06 – Impyerno

Nagsabat ang Ginoo kay Moises, “Kon sin-o ang nakasala sa akon, ang iya ngalan amo ang akon panason sa akon libro. Lakat, kag pangunahi ang mga tawo pakadto sa lugar nga ginsiling ko sa imo, kag magauna ang akon anghel sa inyo. Pero magaabot ang tion nga silutan ko sila tungod sang ila sala.”

Indi gid siya pagpatawaron sang Ginoo. Magadabdab nga daw sa kalayo ang puwerte nga kaakig sang Ginoo sa iya, kag matabo sa iya ang tanan nga pagpakamalaot nga nasulat sa sini nga libro, kag dulaon sang Ginoo ang iya ngalan sa kalibutan.

Kay ang akon kaakig magadabadaba nga daw kalayo. Magasunog ini sa duta kag sa tanan nga patubas sini, pati sa kadadalman sang duta, kag sa mga pundasyon sang mga bukid.

Subong nga ang gal-om nagakadula kag indi na makita, ang nagakapatay indi na magbalik pa.

nga bisan ang malaot nga mga tawo nagakaluwas sa adlaw nga mag-abot ang kalamidad tungod sa kaakig sang Dios.

Mapatay ang malaot nga mga tawo sa tanan nga nasyon, kay ginasikway nila ang Dios.

kay indi mo ako pagpabay-an nga magkadto sa lugar sang mga patay. Indi mo pagtugutan nga madunot ang imo matutom nga alagad.

Ang kamatayon daw pareho sa lubid nga nagburambod sa akon kag pareho sa siod sa akon alagyan. Ang kalaglagan daw pareho sa mabaskog nga baha nga naglapaw sa akon.

Ang imo gahom amo ang magapierdi sang tanan mo nga mga kaaway. Kon magpakita ka na laglagon mo sila kag mangin pareho sila sa nagadabadaba nga hurnohan. Sa imo nga kaakig ipalamon mo sila sa kalayo.

Kabay pa nga gulpi lang mapatay ang akon mga kaaway. Kabay pa nga lamunon sila nga buhi sang lulubngan. Kay ang kalautan ara sa ila kag sa ila mga puluy-an.

Panasa ang ila mga ngalan sa libro nga ginalistahan sang mga buhi; indi sila paglistaha upod sa mga matarong.

Ang mga nagakaugot sa akon, magaluhod sa akon sa kahadlok. Ang ila silot wala sing katapusan.

Kay dako ang imo gugma sa akon; ginluwas mo ako sa kamatayon.

Indi maintiendihan sang mga buang-buang ukon sang mga balingag nga bisan mag-uswag ang mga malaot pareho sa hilamon nga nagatubo, laglagon sila sa wala sing katapusan.

May mga tawo nga ginpriso nga ginakadenahan kag nagapungko sila sa madulom gid nga prisohan. Napriso sila kay nagpamatok sila sa mga ginsiling sang Labing Mataas nga Dios kag ginbaliwala nila ang iya mga laygay.

Ginabantayan mo ang tanan nga nagahigugma sa imo, pero ang tanan nga malaot laglagon mo.

Pero wala kahibalo ini nga mga tawo nga ang mga nagakadto sa iya nagakapatay. Ang mga nakakadto na sa iya ara na subong sa lugar sang mga patay.

Kon nahibaluan sang Ginoo ang nagakalatabo sa lugar sang mga patay, mas labi na gid nga nahibaluan niya ang ara sa tagipusuon sang tawo.

Ginasunod sang maalamon nga tawo ang dalan nga nagapadulong sa kabuhi agod malikawan niya ang kamatayon.

-12- Indi ka magpabaya sa pagdisiplina sang imo bata. Ang paghanot indi makapatay sa iya, kundi makaluwas pa gani sa iya sa kamatayon. -12- Indi ka magpabaya sa pagdisiplina sang imo bata. Ang paghanot indi makapatay sa iya, kundi makaluwas pa gani sa iya sa kamatayon.

Wala nagakaayawan ang kamatayon; amo man ang handom sang tawo.

Karon nga nabasahan mo ini tanan, amo ini ang akon masiling sa katapusan: Magtahod ka sa Dios kag tumana ang iya mga sugo, kay amo ini ang katungdanan sang tagsa ka tawo. Kay hukman sang Dios ang tanan ta nga ginahimo, maayo man ukon malain, pati ang mga ginahimo naton sa tago.

Ang Ginoo, nga amo ang suga sang Israel kag ila balaan nga Dios, mangin pareho sa nagadabadaba nga kalayo. Sunugon niya sa hinali lang ang ini nga tunukon nga mga kahoy-kahoy. Kon paano ginaguba sang balatian ang lawas sang tawo, gub-on man sang Ginoo ang mga kagulangan kag mga kaumahan sang hari sang Asiria.

Kag igakalipay niya ang pagtahod sa Ginoo. Indi siya maghukom suno lang sa iya nakita ukon sa mga sugid-sugid lang. Hatagan niya sang matarong nga paghukom ang mga imol kag apinan niya sila sa ila kinamatarong. Paagi sa iya pagmando, silutan niya ang kalibutan kag magakalamatay ang malaot nga mga tawo.

Maghibi kamo tungod kay malapit na lang ang adlaw sang Ginoo, ang adlaw sang pagpanglaglag sang Makagagahom nga Dios. Sa sina nga tion, magaluya ang tanan nga kamot. Madulaan sing kaisog ang tanan nga tawo. Magakurog sila sa kahadlok. Mabatyagan nila ang puwerte nga kasakit pareho sang pagpasakit sang babayi nga manugbata. Magatinulukay sila sa isa kag isa, kag ang ila mga guya mamula sa kahuya. Pamati! Magaabot na ang adlaw sang Ginoo, ang adlaw sang kapintas kag puwerte nga kaakig. Laglagon ang duta hasta nga indi na maestaran, kag pati ang mga makasasala dira laglagon. Indi na magsiga ang mga bituon. Magaguwa ang adlaw nga madulom, kag pati ang bulan indi na magsanag. Nagasiling ang Ginoo, “Silutan ko ang kalibutan tungod sang iya kalautan, kag ang mga makasasala tungod sang ila mga sala. Tapnaon ko ang mga bugalon, kag pauntaton ko ang pagkamatinaas-taason sang mga tawo nga wala sing kaluoy.

Uyugon ko ang langit kag ang kalibutan. Himuon ko ini sa sina nga adlaw nga ipakita ko ang akon puwerte nga kaakig.”

“Ang lugar sang mga patay daw maano na sa imo pag-abot; handa na ini para sugataon ka. Ang mga kalag sang mga tawo nga gamhanan sang una sa kalibutan nagaginual sa pag-abiabi sa imo. Nagtindog ang mga kalag sang mga hari sa ila mga trono sa pagsugata sa imo. Magasiling sila tanan sa imo: ‘Maluya ka na karon pareho sa amon. Palareho na kita. Karon nga patay ka na, ang imo pagkagamhanan nadula na pati ang tinukar sang imo mga arpa. Ulod ang imo hiligdaan kag ulod man ang imo habol.’

