03 – Manuśa

Paľis o Del phenďa: „Aven keras manušes pre amaro obrazis the pre amari podoba, hoj te vladňinen upral o moroskre ribi, upral o ňeboskre čirikle the upral savore džviri, so pes cirden pal e phuv.“ Avke o Del stvorinďa manušes pre peskro obrazis, pro obrazis le Devleskro les stvorinďa. Stvorinďa len sar muršes the džuvľa. O Del len požehňinďa a phenďa lenge: „Aven plodna a rozmnožinen tumen, pherdžaren e phuv a zalen tumenge la! Vladňinen upral o moroskre ribi, upral o ňeboskre čirikle the upral savore dziva džviri.“ Paľis o Del phenďa: „Dav tumenge savore rastlini pre caľi phuv, andre save hin o semena, the savore stromi, pre save barol ovocje, andre save hin o semena; oda ela tumenge pro chaben. A savore džvirenge pre phuv, savore čiriklenge pro ňebos, the savore tvorenge, so pes cirden pal e phuv, andre kaste hin o dichos le dživipnaskro, dav savore zelena rastlini pro chaben.“ A sas avke.

Akor o RAJ, o Del, kerďa le manušes le prachostar pal e phuv a phurdľa leske andro nakh o dichos le dživipnaskro a o manuš chudňa te dživel.

Paľis o RAJ, o Del, phenďa: „Nane mištes te dživel le manušeske korkoreske. Kerava leske pomoca, savi leske ela rovnocenno.“

Akor o Adam phenďa: „Kada imar hin akana o kokalos mire kokalendar a o ťelos mire ťelostar! Avľa avri le romestar, a vašoda pes vičinela romňi.“ Vašoda omukela o rom peskra da the peskre dades a ela jekhetane la romňaha a on duj džene ena jekh ťelos. O Adam the leskri romňi sas lange a na ladžanas pes.

Phares kereha buči a spocisaľoha, te kameha te chal, medik na džaha pale andre phuv, bo la phuvatar salas kerdo a andre phuv pale džaha.“

Kada hin le Adamoskro rodokmeňos. Sar o Del stvorinďa le manušen, kerďa len pre peskri podoba. Sar muršes the džuvľa len stvorinďa, požehňinďa len a diňa lenge nav „o manuša“.

O RAJ phenďa: „Miro Duchos pes furt na trapinela le manušeha, bo hino ča ťelos, a leskro dživipen ľikerela ča šel the biš (120) berš.“

O RAJ dikhľa, hoj o nalačhipen le manušengro pre phuv hino igen baro a hoj savoro, so gondoľinel o manuš andre peskro jilo, hin furt ča nalačho. Vašoda o RAJ igen bajinelas, hoj kerďa le manušes, a andre leskro jilo sas bari dukh.

Ale o manuša pre phuv sas anglo jakha le Devleskre igen musarde le binoha a všadzik sas ča o maribena. O Del dikhľa, hoj e phuv hiňi musarďi le binostar, bo savore manuša pre phuv dživenas igen binošno dživipen.

E voňa la obetakri sas le RAJESKE pre dzeka a phenďa peske: „Imar šoha na prekošava e phuv vaš oda, so o manuša kerena. Kajte džanav, hoj le manušengro jilo imar čhavorestar džal pal o nalačho. Imar šoha na murdarava avri savoro, so dživel, avke sar oda akana kerďom.

Se andro rat hin o dživipen le ťeloskro. Me tumenge diňom o rat, hoj leha te keren pro oltaris o obrados pro zmjereňje vaš tumaro dživipen. Le rateha, andre savo hin o dživipen, pes dochudel o zmjereňje.

O RAJ lel o dživipen a del o dživipen, bičhavel andro Šeol a lel odarik avri.

Ale o RAJ leske phenďa: „Ma dikh pre oda, sar dičhol avral a savo hino učo, bo me mange kales na kidňom avri. Me na dikhav avke sar o manuš, bo o manuš dikhel ča oda, so hin anglo jakha, ale me dikhav andro jilo.“

a phenďa: „Lango avľom andral o per la dakro a lango džava pale pre oda than, khatar avľom. O RAJ diňa a o RAJ iľa. Mi el lašardo o nav le RAJESKRO!“

Te o Del pes na mukel aňi pre peskre sluhi a peskre aňjelenge rachinel e chiba, akor sar oda ela olenca, ko hine la čikatar a o zakladi len hin andro prachos? On ena zňičimen sigeder sar o moľos,

Se amen sam ča idžeskre a na džanas ňič, bo amare dživesa pre phuv hine ča sar ciňos.

