06 – Impiyerno

Ug si Jehova miingon kang Moises: Bisan kinsa nga nakasala batok kanako, kini siya pagapalaon ko sa akong basahon. Ug lumakaw ka, dad-a kining katawohan didto sa dapit nga akong giingon kanimo. Ania karon, ang akong manolonda magauna kanimo; apan sa adlaw sa akong pagdu-aw, pagaduawon ko ang ilang sala sa ibabaw nila.

Si Jehova dili magapasaylo kaniya, hinonoa ang kapungot ni Jehova ug ang iyang abugho magautbo batok sa maong tawo, ug ang tanan nga panunglo nga gisulat niini nga basahon magatungtong sa ibabaw niya, ug pagapalaon ni Jehova ang iyang ngalan gikan sa ilalum sa langit.

Kay may kalayo nga magadilaab sa akong kapungot, Ug magadilaab hangtud sa kahiladman sa Sheol; Ug magalamoy sa yuta ug sa iyang mga bunga. Ug pagasunogon ang mga patukoranan sa mga bukid

Sama sa panganod nga mahurot ug mapapas, Mao man usab ang manaug ngadto sa Sheol, dili na mobalik sa ibabaw.

Nga ang mga tawong dautan ginatagana sa adlaw sa kagul-anan? Nga sila pagadad-on ngadto sa adlaw sa kaligutgut?

Ang mga dautan pabalikon ngadto sa Sheol, Lakip ang tanang mga nasud nga nalimot sa Dios.

Tungod kay dili mo pagabiyaan ang akong kalag sa Sheol; Ni motugot ka nga ang imong balaan makakita sa pagkadunot.

Ang mga gapus sa Sheol milibut kanako; Ang mga lit-ag sa kamatayon midangat kanako.

Hipalgan sa imong kamot ang tanan nimong mga kaaway; Hipalgan sa imong toong kamot kadtong mga nanagdumot kanimo. Pagabuhaton mo sila ingon sa hasohasan sa kalayo sa panahon sa imong kaligutgut: Si Jehova magatulon kanila sa iyang kapungot, Ug ang kalayo magalamoy kanila.

Padalia ang kamatayon sa pag-abut sa ibabaw nila, Pakanauga silang mga buhi ngadto sa Sheol; Kay ang kadautan anaa sa ilang puloy-anan, sa kinataliwad-an nila.

Ipapapas sila gikan sa basahon sa kinabuhi, Ug sila dili ipasulat lakip sa mga matarung.

Ang mga magdudumot kang Jehova managpasakup unta kaniya: Apan ang panahon nila magapadayon sa walay katapusan.

Kay daku ang imong mahigugmaong-kalolot nganhi kanako; Ug giluwas mo ang akong kalag gikan sa Sheol nga labing halalum.

Ang tawo nga mananapon dili mahibalo; Ni makasabut ang buang niini: Sa manurok ang mga dautan ingon sa balili, Ug sa diha nga molabong ang tanang mga mamumuhat sa kasal-anan; Kini mao nga sila pagalaglagon sa walay katapusan.

Ang mga nanagpuyo sa kangitngitan ug sa landong sa kamatayon, Mga binilanggo sa kaguol ug sa mga puthaw, Tungod kay nanagmalalison sila sa mga pulong sa Dios, Ug nanagtamay sa tambag sa Hataas Uyamut:

Pagabantayan ni Jehova ang tanan kanila nga nahagugma kaniya; Apan ang tanang mga dautan iyang pagalaglagon.

Apan siya wala mahibalo nga ang mga nangamatay atua didto; Nga ang iyang mga dumudu-aw anaa sa mga kahiladman sa Sheol.

Ang Sheol ug ang Pagkalaglag anaa sa atubangan ni Jehova; Nan daw unsa pa ang paglabaw sa mga kasingkasing sa mga anak sa mga tawo!

Alang manggialamon ang dalan sa kinabuhi nagapadulong ngadto sa itaas, Aron siya mobiya gikan sa Sheol sa ubos.

Ayaw pagpunggi ang pagbadlong gikan sa bata; Kay kong imong hampakon siya sa bunal, siya dili mamatay. Imong pagahampakon gayud siya uban sa bunal, Ug maluwas ang iyang kalag gikan sa Sheol.

Ang Sheol ug ang Abaddon dili gayud matagbaw; Ug ang mga mata sa tawo dili gayud matagbaw.

Kini mao ang katapusan sa butang; ang tanan nadungog na: Kahadloki ang Dios, ug bantayi ang iyang mga sugo; kay kini mao ang tibook nga katungdanan sa tawo. Kay pagadad-on sa Dios ang tagsatagsa ka buhat ngadto sa paghukom uban ang tagsatagsa ka tinago nga butang, bisan ang maayo, kun bisan ang dautan.

Ug ang suga sa Israel mamahimong kalayo, ug ang iyang Balaan mahimong usa ka siga; ug kini mosunog ug magalamoy sa iyang mga tunok ug sa iyang mga sampinit sulod sa usa ka adlaw. Ug iyang pagaut-uton ang himaya sa iyang kalasangan, ug ang sa iyang mabungaon nga baul, silang duruha ang kalag ug ang lawas: ug maingon sa usa ka magdadala sa bandila nga gipugdaw.

Ug ang iyang kalipay anaa sa kahadlok kang Jehova; ug siya dili magahukom sumala sa panan-aw sa iyang mga mata, ni mosaway siya sumala sa mabati sa iyang mga igdulungog; Kondili uban ang justicia magahukom siya sa mga kabus, ug pakanaugan niya sa hukom uban ang katul-id kadtong mga mapainubsanon sa yuta: ug pagahampakon niya ang yuta sa baras sa iyang baba; ug pinaagi sa gininhawa sa iyang mga ngabil pagapatyon niya ang tawong dautan.