“Nahulog ka halin sa langit, ikaw nga ginatawag kabugwason. Ginpilak ka sa duta, ikaw nga nagpanglaglag sa mga nasyon. Nagsiling ka sa imo kaugalingon, ‘Masaka ako sa langit, kag ibutang ko ang akon trono sa ibabaw sang mga bituon sang Dios. Mapungko ako sa ibabaw sang bukid nga ginatipunan sang mga dios didto sa aminhan. Masaka ako sa ibabaw sang mga panganod; tupungan ko ang Labing Mataas nga Dios.’ “Pero ang matabo sa imo, pagadal-on ka sa lugar sang mga patay, sa kadadalman sang buho.

Patay na sila subong kag indi na mabuhi liwat. Ginsilutan mo sila kag ginlaglag; kag ginkalimtan na sila.

Kay nagaabot na siya halin sa iya ginaestaran agod silutan ang mga pumuluyo sang kalibutan tungod sa ila mga sala. Ipahayag na sang duta ang mga tawo nga ginpamatay; indi na niya ini pagtaguon pa.

Indi ini mapatay adlaw-gab-i. Ang aso sini magatub-ok sa wala sing katapusan. Wala na sing may mag-estar kag mag-agi sa Edom hasta san-o.

Kay paano pa ako makadayaw sa imo kon patay na ako? Ang mga patay indi na makadayaw sa imo ukon makalaom sang imo pagkamatutom.

Pamati! Magaabot ang Ginoo nga may kalayo. Magasakay siya sa iya mga karwahe nga daw buhawi. Ipakita niya ang iya kaakig sa iya mga kaaway, kag silutan niya sila sang nagadabadaba nga kalayo. Kay paagi sa kalayo kag sa iya espada, silutan sang Ginoo ang tanan nga tawo nga makasasala, kag madamo ang iya pamatyon.

Kag samtang nagapaguwa sa Jerusalem ang mga nagsilimba didto, makita nila ang mga bangkay sang mga tawo nga nagrebelde batok sa akon. Ang mga ulod nga nagakaon sa ila indi mapatay, kag ang kalayo nga nagasunog sa ila indi man mapatay. Kag kangil-aran sila sang tanan nga tawo.”

Pamatii ninyo ini! Ang tanan nga kabuhi akon—ang kabuhi sang ginikanan kag sang kabataan. Ang tawo lang nga nakasala amo ang mapatay.

Sige ang akon tan-aw samtang nagapabugal ato nga sungay hasta nga nakita ko nga ginpatay ang ikaapat nga sapat. Ginhaboy siya sa kalayo kag nasunog ang iya lawas.

Magahambal siya sang mga pulong nga kontra sa Labing Mataas nga Dios, kag hingabuton niya ang mga balaan sang Dios. Tinguhaan niya nga liwaton ang mga piesta kag Kasuguan. Kag ipasakop sa iya ang mga balaan sang Dios sa sulod sang tatlo ka tuig kag tunga. Pero pagkatapos, pagahukman siya, kuhaon ang iya gahom, kag laglagon sa wala sing katapusan.

Pagabanhawon ang madamo nga nagkalamatay. Ang iban sa ila magabaton sang kabuhi nga wala sing katapusan, pero ang iban pakamalauton kag pakahuy-an sa wala sing katapusan.

Ang Adlaw nga Magasilot ang Dios Nagsiling ang Ginoo nga Makagagahom, “Sigurado gid nga magaabot ang adlaw nga magasilot ako. Mangin pareho ini sang nagadabadaba nga hurnohan. Silutan ko ang tanan nga bugalon kag nagahimo sing malain pareho sang pagsunog sang dagami. Mangin pareho sila sa ginsunog nga kahoy nga wala gid sing may nabilin nga sanga kag gamot.

Nakita ni Juan nga madamo nga mga Pariseo kag mga Saduceo ang nagkadto sa pagpabautiso. Nagsiling siya sa ila, “Kamo nga mga kaliwat sang mga man-og! Sin-o ang nagsiling sa inyo nga makapalagyo kamo sa palaabuton nga kaakig sang Dios?

Tandai ninyo ini: ang wasay handa na sa pagtapas sa puno sang mga kahoy. Ang tagsa ka kahoy nga wala nagapamunga sang maayo nga bunga pagatapson kag ihaboy sa kalayo.

Pareho siya sa tawo nga nagapahangin sang iya inani agod painon ang tinggas sa upa. Ang tinggas ibutang niya sa bodega, pero ang upa sunugon niya sa kalayo nga indi gid mapatay.”

Ang Pagpanudlo Parte sa Kaakig Nagsiling pa gid si Jesus, “Nabatian ninyo nga ginsiling sang una sa aton mga katigulangan nga indi sila magpatay, kay ang bisan sin-o nga magpatay pagasilutan. Pero ako nagasiling sa inyo nga ang bisan sin-o nga nagakaakig sa iya kapareho pagasilutan. Kag ang bisan sin-o nga nagapakalain sa iya kapareho sa pagsiling ‘Wala ka sing pulos,’ dal-on siya sa korte agod silutan. Kag ang bisan sin-o nga magsiling sa iya kapareho ‘Buang,’ pagasilutan siya sa nagadabadaba nga kalayo sa impyerno.

Gani kon ang imo tuo nga mata amo ang kabangdanan nga nagapakasala ka, lukata ina kag ipilak. Kay maayo pa nga madula ang isa ka parte sang imo lawas sang sa kompleto ang imo lawas pero ipilak ka man lang sa impyerno. Kon ang imo tuo nga kamot amo ang kabangdanan nga nagapakasala ka, utda ina kag ipilak. Kay maayo pa nga madula ang isa ka parte sang imo lawas sang sa kompleto ang imo lawas pero ipilak ka man lang sa impyerno.”

Ang Makitid nga Puwertahan “Magsulod kamo sa makitid nga puwertahan, tungod kay masangkad ang puwertahan kag malapad ang dalan nga nagapakadto sa impyerno, kag madamo ang nagaagi sa sina nga dalan. Pero makitid ang puwertahan kag mabudlay ang dalan nga nagapakadto sa kabuhi nga wala sing katapusan, kag diutay lang ang nagaagi sa sina nga dalan.”

Ang tanan nga kahoy nga wala nagapamunga sang maayo ginatapas kag ginasunog dayon. Gani ang indi matuod nga mga propeta makilala ninyo sa ila mga buhat.”

