23 – Gugma

Tungod niini, ang lalake magabiya sa iyang amahan ug sa iyang inahan, ug moipon siya sa iyang asawa, ug sila mahimong usa ka unod.

Ug nagaalagad si Jacob ug pito ka tuig tungod kang Raquel, ug kini ingon lamang sa pipila ka adlaw tungod sa iyang gugma alang kaniya.

Tahuron mo ang imong amahan ug ang imong inahan, aron magahataas ang imong mga adlaw sa yuta nga ginahatag kanimo ni Jehova nga imong Dios.

Dili ka maibug sa balay sa imong isigkatawo; dili ka maibug sa asawa sa imong isigkatawo, ni sa iyang sulogoon nga lalake, ni sa iyang sulogoon nga babaye, ni sa iyang vaca, ni sa iyang asno, ni sa unsang butanga nga iya sa imong isigkatawo.

Kong hikaplagan mo ang vaca sa imong kaaway, kun ang iyang asno nga nahasalaag, dad-on mo gayud kini sa pagbalik ngadto kaniya. Kong makita mo ang asno sa nagadumot kanimo nga napukan sa ilalum sa iyang lulan, ug ikaw andam unta sa paghaw-as niini alang kaniya, niini: haw-asan mo gayud kini uban kaniya.

Ug si Jehova miagi sa iyang atubangan, ug nagmantala: Si Jehova, si Jehova, usa ka Dios nga maloloy-on, mapuangoron, mahinay sa pagkasuko, ug daku sa mahigugmaong-kalolot ug kamatuoran;

Dili ka magdumot sa imong igsoon nga lalake diha sa imong kasingkasing: sa pagkatinuod, magbadlong ka sa imong isigkatawo, ug dili magpadala ug sala tungod kaniya. Dili ka magpanimalus, ni magbaton ug pagdumot batok sa mga anak sa imong katawohan: kondili hinoon higugmaon mo ang imong isigkatawo ingon sa imong kaugalingon. Ako mao si Jehova.

Ang dumuloong nga nagapuyo uban kaninyo pagahimoon ninyo ingon sa molupyo sa taliwala ninyo, ug higugmaon mo siya ingon sa imong kaugalingon; kay naglumalangyaw kamo sa yuta sa Egipto. Ako mao si Jehova nga inyong Dios.

Ug kong ang imong igsoon mahimong kabus, ug modangup siya kanimo, nan tabangan mo siya: magapuyo siya uban kanimo ingon sa usa ka lumalangyaw ug dumuloong. Dili ka magdawat ug tubo gikan kaniya, bisan dugang: kondili hinoon mahadlok ka sa imong Dios; aron ang imong igsoon magapuyo uban kanimo. Dili ka maghatag kaniya sa imong salapi tungod sa tubo, ni maghatag ka kaniya sa imong kalan-on tungod sa iyang idugang.

Karon ang tawo nga si Moises mapinaubsanon kaayo, labaw kay sa tanang mga tawo sa ibabaw sa yuta.

Ug higugmaon mo si Jehova nga imong Dios sa bug-os mong kasingkasing, ug sa bug-os mong kalag, ug sa bug-os mong gahum.

Busa hibaloi, nga si Jehova nga imong Dios, siya mao ang Dios, ang Dios nga matinumanon, nga nagabantay sa tugon ug sa mahigugmaong-kalolot alang niadtong mga nahagugma kaniya ug nagabantay sa iyang mga sugo ngadto sa usa ka libo kaliwatan, Ug nagatumbas niadtong mga nanagdumot kaniya sa ilang nawong, sa paglaglag kanila: siya dili magalangan niadtong nagadumot kaniya, siya magatumbas kaniya sa iyang nawong.

Siya nagabuhat ug katarungan alang sa mga ilo ug sa balo nga babaye, ug nahigugma sa dumuloong, pinaagi sa paghatag kaniya ug tinapay ug bisti. Busa higugmaon ninyo ang dumuloong; kay mga dumuloong kamo didto sa yuta sa Egipto.

Busa higugmaon mo si Jehova nga imong Dios, ug bantayan mo ang iyang katungdanan, ug ang iyang kabalaoran, ug ang iyang mga tulomanon, ug ang iyang mga sugo, sa kanunay.

Ug mahatabo nga kong magapatalinghug kamo sa masingkamuton gayud sa akong mga sugo, nga akong gisugo kaninyo niining adlawa, ang paghigugma kang Jehova nga inyong Dios, ug ang pag-alagad kaniya sa bug-os ninyo nga kasingkasing ug sa bug-os ninyo nga kalag,

Dili ka magapatalinghug sa mga pulong niana nga manalagnaa, kun niana nga magdadamgo sa mga damgo: kay si Jehova nga inyong Dios magasulay kaninyo, aron sa paghibalo kong nahagugma ba kamo kang Jehova nga inyong Dios sa bug-os ninyo nga kasingkasing, ug sa bug-os ninyo nga kalag.

Sa walay duhaduha magahatag ikaw kaniya, ug ang imong kasingkasing dili magasubo sa diha nga magahatag ka kaniya: tungod kay mahitungod niining buhata magapanalangin kanimo si Jehova nga imong Dios sa tanan mong buhat, ug sa tanan nga pagabutangan sa imong kamot. Kay dili mawala ang mga kabus gikan sa yuta; tungod niana, nagasugo ako kanimo, nga nagaingon: Pagabuklaron mo ang imong kamot sa imong igsoon, sa nagkinahanglan kanimo, ug sa imong kabus, diha sa imong yuta.

Ang tagsatagsa ka tawo magahatag sa iyang hing-arangan, ingon sa panalangin ni Jehova nga imong Dios nga gihatag kanimo.

Ug pagacircuncidahon ni Jehova nga imong Dios ang imong kasingkasing, ug ang kasingkasing sa imong kaliwatan, aron sa paghigugma kang Jehova nga imong Dios sa bug-os mong kasingkasing, ug sa bug-os mo nga kalag, aron mabuhi ka.

Sa paghigugma kang Jehova nga imong Dios; sa pagsugot sa iyang tingog, ug sa pagtaput kaniya; kay siya mao ang imong kinabuhi, ug ang gitas-on sa imong mga adlaw; aron nga magapuyo ka sa ibabaw sa yuta nga gipanumpa ni Jehova sa imong mga amahan, kang Abraham, kang Isaac ug kang Jacob aron ihatag kanila.

Magtamod lamang kamo pag-ayo sa pagbuhat sa sugo ug sa balaod, nga gisugo kaninyo ni Moises nga alagad ni Jehova, sa paghigugma kang Jehova nga inyong Dios, ug sa paglakaw sa tanan niyang mga dalan, ug sa pagbantay sa iyang mga sugo, ug sa pagpakig-ipon kaniya, ug sa pag-alagad kaniya sa bug-os ninyong kasingkasing ug sa bug-os ninyong kalag.

Ayaw na pagsulti sa hilabihan ka pagkamapahitas-on; Ayaw pagpagulaa ang palabilabi sa imong baba; Kay si Jehova maoy usa ka Dios sa kahibalo, Ug pinaagi kaniya ang mga panlihok ginatimbang.

Ug nahitabo, sa diha nga gitapus na niya ang pakigsulti kang Saul, nga ang kalag ni Jonathan nalanggikit sa kalag ni David, ug si Jonathan nahigugma kaniya ingon sa iyang kaugalingong kalag. Ug gikuha siya ni Saul niadtong adlawa, ug wala na mobuot nga papaulion pa siya sa balay sa iyang amahan. Unya si David ug si Jonathan naghimo sa usa ka pakigsaad, tungod kay siya gihigugma niya sama sa iyang kaugalingong kalag. Ug si Jonathan mihukas sa iyang saput nga diha kaniya, ug gihatag kini kang David, ug ang iyang bisti, lakip ang iyang pinuti ug ang iyang pana, ug ang iyang bakus.

Ug sa paghilakaw na sa bata si David mibangon gikan sa usa ka dapit padulong sa habagatan, ug mihapa sa yuta, ug miyukbo sa iyang kaugalingon sa makatolo: ug naghinagkanay sila sa usa ug usa, ug naghinilakay sila hangtud nga milabaw si David. Ug si Jonathan miingon kang David: Lakaw sa pakigdait, tungod kay kita nakapanumpa na sa ngalan ni Jehova, nga nagaingon: Si Jehova magapataliwala kanako ug kanimo, ug sa kinataliwad-an sa akong kaliwat ug sa imong kaliwat sa walay katapusan. Ug siya mitindog ug milakaw: ug si Jonathan misulod sa ciudad.

Kaniya nga hapit na mautas, kinahanglan nga ang usa ka higala magpadayag sa kalolot; Bisan niadtong magabiya sa kahadlok sa Makagagahum.

Hinumdumi, Oh Jehova, ang imong malomong mga kalooy ug ang imong mga mahigugmaong-kalolot; Kay sila diha kanimo sukad pa sa mga tuig sa katuigan. Ayaw paghinumdumi ang mga sala sa akong pagkabatan-on, ni ang akong mga kalapasan: Sumala sa imong mahigugmaong-kalolot hinumduman mo ako, Tungod sa imong kaayo, Oh Jehova.

Sa mga maaghup siya magatultol ngadto sa dalan sa justicia; Ug ang maaghup pagatudloan niya sa iyang dalan.

Ang tanang mga alagianan ni Jehova lonlon mahigugmaong-kalolot ug kamatuoran Alang sa mga nagabantay sa iyang tugon ug sa iyang mga pagpamatuod.

Oh higugmaon ninyo si Jehova, kamong tanan nga mga balaan niya: Si Jehova magabantay sa mga matinumanon, Ug panimaslan niya sa makadaghan gayud ang nagabuhat nga adunay palabilabi.

Oh Jehova, ang imong mahigugmaong-kalolot anaa sa mga langit; Ang imong pagkamatinumanon nagaabut ngadto sa mga langit. Ang imong pagkamatarung sama sa mga bukid sa Dios; Ang imong mga paghukom usa ka dakung kahiladman: Oh Jehova, sa tawo ug sa mananap ikaw nagabantay. Pagkabilihon sa imong mahigugmaong-kalolot, Oh Dios! Tungod niana ang mga anak sa mga tawo mingdangup sa ilalum sa landong sa imong mga pako.

Ayaw ipahalayo ang imong mga malomong kalooy gikan kanako, Oh Jehova; Pabantaya kanako sa kanunay ang imong mahigugmaong-kalolot ug ang imong kamatuoran.

Bulahan siya nga nagapalandong sa mga kabus: Si Jehova magaluwas kaniya sa adlaw sa kadautan. Si Jehova magabantay kaniya, ug magahatag kaniya ug kinabuhi, Ug mabulahan siya sa ibabaw sa yuta; Ug dili mo siya igatugyan sa kabubut-on sa iyang mga kaaway. Si Jehova magapalig-on kaniya sa ibabaw sa higdaanan sa kasakit: Pagahumokon mo ang tibook niyang higdaanan diha sa iyang balatian.

Malooy ka kanako, Oh Dios, sumala sa imong mahigugmaongkalolot, Sumala sa kadaghanon sa imong mga malomong kalooy, palaa ang akong mga kalapasan.

Tubaga ako, Oh Jehova; kay ang imong mahigugmaong-kalolot maayo man: Sumala sa gidaghanon sa imong mga malomong kalooy, molingi ka kanako.

Kay ikaw, Oh Ginoo, maayo man, ug andam sa pagpasaylo, Ug madagayaon sa mahigugmaong-kalolot alang niadtong tanan nga nanagsapit kanimo.

Apan ikaw, Oh Ginoo, mao ang Dios nga maloloy-on ug puno sa gracia, Mahinay sa kasuko ug madagayaon sa mahigugmaong-kalolot ug sa kamatuoran.

Bisan kinsa nga magabutang-butang sa iyang isigkatawo sa tago, pagalaglagon ko siya: Dili ako magaantus niadtong tinanawan nga mapahitas-on ug kasingkasing nga palabilabihon.

Si Jehova maloloy-on man ug puno sa gracia, Mahinay sa pagkasuko, ug madagayaon sa mahigugmaong-kalolot. Dili man sa kanunay magabadlong siya; Ni magatipig siya sa iyang kasuko sa walay katapusan. Wala niya buhata kanato ang angay sa atong mga sala, Ni magabalus siya kanato sa angay sa atong mga kasal-anan. Kay ingon nga ang mga langit hataas ibabaw sa yuta, Ingon man kadaku ang iyang mahigugmaong-kalolot ngadto kanila nga may kahadlok kaniya. Ingon sa pagkahalayo sa silangan gikan sa kasadpan, Sa mao nga gilay-on iyang gipahilayo kanato ang atong mga kalapasan.

Apan ang mahigugmaong-kalolot ni Jehova nagagikan sa walay katapusan ngadto sa walay katapusan ibabaw kanila nga may kahadlok kaniya, Ug ang iyang pagkamatarung ngadto sa mga anak sa mga anak;

Oh managpasalamat kamo kang Jehova; kay siya maayo man; Kay ang iyang mahigugmaong-kalolot nagalungtad sa walay katapusan.

Oh nga managdayeg unta ang mga tawo kang Jehova tungod sa iyang mahigugmaong-kalolot, Ug tungod sa iyang mga katingalahang buhat alang sa mga anak sa mga tawo! Kay ginatagbaw niya ang kalag nga nagapangandoy, Ug ginapuno niya sa kaayohan ang kalag nga gigutom.

Kay ang iyang mahigugmaong-kalolot daku alang kanato; Ug ang kamatuoran ni Jehova nagalungtad sa walay katapusan. (117-3) Dayegon ninyo si Jehova.