Managdangoyngoy kamo; kay ang adlaw ni Jehova haduol na; kini moabut ingon nga paglaglag nga gikan sa Makagagahum. Busa ang tanang mga kamot magamaluya, ug ang tagsatagsa ka kasingkasing sa tawo matunaw: Ug sila mangalisang; pagadakpon sila sa mga kasakit ug mga kasub-anan; sila mobati ug kaul-ul ingon sa usa ka babaye nga magaanak: sila managtan-aw sa usa ug ang usa nga mahibulong; ang ilang mga nawong mangahimong mga nawong sa siga. Ania karon, ang adlaw ni Jehova nagasingabut na, mabangis, uban ang kaligutgut ug mapintas nga kasuko; aron sa paghimo sa yuta nga makamingawan, ug aron sa paglaglag sa mga makasasala nga mapanas gikan niini. Kay ang mga bitoon sa langit ug ang mga tapok sa bitoon niini dili mohatag sa ilang kahayag; ang adlaw magangitngit sa iyang pagsubang, ug ang bulan dili mohatag sa iyang dan-ag. Ug pagasilotan ko ang kalibutan tungod sa ilang pagkadautan, ug ang mga tawong dautan tungod sa ilang kasal-anan: ug pahunongon ko ang pagkamapahitas-on sa mga palabilabihon, ug pagapaubson ko ang pagkamapahitas-on sa mga tawong makalilisang.

Tungod niini pakurogon ko ang kalangitan, ug ang yuta matay-og gikan sa iyang dapit, sa kaligutgut ni Jehova sa mga panon, ug sa adlaw sa iyang mapintas nga kasuko.

Ang Sheol gikan sa kahiladman gilihok alang kanimo aron sa pagtagbo kanimo sa imong pag-anhi; gipukaw ang mga minatay alang kanimo, bisan ang tanang pangulo sa yuta; gipatindog gikan sa ilang mga trono ang tanang mga hari sa mga nasud. Silang tanan manubag ug manag-ingon kanimo: Naluya ba usab ikaw ingon kanamo? nahimo ba ikaw nga sama kanamo? Ang imong kabantug gidala ngadto sa Sheol ug ang kasaba sa imong mga viola: ang ulod gibuklad sa ilalum nimo, ug ang mga ulod magatabon kanimo.

Naunsa ang pagkahulog mo gikan sa langit, Oh kabugason, anak sa kabuntagon! naunsa ang pagkalumpag mo ngadto sa yuta, nga ikaw man unta ang nagalumpag sa mga nasud! Ug ikaw miingon diha sa imong sa kasingkasing: Ako mokayab ngadto sa langit, ituboy ko ang akong trono sa ibabaw sa mga bitoon sa Dios; ug ako magalingkod sa bukid nga tigumanan, sa kinatumyang mga dapit sa amihanan; Mokayab ako sa ibabaw sa mga kahitas-an sa mga panganod; himoon ko nga ang akong kaugalingon mahasama sa Hataas Uyamut. Silabon ikaw pagadad-on ngadto sa Sheol, sa kinahiladmang mga dapit sa langub.

Sila mga patay man, sila dili mabuhi; sila wala nay kinabuhi; sila dili mamangon: tungod niini imong gidu-aw ug gilaglag sila, ug gihimo mo nga ang tanan nga paghandum kanila mangawagtang.

Kay ania karon, si Jehova moanhi gikan sa iyang dapit aron sa pagsilot sa mga pumoluyo sa yuta tungod sa ilang kasal-anan: ang yuta usab mopakita sa iyang dugo, ug dili na motabon sa iyang mga patay.

Kini dili mapalong sa gabii ni sa adlaw; ang aso niini moutbo sa itaas sa walay katapusan; gikan sa kaliwatan ngadto sa kaliwatan kini magapabilin nga kamingawan, walay molatas niini sa gihapon ug sa walay katapusan.

Kay ang Sheol dili makadayeg kanimo, ang kamatayon dili makag-pasidungog kanimo: Sila nga manaug sa gahong dili makalaum sa imong kamatuoran.

Kay, ania karon, si Jehova moanhi uban ang kalayo, ug ang iyang mga carro mahasama sa alimpulos; aron sa pagpahamtang sa iyang kasuko uban ang kabangis, ug sa iyang pagbadlong uban sa mga siga sa kalayo. Kay pinaagi sa kalayo si Jehova mopahamtang sa hukom, ug pinaagi sa iyang espada, ibabaw sa tanang unod; ug ang mga pinatay ni Jehova daghan.

Ug sila manggula, ug manan-aw sa mga minatay sa mga tawo nga nanaglapas batok kanako: kay ang ilang ulod dili mamatay, ni mapalong ang ilang kalayo; ug sila mahimong usa ka dulumtanan sa tanang mga unod.

Ania karon, ang tanang mga kalag ako man, ingon man ang kalag sa amahan, ingon man usab ang kalag sa anak nga lalake ako man: ang kalag nga makasala, kini mamatay.

Niadtong taknaa ako nagtan-aw tungod sa tingog sa dagkung mga pulong nga gisulti sa sungay; ako nagtan-aw hangtud nga gipatay ang mananap, ug ang iyang lawas gidugmok, ug kini gihatag aron sunogon sa kalayo.

Ug siya mosulti sa dagkung mga pulong batok sa Halangdon Uyamut, ug magapaluya sa mga balaan sa Halangdon Uyamut; ug siya magahunahuna sa pag-usab sa mga panahon, ug sa Kasugoan; ug sila ihatag sa iyang kamot hangtud sa usa ka panahon ug mga panahon ug sa katunga sa usa ka panahon. Apan ang paghukom pagasugdan ug ilang pagakuhaon ang iyang dominio, aron sa pag-ut-ut ug paglaglag niini hangtud sa katapusan.

Ug ang daghan kanila nga nangatulog sa abug sa yuta mahigmata, ang uban ngadto sa walay-katapusang pagtamay.

Kay, ania karon, ang adlaw moabut na, nga nagasunog daw hudno; ug ang tanang mga palabilabihon, ug ang tanang nanagbuhat sa kadautan mangahimong tuod sa balili; ug ang adlaw nga moabut magasunog kanila, nagaingon si Jehova sa mga panon, nga kini dili magbilin kanila bisan gamut, ni sanga.

Apan sa hingkit-an niya nga daghan sa mga Fariseo ug sa mga Saduceo midugok sa iyang pagbautismo, miingon kanila: Mga kaliwat sa mga bitin kinsa ang nagpasidaan kaninyo sa pagkalagiw sa kaligutgut nga umalabut?

Ug karon gidaitol na usab ang wasay sa gamut sa mga kahoy; busa ang tanan nga kahoy nga wala magabaton sa maayong bunga, ginapulod ug ginasugnod sa kalayo.

Nga ang iyang nigo nga paliran anaa sa iyang kamot, ug pagahinloan gayud niya pag-ayo ang iyang giokan, ug pagatigumon niya ang trigo sa iyang dapa apan pagasunogon niya ang dagami sa kalayo nga walay pagkapalong.

