03 – Mga Tawo

Ug miingon ang Dios: Buhaton nato ang tawo sumala sa atong dagway, ingon sa kasama nato; ug magabuot sila sa mga isda sa dagat, ug sa mga langgam sa kalangitan, ug sa mga kahayopan, ug sa tibook nga yuta, ug sa tanan nga nagakamang sa ibabaw sa yuta. Ug gibuhat sa Dios ang tawo sa iyang kaugalingong dagway, sa dagway sa Dios gibuhat niya sila, lalake ug babaye iyang gibuhat sila. Ug gipanalanginan sila sa Dios, ug miingon ang Dios kanila: Sumanay ug dumaghan kamo, ug pun-on ninyo ang yuta, ug magagahum kamo niini, ug magbaton kamo sa pagbulot-an sa ibabaw sa mga isda sa dagat, ug sa mga langgam sa kalangitan, ug ibabaw sa tanan nga binuhat nga buhi nga nagalihok sa ibabaw sa yuta. Ug miingon ang Dios: Tan-awa, gihatagan ko kamo sa tanan nga balili nga nagahatag ug binhi, nga anaa sa ibabaw sa nawong sa tibook nga yuta, ug sa tanan nga kahoy nga may bunga sa kahoy nga nagahatag ug binhi, aron alang kaninyo kini mahimong kalan-on; Ug sa tanan nga mananap sa yuta, ug sa tanang langgam sa kalangitan, ug sa tanang butang nga nagakamang sa ibabaw sa yuta, nga adunay kinabuhi, gihatag ko ang tanan nga balili nga lunhaw, aron ilang kan-on: ug nahimo kini.

Ug giumol ni Jehova nga Dios ang tawo gikan sa abog sa yuta, ug gihuypan niya sa mga buho sa iyang ilong sa gininhawa sa kinabuhi, ug ang tawo nahimong kalag nga may kinabuhi.

Ug miingon si Jehova nga Dios: Dili maayo nga ang tawo mag-inusara; pagabuhatan ko siya ug katabang nga angay kaniya.

Ug miingon si Adam: Kini mao karon ang bukog sa akong mga bukog, ug unod sa akong unod; siya paganganlan nga Babaye, kay gikuha siya gikan sa Lalake. Tungod niini, ang lalake magabiya sa iyang amahan ug sa iyang inahan, ug moipon siya sa iyang asawa, ug sila mahimong usa ka unod. Ug silang duruha mga hubo, si Adam ug ang iyang asawa, ug sila wala mangaulaw.

Sa singot sa imong nawong magakaon ikaw sa tinapay, hangtud nga mopauli ka sa yuta; tungod kay gikan niini gikuha ikaw; kay abog ka, ug sa abog ikaw mopauli.

Kini mao ang basahon sa mga kaliwatan ni Adam. Sa adlaw nga gibuhat sa Dios ang tawo, sa kasama sa Dios siya gibuhat niya. Lalake ug babaye iyang gibuhat sila; ug gipanalanginan sila, ug gitawag niya ang ngalan nila ug Adam sa adlaw sa pagbuhat kanila.

Ug miingon si Jehova: Ang Akong Espiritu dili makiglalis sa gihapon sa tawo, kay siya unod; apan ang iyang mga adlaw magausa ka gatus ug kaluhaan ka tuig.

Ug nakita ni Jehova ang pagkadautan sa tawo sa yuta daku, ug nga ang tanang pagpalandong sa mga hunahuna sa iyang kasingkasing lonlon mga kadautan lamang gihapon. Ug kini nakapabasul kang Jehova nga gibuhat niya ang tawo sa yuta, ug nakapasubo kini kaniya sa iyang kasingkasing.

Ug ang yuta dunot sa atubangan sa Dios, ug ang yuta napuno sa mga paglugos. Ug nakita sa Dios ang yuta, ug ania karon, kini nadunot; kay ang tanang unod nagdunot sa ilang dalan sa ibabaw sa yuta.

Ug si jehova nakapanimaho sa matam-is nga kahumot. Ug miingon si Jehova sa iyang kasingkasing: Dili ko na pagtunglohon pag-usab ang yuta tungod sa tawo; kay ang tuyo sa kasingkasing sa tawo dautan sukad sa iyang pagkabata; ug dili ko na paglagon pag-usab ang tanan nga butang nga buhi ingon sa gibuhat ko.

Kay ang kinabuhi sa unod anaa sa dugo; ug ako naghatag kaninyo niana aron sa pagtabon-sa-sala sa inyong mga kalag sa ibabaw sa halaran: kay ang dugo mao ang nagahimo sa pagtabon-sa-sala, tungod sa kinabuhi.

Si Jehova mopatay, ug mobanhaw: Siya mobanlud ngadto sa Sheol ug mobayaw sa itaas.

Apan si Jehova miingon kang Samuel: Ayaw pagtan-aw sa iyang nawong, kun sa gitas-on sa iyang barug; tungod kay ako nagasalikway kaniya: kay si Jehova nagatan-aw, dili ingon sa makita sa tawo; kay ang tawo nagatan-aw sa panagway sa gawas, apan si Jehova nagatan-aw sa kasingkasing.

Ug miingon siya: Ako hubo nga migula sa tiyan sa akong inahan, ug hubo usab ako nga mopauli didto. Si Jehova mihatag, ug si Jehova mikuha; bulahan ang ngalan ni Jehova.

Ania karon, siya wala magbaton ug pagsalig sa iyang mga alagad; Ug sa iyang mga manolonda siya nakatimaan ug kahungog: Labi na gayud kadtong nagapuyo sa mga balay nga lapok, Kang kinsang patukoranan anaa sa abug, Nga ginadugmok una pa sa mga anunogba!

(Kay kita ingon lamang sa kagahapon, ug walay hibangkaagan, Kay anino lamang ang atong mga adlaw sa ibabaw sa yuta):

Ang imong mga kamot nagbuhat kanako ug nag-umol kanako, Sa tingub sa nagalibut; apan ikaw magapukan man kanako. Hinumdumi, ipakilooy ko kanimo, nga ingon sa lapok imo akong giumol; Ug imo ba akong dad-on pag-usab sa abug? Wala ba ako ibubo nimo ingon sa gatas, Ug gipagahi sama sa queso? Imo akong gibistihan sa panit ug unod, Ug imo akong gitagik sa mga bukog ug mga ugat. Ikaw naghatag kanako sa kinabuhi ug mahigugmaong-kalolot, Ug ang imong pagmatoto nakagbantay sa akong espiritu.