Ania karon, pagkamaayo ug pagkamalipayon gayud Sa mga magsoon nga managpuyo sa paghiusa!

Oh paghatag ug mga pasalamat ngadto sa Dios sa langit; Kay ang iyang mahigugmaongkalolot nagapadayon sa walay katapusan.

Puno sa gracia ug maloloy-on si Jehova; Mahinay sa pagkasuko, ug daku sa mahigugmaong-kalolot. Si Jehova maayo sa ngatanan; Ug ang iyang mga malomong kalooy anaa sa ibabaw sa tanan niyang mga buhat.

Ginasapnay ni Jehova ang mga maaghup: Ginapukan niya ang mga dautan ngadto sa yuta.

Ayaw pagpabiyaa kanimo ang kalolot ug kamatuoran: Ihigot mo sila sa imong liog; Isulat mo sila ibabaw sa papan sa imong kasingkasing:

Imna ang mga tubig gikan sa kaugalingon mong sudlanan, Ug ang mga tubig nga nagaagay gikan sa kaugalingon mong atabay. Patibulaagon mo ba ang imong mga tubod sa halayong dapit, Ug ang mga taburan sa tubig diha sa kadalanan? Himoa sila nga imo lamang, Ug dili alang sa mga dumuloong uban kanimo. Papanalangini ang imong tuburan; Ug pagmalipayon diha sa asawa sa imong pagkabatan-on. Ingon sa usa ka mahigugmaong lagsaw nga dumalaga ug sa usa ka makapahimuot nga gasela, Tugoti nga ang iyang mga dughan magatagbaw kanimo sa tanang mga panahon; Ug magpalugos ka sa kanunay sa iyang gugma. Kay ngano man ikaw, anak ko, nga magpalugos sa usa ka dumuloong babaye, Ug magahalog sa sabakan sa usa ka lumalangyaw?

Adunay unom ka butang nga gidumtan ni Jehova; Oo, pito nga maoy dulumtanan niya: Mapahitas-ong mga mata, usa ka dila nga bakakon, Ug mga kamot nga nag-ula sa dugo nga inocente; Usa ka kasingkasing nga nagalalang sa dautang mga tinguha, Mga tiil nga matulin nga modalagan ngadto sa binilyako, Usa ka bakakon nga saksi nga nagapamulong ug mga bakak, Ug kadto nga nagapugas sa pagkalalis sa mga kaigsoonan.

Ang pagkahadlok kang Jehova maoy pagdumot sa dautan: Ang pagkagarboso, ug pagkamapahitas-on, ug ang dautan nga dalan, Ug ang mabinalit-aron nga baba maoy akong ginadumtan.

Ako nahagugma kanila nga nahagugma kanako; Ug kadtong nagasingkamot sa pagpangita kanako, makakaplag kanako.

Ang pagdumot nagapapukaw sa mga kasamok; Apan ang gugma nagatabon sa tanang mga kalapasan.

Kong ang pagkamapahitas-on moabut, nan modangat unya ang kaulaw; Apan sa mapinaubsanon mao ang kaalam.

Ang tawo nga maloloy-on naga buhat ug maayo sa iyang kaugalingong kalag; Apan kadtong tigdagmal nagasakit sa iyang kaugalingong unod.

Adunay nagasabulak ug nagadugang pa gayud; Ug adunay nagatipig nga labi pa kay sa gikinahanglan, apan kini nagadugang hinoon sa kawalad-on. Ang kalag nga mahinatagon mahimong matambok; Ug kadtong nagabisibis pagabisibisan usab sa iyang kaugalingon.

Kadtong nagahawid sa iyang bunal nagadumot sa iyang anak; Apan kadtong nahagugma kaniya magacastigo kaniya sa matag-panahon.

Kadtong nagatamay sa iyang isigkatawo nagapakasala; Apan kadtong may kalooy sa ka bus, malipayon siya.

Kadtong nagadagmal sa kabus nagatamay sa iyang Magbubuhat; Apan kadtong may kalooy sa hangul nagatahud kaniya,

Ang tubag nga malomo makapahupay sa kapungot; Apan ang pulong nga mahait makapapukaw sa kasuko.

Si Jehova magaluka sa balay sa mapahitas-on; Apan siya magapalig-on sa utlanan sa balo nga babaye.

Ang tagsatagsa nga may pagkamapahitas-on sa kasingkasing maoy usa ka dulumtanan kang Jehova: Bisan pa ang kamot madugtong sa usa ka kamot, siya dili makagawas sa silot. Tungod sa kalooy ug sa kamatuoran ang kasal-anan may pagtabon-sa-sala; Ug tungod sa pagkahadlok kang Jehova ang mga tawo mobiya gikan sa dautan.

Ang pagkagarboso magauna sa pagkalaglag, Ug ang mapahitas-ong espiritu magauna sa pagkahulog. Maayo pa nga magmapainubsanon sa espiritu uban sa mga kabus, Kay sa pagpakigbahin sa inagaw uban sa mga mapahitas-on.

Ang makalilipay nga mga pulong ingon sa usa ka udlan sa dugos, Matam-is sa kalag ug makapalig-on sa mga bukog.

Kadtong magatabon sa usa ka kalapasan nagapangita ug gugma; Apan kadtong magabutyag sa usa ka butang nagapabulag sa labing suod nga mga higala.

Ang usa ka higala mahagugma sa tanang panahon; Ug ang usa ka igsoon matawo nga alang sa pagkaalaut.

Kamatayon ug kinabuhi maoy anaa sa gahum sa dila; Ug kadtong mahagugma niini magakaon sa bunga niana.

Kadtong makahigala ug daghan magahimo niini alang sa iyang kaugalingong kadaut; Apan adunay usa ka higala nga mopabilin labaw pa kay sa usa ka igsoon.

Kadtong may kalooy sa kabus magapahulam kang Jehova, Ug ang iyang maayong buhat pagabayran niya pag-usab.

Kanang makapahimo sa usa ka tawo nga hiligugmaon mao ang iyang kalolot; Ug ang usa ka kabus nga tawo maayo pa kay sa usa ka bakakon.

Ang pagbuhat sa pagkamatarung ug justicia Labi pang dawaton ni Jehova kay sa halad. Ang usa ka tinan-awan nga mapahitas-on, ug ang usa ka palabilabihong kasingkasing, Bisan ang lamparahan sa dautan, sala man.

Bisan kinsa nga magasampong sa iyang mga idgulungog sa pagtu-aw sa kabus, Siya usab magatu-aw ra, apan dili pagapatalinghugan.

Kadtong magasunod sa pagkamatarung ug sa kalolot Makakaplag sa kinabuhi, pagkamatarung, ug kadungganan.

Bisan kinsa nga magabantay sa iyang baba ug sa iyang dila, Magabantay sa iyang kalag gikan sa mga kasamok. Ang tawong palabi-labihon ug garboso, mayubiton ang iyang ngalan; Siya magabuhat nga nagapakaaron-ingnon sa iyang pagkamapahitas-on.

Kadtong adunay usa ka mata nga madagayaon pagabulahanon; Kay siya nagahatag sa iyang tinapay sa kabus.

Papahawaa ang mayubiton, ug ang pagpakigbingkil mogula; Oo, ang pagkalalis ug pagpakaulaw mohunong. Kadtong mahagugma sa pagkaulay sa kasingkasing, Tungod sa gracia sa iyang mga q2 ngabilang hari mahimong iyan higala.

Kong ang imong kaaway pagagutomon, hatagi siya ug tinapay nga makaon; Ug kong siya pagauhawon, hatagi siya ug tubig nga imnon: Kay ikaw magatapok ug mga baga sa kalayo ibabaw sa iyang ulo, Ug si Jehova magabalus kanimo.

Kadtong nagahatag sa kabus dili makulangan; Apan kadtong nagatago sa iyang mga mata makabaton ug daghang mga panghimaraut.

Ang usa ka tawo nga anaa sa kasuko nagapukaw sa pagkabingkil, Ug ang usa ka masuk-anong tawo nahupngan sa kalapasan.

Ang kagarbo sa tawo makapahimo kaniyang ubos; Apan kadtong mapinaubsanon a espiritu makabaton ug kadungganan.

Adunay totolo ka butang nga mga katilingad-an kaayo alang kanako, Oo, upat nga wala nako hibaloi: Ang dalan sa usa ka agila diha sa hangin; Ang dalan sa usa ka halas ibabaw sa usa ka bato; Ang dalan sa usa ka sakayan diha sa kinataliwad-an sa dagat; Ug ang dalan sa usa ka tawo uban sa usa ka dalaga.

Bukha ang imong baba alang sa amang, Diha sa kaayohan sa tanan niadtong mga biniyaan. Bukha ang imong baba, maghukom ka sa pagkamatarung, Ug maghatag ka ug justicia sa mga kabus ug hangul.

Dili nimo pagdalidalion ang imong espiritu sa pagpakasuko: kay ang kasuko nagapuyo sa sabakan sa mga buangbuang.

Ang Awit sa mga alawiton, nga iya ni Salomon. Kanako pahaloka siya sa mga halok sa iyang ngabil; Kay ang imong gugma labaw kay sa vino. Ang imong mga lana adunay maayong kahumot; Ang imong ngalan sama sa lana nga gibubo; Busa ang mga ulay nahagugma kanimo. Daniha ako; kami modalagan sunod kanimo: Ang hari midala kanako ngadto sa iyang mga lawak; Mahinangop ug magakalipay kami diha kanimo; Magahisgot kami sa imong gugma labaw kay sa vino: Sa pagkamatul-id sila nahagugma kanimo.

Giindig ko ikaw, Oh gugma ko, Sa usa ka kabayo sa mga carro ni Faraon. Ang imong mga aping matahum uban sa mga sinalapid sa buhok. Ang imong liog uban sa mga kolintas nga mutya. Buhatan ikaw namo ug mga sinalapid nga bulawan Nga may tarogong salapi. Samtang ang hari naglingkod diha sa iyang lamesa, Ang akong nardo mipaalimyon sa iyang kahumot. Ang akong hinigugma alang kanako sama sa usa ka hugpong sa mirra, Nga napaoraray sa taliwala sa akong mga dughan. Ang akong hinigugma alang kanako sama sa usa ka pongpong sa bulak nga copher Diha sa kaparrasan sa Engadi. Ania karon, maanyag ikaw, gugma ko; Ania karon, maanyag man ikaw; Ang imong mga mata sama sa mga salampati. Ania karon, maanyag ikaw, gugma ko, oo, makapahimuot: Ingon man ang atong higdaanan malunhaw.

Ako mao ang rosa sa Saron, Usa ka lirio sa kawalogan. Ingon sa usa ka lirio sa taliwala sa katunokan, Maingon man ang akong hinigugma sa taliwala sa mga anak nga babaye. Sama sa usa ka kahoy nga mansana sa taliwala sa mga kahoy sa kakahoyan, Ingon niana ang akong hinigugma sa taliwala sa mga anak nga lalake. Sa dakung kalipay milingkod ako ilalum sa iyang landong, Ug ang iyang bunga matam-is sa akong pagtilaw. Gidala ako niya sa balay nga kolombirahan, Ug ang gugma mao ang iyang bandila sa ibabaw nako. Atimani ako ninyo uban sa pasas, pahiulii ako uban sa mansanas; Kay nagamasakiton ako tungod sa gugma. Ang iyang kamot nga wala ania sa ilalum sa akong ulo, Ug ang iyang too nga kamot naga gakus kanako. Ako nagpapanumpa kaninyo, Oh mga anak nga babaye sa Jerusalem Tungod sa mga lagsaw nga lake kun tungod sa lagsaw nga baye sa kapatagan, Nga dili ninyo lihokon, ni pukawon ang akong gugma, hangtud nga siya mahimuot. Ang tingog sa akong hinigugma! ania karon, siya moanhi, Nagalukso-lukso sa kabukiran, Nagaulo-iniktin sa kabungtoran. Ang akong hinigugma sama sa usa ka lagsaw kun sa usa ka osa nga nati: Ania karon, nagatindog siya luyo sa atong paril; Siya motan-aw sa sulod diha sa mga tamboanan; Siya molili sa tamboanan nga latis.

Ang akong hinigugma misulti, ug miingon kanako, Tindog gugma ko, maanyag ko, ug umari ka. Kay, ania karon, ang tingtugnaw miagi na; Ang ulan tapus na ug wala na; Ang kabulakan nanungha sa ibabaw sa yuta; Ang panahon sa ting-awit sa kalanggaman miabut na, Ug ang tingog sa tukmo nadungog dinhi sa atong yuta; Ang kahoy nga higuera nagapahinug sa iyang lunhaw nga mga higos, Ug ang kaparrasan nanagpamulak; Sila nagapaalimyon sa ilang kahumot. Tindog hinigugma ko, maanyag ko, ug umari ka. Oh salampati ko, nga anaa sa mga lungag sa bato, Sa kinasuokan sa dapit nga mahandig, Patan-awa ako sa imong dagway, Padungga ako sa imong tingog; Kay mananoy ang imong tingog, ug ang imong panagway matahum. Dakpon ta ang mga milo, ang gagmay nga mga milo, Nga nagausik sa kaparrasan; Kay ang atong kaparrasan namulak na. Ang akong hinigugma ako man, ug ako iya man; Nagapasibsib siya sa iyang panon sa carnero sa taliwala sa mga lirio. Hangtud nga mabugnaw ang adlaw, ug ang mga landong ipaylas, Pauli, hinigugma ko, ug magpakasama ka sa usa ka lagsaw kun sa usa ka nati nga osa Sa kabukiran sa Beter.