Hingdunggan ninyo nga ginaingon sa mga karaan: Dili ka magpatay; ug bisan kinsa nga magapatay, mahiagum sa paghukom. Apan ako magaingon kaninyo, nga ang tanang magapanuyo sa iyang igsoon sa walay hinungdan mahiagum sa paghukom; ug bisan kinsang mag-ingon sa iyang igsoon: Kwanggol; mahiagum sa Sanhedrin; ug bisan kinsang mag-ingon, Buang ka, mahiagum sa infierno sa kalayo.

Ug kong ang imong mata nga too mao ang kahigayonan sa imong pagpakasala, luska ug ipahilayo kanimo; kay maayo pa kanimo nga ang usa ka bahin sa imong lawas mawala, ug dili nga ang tibook mong lawas igahulog sa infierno. Ug kong ang imong kamot nga too mao ang kahigayonan sa imong pagpakasala, putla ug ipahilayo kanimo; kay maayo pa kanimo nga usa ka bahin sa imong lawas mawagtang, ug dili ang tibook mong lawas igahulog sa infierno.

Sumulod kamo sa pultahan nga masigpit, kay haluag ang pultahan ug halapad ang dalan nga nagahatud ngadto sa pagkalaglag; ug daghan ang mga nagasulod kaniya. Kay masigpit ang pultahan ug hiktin ang dalan nga nagahatud ngadto sa kinabuhi, ug diriyut ang mga nakatoltol kaniya.

Ang tanang kahoy nga wala magadala ug mga maayong bunga, ginapulod ug ginasugnod sa kalayo. Busa tungod sa ilang mga bunga, maila ninyo sila.

Dili ang tanan nga nagaingon kanako: Ginoo, Ginoo; makasulod sa gingharian sa langit, kondili kadtong nagabuhat sa kabubut-on sa akong Amahan nga atua sa langit. Daghan ang magaingon kanako niadtong adlawa: Ginoo, Ginoo, wala ba kami magpanagna tungod sa imong ngalan, ug tungod sa imong ngalan ginahinginlan namo ang mga yawa, ug tungod sa imong ngalan ginabuhat namo ang daghang mga katingalahan? Ug unya pagasaysayan ko sila: Wala ko gayud kamo maila; pahalayo kamo kanako, mga mamumuhat sa kadautan.

Apan ang mga anak sa gingharian pagaabugon sa kangitngitan sa gawas: didto aduna unyay panghilak ug panagkagut sa mga ngipon.

Ug dili kamo managkahadlok sa mga nagapatay sa lawas apan dili arang makapatay sa kalag; apan kahadlokan ninyo una kadtong arang makalaglag sa kalag ingon man sa lawas didto sa infierno.

Ang tawong maayo, gikan sa iyang maayong bahandi nagakuha ug mga maayong butang; ug ang tawong dautan, gikan sa iyang dautang bahandi nagakuha ug dautang mga butang. Ug nagaingon ako kaninyo nga sa tanang pulong walay pulos nga ginapamulong sa mga tawo, magahatag sila ug husay sa adlaw sa paghukom. Kay tungod sa imong mga pulong pagapakamatarungon ka, ug tungod sa imong mga pulong pagahukman ka sa silot.

Ang uma mao ang kalibutan, ang maayong binhi mao ang mga anak sa gingharian; apan ang mga bunglayon mao ang mga anak sa dautan. Ang kaaway nga nagpugas kaniya mao ang yawa, ang pag-ani mao ang katapusan sa kalibutan, ug ang mga mangangani mao ang mga manolonda. Busa, ingon sa pag-ibut sa bunglayon ug pagsunog sa kalayo, mao ang mahitabo sa katapusan sa kalibutan. Magapadala ang Anak sa tawo sa iyang mga manolonda, ug pagakuhaon nila sa iyang gingharian ang tanan nga mga kahigayonan sa pagkapangdol, ug ang mga nagabuhat sa mangil-ad. Ug igasalibay sila sa hudno sa kalayo. Didto mahitabo ang paghilak ug pagkagut sa mga ngipon.

Maingon usab niana ang katapusan sa kalibutan: manggula ang mga manolonda, ug pagapinigon nila ang mga dautan gikan sa mga matarung. Ug igasalibay sila sa hudno sa kalayo; didto mahitabo ang paghilak ug pagkagut sa mga ngipon.

Ug ako nagaingon usab kanimo, nga ikaw mao si Pedro ug sa ibabaw niining bato pagatukoron ko ang akong Iglesia, ug ang mga ganghaan sa Hades dili makadaug kaniya.

Kay unsa ang kapuslanan sa usa ka tawo, kong makaangkon siya sa tibook kalibutan, ug mapilde kaniya ang iyang kalag kun unsa ba ang igahatag sa usa ka tawo nga baylo sa iyang kalag? Kay ang Anak sa tawo moanhi sa himaya sa iyang Amahan, kauban sa iyang mga manolonda, ug unya magatumbas sa tagsatagsa sumala sa iyang binuhatan.

Ug miingon: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga kong dili kamo mamalik ug magpakabata, dili gayud kamo makasulod sa gingharian sa langit.

Apan bisan kinsa nga magapapangdol sa usa niini nga mga gagmay, nga nagasalig kanako, maayo pa kaniya nga pagabitayan sa liog sa usa ka daku nga galingang bato ug nga igatunlod siya sa kahiladman sa dagat.

Apan, kong ang imong kamot, kun ang imong tiil mao ang magapapangdol kanimo, putla kana, ug isalibay sa halayo kanimo; labing maayo pa kanimo nga magasulod ka sa kinabuhi nga piang kun kimay, kay sa adunay duha ka kamot ug duha ka tiil nga igahulog sa kalayo nga walay katapusan. Ug kong ang imong mata mao ang makapapangdol kanimo, luska ug isalibay sa halayo kanimo; maayo pa kanimo nga magasulod ka sa kinabuhi nga usa lamang ang mata, kay sa adunay duha ka mata nga igahulog ka sa infierno sa kalayo.

Ug sa misulod ang hari sa pagtan-aw sa mga dinapit, hingkit-an niya didto ang usa ka tawo nga wala magsul-ob sa bisti nga alang sa kasal. Ug siya miingon kaniya: Abyan, nganong misulod ka dinhi nga wala ikaw ing bisti nga alang sa kasal? Ug mihilum siya. Unya ang hari nag-ingon sa mga sulogoon: Gapusa ninyo siya sa mga tiil ug sa mga kamot, ug isalibay ninyo siya sa kangitngitan sa gawas, didto mahitabo ang paghilak ug ang pagkagut sa mga ngipon,

Kamo mga bitin! Kaliwat kamo sa mga bitin nga malala! Unsaon ninyo paglikay sa pagkahinukman sa infierno?

