλα, τὰ ὁποῖα ἐλάτρευσεν πατήρ αὐτοῦ, καὶ προσεκύνησεν αὐτά.

Καὶ κατήργησε τοὺς εἰδωλολάτρας ἱερεῖς, τοὺς ὁποίους οἱ βασιλεῖς τοῦ Ἰούδα διώρισαν νὰ θυμιάζωσιν ἐν τοῖς ὑψηλοῖς τόποις, ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ Ἰούδα καὶ ἐν τοῖς πέριξ τῆς Ἱερουσαλήμ· καὶ τοὺς θυμιάζοντας εἰς τὸν Βάαλ, εἰς τὸν ἥλιον καὶ εἰς τὴν σελήνην καὶ εἰς τὰ ζώδια καὶ εἰς πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ. Καὶ ἐξέβαλε τὸ ἄλσος ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, ἔξω τῆς Ἱερουσαλήμ, εἰς τὸν χείμαρρον Κέδρων, καὶ κατέκαυσεν αὐτὸ ἐν τῷ χειμάρρῳ Κέδρων καὶ κατελέπτυνεν αὐτὸ εἰς σκόνην, καὶ ἔρριψε τὴν σκόνην αὐτοῦ ἐπὶ τῶν μνημάτων τῶν υἱῶν τοῦ ὄχλου. Καὶ κατεκρήμνισε τοὺς οἴκους τῶν σοδομιτῶν, τοὺς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου, ὅπου αἱ γυναῖκες ὕφαινον παραπετάσματα διὰ τὸ ἄλσος. Καὶ ἔφερε πάντας τοὺς ἱερεῖς ἐκ τῶν πόλεων τοῦ Ἰούδα, καὶ ἐβεβήλωσε τοὺς ὑψηλοὺς τόπους, εἰς τοὺς ὁποίους οἱ ἱερεῖς ἐθυμίαζον, ἀπὸ Γεβὰ ἕως Βήρ-σαβεέ, καὶ κατεκρήμνισε τοὺς ὑψηλοὺς τόπους τῶν πυλῶν, τῶν ἐν τῇ εἰσόδῳ τῆς πύλης Ἰησοῦ τοῦ ἄρχοντος τῆς πόλεως, τῇ ἐξ ἀριστερῶν τῆς πύλης τῆς πόλεως.

Ἀφήρεσεν ἔτι Ἰωσίας καὶ τοὺς ἀνταποκριτὰς τῶν δαιμονίων καὶ τοὺς μάντεις καὶ τὰ ξόανα καὶ τὰ εἴδωλα καὶ πάντα τὰ βδελύγματα τὰ ὁποῖα ἐφαίνοντο ἐν τῇ γῇ τοῦ Ἰούδα καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ ἐκτελέσῃ τοὺς λόγους τοῦ νόμου τοὺς γεγραμμένους ἐν τῷ βιβλίῳ, τὸ ὁποῖον εὕρηκε Χελκίας ἱερεὺς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου.

Οὕτως ἀπέθανεν Σαούλ, διὰ τὴν ἀνομίαν αὑτοῦ τὴν ὁποίαν ἠνόμησεν εἰς τὸν Κύριον, ἐναντίον τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον δὲν ἐφύλαξε· καὶ ἔτι διότι ἐζήτησεν ἄνθρωπον ἔχοντα πνεῦμα μαντείας, διὰ νὰ ἐρωτήσῃ,

Διότι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν εἶναι εἴδωλα· δὲ Κύριος τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησε.

καὶ κατέστησεν εἰς ἑαυτὸν ἱερεῖς διὰ τοὺς ὑψηλοὺς τόπους καὶ διὰ τοὺς δαίμονας καὶ διὰ τοὺς μόσχους, τοὺς ὁποίους ἔκαμε·

διότι ἀφρεσε τὰ θυσιαστήρια τῶν ἀλλοτρίων θεῶν καὶ τοὺς ὑψηλοὺς τόπους, καὶ κατεσύντριψε τὰ ἀγάλματα καὶ κατέκοψε τὰ ἄλση·

καὶ ἐγκατέλιπον τὸν οἶκον Κυρίου τοῦ Θεοῦ τῶν πατέρων αὑτῶν, καὶ ἐλάτρευον τὰ ἄλση καὶ τὰ εἴδωλα· καὶ ἦλθεν ὀργή κατὰ τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ, διὰ ταύτην τὴν ἀνομίαν αὐτῶν.

Καὶ ἐθυσίαζεν εἰς τοὺς θεοὺς τῆς Δαμασκοῦ, τοὺς πατάξαντας αὐτόν· καὶ ἔλεγεν, Ἐπειδή οἱ θεοὶ τοῦ βασιλέως τῆς Συρίας βοηθοῦσιν αὐτούς, εἰς τούτους θέλω θυσιάσει, διὰ νὰ βοηθήσωσι καὶ ἐμέ. Ἐκεῖνοι ὅμως ἐστάθησαν φθορὰ αὐτοῦ καὶ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ. Καὶ συνήθροισεν Ἄχαζ τὰ σκεύη τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ, καὶ κατέκοψε τὰ σκεύη τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ καὶ ἔκλεισε τὰς θύρας τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, καὶ ἔκαμεν εἰς ἑαυτὸν θυσιαστήρια ἐν πάσῃ γωνίᾳ ἐν Ἱερουσαλήμ. Καὶ ἐν πάσῃ πόλει τοῦ Ἰούδα ἔκαμεν ὑψηλοὺς τόπους, διὰ νὰ θυμιάζῃ εἰς ἄλλους θεούς, καὶ παρώργισε Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὑτοῦ.

Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, κατὰ τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ἐξεδίωξεν Κύριος ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ· καὶ ἀνῳκοδόμησε τοὺς ὑψηλοὺς τόπους, τοὺς ὁποίους Ἐζεκίας πατήρ αὐτοῦ κατέστρεψε, καὶ ἀνήγειρε θυσιαστήρια εἰς τοὺς Βααλείμ, καὶ ἔκαμεν ἄλση καὶ προσεκύνησε πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐλάτρευσεν αὐτά.

Καὶ αὐτὸς διεβίβασε τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ διὰ τοῦ πυρὸς ἐν τῇ κοιλάδι τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἐννόμ· καὶ προεμάντευε καιροὺς καὶ ἔκαμνεν οἰωνισμοὺς καὶ μαγείας καὶ ἐσύστησεν ἀνταποκριτὰς δαιμονίων καὶ ἐπαοιδούς· πολλὰ πονηρὰ ἔπραξεν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ παροργίσῃ αὐτόν. Καὶ ἔστησε τὸ γλυπτόν, τὴν εἰκόνα τὴν ὁποίαν ἔκαμεν, ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ, περὶ τοῦ ὁποίου Θεὸς εἶπε πρὸς τὸν Δαβὶδ καὶ πρὸς τὸν Σολομῶντα τὸν υἱὸν αὐτοῦ, Ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ καὶ ἐν Ἰερουσαλήμ, τὴν ὁποίαν ἐξέλεξα ἀπὸ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ, θέλω θέσει τὸ ὄνομά μου εἰς τὸν αἰῶνα·

Οἱ πόνοι τῶν τρεχόντων κατόπιν ἄλλων θεῶν θέλουσι πολλαπλασιασθῆ· ἐγὼ δὲν θέλω προσφέρει τὰς ἐξ αἵματος σπονδὰς αὐτῶν, οὐδὲ θέλω λάβει εἰς τὰ χείλη μου τὰ ὀνόματα αὐτῶν.

καὶ παρώργισαν αὐτὸν μὲ τοὺς ὑψηλοὺς αὑτῶν τόπους, καὶ μὲ τὰ γλυπτὰ αὑτῶν διήγειραν αὐτὸν εἰς ζηλοτυπίαν. Ἤκουσεν Θεὸς καὶ ὑπερωργίσθη καὶ ἐβδελύχθη σφόδρα τὸν Ἰσραήλ·

Διότι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν εἶναι εἴδωλα· δὲ Κύριος τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησε.

Ἄς αἰσχυνθῶσι πάντες οἱ λατρεύοντες τὰ γλυπτά, οἱ καυχώμενοι εἰς τὰ εἴδωλα· προσκυνεῖτε αὐτόν, πάντες οἱ θεοί.