Gipanumpa ko kaninyo, Oh mga anak nga babaye sa Jerusalem, Tungod sa mga lagsaw nga lake kun tungod sa mga lagsaw nga baye sa kapatagan, Nga dili ninyo lihokon, ni pukawon ang akong hinigugma, Hangtud nga siya mahimuot. Kinsa ba kining miabut gikan sa kamingawan Sama sa mga haligi nga aso, Pinahumtan sa mirra ug incienso, Uban sa tanang mga pulvos nga mahumot sa magpapatigayon?

Ania karon, maanyag ikaw, hinigugma ko; ania karon, maanyag ikaw; Ang imong mga mata sama sa mga salampati luyo sa imong pandong Ang imong buhok sama sa usa ka panon sa mga kanding, Nga nanglubog ubay sa banghilig sa bukid sa Galaad Ang imong mga ngipon sama sa usa ka panon sa mga bayeng carnero nga bag-ong inalotan, Nga nanungas gikan sa hulogasan, Diin ang tanan nanganak ug kaluha, Ug walay namatyan kanila. Ang imong mga ngabil sama sa usa ka tanod nga mapula, Ug ang imong baba maanindot. Ang imong mga tampihak sama sa usa ka granada Sa luyo sa imong pandong. Ang imong liog sama sa torre ni David Nga gitukod alang sa mga kasangkapan sa gubat, Diin anaay usa ka libo ka mga taming nga gipamitay, Ang tanan mga kalasag sa mga tawo nga kusganon. Ang duha mo ka dughan sama sa duha ka nati nga lagsaw Nga mga kaluha sa usa ka lagsaw nga baye, Nga nanibsib sa taliwala sa mga lirio. Hangtud nga ang adlaw mabugnaw, ug ang mga landong ipaylas, Ako moadto sa bukid sa mirra Ug ngadto sa bungtod sa incienso. Ikaw lunsay matahum, hinigugma ko; Ug walay buling diha kanimo.

Ang akong kasingkasing imong gibihag, igsoon ko nga babaye, pangasaw-onon ko; Ang akong kasingkasing imong gibihag sa usa sa imong mga mata, Sa usa ka kolintas sa imong liog. Pagkatahum sa imong gugma, igsoon ko nga babaye, pangasaw-onon ko! Pagkalabing maayo sa imong gugma labi pa kay sa vino! Ug ang kahumot sa imong mga lana kay sa tanang matang sa mga panakot! Ang imong mga ngabil, Oh akong pangasaw-onon, nagtulo sama sa udlan: Dugos ug gatas anaa sa ilalum sa imong dila; Ug ang kahumot sa imong bisti sama sa kahumot sa Libano. Usa ka tanaman nga tinak-upan mao ang akong igsoon nga babaye, akong pangasaw-onon, Usa ka atabay nga binangotan, tuburan nga gitakpan. Ang imong mga saha maoy usa ka tanaman sa mga granada, uban ang mga bililhong bunga; Nga alenya uban ang mga nardo Nardo ug azafran, Calamo ug canela, uban ang tanan nga kahoy sa incienso; Mirra ug mga aloe, uban ang tanan nga labing maayo nga igapahumot. Ikaw maoy usa ka tuburan sa mga tanaman, Usa ka atabay sa buhi nga mga tubig, Ug mga sapa nga nagadagayday gikan sa Libano. Oh hangin nga amihan, pagmata na; ug umari ka, Oh habagat; Huyop sa akong tanaman, aron ang mga igapahumot niana mogula. Pasudla ang akong hinigugma sa iyang tanaman, Ug pakan-a sa iyang mga bunga nga bilihon.

Ania na ako sa akong tanaman, igsoon ko nga babaye, pangasaw-onon ko: Natigum ko na ang akong mirra uban ang akong balsamo; Nakaon ko na ang akong udlan uban ang akong dugos; Nainum ko na ang akong vino uban ang akong gatas. Pangaon kamo, Oh kahigalaan; Uminum ka, oo, daghana pag-inum, Oh hinigugma. Ako nahikatulog, apan ang akong kasingkasing nagmata: Ang nagatoktok mao ang tingog sa akong hinigugma nga nagaingon: Ablihi ako, igsoon ko nga babaye, hinigugma ko, salampati ko, ulay ko; Kay ang akong ulo napuno sa yamog, Ang akong mga buhok sa mga tinulo sa kagabhion. Nahukas ko ang akong saput; unsaon ko man kini pagsul-ob? Nahugasan ko na ang akong mga tiil: unsaon ko paghugaw niini? Ang akong hinigugma mikuot sa iyang kamot diha sa buho sa pultahan, Ug natandog ang akong kasingkasing alang kaniya.

Isugo ko kaninyo, Oh mga anak nga babaye sa Jerusalem, Kong hikaplagan ninyo ang akong hinigugma, Nga inyo siya nga suginlan, nga ako nasakit gumikan sa gugma. Unsay paglabaw sa imong hinigugma kay sa lain nga hinigugma, Oh ikaw nga labing maanyag sa mga kababayen-an? Unsay paglabaw sa imong hinigugma kay sa lain nga hinigugma, Nga nagsugo ka kanamo sa ingon niana?

Ang akong hinigugma maputi ug mapulapula, Ang labaw sa taliwala sa napulo ka libo. Ang iyang ulo ingon sa labing lunsay nga bulawan Ang iyang buhok dasok, ug maitum ingon sa uwak. Ang iyang mga mata sama sa mga salampati daplin sa mga tubig sa kasapaan, Hinugasan sa gatas, ug maayo nga pagkahaluna. Ang iyang mga aping ingon sa usa ka tugkanan sa igpapahumot, Ingon sa mga pangpang sa mga hilamon nga mahumot; Ang iyang mga ngabil ingon sa mga lirio, nagatulo sa mirra nga tubigon. Ang iyang mga kamot ingon sa mga singsing nga bulawan binatohan ug berilo. Ang iyang lawas ingon ug binuhat sa marfil nga maputi binutangan ug mga zafiro. Ang iyang mga paa ingon sa mga haligi nga marmol, pinahiluna sa mga ugbokanan nga bulawan nga lunsay: Ang iyang panagway sama sa Libano, maanindot uyamut ingon sa mga cedro. Ang iyang baba matam-is uyamut; Oo, sa ngatanan hiligugmaon siya. Kini mao ang akong hinigugma, ug mao kini ang akong higala, Oh mga anak nga babaye sa Jerusalem.

Ako iya man sa akong hinigugma, ug ang akong hinigugma ako: Siya nagapasibsib sa iyang panon sa mga carnero diha sa kaliriohan.

Ilingiw ang imong mga mata gikan kanako, Kay sila nakadaug kanako. Ang imong buhok ingon sa usa ka panon sa mga kanding, Nga nanglubog ubay sa banghilig sa Galaad.

Pagkatahum sa imong mga tiil diha sa mga sapin, Oh anak nga babaye sa usa ka principe! Ang imong mga malison nga paa sama sa mga mutya, Ang buhat sa mga kamot sa usa ka batid nga mamumuhat. Ang imong lawas sama sa usa ka malingin nga copa, Diin wala makulang ang vino nga sinaktan: Ang imong hawak sama sa usa ka pundok nga trigo. Nga binaliksan ug mga lirio Ang imong duha ka mga dughan sama sa duha ka mga nati nga lagsaw, Nga kaluha sa usa ka lagsaw nga baye. Ang imong liog sama sa usa ka torre nga marfil; Ang imong mga mata sama sa mga danawan sa Hesbon, Tupad sa ganghaan sa Batrabbim; Ang imong ilong sama sa torre sa Libano Nga nagalantaw ngadto sa Damasco. Ang imong ulo sa ibabaw nimo sama sa Carmelo, Ug ang buhok sa imong ulo ingon sa purpura; Ang hari nahimong binihag sa mga kulong niana. Pagkamaanyag ug pagkamatam-is nimo, Oh hinigugma, alang sa kalipayan? Kining imong barug sama sa usa ka kahoy nga palma, Ug ang imong mga dughan sama sa iyang mga bulig. Ako miingon: Mosaka ako sa kahoy nga palma, Mokupot ako sa mga sanga niana: Himoa ang imong mga dughan maingon sa mga pongpong sa parras, Ug ang kahumot sa imong gininhawa sama sa mga mansanas. Ug ang imong baba sama sa vino nga labing maayo, Nga nagadaligdig pag-ayo alang sa akong hinigugma, Nagaagay-ay sa mga ngabil niadtong nanagkatulog.

Ako iya man sa akong hinigugma; Ug ang iyang tinguha paingon kanako. Umari ka, hinigugma ko, mangadto kita sa uma; Mamuyo kita sa kabalangayan. Sumayo kita pagbangon ngadto sa kaparrasan; Tan-awon ta kong namutot na ba ang parras, Ug ang iyang piyoos mibuklad, Ug ang mga granada namulak: Didto ihatag ko kanimo ang akong gugma. Ang mga mandragora nagahatag sa ilang kahumot, Ug sa atong mga pultahan anaa ang tanang nagakalainlaing bililhong bunga, bag-o ug daan, Nga akong gidapa alang kanimo, Oh hinigugma ko.

Ang iyang kamot nga wala paunlanan sa akong ulo, Ug ang iyang kamot nga too magagakos kanako.

Isugo ko kaninyo, Oh mga anak nga babaye sa Jerusalem, Aron dili ninyo lihokon ni pukawon ang akong hinigugma, Hangtud nga siya mahimuot. Kinsa ba kini nga miabut gikan sa kamingawan, Nga nagapauraray sa iyang hinigugma? Sa ilalum sa kahoy nga mansana gipukaw ko ikaw: Didto ang imong inahan gisakitan sa pag-anak kanimo, Didto nagpahimugso siya kanimo, ang nanganak kanimo,

Himoa ako nga ingon sa usa ka patik sa imong kasingkasing; Ingon sa usa ka patik sa imong bukton: Kay ang gugma kusganon sama sa kamatayon; Ang pangabugho mabangis ingon sa Sheol; Ang mga pangidlap niana mao gayud ang pangidlap sa kalayo, Ang siga gayud ni Jehova. Ang daghang mga tubig dili makapalong sa gugma, Ni ang mga baha makalumos niini; Kong ang usa ka tawo magahatag sa tanan niyang mga butang sa iyang balay alang sa gugma, Siya pagatamayon gayud.

Ang mapahitas-ong panan-aw sa tawo igapaubos, ug ang kagarbo sa katawohan igapaubos, ug si Jehova lamang maoy igatuboy niadtong adlawa. Kay may adlaw ra ni Jehova sa mga panon batok sa tanang palabilabihon ug mapahitas-on, batok sa tanang tinuboy; ug kini pagapaubson;

Apan ang tawong maligdong magalalang ug mga butang nga Pmaligdong; ug diha sa mga butang maligdong siya magapadayon.

Ako naghatag sa akong likod sa mga maghahampak, ug sa akong mga aping kanila nga nanag-ibut sa buhok; wala nako tagoi ang akong nawong gikan sa kaulaw ug pagluwa.

Gitamay siya, ug gisalikway sa mga tawo; usa ka tawo sa mga kasub-anan, ug nakasinati sa pag-antus: ug ingon sa usa nga gikan kaniya gitago sa mga tawo ang ilang nawong siya gibiaybiay; ug siya wala nato mahala. Sa pagkamatuod gipas-an niya ang atong kasakitan, ug gipas-an niya ang atong mga kasub-anan; apan siya giila nato nga binunalan, hinampak sa Dios, ug sinakit. Apan siya ginasamaran tungod sa atong kalapasan, siya napangos tungod sa atong mga kasal-anan; ang silot sa atong pakigdait diha sa ibabaw niya; ug tungod sa iyang mga labod kita nangaayo. Kitang tanan sama sa mga carnero nanghisalaag; ang tagsatagsa kanato misimang sa iyang kaugalingon nga dalan; ug gibutang ni Jehova diha kaniya ang kasal-anan nato nga tanan. Siya gidaugdaug, apan sa diha nga siya gisakit, wala niya bukha ang iyang baba; ingon sa usa ka nating carnero nga ginadala ngadto sa ihawan, ug ingon sa usa ka carnero nga naamang sa atubangan sa iyang mga maggugunting, mao usab wala niya bukha ang iyang baba.

Dili ba mao ang pakigbahin sa imong tinapay uban sa gigutom, ug imo nga dad-on ang kabus nga sinalikway ngadto sa imong balay? kong ikaw makakita sa hubo, nga imo siya nga tampian; ug nga ikaw dili matago gikan sa imong kaugalingon nga unod?

Ug kong ibubo mo ang imong kalag ngadto sa gigutom, ug busgon mo ang sinakit nga kalag: unya ang imo nga kahayag mosubang sa kangitngitan, ug ang imong kadulom maingon sa kaudtohan.

Hisgutan ko ang mga mahigugmaong-kalolot ni Jehova, ug ang mga pagdayeg kang Jehova, sumala sa tanan nga gihatag ni Jehova kanato, ug ang dakung kaayohan alang sa balay ni Israel, nga iyang gihatag kanila sumala sa iyang mga kalooy, ug sumala sa gidaghanon sa iyang mga mahigugmaong-kalolot.

Si Jehova sa kanhi pa nagpakita kanako, nga nagaingon: Oo, gihigugma ko ikaw sa usa ka gugma nga walay katapusan: busa uban sa mahigugmaong-kalolot gidani ko ikaw.