Sa iyang kamot anaa ang kalag sa tanang butang nga may kinabuhi, Ug ang gininhawa sa tanang katawohan?

Ang tawo, nga natawo sa usa ka babaye, Hamubo ra sa panuigon, ug tugob sa kasamok. Siya mobuswak sama sa usa ka bulak, ug pagaputlon: Siya nagadalagan usab ingon sa usa ka anino, ug dili magadayon.

Sanglit ang iyang mga adlaw tinagalan, Ang gidaghanon sa iyang mga bulan anaa kanimo, Ug ikaw nagbutang ug mga utlanan kaniya nga dili niya malabang.

Labi pang dili ang tawo nga dulumtanan ug mahugaw, Ang usa ka tawo nga nagainum sa kadautan ingon sa tubig!

Kay sa modangat na ang pipili ka tuig, Ako mopanaw ngadto sa dapit nga akong pagaadtoan sa wala nay pagbalik.

Nan labi pang mahugaw ang tawo nga usa lamang ka wati! Ug ang anak sa tawo, nga usa ra ka wati!

(Kay bug-os pa man ang akong kinabuhi dinhi kanako, Ug ang espiritu sa Dios ania sa akong mga ilong); Sa pagkatinuod ang akong mga ngabil dili magapamulong sa dili-pagkamatarung, Ni magalituk sa limbong ang akong dila.

Ang Espiritu sa Dios nagbuhat kanako, Ug ang gininhawa sa Makagagahum nagahatag kanako ug kinabuhi.

Unsa ba ang tawo, nga ikaw matinagdanon man kaniya? Ug ang anak sa tawo, nga ikaw nagdu-aw man kaniya?

Kay gibuhat mo siya nga ubos lamang ug diyutay kay sa mga manolonda, Ug gipurongpurongan mo siya uban sa himaya ug dungog. Binuhat mo siya nga agalon sa mga binuhat sa imong mga kamot; Ang tanan gibutang mo sa ilalum sa iyang mga tiil: Tanang mga carnero ug mga vaca, Oo, ug ang mga mananap sa kapatagan, Ang mga langgam sa kalangitan, ug ang mga isda sa dagat, Bisan unsa nga moagi sa mga alagianan sa kadagatan.

Ang buang diha sa iyang kasingkasing miingon: Walay Dios. Mga dunot sila, nanagbuhat sila sa mga buhat nga makaluod; Walay bisan kinsa nga nagabuhat ug maayo. Si Jehova nagsud-ong sukad sa langit sa ibabaw sa mga anak sa mga tawo, Sa pagtan-aw kong may usa ba nga nakasabut, Nga nangita sa Dios. Silang tanan nanghisalaag, nangadunot sila sa tingub; Walay bisan kinsa nga nagabuhat ug maayo, wala, walay bisan usa.

Iya ni Jehova ang yuta ug ang pagkapuno niana; Ang kalibutan, ug sila nga mga nanagpuyo niini; Kay siya ang nagtukod niana sa ibabaw sa kadagatan, Ug gipalig-on niya sa ibabaw sa katubigan.

Gikan sa langit nagsud-ong si Jehova; Nakita niya ang tanang mga anak sa mga tawo; Gikan sa dapit sa iyang puloyanan nagasud-ong siya Sa ibabaw sa tanang mga pumoluyo sa yuta. Siya nga nagaumol sa kasingkasing nila ngatanan, Nga nagapalandong sa tanan nila nga mga buhat.

Jehova, pahibaloa ako sa akong katapusan, Ug sa sukod sa akong mga adlaw; Pahibaloa ako sa akong kahuyang. Ania karon, imong gipahamubo ang akong mga adlaw ingon sa mga dapal sa akong mga kamot; Ug ang tibook ko nga kinabuhi ingon lamang sa walay-bili sa imong atubangan: Sa pagkamatuod, ang tagsatagsa ka tawo diha sa iyang labing maayong kahimtang maingon lamang sa kakawangan nga tim-os. (Selah)

Sa diha nga ikaw magasaway sa tawo tungod sa iyang kasal-anan, Ikaw magapala sa iyang katahum sama sa usa ka anunogba: Sa pagkamatuod ang tagsatagsa ka tawo maoy kakawangan lamang. (Selah)

Ania karon, ako natawo sa kasalanan; Ug sa sala gipanamkon ako sa akong inahan.

Ang mga halad sa Dios mao ang espiritu nga mahinulsolon: Ang usa ka nadugmok ug usa ka mahinulsolon nga kasingkasing, Oh Dios, dili mo pagatamayon.

Ang buang miingon sa iyang kasingkasing: Walay Dios. Mga dunot sila, ug nanagbuhat ug dulumtanang kasal-anan; Walay bisan kinsa nga nagabuhat ug maayo. Ang Dios nagsud-ong gikan sa langit sa ibabaw sa mga anak sa mga tawo, Sa pagtan-aw kong aduna bay bisan kinsa nga nakasabut, Nga nangita sa Dios. Ang tagsatagsa kanila mitalikod; sila ngatanan nahimong mahugaw; Walay bisan usa nga nagabuhat ug maayo, wala, walay bisan mausa.

Ug nahinumdum siya nga sila mga unod lamang, Usa ka hangin nga lumalabay lamang ug dili na magabalik.

Oh hinumdumi nga pagkahamubo sa akong panahon: Kay unsang kakawangan nga gibuhat mo sa tanang mga anak sa mga tawo! Kinsa bang tawohana ang mabuhi, ug dili makakita sa kamatayon, Nga magaluwas sa iyang kalag gikan sa gahum sa Sheol? (Selah)

Ang mga adlaw sa among panuigon may kapitoan ka tuig, Kun bisan tungod sa kabaskug may kawaloan ka tuig; Bisan pa niana ang ilang garbo mao lamang ang kabudlay ug kasub-anan; Kay kini sa madali mosaylo, ug kami managpanlupad.

