02 – Dios

Sa sinugdan gibuhat sa Dios ang mga langit ug ang yuta.

Ug sa may panuigon si Abram nga kasiyaman ug siyam ka tuig, mitungha kaniya si Jehova, ug miingon kaniya: Ako mao ang Dios nga Makagagahum sa ngatanan; lumakaw ka sa atubangan ko, ug magmahingpit ka.

Ug miingon si Moises sa Dios: Ania karon, kong ako makadangat sa mga anak sa Israel, ug magaingon ako kanila: Ang Dios sa inyong mga ginikanan nagsugo kanako nganhi kaninyo: ug kong sila mangutana kanako: Kinsa ang iyang ngalan? unsa ang igatubag ko kanila? Ug mitubag ang Dios kang Moises: AKO MAN ANG MAO AKO: Ug miingon siya: Mao kini ang igaingon mo sa mga anak sa Israel: AKO MAN, mao ang nagsugo kanako nganha kaninyo. Ug labut pa miingon ang Dios kang Moises: Mao kini ang igaingon mo sa mga anak sa Israel: Si Jehova, ang Dios sa inyong mga ginikanan, ang Dios ni Abraham, ang Dios ni Isaac ug ang Dios ni Jacob, nagsugo kanako nganhi kaninyo. Kini mao ang akong ngalan nga sa walay katapusan, kini mao ang handumanan sa tanan nga mga kaliwatan.

Si Jehova mao ang akong kaligonan ug alawiton, Ug nahimo nga akong kaluwasan: Kini mao ang akong Dios, ug ako magadalayeg kaniya: Ang Dios sa akong amahan, ug igapataas ko siya. Si Jehova maoy tawo sa panggubatan; Si Jehova mao ang iyang ngalan.

Ang Imong kamot nga too, oh Jehova mahimayaon sa gahum. Ang imong kamot nga too, Oh Jehova, nagadugmok sa kaaway.

Ug si Jehova miagi sa iyang atubangan, ug nagmantala: Si Jehova, si Jehova, usa ka Dios nga maloloy-on, mapuangoron, mahinay sa pagkasuko, ug daku sa mahigugmaong-kalolot ug kamatuoran; Nagatipig sa mahigugmaong kalolot alang sa linibolibo, ug nagapasaylo sa pagkadautan, ug sa pagkamasukihon ug sa sala, ug nga sa walay bisan unsa nga paagi magapakamatarung sa dautan; nga nagadu-aw sa pagkadautan sa mga amahan sa ibabaw sa mga anak sa mga anak, sa ibabaw sa ikatolo ug sa ibabaw sa ikaupat nga kaliwatan.

(Kay kamo dili magsimba sa lain nga mga dios; kay si Jehova, kinsang ngalan mao ang Abughoan, maoy usa ka Dios nga abughoan);

Apan sa pagkamatuod gayud, samtang ako buhi, ug samtang ang himaya ni Jehova nagapuno sa tibook kayutaan;

Ang Dios dili usa ka tawo, nga siya magbakak; Ni anak sa tawo, nga siya magahinulsol; Siya nagsulti, ug dili ba siya magabuhat niana? Kun siya nakapamulong, ug dili niya kana pagatumanon?

Kay si Jehova nga imong Dios mao ang kalayo nga nagaut-ut, Dios nga abughoan.

Kanimo gipahayag aron ka mahibalo nga si Jehova siya Dios; wala nay lain gawas kaniya. Gikan sa langit gipadungog ka sa iyang tingog, aron siya makagtudlo kanimo: ug sa ibabaw sa yuta gipakita niya kanimo ang iyang dakung kalayo: ug nakadungog ka sa iyang mga pulong gikan sa taliwala sa kalayo.

Magpatalinghug ka, Oh Israel: Si Jehova nga atong Dios, maoy usa lamang ka Jehova;

Busa hibaloi, nga si Jehova nga imong Dios, siya mao ang Dios, ang Dios nga matinumanon, nga nagabantay sa tugon ug sa mahigugmaong-kalolot alang niadtong mga nahagugma kaniya ug nagabantay sa iyang mga sugo ngadto sa usa ka libo kaliwatan, Ug nagatumbas niadtong mga nanagdumot kaniya sa ilang nawong, sa paglaglag kanila: siya dili magalangan niadtong nagadumot kaniya, siya magatumbas kaniya sa iyang nawong.

Kay si Jehova nga inyong Dios, siya Dios sa mga dios, ug Ginoo sa mga ginoo, ang daku nga Dios, ang makagagahum, ug ang makalilisang nga walay pinalabi sa mga tawo, dili usab modawat ug hiphip:

Ang Bato ang iyang buhat hingpit man; Kay ang tanan niya nga mga dalan mga matul-id: Dios sa pagkamatinumanon, ug walay kasal-anan: Siya matarung ug matul-id.

Ang walay katapusan nga Dios mao ang imong puloy-anan nga dapit, Ug dinhi sa ilalum ang mga bukton nga walay katapusan Ug siya magasikway sa imong kaaway sa atubangan mo, Ug miingon: Laglagon mo sila,

Walay laing balaan sama kang Jehova; Kay walay lain gawas kanimo, Ni adunay lain nga bato sama sa among Dios.

Apan matuod ba gayud nga ang Dios mopuyo dinhi sa yuta? Ania karon, ang langit ug ang langit sa mga langit dili makaigo kanimo; unsa pa ka labing ubos kining balay nga akong natukod.

Apan si Jehova nagmalolot kanila, ug may kalooy kanila, ug may pagtahud kanila, tungod sa iyang pakigsaad uban kang Abraham, Isaac, ug kang Jacob, ug wala maglaglag kanila, bisan sa iyang atubangan sila wala pa isalikway niya.

Oh paghatag pasalamat kang Jehova; kay siya maayo man; Kay ang iyang mahigugmaong-kalolot nagapadayon sa walay katapusan.

Ug ikaw, Salomon akong anak nga lalake, ilhon mo ang Dios sa imong amahan, ug alagara siya uban ang usa ka hingpit nga kasingkasing ug usa ka masinugtanon nga salabutan; kay si Jehova nagasusi sa tanang mga kasingkasing, ug nakasabut sa tanang mga tinukod sa mga hunahuna. Kong pangitaon mo siya, hikaplagan mo siya; apan kong biyaan mo siya isalikway ikaw niya sa walay katapusan.