Tungod sa mga mahigugmaongkalolot ni Jehova kita wala mangalaglag, kay ang iyang mga kalooy walay paghubas. Sila ginabag-o sa matag-buntag; daku ang imong pagkamatinumanon.

Ug ako nag-ampo kang Jehova nga akong Dios, ug nanugid kaniya ug miingon: Oh Ginoo, ang daku ug makahaladlok nga Dios, nga nagatuman sa tugon ug mahigugmaong-kalolot kanila nga nahagugma kaniya ug kanila nga nagabantay sa iyang mga sugo,

Ug ikaw pangasaw-on ko nga kanako gayud sa walay katapusan: oo, ikaw pangasaw-on ko nga kanako gayud sa pagkamatarung, ug sa justicia, ug sa mahigugmaong-kalolot, ug sa mga kalooy. Ikaw pangasaw-on ko gayud sa pagkamatinumanon; ug ikaw makaila kang Jehova.

Gipakita na niya kanimo, Oh tawo, kong unsa ang maayo; ug unsa ba ang gikinahanglan ni Jehova kanimo, kondili ang pagbuhat sa minatarung ug ang paghigugma sa kalolot, ug ang paglakaw nga mapinaubsanon uban sa imong Dios?

Pangitaa ninyo si Jehova, kamong tanan nga mga maaghup sa yuta, ug nanagtuman sa iyang mga tulomanon; pangitaa ang pagkamatarung, pangitaa ang pagkamaaghup; tingali kamo pagatagoan sa adlaw sa kasuko ni Jehova.

Si Jehova nga imong Dios anaa sa imong kinataliwad-an, usa nga makagagahum nga magaluwas; siya magamaya tungod kanimo uban ang kalipay; siya mopahilum diha sa iyang gugma; siya magamalipayon tungod kanimo uban ang pag-awit.

Mao kini ang gisulti ni Jehova sa mga panon, nga nagaingon: Magpahamtang ka sa matuod nga paghukom, ug magpakita sa kalooy ug malomong pagbati ang tagsatagsa ka tawo sa iyang igsoon; Ug dili mo pagdaugdaugon ang mga balong babaye, ni ang mga ilo, ni ang dumuloong, ni ang kabus; ug bisan kinsa kaninyo ayaw pahunahunaa ug dautan batok sa iyang igsoon sulod sa iyang kasingkasing.

Bulahan ang mga kabus sa espiritu, kay ila ang gingharian sa mga langit. Bulahan ang mga nagmasulub-on, kay sila pagalipayon. Bulahan ang mga maaghop, kay sila magapanunod sa yuta. Bulahan ang mga gigutom ug giuhaw sa katarungan, kay sila pagabusgon. Bulahan ang mga maloloy-on, kay sila makadawat ug kalooy. Bulahan ang mga maputli ug kasingkasing, kay sila makakita sa Dios. Bulahan ang mga makigdaiton, kay sila paganganlan mga anak sa Dios. Bulahan ang mga ginalutos tungod sa katarungan, kay ila ang gingharian sa langit. Bulahan kamo kong kamo pagapalabilabihan, ug pagalutoson, ug kong pagaingnon kamo sa lonlon kadautan ug pamakak batok kaninyo tungod kanako. Managmaya ug managlipay kamo, kay ang inyong balus daku didto sa mga langit; kay sa ingon niini ginalutos nila ang mga manalagna nga mga nanghiuna kaninyo.

Apan ako magaingon kaninyo, nga ang tanang magapanuyo sa iyang igsoon sa walay hinungdan mahiagum sa paghukom; ug bisan kinsang mag-ingon sa iyang igsoon: Kwanggol; mahiagum sa Sanhedrin; ug bisan kinsang mag-ingon, Buang ka, mahiagum sa infierno sa kalayo. Busa kong magdala ka sa imong halad sa halaran ug diha mahinumdum ikaw nga ang imong igsoon adunay diyutay nga butang batok kanimo, Biyai diha ang imong halad sa atubangan sa halaran, ug lumakaw ka, pagpakig-uli una sa imong igsoon, ug unya moduol ka ug ihalad ang imong halad.

Hingdunggan ninyo nga ginaingon sa mga karaan: Ang mata baslan ug mata, ug ang ngipon baslan ug ngipon; Apan ako nagaingon kaninyo, nga dili kamo magbatok sa dautan; kondili hinoon bisan kinsa nga mosagpa kanimo sa aping nga too, itaon usab kaniya ang pikas. Ug kong kinsa ang buot makigburuka kanimo, ug magakuha kanimo sa imong bisti, ihatag usab kaniya ang imong kupo. Ug bisan kinsa ang magpugos kanimo sa pagpalakaw ug usa ka milla, ubani siya sa duha. Hatagi ang nagapangayo kanimo, ug ang buot maghulam kanimo ayaw pagtalikdi.

Hingdunggan ninyo nga ginaingon: Higugmaon mo ang imong isigkatawo, ug pagadumtan mo ang imong kaaway. Apan ako nagaingon kaninyo: Higugmaon ninyo ang inyong mga kaaway, panalanginan ninyo ang naga-panghimaraut kaninyo, buhata ang maayo sa mga nagadumot kaninyo, ug pag-ampo kamo alang sa mga nagabuhat kaninyo sa dautan ug nagalutos kaninyo. Aron mangahimo kamo nga mga anak sa inyong Amahan nga atua sa langit, kay ginapasubang niya ang iyang adlaw ibabaw sa mga dautan ug ibabaw sa mga maayo, nagapaulan siya sa mga matarung ug sa mga dili matarung. Kay kong kamo mahigugma sa mga nahigugma kaninyo, unsa ang balus nga inyong pagadawaton? Wala ba magbuhat usab sa ingon niana ang mga maniningil sa buhis? Ug kong kamo magpangomusta sa inyong mga igsoon lamang, unsa ang ginabuhat ninyo nga labaw kay sa ginabuhat sa uban? Wala ba magabuhat sa ingon usab ang mga Gentil? Busa mamahingpit kamo, ingon nga hingpit ang inyong Amahan nga langitnon.

Magmatngon kamo sa dili pagpasundayag sa inyong mga maayong buhat sa atubangan sa mga tawo aron lamang hikit-an nila, kay niini walay balus kamo gikan sa inyong Amahan nga atua sa langit. Busa, kong ikaw magahatag ug limos, dili ka magpatunog ug budyong sa imong atubangan ingon sa ginabuhat sa mga salingkapaw sa sulod sa mga sinagoga ug sa mga dalan aron pagahimayaon sila sa mga tawo. Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo nga may balus na sila. Apan kong ikaw magahatag ug limos, dili unta manghibalo ang kamot mo nga wala sa ginabuhat sa imong too; Aron ang imong limos mahimo sa tago; ug ang imong Amahan nga nagatanaw sa tago, magatumbas kanimo sa dayag.

Kay kong kamo magapasaylo sa mga tawo sa ilang mga paglapas, pagapasayloon usab kamo sa inyong Amahan nga langitnon. Apan kong dili kamo magapasaylo sa mga tawo sa ilang mga paglapas, dili usab kamo pagapasayloon sa inyong Amahan sa inyong mga paglapas.

Walay bisan kinsa nga arang makaalagad sa duha ka agalon, kay magadumot siya sa usa, ug mahigugma sa usa; kun magadapig ba hinoon sa usa, ug magatamay sa usa; dili kamo makahimo sa pag-alagad sa Dios ug sa mga bahandi,

Dili kamo maghukom, aron dili kamo pagahukman. Kay sa hukom nga inyong igahukom, pagahukman kamo; ug sa taksanan nga ginataksan ninyo, pagatakson usab kamo. Ug nganong ginatan-aw mo ang puling sa mata sa imong igsoon, ug wala mo pagtagda ang pinutol nga kahoy nga anaa sa imong kaugalingong mata? Kun, unsaon mo pag-ingon sa imong igsoon: Pasagdi nga kuhaon ko ang puling sa imong mata; ug ania karon, ang pinutol nga kahoy anaa sa imong kaugalingong mata? Salingkapaw, kuhaa una ang pinutol nga kahoy sa imong mata, ug unya makakita ka pag-ayo aron sa pagkuha sa puling sa mata sa imong igsoon.

Busa, ang tanan nga mga butang nga buot ninyo nga pagabuhaton kaninyo sa mga tawo, buhata usab ninyo kanila. Kay mao kini ang Kasugoan ug ang mga Manalagna.

Umari kanako kamong tanan nga gikapuyan ug gibug-atan, ug papahulayon ko kamo. Isangon ninyo ang akong yugo kaninyo, ug magtoon kamo kanako, kay ako maaghop ug mapinaubsanon sa kasingkasing, ug makakaplag kamo ug pahulay sa inyong mga kalag. Kay ang akong yugo masayon, ug magaan ang akong lowan.

Ug miingon: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga kong dili kamo mamalik ug magpakabata, dili gayud kamo makasulod sa gingharian sa langit. Busa, bisan kinsa ang magpakaubos sama niini nga bata, kana mao ang labing daku sa gingharian sa langit.

Unsay hunahuna ninyo? Kong usa ka tawo adunay usa ka gatus ka carnero, ug ang usa kanila mahisalaag, dili ba siya magabiya sa kasiyaman ug siyam, ug moadto sa kabukiran ug mangita niadtong nahisalaag? Ug kong mahitabo nga iyang hikaplagan kadto, sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo nga malipay siya tungod niadto labi pa kay sa kasiyaman ug siyam nga wala mahisalaag. Sa maong pagkaagi, dili mao ang kabubut-on sa inyong Amahan nga atua sa langit, nga mawala ang usa niining mga gagmay.

Ug kong ang imong igsoong lalake makasala batok kanimo, umadto ka ug ipaila kaniya ang iyang sayop sa taliwala kanimo ug kaniya lamang. Kong magpatatinghug siya kanimo, nalukmay mo ang imong igsoon.

Unya sa miduol kaniya si Pedro miingon: Ginoo, makapila ko ba pasayloa? ang akong igsoon nga makasala batok kanako? Hangtud ba sa makapito? Si Jesus miingon kaniya: Wala ako magaingon kanimo nga hangtud sa makapito, Kondili hangtud sa kapitoan ka pito.

Tumahod ka sa imong amahan ug sa imong inahan; ug higugmaon mo ang imong isigkatawo ingon sa imong kaugalingon.

Miingon si Jesus kaniya: Kong buot ka maghingpit, lumakaw ka, ibaligya mo ang imong kahimtang, ug ihatag mo sa mga kabus; ug may bahandi ka sa langit; ug umari ka ug sumunod kanako.

Busa ang mga naulahi, manghiuna; ug ang mga nahauna, manghiulahi.

Apan kini dili mahitabo kaninyo; kondili bisan kinsa kaninyo nga buot magapakadaku, maalagad ninyo. Ug bisan kinsa kaninyo nga buot magapangulo, maulipon ninyo; Maingon nga ang Anak sa tawo mianhi, dili aron pagaalagaron, kondili sa pag-alagad, ug sa paghatag sa iyang kinabuhi nga lukat alang sa daghan.

Si Jesus miingon kaniya: Higug-maon mo ang Ginoo nga imong Dios, sa bug-os mong kasingkasing, ug sa bug-os mong kalag, ug sa bug-os mong hunahuna. Kini mao ang nahauna ug dakung sugo. Ug ang ikaduha sama niini: Higugmaon mo ang imong isigkatawo ingon sa imong kaugalingon.

Apan ang labing daku kaninyo, mao ang inyong sulogoon. Ug bisan kinsa nga magapataas, pagapaubson; ug bisan kinsa nga maga-paubos pagapatas-on.

Unya ang Hari magaingon sa mga nahatoo kaniya: Umari kamo mga binulahan sa akong Amahan, panunda ninyo ang gingharian nga gitagana alang kaninyo sukad pa sa pagkatukod sa kalibutan. Kay ako gigutom, ug gipakaon ako ninyo; giuhaw ako, ug gipainum ako ninyo; nagdumuloong ako, ug gidawat ako ninyo; Hubo ako, ug inyo akong gipabistihan; masakiton ako, ug giduaw ako ninyo; nabilanggo ako, ug mianhi kamo kanako. Unya ang mga matarung magatubag sa pag-ingon: Ginoo, anus-a ikaw namo hikit-i nga gigutom, ug gipakaon ka namo? Kun, giuhaw, ug gipainum ka namo? Ug anus-a ikaw namo hikit-i nga dumuloong, ug gidawat ka namo? kun hubo, ug gipabistihan ka namo? Ug anus-a ikaw namo hikit-i nga masakiton, kun sa bilanggoan, ug miadto kami kanimo? Ug ang Hari magatubag ug magaingon kanila: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga sa pagkaagi nga gihimo ninyo kini sa usa niining akong mga igsoon nga mga labing gagmay, kanako gibuhat ninyo.

Unya magaingon usab sa mga nahawala: Pahalayo kamo kanako, mga dautan, ngadto sa kalayo nga walay katapusan nga ginatagana alang sa yawa ug sa mga manolonda niya! Kay gigutom ako, ug wala ninyo ako pakan-a; giuhaw ako, ug wala ninyo ako paimna; Nagdumuloong ako, ug wala ninyo ako pagdawata; hubo ako, ug wala ninyo ako pabistihi; masakiton ako, ug sa bilanggoan, ug wala kamo managduaw kanako. Unya mangatubag usab sila sa pag-ingon: Ginoo, anus-a ikaw namo hikit-i nga gigutom, kun giuhaw, kun dumuloong, kun hubo, kun masakiton, kun sa bilanggoan, ug wala kami mag-alagad kanimo? Unya siya magatubag kanila sa pag-ingon: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga sa pagkaagi nga wala ninyo pagbuhata sa usa niining mga labing gagmay, wala usab ninyo pagbuhata kanako.