Tire vasta man kerde a sforminde. A akana man kames calkom te zňičinel? Mangav tut, ma bister, hoj man kerďal čikatar. Visareha man pale pro prachos? Či man na čhiďal avri sar o thud a zahusťinďal sar o ciral? Urďal pre ma o mas the e cipa, prephandľal mange o kokala le žilenca. Tu man diňal dživipen a presikaďal mange tiro kamiben; starinehas tut pal ma a ľikerehas miro duchos.

Andre leskro vast hin o dživipen savorengro, so dživen, the o dichos savore manušengro.

„Dojekh manuš dživel ča sikra a hin les pherdo pharipen. Kvitňisaľol sar e kvitka a šučol avri, našľol sar o ciňos a na ľikerel avri.

Le manušeske hin dine leskre dživesa a tu rachines leskre čhona, tu leske thoďal o hraňici, save našťi predžal.

Ta akor keci buter o džungalo the previsardo manuš, savo pijel o nalačhipen sar o paňi!?

Se na predžana but berša a džava pro drom, pal savo imar na avava pale.“

Ta akor keci frimeder o manuš, so hino sar kirmo; o čhavo le manušeskro, so hino ča kirmoro!“

medik ča dživava a ela andre ma o dichos le Devleskro, mire mujestar na džala avri o nalačhipen a miri čhib na vakerela o klamišagos.

O Duchos le Devleskro man stvorinďa, o dichos le Nekzoraledereskro man del o dživipen.

phučav: „So hin o manuš, hoj pre leste gondoľines? So hin o čhavo le manušeskro, hoj tut pal leste starines?“

Kerďal lestar pro sikra cikneder sar o aňjela; diňal les e slava the e pačiv sar e koruna. Ačhaďal les te vladňinel upral tire vastengre buča, savoro leske thoďal tel o pindre: le bakren, le dobitkos, the le dzive džviren, le čiriklen andro luftos, le riben andro paňi, the savoro, so plavinel andro moros.

Oleske, ko ľidžal o bašaviben. Le Davidoskro žalmos. O diline peske phenen andro jilo: „Nane Del!“ Previsarde hine a keren o džungale veci; nane ňiko, ko kerďahas o lačhipen. O RAJ dikhel andral o ňebos pre savore manuša, dikhel, či hin vareko goďaver, ko rodel le Devles. Sako pes visarďa het, sako ačhiľa nalačho; nane ňiko, ko kerďahas o lačho, nane aňi jekh.

Le Davidoskro žalmos. Le RAJESKRI hiňi e phuv the savoro, so andre hin, o svetos the ola, ko andre dživen; se ov les zathoďa pro mori a ačhaďa pro paňa.

Andral o ňebos o RAJ dikhel tele a dikhel savore manušen; ole thanestar, kaj ov bešel, pozorinel savoren, ko bešen pre phuv. Ov sakoneske stvorinďa o jilo a dikhel savoro, so keren.

„RAJEJA, de mange te džanel, kana merava a keci dživesa man mek hin, hoj te achaľuvav, sar sig miro dživipen našľola. Dikh, diňal man ajso cikno časos sar pre burňik a miro dživipen tuke dičhol sar ňič.“ Dojekh manuš hin ča sar balvaj, kajte sar zorales ačhel.

Sar dovakeres a mares le manušes vaš o binos, ňičines oda, pal soste leske džal, avke sar o moľos, so chal o gada — čačes, dojekh manuš hin ča para.

He, binošno som, kanastar uľiľom; binošno, kanastar manca e daj khabňiľa.

E obeta, savi o Del kamel, hin o pokorno duchos; Devla, tu na odčhives le manušes, saves hin pokorno the prephaglo jilo.

Oleske, ko ľidžal o bašaviben pal o machalat. O maskil le Davidoskro. O diline peske phenen andro jilo: „Nane Del!“ Previsarde hine a keren o džungale veci; nane ňiko, ko kerďahas o lačhipen. O Del dikhel andral o ňebos pro manuša; dikhel, či hin vareko goďaver, ko rodel le Devles. Sako pes visarďa het, sako ačhiľa nalačho, nane ňiko, ko kerďahas o lačho, nane aňi jekh.

Na bisterďa, hoj on hine ča ťelos, balvajori, so predžal a na avel pale.

Ma bister, savo charno hin miro dživipen! Savore manušen stvorinďal pre oda, hoj te meren. Savo manuš dživel a šoha na merel? Ko pes šaj lel avri andral e zor le hroboskri?

Amaro dživipen ľikerel eftavardeš berš, ochtovardeš, te hin vareko zoraleder; ale the o nekfeder berša hin ča pherdo dukh the pharipen, bo predžan sig a amen ľecinas het.

Sikav amen te rachinel amare dživesa, hoj te dživas goďaha.