Imo, Oh Jehova, ang pagkadaku, ug ang gahum, ug ang himaya, ug ang pagdaug, ug ang pagkahalangdon: kay ang tanan nga anaa sa kalangitan ug ang anaa sa yuta imo; imo man ang gingharian, Oh Jehova, ug ikaw ang gipahitaas ingon nga pangulo ibabaw sa tanan. Mga pagkadato ug kadungganan nagagikan kanimo, ug ikaw nagagahum ibabaw sa tanan; ug sa imong kamot anaa ang kagahum ug kusog; ug sa imong kamot mao ang pagpadaku, ug paghatag ug kusog sa tanan.

Ug siya miingon: Oh Jehova, ang Dios sa among mga amahan, dili ba ikaw mao ang Dios sa langit? Ug dili ba ikaw mao ang magbubuot sa tanang mga gingharian sa mga nasud? Ug sa imong kamot anaa ang gahum ug kusog, busa mao nga walay makaasdang kanimo.

Oh Jehova, ang Dios sa Israel, ikaw matarung man; kay kami nanghibilin nga usa ka salin nga nakagawas ingon niining adlawa: ania karon, kami ania sa imong atubangan sa among pagkamakasasala; kay walay makatindog sa imong atubangan tungod niini.

Ikaw si Jehova, bisan ikaw lamang; ikaw ang nagbuhat sa langit, ang langit sa kalangitan, lakip ang tibook nilang panon, sa yuta ug sa tanang mga butang nga anaa sa ibabaw niana, sa mga dagat ug sa tanang anaa kanila, ug ikaw nagbantay kanilang tanan; ug ang panon sa langit nagasimba kanimo.

Makakaplag ka ba sa Dios pinaagi sa pagpangita? Makakab-ut ka ba sa pagkahingpit sa Makagagahum?

Ako nahibalo nga ang tanang mga butang mahimo nimo, Ug nga walay tuyo nimo nga kapugngan.

Siya nga nagalingkod sa kalangitan magakatawa: Ang Ginoo magahimo kanila nga yubitonon.

Ang Dios mao ang maghuhukom nga matarung: Oo, usa ka Dios nga batok sa mga dautan may kaligutgut sa matag-adlaw.

Ang buang diha sa iyang kasingkasing miingon: Walay Dios. Mga dunot sila, nanagbuhat sila sa mga buhat nga makaluod; Walay bisan kinsa nga nagabuhat ug maayo. Si Jehova nagsud-ong sukad sa langit sa ibabaw sa mga anak sa mga tawo, Sa pagtan-aw kong may usa ba nga nakasabut, Nga nangita sa Dios. Silang tanan nanghisalaag, nangadunot sila sa tingub; Walay bisan kinsa nga nagabuhat ug maayo, wala, walay bisan usa.

Ipakita ang imong katingalahan nga mahigugmaong-kalolot, Oh ikaw nga nagaluwas pinaagi sa imong toong kamot, kanila nga nagadangup kanimo Gikan niadtong mga mingtindog batok kanila.

Ang mga langit nagapahayag sa himaya sa Dios; Ug ang hawan nagapadayag sa buhat sa iyang mga kamot.

Si Jehova mao ang akong magbalantay; Walay makulang kanako.

Ang tingog ni Jehova gamhanan, Ang tingog ni Jehova napuno sa pagkahalangdon.

Gikan sa langit nagsud-ong si Jehova; Nakita niya ang tanang mga anak sa mga tawo; Gikan sa dapit sa iyang puloyanan nagasud-ong siya Sa ibabaw sa tanang mga pumoluyo sa yuta.

Nagalalang ang dautan batok sa matarung, Ug nagakagut ang iyang mga ngipon tungod kaniya. Ang Ginoo magakatawa kaniya; Kay siya nagatan-aw nga umaabut ang iyang adlaw.

Kay ang Dios mao ang Hari sa tibook nga yuta: Manag-awit kamo ug mga pagdayeg uban ang salabutan. Ang Dios nagahari ibabaw sa mga nasud: Ang Dios nagalingkod sa iyang balaan nga trono.

Ayaw ako isalikway gikan sa imong atubangan; Ug ayaw pagkuhaa ang imong Espiritu Santo gikan kanako.

Tubaga ako, Oh Jehova; kay ang imong mahigugmaong-kalolot maayo man: Sumala sa gidaghanon sa imong mga malomong kalooy, molingi ka kanako.

Ug dalayegon ang iyang mahimayaong ngalan sa walay katapusan; Ug pagapun-on ang tibook nga yuta sa iyang himaya. Hinaut unta, ug Hinaut unta.

Kay ikaw, Oh Ginoo, maayo man, ug andam sa pagpasaylo, Ug madagayaon sa mahigugmaong-kalolot alang niadtong tanan nga nanagsapit kanimo.

Oh Ginoo, walay bisan kinsa nga sama kanimo sa taliwala sa mga dios; Ni may mga buhat nga sama sa imong mga buhat. Ang tanang mga nasud nga imong gibuhat moanhi, ug mosimba sa atubangan mo, Oh Ginoo; Ug sila managhimaya sa imong ngalan. Kay ikaw daku, ug nagabuhat sa mga katingalahang butang: Ikaw lamang ang Dios.

Apan ikaw, Oh Ginoo, mao ang Dios nga maloloy-on ug puno sa gracia, Mahinay sa kasuko ug madagayaon sa mahigugmaong-kalolot ug sa kamatuoran.

Ang pagkamatarung ug ang justicia mao ang patukoranan sa imong trono: Ang mahigugmaong-kalolot ug ang kamatuoran magauna sa imong nawong.

Sa wala pa patunghaa ang kabukiran, Kun ang yuta ug ang kalibutan nga imong gihimo, Bisan gikan sa walay sinugdan ngadto sa walay katapusan, ikaw mao ang Dios sa gihapon.

Kay ikaw, Oh Jehova, mao ang hataas uyamut ibabaw sa tibook nga yuta: Ikaw mao ang nabayaw sa labing hataas gayud ibabaw sa tanang mga dios.

Si Jehova, nagahari; papanguroga ang mga katawohan: Siya nagalingkod ibabaw sa mga querubin; pauyoga ang yuta.

Bayawa ninyo si Jehova nga atong Dios, Ug managsimba kamo didto sa bungtod sa iyang pagkabalaan; Kay si Jehova nga atong Dios balaan man.

Kay si Jehova maayo man; ang iyang mahigugmaong-kalolot nagapadayon sa walay katapusan, Ug ang iyang pagka-matinumanon ngadto sa tanang mga kaliwatan.