καὶ ἐλάτρευσαν τὰ γλυπτὰ αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἔγειναν παγὶς εἰς αὐτούς· καὶ ἐθυσίασαν τοὺς υἱοὺς αὑτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὑτῶν εἰς τὰ δαιμόνια· Καὶ ἔχυσαν αἷμα ἀθῶον, τὸ αἷμα τῶν υἱῶν αὑτῶν καὶ τῶν θυγατέρων αὑτῶν τοὺς ὁποίους ἐθυσίασαν εἰς τὰ γλυπτὰ τῆς Χαναάν· καὶ ἐμιάνθη γῆ ἐξ αἱμάτων.

Τὰ εἴδωλα αὐτῶν εἶναι ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων· Στόμα ἔχουσι καὶ δὲν λαλοῦσιν· ὀφθαλμοὺς ἔχουσι καὶ δὲν βλέπουσιν· ὦτα ἔχουσι καὶ δὲν ἀκούουσι· μυκτῆρας ἔχουσι καὶ δὲν ὀσφραίνονται· Χεῖρας ἔχουσι καὶ δὲν ψηλαφῶσι· πόδας ἔχουσι καὶ δὲν περιπατοῦσιν· οὐδὲ ὁμιλοῦσι διὰ τοῦ λάρυγγος αὑτῶν. Ὅμοιοι αὐτῶν ἄς γείνωσιν οἱ ποιοῦντες αὐτά, πᾶς ἐλπίζων ἐπ᾿ αὐτά.

Τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν εἶναι ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἔργον χειρῶν ἀνθρώπου. Στόμα ἔχουσι καὶ δὲν λαλοῦσιν· ὀφθαλμοὺς ἔχουσι καὶ δὲν βλέπουσιν. Ὦτα ἔχουσι καὶ δὲν ἀκούουσιν· οὐδὲ εἶναι πνοή ἐν τῷ στόματι αὐτῶν. Ὅμοιοι αὐτῶν ἄς γείνωσιν οἱ ποιοῦντες αὐτά· πᾶς ἐλπίζων ἐπ᾿ αὐτά!

Βεβαίως σὺ ἐγκατέλιπες τὸν λαὸν σου, τὸν οἶκον Ἰακώβ, διότι ἐνεπλήσθησαν τῆς ἀνατολῆς καὶ ἔγειναν μάντεις ὡς οἱ Φιλισταῖοι, καὶ συνηνώθησαν μετὰ τῶν τέκνων τῶν ἀλλοφύλων.

Καὶ γῆ αὐτῶν ἐνεπλήσθη ἀπὸ εἰδώλων· ἐλάτρευσαν τὸ ποίημα τῶν χειρῶν αὑτῶν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον οἱ δάκτυλοι αὐτῶν ἔκαμον·

Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ θέλει ῥίψει ἄνθρωπος εἰς τοὺς ἀσπάλακας καὶ εἰς τὰς νυκτερίδας τὰ ἀργυρὰ αὑτοῦ εἴδωλα καὶ τὰ χρυσὰ αὑτοῦ εἴδωλα, τὰ ὁποῖα ἔκαμεν εἰς ἑαυτὸν διὰ νὰ προσκυνῇ·

Καὶ ὅταν σᾶς εἴπωσιν, Ἐρωτήσατε τοὺς ἔχοντας πνεῦμα μαντείας καὶ τοὺς νεκρομάντεις, τοὺς μορμυρίζοντας καὶ ψιθυρίζοντας, ἀποκρίθητε, λαὸς δὲν θέλει ἐρωτήσει τὸν Θεὸν αὑτοῦ; θέλει προστρέξει εἰς τοὺς νεκροὺς περὶ τῶν ζώντων; Εἰς τὸν νόμον καὶ εἰς τὴν μαρτυρίαν· ἐὰν δὲν λαλῶσι κατὰ τὸν λόγον τοῦτον, βεβαίως δὲν εἶναι φῶς ἐν αὐτοῖς.

πῶς ἔπεσες ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, Ἑωσφόρε, υἱὲ τῆς αὐγῆς· συνετρίφθης κατὰ γῆς, σὺ καταπατῶν τὰ ἔθνη. Σὺ δὲ ἔλεγες ἐν τῇ καρδίᾳ σου, Θέλω ἀναβῆ εἰς τὸν οὐρανόν, θέλω ὑψώσει τὸν θρόνον μου ὑπεράνω τῶν ἄστρων τοῦ Θεοῦ· καὶ θέλω καθήσει ἐπὶ τὸ ὄρος τῆς συνάξεως, πρὸς τὰ μέρη τοῦ βορρᾶ· θέλω ἀναβῆ ἐπὶ τὰ ὕψη τῶν νεφελῶν· θέλω εἶσθαι ὅμοιος τοῦ Ὑψίστου. Εἰς τὸν δην ὅμως θέλεις καταβῆ, εἰς τὰ βάθη τοῦ λάκκου.

Καὶ θέλει ἐκλείψει τὸ πνεῦμα τῆς Αἰγύπτου ἐν μέσῳ αὐτῆς· καὶ θέλω ἀνατρέψει τὴν βουλήν αὐτῆς· καὶ θέλουσιν ἐρωτήσει τὰ εἴδωλα καὶ τοὺς μάγους καὶ τοὺς ἐγγαστριμύθους καὶ τοὺς μάντεις.

Καὶ θέλετε ἀποστραφῆ ὡς μεμιασμένα τὸ ἐπικάλυμμα τῶν ἀργυρῶν γλυπτῶν σας καὶ τὸν στολισμὸν τῶν χρυσῶν χωνευτῶν σας· θέλεις ἀπορρίψει αὐτὰ ὡς ῥάκος ἀκάθαρτον· θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτά, Φεύγετε ἀπὸ ἐδώ.

Διότι ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ πᾶς ἄνθρωπος θέλει ῥίψει τὰ ἀργυρὰ αὑτοῦ εἴδωλα καὶ τὰ χρυσὰ αὑτοῦ εἴδωλα, τὰ ὁποῖα αἱ χεῖρές σας κατεσκεύασαν εἰς ἐσᾶς ἁμαρτίαν.

Ἐγὼ εἶμαι Κύριος· τοῦτο εἶναι τὸ ὄνομά μου· καὶ δὲν θέλω δώσει τὴν δόξαν μου εἰς ἄλλον οὐδὲ τὴν αἴνεσίν μου εἰς τὰ γλυπτά.

Ἐστράφησαν εἰς τὰ ὀπίσω, κατησχύνθησαν οἱ θαρροῦντες ἐπὶ τὰ γλυπτά, οἱ λέγοντες πρὸς τὰ χωνευτά, σεῖς εἶσθε οἱ θεοὶ ἡμῶν.

Σεῖς εἶσθε μάρτυρές μου, λέγει Κύριος, καὶ δοῦλός μου, τὸν ὁποῖον ἐξέλεξα, διὰ νὰ μάθητε καὶ νὰ πιστεύσητε εἰς ἐμὲ καὶ νὰ ἐννοήσητε ὅτι ἐγὼ αὐτὸς εἶμαι· πρὸ ἐμοῦ ἄλλος Θεὸς δὲν ὑπῆρξεν οὐδὲ θέλει ὑπάρχει μετ᾿ ἐμέ.

Οὕτω λέγει Κύριος Βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ καὶ Λυτρωτής αὐτοῦ, Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἐγὼ εἶμαι πρῶτος καὶ ἐγὼ ἔσχατος· καὶ ἐκτὸς ἐμοῦ δὲν ὑπάρχει Θεός.