Miduol kaniya ang usa ka babaye nga adunay usa ka tibod nga alabastro nga ighahaplas nga dakug bili, ug gibubo niya sa ulo ni Jesus samtang siya nagalingkod sa lamesa.

Ug milakaw siya ug diyutay sa unahan, ug mihapa, ug nag-ampo nga miingon: Amahan ko, kong mahimo, ikasaylo unta kanako kining copa; apan dili ingon sa kabubut-on ko; kondili ingon sa imo.

Ug siya milingkod ug mitawag sa napulo ug duha ug miingon kanila: Kong kinsa ang buot mahauna, maulahi siya sa tanan, ug mag-aalagad siya sa tanan.

Apan dili maingon niini sa taliwala ninyo; kondili, bisan kinsa kaninyo nga buot magpakadaku mahimong inyong alagad. Ug bisan kinsa kaninyo nga buot magauna mahimong ulipon sa tanan. Kay ang Anak sa tawo mianhi, dili aron pagaalagaran, kondili sa pag-alagad, ug sa paghatag sa iyang kinabuhi nga lukat alang sa daghan.

Ug sa tanang panahon nga kamo magatindog sa pag-ampo, ug may diyutay kamo batok sa uban, pasayloa sila ninyo, aron nga ang inyong Amahan nga atua sa langit magapasaylo usab kaninyo sa inyong mga paglapas. Apan kong kamo dili managpasaylo, ang inyong Amahan nga atua sa langit dili usab magapasaylo sa inyong mga paglapas.

Ug higugmaon mo ang Ginoo nga imong Dios sa bug-os mong kasingkasing, ug sa bug-os mong kalag, ug sa bug-os mong hunahuna, ug sa bug-os mong kusog. Kini mao ang nahaunang sugo. Ang ikaduha mao kini: Higugmaon mo ang imong isigkatawo sama sa imong kaugalingon. Walay laing sugo nga labaw pa kay niini kanila. Ug miingon kaniya ang escriba: Magtutudlo, sa pagkamatuod, matarung ang imong giingon nga siya usara, ug walay lain gawas kaniya. Ug ang paghigugma kaniya sa bug-os nga kasingkasing, ug sa bug-os nga hunahuna, ug sa bug-os nga kalag, ug sa bug-os nga kusog; ug ang paghigugma sa isigkatawo sama sa iyang kaugalingon, labaw pa kay sa tanan tibook nga halad nga sinunog ug mga halad.

Ug sadidto siya sa Betania, sa balay ni Simon nga sanlahon, nga nagtambong sa pagkaon, miabut ang usa ka babaye, nga may usa ka tibudtibud nga alabastro nga mahumot sa nardo nga ulay, nga daku ug bili, ug gibuak niya ang tibudtibud nga alabastro, ug gibobo niya sa ulo ni Jesus.

Ug mitubag siya ug nag-ingon kanila: Ang adunay duha ka saput magahatag niadtong wala, ug ang adunay makaon makigbahin sa ingon.

Apan ako nagaingon kaninyo nga mga nanagpatalinghug: Higugmaon ninyo ang inyong mga kaaway; buhata ninyo ang maayo sa mga nanagdumot kaninyo. Panalanginan ninyo ang mga nanagpanunglo kaninyo; ug manag-ampo kamo alang sa mga nanagpasipala kaninyo. Sa nagsagpa sa imong aping, itaon usab kaniya ang pikas; ug sa nagkuha sa imong kupo, dili mo usab pagdid-an sa imong saput. Ang tanan nga nagapangayo kanimo, hatagi; ug ang nagakuha sa imong mga butang, ayaw pagbawii sila, Ug sumala sa buot ninyo nga buhaton kaninyo sa mga tawo, buhata usab ninyo kanila.

Apan kong kamo nagahigugma sa mga nahigugma kaninyo, unsang mga pasalamat ang mainyo? Kay bisan pa ang mga makasasala nagahigugma niadtong nagahigugma kanila. Ug kong magbuhat kamo ug maayo sa mga nagabuhat kaninyo ug maayo, unsang mga pasalamat ang mainyo? Kay bisan pa ang mga makasasala nagabuhat sa mao usab. Ug kong kamo magapahulam niadtong aduna kamoy ginapaabut nga madawat, unsang pasalamata ang mainyo? Kay bisan pa ang mga makasasala nagapahulam sa mga makasasala, sa pagdawat sa mao man usab.

Apan higugmaa ang inyong mga kaaway, ug buhata ang maayo kanila, ug magpahulam kamo sa walay pagapaabuton; ug ang inyong balus madaku, ug mahimo kamong mga anak sa Hataas Uyamut; kay siya mapuanguron sa mga dili mapasalamaton ug sa mga dautan. Busa magmaloloy-on kamo, ingon nga ang inyong Amahan maloloy-on. Dili kamo maghukom, ug kamo dili pagahukman: ug dili kamo maghukom sa silot, ug kamo dili pagahukman sa silot: magbuhi kamo ug kamo pagabuhian. Maghatag kamo, ug kamo pagahatagan: taksanan nga maayo, nadasok ug natantan, ug naugdo hangtud nga moawas, igahatag nila sa inyong sabakan. Kay sa maong taksanan nga inyong gitaksan, pagatakson usab kamo.

Ug ania karon, may babaye didto sa lungsod, usa ka makasasala, ug sa pagkahibalo niya nga si Jesus mitambong sa pagkaon didto sa balay sa Fariseo, nagdala siya ug usa ka tibudtibud sa alabastro nga mahumot. Ug sa nagatindog sa tiilan sa luyo ni Jesus, nga nagahilak, siya misugod sa paghumod sa mga tiil niya uban sa iyang mga luha, ug nagpahid niini sa buhok sa iyang ulo, ug naghalok sa iyang mga tiil, ug nagdihog kanila uban sa pahumot.

May usa ka magpapahulam nga adunay duha ka utangan; ang usa nakautang lima ka gatus ka denario, ug ang usa kalim-an. Sa diha nga sila walay ikabayad, iyang gipasaylo silang duha. Busa, kinsa man kanila ang labing nahagugma kaniya? Si Simon mitubag ug miingon: Sa akong pagsabut, ang gipasaylo ug labaw. Ug si Jesus miingon kaniya: Matarung gayud ang imong paghukom. Ug sa milingi sa babaye, siya miingon kang Simon: Nakita mo ba kining babaye? Ako misulod sa imong balay, wala ikaw magahatag kanako ug tubig alang sa akong mga tiil; apan siya naghumod sa akong mga tiil uban sa iyang mga luha, ug nagpahid kanila uban sa iyang mga buhok. Ikaw wala mohalok kanako; apan siya, sukad sa akong pagsulod, wala mohunong sa paghalok sa akong mga tiil. Ang akong ulo wala mo dihogi sa lana; apan siya nagdihog sa akong mga tiil sa pahumot. Busa ako nagaingon kanimo: Ang iyang mga sala nga daghan gipasaylo, kay daku ang iyang paghigugma; apan ang gipasaylo ug diyutay, diyutay ang iyang paghigugma.

Ug siya mitubag ug miingon: Higugmaon mo ang Ginoo nga imong Dios sa bug-os mong kasingkasing, ug sa bug-os mong kalag, ug sa bug-os mong kusog, ug sa bug-os mong hunahuna: ug ang imong isigkatawo ingon sa imong kaugalingon.

Ug sa mitubag si Jesus, miingon: May usa ka tawo nagalugsong gikan sa Jerusalem padulong sa Jerico, ug nahulog siya sa mga kamot sa mga tulisan, nga mihubo kaniya ug mibunal kaniya, ug nanglakaw nga gibiyaan siya nga himalatyon. Ug nahiatol nga niadtong dalana nagalugsong ang usa ka sacerdote ug sa iyang nakita kini, miagi siya sa pikas nga daplin. Ug sa mao nga pagkaagi, usa usab ka Levita; sa miabut siya sa dapit, ug nakakita kaniya, miagi sa pikas nga daplin. Apan may usa ka Samariahanon nga sa iyang pagpanaw, miabut didto kaniya, ug sa nakakita kaniya gitugkan ug kalooy; Ug miduol kaniya, ug mibugkos sa iyang mga samad nga nagapatulo kanila sa lana ug vino; ug gibutang siya sa iyang kaugalingong hayup, ug gidala siya sa usa ka abutanan, ug gialimahan siya. Ug sa adlaw nga misunod, sa paggikan niya, mikuha siya ug duha ka denario, ug gihatag niya sa tagbalay, ug nag-ingon kaniya. Alimahi siya; ug kutob sa imong ikadugang paggasto, ako sa akong pagbalik magabayad kanimo. Hain karon niining totolo, sa imong paghunahuna, ang nagpailang matuod nga isigkatawo sa nahulog sa mga kamot sa mga tulisan? Ug nag-ingon ang batid sa balaod: Kadtong mipakita kaniya ug kalooy. Busa miingon kaniya si Jesus: Lumakaw ka, ug buhaton mo ang ingon niini

Kong pagadapiton ikaw ni bisan kinsa sa usa ka kombira sa kasal, ayaw paglingkod sa nahaunang lingkoranan, tingali unya nakadapit siya ug usa ka tawo nga labi pang dungganan kay kanimo; Ug siya nga nagadapit kanimo ug ang dinapit, moanha ug magaingon kanimo: Hatagi kining tawo ug dapit; ug unya ikaw magasugod sa pagkuha sa labing ubos nga dapit uban ang kaulaw. Apan kong ikaw pagadapiton, umadto ug lumingkod ka sa labing ubos nga dapit; aron kong siya nga nagadapit kanimo moduol, mag-ingon siya kanimo: Abyan umuswag pa ikaw sa ibabaw nga dapit. Unya paghimayaon ka sa atubangan sa tanan nga nagalingkod sa pagkaon uban kanimo. Kay ang tagsatagsa nga nagapataas, pagapaubson; ug ang nagapaubos, pagapatas-on.

Ug siya miingon usab sa nagdapit kaniya: Kong ikaw magbuhat ug usa ka paniudto kun usa ka panihapon, ayaw pagdapita ang imong mga higala, kun ang imong mga igsoon, kun ang imong mga kabanayan, kun ang mga dato nga silingan; tingali unya sila usab magadapit kanimo, ug sila magabalus kanimo. Apan kong ikaw magabuhat ug usa ka kombira, dapita ang mga kabus, ang mga bakol, ang mga pi-ang, ang mga buta; Ug ikaw mabulahan kay sila walay sarang ikabalus kanimo; ug ikaw pagabalusan tungod niini sa pagkabanhaw sa mga matarung.

Ug mitindog siya, ug miadto sa iyang amahan. Apan sa halayo pa siya, ang iyang amahan nakakita kaniya, ug giabut ug kalooy, ug midalagan, ug migakus sa iyang liog, ug mihalok kaniya. Ug ang anak miingon kaniya: Amahan, nakasala ako batok sa langit ug sa imong atubangan, ug dili na ako takus pagatawgon nga imong anak. Apan ang amahan miingon sa iyang mga ulipon: Dad-a ninyo pagdali ang labing maayong kupo ug isul-ob ninyo kaniya, ug butangi ug singsing ang iyang kamot, ug mga sapin ang iyang mga tiil. Ug dad-a ninyo dinhi ang nating vaca nga pinatambok, ug ihawon siya, ug mangaon kita, ug managlipay. Kay kining akong anak namatay na, ug nabuhi pag-usab; siya nawala na, ug hingkaplagan. Ug sila misugod sa paglipay.

Walay ulipon nga makaalagad sa duha ka agalon; kay siya magdumot sa usa, ug mahigugma sa usa; kun, sa laing pagkaagi, siya moayon sa usa, ug magtamay sausa. Kamo dili makahimo sa pag-alagad sa Dios ug sa bahandi.

Ug kong siya makasala batok kanimo sa makapito sulod sa usa ka adlaw, ug sa makapito magabalik kanimo sa pag-ingon: Nagahinulsol ako; pasayloon mo siya.

Nagaingon ako kaninyo nga kining tawohana mipauli sa iyang balay nga gipakamatarung labi kay sa usa; kay ang magapataas sa iyang kaugalingon pagapaubson, apan ang magapaubos pagapatas-on.

Ug mitindog si Zaqueo ug miingon sa Ginoo: Ania karon, Ginoo, ang katunga sa akong kahimtang ihatag ko sa mga kabus; ug kong ako nakalimbong sa bisan unsa kang bisan kinsa, ginauli ko sa upat pa ka kapin.

Ug siya miingon: Sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo nga kining kabus nga babayeng balo nagahulog ug labaw kay kanilang tanan. Kay kini silang tanan nanaghulog sa kapin sa ilang kaadunahan sa mga halad sa Dios, apan kini siya, sa iyang kakabus, nagahulog sa tibook niyang panginabuhi.

Apan kamo dili ingon niini; kondili ang labing daku kaninyo makigsama sa manghud; ug ang magapangulo mahasama siya niadtong nagaalagad. Kay hain ang labing daku, ang nagalingkod ba sa pagkaon, kun ang nagaalagad? Dili ba ang nagalingkod sa pagkaon? Apan ako ania sa taliwala ninyo ingon niadtong nagaalagad.

Ug siya miingon kaniya: Ginoo, uban kanimo andam ako sa pag-adto bisan sa bilanggoan ug sa kamatayon.