Busa tudloi kami sa pag-isip sa among mga adlaw, Aron makabaton kami ug usa ka kasingkasing nga manggialamon.

Ang akong mga adlaw ingon sa animo nga nagalingay; Ug ako nagmala ingon sa balili. Apan ikaw, Oh Jehova, magapabilin sa walay katapusan; Ug ang imong ngalan nga halandumon ngadto sa tanang mga kaliwatan.

Kay siya nahibalo sa atong kahimtang; Nahinumdum siya nga kita mga abug lamang. Mahitungod sa tawo, ang iyang mga adlaw ingon sa balili; Ingon sa bulak sa kapatagan, mao man ang iyang paglabong. Kay ang hangin molabay sa ibabaw niya, ug kini mahanaw; Ug ang dapit nga gitugkan niini dili na makaila kaniya.

Ginatagoan mo ang imong nawong, sila nangagubot; Nagakuha ka sa ilang gininhawa, nangamatay sila, Ug namalik sa ilang mga abug.

Ang kalangitan mao ang mga langit ni Jehova; Apan gihatag niya ang yuta alang sa mga anak sa mga tawo. Ang mga minatay dili magadayeg kang Jehova, Ni may mausa niadtong mga nanganaug ngadto sa hilum;

Oh Jehova, ikaw nakasusi kanako, ug nahibalo kanako. Ikaw nahibalo sa akong paglingkod ug sa akong pagtindog; Ikaw nakasabut sa akong hunahuna bisan sa halayo. Ikaw nagasusi sa akong alagianan ug sa akong paghigda, Ug ikaw nahibalo sa tanan ko nga mga dalan. Kay walay mausa ka pulong sa akong dila, Kondili, Oh Jehova, ania karon, ang tanan hibaloan nimo.

Kay ikaw ang nag-umol sa akong mga sulod nga bahin: Sa tagoangkan sa akong inahan, imong gitabonan ako. Mohatag ako ug mga pasalamat kanimo; tungod kay makalilisang ug kahibulongan uyamut ang pagbuhat kanako: Kahibulongan man ang imong mga buhat; Ug kini hibaloan kaayo sa akong kalag. Ang akong lawas wala hisalipdi gikan kanimo, Sa diha nga sa tago gibuhat ako, Ug sa pagbuhat nga kahibulongan didto sa mga dapit nga labing ubos sa yuta. Sa wala pa mahingpit ang lawas ko, nakita na sa imong mga mata; Ug diha sa imong basahon nahasulat na ang tanan, Bisan pa ngani ang mga adlaw nga natudlo alang kanako, Sa diha nga wala pay miabut kanila. Pagkabililhon usab sa imong mga hunahuna alang kanako, Oh Dios! Pagkadaku sa hilabihan ang gidaghanon nila! Kong isipon ko sila labing daghan pa sila kay sa gidaghanon sa balas: Sa akong paghimata, ako anaa gihapon kanimo.

Ang tawo sama sa kakawangan: Ang iyang mga adlaw molabay lamang ingon sa anino.

Ayaw pag-ibutang ang inyong pagsalig sa mga principe, Ni sa anak nga lalake sa tawo, nga kaniya walay panabang. Mogula ang iyang gininhawa, sa yuta siya mobalik; Nianang maong adlaw mahanaw ang iyang mga hunahuna.

Kadtong masukihon diha sa kasingkasing maoy usa ka dulumtanan kang Jehova; Apan ang mga mahingpit sa ilang dalan maoy iyang kalipay.

Ang kasingkasing sa hari anaa sa kamot ni Jehova maingon sa mga baha sa tubig: Siya nagapaliso niini sa bisan diin nga siya magabuot. Ang tagsatagsa ka dalan sa usa ka tawo matarung sa iyang kaugalingong mga mata; Apan si Jehova magatimbang sa mga kasingkasing.

Ang adunahan ug ang kabus magakahibalag sila: Si Jehova mao ang nagbuhat kanilang tanan.

Ingon sa iyang paggula gikan sa tagoangkan sa iyang inahan, hubo siya nga mopauli pag-usab ingon sa iyang paggula, ug walay madala bisan unsa sa iyang kabudlay, nga madala unta niya diha sa iyang kamot.

Ang maayong ngalan labi pang maayo kay sa bililhon nga lana; ug ang adlaw sa pagkamatay kay sa adlaw nga natawohan.

Sa pagkatinuod walay tawo nga matarung sa ibabaw sa yuta, nga nagabuhat ug maayo, ug wala magpakasala.

Walay tawo nga may gahum sa espiritu aron sa pagpugong sa espiritu; ni may gahum siya sa pagbuot sa adlaw sa kamatayon: ug walay pagsibug sa gubat; ni ang kadautan magaluwas niadtong naanad niini.

Dautan kini sa tanan nga nabuhat ilalum sa adlaw, nga usa lamang ang mahanabo sa tanan: oo usab, ang kasingkasing sa mga anak nga lalake sa mga tawo napuno sa kadautan, ug ang kabuang mao ang anaa. Sa ilang kasingkasing samtang nga buhi pa sila, ug tapus niini sila mangadto sa mga nangamatay.

Ingon nga ikaw wala masayud kong unsa ang dalan sa hangin, ni giunsa pagtubo sa mga bukog sa tagoangkan niadtong nagamabdos; ingon man usab ikaw wala masayud sa buhat sa Dios nga mao ang nagahimo sa tanan.

Ang tingog sa usa nga nagaingon: Singgit. Ug ang usa miingon: Unsa bay akong isinggit? Ang tanan nga unod balili man, ug ang tanan nga katahum niini maingon man sa bulak sa kapatagan. Ang balili nagakalaya, ang bulak nagakalawos, tungod kay ang gininhawa ni Jehova nagahuyop sa ibabaw niini; sa pagkatinuod ang katawohan balili man.

Mao kini ang gipamulong ni Jehova nga Dios, siya nga nagbuhat sa langit, ug ang nagbuklad kanila; siya nga nagkatag sa yuta ug ang mga nagagikan niini; siya nga nagahatag ug gininhawa sa katawohan nga anaa sa ibabaw niini, ug espiritu kanilang nanaglakaw sa ibabaw niini.