Mire dživesa našľon sar račakro ciňos; šučuvav avri sar čar. Ale tu, RAJEJA, bešes pro tronos pro furt, pre tute pes na bisterela andre ňisavo pokoleňje.

Bo ov džanel, sar sam stvorimen, na bisterel, hoj sam le prachostar. Amen o manuša sam sar čar; baruvas sar e kvitka pre maľa, ale soča pre amende phurdel e balvaj, imar na sam a ňiko na džanel, kaj ačhahas.

Sar garuves o muj, daran pes; Sar lenge les o dichos, meren a ačhen pale prachoske.

O nekučeder ňebos hino le RAJESKRO, ale e phuv diňa le manušenge. O mule na lašarena le RAJES; ňiko olendar, ko džan tele pro cicho than.

Oleske, ko ľidžal o bašaviben. Le Davidoskro žalmos. RAJEJA, tu man predikhľal a prindžares man. Tu džanes, kana bešav a kana uščav, imar dural prindžares, so gondoľinav. Pozorines man, sar phirav the sar pašľuvav; prindžares mištes savore mire droma. Bo mek aňi mande nane o lav pre čhib a imar tu, RAJEJA, džanes savoro, so kamav te phenel.

Se tu mange stvorinďal o jilo the e goďi, andro per mira dakro man sthoďal. Lašarav tut vaš oda, hoj som igen užasňe a zazračňe stvorimen; tire skutki hine zazračna, džanav oda igen mištes. Mire kokala na sas garude anglal tu, sar somas kerdo andro garuďipen, sar somas sthodo andro hlbini la phuvakre. Tire jakha man dikhle, imar sar somas andro per, a savore mire dživesa sas pisimen andre tiri kňižka mek angloda, sar aňi jekh lendar na sas. Sar mange phares hin te achaľol tire gondoľišagi, ó Devla, a keci but hine! Te len kamľomas te zrachinel, ulehas buter sar e poši. Soča uščav, furt som tuha.

O manuš hino sar e balvajori, leskre dživesa hine sar o ciňos, so našľol.

Ma muken pes pro vodci, ma muken pes pro manuša, bo on našťi zachraňinen. Sar lendar džala avri o duchos, džana pale andre phuv a oda džives našľola savoro, so kamenas te kerel.

O RAJ našťi avri ačhel olen, kaskre jile hine previsarde, ale pre dzeka leske hine ola, ko furt keren oda, so hin lačho.

Le kraľiskro jilo andro vast le RAJESKE hin sar o prudos le paňeskro, visarel les, kaj ča kamel. O manuš peske gondoľinel, hoj savore leskre droma hine čače, ale o RAJ dikhel andro jilo, soske oda kerel.

O barvalo the o čoro hine jekh andre kada: Sodujdžene hine stvorimen le RAJESTAR.

Avke, sar avľa lango pre kada svetos, avke lango the džala, a na lela peha ňič andro vasta peskra phara bučatar.

Feder hin o lačho nav sar o vzacno parfumos, feder hin oda džives, kana meras, sar oda džives, sar avas pro svetos.

Nane pre phuv ňisavo čačipnaskro manuš, savo kerel o lačho a na kerel binos.

Avke sar le manušes nane zor upral e balvaj, avke nane ňikas zor upral oda džives, kana merela. Andral o mariben našťi te džal khere, avke aňi o nalačhipen na mukela oles, ko oda kerel.

Andre savoreste, so pes ačhel pre phuv, kada nane lačho: Oda jekh avel pre sakoneste. O manušeskro jilo hino pherdo le nalačhipnaha the le diliňipnaha, medik dživel, a paľis merel.

Avke sar na džanes o drom la balvajakro, a na džanes, sar barol o čhavoro andro per la dake, avke na džanes aňi o buča le Devleskre, savo stvorinďa savoro.

O hangos mange phenďa: „Vičin!“ Me phučľom: „So mušinav te vičinel?“ „Vičin: Savore manuša hine sar čar, sar e kvitka pre maľa, so ľikerel ča sikra. E čar šučol avri a lakri kvitka perel tele, sar pre late phurdel o dichos le RAJESKRO. Čačes, o manuša hine sar čar.

Kada phenel o Del, o RAJ, so stvorinďa o ňebos a nacirdňa les, so rozcirdňa e phuv savoreha, so upre barol; o Del, so del o dichos le manušen pre phuv the o duchos olen, ko pal late phiren:

„Kada phenel o RAJ, tiro Vikupiťeľis, savo tut forminelas andro per la dake: Me, o RAJ, stvorinav savoro, me korkoro nacirdav o ňebos the e phuv, ňiko mange na pomožinel.

„Me, me som oda, ko tumen poťešinel. Ko sal tu, hoj tut daras le manušestar, savo merel, le manušendar, save našľon sar čar?