Ug si Jesus miingon: Amahan, pasayloa sila, kay wala sila manghibalo sa ilang ginabuhat. Ug sa pagbahinbahin nila sa iyang bisti, ilang girifahan.

Kay gihigugma sa Dios ang kalibutan, sa pagkaagi nga gihatag niya ang iyang Anak nga ugtong, aron ang tanan nga motoo kaniya dili mawala, kondili may kinabuhi nga walay katapusan. Kay ang Dios wala magpaanhi sa iyang Anak sa kalibutan aron sa paghukom sa silot sa kalibutan, kondili aron ang kalibutan maluwas tungod kaniya.

Siya kinahanglan motubo, apan ako kinahanglan magakubos.

Tungod niini ang Amahan nahagugma kanako, kay ako nagahatag sa akong kinabuhi, aron pagadawaton ko kini pag-usab.

Si Jesus mihilak. Unya ang mga Judio nanag-ingon: Tan-awa, pagkadaku sa iyang gugma kaniya!

Unya si Maria mikuha ug usa ka libra nga pahumot nga lunsay nardo, nga daku ug bili, ug gidihog niya ang mga tiil ni Jesus ug gipahiran niya sa iyang mga buhok; ug ang balay napuno sa kahumot sa unguento.

Ug sa wala pa ang fiesta sa pasko, si Jesus nga nanghibalo nga miabut ang iyang takna sa iyang paggikan niining kalibutana paingon sa Amahan, sa gihigugma niya ang mga iya nga ania sa kalibutan, gihigugma niya sila hangtud sa katapusan.

Unya iyang gisudlan ug tubig ang dolang, ug gisugdan niya paghugas ang mga tiil sa mga tinon-an, ug sa pagpahid kanila sa pamahiran, nga iyang gibakus.

Busa kong ako nga Ginoo ug Magtutudlo mihugas kaninyo sa mga tiil, kinahanglan usab kamo maghinugasay sa mga tiil ang usa ug usa. Kay ako nagahatag kaninyo ug panig-ingnan, aron kamo magbuhat usab ingon sa akong gibuhat kaninyo. Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo: Ang ulipon dili labaw sa iyang agalon; ug ang gisugo dili labaw sa nagsugo kaniya. Kong kamo nakasabut niining mga butanga, bulahan kamo kong inyong gibuhat sila.

Ug ang usa kanila nga gihigugma ni Jesus, miuraray sa iyang dughan;

Nagahatag ako kaninyo ug usa ka bag-ong sugo, nga maghigugmaay kamo ang usa ug usa; maingon nga ako nahigugma kaninyo, nga kamo usab maghigugmaay ang usa ug usa. Tungod niini ang tanan makaila nga kamo akong mga tinon-an, kong kamo maghigugmaay ang usa ug usa.

Kong nahagugma kamo kanako, magabantay kamo sa akong mga sugo.

Ang nagabaton sa akong mga sugo, ug nagatuman kanila, kana mao ang nahagugma kanako: ug ang nahagugma kanako, pagahigugmaon sa akong Amahan; ug ako mahagugma kaniya, ug sa akong kaugalingon magapahayag kaniya.

Si Jesus mitubag ug miingon kaniya: Kong kinsa ang nahagugma kanako, magabantay siya sa akong pulong; ug ang akong Amahan mahigugma kaniya, ug kami moanha kaniya, ug ang among puloy-anan himoon diha kaniya. Ang dili mahagugma kanako, dili magabantay sa akong mga pulong; ug ang pulong nga inyong hingdunggan dili ako. kondili iya sa Amahan nga nagsugo kanako.

Maingon nga ang Amahan nahigugma kanako, ako nahigugma usab kaninyo; managpabilin kamo sa akong gugma. Kong kamo magbantay sa akong mga sugo, managpabilin kamo sa akong gugma; maingon nga ako nagbantay sa mga sugo sa akong Amahan, ug ako nagapabilin sa iyang gugma. Ako nagapamulong kaninyo niining mga butanga, aron ang akong kalipay mopabilin kaninyo, ug ang inyong kalipay mahingpit. Kini mao ang akong sugo, nga maghigugmaay kamo ang usa ug usa, ingon nga ako nahigugma kaninyo. Gugma nga labaw niini wala kang bisan kinsa, nga ang usa ka tawo nagahatag sa iyang kinabuhi alang sa iyang mga abyan. Kamo mao ang akong mga abyan, kong magabuhat kamo sa mga butang nga akong ginasugo kaninyo. Ako dili na magahingalan kaninyo nga mga ulipon, kay ang ulipon dili mahibalo sa ginabuhat sa iyang Ginoo. Apan ako naghingalan kaninyo nga mga abyan; kay akong gipahibalo kaninyo ang tanan nga hibatian ko sa akong Amahan.

Ako nagsugo kaninyo niining mga butanga nga maghigugmaay kamo ang usa ug usa.

Kay ang Amahan gayud mahagugma kaninyo, kay kamo nahigugma kanako, ug mitoo nga ako naggikan sa Amahan.

Ako ania kanila, ug ikaw ania kanako, aron sila mahingpit nga usa; aron ang kalibutan moila nga ikaw nagsugo kanako, ug nahigugma kanila maingon nga ikaw nahigugma kanako.

Ug akong gipaila kanila ang imong ngalan, ug igapaila ko pa, aron ang gugma nga imong gihigugma kanako mahiadto kanila, ug ako ania kanila.

Busa sa nakapamahaw na sila, si Jesus miingon kang Simon Pedro: Simon, anak ni Jonas, nahigugma ba ikaw kanako nga labi niini kanila? Siya miingon kaniya: Oo, Ginoo, ikaw nahibalo nga ako nahigugma kanimo. Siya miingon kaniya: Pakan-a ang akong mga nating carnero. Siya miingon pag-usab kaniya sa ikaduha: Simon, anak ni Jonas, nahigugma ba ikaw kanako? Siya miingon kaniya: Oo, Ginoo, ikaw nahibalo nga ako nahigugma kanimo. Siya miingon kaniya: Pasibsiba ang akong mga carnero. Siya miingon kaniya sa ikatolo: Simon, anak ni Jonas, nahigugma ba ikaw kanako? Si Pedro nasubo, kay nag-ingon siya kaniya sa ikatolo: Nahigugma ba ikaw kanako? Ug siya miingon kaniya: Ginoo, nahibalo ikaw sa tanang mga butang; nahibalo ikaw nga ako nahigugma kanimo. Si Jesus miingon kaniya: Pakan-a ang akong mga carnero.

Ug ang tanang mga mingtoo nanagtipon pagpuyo ug giusahan ang tanang mga butang. Ug gipamaligya nila ang ilang kaugalingong mga butang ug ginabahinbahin nila sa tanan ingon sa gikinahanglan sa tagsatagsa. Ug sa nagapadayon sila sa paghiusa sa matag-adlaw sa templo, ug sa pagbahinbahin sa tinapay sa kabalayan. nangaon sila sa malipayon ug sa putli nga kasingkasing;

Kay walay kinsa nga nakulangan kanila; kay ang tanan nga may mga kabilin kun may mga kabalayan, ginabaligya nila, ug ginadala nila ang bili sa mga butang nga nabaligya. Ug ginabutang nila sa tiilan sa mga apostoles; ug ginaapud-apud nila sa tagsatagsa ingon sa iyang kinahanglan.

Ug gibato nila si Esteban, nga nagasangpit sa Ginoo, ug nagaingon: Ginoong Jesus, dawata ang akong espiritu. Ug sa miluhod siya, misinggit sa makusog nga tingog: Ginoo, dili mo sila pagsang-atan niini nga sala. Ug sa nakasulti niini, nahikatulog siya.

Ug ang bahin sa Sulat nga gibasa niya, mao kini: Sama sa carnero siya gihatud ngadto sa patyanan; ug sama sa nating carnero nga mama sa atubangan sa mag-aalot, ingon niini siya wala magbuka sa iyang baba. Sa iyang pagpaubos, gikuhaan siya sa iyang paghukom ug kinsa ba ang magaasoy sa iyang kaliwatan? Kay ang iyang kinabuhi gikuha gikan sa yuta.

Sa tanan nga mga butang naghatag ako kaninyo ug panig-ingnan nga, sa pagsingkamot kinahanglan pagtabangan ninyo ang mga maluya, ug pagahinumduman ninyo ang mga pulong sa Ginoong Jesus, nga iya gayud nga gipamulong: Labing bulahan ang paghatag kay sa pagdawat.

Ug ang paglaum dili magapakaulaw; kay ang gugma sa Dios ginabubo sa atong mga kasingkasing pinaagi sa Espiritu Santo nga gihatag kanato. Kay sa mga maluya pa kita, si Cristo namatay sa natiman-an nga panahon alang sa mga dili-diosnon. Kay halos alang sa usa ka tawong matarung may tawo nga magpakamatay: bisan tuod alang sa tawong maayo may uban nga mangahas sa pagpakamatay. Apan ang Dios nagapasundayag sa iyang kaugalingong gugma alang kanato, nga, sa mga makasasala pa kita, si Cristo namatay tungod kanato. Busa, labi na gayud, nga ginapakamatarung kita karon diha sa iyang dugo, malinuwas kita gikan sa kaligutgut sa Dios pinaagi kaniya. Kay kong, sa mga kaaway pa kita, gipasig-uli kita sa Dios pinaagi sa kamatayon sa iyang Anak, labi na gayud, kay gipasig-uli kita, malinuwas kita tungod sa iyang kinabuhi.

Kinsa ang makapahamulag kanato sa gugma ni Cristo? Ang kaguol ba, kun ang kasakit, kun ang paglutos, kun ang gutom, kun ang pagkahubo, kun ang katalagman, kun ang hinagiban? Ingon sa nahasulat na: Tungod kanimo ginapamatay kami sa tanan nga adlaw; ginaisip kami ingon sa mga carnero sa ihawan. Dili, kondili niining tanang mga butanga kita labaw pa kay sa mga mananaug pinaagi kaniya nga nahigugma kanato.

Kay nasayud ako, nga bisan ang kamatayon, bisan ang kinabuhi, bisan ang mga manolonda, bisan ang mga kagamhanan, bisan ang mga butang karon, bisan ang mga butang nga palaabuton, bisan ang mga gahum, Bisan ang kahitas-an, bisan ang kahiladman, bisan kinsa sa uban nga mga binuhat, sila dili arang makapahamulag kanato gikan sa gugma sa Dios, nga anaa kang Cristo Jesus nga atong Ginoo.

Kay pinaagi sa gracia nga gihatag kanako, nagaingon ako sa tagsatagsa nga anaa kaninyo, nga dili siya magbaton ug mga hunahuna sa iyang kaugalingon nga labaw pa kay sa kinahanglan niyang pagabatonan; kondili mga hunahuna nga binuotan, ingon sa sukdanan sa pagtoo nga gibahinbahin sa Dios sa tagsatagsa.

Himoa nga ang gugma magawalay-pagkasalingkapaw. Dumtan ninyo ang dautan; magtapot kamo sa maayo. Sa paghigugmaay nga minagsoon, magmasig-kamaloloton kamo sa usa ug usa; sa dungog, magpinalabihay kamo sa usa ug usa. Sa bulohaton dili kamo magtapol: mainiton sa espiritu; nga mag-alagad sa Ginoo. Malipayon sa paglaum; mainiton sa kagul-anan; nga magpadayon sa pag-ampo; Nga manag-amut sa mga kinahanglan sa mga balaan; magmaabiabihon.

Panalanginan ninyo ang mga nagalutos kaninyo; panalanginan ninyo ug dili ninyo pagtunglohon. Managkalipay kamo uban sa mga nagakalipay; managpanghilak kamo uban sa mga nanaghilak. Managbaton kamo sa managsama nga hunahuna sa usa ug usa kaninyo; dili kamo maghandum sa hatag-as nga mga butang; kondili makig-angay kamo sa mga butang nga ubos ug kahimtang; dili kamo magpaka-makinaadmanon sa inyong kaugalingon. Dili kamo magbayad ug dautan sa dautan kang bisan kinsa; managtinguha kamo sa maayo sa atubangan sa tanang mga tawo. Kong arang kini ninyo mahimo sumala sa anaa kaninyo, magpakigdait kamo sa tanang mga tawo.

Dili kamo magpanimalus, mga hinigugma; kondili hatagi ninyo ug lugar ang kaligutgut sa Dios; kay nahisulat na: Ako ang pagpanimalus; ako ang magabayad, nagaingon ang Ginoo. Apan kong gigutom ang imong kaaway, pakan-a siya; kong giuhaw, hatagi ug ilimnon; kay sa pagbuhat mo niini, magapundok ikaw ug mga baga sa ibabaw sa iyang ulo. Dili ka magpadaug sa kadautan; kondili dag-a ang dautan pinaagi sa maayo.

Dili kamo mangutang sa bisan unsa kang bisan kinsa, gawas sa paghigug maay sa usa ug usa; kay ang nahigugma sa iyang isigkatawo, nagtuman sa Kasugoan. Kay kini: Dili ka manapaw; dili ka magpatay; dili ka mangawat; dili ka magbakak; dili ka maibug; ug kong may uban pa nga laing sugo, ania natingub niini nga mga pulong, nga mao: Higugmaon mo ang imong isigkatawo ingon sa imong kaugalingon. Ang gugma walay pagbuhat ug dautan sa isigkatawo; busa ang gugma mao ang katumanan sa Kasugoan.

Apan dawata ninyo kadtong maluya sa pagtoo, dili sa maduhaduhaon nga mga paglantugi.