Sa kanhi pa gayud gitukod mo ang patukoranan sa yuta; Ug ang mga langit mao ang mga buhat sa imong mga kamot. Sila mangahanaw, apan ikaw molungtad; Oo, silang tanan mangadaan sama sa bisti; Ingon sa usa ka bisting-ilisan nga pagailisan mo sila, ug sila pagaalid-an: Apan ikaw mao sa gihapon, Ug ang imong mga tuig walay katapusan.

Si Jehova maloloy-on man ug puno sa gracia, Mahinay sa pagkasuko, ug madagayaon sa mahigugmaong-kalolot.

Kay ingon nga ang mga langit hataas ibabaw sa yuta, Ingon man kadaku ang iyang mahigugmaong-kalolot ngadto kanila nga may kahadlok kaniya. Ingon sa pagkahalayo sa silangan gikan sa kasadpan, Sa mao nga gilay-on iyang gipahilayo kanato ang atong mga kalapasan.

Apan ang mahigugmaong-kalolot ni Jehova nagagikan sa walay katapusan ngadto sa walay katapusan ibabaw kanila nga may kahadlok kaniya, Ug ang iyang pagkamatarung ngadto sa mga anak sa mga anak; Alang niadtong nanagbantay sa iyang tugon, Ug niadtong mga nahinumdum sa iyang mga lagda sa pagtuman kanila. Gitukod ni Jehova ang iyang trono didto sa kalangitan; Ug ang iyang gingharian nagagahum sa ibabaw sa tanan.

Dayegon mo si Jehova, Oh kalag ko. Oh Jehova nga Dios ko, daku ka sa hilabihan; Ikaw nabistihan sa kadungganan ug sa pagkahalangdon: Nga nagatabon sa imong kaugalingon sa kahayag ingon nga bisti; Nga nagabuklad sa kalangitan ingon sa usa ka tabil;

Oh managpasalamat kamo kang Jehova; kay siya maayo man; Kay ang iyang mahigugmaong-kalolot nagalungtad sa walay katapusan.

Si Jehova labing labaw sa tanang mga nasud, Ug ang iyang himaya ibabaw sa kalangitan.

Apan ang among Dios anaa sa mga langit: Gibuhat niya ang tanang nakapahimuot kaniya.

Bisan unsa ang gikahimut-an ni Jehova, kini iyang gibuhat, Didto sa langit ug dinhi sa yuta, diha sa kadagatan ug sa tanang mga kahiladman;

Oh paghatag ug mga pasalamat kang Jehova; kay siya maayo man; Kay ang iyang mahigugmaong-kalolot nagapadayon sa walay katapusan.

Oh paghatag ug mga pasalamat ngadto sa Ginoo sa mga ginoo; Kay ang iyang mahigugmaong-kalolot nagapadayon sa walay katapusan:

Kaniya nga tungod sa salabutan gihimo ang kalangitan; Kay ang iyang mahigugmaong-kalolot nagapadayon sa walay katapusan:

Oh paghatag ug mga pasalamat ngadto sa Dios sa langit; Kay ang iyang mahigugmaongkalolot nagapadayon sa walay katapusan.

Asa ba ako paingon gikan sa imong Espiritu? Kun asa ba ako mokalagiw gikan sa imong presencia? Kong mosaka ako ngadto sa langit, didto atua ikaw: Kong sa Sheol pagabuhaton ko ang akong higdaanan, ania karon, didto atua ikaw.

Daku man si Jehova, ug takus gayud nga pagadayegon; Ug ang iyang pagkadaku dili gayud matukib.

Mahitungod sa katahum sa himaya sa imong pagkahalangdon, Ug sa imong mga buhat nga kahibulongan, magapalandong ako.

Puno sa gracia ug maloloy-on si Jehova; Mahinay sa pagkasuko, ug daku sa mahigugmaong-kalolot.

Si Jehova maoy matarung sa tanan niyang mga paagi, Ug puno sa gracia sa tanan niyang mga buhat. Si Jehova haduol kanilang tanan nga nanagsangpit kaniya, Sa tanan nga nanagsangpit kaniya sa kamatuoran.

Siya nga nagbuhat sa langit ug sa yuta, Sa dagat, ug sa tanan nga anaa kanila; Nga mao ang nagabantay sa kamatuoran sa walay katapusan; Siya nga nagabuhat sa justicia sa mga dinaugdaug; Siya nga nagahatag sa makaon sa mga gigutom. Si Jehova nagapagawas sa mga binilanggo;

Iyang ginaisip ang gidaghanon sa mga bitoon; Nagahingalan siya kanilang tanan sa ilang mga ngalan. Daku ang atong Ginoo, ug sa gahum nga dili hitupngan; Ug ang iyang salabutan walay kinutoban.

Ako nahagugma kanila nga nahagugma kanako; Ug kadtong nagasingkamot sa pagpangita kanako, makakaplag kanako.

Ang mga mata ni Jehova anaa sa tanang dapit, Nga nagabantay ibabaw sa dautan ug sa maayo.

Kinsa bay nakasaka ngadto sa langit, ug nanaug? Kinsa bay nagahipos sa hangin diha sa iyang mga kinomo? Kinsa bay nakahugpong sa katubigan sulod sa iyang panapton? Kinsa bay nagapahimutang sa tanang mga kinatumyan sa yuta? Kinsa ba ang iyang ngalan, ug kinsa ba ang ngalan sa iyang anak nga lalake, kong ikaw nahibalo?

Sumulod ka sa bato, ug tumago ka diha sa abug, gikan sa kalisang kang Jehova, ug gikan sa himaya sa iyang pagkahalangdon.

Ug ang usa misinggit sa usa, ug miingon: Balaan, balaan, balaan, si Jehova sa mga panon: ang tibook nga yuta napuno sa iyang himaya.

Si Jehova sa mga panon, siya maoy inyong pagabalaanon; ug pasagdi nga siya maoy inyong kahadlokan, ug siya maoy inyong kalisangan.

Kay alang kanato ang usa ka bata natawo, alang kanato ang usa ka anak nga lalake gihatag; ug ang kagamhanan igatungtong sa iyang abaga: ug ang iyang ngalan pagatawgon Kahibulongan, Magtatambag, Dios nga Makagagahum, Amahan nga walay Katapusan, Principe sa Pakigdait.

Ug ang Espiritu ni Jehova mopuyo sa ibabaw kaniya, ang espiritu sa kaalam ug sa pagsabut, ang espiritu sa pagtambag ug kagahum, ang espiritu sa kahibalo ug sa kahadlok kang Jehova.