Amen savore samas sar o našade bakrore; sako džahas peskre dromeha, ale o RAJ thoďa pre leste amare savoredženengre nalačhipena.

„Bo mire gondoľišagi nane tumare gondoľišagi a tumare droma nane mire droma,“ phenel o RAJ. „Bo ajci sar o ňebos hino učeder la phuvatar, ajci učeder hine mire droma tumare dromendar a mire gondoľišagi tumare gondoľišagendar.

Amen savore ačhiľam sar oda, ko hino nažužo, savore amare spravodľiva skutki hine sar o ruchos meľardo le rateha. Savore šučiľam avri sar prajti a amare bini amen len het sar balvaj. Nane ňiko, ko lašarďahas tiro nav, ňiko pes tutar na kamel te chudel. Garuďal tiro muj angle amende a omukľal amen angle amare bini. Ale akana, RAJEJA, tu sal amaro Dad. Amen sam e čik a tu sal o hrnčjaris; amen savore sam e buči tire vastengri.

„Sigeder sar tut stvorinďom andre la dakro per, prindžarďom tut a sigeder sar uľiľal, pošvecinďom tut. Ačhaďom tut prorokoske prekal o narodi.“

Ale tumen san mek goreder sar tumare dada, bo sako tumendar phirel pal peskro zacato the nalačho jilo a na kamel man te šunel.

Kada phenel o RAJ: „Prekošlo hin oda murš, ko pes mukel pro manuš a thovel peskro pačaben pre le manušeskri zor, ale andre peskro jilo pes visarel het le RAJESTAR.

Nekzradneder savorestar hin o jilo, na del pes te sasťarel avri. Ko leske šaj achaľol? Me, o RAJ, skuminav o jile a skušinav o gondoľišagos, hoj te počinav sakoneske pal oda, sar dživelas, pal oda, savo ovocje anenas leskre skutki.

Bo miro hin o dživipen dojekhe manušeskro — o dživipen le dadengro the o dživipen le čhavengro. Oda manuš, ko kerel binos, oda merela!

Dava tumen nevo jilo a thovava andre tumende nevo duchos; lava avri oda baruno jilo andral tumaro ťelos a dava tumen jilo masestar.

Kada phenel o RAJ, o Adonaj, kale kokalenge: Dikh, dava andre tumende o dichos a obdživena. Thovava pre tumende o šľachi a pačarava tumen andre le maseha, nacirdava pre tumende e cipa, dava andre tumende o dichos a obdživena. Akor sprindžarena, hoj me som o RAJ.‘ “

Sar dikhľa o Ježiš ole nipen, igen leske sas pharo vaš lenge, hoj hine strapimen a rozmukle sar o bakrore bi o pasťjeris.

No tumenge hin zgende mek the savore bala pro šero. Avke ma daran tumen! Tumen mon buter sar but vrabci.

O lačho manuš lel andral peskro lačho barvaľipen avri o lačhe veci, a o nalačho manuš lel andral peskro nalačho barvaľipen avri o nalačhe veci.

Ale oda, so avel avri andral o muj, avel andral o jilo a oda meľarel le manušes. Bo andral o jilo avel avri o nalačho gondoľišagos — te murdarel, te kerel lubipen, te čorel, te svedčinel falošňe a te ruhinel pes.

No o Ježiš lenge phenďa: „Domuken le čhavorenge te avel ke ma a ma braňinen lenge, bo kajsengro hin o kraľišagos le Devleskro.“

Ma soven a modľinen tumen, hoj te na džan andro pokušeňje! Bo o duchos kamel, ale o ťelos hino slabo.“

Bo andral o manuš — andral leskro jilo — aven avri o gondoľišagi te kerel o nalačhe veci, te kerel o lubipen, te murdarel, te čorel, te pašľol avre romňenca, te kamel igen o barvaľipen, te kerel varekaske o nalačho, te klaminel, ňisostar pes te na ladžal, te zavidzinel, te vakerel namištes pal aver, te ľidžal pes upre a te kerel o diliňipen. Savore kala nalačhe veci aven avri andral o jilo a meľaren andre le manušen.“

Ale ešebnovarestar, sar sas stvorimen o svetos, len o Del stvorinďa sar muršes the džuvľa. Vašoda omukela o murš la da the le dades a ela jekhetane la romňaha a on duj džene ena jekh ťelos. Avke imar nane duj, ale jekh ťelos. Vašoda, so o Del phandľa, o manuš te na rozphandel!“

O Ježiš leske phenďa: „Soske man vičines lačho? Ňiko nane lačho, ča jekh o Del.