Ang Nagahimo sang Malain Indi Pagkilalahon sang Dios “Madamo nga mga tawo ang nagatawag sa akon nga, ‘Ginoo,’ pero wala nagakahulugan nga masakop sila sa paghari sang Dios. Ang mga tawo lamang nga nagatuman sang kabubut-on sang akon Amay sa langit amo ang masakop sa iya paghari. Sa adlaw sang paghukom madamo ang magasiling sa akon, ‘Ginoo, sa imo ngalan nagwali kami sang imo pulong, nagtabog sang malaot nga mga espiritu, kag naghimo sang madamo nga mga milagro.’ Dayon magasiling ako sa ila, ‘Wala ako makakilala sa inyo. Palayo kamo sa akon, kamo nga manugbuhat sang malaot!’”

Pero madamo nga mga Israelinhon nga amo kuntani ang masakop sa paghari sang Dios ang ipilak sa kadudulman nga sa diin magahinibi sila kag magabagrot ang ila mga ngipon.”

Indi kamo magkahadlok sa mga tawo nga makapatay sa inyo lawas pero indi makapatay sa inyo kalag. Ang Dios amo ang dapat ninyo kahadlukan, tungod nga siya ang sarang makalaglag sa inyo lawas kag sa inyo kalag sa impyerno.

Ang maayo nga tawo nagahambal sang maayo, kay maayo ang iya ginahunahuna. Pero ang malain nga tawo nagahambal sang malain, kay malain ang iya ginahunahuna. Sa pagkamatuod, sa adlaw sang paghukom, ang kada isa magapanabat sa Dios sa iya mga ginahambal nga wala sing pulos. Kay ibasi sa imo mga ginahambal kon silutan ka ukon indi.”

Ang duta nga ginsab-ugan amo ang kalibutan. Ang maayo nga binhi amo ang mga tawo nga nagapasakop sa paghari sang Dios. Kag ang mga bugang amo ang mga tawo nga sakop ni Satanas. Si Satanas amo ang kaaway nga nagsab-og sang mga bugang. Ang tig-alani amo ang katapusan sang kalibutan, kag ang mga manug-ani amo ang mga anghel. Subong nga ang bugang ginagabot kag ginasunog dayon, amo man ang magakalatabo sa katapusan sang kalibutan. Ako nga Anak sang Tawo magapadala sang akon mga anghel agod tipunon kag pagguwaon halin sa mga sakop sang akon paghari ang tanan nga nagahimo sang malain nga nangin kabangdanan sang pagpakasala sang iban. Dayon ipilak sila sa nagadabadaba nga kalayo. Kag didto magahibi sila kag magabagrot ang ila mga ngipon.

Pareho man sini ang matabo sa katapusan sang kalibutan. Magaabot diri ang mga anghel agod painon ang mga tawo nga malain sa mga tawo nga matarong. Kag ang mga tawo nga malain ipilak sa nagadabadaba nga kalayo. Magahibi sila kag magabagrot ang ila ngipon.”

Kag tungod sini ginatawag ko ikaw nga Pedro, nga kon sayuron ‘bato.’ Kag sa sini nga bato pagatukuron ko ang akon iglesya, kag bisan ang gahom sang kamatayon indi makadaog sa iya.

Ano gid bala ang makuha sang tawo kon maangkon niya ang tanan nga butang diri sa kalibutan, pero mawala ang iya kabuhi? Wala gid! Kay wala gid sing butang nga sarang niya mahatag agod mapabalik niya ang iya kabuhi. Kay ako nga Anak sang Tawo magabalik diri sa kalibutan nga nagasilak sa gahom sang akon Amay, kag kaupod ko ang iya mga anghel. Dayon balusan ko ang tagsa-tagsa suno sa iya mga binuhatan.

Dayon nagsiling siya, “Sa pagkamatuod, kon indi kamo magbag-o kag mangin pareho sa magagmay nga mga bata, indi gid kamo masakop sa paghari sang Dios.

Pero ang bisan sin-o nga mangin kabangdanan sang pagpakasala sining magagmay nga mga kabataan nga nagatuo sa akon, maayo pa sa iya nga higtan ang iya liog sang galingan nga bato kag itagbong siya sa lawod.”

“Kon ang imo kamot ukon tiil amo ang kabangdanan sang imo pagpakasala, utda ina kag ipilak! Mas maayo pa nga isa lang ang imo kamot ukon tiil pero may kabuhi ka nga wala sing katapusan sang sa duha ang imo kamot ukon tiil pero ipilak ka man lang sa kalayo nga wala sing katapusan. Kag kon ang imo mata amo ang kabangdanan sang imo pagpakasala, lukata ina kag ipilak! Mas maayo pa nga isa lang ang imo mata pero may kabuhi ka nga wala sing katapusan sang sa duha ang imo mata pero ipilak ka man lang sa kalayo sa impyerno.”

“Sang ulihi nagsulod ang hari kay gusto niya nga makita ang mga bisita. May nakita siya didto nga isa ka tawo nga wala nakailis sang bayo nga para sa punsyon. Gani nagsiling ang hari sa iya, ‘Amigo, ngaa nakasulod ka diri nga wala nakasuksok sang bayo nga para sa punsyon?’ Pero ang tawo wala gid nagtingog kay wala siya sang isabat. Dayon nagsiling ang hari sa iya mga suluguon, ‘Gapusa ninyo ang iya kamot kag tiil kag ihaboy didto sa guwa sa madulom. Didto magahibi siya kag magabagrot ang iya ngipon.’”

Pareho kamo sa mga man-og, mga kaliwat kamo sang mga dalitan nga mga man-og. Indi gid kamo makapalagyo sa silot sa impyerno.

kag grabe ang silot nga iya agumon. Ibutang siya sa isa ka lugar upod sa mga hipokrito. Didto may paghinibi kag pagbinagrot sang mga ngipon.”

Paghalin nila agod magbakal sang lana amo man ang pag-abot sang nobyo. Ang lima nga nakapreparar nag-upod sa iya sa punsyon. Pagsulod nila, ginsiraduhan dayon ang puwertahan. “Dugay-dugay nag-abot man ang lima ka dalaga nga nagbakal sang lana, kag nagpanawag, ‘Sir, sir, pasudla kami.’ Pero nagsabat ang nobyo, ‘Sa pagkamatuod, wala ako makakilala sa inyo.’”

Ang suluguon nga wala sing pulos ihaboy ninyo sa kadudulman didto sa guwa. Didto magahibi siya kag magabagrot ang iya mga ngipon.’”

Ang Katapusan nga Paghukom “Kon ako nga Anak sang Tawo mag-abot na bilang Hari, nga ginaupdan sang tanan nga anghel, magapungko ako dayon sa akon trono nga harianon. Ang tanan nga tawo sa kalibutan pagatipunon agod mag-atubang sa akon. Dayon tungaon ko sila sa duha ka grupo pareho sang pagseparar sang manugbantay sang sapat sa mga karnero kag mga kanding. Ang mga karnero, nga amo ang mga matarong, ibutang ko sa akon tuo, kag ang mga kanding, nga amo ang mga malaot, ibutang ko sa akon wala.