Ug tungod niini si Jehova magahulat, aron siya magmaloloy-on kaninyo; ug tungod niini pagabayawon siya aron siya adunay puangod kaninyo: kay si Jehova mao ang Dios sa justicia; bulahan kadtong tanan nga nagahulat kaniya.

Kay si Jehova mao ang atong maghuhukom, si Jehova mao ang atong maghahatag sa balaod, si Jehova mao ang atong hari; siya magaluwas kanato.

Ang tanan nga mga nasud daw walay kapuslanan sa iyang atubangan; sila giisip niya ingon nga ubos pa kay sa walay kapuslanan ug kakawangan man. Nan kang kinsa man diay ninyo, igapakasama ang Dios? kun unsang dagwaya ang inyong iindig kaniya?

Siya mao ang nagalingkod ibabaw sa kalingin sa kalibutan, ug ang mga pumoluyo niini sama sa mga dulon; nga nagabuklad sa mga langit ingon sa usa ka tabil, ug nagaladlad kanila ingon sa usa ka balong-balong nga pagapuy-an;

Wala ba ikaw makaila? wala ba ikaw makadungog? Ang Dios nga walay katapusan, si Jehova, ang Magbubuhat sa kinatumyan sa yuta, dili maluya, ni kapuyan; walay makasusi sa iyang salabutan.

Ako mao si Jehova, kini mao ang akong ngalan; ug ang akong himaya dili nako igahatag sa uban ni ang akong pagdayeg sa mga linilok nga mga larawan.

Kamo mao ang akong mga saksi, miingon si Jehova, ug ang akong alagad nga akong napili; aron kamo makaila ug managtoo kanako, ug makasabut nga ako mao siya: una kanako walay Dios nga nahimo, ni aduna pay mosunod kanako. Ako, bisan ako, mao si Jehova; ug gawas kanako wala nay manluluwas.

Mao kini ang giingon ni Jehova, ang hari sa Israel, ug ang iyang Manunubos, si Jehova sa mga panon: Ako mao man ang nahauna, ug ako mao man ang naulahi, ug gawas kanako wala nay Dios.

Mao kini ang giingon ni Jehova, ang imong Manunubos, ug siya nga nag-umol kanimo gikan sa tagoangkan: Ako mao si Jehova, nga nagbuhat sa tanang mga butang; nga mao lamang ang nakagbuklad sa mga langit; nga nagakatag sa yuta (kinsa bay uban kanako?);

Aron nga sila makaila gikan sa pagsubang sa adlaw, ug gikan sa kasadpan, nga walay lain gawas kanako: ako mao si Jehova, ug wala nay lain. Ako nagahimo sa kahayag, ug nagabuhat sa kangitngit; ako nagabuhat sa pakigdait, ug nagahimo sa dautan; ako mao si Jehova nga nagahimo niining tanan nga mga butang.

Kay kini mao ang giingon ni Jehova nga nagbuhat sa mga langit, ang Dios nga nag-umol sa yuta ug naghimo niini, nga nagtukod niini ug nagbuhat niini nga walay nakawang, nga nag-umol niini aron pagapuy-an: Ako mao si Jehova; ug wala nay lain.

Ipahayag ninyo, ug ipagula kini; oo, pasabutsabuta sila pagtingub: kinsay nakapakita niini gikan sa kanhing panahon? kinsay nakapahayag niini kaniadto? dili ba ako, si Jehova? ug wala nay laing Dios gawas kanako, usa ka matarung nga Dios ug usa ka Manluluwas; wala nay lain gawas kanako. Tumotok kamo kanako, ug mangaluwas kamo, tanang mga kinatumyan sa yuta; kay ako mao man ang Dios, ug wala nay lain.

Hinumdumi ang unang mga butang sa karaan: kay ako mao ang Dios, ug wala nay lain; ako mao ang Dios, ug wala nay lain nga sama kanako; Nga nagpasundayag sa katapusan gikan sa sinugdan, ug gikan sa karaang mga panahon mga butang nga wala pa mahimo; nga nagaingon: Ang akong tambag magapadayon, ug himoon ko ang tanan ko nga kahimut-an;

Kay ang imong Magbubuhat mao ang imong bana; si Jehova sa mga panon mao ang iyang ngalan: ug ang Balaan sa Israel mao ang imong Manunubos; ang Dios sa tibook nga yuta siya pagatawgon.

Kay akong mga hunahuna dili mao ang inyong mga hunahuna, ni ang inyong mga dalan akong mga dalan, nagaingon si Jehova. Kay maingon nga ang mga langit hataas kay sa yuta, mao man ang akong mga dalan labi pang hataas kay sa inyong mga dalan, ug ang akong mga hunahuna kay sa inyong mga hunahuna.

Kay kini mao ang giingon sa hataas ug sa Usa nga halangdon nga nagapuyo sa walay katapusan, kansang ngalan mao ang Balaan: ako nagapuyo sa hataas ug balaan nga dapit, uban kaniya usab nga adunay usa ka espiritu nga mahinulsolon ug mapainubsanon, aron sa pagpabuhi sa espiritu sa mapaubsanon, ug aron sa pagpabuhi sa kasingkasing sa mahinulsolon.

Mao kini ang giingon ni Jehova: Ang langit mao ang akong trono, ug ang yuta mao ang akong tumbanan: unsang dagwaya sa balay nga inyong pagatukoron alang kanako? ug unsang dapita ang akong pagapahulayan?

Apan si Jehova mao ang matuod nga Dios; siya mao ang Dios nga buhi, ug ang Hari nga walay katapusan: sa iyang kasuko ang yuta mokurog, ug ang mga nasud dili makapabilin sa iyang kasuko.

Gibuhat niya ang yuta pinaagi sa iyang gahum, gitukod niya ang kalibutan pinaagi sa iyang kinaadman, gibuklad ang kalangitan pinaagi sa iyang salabutan.

Busa, ania karon, sila pahibaloon ko, niining makasua pa sila pahibaloon ko sa akong kamot ug sa akong kusog; ug sila mahibalo nga ang akong ngalan mao si Jehova.

Aduna bay usa nga makatago sa iyang kaugalingon sa mga suok sa pagkaagi nga ako dili makakita kaniya? nagaingon si Jehova. Dili ba napuno ko ang langit ug yuta? nagaingon si Jehova.

Si Jehova sa kanhi pa nagpakita kanako, nga nagaingon: Oo, gihigugma ko ikaw sa usa ka gugma nga walay katapusan: busa uban sa mahigugmaong-kalolot gidani ko ikaw.