O lačho manuš lel avri andral o jilo peskre lačhe barvaľipnastar o lačhe veci a o nalačho manuš lel avri andral o jilo peskre nalačhe barvaľipnastar o nalačhe veci. Bo soha hin pherdžardo o jilo, oda o muj vakerel.“

Ale tumenge hin zgende mek the savore bala pro šero. Avke ma daran tumen! Tumen san vzacneder sar but čiriklore.

Ale savoren, ko les priile — olen, ko pačan andre leskro nav, diňa pravos te ačhen o čhave le Devleskre, save na uľile le ratestar aňi olestar, so kamelas o ťelos, vaj o murš — ale le Devlestar.

Ale o Ježiš lenge na phenelas pal peste savoro, bo džanelas savore manušen. Leske na kampelas, hoj leske vareko te phenel vareso pal o manuš, bo ov džanelas, so hin le manušes andro jilo.

O Ježiš leske odphenďa: „Čačes, čačes phenav tuke: Oda, ko na uľola pale, našťi dikhel o kraľišagos le Devleskro.“ Avke o Nikodem phučľa: „Sar šaj uľol manuš, te hino imar phuro? Či šaj džal dujtovar peskra dake andro per, hoj te uľol?“ O Ježiš odphenďa: „Čačes, čačes phenav tuke, te vareko na uľola andral o paňi the andral o Duchos, našťi džal andro kraľišagos le Devleskro. So uľiľa andral o ťelos, hin o ťelos, a so uľiľa andral o Duchos, hin o duchos. Ma čudaľin tut, hoj tuke phenďom: ‚Mušinen te uľol pale.‘

Bo o Del avke kamelas o svetos, hoj diňa peskre jekhore Čhas, hoj ňiko, ko pačal andre leste, te na merel, ale te avel les o večno dživipen.

Kada hin oda sudos, hoj o švetlos avľa pre phuv, ale o nipi buter kamenas o kaľipen sar o švetlos, bo lengre skutki sas nalačhe.

Ov lenge phenďa: „Tumen san telal, me som upral. Tumen san pal kada svetos, me na som. Vašoda tumenge phenďom, hoj merena andre tumare bini, bo te na pačana, hoj Me Som, merena andre tumare bini.“

Aňi pes leske na služinel le manušeskre vastenca, sar te leske vareso kampľahas, bo ov korkoro del savoreske o dživipen, o dichos the savoro. Ov kerďa jekhe manušestar savore manušen, hoj te bešen pal caľi phuv. A diňa le manušen časos keci te dživel the o than kaj te bešel. O Del oda kerďa, hoj les o manuša te roden, či pes varesar na nacirdena ke leste a na arakhena les, kajte ov nane dur ňikastar amendar. Bo andre leste dživas, čhalavas pes a sam. Avke sar oda phende the varesave tumare basňika: ‚Bo amen sam the leskro potomstvos.‘

Le Devleskri choľi pes sikavel andral o ňebos pre dojekh binos the nalačhipen le manušengro, so garuven andre o čačipen le nalačhipnaha.

Phenen pre peste, hoj hine goďaver, ale ačhile diline. Na te lašardehas le Devles, savo šoha na merel, ale lašaren o obraza, so maren pro manuš, savo na dživel furt, abo lašaren le čiriklen, le chocsave džviren, abo le sapen. Vašoda len o Del oddiňa andre oda džungipen, so kamenas te kerel andral peskre jile, hoj te keren ola ladžandutne veci peskre ťelenca maškar peste.

Šoha na! Ale mi sikavel pes, hoj o Del hino čačipnaskro a dojekh manuš hino klamaris, avke sar hin pisimen: „Te sikavel pes, hoj sal čačipnaskro, sar vakeres, a hoj te zviťazines, te tut sudzinena.“

Avke sar hin pisimen: „Ňiko nane lačho, ňiko na achaľol, ňiko na rodel le Devles. Sako pes visarďa het le Devlestar, savore gele namištes, nane ňiko, ko kerďahas o lačho, nane aňi jekh.

bo savore manuša kerde bini a nane len le Devleskri slava.

Prekal jekh manuš avľa o binos andro svetos a le binostar avľa o meriben. Avke pregeľa o meriben pre savore manuša, bo savore kerde bini.