Ug siya pagahampakon niya, ug igatudlo ang iyang bahin kauban sa mga salingkapaw; didto mao unya ang paghilak ug ang pagkagut sa mga ngipon.

Ug samtang miadto sila sa pagpalit, miabut ang pamanhonon, ug sila nga mga andam mingsulod uban kaniya sa kasal, ug gisirhan ang pultahan. Unya nangabut usab ang ubang mga ulay nga nagaingon: Ginoo, Ginoo, ablihi kami. Apan siya mitubag ug nag-ingon: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, wala ako makaila kaninyo.

Ug ang ulipon nga walay pulos, isalibay ninyo siya sa kangitngitan sa gawas. Didto mao unya ang paghilak, ug ang pagkagut sa mga ngipon.

Apan kong moanhi ang Anak sa tawo sa iyang himaya, ug ang tanang mga manolonda uban kaniya, unya magalingkod siya sa lingkoranan nga harianon sa iyang himaya. Ug pagatigumon sa atubangan niya ang tanang mga nasud; ug iyang pagabulagbulagon sila, ingon sa magbalantay sa kahayupan nga nagabulag sa mga carnero ug sa mga kanding. Ug igabutang n iya ang mga carnero sa iyang too, ug ang mga kanding sa wala.

Unya magaingon usab sa mga nahawala: Pahalayo kamo kanako, mga dautan, ngadto sa kalayo nga walay katapusan nga ginatagana alang sa yawa ug sa mga manolonda niya! Kay gigutom ako, ug wala ninyo ako pakan-a; giuhaw ako, ug wala ninyo ako paimna; Nagdumuloong ako, ug wala ninyo ako pagdawata; hubo ako, ug wala ninyo ako pabistihi; masakiton ako, ug sa bilanggoan, ug wala kamo managduaw kanako. Unya mangatubag usab sila sa pag-ingon: Ginoo, anus-a ikaw namo hikit-i nga gigutom, kun giuhaw, kun dumuloong, kun hubo, kun masakiton, kun sa bilanggoan, ug wala kami mag-alagad kanimo? Unya siya magatubag kanila sa pag-ingon: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga sa pagkaagi nga wala ninyo pagbuhata sa usa niining mga labing gagmay, wala usab ninyo pagbuhata kanako. Ug kini sila mangadto sa silot nga walay katapusan, apan ang mga matarung ngadto sa kinabuhi nga walay katapusan.

Apan bisan kinsa nga magapasipala sa Espiritu Santo, dili gayud mapasaylo, kondili nga mahinukman siya sa silot sa sala nga walay katapusan.

Kay unsa man ang kapuslanan sa usa ka tawo kong maangkon niya ang tibook kalibutan, ug mawala ang iyang kalag? Kay unsa ang igahatag sa usa ka tawo nga baylo sa iyang kalag?

Ug bisan kinsa nga magapapangdol sa usa niining mga gagmay nga nagasalig kanako, labi pang maayo kaniya nga pagahiktan siya sa liog ug usa ka galingang bato, ug itambong sa dagat. Ug kong ang imong kamot mao ang magapapangdol kanimo, putla; labi pang maayo kanimo nga mosulod ka nga pungkol sa kinabuhi, kay sa adunay duha ikaw ka kamot, nga moadto ka sa infierno, ngadto sa kalayo nga dili arang mapalong. Diin ang ulod nila walay pagkamatay, ug ang kalayo walay pagkapalong. Ug kong ang imong tiil mao ang magapapangdol kanimo, putla; labi pang maayo kanimo nga mosulod ka nga piang sa kinabuhi, kay sa adunay duha ikaw ka tiil nga igahulog ka sa infierno, ngadto sa kalayo nga walay pagkapalong. Diin ang ulod nila walay pagkamatay, ug ang kalayo walay pagkapalong. Ug kong ang imong mata mao ang magapapangdol kanimo, luska; labi pang maayo kanimo nga mosulod ka sa gingharian sa Dios nga usa lamang ing mata, kay sa adunay duha ka mata nga igahulog ka sa infierno. Diin ang ulod nila walay pagkamatay, ug ang kalayo walay pagkapalong.

Ang motoo ug magpabautismo, mamaluwas; apan ang dili motoo, paga-hukman sa silot.

Nga ang iyang nigong-paliranan anaa sa iyang kamot, ug iyang paga-hinloan pag-ayo ang iyang giokanan, ug pagatigumon niya ang trigo sa iyang dapa, apan ang tahop pagasunogon niya sa kalayo nga walay pagkapalong.

Ug si Jesus nangutana kaniya: Kinsay imong ngalan? Ug siya miingon: Legion kay daghan ang mga yawa nga misulod kaniya. Ug sila nagpakilooy kaniya nga dili niya paadtoon sila sa kahiladman.

Kay unsay kapuslanan sa usa ka tawo kong maangkon niya ang tibook nga kalibutan, ug mawala kun mapilde kaniya ang iyang kaugalingon?

Ug ikaw, Capernaum, igatuboy ba ikaw ngadto sa langit? igaunlod ka sa Hades. Ang magapatalinghug kaninyo, magapatalinghug kanako; ang magasalikway kaninyo, magasalikway kanako; ug ang magasalikway kanako, magasalikway kaniya nga nagasugo kanako.

Apan magapasidaan ako kaninyo kang kinsa kamo angay mahadlok. Kahadloki siya nga sa tapus siya makapatay adunay gahum sa pagtambog ngadto sa infierno. Oo, ako nagaingon kaninyo, kahadloki siya.

Nagaingon ako kaninyo: Dili; apan, gawas kong kamo mahinulsol, mangamatay kamong tanan sa mao usab nga pagkaagi.