Ug sila dili na gayud magtudlo ang tagsatagsa ka tawo sa iyang isigkatawo ug ang tagsatagsa ka tawo sa iyang igsoon, sa pag-ingon: Ilhon mo si Jehova: kay silang tanan managpakaila kanako, gikan sa labing diyutay kanila ngadto sa labing daku kanila, nagaingon si Jehova: kay pasayloon ko ang ilang kasal-anan, ug dili na gayud hinumduman ko ang ilang sala.

Ah Ginoong Jehova! ania karon, ikaw nagbuhat sa langit ug sa yuta pinaagi sa imong dakung gahum ug pinaagi sa tinuy-od nga mga kamot; ug walay bisan unsa nga malisud alang kanimo. Nga nagapakita ug mga mahigugmaong-kalolot sa mga linibo, ug nagabalus sa kasal-anan sa mga amahan sa sabakan sa ilang mga anak nga mingsunod kanila; ang daku, ang makagagahum nga Dios, si Jehova sa mga panon, mao ang iyang ngalan;

Ania karon, ako mao si Jehova, ang Dios sa tanang mga unod: may malisud pa ba alang kanako?

Si Daniel mitubag ug miingon: Dalayegon ang ngalan sa Dios sa mga katuigan nga walay katapusan; kay iya man ang kaalam ug ang kagahum. Ug iyang ginailis-ilisan ang mga panahon ug mga katuigan; iyang ginapapha ang mga hari, ug gipahaluna ang mga hari; siya nagahatag kaalam sa mga manggialamon, ug kahibalo kanila nga may pagsabut; Ginabugna niya ang mga butang halalum ug tinago: siya nasayud sa mga butang nga anaa sa kangitngitan, ug ang kahayag nagapuyo man kaniya.

Ug ikaw pangasaw-on ko nga kanako gayud sa walay katapusan: oo, ikaw pangasaw-on ko nga kanako gayud sa pagkamatarung, ug sa justicia, ug sa mahigugmaong-kalolot, ug sa mga kalooy.

Bisan si Jehova ang Dios sa mga panon; si Jehova mao ang iyang halandumon nga ngalan.

Kay, ania karon, siya nga nagahimo sa mga bukid, ug nagabuhat sa hangin, ug nagapahayag sa tawo kong unsa ang iyang hunahuna; nga nagabuhat sa kangiub sa kabuntagon, ug nagatunob sa hatag-as nga mga dapit sa yuta, si Jehova, ang Dios sa mga panon, mao man ang iyang ngalan.

Si Jehova mao ang Dios nga abughoan ug nagapanimalus; si Jehova nagapanimalus ug siya napuno sa kaligutgut; si Jehova nagapanimalus sa iyang mga kabatok, ug siya nagatipig sa kaligutgut alang sa iyang mga kaaway, Si Jehova mahinay sa iyang pagkasuko, ug daku sa gahum, ug sa bisan unsang paagi dili gayud magisip nga walay sala niadtung mga sad-an: ang dalan ni Jehova anaa sa alimpulos ug anaa sa bagyo, ug ang mga dag-um mao ang abug sa iyang mga tiil.

Kay ang kalibutan pagapun-on sa ihibalo sa himaya ni Jehova, maingon nga ang katubigan nagatabon sa dagat.

Si Jehova nga imong Dios anaa sa imong kinataliwad-an, usa nga makagagahum nga magaluwas; siya magamaya tungod kanimo uban ang kalipay; siya mopahilum diha sa iyang gugma; siya magamalipayon tungod kanimo uban ang pag-awit.

Apan ako nagaingon kaninyo, nga sa bisan unsa nga pagkaagi dili gayud kamo manumpa; bisan tungod sa langit, kay mao ang lingkoranan sa Dios; Bisan tungod sa yuta, kay mao ang tungtunganan sa iyang mga tiil; bisan tungod sa Jerusalem, kay mao ang lungsod sa daku nga Hari;

Busa mamahingpit kamo, ingon nga hingpit ang inyong Amahan nga langitnon.

Busa manag-ampo kamo sa ingon niini: Amahan namo nga anaa ka sa langit, pagabalaanon ang imong ngalan;

Ug dili mo kami pagdad-on sa panulay, kondili luwason mo kami sa kadautan. Kay imo ang gingharian, ang gahum ug ang himaya sa mga katuigan nga tanan. Amen.

Niadtong panahona, si Jesus mitubag ug miingon: Nagapasalamat ako kanimo, Oh Amahan, Ginoo sa langit ug sa yuta, kay imong gililong kining mga butanga sa mga makinaadmanon ug mga masinabuton, ug imong gipahayag sila sa mga bata.

Ug sa gitan-aw sila ni Jesus, nag-ingon kanila: Sa mga tawo kini dili mahimo, apan sa Dios ang tanang mga butang mahimo.

Ako mao ang Dios ni Abraham, ug ang Dios ni Isaac; ug ang Dios ni Jacob? Ang Dios dili mao ang Dios sa mga minatay, kondili sa mga buhi.

Apan kong moanhi ang Anak sa tawo sa iyang himaya, ug ang tanang mga manolonda uban kaniya, unya magalingkod siya sa lingkoranan nga harianon sa iyang himaya. Ug pagatigumon sa atubangan niya ang tanang mga nasud; ug iyang pagabulagbulagon sila, ingon sa magbalantay sa kahayupan nga nagabulag sa mga carnero ug sa mga kanding.

Ug miduol si Jesus ug nagsulti kanila nga nagaingon: Ang tibook nga gahum gitugyan kanako sa langit ug sa yuta; Busa, panlakaw kamo, ug panudloan ninyo ang tanang mga nasud, nga magabautismo kanila sa ngalan sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo;

Ug si Jesus, sa mitan-aw kanila, miingon: sa mga tawo dili gayud kini mahimo, apan sa Dios dili ingon niini; kay sa Dios ang tanang mga butang mahimo.

Si Jesus mitubag: Ang nahauna sa tanang sugo mao: Magpatalinghug ka, Israel, ang Ginoo nga atong Dios, ang Ginoo usa lamang;

Ug miingon si Jesus: Mao ako: ug makita ninyo ang Anak sa tawo, nga magalingkod sa too sa Gahum, ug moanhi uban sa mga panganod sa langit.

Ug si Jesus nga puno sa Espiritu Santo, mipauli gikan sa Jordan; ug gidala sa Espiritu ngadto sa kamingawan,

Busa magmaloloy-on kamo, ingon nga ang inyong Amahan maloloy-on.