“Dayon magasiling ako sa mga tawo sa akon wala, ‘Halin kamo diri sa akon, kamo nga ginpakamalaot sang Dios! Didto kamo sa kalayo nga nagadabadaba sa wala sing katapusan nga ginpreparar para kay Satanas kag sa iya mga anghel. Kay gin-gutom ako pero wala ninyo ako ginpakaon, gin-uhaw ako pero wala ninyo ako ginpainom. Sang dumuluong ako wala ninyo ako pagpadayuna sa inyo balay; sang wala ako bayo wala ninyo ako pagpabayui; pagmasakit ko kag sang pagkapriso ko wala ninyo ako pag-atipana.’ Dayon magasabat sila, ‘Ginoo, san-o ka namon nakita nga gin-gutom ukon gin-uhaw, ukon wala dalayunan, ukon wala bayo, ukon nagmasakit, ukon napriso nga wala kami nagbulig sa imo?’ Kag ako nga Hari magasabat, ‘Sa pagkamatuod, kon wala ninyo pagbuligi ang isa sang akon labing kubos nga mga utod, pareho lang ina nga wala ninyo ako pagbuligi.’ Kag ini sila pahalinon kag silutan sa wala sing katapusan. Pero ang mga matarong hatagan sang kabuhi nga wala sing katapusan.”

Pero ang bisan sin-o nga magpasipala sa Espiritu Santo indi gid mapatawad. Ini nga sala indi gid mapatawad hasta san-o.”

Ano gid bala ang makuha sang tawo kon maangkon niya ang tanan nga butang diri sa kalibutan, pero mawala ang iya kabuhi? Wala gid! Kay wala gid sang butang nga sarang niya mahatag agod mapabalik niya ang iya kabuhi.

Mga Kabangdanan sang Pagpakasala “Pero ang bisan sin-o nga mangin kabangdanan sang pagpakasala sining magagmay nga mga kabataan nga nagatuo sa akon, maayo pa sa iya nga higtan ang iya liog sang galingan nga bato kag itagbong siya sa dagat. Kon ang imo kamot amo ang kabangdanan sang imo pagpakasala, utda ina! Mas maayo pa nga isa lang ang imo kamot pero may kabuhi ka nga wala sing katapusan sang sa duha ang imo kamot pero makadto ka man lang sa impyerno. Ang kalayo didto indi gid mapatay. Kon ang imo kamot amo ang kabangdanan sang imo pagpakasala, utda ina! Mas maayo pa nga isa lang ang imo kamot pero may kabuhi ka nga wala sing katapusan sang sa duha ang imo kamot pero makadto ka man lang sa impyerno. Ang kalayo didto indi gid mapatay. Kon ang imo tiil amo ang kabangdanan sang imo pagpakasala, utda ina! Mas maayo pa nga isa lang ang imo tiil pero may kabuhi ka nga wala sing katapusan sang sa duha ang imo tiil pero ipilak ka sa impyerno. Kon ang imo tiil amo ang kabangdanan sang imo pagpakasala, utda ina! Mas maayo pa nga isa lang ang imo tiil pero may kabuhi ka nga wala sing katapusan sang sa duha ang imo tiil pero ipilak ka sa impyerno. Kag kon ang imo mata amo ang kabangdanan sang imo pagpakasala, lukata ina! Mas maayo pa nga isa lang ang imo mata pero masakop ka sa paghari sang Dios sang sa duha ang imo mata pero ipilak ka sa impyerno. Ang mga ulod didto wala sing kamatayon kag ang kalayo wala nagakapatay.

Ang bisan sin-o nga magtuo kag magpabautiso maluwas, pero ang indi magtuo pagasilutan.

Pareho siya sa tawo nga nagapahangin sang iya inani agod painon ang tinggas sa upa. Ang tinggas ibutang niya sa bodega, pero ang upa sunugon niya sa kalayo nga indi gid mapatay.”

Ginpamangkot siya ni Jesus, “Sin-o ang imo ngalan?” Nagsabat siya, “Ako si Panong.” Amo ina ang sabat niya tungod kay madamo ang malaot nga mga espiritu nga nagsulod sa iya. Kag nagpakitluoy ang malaot nga mga espiritu nga indi lang sila pagtabugon sa kadadalman nga sa diin sila silutan.

Ano gid bala ang makuha sang tawo kon maangkon niya ang tanan nga butang diri sa kalibutan, pero mawala ang iya kabuhi? Wala gid!

Kag kamo nga mga taga-Capernaum nagahunahuna nga dayawon kamo bisan didto sa langit. Pero sa impyerno gid kamo itagbong!” Dayon nagsiling si Jesus sa iya mga inugpadala, “Ang nagapamati sa inyo nagapamati man sa akon, kag ang nagasikway sa inyo nagasikway man sa akon, kag ang nagasikway sa akon nagasikway man sa nagpadala sa akon.”

Sugiran ko kamo kon sin-o ang inyo kahadlukan: kahadlukan ninyo ang Dios, kay pagkatapos nga mapatay niya ang lawas sang tawo may gahom pa gid siya sa paghaboy sang iya kalag sa impyerno. Amo gani nga ginapaandaman ko kamo nga ang Dios dapat ninyo kahadlukan.

Pero indi! Pero sugiran ko kamo, kon indi kamo maghinulsol kag magtalikod sa inyo mga sala, kamo tanan mapatay man.

Karon, may nagpamangkot sa iya, “Ginoo, diutay lang bala ang maluwas?” Nagsabat si Jesus paagi sa isa ka paanggid, “Magtinguha gid kamo sa pagsulod sa makitid nga puwertahan. Kay ang matuod, madamo ang gusto nga magsulod, pero indi sila makasulod. Kon nakapanirado na ang tagbalay magatindog gid lang kamo sa guwa kag magapanuktok nga nagasiling, ‘Ginoo, pasudla kami.’ Pero sabton niya kamo, ‘Wala ako makakilala sa inyo.’ Dayon magasiling kamo, ‘Indi bala nga nag-upod kita sa pagkaon, kag nagtudlo ka sa mga kalye sang amon banwa?’ Pero magasabat siya sa inyo, ‘Wala gid ako makakilala sa inyo. Palayo kamo sa akon, tanan kamo nga nagahimo sang malain!’ Magahibi kamo kag magabagrot ang inyo mga ngipon kon makita ninyo si Abraham, Isaac, Jacob kag ang tanan nga propeta nga nasakop sa paghari sang Dios, pero kamo iya wala nasakop.