Mao kini ang giingon ni Jehova, ang imong Manunubos, ug siya nga nag-umol kanimo gikan sa tagoangkan: Ako mao si Jehova, nga nagbuhat sa tanang mga butang; nga mao lamang ang nakagbuklad sa mga langit; nga nagakatag sa yuta (kinsa bay uban kanako?);

Ako, bisan ako gayud mao siya nga nagalipay kaninyo; kinsa ba ikaw nga mahadlok man ikaw sa tawo nga mamatay, ug sa anak nga lalake sa tawo nga pagahimoon nga ingon sa balili;

Kitang tanan sama sa mga carnero nanghisalaag; ang tagsatagsa kanato misimang sa iyang kaugalingon nga dalan; ug gibutang ni Jehova diha kaniya ang kasal-anan nato nga tanan.

Kay akong mga hunahuna dili mao ang inyong mga hunahuna, ni ang inyong mga dalan akong mga dalan, nagaingon si Jehova. Kay maingon nga ang mga langit hataas kay sa yuta, mao man ang akong mga dalan labi pang hataas kay sa inyong mga dalan, ug ang akong mga hunahuna kay sa inyong mga hunahuna.

Kay kami nga tanan nangahimo nga ingon sa usa nga mahugaw, ug ang tanan namo nga pagkamatarung ingon sa usa ka saput nga nahugawan; ug kaming tanan mangalaya ingon sa usa ka dahon; ug ang among mga kasal-anan, sama sa hangin, nagapalid kanamo. Ug walay mausa nga nagatawag sa imong ngalan, nga nagapadasig sa iyang kaugalingon aron sa paggakus kanimo; kay gitagoan mo ang imong nawong gikan kanamo, ug imong gipawagtang kami pinaagi sa among kasal-anan. Apan karon, Oh Jehova, ikaw mao ang among Amahan; kami yuta nga kolonon, ug ikaw mao ang among magkokolon; ug kaming tanan binuhat man sa imong kamot.

Sa wala pa ikaw buhata nako diha sa tiyan naila ko na ikaw, ug sa wala pa ikaw mogula sa tagoangkan gibalaan ko na ikaw; gitudlo ko ikaw nga manalagna alang sa mga nasud.

Ug labaw ang kangil-ad nga inyong nahimo kay sa nahimo sa inyong mga amahan; kay, ania karon, kamong tagsatagsa nagasunod sa katig-a sa inyong dautan nga kasingkasing, mao nga kamo wala managpatalinghug kanako.

Mao kini ang giingon ni Jehova: Tinunglo kadtong tawo nga nagasalig sa tawo, ug nagahimo sa unod nga maoy iyang bukton, ug kansang kasingkasing mibiya kang Jehova.

Ang kasingkasing malimbongon labaw sa tanang mga butang, ug hilabihan gayud pagkadautan: kinsay makasusi niini? Ako, si Jehova, magasusi sa hunahuna, ako magasulay sa kasingkasing, bisan pa ngani sa paghatag sa tagsatagsa ka tawo sumala sa iyang mga kagawian, sumala sa bunga sa iyang mga buhat.

Ania karon, ang tanang mga kalag ako man, ingon man ang kalag sa amahan, ingon man usab ang kalag sa anak nga lalake ako man: ang kalag nga makasala, kini mamatay.

Hatagan ko usab kamo sa usa ka bag-o nga kasingkasing, ug ang usa ka bag-ong espiritu igabutang ko sa sulod ninyo; kuhaon ko ang batoon nga kasingkasing gikan sa inyong unod, ug hatagan ko kamo sa usa ka kasingkasing nga unod.

Mao kini ang giingon sa Ginoong Jehova niining mga bukog: Ania karon, akong pasudlon ang gininhawa kaninyo, ug kamo mangabuhi. Ug ipahamutang ko ang mga kusog diha kaninyo, ug kamo patuboan ko sa mga unod, ug tabonan ko kamo sa panit ug sudlan ko kamo sa gininhawa, ug kamo mangabuhi; ug kamo managpakaila nga ako mao si Jehova.

Apan sa nakita niya ang mga panon sa katawohan, giabut siya ug kalooy kanila, kay sila nagakasubo ug nagakatibulaag ingon sa mga carnero nga walay magbalantay.

Apan bisan pa ang mga buhok sa inyong ulo naisip nga tanan. Busa dili kamo managkahadlok; kamo mga labaw pa ug bili kay sa daghan nga mga langgam.

Ang tawong maayo, gikan sa iyang maayong bahandi nagakuha ug mga maayong butang; ug ang tawong dautan, gikan sa iyang dautang bahandi nagakuha ug dautang mga butang.

Apan ang mga butang nga nagagula sa baba, nagagikan sa kasingkasing, ug kini nagahugaw sa tawo. Kay sa kasingkasing nagagikan ang dautang mga hunahuna: mga pagpatay sa isigkatawo, mga pagpanapaw, mga pagpakighilawas, mga pangawat, mga bakak nga pagsaksi, mga pagpasipala.

Apan si Jesus miingon: Pasagdi ninyo ang mga bata, ug dili ninyo pagdid-an nga manganhi kanako, kay alang kanila ang gingharian sa langit.

Managtukaw ug manag-ampo kamo, aron dili kamo masulod sa panulay. Ang espiritu, sa pagkamatuod andam; apan ang lawas maluya.

Kay gikan sa sulod sa kasingkasing sa mga tawo manggula ang mga mangil-ad nga mga hunahuna: ang mga pagpakighilawas, ang mga pagpangawat, ang mga pagbuno, ang mga pagpanapaw, Ang mga kahikaw, ang mga pagkadautan, ang paglimbong, ang kaulag, ang dautang tinan-awan, ang pagpasipala, ang pagpalabilabi, ang binuang; Ngatanan kining dautan nga mga butang sa sulod nagagikan, ug makahugaw sa tawo.