Ὅσοι κατασκευάζουσιν εἴδωλα, πάντες εἶναι ματαιότης· καὶ τὰ πολυέραστα αὐτῶν εἴδωλα δὲν φελοῦσι· καὶ αὐτοὶ εἶναι μάρτυρες αὐτῶν ὅτι δὲν βλέπουσιν οὐδὲ νοοῦσι, διὰ νὰ καταισχυνθῶσι. Τίς ἔπλασε θεὸν ἔχυσεν εἴδωλον, τὸ ὁποῖον οὐδὲν φελεῖ; Ἰδού, πάντες οἱ σύντροφοι αὐτοῦ θέλουσιν αἰσχυνθῆ· καὶ οἱ τεχνῖται, αὐτοὶ εἶναι ἐξ ἀνθρώπων· ἄς συναχθῶσι πάντες ὁμοῦ· ἄς παρασταθῶσι· θέλουσι φοβηθῆ, θέλουσιν ἐντραπῆ πάντες ὁμοῦ. Ὁ χαλκεὺς κόπτει σίδηρον καὶ ἐργάζεται εἰς τοὺς ἄνθρακας καὶ μὲ τὰ σφυρία μορφόνει αὐτὸ καὶ κατασκευάζει αὐτὸ μὲ τὴν δύναμιν τῶν βραχιόνων αὑτοῦ· μάλιστα πεινᾷ καὶ δύναμις αὐτοῦ ἀποκάμνει· ὕδωρ δὲν πίνει καὶ ἀτονεῖ. Ὁ ξυλουργὸς ἐξαπλόνει τὸν κανόνα, σημειόνει αὐτὸ μὲ στάθμην, ὁμαλύνει αὐτὸ μὲ ῥοκάνια καὶ σημειόνει αὐτὸ διὰ τοῦ διαβήτου καὶ κάμνει αὐτὸ κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην μορφήν, κατὰ ἀνθρωπίνην ὡραιότητα, διὰ νὰ κατοικῇ ἐν τῇ οἰκίᾳ. Κόπτει εἰς ἑαυτὸν κέδρους καὶ λαμβάνει τὴν κυπάρισσον καὶ τὴν δρῦν, τὰ ὁποῖα ἐκλέγει εἰς ἑαυτὸν μεταξὺ τῶν δένδρων τοῦ δάσους· φυτεύει πεύκην καὶ βροχή αὐξάνει αὐτήν. Καὶ θέλει εἶσθαι χρήσιμον εἰς τὸν ἄνθρωπον διὰ καύσιμον· καὶ ἐξ αὐτοῦ λαμβάνει καὶ θερμαίνεται· προσέτι καίει αὐτὸ καὶ ψήνει ἄρτον· προσέτι κάμνει αὐτὸ θεὸν καὶ προσκυνεῖ αὐτό· κάμνει αὐτὸ εἴδωλον καὶ γονατίζει ἔμπροσθεν αὐτοῦ.

καὶ τὸ ἐναπολειφθὲν αὐτοῦ κάμνει θεόν, τὸ γλυπτὸν αὑτοῦ· γονατίζει ἔμπροσθεν αὐτοῦ καὶ προσκυνεῖ αὐτὸ καὶ προσεύχεται εἰς αὐτὸ καὶ λέγει, Λύτρωσόν με, διότι εἶσαι θεὸς μου. Δὲν καταλαμβάνουσιν οὐδὲ νοοῦσι· διότι ἔκλεισε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν διὰ νὰ μή βλέπωσι, καὶ τὰς καρδίας αὐτῶν διὰ νὰ μή νοῶσι.

Ἐγὼ εἶμαι Κύριος καὶ δὲν εἶναι ἄλλος· δὲν ὑπάρχει ἐκτὸς ἐμοῦ Θεός· ἐγὼ σὲ περιέζωσα, ἄν καὶ δὲν μὲ ἐγνώρισας,

Συνάχθητε καὶ ἔλθετε· πλησιάσατε ὁμοῦ, οἱ σεσωσμένοι τῶν ἐθνῶν· δὲν ἔχουσι νόησιν, ὅσοι σηκόνουσι τὸ γλυπτὸν ξύλον αὑτῶν καὶ προσεύχονται εἰς θεὸν μή δυνάμενον νὰ σώσῃ.

Χύνουσι χρυσίον ἐκ τοῦ βαλαντίου καὶ ζυγίζουσιν ἀργύριον διὰ τοῦ στατῆρος καὶ μισθόνουσι χρυσοχόον καὶ κατασκευάζει αὐτὸ θεόν· ἔπειτα προσπίπτουσι καὶ προσκυνοῦσι· σηκόνουσιν αὐτὸν ἐπ᾿ ὤμου· φέρουσιν αὐτὸν καὶ θέτουσιν αὐτὸν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ καὶ ἵσταται· δὲν θέλει μετασαλεύσει ἐκ τοῦ τόπου αὑτοῦ· προσέτι βοῶσι πρὸς αὐτὸν ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ ἀποκριθῇ οὐδὲ νὰ σώσῃ αὐτοὺς ἀπὸ τῆς συμφορᾶς αὐτῶν.

Στῆθι τώρα μὲ τὰς γοητείας σου καὶ μὲ τὸ πλῆθος τῶν μαγειῶν σου, εἰς τὰς ὁποίας ἠγωνίσθης ἐκ νεότητός σου· ἄν δύνασαι νὰ φεληθῇς, ἄν δύνασαι νὰ ὑπερισχύσῃς. Ἀπέκαμες ἐν τῷ πλήθει τῶν βουλῶν σου. Ἄς σηκωθῶσι τώρα οἱ οὐρανοσκόποι, οἱ ἀστρολόγοι, οἱ μηνολόγοι προγνωστικοί, καὶ ἄς σὲ σώσωσιν ἐκ τῶν ἐπερχομένων ἐπὶ σέ. Ἰδού, θέλουσιν εἶσθαι ὡς ἄχυρον· πῦρ θέλει κατακαύσει αὐτούς· δὲν θέλουσι δυνηθῆ νὰ σώσωσιν ἑαυτοὺς ἀπὸ τῆς δυνάμεως τῆς φλογός· δὲν θέλει μείνει ἄνθραξ διὰ νὰ θερμανθῇ τις οὐδὲ πῦρ διὰ νὰ καθήσῃ ἔμπροσθεν αὐτοῦ. Τοιοῦτοι θέλουσιν εἶσθαι εἰς σὲ ἐκεῖνοι, μετὰ τῶν ὁποίων ἐκ νεότητός σου ἐκοπίασας, οἱ ἔμποροί σου· θέλουσι φύγει περιπλανώμενοι ἕκαστος εἰς τὸ μέρος αὑτοῦ· οὐδεὶς θέλει σὲ σώσει.

Κλέπτετε, φονεύετε καὶ μοιχεύετε καὶ ὁμνύετε ψευδῶς καὶ θυμιάζετε εἰς τὸν Βάαλ καὶ περιπατεῖτε ὀπίσω ἄλλων θεῶν, τοὺς ὁποίους δὲν γνωρίζετε· ἔπειτα ἔρχεσθε καὶ ἵστασθε ἐνώπιόν μου ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ, ἐφ᾿ ὅν ἐκλήθη τὸ ὄνομά μου, καὶ λέγετε, Ἠλευθερώθημεν, διὰ νὰ κάμνητε πάντα ταῦτα τὰ βδελύγματα; Σπήλαιον ληστῶν ἔγεινεν ἐνώπιόν σας οἶκος οὗτος, ἐφ᾿ ὅν ἐκλήθη τὸ ὄνομά μου; ἰδού, αὐτὸς ἐγὼ εἶδον ταῦτα, λέγει Κύριος.

Οἱ υἱοὶ συλλέγουσι ξύλα καὶ οἱ πατέρες ἀνάπτουσι τὸ πῦρ καὶ αἱ γυναῖκες ζυμόνουσι τὴν ζύμην, διὰ νὰ κάμωσι πέμματα εἰς τὴν βασίλισσαν τοῦ οὐρανοῦ καὶ νὰ κάμωσι, σπονδὰς εἰς ἄλλους θεούς, διὰ νὰ μὲ παροξύνωσι.

καὶ θέλουσιν ἁπλώσει αὐτὰ κατέναντι τοῦ ἡλίου καὶ τῆς σελήνης καὶ κατέναντι πάσης τῆς στρατιᾶς τοῦ οὐρανοῦ, τὰ ὁποῖα ἠγάπησαν καὶ τὰ ὁποῖα ἐλάτρευσαν καὶ ὀπίσω τῶν ὁποίων περιεπάτησαν καὶ τὰ ὁποῖα ἐξεζήτησαν καὶ τὰ ὁποῖα προσεκύνησαν· δὲν θέλουσι συναχθῆ οὐδὲ ταφῆ· θέλουσιν εἶσθαι διὰ κοπρίαν ἐπὶ τοῦ προσώπου τῆς γῆς.