Si Lazarus kag ang Manggaranon Nagpadayon pa gid si Jesus sa paghambal, “Sang una may isa ka manggaranon nga ang iya bayo malahalon gid kag nagapagusto siya sa manamit nga mga pagkaon adlaw-adlaw. May isa man ka tawo nga imol nga ang iya ngalan si Lazarus. Ang iya lawas puno sang katol. Ginadala siya didto sa puwertahan sang balay sang manggaranon. Gusto niya nga makakaon kuntani bisan sang mga pagkaon na lang nga nagakalahulog sa lamisa sang manggaranon. Ginapalapitan siya sang mga ido kag ginadilapan ang iya mga katol. Sang ulihi napatay si Lazarus kag gindala siya sang mga anghel didto sa tupad gid ni Abraham. Ang manggaranon napatay man kag ginlubong. Kag sang nagaantos siya sing puwerte gid sa impyerno nakita niya sa malayo si Abraham kag didto sa iya tupad si Lazarus. Gani nagsinggit ang manggaranon kay Abraham, ‘Amay Abraham, kaluoyi man ako! Sugua si Lazarus nga itum-oy niya sa tubig bisan ang iya na lang tudlo kag patuluan ang akon dila agod mabugnawan, kay puwerte gid ang akon pag-antos sa sini nga kalayo.’ Pero ginsabat siya ni Abraham, ‘Anak, sang nagakabuhi ka pa sa kalibutan maayo gid ang imo kahimtangan, kag si Lazarus iya nag-antos. Pero subong ginalipay siya diri kag ikaw nagaantos. Luwas pa sina, ang imo ginapangayo indi gid mahimo, tungod may dako nga kadadalman nga nagaulot sa aton, nga ang bisan sin-o diri sa amon nga gusto magsaylo dira indi gid makatabok, kag wala man sang may makatabok nga halin dira sa inyo pakadto diri sa amon.’ Dayon nagsiling ang manggaranon, ‘Amay Abraham, kon amo gali sina, nagapangabay ako sa imo nga kon mahimo ipadala mo si Lazarus sa balay sang akon amay, kay may lima pa ako ka utod nga lalaki, kag paandaman niya sila agod indi sila makakadto sa sini nga lugar nga pulos lang pag-antos.’ Pero nagsabat si Abraham, ‘Ato man didto sa ila ang mga ginsulat ni Moises kag sang mga propeta. Dapat pamatian nila ina.’ Nagsabat ang manggaranon, ‘Pero amay Abraham, indi sila magpati. Pero kon may napatay nga magkadto didto sa ila, magahinulsol sila sa ila mga sala.’ Pero nagsiling si Abraham, ‘Kon indi gani sila magpati sa mga ginsulat ni Moises kag sang mga propeta, ti indi man sila magpati bisan pa may mabanhaw nga patay!’”

Kay ginahigugma gid sang Dios ang mga tao sa kalibutan, amo gani nga ginhatag niya ang iya bugtong nga Anak, agod nga ang bisan sin-o nga magtuo sa iya indi mawala kundi hatagan sang kabuhi nga wala sing katapusan. Kay ang Dios wala nagpadala sang iya Anak diri sa kalibutan agod sentensyahan ang mga tawo nga silutan, kundi ginpadala niya siya sa pagluwas sang mga tawo. Gani ang bisan sin-o nga tawo nga nagatuo sa iya indi pagsentensyahan nga silutan, pero ang bisan sin-o nga wala nagatuo sa iya nasentensyahan na tungod nga wala siya nagtuo sa bugtong nga Anak sang Dios. Silutan sila tungod kay nag-abot siya diri sa kalibutan bilang suga pero mas gusto pa sang mga tawo nga magpabilin sa kadulom sang sa magpalapit sa iya nga nagahatag sang kasanag, kay malain ang ila mga ginahimo. Ang tawo nga malain ang iya ginahimo wala naluyag sa kasanag. Nagalikaw pa gani siya sa kasanag kay basi kon mahibaluan ang iya ginahimo nga malain.

Ang bisan sin-o nga nagatuo sa Anak sang Dios may kabuhi nga wala sing katapusan. Pero ang bisan sin-o nga indi magtuman sa Anak sang Dios indi gid paghatagan sang kabuhi nga wala sing katapusan, kundi ang kaakig sang Dios magapabilin sa iya.

Indi kamo matingala sa sini nga mga butang, kay magaabot ang tion nga ang tanan nga patay makabati sang akon pulong, kag magaguwa sila sa ila lulubngan. Ang mga tawo nga naghimo sing maayo banhawon kag hatagan sing kabuhi nga wala sing katapusan, kag ang mga tawo nga naghimo sing malain banhawon man pero silutan.”

Ang tawo nga nagabulag sa akon ihaboy, pareho sa mga sanga nga ginahaboy kag nagakalaya, dayon ginatipon kag ginahaboy sa kalayo agod masunog.

kay indi mo ako pagpabay-an nga mabilin sa lugar sang mga patay. Indi mo pagtugutan nga madunot ang imo matutom nga alagad.

Kag tungod nga nahibaluan ni David kon ano ang himuon sang Dios, naghambal siya parte sa pagkabanhaw ni Cristo, nga wala siya pagpabay-i nga mabilin sa lugar sang mga patay kag ang iya lawas wala madunot.

Ang Sala sang Tawo Ginapakita sang aton Dios nga sa langit ang iya kaakig sa mga malain nga ginahimo sang mga tawo nga kontra sa iya kabubut-on. Ang mga malain nga ila ginahimo amo ang nagapugong sa ila sa pagkilala sang kamatuoran. Kay sarang nila kuntani mahibaluan ang parte sa Dios tungod nga ginpakita ini sang Dios sa ila. Matuod nga indi ta makita ang Dios, pero halin pa sang pagtuga sang kalibutan, ang iya wala katapusan nga gahom kag pagka-Dios napahayag na paagi sa mga butang nga iya gintuga. Gani wala sila sang may ibalibad nga wala sila nakahibalo nga may Dios. Bisan nahibaluan nila nga may Dios, wala sila nagapadungog kag nagapasalamat sa iya. Sa baylo, nangin wala sing pulos ang ila mga panghunahuna. Nadulman ang ila mga hunahuna nga indi makaintiendi sang kamatuoran. Nagasiling sila nga sila mga maalam, pero nagaguwa nga sila mga buang-buang.

Pero tungod nga matig-a ang imo ulo kag indi ka maghinulsol, ginadugangan mo ang imo silot sa adlaw nga ipakita sang Dios ang iya kaakig kag ang iya matarong nga paghukom. Kay ang Dios magabalos sa tagsa-tagsa suno sa iya mga binuhatan. May mga tawo nga nagapadayon sa paghimo sang maayo tungod nga ginahandom nila nga dayawon sila sang Dios, padunggan, kag hatagan sang kabuhi nga wala sing kamatayon. Ina nga mga tawo hatagan sang kabuhi nga wala sing katapusan. Pero may mga tawo man nga maiyaiyahon nga nagasikway sang kamatuoran kag nagasunod sa kalainan. Makita sini nga mga tawo ang kaugot kag kaakig sang Dios.

Kay ang bayad sa sala amo ang kamatayon, pero ang kabuhi nga wala sing katapusan amo ang regalo sang Dios sa mga ara kay Cristo Jesus nga aton Ginoo.

Ang Kabuhi sa Espiritu Santo Karon, ang mga ara kay Cristo Jesus indi na pagsilutan sang Dios. Kay sa tapos nga kita nangin ara na kay Cristo Jesus ginagamhan na kita sang Espiritu Santo nga nagahatag sang kabuhi. Gani hilway na kita sa sala kag kamatayon nga nagagahom sa aton.