Ug usa kanila miingon kaniya: Ginoo, diriyut ba lamang ang maluwas? Ug siya miingon kanila: Panlimbasug kamo sa pagsulod sa pultahan nga masigpit; kay nagaingon ako kaninyo, nga daghan ang nagapaninguha sa pagsulod, ug dili makahimo. Kong sa makausa ang amahan sa panimalay nagatindog ug nagasira sa pultahan, ug kamo nagasugod sa pagtindog sa gawas, ug sa pagtoktok sa pultahan, nga nagaingon: Ginoo, ablihi kami. Ug siya magatubag ug magaingon kaninyo: Wala ako mahibalo kong diin kamo gikan; Unya magasugod kamo sa pagingon: Sa imong atubangan nanagpangaon ug nanagpanginum kami, ug ikaw nagpanudlo sa among kadalanan. Ug magaingon siya: Isulti ko kaninyo nga wala ako mahibalo kong diin kamo gikan: pahalayo kamo kanako, tanan kamo nga mga mamumuhat sa kadautan. Didto mahitabo unya ang paghilak ug ang pagkagut sa mga ngipon, nga inyong makita si Abraham ug si Isaac, ug si Jacob, ug ang tanang mga manalagna sa gingharian sa Dios, ug kamo pagaabugon ngadto sa gawas.

Karon may usa ka tawong dato, ug siya nagasaput sa purpura ug sa lino nga manipis, nga nagapuyo sa kalipay ug sa kaanyag sa adlaw-adlaw. Ug may usa ka makililimos nga ginganlan si Lazaro nga puno sa mga samad, gibutang sa pultahan sa dato. Ug nagatinguha nga mabusog sa mga mumho nga nagpangatagak gikan sa lamesa sa dato; tan-awa, bisan pa ang mga iro nanagpanuol ug nanagpanilap sa iyang mga samad. Ug nahitabo nga namatay ang makililimos, ug siya gidala sa mga manolonda ngadto sa sabakan ni Abraham; ug ang dato usab namatay, ug gilubong. Ug didto sa Hades giyahat niya ang iyang mga mata, sanglit nagaantus sa mga kasakit, ug nagalantaw kang Abraham sa halayo, ug kang Lazaro sa iyang sabakan. Ug siya misinggit ug miingon: Amahan nga Abraham, kaloy-i ako, ug sugoa si Lazaro, aron ituslob niya ang tumoy sa iyang tudlo sa tubig, ug pabugnawan niya ang akong dila; kay ania ako sa kasakit niining siga. Apan si Abraham miingon: Anak, hinumdumi nga sa buhi pa ikaw nakadawat ka sa imong mga maayong butang; ug si Lazaro sa mao nga pagkaagi, sa mga dautang butang; apan karon ania siya ginalipay, ug ikaw anaa sa kasakit. Ug labut pa niining tanan, sa taliwala namo ug nimo, adunay gibutang usa ka dakung bung-aw, aron nga ang buot motabok gikan diri nganha kaninyo, dili makahimo; ug nga walay makatabok gikan dinha ngari kanamo. Ug siya miingon: Busa, amahan, ako nagaampo kanimo nga siya sugoon mo unta sa balay sa akong amahan; Kay ako adunay lima ka mga igsoong lalake; aron siya magamatuod ngadto kanila, tingali unya makaari usab sila niaring dapita sa kasakitan. Apan si Abraham miingon: Atua kanila si Moises ug ang mga manalagna; papatalinghuga sila kanila. Ug siya miingon: Dili, amahan nga Abraham; kay kong usa sa mga minatay ang moadto kanila, maghinulsol sila. Ug si Abraham miingon kaniya: Kong kang Moises ug sa mga manalagna dili sila managpatalinghug, dili usab sila mangalukmay bisan may usa nga mabanhaw gikan sa mga minatay.

Kay gihigugma sa Dios ang kalibutan, sa pagkaagi nga gihatag niya ang iyang Anak nga ugtong, aron ang tanan nga motoo kaniya dili mawala, kondili may kinabuhi nga walay katapusan. Kay ang Dios wala magpaanhi sa iyang Anak sa kalibutan aron sa paghukom sa silot sa kalibutan, kondili aron ang kalibutan maluwas tungod kaniya. Ang motoo kaniya dili hinukman sa silot; apan ang dili motoo kaniya ginahukman na sa silot, kay siya wala motoo sa ngalan sa bugtong nga Anak sa Dios. Ug kini mao ang paghukom sa silot; nga ang kahayag mianhi sa kalibutan, ug ang mga tawo nahigugma sa kangitngit labi kay sa kahayag; kay ang ilang mga buhat mga dautan. Kay ang tanan nga nagabuhat sa dautan nagadumot sa kahayag, ug dili moduol sa kahayag aron dili pagbadlongon ang ilang mga buhat.

Ang motoo sa Anak may kinabuhi nga walay katapusan, apan ang dili magatuman sa Anak dili makakaplag sa kinabuhi, kondili ang kaligutgut sa Dios pabilin sa ibabaw niya.

Ayaw kahibulong niini; kay ang takna moabut nga ang tanan nga anaa sa mga lubnganan makadungog sa iyang tingog. Ug managpanggula ang mga nanag-buhat sa maayo ngadto sa pagkabanhaw sa kinabuhi; ug ang mga nanagbuhat sa dautan ngadto sa pagkabanhaw sa paghukom.

Kong ang tawo dili mopabilin kanako, igasalibay siya sama sa usa ka sanga ug magamala ug ilang pagatigumon sila, ug igasugnod sa kalayo; ug mangasunog sila.

Kay dili mo pagpasagdan ang akong kalag sa Hades, ug dili mo itugot nga ang imong Balaan makakita sa pagkadunot.

Siya, sa nakalantaw nga daan, nagsulti sa pagkabanhaw ni Cristo, nga wala pagapasagdi ang iyang kalag sa Hades, ni ang iyang unod makakita sa pagkadunot.

Kay ang kaligutgut sa Dios ginapadayag gikan sa langit batok sa tanan nga pagkadilidiosnon ug sa pagkadilimatarung sa mga tawo, nga nanagpugong sa kamatuoran pinaagi sa pagkadilimatarung. Kay kadtong mahibaloan mahatungod sa Dios, ginapahayag diha kanila; kay kini gipahayag man sa Dios kanila. Kay ang iyang mga butang nga dili makita sukad sa pagtukod sa kalibutan, makita sa dakung katin-aw, nga masabut pinaagi sa mga butang nga binuhat; bisan pa, ang iyang walay kinutobang gahum ug pagkadios; aron sila wala nay ikabalibad. Kay, sa hing-ilhan nila ang Dios, wala nila paghimayaa siya ingon nga Dios, bisan managpasalamat sila; kondili nangabuang sila sa ilang mga hunahuna, ug ang ilang kasingkasing nga walay pagsabut, gingitngitan. Sa nagsugid sa ilang kaugalingon nga sila mga makinaadmanon, nanga-himong buang sila.