Apan sukad sa pagtukod sa kalibutan, lalake ug babaye iyang gibuhat sila. Tungod niini pagabiyaan sa usa ka tawo ang iyang amahan ug ang iyang inahan ug makighiusa sa iyang asawa. Ug silang duha magausa ra ka unod. Busa dili na sila duruha, kondili usa na lamang ka unod. Busa ang gihiusa sa Dios dili pagabulagon sa tawo.

Ug si Jesus miingon kaniya: Nganong ginganlan mo ako ug maayo? Walay bisan kinsa nga maayo, kondili usa lamang, ang Dios.

Ang maayong tawo gikan sa maayong bahandi sa iyang kasingkasing magapagula sa maayo; ug ang dautang tawo gikan sa dautang bahandi sa iyang kasingkasing magapagula sa dautan, kay ang baba magasulti gikan sa kadagaya sa kasingkasing.

Apan bisan pa ang mga buhok sa inyong ulo ginaisip ang tanan. Ayaw kahadlok: mga mahal pa kamo kay sa daghang mga langgam nga gagmay.

Apan sa tanan nga nanagdawat kaniya, kanila naghatag siya sa katungod sa pagkahimong mga anak sa Dios, kanila nga nanagtoo sa iyang ngalan: Nga nangatawo, dili sa dugo, bisan sa kabubut-on sa unod, bisan sa kabubuton sa tawo, kondili sa Dios.

Apan si Jesus wala gayud mosalig sa iyang kaugalingon kanila, tungod kay siya nakaila sa tanang mga tawo; Ug tungod kay wala siya magki-nahanglan nga may bisan kinsa nga magapamatuod mahitungod sa tawo; kay siya sa iyang kaugalingon nahibalo sa anaa sa tawo.

Si Jesus mitubag ug miingon kaniya: Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, naga-ingon ako kanimo, gawas kong ang tawo magapakatawo pag-usab, dili siya makakita sa gingharian sa Dios. Si Nicodemo miingon kaniya: Unsaon sa tawo ang pagpakatawo kong siya tigulang na? Makasulod ba siya pag-usab sa tiyan sa iyang inahan, ug magpakatawo? Mitubag si Jesus: Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kanimo: Gawas kong ang tawo magpakatawo sa tubig ug sa Espiritu, dili siya makasulod sa gingharian sa Dios. Ang gianak sa unod, unod man; ang gianak sa Espiritu, espiritu man. Dili ka mahibulong nga ako nagsulti kanimo: Kinahanglan magpakatawo kamo pag-usab.

Kay gihigugma sa Dios ang kalibutan, sa pagkaagi nga gihatag niya ang iyang Anak nga ugtong, aron ang tanan nga motoo kaniya dili mawala, kondili may kinabuhi nga walay katapusan.

Ug kini mao ang paghukom sa silot; nga ang kahayag mianhi sa kalibutan, ug ang mga tawo nahigugma sa kangitngit labi kay sa kahayag; kay ang ilang mga buhat mga dautan.

Ug siya miingon kanila: Kamo mga taga-ilalum, ako taga-itaas; kamo taga-dinhi mining kalibutana: ako dili taga-dinhi niining kalibutana. Busa miingon ako kaninyo nga mangamatay kamo sa inyong mga sala; kay kong kamo dili managpanoo, nga ako mao si Cristo, mangamatay kamo sa inyong mga sala.

Dili usab siya pagaalagaran sa mga kamot sa mga tawo, ingon sa nagkinahanglan pa siya sa bisan unsang butang, sa nakita nga siya gayud ang nagahatag sa tanan sa kinabuhi, ug sa gininhawa, ug sa tanang mga butang. Ug sa usa gibuhat niya ang tanan nga nasud sa katawohan aron sa pagpuyo sa tibook, nga nawong sa yuta; ug kanila gitagana nga daan ang pagpasunodsunod sa mga panahon, ug ang mga utlanan sa ilang puloy-anan; Aron pagapangitaon nila ang Dios, basin da nga mahikapan siya ug ilang hikit-an siya; bisan dili siya halayo sa tagsatagsa kanato. Kay kaniya nabuhi kita, ug nagalihok kita, ug nagabaton sa atong pagkamao; sumala usab sa giingon sa uban sa inyong kaugalingong mga magbabalak: Kay kaliwat usab kita niya.

Kay ang kaligutgut sa Dios ginapadayag gikan sa langit batok sa tanan nga pagkadilidiosnon ug sa pagkadilimatarung sa mga tawo, nga nanagpugong sa kamatuoran pinaagi sa pagkadilimatarung.

Sa nagsugid sa ilang kaugalingon nga sila mga makinaadmanon, nanga-himong buang sila. Ug giilisan nila ang himaya sa dilimadunoton nga Dios sa pagkasama sa larawan sa tawo nga madunoton, ug sa mga langgam, ug sa mga mananap nga may upat ka tiil, ug sa mga nagakamang sa yuta. Tungod niini ang Dios nagtugyan kanila ngadto sa mga kailibgon sa ilang mga kasingkasing ngadto sa kahugawan, aron ang ilang mga lawas magmatalamayon diha sa ilang kaugalingon.

Kana dili mahimo! Sa pagkamatuod, pasagdi nga ang Dios hipalgan nga maminatud-on, apan ang tanan nga tawo bakakon, ingon sa nahasulat: Aron pakamatarungon ka sa imong mga pulong; ug modaug ka kong ikaw pagahukman.

Ingon sa nahasulat na: Walay bisan kinsa nga matarung; bisan usa lamang: Walay bisan kinsa nga nakasabut; walay bisan kinsa nga nagapangita sa Dios. Silang tanan nanagpalayo; sa tingub sila nangahimong walay pulos. Walay bisan kinsa nga nagabuhat ug maayo; walay bisan usa na lamang.