Sa maong takna si Jesus nalipay sa Espiritu Santo, ug nag-ingon: Naga-pasalamat ako kanimo, O Amahan, Ginoo sa langit ug sa yuta nga ikaw naglilong niining mga butanga gikan sa mga maalam ug sa mga masinabuton, ug imong gipadayag sa mga bata. Oo Amahan, kay mao man ang nahamut-an sa imong atubangan.

Ug siya miingon kanila: Kong kamo manag-ampo, mag-ingon kamo: Amahan namo nga anaa ka sa langit, pagabalaanon ang imong ngalan, umanhi ang imong gingharian. Pagabuhaton ang imong kabubut-on, dinhi sa yuta maingon sa langit.

Sa sinugdan mao ang Pulong, ug ang Pulong kauban sa Dios, ug ang Pulong mao ang Dios. Kini sa sinugdan kauban sa Dios. Ang tanang mga butang gihimo niya; ug sa wala siya, walay bisan unsa nga mahimo sa nahimo.

Kay gihigugma sa Dios ang kalibutan, sa pagkaagi nga gihatag niya ang iyang Anak nga ugtong, aron ang tanan nga motoo kaniya dili mawala, kondili may kinabuhi nga walay katapusan.

Ang Amahan nahagugma sa Anak ug nagatugyan sa tanang mga butang ngadto sa iyang mga kamot.

Ang Dios Espiritu man, ug kinahanglan nga ang mga magasimba kaniya, managsimba kaniya sa espiritu ug sa kamatuoran.

Si Jesus miingon kanila: Ako mao ang tinapay sa kinabuhi. Ang moari kanako dili gayud gutumon, ug ang motoo kanako dili na gayud uhawon.

Ako mao ang tinapay sa kinabuhi.

Ako mao ang buhing tinapay nga nanaug gikan sa langit; bisan kinsang tawo nga mokaon niini nga tinapay, siya mabuhi sa gihapon: oo, ug ang tinapay nga akong ihatag mao ang akong unod, alang sa kinabuhi sa kalibutan.

Unya misulti pag-usab si Jesus kanila, nga miingon: Ako mao ang kahayag sa kalibutan; ang mosunod kanako, dili magalakaw sa kangitngit, kondili may kahayag sa kinabuhi.

Ako mao ang nagahatag sa pagpamatuod sa akong kaugalingon, ug ang Amahan nga nagsugo kanako nagahatag sa pagpamatuod kanako.

Ug siya miingon kanila: Kamo mga taga-ilalum, ako taga-itaas; kamo taga-dinhi mining kalibutana: ako dili taga-dinhi niining kalibutana.

Si Jesus miingon kanila: Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo, nga sa wala pa matawo si Abraham, mao na ako.

Ako mao ang maayong magbalantay sa mga carnero, ang maayong magbalantay sa mga carnero, nagahatag sa iyang kinabuhi tungod sa mga carnero.

Si Jesus miingon kaniya: Ako mao ang pagkabanhaw ug ang kinabuhi: ang motoo kanako, bisan siya namatay, mabuhi pa siya.

Si Jesus miingon kaniya: Ako mao ang dalan, ug ang kamatuoran, ug ang kinabuhi; walay bisan kinsa nga maka-abut sa Amahan kondili pinaagi kanako. Kong nakaila pa unta kamo kanako, makaila usab unta kamo sa akong Amahan, ug sukad karon nakaila kamo kaniya ug nakakita kaniya.

Apan ang Maglilipay, ang Espiritu Santo, nga pagasugoon sa akong Amahan sa akong ngalan, siya magatudlo kaninyo sa tanang mga butang, ug magapahinumdum kaninyo sa tanan nga akong gipamulong kaninyo.

Gugma nga labaw niini wala kang bisan kinsa, nga ang usa ka tawo nagahatag sa iyang kinabuhi alang sa iyang mga abyan.

Unya sa nakaingon siya kanila: Ako mao siya, nanibog sila ug nangapukan sa yuta.

Ug nanag-ampo sila ug nanag-ingon: Ikaw, Ginoo, ang nakaila sa mga kasingkasing sa tanang tawo, ipahayag kinsa ang imong gipili niining duruha,

Bisan pa niana ang Labing Hataas wala magapuyo sa mga balay nga binuhat sa mga kamot; sumala sa gisaysay sa manalagna: Ang langit mao man ang akong trono, ug ang yuta mao ang tumbanan sa akong mga tiil. Unsang balaya ang pagatukoron ninyo kanako? nagaingon ang Ginoo; kun unsa ang dapit nga pahulayan ko?

Ang Dios nga nagbuhat sa kalibutan, ug sa tanan nga mga butang nga anaa niini, siya, tungod kay siya Ginoo sa langit ug sa yuta, wala magpuyo sa mga templo nga binuhat sa mga kamot.

Kay ang kaligutgut sa Dios ginapadayag gikan sa langit batok sa tanan nga pagkadilidiosnon ug sa pagkadilimatarung sa mga tawo, nga nanagpugong sa kamatuoran pinaagi sa pagkadilimatarung. Kay kadtong mahibaloan mahatungod sa Dios, ginapahayag diha kanila; kay kini gipahayag man sa Dios kanila. Kay ang iyang mga butang nga dili makita sukad sa pagtukod sa kalibutan, makita sa dakung katin-aw, nga masabut pinaagi sa mga butang nga binuhat; bisan pa, ang iyang walay kinutobang gahum ug pagkadios; aron sila wala nay ikabalibad.

Apan ang Dios nagapasundayag sa iyang kaugalingong gugma alang kanato, nga, sa mga makasasala pa kita, si Cristo namatay tungod kanato.

Kay nasayud ako, nga bisan ang kamatayon, bisan ang kinabuhi, bisan ang mga manolonda, bisan ang mga kagamhanan, bisan ang mga butang karon, bisan ang mga butang nga palaabuton, bisan ang mga gahum, Bisan ang kahitas-an, bisan ang kahiladman, bisan kinsa sa uban nga mga binuhat, sila dili arang makapahamulag kanato gikan sa gugma sa Dios, nga anaa kang Cristo Jesus nga atong Ginoo.

Oh, ang pagkahalalum sa pagkadato sa duha, ang kinaadman ug ang kahibalo sa Dios! Pagkadili-matugkad ang iyang mga paghukom, ug pagkadili-masusi ang iyang mga paagi! Kay, kinsa ang nasayud sa salabutan sa Ginoo? Kun, kinsa ang nahimong magtatambag niya? Kun kinsa ang nakaghatag kaniya pag-una, ug kini igabalus kaniya pag-usab? Kay kaniya, ug pinaagi kaniya, ug alang kaniya ang tanang mga butang: kaniya ang himaya sa walay katapusan. Amen.