Apan tungod sa imong katig-a ug sa imong kasingkasing nga dili mahi-nulsulon, nagatigum ka ug kaligutgut alang sa imong kaugalingon sa adlaw sa kaligutgut ug sa pagpadayag sa mata-rung nga paghukom sa Dios; Nga magabayad sa tagsatagsa sumala sa iyang mga buhat. Kanila nga pinaagi sa pagpailub nga mapadayonon sa maayong mga buhat nagapangita sa himaya, ug sa dungog, ug sa pagkadilimadunoton, ang kinabuhi nga walay katapusan; Apan, alang niadtong mga malalison, ug mga dilimasinulondon sa kamatuoran, kondili mga masinulondon sa pagkadilimatarung, mao ang kaligutgut ug kayugot,

Kay ang bayad sa sala mao ang kamatayon; apan ang walay-bayad-nga hatag sa Dios mao ang kinabuhi nga walay katapusan nga anaa kang Cristo Jesus nga atong Ginoo.

Busa karon walay pagkahinukman sa silot niadtong mga anaa kang Cristo Jesus, nga nagakinabuhi sa dili uyon sa unod, kondili uyon sa Espiritu. Kay ang Kasugoan sa Espiritu sa kinabuhi diha kang Cristo Jesus nagluwas kanako gikan sa Kasugoan sa sala ug sa kamatayon.

Dili kamo magpanimalus, mga hinigugma; kondili hatagi ninyo ug lugar ang kaligutgut sa Dios; kay nahisulat na: Ako ang pagpanimalus; ako ang magabayad, nagaingon ang Ginoo.

Kay nahasulat na: Maingon nga buhi ako, nagaingon ang Ginoo, kanako mangapiko ang tanang tuhod, ug ang tanang dila magasugid sa Dios. Sa ingon niana, ang tagsatagsa kanato magahatag ug husay sa iyang kaugalingon ngadto sa Dios.

Kay kinahanglan kitang tanan igapahayag sa atubangan sa hukmanan ni Cristo, aron ang tagsatagsa makadawat sa mga butang nga nabuhat pinaagi sa lawas, sumala sa iyang paggawi kong maayo ba, kun dautan. Busa sa hingbaloan namo ang kahadlok sa Ginoo, ginalukmay namo ang mga tawo: apan kami nangahimong dayag sa Dios, ug ginalauman ko nga kami nangahimong dayag usab sulod sa inyong mga kaisipan.

Kay ang nagabuhat sa dili matarung magadawat siya sa dili matarung tungod sa iyang nabuhat; ug walay pinilian sa mga tawo.

Nga sa siga sa kalayo magahatag sa panimalus sa mga wala makaila sa Dios, ug sa mga wala magtuman sa Maayong Balita sa atong Ginoong Jesucristo: Nga manag-antus sila ug silot nga walay katapusan nga pagkalaglag gikan sa nawong sa Ginoo, ug sa himaya sa iyang gahum.

Ug ingon nga kini ginatudlo alang sa mga tawo ang pagkamatay sa makausa, ug sa tapus niini ang paghukom;

Kay kong magpakasala kita sa tinuyo sa human ta madawat ang pag-ila sa kamatuoran, wala nay halad-tungod-sa-mga sala; Apan usa ka makalilisang nga paghulat sa paghukom, ug usa ka kabangis sa kalayo nga magalamoy sa mga kaaway.

Daw unsa ba ka labing mabug-at nga silot, hunahunaa ninyo, ang angay igasilot niadtong nakayatak sa Anak sa Dios, ug nag-isip nga butang nga bastus ang dugo sa tugon nga nagbalaan kaniya, ug nakapanamastamas sa Espiritu sa gracia? Kay hing-ilhan ta ang nagaingon: Ang pagpanimalus ako man, ako mao ang magabalus, nagaingon ang Ginoo; ug usab: ang Ginoo magahukom sa iyang katawohan. Butang nga makalilisang ang pagkahulog ngadto sa mga kamot sa Dios nga buhi.

Kay nag-antus usab si Cristo sa nakausa tungod sa mga sala, ang matarung tungod sa mga dili-matarung, aron kita pagadad-on niya ngadto sa Dios; sa gipatay siya diha sa unod, apan gibanhaw diha sa Espiritu; Nga diha niana usab, miadto siya ug miwali sa mga espiritu didto sa bilanggoan.

Kay kaniadto may mibangon nga mga bakakon nga mga manalagna usab sa taliwala sa katawohan, ingon man usab sa inyong taliwala may manindog nga mga magtutudlo nga bakakon, nga sa tago magpasulod ug malaglagong mga herejia, nga magalimod bisan pa sa Ginoo, nga mitubos kanila, nga nagadala sa ibabaw sa ilang kaugalingong hinanali nga pagkalaglag. Ug daghan ang magasunod sa ilang mga buhat sa pagpatuyang, nga tungod kanila ang dalan sa kamatuoran pagapasipad-an. Ug tungod sa kahikaw, nga inubanan sa mga malimbongong pulong, ipamaligya kamo; kang kinsang paghukom karon, gikan pa sa karaang panahon, dili magadugay, ug ang ilang pagkalaglag dili matulog.

Kay kong ang Dios wala magpasaylo sa mga manolonda nga nakasala, kondili nga naghulog kanila sa infierno, ug nagtambug kanila sa halalum nga mga lubnganan sa kangitngitan, nga gitagana sa paghukom; Ug kong siya wala magpasaylo sa daan nga kalibutan, kondili nagluwas kang Noe uban sa pito, usa ka magwawali sa pagkamatarung, sa gipalonopan niya ang kalibutan sa mga dili-diosnon; Ug sa gihimo nga abo ang mga lungsod sa Sodoma ug sa Gomorra, gihukman sila sa pagkabunkag, ginahimo sila nga usa ka panig-ingnan alang niadtong nagakinabuhi nga dili-diosnon; Ug giluwas niya ang matarung nga si Lot, nga nasubo uyamut sa malaw-ay nga kagawian sa mga dautan: (Kay kadtong tawo nga matarung, nga nagapuyo sa taliwala nila, sa pagtan-aw ug sa pagkadungog, ginasakit sa matag-adlaw ang iyang matarung nga kalag sa ilang mga tampalasang buhat): ang Ginoo mahibalong magluwas sa mga diosnon gikan sa mga pagtintal, ug sa pagbutang sa mga dili-matarung sa ilalum sa silot tagana sa adlaw sa paghukom; Ug labi na gayud ang mga nagasunod sa unod, diha sa mga mahugaw nga kailibgon, ug nagatamay sa kagamhanan. Mga mapangahason, mga magbubuot sa ilang kaugalingon, dili sila mahadlok sa pagpasipala sa mga halangdon. Bisan pa ang mga manolonda, nga labi pang kusgan ug gamhanan, wala makapasipala paghukom batok kanila sa atubangan sa Ginoo.