Kay ang tanan nanagpakasala, ug nawad-an sa himaya sa Dios;

Busa, ingon nga pinaagi sa usa ka tawo, misulod ang sala sa kalibutan, ug pinaagi sa sala ang kamatayon; ug tungod niana, ang kamatayon mikaylap sa tanang mga tawo, kay niana ang tanan nakasala;

Kun wala ba ninyo hibaloi nga kitang tanan nga gibautismohan kang Cristo Jesus, gibautismohan ngadto sa iyang kamatayon? Busa gilubong kita uban kaniya pinaagi sa pagbautismo ngadto sa iyang kamatayon; aron nga sama kang Cristo nga gibanhaw gikan sa mga minatay pinaagi sa himaya sa Amahan, mao man usab kita angay nga magalakaw sa bag-ong kinabuhi. Kay kong kita nahiusa uban kaniya sa pagkasama sa iyang kamatayon, kita mahisama usab sa iyang pagkabanhaw; Sa hingbaloan kini, nga ang atong tawo nga daan gilansang sa cruz uban kaniya, aron ang lawas sa sala pagalaglagon, aron kita dili na maulipon sa sala. Kay ang namatay gipakamatarung gikan sa sala. Apan kong nangamatay kita uban kang Cristo, mitoo kita nga mabuhi usab kita uban kaniya. Sa hingbaloan ta, nga si Cristo nga gibanhaw gikan sa mga minatay, dili na gayud mamatay; ang kamatayon dili magahari kaniya. Kay ang kamatayon nga iyang namatyan, mao ang iyang namatyan ngadto sa sala sa makausa nga sa gihapon; apan ang kinabuhi nga iyang gikinabuhi mao ang kinabuhi nga alang sa Dios. Sa ingon niana isipa usab ninyo ang inyong kaugalingon nga mga patay ngadto sa sala, apan mga buhi kamo ngadto sa Dios diha kang Cristo Jesus nga atong Ginoo. Busa ayaw ninyo itugot nga magahari ang sala sa inyong lawas nga may kamatayon, sa pagtuman sa mga kailibgon niini. Ug dili usab ninyo itugyan ang mga bahin sa inyong lawas ngadto sa sala ingon nga mga ginamiton sa pagkadilimatarung; kondili itugyan ninyo ang inyong kaugalingon ngadto sa Dios, ingon nga mga buhi gikan sa mga minatay, ug ang inyong mga bahin sa lawas ingon nga mga ginamiton sa pagkamatarung alang sa Dios.

Nagasulti ako ingon nga tawo tungod sa kaluyahon sa inyong unod; kay ingon nga inyong gitugyan ang inyong mga bahin sa lawas ingon nga mga ulipon sa kahugawan ug sa pagkamasupilon ngadto sa pagkamasupilon, ingon usab karon nga itugyan ninyo ang inyong mga bahin sa lawas, ingon nga mga ulipon sa pagkamatarung ngadto sa pagkabalaan.

Kay sa diha pa kita sa unod, ang mga kailibgon nga makasasala, nga gipakita pinaagi sa Kasugoan, nagabuhat sa sulod sa atong mga bahin sa lawas, aron makapamunga ug mga bunga ngadto sa kamatayon.

Kay ako nahibalo nga kanako, kong sayron, sa akong unod, walay nagapuyo nga maayong butang; kay ang pagbuot ania man kanako, apan ang pagbuhat sa maayo wala dinhi kanako.

Pagkaalaut ko nga tawo! Kinsa ang magaluwas kanako gikan sa lawas niining kamatayon?

Kay ang wala mahimo sa Kasugoan, tungod sa iyang pagkaluya pinaagi sa unod, ang Dios, nga nagpadala sa iyang kaugalingon nga Anak sa pagkasama sa unod nga makasasala, ug tungod sa sala, naghukom sa silot sa sala diha sa unod. Aron ang gikinahanglan sa Kasugoan matuman sa sulod nato, nga wala mag-kinabuhi uyon sa unod, kondili uyon sa Espiritu. Kay kadtong mga nanagsunod sa unod, managtagad sa mga butang sa unod: apan ang mga nanagsunod sa Espiritu, sa mga butang sa Espiritu. Kay ang hunahuna sa unod mao ang kamatayon; apan ang hunahuna sa Espiritu mao ang kinabuhi ug ang pakigdait. Kay ang hunahuna sa unod maoy pagpakig-away batok sa Dios; kay kini dili magpasakup sa Kasugoan sa Dios, ug dili gayud mahimo kini. Ug kadtong mga anaa sa unod, dili makapahimuot sa Dios. Apan kamo wala diha sa unod, kondili sa Espiritu, kong matuod nga ang Espiritu sa Dios nagapuyo diha kaninyo. Apan kong adunay tawo nga wala magbaton sa Espiritu ni Cristo, kini siya dili iya.

Kay kong magkinabuhi kamo nga uyon sa unod, mangamatay gayud kamo; apan kong tungod sa Espiritu gipamatay ninyo ang mga buhat sa lawas, mangabuhi gayud kamo.

Nga mao, dili ang mga anak sa unod nga mao ang mga anak sa Dios; kondili ang mga anak sa saad mao ang ginaisip nga kaliwat.

Kondili isul-ob ninyo ang Ginoong Jesucristo, ug dili kamo managtagana alang sa unod sa pagtagbaw sa mga kailibgon niini.

Karon, ang tawo sa daan nga kinaiya wala magadawat sa mga butang sa Espiritu sa Dios, kay alang kaniya binuang sila; ug siya dili arang makaila kanila, kay sila gigahin sa paagi nga espirituhanon.

Wala ba kamo manghibalo nga kamo templo sa Dios, ug nga ang Espiritu sa Dios nagapuyo diha kaninyo? Kong may tawo nga magalaglag sa templo sa Dios, ang Dios magalaglag kaniya; kay ang templo sa Dios balaan, ug mao kana kamo.

Kun wala ba kamo manghibalo nga ang inyong lawas mao ang templo sa Espiritu Santo nga anaa kaninyo nga inyong nabatonan gikan sa Dios? ug dili na kamo inyo sa inyong kaugalingon. Kay pinalit kamo sa usa ka bili: busa, himayaon ninyo ang Dios sa inyong lawas ug sa inyong espiritu, nga mga iya sa Dios.

Tungod kay pinaagi sa usa ka tawo miabut ang kamatayon, pinaagi usab sa usa ka tawo miabut ang pagkabanhaw sa mga minatay. Kay ingon nga kang Adam ang tanan nangamatay, ingon man usab kang Cristo ang tanan mangabuhi.