Διότι τὰ νόμιμα τῶν λαῶν εἶναι μάταια, διότι κόπτουσι ξύλον ἐκ τοῦ δάσους, ἔργον χειρῶν τέκτονος μὲ τὸν πέλεκυν. Καλλωπίζουσιν αὐτὸ μὲ ἄργυρον καὶ χρυσόν· στερεόνουσιν αὐτὸ μὲ καρφία καὶ μὲ σφύρας, διὰ νὰ μή κινῆται. Εἶναι ὄρθια ὡς φοίνιξ, ἀλλὰ δὲν λαλοῦσιν· ἔχουσι χρείαν νὰ βαστάζωνται, διότι δὲν δύνανται νὰ περιπατήσωσι. Μή φοβεῖσθε αὐτά· διότι δὲν δύνανται νὰ κακοποιήσωσιν, οὐδὲ εἶναι δυνατὸν εἰς αὐτὰ νὰ ἀγαθοποιήσωσι.

Οὕτω θέλετε εἰπεῖ πρὸς αὐτούς· οἱ θεοί, οἵτινες δὲν ἔκαμον τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, θέλουσιν ἀφανισθῆ ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ τούτου.

Πᾶς ἄνθρωπος ἐμωράνθη ὑπὸ τῆς γνώσεως αὑτοῦ, πᾶς χωνευτής κατῃσχύνθη ὑπὸ τῶν γλυπτῶν· διότι ψεῦδος εἶναι τὸ χωνευτὸν αὐτοῦ καὶ πνοή δὲν ὑπάρχει ἐν αὐτῷ. Ματαιότης ταῦτα, ἔργον πλάνης· ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἐπισκέψεως αὐτῶν θέλουσιν ἀπολεσθῆ.

Ὁ κακὸς οὗτος λαός, οἵτινες ἀρνοῦνται τὸ νὰ ὑπακούωσιν εἰς τοὺς λόγους μου, καί περιπατοῦσιν ἐν ταῖς ὀρέξεσι τῆς καρδίας αὑτῶν καὶ ὑπάγουσιν ὀπίσω ἄλλων θεῶν, διὰ νὰ λατρεύωσιν αὐτοὺς καὶ νὰ προσκυνῶσιν αὐτούς, θέλει εἶσθαι ἐξάπαντος ὡς ζώνη αὕτη, ἥτις δὲν εἶναι χρήσιμος εἰς οὐδέν.

Θέλει κάμει ἄνθρωπος εἰς ἑαυτὸν θεοὺς τοὺς μή ὄντας θεούς;

Διότι ἐγκατέλιπον ἐμὲ καὶ ἐβεβήλωσαν τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐθυμίασαν ἐν αὐτῷ εἰς ἄλλους θεούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώρισαν, αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν καὶ οἱ βασιλεῖς Ἰούδα, καὶ ἐγέμισαν τὸν τόπον τοῦτον ἀπὸ αἵματος ἀθώων. Καὶ ᾠκοδόμησαν τοὺς ὑψηλοὺς τόπους τοῦ Βάαλ, διὰ νὰ καίωσι τοὺς υἱοὺς αὑτῶν ἐν πυρί, ὁλοκαυτώματα πρὸς τὸν Βάαλ· τὸ ὁποῖον δὲν προσέταξα οὐδὲ ἐλάλησα οὐδὲ ἀνέβη ἐπὶ τὴν καρδίαν μου. Διὰ τοῦτο, ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ τόπος οὗτος δὲν θέλει καλεῖσθαι πλέον Τοφὲθ οὐδὲ Φάραγξ τοῦ υἱοῦ Ἐννόμ, ἀλλ᾿ φάραγξ τῆς σφαγῆς.

καὶ οἱ οἶκοι τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ οἱ οἶκοι τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα θέλουσι μιανθῆ, καθὼς τόπος τῆς Τοφέθ· μετὰ πασῶν τῶν οἰκιῶν, ἐπὶ τῶν δωμάτων τῶν ὁποίων ἐθυμίασαν πρὸς ἅπασαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἔκαμαν σπονδὰς εἰς ἄλλους θεούς.

καὶ μή πορεύεσθε ὀπίσω ἄλλων θεῶν, διὰ νὰ λατρεύητε καὶ νὰ προσκυνῆτε αὐτούς, καὶ μή μὲ παροργίζετε μὲ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σας καὶ δὲν θέλω σᾶς κάμει κακόν.

Καὶ σεῖς, μή ἀκούετε τοὺς προφήτας σας μήτε τοὺς μάντεις σας μήτε τοὺς ἐνυπνιαστὰς σας μήτε τοὺς οἰωνοσκόπους σας μήτε τοὺς μάγους σας, οἵτινες λαλοῦσι πρὸς ἐσᾶς, λέγοντες, Δὲν θέλετε δουλεύσει εἰς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος· διότι αὐτοὶ προφητεύουσι ψεῦδος πρὸς ἐσᾶς, διὰ νὰ σᾶς ἀπομακρύνωσιν ἀπὸ τῆς γῆς σας, καὶ διὰ νὰ σᾶς διώξω καὶ νὰ ἀπολεσθῆτε.

ἀλλ᾿ ἔθεσαν τὰ βδελύγματα αὑτῶν ἐν τῷ οἴκῳ, ἐφ᾿ ὅν ἐκλήθη τὸ ὄνομά μου, διὰ νὰ μιάνωσιν αὐτόν. Καὶ ᾠκοδόμησαν τοὺς ὑψηλοὺς τόπους τοῦ Βάαλ τοὺς ἐν τῇ φάραγγι τοῦ υἱοῦ Ἐννόμ, διὰ νὰ διαπεράσωσι τοὺς υἱοὺς αὑτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὑτῶν διὰ τοῦ πυρὸς εἰς τὸν Μολόχ· τὸ ὁποῖον δὲν προσέταξα εἰς αὐτοὺς οὐδὲ ἀνέβη ἐπὶ τὴν καρδίαν μου, νὰ πράξωσι τὸ βδέλυγμα τοῦτο, ὥστε νὰ κάμωσι τὸν Ἰούδαν νὰ ἁμαρτάνῃ.

Πᾶς ἄνθρωπος ἐμωράνθη ὑπὸ τῆς γνώσεως αὑτοῦ· πᾶς χωνευτής κατῃσχύνθη ἀπὸ τῶν γλυπτῶν· διότι ψεῦδος εἶναι τὸ χωνευτὸν αὐτοῦ καὶ πνοή ἐν αὐτῷ δὲν ὑπάρχει. Ματαιότης ταῦτα, ἔργον πλάνης· ἐν καιρῷ ἐπισκέψεως αὑτῶν θέλουσιν ἀπολεσθῆ.

καὶ εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος Θεός· Οὐαὶ εἰς ἐκείνας, αἵτινες συρράπτουσι προσκεφάλαια διὰ πάντα ἀγκῶνα χειρὸς καὶ κάμνουσι καλύπτρας ἐπὶ τὴν κεφαλήν πάσης ἡλικίας, διὰ νὰ δελεάζωσι ψυχάς. Τὰς ψυχὰς τοῦ λαοῦ μου δελεάζετε καὶ θέλετε σώσει τὰς ἑαυτῶν ψυχάς;

διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος Θεός· Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον εἰς τὰ προσκεφάλαιά σας, μὲ τὰ ὁποῖα δελεάζετε τὰς ψυχάς, διὰ νὰ πετῶσι πρὸς ἐσᾶς, καὶ θέλω διαρρήξει αὐτὰ ἀπὸ τῶν βραχιόνων σας, καὶ θέλω ἀφήσει τὰς ψυχὰς νὰ φύγωσι, τὰς ψυχὰς τὰς ὁποίας σεῖς δελεάζετε διὰ νὰ πετῶσι πρὸς ἐσᾶς.

Υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ ἄνδρες οὗτοι ἀνεβίβασαν τὰ εἴδωλα αὑτῶν εἰς τὰς καρδίας αὑτῶν καὶ ἔθεσαν τὸ πρόσκομμα τῆς ἀνομίας αὑτῶν ἔμπροσθεν τοῦ προσώπου αὑτῶν· ἤθελον ἐκζητηθῆ τῳόντι παρ᾿ αὐτῶν; Διὰ τοῦτο λάλησον πρὸς αὐτοὺς καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος Θεός· εἰς πάντα ἄνθρωπον ἐκ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ, ὅστις ἀναβιβάσῃ τὰ εἴδωλα αὑτοῦ εἰς τὴν καρδίαν αὑτοῦ καὶ θέσῃ τὸ πρόσκομμα τῆς ἀνομίας αὑτοῦ ἔμπροσθεν τοῦ προσώπου αὑτοῦ καὶ ἔλθῃ πρὸς τὸν προφήτην, ἐγὼ Κύριος θέλω ἀποκριθῆ πρὸς αὐτὸν ἐρχόμενον, κατὰ τὸ πλῆθος τῶν εἰδώλων αὐτοῦ· διὰ νὰ πιάσω τὸν οἶκον Ἰσραήλ ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν, ἐπειδή πάντες ἀπηλλοτριώθησαν ἀπ᾿ ἐμοῦ διὰ τῶν εἰδώλων αὑτῶν.

Διὰ τοῦτο εἰπὲ πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ, Οὕτω λέγει Κύριος Θεός· Μετανοήσατε καὶ ἐπιστρέψατε ἀπὸ τῶν εἰδώλων σας καὶ ἀποστρέψατε τὰ πρόσωπά σας ἀπὸ πάντων τῶν βδελυγμάτων σας. Διότι εἰς πάντα ἄνθρωπον ἐκ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ καὶ ἐκ τῶν ξένων τῶν παροικούντων ἐν τῷ Ἰσραήλ, ὅστις ἀπαλλοτριωθῇ ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ ἀναβιβάσῃ τὰ εἴδωλα αὑτοῦ εἰς τὴν καρδίαν αὑτοῦ καὶ θέσῃ τὸ πρόσκομμα τῆς ἀνομίας αὑτοῦ ἔμπροσθεν τοῦ προσώπου αὑτοῦ καὶ ἔλθῃ πρὸς τὸν προφήτην διὰ νὰ ἐρωτήση αὐτὸν περὶ ἐμοῦ, ἐγὼ Κύριος θέλω ἀποκριθῆ πρὸς αὐτὸν περὶ ἐμοῦ·

Διότι βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ἐστάθη εἰς τὸν διαχωρισμόν, ἐν τῇ ἀρχῇ τῶν δύο ὁδῶν, διὰ νὰ ἐρωτήση τοὺς μάντεις· ἀνεκάτωσε τὰ μαντικὰ βέλη, ἠρώτησε τὰ γλυπτά, παρετήρησε τὸ ἦπαρ.

Ἀπεκρίθη Δανιήλ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ εἶπε, Τὸ μυστήριον, περὶ τοῦ ὁποίου βασιλεὺς ἐπερωτᾷ, δὲν δύνανται σοφοί, ἐπαοιδοί, μάγοι, μάντεις, νὰ φανερώσωσι πρὸς τὸν βασιλέα· ἀλλ᾿ εἶναι Θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ, ὅστις ἀποκαλύπτει μυστήρια καὶ κάμνει γνωστὸν εἰς τὸν βασιλέα Ναβουχοδονόσορ, τί μέλλει γενέσθαι ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις. Τὸ ἐνύπνιόν σου καὶ αἱ ὀράσεις τῆς κεφαλῆς σου ἐπὶ τῆς κλίνης σου εἶναι αὗται·

Τότε εἰσῆλθον οἱ μάγοι, οἱ ἐπαοιδοί, οἱ Χαλδαῖοι καὶ οἱ μάντεις· καὶ ἐγὼ εἶπα τὸ ἐνύπνιον ἔμπροσθεν αὐτῶν, ἀλλὰ δὲν μοὶ ἐφανέρωσαν τὴν ἑρμηνείαν αὐτοῦ.

Πλήν ἄρχων τῆς βασιλείας τῆς Περσίας ἀνθίστατο εἰς ἐμὲ εἰκοσιμίαν ἡμέραν· ἀλλ᾿ ἰδού, Μιχαήλ, εἷς τῶν πρώτων ἀρχόντων, ἦλθε διὰ νὰ μοὶ βοηθήσῃ· καὶ ἐγὼ ἔμεινα ἐκεῖ πλησίον τῶν βασιλέων τῆς Περσίας.

Οἱ φυλάττοντες ματαιότητας ψεύδους ἐγκαταλείπουσι τὸ ἔλεος αὑτῶν.

Καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει τὰς μαγείας ἀπὸ τῆς χειρὸς σου, καὶ δὲν θέλεις ἔχει πλέον μάντεις. Καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει τὰ γλυπτὰ σου καὶ τὰ εἴδωλά σου ἐκ μέσου σου, καὶ δὲν θέλεις λατρεύσει πλέον τὸ ἔργον τῶν χειρῶν σου. Καὶ θέλω ἀνασπάσει τὰ ἄλση σου ἐκ μέσου σου, καὶ θέλω ἀφανίσει τὰς πόλεις σου.

Τίς φέλεια τοῦ γλυπτοῦ, ὅτι μορφωτής αὐτοῦ ἔγλυψεν αὐτό; τοῦ χωνευτοῦ καὶ τοῦ διδασκάλου τοῦ ψεύδους, ὅτι κατασκευάσας θαρρεῖ εἰς τὸ ἔργον αὑτοῦ, ὥστε νὰ κάμνῃ εἴδωλα ἄφωνα; Οὐαὶ εἰς τὸν λέγοντα πρὸς τὸ ξύλον, Ἐξεγείρου· εἰς τὸν ἄφωνον λίθον, Σηκώθητι· αὐτὸ θέλει διδάξει; Ἰδού, αὐτὸ εἶναι περιεσκεπασμένον μὲ χρυσὸν καὶ ἄργυρον, καὶ δὲν εἶναι πνοή παντελῶς ἐν αὐτῷ.

Καὶ θέλω ἐκτείνει τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὸν Ἰούδαν καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ, καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει τὸ ὑπόλοιπον τοῦ Βάαλ ἀπὸ τοῦ τόπου τούτου καὶ τὸ ὄνομα τῶν εἰδωλοθυτῶν μετὰ τῶν ἱερέων, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας ἐπὶ τῶν δωμάτων τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοὺς προσκυνοῦντας καὶ ὁμνύοντας εἰς τὸν Κύριον καὶ τοὺς ὁμνύοντας εἰς τὸν Μαλχόμ,

Διότι τὰ εἴδωλα ἐλάλησαν ματαιότητα καὶ οἱ μάντεις εἶδον ὀράσεις ψευδεῖς καὶ ἐλάλησαν ἐνύπνια μάταια· παρηγόρουν ματαίως· διὰ τοῦτο μετετοπίσθησαν ὡς ποίμνιον· ἐταράχθησαν, διότι δὲν ὑπῆρχε ποιμήν.

Ὁ Ἰούδας ἐφέρθη δολίως καὶ ἐπράχθη βδέλυγμα ἐν Ἰσραήλ καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ· διότι ἐβεβήλωσεν Ἰούδας τὸ ἅγιον τοῦ Κυρίου, τὸ ὁποῖον ἠγάπησε, καὶ ἐνυμφεύθη θυγατέρα θεοῦ ἀλλοτρίου. Ὁ Κύριος θέλει ἐξολοθρεύσει ἐκ τῶν σκηνωμάτων τοῦ Ἰακὼβ τὸν ἄνθρωπον τὸν πράττοντα τοῦτο, τὸν σκοπὸν καὶ τὸν ἀποκρινόμενον καὶ τὸν προσφέροντα προσφορὰν εἰς τὸν Κύριον τῶν δυνάμεων.