Apan ikaw, nganong nagahukom ka sa imong igsoon? Kun ikaw, usab, nganong nagatamay ka sa imong igsoon? Kay kitang tanan moatubang sa hukmanan sa Dios. Kay nahasulat na: Maingon nga buhi ako, nagaingon ang Ginoo, kanako mangapiko ang tanang tuhod, ug ang tanang dila magasugid sa Dios. Sa ingon niana, ang tagsatagsa kanato magahatag ug husay sa iyang kaugalingon ngadto sa Dios.

Busa dili na kita maghinukmanay ang usa ug usa. Apan hukman ninyo hinoon kini, nga walay tawo nga magbutang ug kahigayonan sa pagkapangdol, kun kahigayonan sa pagkahulog sa dalan sa iyang igsoon. Nanghibalo ako, ug nasayud ako tungod sa Ginoong Jesus, nga walay bisan unsa nga mahugaw sa iyang kaugalingon, gawas niadtong nagaisip nga adunay mga butang nga mahugaw, kana kaniya mahugaw. Kay kong pinaagi sa imong pagkaon, ang imong igsoon nasubo, wala ka magkinabuhi diha sa paghigugma. Dili mo paglaglagon tungod sa imong pagkaon siya kang kinsa nagpakamatay si Cristo.

Busa, sundon ta ang mga butang nga makadugang sa pakigdait, ug ang mga butang nga tungod kanila may paglinig-onay ang usa ug usa.

Karon kita nga mga malig-on, kinahanglan nga pagayayungan ta ang mga kaluya sa mga maiuyahon, ug dili kita magpahamuot sa atong kaugalingon. Ang tagsatagsa kanato magpahamuot sa iyang isigkatawo niadtong maayo alang sa pagpalig-on. Kay si Cristo wala usab magpahamuot sa iyang kaugalingon: kondili ingon sa nahasulat na: Ang mga pagpakaulaw sa mga nagpakaulaw kanimo, nangahulog sa ibabaw kanako. Kay ang tanang mga butang nga nahasulat na kaniadto, gisulat sa pagtoon kanato; aron tungod sa pagpailub ug sa paglipay sa mga Kasulatan adunay paglaum kita. Karon ang Dios sa pagpailub ug sa paglipay magatugot kaninyo, nga manag-hiusa kamo sa inyong mga hunahuna ang usa ug usa, sumala kang Cristo Jesus; Aron sa pagkahiusa, pagahimayaon ninyo sa usa ka baba ang Dios ug Amahan sa atong Ginoong Jesucristo. Tungod niini, magdinawatay kamo ang usa ug usa, ingon sa pagdawat usab ni Cristo kaninyo alang sa himaya sa Dios.

Pangumostaha ang usa ug usa kaninyo nga may balaan nga paghalok. Nangumosta kaninyo ang tanang mga iglesia ni Cristo.

Gihangyo ko kamo, mga igsoon, nga timan-an ninyo kanila nga mga ginikanan sa pagkabahinbahin ug mga kahigayonan sa pagkapangdol batok sa pagtolon-an nga inyong giton-an; ug magpahilayo kamo kanila. Kay kini sila nga ingon niana wala mag-alagad sa atong Ginoong Jesucristo, kondili sa ilang kaugalingong tiyan; ug pinaagi sa ilang mahumok ug matahum nga mga pulong, gilimbongan nila ang mga kasingkasing sa mga inocente.

Apan ingon sa nahasulat na: Mga butang nga wala makita sa mata, ug wala hidunggi sa dalunggan, ug nga wala mosulod sa kasingkasing sa tawo, bisan unsang mga butang nga gitagana sa Dios alang niadtong mga nahigugma kaniya.

Busa aduna na gayud ing usa ka kasaypanan kaninyo, nga may mga buroka kamo ang usa ug usa kaninyo. Ngano bang dili hinoon ninyo pagaantuson ang pagdaut kaninyo? Ngano bang dili hinoon ninyo pagaantuson ang paglimbong kaninyo?

Karon mahatungod sa mga butang nga gisulat ninyo kanako, maayo sa lalake ang dili pagtandog ug babaye. Apan tungod sa mga pagpakighilawas, pasagdi nga ang tagsa ka lalake magbaton sa iyang kaugalingong asawa, ug ang tagsa ka babaye nga magbaton sa iyang kaugalingong bana. Ihatag sa bana ngadto sa iyang asawa ang angay, ug ingon man usab ang asawa ngadto sa bana. Ang asawa walay kagamhanan sa iyang kaugalingong lawas, kondili ang bana; ug ingon man usab ang bana walay kagamhanan sa iyang kaugalingong lawas, kondili ang asawa. Dili kamo magpinugnganay ang usa ug usa, gawas sa inyong ginakasabutan nga panahon, aron nga managhimo kamo sa pag-ampo, ug manag-ipon kamo pag-usab, aron dili kamo matintal ni Satanas tungod sa inyong pagkadilimapinugnganon.

Kay bisan ako gawas gikan sa tanang tawo, ako sa akong kaugalingon, nagpaulipon sa tanan, aron makabig ko ang labi pang daghan.

Hinaut unta nga walay bisan kinsa nga magapangita sa iyang kaugalingong kaayohan, kondili sa kaayohan sa iyang isigkatawo.

Dili kamo maghatag ug kahigayonan sa pagkapangdol, bisan sa mga Judio, kun sa mga Gentil, kun sa iglesia sa Dios: Ingon nga ako usab nagapahamuot sa tanang tawo sa tanang mga butang, sa walay pagpangita sa akong kaugalingong kapuslanan, kondili sa kapuslanan sa daghan aron mangaluwas sila.

Aron walay pagkabahinbahin sa lawas; kondili nga ang tanang mga bahin kinahanglan magbaton sa sama nga pagtagad sa usa ug usa. Ug kong ang usa ka bahin magaantus, ang tanang mga bahin manag-antus uban kaniya; ug kong ang usa ka bahin mapasidunggan, ang tanang mga bahin mangalipay uban kaniya.

Kong ako magasulti sa mga dila sa mga tawo ug sa mga manolonda apan walay gugma, mahimo ako nga tumbaga nga nagatunog, kun piyangpiyang nga nagatagingting. Ug kong ako may hiyas sa pagpanagna, ug makahibalo sa tanang mga tinago ug sa tanang kaalam; ug kong ako makabaton sa tanang pagtoo, sa pagkaagi nga mabalhin ko ang mga bukid, apan walay gugma, wala akoy kapuslanan. Ug kong ako magabahinbahin sa tanan ko nga mga bahandi sa pagpakaon sa mga kabus; ug kong ako magatugyan sa akong lawas, aron pagasunogon, apan walay gugma, wala akoy kapuslanan. Ang gugma mapailubon, ug mapuanguron; ang gugma dili masina; ang gugma dili andakan sa iyang kaugalingon, ang gugma dili moburot; Ang gugma dili magagawi ug kalaw-ayan, dili magapangita sa iyang kaugalingon, dili masuk-anon, dili magtagad sa dautan. Ang gugma dili magakalipay sa pagkadilimatarung, kondili nagakalipay uban sa kamatuoran; Nagapas-an sa tanang mga butang; nagatoo sa tanang mga butang; nagalaum sa tanang mga butang; nagaantus sa tanang mga butang. Ang gugma dili gayud mapakyas; apan kong adunay mga pagtagna, kini sila mangahanaw; kong adunay mga sinultihan, kini sila mangatapus; kong adunay kaalam; kini mahanaw.

Apan karon magapabilin ang pagtoo, ang paglaum, ang gugma, kining totolo; ug ang labing daku niini mao ang gugma.

Sundon ninyo ang gugma; ngani paninguhaa ninyo pag-ayo ang mga hiyas nga espirituhanon, apan labi na gayud nga managpanagna kamo.

Ang tanan ninyo nga mga buhat buhaton ninyo sa gugma.

Kay ang gugma ni Cristo nagapugos kanamo; kay nagahukom kami sa ingon niini: nga ang usa namatay alang sa tanan, busa ang tanan nangamatay. Ug siya namatay alang sa tanan, aron sila nga mga buhi dili na magkinabuhi alang sa ilang kaugalingon kondili alang niadtong namatay ug nabanhaw alang kanila.

Apan, ingon nga mga ministro sa Dios, nagapakita kami sa among kauga-lingon sa tanang butang, sa dakung pagpailub, sa mga kagul-anan, sa mga kahangulan, sa mga kasakitan, Sa mga paghampak, sa mga pagbi-langgo, sa mga kagubot, sa mga paghago, sa mga pagtukaw, sa mga pagpuasa; Sa kaputli, sa pag-ila, sa pagkama-pailubon, sa puangod, sa Espiritu Santo, sa gugma nga tim-os; Sa pulong sa kamatuoran, sa gahum sa Dios; sa mga hinagiban sa katarungan sa toong kamot ug sa wala; Pinaagi sa dungog ug sa pagpakaulaw, sa taho nga maayo ug sa dautan; ingon nga mga limbongan, apan mga matuod; Maingon sa mga tawong wala hiilhi, apan mga naila kaayo; maingon nga mga himalatyon, apan ania karon, mga buhi kami; ingon nga mga sinilotan, ug wala pagpatya; Maingon nga mga masulub-on, apan sa gihapon mga malipayon; maingon nga mga hangul, apan maoy nagpadato sa daghanan; maingon nga walay bisan unsa, apan nagabaton sa tanang mga butang.

Nga sa dakung pagsulay sa kagul-anan, ang kadagaya sa ilang kalipay, ug sa ilang halalum nga kahangulan, nagpadagaya sa mga bahandi sa ilang pagkamahinatagon. Kay sumala sa ilang hiarangan, nagapamatuod ako, labi pa ngani sa ilang hiarangan, nanghatag sila gikan sa ilang kaugalingon nga kabubut-on; Nga ilang gipanghinaut kanamo, uban ang daghang pagpangamuyo mahitungod niini nga gracia ug sa pagpakig-ambit niini nga mao ang pagtabang sa mga balaan. Ug dili ingon sa gilauman namo, kondili nga ang ilang kaugalingon gihatag nila pag-una sa Ginoo, ug kanamo pinaagi sa kabubut-on sa Dios.

Apan, ingon nga dato kamo sa tanan, sa pagtoo, ug sa pagpamulong, ug sa pag-ila, ug sa tanang pagkamainiton, ug sa inyong gugma kanamo, bantayi nga mag-uswag usab kamo niini nga gracia. Wala ako magsulti niini ingon nga sugo, kondili pinaagi sa pagkamainiton sa uban sa kaulay usab sa inyong gugma. Kay kamo nasayud sa gracia sa atong Ginoong Jesucristo, nga, bisan siya dato, apan tungod kaninyo nagpakakabus siya, aron mangadato kamo tungod sa iyang pagkakabus.

Kay kong andam nga daan ang kabubut-on, pagakahamut-an kini sumala sa iyang kahimtang, dili sumala sa dili niya kahimtang.

Busa ipadayag ninyo kanila sa atubangan sa mga iglesia, ang kamatuoran sa inyong gugma, ug sa among paghimaya tungod kaninyo.

Ang tagsatagsa ingon sa ginatuyo sa iyang kasingkasing: dili nga adunay kasubo, bisan nga sa mga kinahanglan; kay gihigugma sa Dios ang humalatag nga malipayon.

Karon ako nga si Pablo gayud nangamuyo kaninyo tungod sa kaaghup ug kalomo ni Cristo, ako nga sa dagway nagapaubos sa inyong kinataliwad-an, apan sa wala kaninyo, maisugon kaninyo;

Tungod niana gikalipay ko ang mga kaluyahon, ang mga pagpanamas-tamas, ang mga kawalad-on, ang mga paglutos, ang mga kagul-anan tungod kang Cristo; kay kong maluya ako, nan mahimong gamhanan ako.

Sa katapusan, mga igsoon, manag-kalipay kamo. Magmahingpit kamo, maglinipayay kamo; managhiusa kamo sa inyong mga hunahuna; magpuyo sa pakigdait; ug ang Dios sa paghigugma ug sa pakigdait magauban kaninyo. Managpangumostahay ang usa ug usa nga may balaan nga paghalok.

Ang gracia sa Ginoong Jesucristo, ug ang gugma sa Dios, ug ang pagpakig-ambit sa Espiritu Santo magauban kaninyong tanan. Amen.

Walay Judio, ni Greciahanon; walay ulipon, ni dili-ulipon; walay lalake, ug babaye; kay kamong tanan nahimong usa kang Cristo Jesus.

Kay kang Cristo Jesus, bisan ang gicircuncicionan bisan ang walay-circuncicion, walay bisan unsa nga kapuslanan; kondili ang pagtoo nga nagabuhat pinaagi sa gugma.

Kay kamo, mga igsoon, mga gipanawag kamo ngadto sa kagawasan; ugaling ayaw ninyo paggamita ang inyong kagawasan nga kahigayonan sa unod, kondili mag-inalagaray kamo ang usa ug usa pinaagi sa gugma. Kay ang tibook nga Kasugoan natuman sa usa ka pulong, nga mao: Higugmaon mo ang imong isigkatawo ingon sa imong kaugalingon. Apan kong kamo magpinaakay ug magkinan-anay ang usa ug usa, magmatngon kamo nga dili mangahurot ang usa ug usa kaninyo.