Ang tanan nga unod dili managsama ang ilang unod; kondili may usa nga unod sa mga tawo, ug usa nga unod sa mga mananap, ug usa nga unod sa mga isda, ug usa nga sa mga langgam.

Ingon man usab niini ang pagkabanhaw sa mga minatay. Ginapugas sa pagkamadunoton, ginabanhaw sa pagka-dilimadunoton. Ginapugas sa kaulawan, ginabanhaw sa himaya; ginapugas sa kahuyang, ginabanhaw sa gahum. Ginapugas nga lawas sa kinaiya, ginabanhaw sa lawas nga espirituhanon. Kong may lawas nga sa kinaiya, may lawas usab nga espirituhanon. Ingon man usab niini ang nahasulat: Ang nahauna nga tawo, nga si Adam, nahimo nga kalag nga buhi; ang katapusan nga Adam, usa ka espiritu nga maghahatag sa kinabuhi. Apan ang espirituhanon dili mao ang nahauna, kondili ang lawasnon; sa human niini ang espirituhanon. Ang nahauna nga tawo iya sa yuta, yutan-on; ang ikaduha nga tawo, ang Ginoo, gikan sa langit. Kong unsa ang yutan-on, mao usab sila kadtong mga yutan-on: ug kong unsa ang langitnon, mao usab sila kadtong mga langitnon. Ug ingon nga gidala nato ang dagway sa yutan-on, pagadad-on ta usab ang dagway sa langitnon. Karon ginaingon ko kini, mga igsoon, nga ang unod ug dugo dili makapanunod sa gingharian sa Dios; bisan ang pagkamadunoton dili makapanunod sa pagka-dilimadunoton.

Tungod niana kami wala magpakaluya; apan bisan ang among tawohanong kinabuhi nagakaanam ug kadunot, ang sa sulod nagakabag-o sa matag-adlaw.

Kay atong hingbaloan, nga kong ang balay nga yutan-on nga atong balongbalong, mabungkag, kita may usa ka tinukod gikan sa Dios, usa ka balay nga dili binuhat sa kamot, balay nga walay katapusan sa mga langit. Kay sa pagkamatuod dinhi mini nagaagulo kita, nga nangandoy nga masul-oban kita sa atong puloy-anan nga gikan sa langit; Kong ugaling matuod nga nasul oban kita, dili kita hikaplagan nga mga hubo. Kay sa pagkamatuod kita nga ania niining balongbalong, nagaagulo, sanglit hingbug-atan kita; kay dili kita buot nga mahuboan, kondili nga masul-oban kita, aron ang pagka-may-kamatayon pagalamyon sa kinabuhi.

Busa, mga hinigugma, sa nabatonan nato kini nga mga saad, managhinlo kita sa tanan nga kahugawan sa unod ug sa espiritu, magmahingpit sa pagkabalaan diha sa kahadlok sa Dios.

Walay Judio, ni Greciahanon; walay ulipon, ni dili-ulipon; walay lalake, ug babaye; kay kamong tanan nahimong usa kang Cristo Jesus.

Busa giingon ko: Maggawi kamo sumala sa Espiritu, ug dili kamo magatuman sa kailibgon sa unod. Kay ang unod nagakaibug batok sa Espiritu, ug ang Espiritu batok sa unod; kay kini sila nagasupakay ang usa ug usa, aron dili ninyo pagbuhaton ang mga butang nga buot ninyo.

Ug sila nga mga iya ni Cristo, gilansang nila sa cruz ang unod uban sa mga tinguha nga lawasnon ug sa mga kailibgon niini.

Kay kadtong nagapugas alang sa iyang kaugalingong unod, gikan sa unod magaani sa pagkadunot; apan kadtong nagapugas alang sa Espiritu, gikan sa Espiritu, magaani ug kinabuhi nga walay katapusan.

Nga sa taliwala nila nanagkinabuhi usab kita kaniadto diha sa mga kailibgon sa atong unod, nga nanagbuhat sa kabubut-on sa unod ug sa mga hunahuna; ug sa kinaiya sa mga anak sa kaligutgut, bisan ingon usab sa uban.

Nga gingitngitan ang ilang pagsabut, nga nahamulag sa kinabuhi sa Dios, pinaagi sa kaburong nga anaa kanila, tungod sa pagpatig-a sa ilang kasingkasing;

Kay alang kanako ang pagkinabuhi mao si Cristo; ug ang pagkamatay mao ang pagdaug.

Kay kita mao ang circuncicion, nga nagaalagad tungod sa Espiritu sa Dios, ug nagahimaya diha kang Cristo, ug walay pagsalig sa unod.

Kay daghan ang nagagawi nga mahitungod kanila giingon ko kamo sa makadaghan, ug karon igaingon ko uban ang paghilak, nga sila mao ang mga kaaway sa cruz ni Cristo; Kang kansang katapusan mao ang pagkawala, kang kansang dios mao ang tiyan, ug kang kansang himaya anaa sa ilang kaulawan, nga nagatagad sa mga butang yutan-on. Kay ang atong pagka-lungsoranon atua sa langit, diin magagikan usab ang Manluluwas nga atong gipaabut, ang Ginoong Jesucristo. Nga magaumol pagbag-o sa lawas sa atong pagpaubos, nga ipahiuyon sa lawas sa iyang himaya, sumala sa pagbuhat diin siya makahimo bisan sa pagsakup sa tanang mga butang ngadto sa iyang kaugalingon.

Magmatngon kamo, aron dili kamo mabihag pinaagi sa filosofia ug sa pag-limbong nga walay-pulos, sumala sa gikabilinbilin nga sugilon sa mga tawo, sumala sa mga bata nga pagtolon-an sa kalibutan, ug dili sumala kang Cristo.

Nga didto walay Greciahanon ug Judio, circuncicion ug dili cinircuncicionan, dumuloong, taga-Scita, ulipon, tawong may kagawasan; apan si Cristo mao ang tanan ug anaa sa tanan.

Ug ang Dios gayud sa pakigdait, magabalaan kaninyo sa bug-os; ug pagabantayan ang tibook ninyo nga espiritu, ug kalag, ug lawas, sa pagkadili-badlonganon hangtud sa pag-anhi sa atong Ginoong Jesucristo.