Καὶ πατέρα σας μή ὀνομάσητε ἐπὶ τῆς γῆς· διότι εἷς εἶναι Πατήρ σας, ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Ἀληθῶς, ἀληθῶς σοὶ λέγω, ἐὰν τις δὲν γεννηθῇ ἄνωθεν, δὲν δύναται νὰ ἴδῃ τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. Λέγει πρὸς αὐτὸν Νικόδημος· Πῶς δύναται ἄνθρωπος νὰ γεννηθῇ γέρων ὤν; μήποτε δύναται νὰ εἰσέλθῃ δευτέραν φορὰν εἰς τὴν κοιλίαν τῆς μητρὸς αὑτοῦ καὶ νὰ γεννηθῇ; Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· Ἀληθῶς, ἀληθῶς σοὶ λέγω, ἐὰν τις δὲν γεννηθῇ ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος, δὲν δύναται νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. Τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκὸς εἶναι σὰρξ καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ Πνεύματος εἶναι πνεῦμα. Μή θαυμάσῃς ὅτι σοὶ εἶπον, Πρέπει νὰ γεννηθῆτε ἄνωθεν. Ὁ ἄνεμος ὅπου θέλει πνέει, καὶ τὴν φωνήν αὐτοῦ ἀκούεις, ἀλλὰ δὲν ἐξεύρεις πόθεν ἔρχεται καὶ ποῦ ὑπάγει· οὕτως εἶναι πᾶς, ὅστις ἐγεννήθη ἐκ τοῦ Πνεύματος.

Διότι τόσον ἠγάπησεν Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε ἔδωκε τὸν Υἱὸν αὑτοῦ τὸν μονογενῆ, διὰ νὰ μή ἀπολεσθῇ πᾶς πιστεύων εἰς αὐτόν, ἀλλὰ νὰ ἔχῃ ζωήν αἰώνιον. Ἐπειδή δὲν ἀπέστειλεν Θεὸς τὸν Υἱὸν αὑτοῦ εἰς τὸν κόσμον διὰ νὰ κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλὰ διὰ νὰ σωθῇ κόσμος δι᾿ αὐτοῦ. Ὅστις πιστεύει εἰς αὐτὸν δὲν κρίνεται, ὅστις ὅμως δὲν πιστεύει εἶναι ἤδη κεκριμένος, διότι δὲν ἐπίστευσεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.

Ἀληθῶς, ἀληθῶς σᾶς λέγω, ὅστις δὲν εἰσέρχεται διὰ τῆς θύρας εἰς τὴν αὐλήν τῶν προβάτων, ἀλλὰ ἀναβαίνει ἀλλαχόθεν, ἐκεῖνος εἶναι κλέπτης καὶ ληστής·

Λέγει πρὸς αὐτὸν Ἰησοῦς· Ἐγὼ εἶμαι ὁδὸς καὶ ἀλήθεια καὶ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν Πατέρα, εἰμή δι᾿ ἐμοῦ.

Ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, θέλει σᾶς ὁδηγήσει εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν· διότι δὲν θέλει λαλήσει ἀφ᾿ ἑαυτοῦ, ἀλλ᾿ ὅσα ἄν ἀκούσῃ θέλει λαλήσει, καὶ θέλει σᾶς ἀναγγείλει τὰ μέλλοντα.

Καὶ δὲν ὑπάρχει δι᾿ οὐδενὸς ἄλλου σωτηρία· διότι οὔτε ὄνομα ἄλλο εἶναι ὑπὸ τὸν οὐρανὸν δεδομένον μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, διὰ τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ σωθῶμεν.

Ἄνθρωπος δὲ τις Σίμων ὀνομαζόμενος προϋπῆρχεν ἐν τῇ πόλει, κάμνων μαγείας καὶ ἐκπλήττων τὸν λαὸν τῆς Σαμαρείας, λέγων ἑαυτὸν ὅτι εἶναι μέγας τις· εἰς τὸν ὁποῖον ἔδιδον προσοχήν πάντες ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, λέγοντες· Οὗτος εἶναι δύναμις τοῦ Θεοῦ μεγάλη. Ἔδιδον δὲ προσοχήν εἰς αὐτόν, διότι εἶχεν ἐκπλήξει αὐτοὺς πολὺν καιρὸν μὲ τὰς μαγείας. Ὅτε ὅμως ἐπίστευσαν εἰς τὸν Φίλιππον εὐαγγελιζόμενον τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐβαπτίζοντο ἄνδρες τε καὶ γυναῖκες. Ὁ δὲ Σίμων καὶ αὐτὸς ἐπίστευσε, καὶ βαπτισθεὶς ἔμενε πάντοτε μετὰ τοῦ Φιλίππου, καὶ θεωρῶν σημεῖα καὶ θαύματα μεγάλα γινόμενα ἐξεπλήττετο.

Καὶ ἀφοῦ διῆλθον τὴν νῆσον μέχρι τῆς Πάφου, εὗρον τινὰ μάγον ψευδοπροφήτην Ἰουδαῖον ὀνομαζόμενον Βαριησοῦν, ὅστις ἦτο μετὰ τοῦ ἀνθυπάτου Σεργίου Παύλου, ἀνδρὸς συνετοῦ. Οὗτος προσκαλέσας τὸν Βαρνάβαν καὶ Σαῦλον, ἐζήτησε νὰ ἀκούσῃ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ· ἀνθίστατο δὲ εἰς αὐτοὺς Ἐλύμας μάγος, διότι οὕτω μεθερμηνεύεται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ζητῶν νὰ ἀποτρέψῃ τὸν ἀνθύπατον ἀπὸ τῆς πίστεως. Πλήν Σαῦλος, καὶ Παῦλος, πλησθεὶς Πνεύματος Ἁγίου καὶ ἀτενίσας εἰς αὐτόν, εἶπεν· πλήρης παντὸς δόλου καὶ πάσης ῥαδιουργίας, υἱὲ τοῦ διαβόλου, ἐχθρὲ πάσης δικαιοσύνης, δὲν θέλεις παύσει διαστρέφων τὰς εὐθείας ὁδοὺς τοῦ Κυρίου; Καὶ τώρα ἰδού, χεὶρ τοῦ Κυρίου εἶναι κατὰ σοῦ, καὶ θέλεις εἶσθαι τυφλός, μή βλέπων τὸν ἥλιον μέχρι καιροῦ. Καὶ παρευθὺς ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτὸν ἀμαύρωσις καὶ σκότος, καὶ περιστρεφόμενος ἐζήτει χειραγωγούς. Τότε ἰδὼν ἀνθύπατος τὸ γεγονὸς ἐπίστευσεν, ἐκπληττόμενος εἰς τὴν διδαχήν τοῦ Κυρίου.

Καὶ νόμαζον τὸν μὲν Βαρνάβαν Δία, τὸν δὲ Παῦλον Ἑρμῆν, ἐπειδή αὐτὸς ἦτο ἀρχηγὸς τοῦ λόγου. Καὶ ἱερεὺς τοῦ Διός, τοῦ ὄντος ἔμπροσθεν τῆς πόλεως αὐτῶν, ἔφερε ταύρους καὶ στέμματα εἰς τὰς πύλας μετὰ τοῦ ὄχλου καὶ ἤθελε νὰ προσφέρῃ θυσίαν. Ἀκούσαντες δὲ οἱ ἀπόστολοι Βαρνάβας καὶ Παῦλος, διέσχισαν τὰ ἱμάτια αὑτῶν καὶ ἐπήδησαν εἰς τὸ μέσον τοῦ ὄχλου, κράζοντες καὶ λέγοντες· Ἄνδρες, τί κάμνετε ταῦτα; καὶ ἡμεῖς εἴμεθα ἄνθρωποι ὁμοιοπαθεῖς μὲ σᾶς, κηρύττοντες πρὸς ἐσᾶς νὰ ἐπιστρέψητε ἀπὸ τούτων τῶν ματαίων πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ζῶντα, ὅστις ἔκαμε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς·

Ἐνῷ δὲ ἐπορευόμεθα εἰς τὴν προσευχήν, ἀπήντησεν ἡμᾶς δούλη τις ἔχουσα πνεῦμα πύθωνος, ἥτις ἔδιδε πολὺ κέρδος εἰς τοὺς κυρίους αὑτῆς μαντευομένη. Αὕτη ἀκολουθήσασα τὸν Παῦλον καὶ ἡμᾶς ἔκραζε, λέγουσα· Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι εἶναι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου, οἵτινες κηρύττουσι πρὸς ἡμᾶς ὁδὸν σωτηρίας. Τοῦτο δὲ ἔκαμνεν ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας. Βαρυνθεὶς δὲ Παῦλος καὶ στραφείς, εἶπε πρὸς τὸ πνεῦμα, Προστάζω σε ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ νὰ ἐξέλθῃς ἀπ᾿ αὐτῆς. Καὶ ἐξῆλθε τὴν αὐτήν ὥραν.