Abo so, na džanen, hoj savore, ko samas bolde andro Ježiš Kristus, bolde sam andre leskro meriben? Le boľipnaha samas jekhetane leha parunde andro meriben, hoj avke, sar sas o Kristus uštado andral o meriben le Dadeskra slavaha, the amen te dživas andro nevo dživipen. Bo te ačhiľam jekh leha andre leskro meriben a muľam avke sar the ov, ta avaha uštade andral o meriben, avke sar sas ov. Se džanas, hoj amaro purano manuš sas jekhetane leha ukrižimen, hoj te avel zňičimen o binošno ťelos, hoj imar buter te na avas otroka le binoske. Bo oda, ko muľa, hino imar slobodno le binostar. Amen pačas, hoj te muľam le Kristoha, jekhetane leha the dživaha. Se džanas, hoj o Kristus ušťiľa andral o meriben, imar buter na merel a imar nane tel e zor le meribnaskri. Bo ov muľa jekhvar a pro furt a le binos nane upral leste ňisavi zor, ale o dživipen, so dživel, dživel le Devleske. Avke peske the tumen gondoľinen pal tumende, hoj san mule le binoske, ale džide le Devleske andro Ježiš Kristus. Te na kraľinel o binos andre tumaro meribnaskro ťelos avke, hoj šunena leskre ťeloskre žadosci. Aňi ma den, hoj varesavo kotor tumare ťelostar te avel le binoske sar o nastrojis pro nalačhipen. Ale odden tumen le Devleske sar ola, ko ušťile andral o meriben a dživen. A tumare ťeloskre kotora den le Devleske sar o nastroji pro spravodľišagos.

Vašoda, hoj tumaro ťelos hino slabo, vakerav sar manuš: Bo avke, sar varekana denas tumare ťela te služinel le nažužipnaske the le nalačhipnaske pro nalačhe veci, avke akana den cale tumare ťela te služinel le spravodľišagoske pro posveťeňje.

Bo mek sar dživahas pal o ťelos, ľidžanas amen o binošna žadosci, so avenas prekal o zakonos. A savoro, so kerahas, ľidžalas andro meriben.

Bo džanav, hoj andre mande — oda hin andre miro ťelos — na dživel o lačho. Bo the te kamav te kerel o lačho, na birinav oda te kerel.

Ó, savo čoro manuš som! Ko man lela avri andral kada meribnaskro ťelos?

Oda, so našťi kerelas o zakonos, bo o ťelos sas slabo, oda kerďa o Del, sar bičhaďa peskre Čhas. Ov avľa andre ajso ťelos, sar hin le binošne manušen, a odsudzinďa o binos andro ťelos. O Del oda kerďa, hoj pes te dokerel savoro, so amendar o zakonos mangelas, andre amende, so na dživas pal o ťelos, ale pal o Duchos. Bo ola, ko dživen pal o ťelos, gondoľinen pro ťeloskre veci, ale ola, ko dživen pal o Duchos, gondoľinen pro duchoskre veci. Bo le ťeloskro gondoľišagos anel o meriben, ale o gondoľišagos le Duchoskro anel o dživipen the o smirom. Le ťeloskro gondoľišagos džal pro Del, bo pes na poddel le Devleskre zakonoske, bo pes aňi našťi poddel. Ola, ko dživen andro ťelos, našťi aven pre dzeka le Devleske. No tumen na san andro ťelos, ale andro duchos, te o Duchos le Devleskro dživel andre tumende. Ale te varekas nane le Kristoskro Duchos, oda nane leskro.

bo te dživen le ťeloske, merena, ale te le Duchoha meraren o skutki le ťeloskre, dživena.

Dikhas, hoj le Devleskre čhave nane ola, ko uľile andro Izrael pal o ťelos, ale ola čhave, pal save o Del diňa lav, pes rachinen andro potomstvos le Abrahamoskro.

Ale uren tumen andro Raj Ježiš Kristus a ma gondoľinen pre oda, sar te kerel o nalačhe žadosci, save kamel te kerel amaro ťelos.

Ale o ťelesno manuš na achaľol oda, so kamel le Devleskro Duchos, bo oda hin leske diliňipen. Našťi oda sprindžarel, bo oda kampel te achaľol andro Duchos.

So na džanen, hoj tumen san le Devleskro chramos a hoj o Duchos le Devleskro dživel andre tumende? Te vareko musarel le Devleskro chramos, oles o Del musarela, bo o chramos le Devleskro hino sveto a oda san tumen.

So na džanen, hoj tumaro ťelos hino o chramos le Svete Duchoskro, savo hino andre tumende a saves tumenge diňa o Del? Tumen na patrinen korkore tumenge! Sanas avricinde bare počiňibnaha. Vašoda lašaren le Devles tumare ťeloha [the tumare duchoha, bo the o duchos the o ťelos hin le Devleskro].

Bo sar avľa prekal o manuš o meriben, avke avľa prekal o manuš the o ušťiben andral o meriben. Bo sar andro Adam savore meren, avke andro Kristus ena savore obdžiďarde.

Na dojekh ťelos hin jekh: Aver ťelos hin le manušen, aver le džviren, aver le čiriklen a aver le riben.