Mga hinigugma, indi gid kamo magtimalos; pabay-i ang Ginoo nga magsilot sa ila sa iya kaakig. Kay nagasiling ang Ginoo sa Kasulatan, “Ako ang magatimalos; ako ang magasilot sa ila.”

Kay nagasiling ang Kasulatan, “Ako, ang Ginoo nga buhi, nagasumpa nga magaabot ang adlaw nga magaluhod ang tanan nga tawo sa akon kag magakilala nga ako Dios.” Amo ini nga ang kada isa sa aton magapanabat sa Dios sa aton mga ginhimo diri sa kalibutan.

Kay kita tanan kinahanglan gid nga mag-atubang kay Cristo sa ulihi nga mga inadlaw agod hukman niya. Kag ang tagsa-tagsa sa aton magabaton sang balos suno sa aton hinimuan, maayo ukon malain man, sang nagakabuhi pa kita diri sa kalibutan. Nakabalik Kita sa Dios Paagi kay Cristo Gani tungod sa kahadlok namon sa Ginoo, ginahimulatan namon nga kombinsihon ang mga tawo nga magtuo sa iya. Nahibaluan sang Dios ang amon pagkatawo, kag nagasalig ako nga ina nahibaluan man ninyo.

Ang bisan sin-o nga nagahimo sang malaot silutan suno sa iya nahimo nga malaot, bisan sin-o man siya, tungod nga ang Dios wala sing may ginapasulabi.

Sa iya palibot may nagadabadaba nga kalayo, kag silutan niya ang mga tawo nga wala nagakilala sa Dios kag wala nagatuman sa Maayong Balita parte sa aton Ginoong Jesus. Pagasilutan sila sang wala sing katapusan nga kalaglagan, nga nahamulag sa Ginoo kag indi gid nila makita ang iya makatilingala nga gahom.

Ang tawo kaisa gid lang mapatay, kag pagkatapos hukman na siya sang Dios.

Kay kon nakahibalo na kita sang kamatuoran kag padayon pa gid kita sa pagpakasala, wala na sing halad nga sarang ihalad agod mapatawad ang aton mga sala. Ang tawo nga nagapakasala nagapaabot na lang sang makahaladlok nga paghukom kag masingkal nga kalayo nga ginpreparar sang Dios para sa mga nagakontra sa iya.

Gani kon amo sina, sigurado gid nga mas grabe pa gid ang silot sa tawo nga nagayaguta sa Anak sang Dios kag nagabaliwala sa dugo nga nagpalig-on sa kasugtanan sang Dios, nga amo mismo ang naglimpyo sa iya mga sala. Mas grabe matuod ang himuon sa tawo nga pareho sina kay ginainsulto niya ang maluluy-on nga Espiritu Santo. Kay kilala ta ang Dios nga nagsiling, “Ako ang magatimalos; ako ang magasilot sa ila.” Kag may nakasulat pa gid nga nagasiling, “Magahukom ang Ginoo sa iya katawhan!” Kag makahaladlok gid kon ang Dios nga buhi amo ang magsilot.

Kay si Cristo gani ginpatay bisan wala siya nakahimo sing malain. Kag kaisa gid lang siya napatay agod mapatawad ang aton mga sala. Siya nga wala sing sala ginpatay para sa aton nga mga makasasala agod madala niya kita sa Dios. Ginpatay siya matuod sa iya lawasnon nga kahimtangan, pero ginbuhi siya sa espirituhanon nga kahimtangan. Kag sa iya espirituhanon nga kahimtangan, nagkadto siya bisan sa mga espiritu sang mga tawo nga napriso, nga wala nagsunod sa Dios sang panahon ni Noe, kag may ginbalita siya sa ila. Sang una naghulat ang Dios sa ila nga may pagpailob, nga magtuo sila sa iya samtang ginahimo ni Noe ang barko. Pero walo gid lang ka tawo ang nagtuo kag nakasulod sa barko kag naluwas sa tubig.

Ang Indi Matuod nga mga Manunudlo sang Dios Pero may ara man sadto nga indi matuod nga mga propeta sa katawhan sang Israel. Amo man ina ang magakalatabo: may magaguwa dira sa inyo nga indi matuod nga mga manunudlo sang Dios nga magadala sang pagpanudlo nga makaguba sang inyo pagtuo. Indi gani sila magkilala sa Ginoo nga nagtubos sa ila. Gani sa labing madali silutan sila sang Dios. Madamo ang magasunod sang ila pagusto nga paghimo sang kalautan. Kag tungod sa ila, pakalainon sang mga tawo ang kamatuoran nga aton ginasunod. Ining indi matuod nga mga manunudlo sang Dios magahimo-himo sang mga sugilanon agod mapanguwartahan nila kamo. Wala sila kahibalo nga madugay na sila nga ginsentensyahan sang Dios, kag madali na lang sila mawala.

Wala gani maluoy ang Dios sa mga anghel nga nagpakasala sadto anay, kundi ginpriso sila sa madalom gid kag madulom nga buho, kag didto sila hasta sa adlaw sang paghukom. Wala gani niya pagkaluoyi ang mga tawo sang una nga indi diosnon, kundi ginpabaha niya ang kalibutan kag nagkalamatay sila tanan. Pero ginluwas niya si Noe nga manugwali sang pagkamatarong kag ang pito niya ka kaupod. Ginsunog niya ang mga banwa sang Sodom kag Gomora bilang silot sa makasasala nga mga tawo didto agod ipakita kon ano ang matabo sa mga tawo nga indi diosnon. Pero ginluwas niya si Lot tungod kay matarong siya nga tawo kag nasubuan gid sa mga ginahimo sang iya mga kasimanwa, nga nagapagusto sa paghimo sang kalautan kag wala sing prinsipyo nga ginasunod. Adlaw-adlaw nakita kag nabatian ni Lot ang ila malaot nga mga ginahimo sang nagaestar siya kaupod nila, kag ini nagapasakit gid permi sang iya matarong nga balatyagon. Diri makita ta nga kahibalo ang Ginoo magluwas sa mga diosnon kon mag-abot sa ila ang mga pagtilaw, kag kahibalo man siya magsilot sa mga malaot hasta mag-abot ang adlaw sang paghukom, labi na gid sa mga tawo nga wala nagapasakop sa iya kag nagasunod lang sa ila mahigko nga mga handom. Ining indi matuod nga mga manunudlo sang Dios nga akon ginatumod mga maisog kag bugalon, kag wala sila nagakahadlok magpasipala sa gamhanan nga mga tinuga. Bisan gani ang mga anghel nga mas makusog kag mas gamhanan pa sang sa sini nga mga manunudlo wala nagapasipala sa gamhanan nga mga tinuga sa ila pagsugid sa sini nga mga tinuga sang mga akusasyon nga halin sa Ginoo.