Kay wala kitay gidala nganhi sa kalibutan, ug mahayag nga wala usab kitay pagadad-on ngadto sa gawas.

Kay ang Dios wala maghatag kanato sa espiritu sa kahadlok; kondili sa gahum, ug sa gugma, ug sa kabuotan.

Kay ang mga tawo magamahigugmaon sa ilang kaugalingon, mahigugmaon sa salapi, andakan, palabilabihon, mapasipad-anon, masukihon sa mga ginikanan, dili mapasalamaton, dili balaan, Walay gugma nga kinaiya, dili malukmay, tigbutangbutang, dili mapugnganon, mapintas, walay gugma sa maayo. Mga mabudhion, mga gahig-ulo, hambugiro, mahigugmaon sa mga kalingawan labi kay sa paghigugma sa Dios; Nga nagabaton sa dagway sa pagka-diosnon, apan nanagdumili sila sa gahum niini. Magpahilayo ka usab gikan niini kanila.

Alang sa mga maputli, ang tanang mga butang maputli; apan alang kanila nga mga mahugaw ug dili matinohoon, walay bisan unsa usab nga maputli, kondili ang ilang hunahuna ug kaisipan mahugaw usab. Nagasugid sila nga nakaila sila sa Dios; apan sa ilang mga buhat ginalimod siya nila, sanglit mga makaluod sila ug mga dilimasinulondon, ug alang sa tanang maayong buhat, sila dunot ug kasingkasing.

Apan may usa nga nagapamatuod, sa usa ka dapit nga nagaingon: Unsa ba ang tawo nga nagamatinagdanon man ikaw kaniya? Kun ang anak sa tawo nga ikaw nagaduaw man kaniya? Gibuhat mo siya nga ubos ug diyutay lamang kay sa mga manolonda; gipurongpurongan mo siya uban sa himaya ug kadungganan, ug gipahaluna mo siya ibabaw sa mga buhat sa imong mga kamot; Gisakup mo ang tanang mga butang sa ilalum sa iyang mga tiil. Kay sa pagsakup niya sa tanang mga butang, wala siyay gibiyaan nga wala isakup kaniya. Apan karon wala pa nato makita ang tanang mga butang nga nasakup kaniya.

Busa sanglit kay ang mga anak umalambit man sa unod ug dugo, sa maong pagkaagi, siya usab miambit niini, aron tungod sa kamatayon pagawagtangon niya pinaagi sa kamatayon ang may gahum sa kamatayon, nga mao ang yawa; Ug pagaluwason niya ang tanan nga tungod sa kahadlok sa kamatayon nagpasakup sa pagkaulipon sa tibook nila nga kinabuhi.

Kay ang pulong sa Dios buhi ug maabtik, ug labi pang mahait kay sa bisan unsa nga espada nga duha ing sulab, ug nagadulot hangtud sa pagkabahin sa kalag ug sa espiritu, sa mga lutahan ug sa mga utok sa bukog, malagmit sa pag-ila sa mga hunahuna ug sa mga tuyo sa kasingkasing. Ug walay binuhat nga dili madayag sa iyang atubangan; kondili ang tanang mga butang mga hubo ug binuksan sa atubangan sa mga mata niadtong atong pagahatagan ug cuenta.

Ug ingon nga kini ginatudlo alang sa mga tawo ang pagkamatay sa makausa, ug sa tapus niini ang paghukom;

Apan ang tagsatagsa ka tawo ginatintal sa diha nga ginaguyod ug ginauloulohan siya sa iyang kaugalingon nga kailibgon: Unya ang kailibgon, sa human makapanamkon, manganak sa sala; ug ang sala, sa mamagulang na, magaanak sa kamatayon. Mga hinigugmako nga mga igsoon, dili kamo magpalimbong;

Kay maingon nga patay ang lawas nga bulag sa espiritu, mao man usab ang pagtoo nga bulag sa mga buhat patay man.

Nan karon, kamong mga nagaingon: Karon, kun ugma, moadto kami sa mao nga lungsod ug mopabilin kami didto ug usa ka tuig, ug managpatigayon kami, ug mahiagum kami sa ganancia. Apan wala kamo manghibalo kong unsa ang mahatabo sa pagkaugma. Unsa ba ang inyong kinabuhi? Sa pagkamatuod, sama lamang sa usa ka inalisngaw, nga sa makadiyut magapadayag, ug sa ulahi mahanaw lamang;

Kay, ang tanan nga unod sama sa balili, ug ang tanan nga himaya niini sama sa bulak sa balili; malaya ang balili, ug matagak ang iyang bulak:

Mga hinigugma, nagapakilooy ako kaninyo ingon nga mga dumuloong ug lumalangyaw, nga maglikay kamo sa mga kailibgon nga lawasnon, nga nagapakiggubat batok sa kalag;

Dili ninyo higugmaon ang kalibutan, bisan ang mga butang nga anaa sa kalibutan. Kong ang uban mahigugma sa kalibutan, ang gugma sa amahan wala kaniya. Kay ang tanan nga anaa sa kalibutan: ang mga kailibgon sa unod, ug ang mga kailibgon sa mga mata, ug ang pangandak sa kinabuhi, dili iya sa Amahan, kondili iya sa kalibutan. Ug ang kalibutan nagaagi, ug ang mga kailibgon niini, apan ang nagabuhat sa kabubut-on sa Dios, nagapadayon sa walay katapusan.

Tan-awa ninyo kong daw unsa nga gugmaha ang gihatag kanato sa Amahan nga ginganlan kita nga mga anak sa Dios, ug mao man gayud kita. Tungod niini wala makaila kanato ang kalibutan; kay kini wala makaila kaniya.

Ug luwason ninyo ang uban, nga agawon ninyo sila gikan sa kalayo; ug sa uban malooy kamo nga may kahadlok, nga magadumot bisan pa sa bisti nga nabulingan sa unod.

Ania karon, moanhi siya uban sa mga panganod, ug ang tanang mata makakita kaniya, ug kadto sila nga mga naglansang kaniya, ug ang tanang mga banay sa yuta managkasubo tungod kaniya. Mao gayud kini, Amen.