Avke oda ela, sar pes ušťela andral o meriben. Thovel pes andre phuv ajso ťelos, so kirňol, ale ušťel ajso, so na kirňol. Thovel pes andre phuv andro našukariben — ušťela andro šukariben; thovel pes andre phuv andro slabišagos — ušťela andre zor; parunel pes o phuvakro ťelos, no ušťela o duchovno ťelos. Te hin phuvakro ťelos, akor hin the duchovno ťelos. Avke hin the pisimen: „Ešebno manuš o Adam ačhiľa džido manuš“; o posledno Adam ačhiľa Duchos, savo del dživipen. Nane ešeb o duchovno, ale o ťelesno, a paľis o duchovno. Ešebno manuš hino la phuvatar, kerdo le prachostar; dujto manuš hin andral o ňebos. Savo sas oda phuvakro, ajse hine the savore phuvakre; a savo oda ňeboskro, ajse hine the savore ňeboskre. Sar pre peste urahas e podoba la phuvakre manušeskri, avke pre peste uraha the e podoba le ňeboskre manušeskri. Ale kada phenav, phralale, hoj o ťelos the o rat našťi džal andro kraľišagos le Devleskro, aňi amaro ťelos, so kirňol, našťi chudela o večno dživipen.

Vašoda amen na slabisaľuvas, ale kajte amaro avruno manuš merel, o andruno manuš hino neveder džives so džives.

Bo amen džanas, hoj hin amen kher le Devlestar, sar ela telečhido kada ťeloskro stankos, andre savo dživas kade pre phuv: Oda hin o večno kher andro ňebos, so nane kerdo le vastenca. Vašoda andre kada ťelos le pharipnastar vzdichinas a igen kamas peske te urel peskro kher andral o ňebos, hoj te avas arakhle urde a na lange. Bo medik sam andre kada ťeloskro stankos, vzdichinas le pharipnastar, se amen na kamas ča te čhivel tele o phuvakro ťelos, ale te urel pre peste oda ňeboskro, hoj pes o meribnaskro te zaučharel andre le dživipnaha.

Mire lačhe phralale, te amen o Del diňa kajse lava, žužaras pes savorestar, so meľarel o ťelos the o duchos, hoj te avas andre savoreste sveta a te daras le Devlestar.

Imar akana nane aňi Židos, aňi Grekos; aňi otrokos aňi slobodno; aňi murš aňi džuvľi, bo savore san jekh andro Ježiš Kristus.

Ale phenav: Dživen pal o Duchos a na kerena o žadosci le ťeloskre. Bo o ťelos na kamel oda, so o Duchos, a o Duchos na kamel oda, so o ťelos.

Ola, ko hine le Kristoskre, primarde pro kerestos peskre nalačhe binošna žadosci.

Bo oda, ko sadzinel avke, hoj te avel pre dzeka peskre ťeloske, andral o ťelos kidela upre o kirňipen. Ale oda, ko sadzinel avke, hoj te avel pre dzeka le Duchoske, andral o Duchos kidela upre o večno dživipen.

The amen savore varekana lenca dživahas andro žadosci le ťeloskre a kerahas oda, so kamelas amaro ťelos the amari goďi a avke sar the okla manuša peske zaslužinahas te cerpinel le Devleskri choľi.

a lengre goďa hine andro kaľipen. Na prindžaren le Devleskro dživipen, bo na achaľon ňisoske a lengre jile hine barune.

Bo prekal mande te dživel hin o Kristus a te merel hin o ziskos.

Bo amen sam čačes obrezimen, amen, ko služinas le Devleske andre leskro Duchos a lašaras pes andro Kristus a na mukas pes pre amaro ťelos,

Bo but džene, save avke dživen a pal save tumenge imar buterval phenavas a the akana rovibnaha phenav, dživen sar ňeprijaťeľa le Kristoskre kerestoske. Lengro koňec hin o meriben, lengro del hin lengro per, lengri slava hin e ladž, bo gondoľinen ča pre oda, so hin pre kadi phuv. Ale amaro kher hin andro ňebos a odarik užaras the le Spasiťeľis, le Rajes le Ježiš Kristus. Ov peskra zoraha, savaha peske šaj thovel savoro tel o pindre, čerinela amare slaba meribnaskre ťela pre ajse, sar sas leskro oslavimen ťelos.

Den tumenge pozoris pre oda, hoj tumen vareko te na lel andro otroctvos varesava prazdna the falošna filozofijaha, savi hiňi zathoďi pre le manušengre tradiciji the pro svetoskre sikavibena, a na pro Kristus.

Avke akana imar nane rozďjel či hin vareko Grekos abo Židos, obrezimen abo naobrezimen, cudzincos abo barbaris, otrokos abo slobodno, ale o Kristus hin savoro a ov hino andre savorende.

A o Del korkoro, savo amen del o smirom, mi kerel tumendar sveten andre savoreste a mi doľikerel tumen — calo tumaro duchos, duša the ťelos — bi e mel, medik na avela pale amaro Raj o Ježiš Kristus.