Σταθεὶς δὲ Παῦλος ἐν μέσῳ τοῦ Ἀρείου Πάγου, εἶπεν· Ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κατὰ πάντα σᾶς βλέπω εἰς ἄκρον θεολάτρας. Διότι ἐνῷ διηρχόμην καὶ ἀνεθεώρουν τὰ σεβάσματά σας, εὗρον καὶ βωμόν, εἰς τὸν ὁποῖον εἶναι ἐπιγεγραμμένον, Ἀγνώστῳ Θεῷ. Ἐκεῖνον λοιπόν, τὸν ὁποῖον ἀγνοοῦντες λατρεύετε, τοῦτον ἐγὼ κηρύττω πρὸς ἐσᾶς. Ὁ Θεός, ὅστις ἔκαμε τὸν κόσμον καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ, οὗτος Κύριος ὤν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, δὲν κατοικεῖ ἐν χειροποιήτοις ναοῖς, οὐδὲ λατρεύεται ὑπὸ χειρῶν ἀνθρώπων ὡς ἔχων χρείαν τινός, ἐπειδή αὐτὸς δίδει εἰς πάντας ζωήν καὶ πνοήν καὶ τὰ πάντα· καὶ ἔκαμεν ἐξ ἑνὸς αἵματος πᾶν ἔθνος ἀνθρώπων, διὰ νὰ κατοικῶσιν ἐφ᾿ ὅλου τοῦ προσώπου τῆς γῆς, καὶ διώρισε τοὺς προδιατεταγμένους καιροὺς καὶ τὰ ὁροθέσια τῆς κατοικίας αὐτῶν, διὰ νὰ ζητῶσι τὸν Κύριον, ἴσως δυνηθῶσι νὰ ψηλαφήσωσιν αὐτὸν καὶ νὰ εὕρωσιν, ἄν καὶ δὲν εἶναι μακρὰν ἀπὸ ἑνὸς ἑκάστου ἡμῶν. Διότι ἐν αὐτῷ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ὑπάρχομεν, καθὼς καὶ τινές τῶν ποιητῶν σας εἶπον· Διότι καὶ γένος εἴμεθα τούτου. Γένος λοιπὸν ὄντες τοῦ Θεοῦ, δὲν πρέπει νὰ νομίζωμεν τὸν Θεὸν ὅτι εἶναι ὅμοιος μὲ χρυσὸν ἄργυρον λίθον, κεχαραγμένα διὰ τέχνης καὶ ἐπινοίας ἀνθρώπου. Τοὺς καιροὺς λοιπὸν τῆς ἀγνοίας παραβλέψας Θεός, τώρα παραγγέλλει εἰς πάντας τοὺς ἀνθρώπους πανταχοῦ νὰ μετανοῶσι,

Πολλοὶ δὲ καὶ ἐξ ἐκείνων, οἵτινες ἔκαμνον τὰς μαγείας, φέροντες τὰ βιβλία αὑτῶν κατέκαιον ἐνώπιον πάντων· καὶ ἀριθμήσαντες τὰς τιμὰς αὐτῶν, εὗρον πεντήκοντα χιλιάδας ἀργυρίου.

λέγοντες ὅτι εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν, καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ εἰς ὁμοίωμα εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν.

Οἵτινες μετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ εἰς τὸ ψεῦδος, καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τὴν κτίσιν μᾶλλον παρὰ τὸν κτίσαντα, ὅστις εἶναι εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.

Περὶ τῆς βρώσεως λοιπὸν τῶν εἰδωλοθύτων, ἐξεύρομεν ὅτι τὸ εἴδωλον εἶναι οὐδὲν ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ἄλλος Θεὸς εἰμή εἷς. Διότι ἄν καὶ ἦναι λεγόμενοι θεοὶ εἴτε ἐν τῷ οὐρανῷ εἴτε ἐπὶ τῆς γῆς, καθὼς καὶ εἶναι θεοὶ πολλοὶ καὶ κύριοι πολλοί,

Διὰ τοῦτο, ἀγαπητοὶ μου, φεύγετε ἀπὸ τῆς εἰδωλολατρείας.

Τί λοιπὸν λέγω; ὅτι τὸ εἴδωλον εἶναί τι; ὅτι τὸ εἰδωλόθυτον εἶναί τι; οὐχί ἀλλ᾿ ὅτι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θυσιάζουσι τὰ ἔθνη, εἰς τὰ δαιμόνια θυσιάζουσι καὶ οὐχὶ εἰς τὸν Θεόν καὶ δὲν θέλω σεῖς νὰ γίνησθε κοινωνοὶ τῶν δαιμονίων. Δὲν δύνασθε νὰ πίνητε τὸ ποτήριον τοῦ Κυρίου καὶ τὸ ποτήριον τῶν δαιμονίων δὲν δύνασθε νὰ ἦσθε μέτοχοι τῆς τραπέζης τοῦ Κυρίου καὶ τῆς τραπέζης τῶν δαιμονίων. Ἤ τὸν Κύριον θέλομεν νὰ διεγείρωμεν εἰς ζηλοτυπίαν; μήπως εἴμεθα ἰσχυρότεροι αὐτοῦ;

Ἐξεύρετε ὅτι ἦσθε ἐθνικοί, συρόμενοι ὅπως ἐσύρεσθε πρὸς τὰ εἴδωλα τὰ ἄφωνα. Διὰ τοῦτο σᾶς γνωστοποιῶ ὅτι οὐδεὶς λαλῶν διὰ Πνεύματος Θεοῦ λέγει ἀνάθεμα τὸν Ἰησοῦν, καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ εἴπῃ Κύριον Ἰησοῦν, εἰμή διὰ Πνεύματος Ἁγίου.

Τίνα δὲ συμφωνίαν Χριστὸς μὲ τὸν Βελίαλ; τίνα μερίδα πιστὸς μὲ τὸν ἄπιστον; Τίνα δὲ συμβίβασιν ναὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τὰ εἴδωλα; διότι σεῖς εἶσθε ναὸς Θεοῦ ζῶντος, καθὼς εἶπεν Θεὸς ὅτι θέλω κατοικεῖ ἐν αὐτοῖς καὶ περιπατεῖ, καὶ θέλω εἶσθαι Θεὸς αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ θέλουσιν εἶσθαι λαὸς μου.

Διότι οἱ τοιοῦτοι εἶναι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ. Καὶ οὐδὲν θαυμαστόν· διότι αὐτὸς Σατανᾶς μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός.

Θαυμάζω ὅτι τόσον ταχέως μεταφέρεσθε ἀπὸ ἐκείνου, ὅστις σᾶς ἐκάλεσε διὰ τῆς χάριτος τοῦ Χριστοῦ, εἰς ἄλλο εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἄλλο, ἀλλ᾿ ὑπάρχουσί τινες, οἱ ὁποῖοι σᾶς ταράττουσι καὶ θέλουσι νὰ μετατρέψωσι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ σᾶς κηρύττῃ ἄλλο εὐαγγέλιον παρὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σᾶς ἐκηρύξαμεν, ἄς ἦναι ἀνάθεμα. Καθὼς προείπομεν, καὶ τώρα πάλιν λέγω· Ἐὰν τις σᾶς κηρύττῃ ἄλλο εὐαγγέλιον παρὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παρελάβετε, ἄς ἦναι ἀνάθεμα.

Διότι εἶναι εἷς Θεός, εἷς καὶ μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός,

Τὸ δὲ Πνεῦμα ῥητῶς λέγει ὅτι ἐν ὑστέροις καιροῖς θέλουσιν ἀποστατήσει τινὲς ἀπὸ τῆς πίστεως, προσέχοντες εἰς πνεύματα πλάνης καὶ εἰς διδασκαλίας δαιμονίων,

Καὶ καθὼς εἶναι ἀποφασισμένον εἰς τοὺς ἀνθρώπους ἅπαξ νὰ ἀποθάνωσι, μετὰ δὲ τοῦτο εἶναι κρίσις,

Σὺ πιστεύεις ὅτι Θεὸς εἶναι εἷς· καλῶς ποιεῖς· καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουσι καὶ φρίττουσι.