Aron ang inyong pagtoo dili ikapatukod diha sa kaalam sa mga tawo, kondili diha sa gahum sa Dios.

Kay ang gingharian sa Dios wala diha sa mga pulong kondili anaa sa gahum.

Apan alang kanato adunay usa ka Dios, ang Amahan nga kaniya nagagikan ang tanang mga butang, ug nga kita alang kaniya; ug usa ka Ginoo, si Jesucristo, nga pinaagi kaniya ang tanang mga butang, ug kita pinaagi kaniya.

Nga iyang gibuhat diha kang Cristo, sa pagbanhaw kaniya gikan sa mga minatay, ug nagpalingkod kaniya sa iyang toong kamot didto sa mga dapit nga langitnon, Sa ibabaw sa tanang pamunoan, ug pagbulot-an, ug gahum, ug kaginohoan ug sa tanan nga ngalan nga ginanganlan, dili lamang niining panahona sa kalibutan karon, kondili usab niadtong umalabut: Ug gipasakup niya ang tanan nga mga butang sa ilalum sa iyang mga tiil, ug gihatag siya aron mahimong ulo ibabaw sa tanang mga butang sa iglesia, Nga mao ang lawas niya, ang kahupnganan niya, nga nagapuno sa tanan diha sa tanan.

Apan ang Dios nga dato sa kalooy, tungod sa iyang dakung gugma nga iyang gihigugma kanato,

Kay pinaagi kaniya ang usa ug usa kanato may pultahan diha sa usa ka Espiritu ngadto sa Amahan.

Usa ka Dios ug Amahan sa tanan, siya nga anaa sa ibabaw sa tanan, ug anaa sa tanan, ug sa sulod sa tanan.

Ug ayaw ninyo pagpasub-a ang Espiritu Santo sa Dios; nga diha kaniya gipatikan kamo alang sa adlaw sa pagtubos.

Tungod niini usab gibayaw siya sa Dios sa kahitas-an, ug gihatag kaniya ang ngalan nga labaw sa tanang mga ngalan; Aron nga tungod sa ngalan ni Jesus, ang tanang tuhod mangapiko, sa mga butang sa langit ug sa mga butang sa yuta, ug sa mga butang sa ilalum sa yuta, Ug aron ang tanang dila manag-sugid nga si Jesucristo mao ang Ginoo, alang sa himaya sa Dios nga Amahan.

Nga siya mao ang dagway sa Dios nga dili-makita, ang panganay sa tanang mga binuhat. Kay diha kaniya gibuhat ang tanang mga butang sa mga langit ug ang ania sa yuta, mga butang makita ug mga dili makita: bisan ang mga trono kun ang mga kaginoohan, kun ang mga kapunoanan, kun ang mga kagamhanan; ang tanang mga butang gipamuhat pinaagi kaniya ug alang kaniya: Ug siya mao ang una sa tanang mga butang, ug diha kaniya ang tanang mga butang nagapadayon. Ug siya mao ang ulo sa lawas, ang iglesia, nga mao ang sinugdan, ang panganay nga gikan sa mga minatay; aron nga sa tanang mga butang siya molabaw gayud sa tanan. Kay nahamut-an sa Amahan, nga diha kaniya magpuyo ang tanang kahupnganan;

Kay diha kaniya nagapuyo ang bug-os nga kahupnganan sa pagka-Dios, sa lawas gayud, Ug diha kaniya kamo napuno, nga siya mao ang ulo sa tanang kapunoanan ug kagamhanan;

Karon alang sa Hari sa mga katuigan, nga dili-mamatay, dili-makita, bugtong nga Dios, kaniya ang kadung-ganan ug himaya sa mga katuigan nga walay katapusan. Amen.

Nga mao lamang ang walay-kamatayon, nga nagapuyo sa kahayag nga dili maduol; nga kaniya walay bisan kinsang tawo nga nakakita, bisan arang makakita: kaniya ang pagkahalangdon, ug ang kagamhanan nga walay katapusan. Amen.

Ang Dios nga sa karaang panahon nakasulti sa makadaghan ug sa mga nagkalainlaing mga paagi sa mga ginikanan pinaagi sa mga manalagna. Niining katapusan nga mga adlaw nagsulti kanato pinaagi sa iyang Anak nga gitudlo niya nga manununod sa tanang mga butang nga tungod kaniya usab gibuhat ang mga kalibutan; Nga sanglit mao ang dan-ag sa iyang himaya ug ang mao gayud nga dagway sa iyang pagkamao, ug sa nagatuboy sa tanang mga butang pinaagi sa pulong sa iyang gahum, sa diha nga nakabuhat siya sa paghinlo sa atong mga sala, milingkod sa toong kamot sa Halangdon sa kahitas-an;

Apan mahitungod sa Anak, siya nagaingon: Ang imong trono, O Dios, alang sa mga katuigan nga walay katapusan, ug ang baras sa katul-id mao ang baras sa imong gingharian.

Ug walay binuhat nga dili madayag sa iyang atubangan; kondili ang tanang mga butang mga hubo ug binuksan sa atubangan sa mga mata niadtong atong pagahatagan ug cuenta.

Kay ang atong Dios usa ka kalayo nga nagaut-ut.

Si Jesucristo mao sa gihapon ang sa kagahapon ug karon, oo ug sa walay katapusan.

Ang tanan nga maayong hiyas, ug ang tanan nga hingpit nga hiyas nagagikan sa itaas, nga ginabubo sa Amahan sa mga kahayag, nga kaniya wala ang pagkausab, bisan ang landong sa pagkabalhin.

Ikaw nagatoo nga usa ra ang Dios; nagabuhat ka ug maayo: ang mga yawa nagatoo usab, ug nagapangurog.

Nga atua sa toong kamot sa Dios, sa nakasaka ngadto sa langit, ang mga manolonda ug ang mga pagbulot-an ug ang mga kagamhanan nga nahimong sakup niya.

Kay gidawat niya gikan sa Dios nga Amahan ang kadungganan ug himaya, sa diha nga miabut kaniya ang usa ka tingog pinaagi sa Halangdon nga Himaya: Kini mao ang akong Anak nga hinigugma, nga kaniya ako adunay kalipay.

Ug kini mao ang balita, nga hingdunggan namo gikan kaniya ug ginamantala namo kaninyo: nga ang Dios mao ang kahayag, ug kaniya wala gayud ing kangitngit.