Ining indi matuod nga mga manunudlo sang Dios pareho sa mga tuburan nga namalhan kag sa mga panganod nga ginapalid sang mabaskog nga hangin. Gani gintigana na sang Dios para sa ila ang lugar nga madulom gid.

Paagi man sa pulong sang Dios, ang langit kag ang duta nga aton nakita subong ginatigana nga sunugon. Ginatigana niya ini sa adlaw nga ang malaot nga mga tawo pagahukman kag pagalaglagon.

Suno sa ginahunahuna sang iban, nagapatumbaya ang Ginoo sa pagtuman sang iya promisa. Pero ang matuod, wala siya nagapatumbaya kundi nagahulat siya nga maghinulsol ang mga tawo sa ila mga sala, tungod kay indi niya luyag nga may mawala.

Ang tawo nga wala nagahigugma sa iya utod manugpatay. Kag nahibaluan ninyo nga wala sing manugpatay nga may kabuhi nga wala sing katapusan.

Kag amo ini ang ginapamatuod sang Dios: nga kita ginhatagan niya sing kabuhi nga wala sing katapusan, kag ining kabuhi ara sa iya Anak. Ang bisan sin-o nga ara sa iya ang Anak may kabuhi nga wala sing katapusan. Pero kon wala sa iya ang Anak sang Dios wala siya sing kabuhi nga wala sing katapusan.

Ginasulatan ko kamo sini tungod nga may mga tawo nga sa sekreto nakaintra dira sa inyo. Indi sila diosnon kag ginabayluhan nila ang matuod nga mga pagpanudlo parte sa bugay sang aton Dios agod makapagusto sila sa paghimo sang kalautan. Ginapanginwala nila si Jesu-Cristo nga amo lamang ang aton Agalon kag Ginoo. Nasulat na sang una pa nga ini sila magabaton sang silot.

Dumduma man ninyo ang mga anghel nga wala nagpabilin sa ila katungdanan sadto, kundi ginbayaan nila ang ila lugar. Amo ato nga gin-gapos sila sang Dios sang mga kadena nga indi mabugto kag ginbutang sa madalom nga lugar nga madulom gid hasta sa pag-abot sang adlaw nga sentensyahan sila sang Dios. Dumduma man ninyo ang mga tawo sa Sodom kag Gomora kag sa mga banwa sa palibot nila. Nagpakasala man sila pareho sang mga anghel. Kay luyag nila nga magpakighilawas sa indi nila kapareho. Atong silot sa ila sa kalayo nagapaandam sa tanan nga sa ulihi nga mga inadlaw may silot nga wala sing katapusan sa kalayo nga indi gid mapatay.

Ina nga mga tawo nagaguba sa inyo pagtipon sa pagkaon bilang mag-ulutod kay Cristo. Kay nagapagusto lang sila kaon kag inom kag wala sila nahuya. Ang ila lang kaugalingon ang ila ginahunahuna. Pareho sila sa panganod nga ginapalid sang hangin kag wala nagadala sing ulan. Pareho man sila sang kahoy nga wala nagapamunga bisan sa tion nga inugpamunga, kay gin-gabot sila kag patay na gid. Pareho sila sa mabaskog nga balod, kag kon paano nga makita ang bukal nga nagaguwa sa mga balod, makita man ang ila mga binuhatan nga makahuluya. Pareho sila sa mga bituon nga nagtalang. Gani may lugar nga madulom gid nga ginatigana sang Dios para sa ila. Kag didto sila sa wala sing katapusan.

Buligi ninyo ang iban agod maluwas sila sa silot, pareho nga nagasabnit kamo sang isa ka butang nga masunog na. Kaluoyi ninyo bisan ang mga tawo nga malaot gid, pero mag-andam kamo sa ila mga ginahimo. Kangil-aran ninyo ang ila malaot nga mga buhat kay bisan ang ila mga bayo nahigkuan sang ila kalautan.

May kabuhi ako nga wala sing katapusan. Napatay ako, pero tan-awa, buhi ako, kag indi na gid mapatay. May gahom ako sa kamatayon kag sa lugar sang mga patay.

“Kamo nga nagapamati, dapat intiendihon gid ninyo ang ginasiling sang Espiritu Santo sa mga iglesya. “Ang mga mandadaog indi pagsilutan sang ikaduha nga kamatayon.”

Dayon ang ikalima nga anghel nagpatunog sang iya trumpeta, kag nakita ko ang isa ka bituon nga nahulog sa duta halin sa langit. Ini nga bituon ginhatagan sing yabi nga para sa puwertahan sang madalom gid nga buho. Gin-abrihan sang bituon ini nga buho, kag nagguwa dayon ang aso nga daw sa naghalin sa dako gid nga hurnohan. Nagdulom ang kalibutan tungod kay ang silak sang adlaw nalipdan sang aso nga halin sa buho.

Ang ikatatlo nga anghel nagsunod sa duha ka nahauna nga anghel. Nagasiling siya sa mabaskog nga tingog, “Ang tanan nga nagasimba sa sapat kag sa iya rebulto kag nagabaton sang marka sang sapat sa ila agtang ukon sa ila kamot makatilaw gid sang kaakig sang Dios. Kag silutan gid sila sa nagadabadaba nga asupre samtang nagatan-aw ang mga anghel sang Dios kag ang Karnero. Ang aso sang kalayo nga magasilot sa ila magapaibabaw sa wala sing katapusan. Adlaw-gab-i wala gid sing pahuway ang pag-antos sadtong mga nagasimba sa sapat kag sa iya rebulto, sila nga nagpamarka sang ngalan sang sapat.”

Ang sapat nga sadto anay buhi, pero subong patay na, amo ang ikawalo nga hari. Isa man siya sa mga nahauna nga pito ka hari, kag siya pagalaglagon man.

Nagsinggit siya sing mabaskog, “Naguba na! Ang bantog nga Babilonia naguba na! Karon nangin elistaran na lang ini sang mga demonyo kag malain nga mga espiritu, kag sang tanan nga klase sang mga pispis nga ginakabig nga mahigko kag makangilil-ad. Natabo ini sa Babilonia tungod kay ang iya mga pumuluyo amo ang nagganyat sa mga tawo sa bug-os nga kalibutan nga magsunod sa ila imoralidad, nga ginakaugtan gid sang Dios. Ang mga hari sa kalibutan nagpakighilawas sa Babilonia. Kag ang mga negosyante sa kalibutan nagmanggaranon tungod kay sa ila siya nagpamakal sang iya mga kinahanglanon agod masunod ang iya mga bisyo.”

Wala na gid sing suga nga makita. Wala na sing may mabatian nga tingog sang mga bag-o nga ginkasal. Pagasilutan ang Babilonia tungod kay ang mga negosyante didto puwerte ka matinaas-taason, kag tungod kay ang mga manugbabaylan didto amo ang nagpatalang sa mga tawo sa bug-os nga kalibutan.” Kag indi lang ina, ginpamatay man didto ang mga propeta kag mga katawhan sang Dios. Kag ang tanan nga ginpamatay sa bug-os nga kalibutan ginpamatay tungod sa sina nga siyudad.