Τίς εἶναι ψεύστης, εἰμή ἀρνούμενος ὅτι Ἰησοῦς δὲν εἶναι Χριστός; οὗτος εἶναι ἀντίχριστος, ἀρνούμενος τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱόν. Πᾶς ἀρνούμενος τὸν Υἱὸν δὲν ἔχει οὐδὲ τὸν Πατέρα. Ὅστις ὁμολογεῖ τὸν Υἱὸν ἔχει καὶ τὸν Πατέρα.

Ἀγαπητοί, μή πιστεύετε εἰς πᾶν πνεῦμα, ἀλλὰ δοκιμάζετε τὰ πνεύματα ἄν ἦναι ἐκ τοῦ Θεοῦ· διότι πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐξῆλθον εἰς τὸν κόσμον. Ἐκ τούτου γνωρίζετε τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ· πᾶν πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ὁμολογεῖ ὅτι Ἰησοῦς Χριστὸς ἦλθεν ἐν σαρκί, εἶναι ἐκ τοῦ Θεοῦ· καὶ πᾶν πνεῦμα, τὸ ὁποῖον δὲν ὁμολογεῖ ὅτι Ἰησοῦς Χριστὸς ἦλθεν ἐν σαρκί, δὲν εἶναι ἐκ τοῦ Θεοῦ· καὶ τοῦτο εἶναι τὸ πνεῦμα τοῦ ἀντιχρίστου, τὸ ὁποῖον ἠκούσατε ὅτι ἔρχεται, καὶ τώρα μάλιστα εἶναι ἐν τῷ κόσμῳ.

Ἡμεῖς ἐκ τοῦ Θεοῦ εἴμεθα· ὅστις γνωρίζει τὸν Θεὸν ἀκούει ἡμᾶς· ὅστις δὲν εἶναι ἐκ τοῦ Θεοῦ δὲν ἀκούει ἡμᾶς. Ἐκ τούτου γνωρίζομεν τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας καὶ τὸ πνεῦμα τῆς πλάνης.

Τεκνία, φυλάξατε ἑαυτοὺς ἀπὸ τῶν εἰδώλων· ἀμήν.

Πᾶς ὅστις παραβαίνει καὶ δὲν μένει ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ Θεὸν δὲν ἔχει· μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ, οὗτος ἔχει καὶ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱόν. Ἐὰν τις ἔρχηται πρὸς ἐσᾶς καὶ δὲν φέρῃ τὴν διδαχήν ταύτην, μή δέχεσθε αὐτὸν εἰς οἰκίαν καὶ μή λέγετε εἰς αὐτὸν τὸ χαίρειν· διότι λέγων εἰς αὐτὸν τὸ χαίρειν γίνεται κοινωνὸς εἰς τὰ πονηρὰ αὐτοῦ ἔργα.

Καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, οἵτινες δὲν ἐθανατώθησαν μὲ τὰς πληγὰς ταύτας, οὔτε μετενόησαν ἀπὸ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὑτῶν, ὥστε νὰ μή προσκυνήσωσι τὰ δαιμόνια καὶ τὰ εἴδωλα τὰ χρυσὰ καὶ τὰ ἀργυρὰ καὶ τὰ χάλκινα καὶ τὰ λίθινα καὶ τὰ ξύλινα, τὰ ὁποῖα οὔτε νὰ βλέπωσι δύνανται οὔτε νὰ ἀκούωσιν οὔτε νὰ περιπατῶσι, καὶ δὲν μετενόησαν ἐκ τῶν φόνων αὑτῶν οὔτε ἐκ τῶν φαρμακειῶν αὑτῶν οὔτε ἐκ τῆς πορνείας αὑτῶν οὔτε ἐκ τῶν κλοπῶν αὑτῶν.

Καὶ ἐρρίφθη δράκων μέγας, ὄφις ἀρχαῖος, καλούμενος Διάβολος καὶ Σατανᾶς, πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην, ἐρρίφθη εἰς τὴν γῆν, καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ ἐρρίφθησαν μετ᾿ αὐτοῦ.

καὶ προσεκύνησαν τὸν δράκοντα, ὅστις ἔδωκεν ἐξουσίαν εἰς τὸ θηρίον, καὶ προσεκύνησαν τὸ θηρίον, λέγοντες· Τίς ὅμοιος μὲ τὸ θηρίον; τίς δύναται νὰ πολεμήσῃ μὲ αὐτό;

Καὶ ἐδόθη εἰς αὐτὸ νὰ δώσῃ πνεῦμα εἰς τὴν εἰκόνα τοῦ θηρίου, ὥστε καὶ νὰ λαλήσῃ εἰκὼν τοῦ θηρίου καὶ νὰ κάμῃ, ὅσοι δὲν προσκυνήσωσι τὴν εἰκόνα τοῦ θηρίου, νὰ θανατωθῶσι. Καὶ ἔκαμνε πάντας, τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς μεγάλους καὶ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς πτωχοὺς καὶ τοὺς ἐλευθέρους καὶ τοὺς δούλους, νὰ λάβωσι χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὑτῶν τῆς δεξιᾶς ἐπὶ τῶν μετώπων αὑτῶν, καὶ νὰ μή δύναται μηδεὶς νὰ ἀγοράσῃ νὰ πωλήσῃ, εἰμή ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. Ἐδὼ εἶναι σοφία· ὅστις ἔχει τὸν νοῦν, ἄς λογαριάσῃ τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου, διότι εἶναι ἀριθμὸς ἀνθρώπου· καὶ ἀριθμὸς αὐτοῦ εἶναι χξς᾿.

Καὶ τρίτος ἄγγελος ἠκολούθησεν αὐτούς, λέγων μετὰ φωνῆς μεγάλης· Ὅστις προσκυνεῖ τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ καὶ λαμβάνει χάραγμα ἐπὶ τοῦ μετώπου αὑτοῦ ἐπὶ τῆς χειρὸς αὑτοῦ, καὶ αὐτὸς θέλει πίει ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ κεκερασμένου ἀκράτου ἐν τῷ ποτηρίῳ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ, καὶ θέλει βασανισθῆ μὲ πῦρ καὶ θεῖον ἐνώπιον τῶν ἁγίων ἀγγέλων καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἀρνίου. Καὶ καπνὸς τοῦ βασανισμοῦ αὐτῶν ἀναβαίνει εἰς αἰῶνας αἰώνων, καὶ δὲν ἔχουσιν ἀνάπαυσιν ἡμέραν καὶ νύκτα ὅσοι προσκυνοῦσι τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ καὶ ὅστις λαμβάνει τὸ χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.

Καὶ γυνή ἦτο ἐνδεδυμένη πορφύραν καὶ κόκκινον καὶ κεχρυσωμένη μὲ χρυσὸν καὶ λίθους τιμίους καὶ μαργαρίτας, ἔχουσα ἐν τῇ χειρὶ αὑτῆς χρυσοῦν ποτήριον γέμον βδελυγμάτων καὶ ἀκαθαρσίας τῆς πορνείας αὑτῆς, καὶ ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτῆς ἦτο ὄνομα γεγραμμένον· Μυστήριον, Βαβυλὼν μεγάλη, μήτηρ τῶν πορνῶν καὶ τῶν βδελυγμάτων τῆς γῆς. Καὶ εἶδον τὴν γυναῖκα μεθύουσαν ἐκ τοῦ αἵματος τῶν ἁγίων καὶ ἐκ τοῦ αἵματος τῶν μαρτύρων τοῦ Ἰησοῦ. Καὶ ἰδών αὐτήν, ἐθαύμασα θαυμασμὸν μέγαν.

καὶ φῶς λύχνου δὲν θέλει φέγγει πλέον ἐν σοί, καὶ φωνή νυμφίου καὶ νύμφης δὲν θέλει ἀκουσθῆ πλέον ἐν σοί· διότι οἱ ἔμποροί σου ἦσαν οἱ μεγιστάνες τῆς γῆς, διότι μὲ τὴν γοητείαν σου ἐπλανήθησαν πάντα τὰ ἔθνη,

Οἱ δὲ δειλοὶ καὶ ἄπιστοι καὶ βδελυκτοὶ καὶ φονεῖς καὶ πόρνοι καὶ μάγοι καὶ εἰδωλολάτραι καὶ πάντες οἱ ψεῦσται θέλουσιν ἔχει τὴν μερίδα αὑτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ μὲ πῦρ καὶ θεῖον· οὗτος εἶναι δεύτερος θάνατος.