Ang walay paghigugma, wala makaila sa Dios: kay ang Dios mao ang gugma.

Ug kita nakaila ug mitoo sa gugma sa Dios alang kanato. Ang Dios mao ang gugma; ug ang magapabilin sa gugma, magapabilin sa Dios, ug ang Dios magapabilin diha kaniya.

Ug ang Espiritu mao ang nagapamatuod; kay ang Espiritu mao ang kamatuoran. Kay totolo ang nagapamatuod: Ang Espiritu, ug ang tubig, ug ang dugo: ug kining totolo nagakauyon sa usa.

Ug hingbaloan nato nga mianhi ang Anak sa Dios, ug mihatag kanato sa salabutan sa pag-ila nga kita nakaila kaniya nga matuod, ug anaa kita kaniya nga matuod, nga mao ang iyang Anak nga si Jesucristo. Kini mao man ang matuod nga Dios, ug kinabuhi nga walay katapusan.

Alang sa bugtong nga Dios nga atong Manluluwas pinaagi kang Jesucristo nga atong Ginoo, ang himaya ug pagkahalangdon, ang kagamhanan ug pagbulot-an, sa wala pa ang tanang katuigan, ug karon, ug sa walay katapusan. Amen.

Ako mao ang Alpa ug ang Omega, nagaingon ang Ginoong Dios; ang karon, ug ang kaniadto, ug ang moanhi, ang Makagagahum.

Ug sulatan mo ang manolonda sa iglesia sa Sardis: Ang may pito ka mga Espiritu sa Dios, ug may pito ka mga bitoon, nagaingon niining mga butanga: Naila ko ang imong mga buhat, nga ikaw may ngalan nga imong gikinabuhi, ug patay ka.

Ug gilayon diha ako sa Espiritu: ug ania karon, may usa ka trono nga gipahamutang sa langit, ug may usa nga nagalingkod sa trono. Ug siya nga nagalingkod sa diha nga tan-awon sama sa dagway sa usa ka bato nga jaspe ug sardio; ug may usa ka balangaw nga nagalibut sa trono, sama sa dagway sa esmeralda, sa diha nga tan-awon. Ug ang trono gialirongan sa kaluhaan ug upat ka mga trono; ug sa mga trono, nanaglingkod ang kaluhaan ug upat ka mga anciano nga nanagsul-ob sa mga bisti nga maputi, ug sa ilang mga ulo ang mga purongpurong nga bulawan. Ug gikan sa trono nagagula ang mga kilat, ug ang mga tingog ug ang mga dalugdug; ug may pito ka lamparahan nga kalayo, nga nagadilaab sa atubangan sa trono, nga mao sila ang pito ka Espiritu sa Dios. Ug sa atubangan sa trono may ingon sa usa ka lawod nga salamin sama sa bildo; ug sa taliwala sa trono ug sa libut sa trono, may upat ka binuhat nga buhi nga puno sa mga mata sa atubangan ug sa likod. Ug ang nahauna nga binuhat nga buhi sama sa usa ka leon; ug ang ikaduha ka binuhat nga buhi sama sa usa ka nati nga vaca, ug ang ikatolo ka binuhat may nawong nga ingon sa tawo; ug ang ikaupat ka binuhat nga buhi sama sa usa ka agila nga nagalupad. Ug ang upat ka mga binuhat nga buhi ang tagsatagsa kanila may unom ka pako; puno sa mga mata sa libut ug sa sulod; ug walay pahulay sa adlaw ug sa gabii, sa pag-ingon: Balaan, balaan, balaan ang Ginoong Dios, ang Makagagahum, ang mao kaniadto, ug ang mao karon, ug ang moanhi. Ug sa diha nga kadtong mga binuhat nga buhi magahimaya, ug magatahud, ug magapasalamat kaniya nga nagalingkod sa trono, kaniya nga buhi sa mga katuigan nga walay katapusan; Ang kaluhaan ug upat ka mga anciano magayaub sa atubangan sa nagalingkod sa trono, ug magasimba kaniya nga buhi sa mga katuigan nga walay katapusan; ug igapahamutang nila ang ilang mga purongpurong sa atubangan sa trono, nga magaingon: Ginoo, takus ka sa pagdawat sa himaya ug sa pagtahud, ug sa gahum; kay ikaw ang nagbuhat sa tanang mga butang, ug tungod sa imong kabubut-on nangahimo sila ug gipamuhat.

Ug nakita ko sa taliwala sa trono, ug sa upat ka mga binuhat nga buhi ug sa taliwala sa mga anciano, ang usa ka Cordero nga nagatindog nga daw gipatay nga may pito ka mga sungay ug pito ka mata, nga mao ang pito ka mga Espiritu sa Dios, nga gipadala ngadto sa tibook nga yuta.

Ug nadungog ko sa tanan nga mga binuhat nga atua sa langit ug sa yuta, ug sa ilalum sa yuta, ug ang mga anaa sa dagat, ug ang tanan nga mga butang nga anaa kanila, nga nanag-ingon: Alang niadtong nagalingkod sa trono, ug sa Cordero, ang pagdayeg ug ang kadungganan ug ang himaya ug ang gahum, sa mga katuigan nga walay katapusan.

Ug siya nagaingon sa hataas nga tingog: Kahadlokan ninyo ang Dios, ug ihatag ninyo kaniya ang himaya; kay miabut na ang takna sa iyang paghukom; ug simbahon ninyo ang nagbuhat sa langit ug sa yuta ug sa dagat ug sa mga tuburan sa mga tubig.

Ug nadungog ko ang tingog ingon sa usa ka dakung panon nga langitnon, ug ingon sa hinaganas sa daghanang mga tubig, ug ingon sa tingog sa makusog nga mga dalugdug, nga nagaingon: Aleluya; kay naghari ang atong Ginoong Dios nga Makagagahum.

Ug sa iyang panapton ug sa iyang dapidapi nahasulat kini nga ngalan: HARI SA MGA HARI, UG GINOO SA MGA GINOO.

Ug wala akoy nakita nga templo didto kay ang Ginoong Dios, ang Makagagahum, ug ang Cordero mao ang iyang templo niini. Ug ang ciudad walay kinahanglan nga pagapahayagan sa adlaw ug sa bulan; kay ginaiwagan siya sa himaya sa Dios, ug ang Cordero, mao ang iyang suga.

Ako mao ang Alpa ug ang Omega; ang nahauna ug ang naulahi; ang sinugdan ug ang katapusan.