Kini sila maoy mga tinubdan nga walay tubig, mga dag-um nga gipalid sa usa ka unos; nga kanila ginatagana ang kaitum sa kangitngit nga walay katapusan.

Apan ang mga langit nga mao karon ug ang yuta, pinaagi sa maong pulong, gitagana alang sa kalayo sa adlaw sa paghukom, ug sa paglaglag sa mga tawo nga dili-diosnon.

ang Ginoo dili magalangan mahitungod sa iyang saad, ingon sa paglangan sa gihunahuna sa uban; apan siya may pagkamapailubon alang kaninyo, sanglit dili buot nga may bisan kinsa nga mawala, kondili nga ang tanan makadangat sa paghinulsol.

Ang tanan nga nagadumot sa iyang igsoon, mamumuno; ug hingbaloan ninyo nga walay bisan kinsa nga mamumuno, nga may kinabuhi nga walay katapusan nga nagapabilin kaniya.

Ug kini mao ang pagpamatuod nga ang Dios mihatag kanato sa kinabuhi nga walay katapusan, ug kini nga kinabuhia anaa sa iyang Anak. Ang nagabaton sa Anak, may kinabuhi; ang wala magabaton sa Anak sa Dios, walay kinabuhi.

Kay may pipila ka mga tawo miyuhot lamang sa pagsulod, sila nga gitagana nang daan alang niini nga pagkahinukman sa silot, mga tawo nga dili-diosnon, nga ginabaylo nila ang gracia sa atong Dios sa kalaw-ayan, ug ginalimod nila ang atong bugtong nga Agalon ug Ginoo, si Jesucristo.

Ug ang mga manolonda nga wala magbaton sa ilang nahauna nga kahimtang, kondili nga gibiyaan nila ang ilang kaugalingon nga puloy-anan, gibutang niya sa mga talikala nga walay katapusan sa ilalum sa kangitngit ngadto sa paghukom sa dakung adlaw; Ingon sa Sodoma ug Gomorra, ug sa mga lungsod nga nagalibut kanila nga sa ingon niini nga paagi, nanagtugyan sa ilang kaugalingon sa pagpakighilawas, ug nanagnunot sa lain nga unod, gipakita sila nga usa ka panig-ingnan, nga nag-antus sa silot sa kalayo nga walay katapusan.

Kini mao sila ang mga natago nga takot sa inyong mga kombira sa gugma, sa diha nga nagkombira sila uban kaninyo, mga magbalantay nga nagapasibsib sa ilang kaugalingon, sa wala ing kahadlok; mga dag-um nga walay tubig, nga gipalid sa mga hangin; mga kahoy sa tingbunga nga walay bunga nangamatay sa makaduha nga nangaibut sa mga gamut: Mga mabangis nga balud sa dagat, nga nagasuka sa mga bola sa ilang kaugalingong kaulawan; mga laag nga bitoon, nga kanila ginatagana sa gihapon ang kaitum sa kangitngit.

Ug luwason ninyo ang uban, nga agawon ninyo sila gikan sa kalayo; ug sa uban malooy kamo nga may kahadlok, nga magadumot bisan pa sa bisti nga nabulingan sa unod.

Ug ang Buhi; ug ako ang namatay, ug ania karon, buhi ako ngadto sa mga katuigan nga walay katapusan; Amen. Ug ania kanako ang mga yawi sa kamatayon ug sa Hades.

Ang may igdulungog, magpatalinghug sa ginaingon sa Espiritu sa mga iglesia. Ang makadaug dili maunsa sa ikaduhang kamatayon.

Ug mibudyong ang ikalima ka manolonda, ug nakita ko ang usa ka bitoon nga nahulog sa yuta gikan sa langit. Ug gihatag kaniya ang yawi sa kahiladman nga dili matugkad. Ug giukban niya ang kahiladman. Ug miutbo ang aso gikan sa kahiladman, ingon sa aso sa usa ka dakung hudno; ug mingitngit ang adlaw, ug ang langit tungod sa aso sa kahiladman.

Ug may laing manolonda, ang ikatolo, misunod kanila nga nagaingon sa hataas nga tingog: Kong kinsa ang nagasimba sa mananap nga mapintas ug sa iyang larawan, ug nagadawat sa timaan sa iyang agtang kun sa iyang kamot, Siya magainum usab sa vino sa kaisug sa Dios, nga gitagay sa walay simbug sa copa sa iyang kaligutgut, ug pagapaantuson siya sa kalayo ug azufre sa atubangan sa mga manolonda nga balaan, ug sa atubangan sa Cordero: Ug ang aso sa ilang pag-antus nagautbo ngadto sa mga katuigan nga walay katapusan; ug sila walay kapahulayan sa adlaw ug sa gabii, sila nga nagasimba sa mananap nga mapintas ug sa iyang larawan, ug bisan kinsa nga modawat sa timaan sa iyang ngalan.

Ug ang mananap nga mapintas, nga mao siya kaniadto, ug dili karon, kana usab mao ang ikawalo, nga ila sa pipito, ug moadto siya sa pagkawala.

Ug misinggit sa makusog nga tingog, nga nagaingon: Nahulog na, nahulog na ang dakung Babilonia, ug nahimong puloy-anan sa mga yawa, ug tigumanan sa tanang espiritu nga mahugaw, ug tugdonanan sa tanang langgam nga mahugaw ug dulomtanan; Kay ang tanang mga nasud nangahulog tungod sa vino sa kaisug sa iyang pagpakighilawas; ug ang mga hari sa yuta nakapakighilawas uban kaniya, ug ang mga magpapatigayon sa yuta nangadato tungod sa gahum sa iyang mausikong pagpatuyang.

Ug dili na gayud magadan-ag sa kahayag sa lamparahan diha kanimo; ug dili na gayud hidunggan diha kanimo ang tingog sa pamanhonon, ni ang tingog sa pangasaw-onon: kay ang imong mga magpapatigayon mao ang mga principe sa yuta: kay tungod sa imong mga lumay nanghisalaag ang tanang mga nasud. Ug hingkaplagan diha kaniya ang dugo sa mga manalagna ug sa mga balaan, ug sa tanang mga gipamatay sa yuta.