Husto kag matarong ang iya paghukom! Ginsentensyahan niya ang bantog nga babayi nga nagabaligya sang iya lawas, kay gindagtaan niya ang mga tawo sa kalibutan sa iya imoralidad. Ginsilutan siya sang Dios tungod kay ginpamatay niya ang mga alagad sang Dios.” Nagsiling sila liwat, “Dayawon ta ang Ginoo! Ang aso sang ato nga siyudad magatub-ok sa wala sing katapusan!”

Nagasuksok siya sang bayo nga gintusmog sa dugo. Ginatawag siya nga “Pulong sang Dios.” May nagasunod sa iya nga mga soldado nga halin sa langit, nga nagasakay man sa puti nga mga kabayo, kag ang ila bayo linen nga matinlo kag maputi. Nagaguwa sa iya baba ang matalom nga espada nga amo ang iya gamiton sa pagpaampo sa mga nasyon. Dumalahan niya sila, kag wala gid sing may makakontra sa iya pagdumala. Ipakita gid niya ang puwerte nga kaakig sang makagagahom nga Dios sa ila.

Pagkatapos sadto, nakita ko ang isa ka anghel nga nagatindog sa adlaw. Nagsinggit siya sa tanan nga pispis nga nagalupad sa kahanginan, “Dali kamo kag magtipon para sa dako nga punsyon sang Dios! Dali kamo kag kauna ninyo ang unod sang mga hari, mga heneral, mga soldado, mga manugkabayo, pati ang unod sang ila mga kabayo. Kauna ninyo ang unod sang tanan nga tawo, ulipon ukon indi ulipon, bantog ukon indi!”

Nadakpan ang sapat. Nadakpan man ang indi matuod nga propeta, nga amo ang naghimo sang mga milagro sa iya pag-alagad sa sapat. Paagi sa mga milagro, ginpatalang niya ang mga tawo nga may marka sang sapat kag nagasimba sa rebulto sini. Sila nga duha ginhaboy nga buhi sa dagat nga kalayo nga nagadabadaba sing asupre. Ang ila mga soldado ginpamatay sang espada nga nagaguwa sa baba sang nagasakay sa puti nga kabayo. Kag nagpagusto kaon ang mga pispis sang ila unod.

Ang 1,000 ka Tuig Pagkatapos sadto, may nakita ako liwat nga anghel nga nagapanaog halin sa langit. May ginauyatan siya nga yabi para sa madalom gid nga buho, kag may dako man siya nga kadena. Gindakop niya dayon ang dragon, nga wala sing iban kundi ang man-og sang una, nga amo ang Yawa ukon si Satanas. Kag gin-gapos niya siya sa sulod sang 1,000 ka tuig. Ginhulog siya sang anghel sa madalom gid nga buho kag ginkandaduhan dayon, kag ginmarkahan pa niya ang tabon agod wala sing may makabukas sini. Ginpriso siya agod indi na niya mapatalang ang mga tawo sa nagkalain-lain nga nasyon sa sulod sang 1,000 ka tuig. Pagkatapos sang 1,000 ka tuig, kinahanglan nga buy-an siya sa malip-ot lang nga tion.

Ang Pagkapierdi ni Satanas Pagkatapos sang 1,000 ka tuig, buy-an si Satanas halin sa iya prisohan. Magaguwa siya agod patalangon ang mga nasyon sa bug-os nga kalibutan, nga kon tawgon Gog kag Magog. Tipunon sila ni Satanas agod magpakig-away sa mga katawhan sang Dios. Ang iya matipon nga mga tawo mangin pareho sang balas sa baybayon nga indi maisip. Akuparon nila ang bug-os nga kalibutan. Libutan nila ang kampo sang mga katawhan sang Dios, nga amo ang siyudad nga palangga sang Dios. Pero paulanan sila sang Dios sang kalayo nga halin sa langit kag magkalamatay sila tanan. Kag si Satanas nga nagpatalang sa ila, ihaboy sa dagat nga kalayo nga nagadabadaba sing asupre, nga sa diin didto man ginhaboy ang sapat kag ang indi matuod nga propeta. Didto sila sakiton adlaw-gab-i sa wala sing katapusan.

Ang Katapusan nga Paghukom Pagkatapos may nakita ako nga dako nga trono nga maputi, kag may nagapungko didto. Ang langit kag ang duta gindula niya kag indi na sila makita liwat. Nakita ko man ang mga nagkalamatay, bantog man ukon indi, nga nagatilindog sa atubangan sang trono. Ginpang-abrihan dayon ang mga libro, pati ang libro nga listahan sang mga nakaangkon sang kabuhi nga wala sing katapusan. Ginhukman ang mga patay suno sa ila mga binuhatan nga nakasulat didto sa mga libro. Bisan sa dagat sila nagkalamatay ukon sa duta, nagguluwa ang ila mga kalag halin sa lugar sang mga patay. Kag sila tanan ginhukman suno sa ila mga binuhatan. "Pagkatapos, ang kamatayon mismo kag ang lugar sang mga patay ginhaboy sa dagat nga kalayo. Kag ang bisan sin-o nga ang iya ngalan wala sa libro nga listahan sang mga nakaangkon sang kabuhi nga wala sing katapusan ginhaboy sa dagat nga kalayo. Amo ini ang ginatawag nga ikaduha nga kamatayon."

Pero makahaladlok ang dangatan sang mga tawo nga nahadlok magsunod sa akon, mga wala nagatuo sa akon, mga nagahimo sang malaw-ay nga mga butang, mga manugpatay, mga nagahimo sang imoral nga pagpakigrelasyon, mga manugbabaylan, mga nagasimba sa mga dios-dios, kag ang tanan nga butigon. Ang lugar nga para sa ila amo ang dagat nga nagadabadaba sang kalayo nga may asupre. Amo ina ang ginatawag nga ikaduha nga kamatayon.”

Ang mga malain magahimo pa gid sang malain, kag ang mga mahigko sing hunahuna magapadayon pa gid sa ila mahigko nga mga hunahuna. Pero ang mga tawo nga matarong kag matinlo ang ila kabuhi magapadayon gihapon sa paghimo sang maayo.”

Ang Katapusan nga mga Pulong ni Juan Ako, si Juan, nagapaandam gid sa kada isa nga nagapamati sa mga ginasiling sang sini nga libro. Ang bisan sin-o nga magdugang sa mga ginasiling diri, idugang man sang Dios sa iya silot ang mga kalalat-an nga nakasulat sa sini nga libro. Kag ang magbuhin sa mga ginasiling sang sini nga libro, kuhaon sang Dios ang iya parte sa ginsambit diri nga bunga sang kahoy nga nagahatag sang kabuhi. Kag indi siya pagpasudlon sa Balaan nga Siyudad nga nasambit man sa sini nga libro.