Bo ňič peha pro svetos na anďam a ňič peha pal o svetos aňi našťi las,

Bo o Del amen na diňa darandutno duchos, ale Duchos, savo amen del zor, kamiben the sasťi goďi.

Bo o manuša rado dikhena ča pes korkoren, igen kamena o love a ena lašarde the barikane; namištes vakerena pal aver, na šunena le dajen the le daden, ena ňevďačna the bijedevleskre, bi o kamiben, bi o jilo, pľetkošna, na zľikerena pes, ena igen dziva, na kamena o lačhipen, ena zradci, ena splašimen a igen pes ľidžana upre. Buter kamena o rozkošno dživipen sar le Devles. Kerena pestar, hoj hine pačabnaskre, ale e zor le pačabnaskri zaprinena. Chraňin tut kajse manušendar.

Le žuženge hin savoro žužo. Ale le melalenge the olenge, ko na pačan, nane ňič žužo a meľarďi hin the lengri goďi the lengro svedomje. On phenen, hoj prindžaren le Devles, ale oleha, so keren, sikaven, hoj les na prindžaren. Hine odporna, na šunen a na džanen te kerel ňič lačho.

Vareko pal oda kavke svedčinelas andro Lav: „So hino o manuš, hoj les leperes, abo o čhavo le manušeskro, hoj tut pal leste starines? Kerďal lestar pro sikra cikneder sar o aňjela, diňal les e slava the e pačiv sar koruna a savoro thoďal tel leskre pindre.“ Savoro leske diňal a na mukľal ňič, so leske na uľahas poddino. Ale akana mek na dikhas, hoj leske hin savoro poddino.

Avke sar le čhaven hin ťelos masestar the ratestar, avke the o Ježiš avľa andre ajso ťelos sar manuš, hoj peskre meribnaha te zňičinel le benges, saves sas zor upral o meriben. A avke oslobodzinďa olen, ko calo peskro dživipen sas zaphandle sar otroka andre dar le meribnastar.

Bo o Lav le Devleskro hino džido the zoralo, ostreder sar e šabľa, so čhinel pal soduj seri. Predžal dži ode, kaj pes rozďelinel e duša le duchostar a o klubi le špikendar, a sikavel oda, so peske gondoľinas andro jilo a so kamas. A nane ňič stvorimen, so uľahas garudo anglal leste. Savoro hin le Devleske phundrado a sa dičhol anglo jakha Oleske, kaske jekhvar phenaha, sar dživahas, so kerahas a soske.

Avke sar hin dino le manušenge jekhvar te merel a paľis ela o sudos,

Ale sako hino cirdlo andro binos peskra žadoscatar, so les cirdel a vabinel. A paloda, sar e žadosca khabňol, ločhol o binos a o binos, sar hino kerdo, anel o meriben. Ma den tumenca avri te thovel mire lačhe phralale!

Bo avke sar o ťelos hino mulo bi o duchos, avke the o pačaben hino mulo bi o skutki.

No akana tumen, so phenen: „Adadžives abo tajsa džaha andre kada abo andre koda foros, ačhaha ode berš, keraha buči a zarodaha peske love.“ Se tumen na džanen so ela tajsa tumare dživipnaha! San sar e para, so pes pro sikra sikavel a paľis našľol.

Bo hin pisimen: „Savore manuša hine sar e čar a caľi lengri slava hiňi sar e kvitka pre maľa. E čar šučol avri a lakri kvitka perel tele,

Phralale mire, phenav tumenge sar olenge, ko nane khere kade pre phuv a ko ča pal kadi phuv predžan: Zľikeren tumen le ťelesne žadoscendar, so pes maren tumara dušaha!

Ma kamen o svetos, aňi oda, so hin andro svetos. Te vareko kamel o svetos, nane andre leste o kamiben le Dadeskro. Bo ňič olestar, so hin andro svetos — e žadosca le ťeloskri, e žadosca le jakhengri, abo o barikano dživipen — nane le Dadestar, ale hin andral o svetos. A o svetos the leskri žadosca našľol, ale oda, ko kerel e voľa le Devleskri, ačhela pro furt.

Dikhen, savo baro kamiben amen diňa o Dad, hoj pes te vičinas le Devleskre čhave. A amen the sam! Vašoda amen o svetos na prindžarel, bo les na prindžarďa.

a avren zachraňinen a cirden avri andral e jag. Avrenge presikaven e milosť daraha, ale mi džungľol tumenge mek the lengre gada, so sas meľarde andre le binenca.

Dikh, avel le chmarenca a dikhela les dojekh jakh, the ola, ko les predemade; rovena upral leste savore nipi pre phuv. Avke hin. Amen!