Kay ang iyang mga paghukom mga matuod ug mga matarung; kay gihukman niya ang dakung bigaon, ang nagahugaw sa yuta tungod sa iyang pagpakighilawas, ug gipanimaslan niya ang dugo sa iyang mga ulipon diha sa mga kamot sa bigaon. Ug nanagpamulong sila sa ikaduha: Aleluya. Ug ang iyang aso nagautbo sa mga katuigan nga walay katapusan.

Ug siya sinul-oban sa usa ka panapton nga natina sa dugo, ug ang iyang ngalan gitawag: ANG PULONG SA DIOS. Ug ang mga kasundalohan sa langit nagasunod kaniya nga nanagkabayo sa mga kabayo nga maputi, nga sinul-oban sa lino nga manipis, maputi ug mahinlo. Ug sa iyang baba nagagula ang usa ka espada nga mahait, aron uban niini panigbason niya ang kanasuran; ug sila pagaharian niya sa barras nga puthaw, ug siya nagagiuk sa pug-anan sa vino sa kabangis sa kaligutgut sa Dios, ang Makagagahum.

Ug nakita ko ang usa ka manolonda, nga nagatindog diha sa adlaw; ug nagasinggit sa dakung tingog, nga nagapamulong sa tanan nga kalanggaman, nga nagalupad sa tunga-tunga sa langit: Umari kamo, panagtigum kamo sa dakung panihapon sa Dios. Aron makakaon kamo sa unod sa mga hari, ug sa unod sa mga capitan, ug sa unod sa mga kusgan nga mga tawo, ug sa unod sa mga kabayo ug sa mga nagakabayo kanila: ug sa unod sa tanan nga mga tawo: mga may kagawasan, ug mga ulipon, mga gagmay ug mga dagku usab.

Ug hingdakpan ang mananap nga mapintas, ug uban kaniya ang bakakon nga manalagna, nga nagbuhat sa mga ilhanan sa atubangan niya, nga tungod niana gipasalaag niya ang mga mingdawat sa timaan sa mananap nga mapintas, sila nga nanagsimba sa iyang larawan. Gipanambug silang duha nga mga buhi sa linaw nga kalayo, nga nagadilaab sa azufre. Ug ang uban gipatay pinaagi sa espada, nga nagagula sa baba niya nga nagakabayo sa kabayo; ug nangabusog ang tanan nga mga langgam sa unod nila.

Ug nakita ko nga ang usa ka manolonda nga nanaug gikan sa langit, nga may yawi sa kahiladman nga dili matugkad ug usa ka daku nga talikala sa iyang kamot. Ug gidakup niya ang dragon, kadtong daan nga bitin, nga mao ang yawa ug satanas, ug gigapus niya sulod sa usa ka libo ka tuig. Ug iyang gitambug siya sa kahiladman nga dili matugkad; ug iyang gitabonan kini, ug gipatikan kini sa ibabaw niya, aron dili na makapasalaag sa mga katawohan, hangtud nga matapus ang usa ka libo ka tuig; ug sa human niini kinahanglan siya nga pagabuhian sa hamubo nga panahon.

Ug sa mahuman na ang usa ka libo ka tuig, pagabuhian si satanas sa gawas sa iyang bilanggoan. Ug mogula aron sa pagpasalaag sa mga katawohan, sa upat ka pamag-ang sa yuta, kang Gog ug kang Magog, sa pagtigum kanila, aron sa pagpanggubat; ang ilang gidaghanon ingon sa balas sa dagat. Ug mingsaka sila sa kinahilapdan sa yuta, ug gilibutan nila ang campo sa mga balaan ug ang hinigugma nga ciudad. Ug nahulog ang kalayo gikan sa langit, ug gilamoy sila. Ug ang yawa nga nagpasalaag kanila, gitambug sa linaw nga kalayo ug azufre, diin atua usab didto ang mananap nga mapintas ug ang manalagna nga bakakon; ug sila pagasakiton sa adlaw ug sa gabii, ngadto sa mga katuigan nga walay katapusan.

Ug nakita ko ang usa ka dakung trono nga maputi, ug ang nagalingkod niini, nga gikan sa iyang nawong, nanagpangalagiw ang yuta ug ang langit, ug walay hingkit-an nga dapit alang kanila. Ug nakita ko ang mga minatay, mga dagku ug mga gagmay, nga nagatindog sa atubangan sa trono. Ug gipamuklad ang mga basahon; ug may laing basahon nga gibuklad, nga mao ang basahon sa kinabuhi; ug ang mga minatay gipanghukman, ingon sa mga butang nga nahasulat sa mga basahon sumala sa ilang mga buhat. Ug ang dagat mihatag sa mga minatay nga diha niini. Ug ang kamatayon ug ang Hades mihatag sa mga minatay nga diha kanila: ug kini sila gihukman, ang tagsatagsa sumala sa ilang mga buhat. Ug ang kamatayon ug ang Hades gipanambug ngadto sa linaw nga kalayo. Kini mao ang ikaduha nga kamatayon: bisan ang linaw nga kalayo. Ug kong may bisan kisan nga wala hikit-i, nga nahasulat sa basahon sa kinabuhi, gitambug siya ngadto sa linaw nga kalayo.

Apan ang mga talawan, ug ang mga maduhaduhaon, ug ang mga malaw-ayon, ug ang mga mamumuno, ug ang mga makighilawason, ug ang mga lumayan, ug ang mga nagasimba sa mga dios-dios, ug ang tanan nga mga bakakon, mabahinan sila didto sa linaw, nga nagadilaab sa kalayo ug azufre; nga mao ang kaduha nga kamatayon.

Ang dili matarung, mag-dili-matarung gihapon siya; ug ang mahugaw, magmahugaw gihapon siya; ug ang matarung, magmatarung gihapon siya; ug ang balaan, magbalaan gihapon siya.

Ako nagapamatuod sa tanan nga managpatalinghug sa mga pulong nga tagna niining basahona: kong kinsa ang magadugang niining mga butanga, pagadugangan sa Dios ang mga hampak kaniya, nga nahasulat na niining basahona. Ug kong kinsa ang magakuha sa mga pulong sa basahon niining tagna, pagakuhaon sa Dios ang iyang bahin sa kahoy sa kinabuhi, ug sa balaan nga ciudad, ug sa mga butang nga nahasulat dinhi mining basahona.