Karon mahayag ang mga buhat sa unod nga mao kini: Pagpakighilawas, kahugawan, kaulag, Pagsimba sa mga dios-dios, lumay, mga pagdinumtanay, mga pag-away, mga pangabugho, mga kaligutgut, mga pagpundokpundok, mga pagkabahinbahin, mga pagbulag gikan sa matuod nga pagtoo; Mga kasina, mga paghuboghubog, mga pagpatay sa isigkatawo, mga kaulit, ug mga butang nga maingon-ingon niini, nga gipasidaan ko kaninyo, ingon nga gipasidaanan ko kamo pag-usab, nga kadto sila nga nagabuhat sa maong mga butang, dili makapanunod sa gingharian sa Dios.

Apan ang bunga sa Espiritu mao kini: ang gugma, kalipay, pakigdait, pagkamapailubon, pagkamahinuklogon, pagkaayo, pagkamatinumanon; Pagkaaghup, pagpugong sa kaugalingon. Batok sa maong mga butang walay Kasugoan.

Mga igsoon, bisan kong ang usa ka tawo mahup-an sa mga paglapas, kamo nga mga espirituhanon, maoy magpabalik kaniya nga may espiritu sa kaaghup; nga magmatngon ka sa imong kaugalingon, aron nga ikaw dili pagtintalon usab. Magyayongay kamo sa mga kabug-at sa usa ug usa, ug sa ingon niana matuman ninyo ang Kasugoan ni Cristo.

Kay kong adunay nagapakaaron-ingnon sa iyang kaugalingon samtang siya walay unsa man, nagalimbong siya sa iyang kaugalingon. Apan, pasagdi nga ang tagsatagsa magasusi sa iyang kaugalingong buhat, ug unya may kapasanginlan siya sa paghimaya mahatungod sa iyang kaugalingon lamang, ug dili sa uban.

Dili unta kita magakakapoy sa pagbuhat sa maayo, kay sa iyang panahon magaani kita, kong kita dili magakaluya. Busa, samtang kita may higayon, magbuhat kita niadtong maayo alang sa tanang mga tawo, ug ilabina alang niadtong mga kauban nato sa pagtoo.

Ingon nga siya nagpili kanato diha kaniya, sa wala pa ang pagtukod sa kalibutan, aron kita mahimong balaan, ug walay ikasaway sa iyang atubangan diha sa gugma:

Tungod niini, ako usab, sa pagkadungog sa inyong pagtoo sa Ginoong Jesus, nga anaa kaninyo ug sa gugma nga inyong gipakita sa tanan nga mga balaan, Wala ako mag-undang sa pagpasalamat tungod kaninyo, nga gilakip ko kamo sa akong mga pag-ampo;

Apan ang Dios nga dato sa kalooy, tungod sa iyang dakung gugma nga iyang gihigugma kanato, Bisan sa mga patay kita tungod sa atong mga paglapas, gihatagan kita niya ug kinabuhi uban kang Cristo; pinaagi sa gracia naluwas kamo;

Kay mga binuhat kita niya, nga gibuhat kita diha kang Cristo Jesus alang sa mga buhat nga maayo, nga gitagana sa Dios, aron managgawi kita diha kanila.

Aron si Cristo, pinaagi sa pagtoo, magpuyo diha sa inyong mga kasingkasing, aron nga kamo, sa gipagamut ug gipaugmad diha sa gugma, Mangalig-on kamo sa pagsabut uban sa tanang mga balaan, sa kasang-karon, ug sa gitas-on, ug sa kahabugon, ug sa kahaladmon, Ug sa pagkasayud sa gugma ni Cristo, nga nagalabaw sa tanang pag-ila, aron mapuno kamo sa tanang kahupnganan sa Dios.

Tungod niini, ako nga binilanggo diha sa Ginoo, nagapangamuyo kaninyo, nga managgawi kamo sa takus gayud sa pagtawag diin kamo ginatawag: Nga may bug-os nga pagpaubos, ug kaaghop uban ang pagkamapailubon, mag-inantusay ang usa ug usa diha sa gugma; Nga managtinguha sa pagbantay sa paghiusa sa Espiritu diha sa gapus sa pakigdait.

Ang kawatan, ayaw na pagpaka-wata: kondili hinonoa magsingkamot siya, nga magbuhat uban ang iyang mga kamot sa butang nga maayo, aron may ikahatag siya niadtong may kinahanglan. Ayaw pagpagulaa ang bisan unsa nga pulong nga malaw-ay gikan sa inyong baba; kondili ang maayo nga kinahanglanon sa pagpalig-on, aron kini makahatag ug kaayohan sa mga nagapatalinghug. Ug ayaw ninyo pagpasub-a ang Espiritu Santo sa Dios; nga diha kaniya gipatikan kamo alang sa adlaw sa pagtubos. Ipahilayo kaninyo ang tanan nga kapaitan, ug kasuko ug kaligutgut, ug mga sininggitay, ug pagpanunglo, uban ang tanan nga pagkamadinauton, Ug magmalolot kamo ang usa ug usa, mga malomo ug kasingkasing, nga magpinasayloay kamo ang usa ug usa, ingon man usab nga gipasaylo kamo sa Dios nga diha kang Cristo.

Busa, manig-ingon kamo sa Dios, sama sa mga anak nga hinigugma. Ug managgawi kamo sa gugma ingon man usab nga si Cristo nahigugma kaninyo, ug gitugyan niya ang iyang kaugalingon alang kanato, nga hatag ug halad ngadto sa Dios alang sa pahumot nga maamyon.

Magpinasakupay kamo ang usa ug usa diha sa kahadlok kang Cristo:

Mga bana, higugmaon ninyo ang inyong mga asawa, maingon man nga si Cristo usab nahigugma sa iglesia, ug gitugyan niya ang iyang kaugalingon alang kaniya,

Ingon niini usab, ang mga bana kinahanglan nga mahigugma sa ilang kaugalingong mga asawa, ingon sa ilang kaugalingong mga lawas. Ang nahigugma sa iyang asawa, nahigugma sa iyang kaugalingon. Kay wala gayud ing tawo nga nagdumot sa iyang kaugalingon nga unod, kondili nagaalima kaniya ug nagapalangga kaniya, ingon man usab kini gibuhat ni Cristo sa iglesia. Kay mga bahin kita sa iyang lawas.

Tungod niini nga hinungdan, pagabiyaan sa usa ka tawo ang iyang amahan ug ang iyang inahan, ug makig-hiusa sa iyang asawa, ug silang duha mahimong usa ka unod. Kini nga tinago daku, apan nagasulti ako mahatungod kang Cristo ug sa iglesia. Labut pa ang tagsatagsa usab kaninyo, sa kinaugalingon maghigugma gayud sa iyang asawa, ingon sa iyang kaugalingon: ug ang asawa magtahod sa bana.

Mga anak, managtuman kamo sa inyong mga ginikanan diha sa Ginoo; kay kini matarung man. Tumahod ka sa imong amahan ug inahan (nga inao ang nahauna nga sugo nga adunay saad); Aron kanimo may kaayo, ug maka-puyo ka sa hataas nga panahon sa yuta. Ug kamo, mga amahan, dili ninyo paghagiton sa kasuko ang inyong mga anak; kondili agaka sila sa castigo ug sa pagtambag sa Ginoo. Mga ulipon, managtuman kamo sa inyong mga agalon nga sumala sa unod, uban ang kahadlok ug pagkurog, sa kaulay sa inyong kasingkasing ingon nga kang Cristo.

Ang pakigdait alang sa mga igsoon, ug ang gugma nga inubanan sa pagtoo, gikan sa Dios nga Amahan, ug sa Ginoong Jesucristo. Ang gracia anaa sa tanan nga mga nahigugma sa atong Ginoong Jesucristo, uban ang gugma nga walay pagkadunot.

Kay ang Dios mao ang akong saksi kong unsa ang akong pagpangandoy alang kaninyong tanan sa mga malolot nga kalooy ni Jesucristo. Ug kini ang ginaampo ko, nga ang inyong gugma magatubo, ug labi pa gayud sa kaalam ug sa tanan nga pagsabut. Aron mauyonan ninyo ang mga butang nga labing maayo; aron kamo magminatud-on ug walay kalapasan hangtud sa adlaw ni Cristo;

Busa, kong adunay pagtambag diha kang Cristo, kong adunay paglipay sa paghigugma, kong adunay pagpakig-ambit sa Espiritu, kong adunay, malo-mong mga kalooy ug pagbati, Pun-a ninyo ang akong kalipay, nga managhiusa kamo sa hunahuna, nga managbaton sa sama nga gugma, nga managhiusa sa usa ka kalag, nga may usa ka hunahuna. Nga dili kamo magbuhat bisan unsa pinaagi sa pagkabahinbahin kun pinaagi sa pagpagarbo nga walay pulos, kondili sa pagpaubos sa hunahuna, nga ang tagsatagsa magaisip unta sa uban nga labing maayo kay sa iyang kaugaiingon; Nga ang usa ug usa kaninyo dili magtagad sa iyang kaugalingong mga butang, kondili ang tagsatagsa kaninyo sa mga butang sa uban usab.

Batoni ninyo kini nga hunahuna nga diha usab kang Cristo Jesus. Nga, sa nagalungtad sa kinaiya sa Dios, wala mag-isip sa iyang pagkasama sa Dios ingon nga usa ka butang nga pagaagawon, Kondili naghukas siya sa iyang kaugalingon, nga misul-ob sa dagway sa usa ka ulipon nga gihimo sama sa mga tawo; Ug sa hingkit-an siya sa dagway sa usa ka tawo, nagpaubos siya sa iyang kaugalingon, nga nahimo nga masinug-tanon bisan hangtud sa kamatayon, oo, sa kamatayon sa cruz.

Busa, mga igsoon ko nga hinigugma ug hinandum, akong kalipay ug purong-purong, sa ingon niini magmalig-on kamo sa Ginoo, mga hinigugma ko.

Nagapasalamat kami sa Dios ug Amahan sa atong Ginoong Jesucristo, nga nagaampo kami gihapon alang kaninyo, Sa pagkadungog namo sa inyong pagtoo diha kang Cristo Jesus, ug sa inyong gugma alang sa tanang mga balaan,

Karon nalipay ako sa akong mga pag-antus tungod kaninyo, ug gipuno sa akong bahin kadtong nakulangan sa mga kagul-anan ni Cristo sa akong unod tungod sa iyang lawas, nga mao ang iglesia;

Aron paglipayon ang ilang mga kasingkasing, nga sa gihiusa sila sa gugma, ug alang sa bug-os nga mga pagkadato sa hingpit nga pagsalig sa pagsabut, aron sila managpakaila sa tinago sa Dios, nga mao si Cristo;

Apan karon isalikway gayud usab ninyo kining tanan: ang kasuko, ang kaligutgut, ang pagkamadinauton, ang pagpasipala, ang pulong nga malaw-ay gikan sa inyong baba. Dili kamo magbinakakay ang usa ug usa, sa nakita nga naghubo kamo sa daang tawo uban sa iyang mga buhat, Ug managsul-ob kamo sa bag-ong tawo, nga ginabag-o ngadto sa kahibalo sumala sa dagway niadtong nagbuhat kaniya: Nga didto walay Greciahanon ug Judio, circuncicion ug dili cinircuncicionan, dumuloong, taga-Scita, ulipon, tawong may kagawasan; apan si Cristo mao ang tanan ug anaa sa tanan.

Busa, managsul-ob kamo, ingon nga mga pinili sa Dios, mga balaan ug mga hinigugma, sa usa ka kasingkasing nga sa kalooy, kalolot, pagpaubos, pagkaaghup, pagkamapailubon; Nga mag-inantusay kamo ang usa ug usa, ug magpinasayloay kamo ang usa ug usa, kong ang uban may sumbong batok sa uban; maingon nga si Cristo nagpasaylo kaninyo, mao usab ang buhaton ninyo. Ug labi niining mga butanga managsul-ob kamo sa paghigugma, nga mao ang gapus sa pagkahingpit. Ug ang pakigdait ni Cristo paharia sa inyong mga kasingkasing, nga niini kamo usab gitawag diha sa usa ka lawas; ug magmapasalamaton kamo. Papuy-a ang pulong ni Cristo diha kaninyo sa kadato gayud; diha sa tanang kaalam, nga magtinudloay ug magtinambagay kamo ang usa ug usa uban sa mga salmo, mga ambahan, mga alawiton nga espirituhanon, nga manag-ambahan kamo uban ang gracia sa inyong kasingkasing ngadto sa Dios. Ug ang tanan nga inyong pagabuhaton, sa pulong ug sa buhat, buhata ninyo ngatanan sa ngalan sa Ginoong Jesucristo, nga magpasalamat kamo sa Dios nga Amahan pinaagi kaniya.

Mga asawa, managpasakup kamo sa inyong mga bana, ingon nga angay dihasa Ginoo. Mga bana, higugmaon ninyo ang inyong mga asawa, ug dili kamo mag-mapait batok kanila. Mga anak, managtuman kamo sa inyong mga ginikanan sa tanang mga butang kay kini kahaniut-an sa Ginoo. Mga amahan, dili ninyo pagsuk-on ang inyong mga anak, aron dili sila maluya.

Mga ulipon, managtuman kamo sa tanang mga butang sa inyong mga agalon sumala sa unod; dili mag-alagad pinaagi sa mga mata, ingon sa mga magpapahamuot sa mga tawo, kondili sa ulay nga kasingkasing, nga magakahadlok sa Ginoo. Bisan unsa nga inyong pagabuhaton, buhata ninyo sa kinasingkasing ingon nga sa Ginoo, ug dili ingon nga alang sa mga tawo;

Managgawi kamo sa kaalam sa atubangan sa mga anaa sa gawas, nga pahimuslan ninyo ang panahon. Ang inyong pagsulti paubani ka nunay sa gracia, nga naasinan sa asin, aron inyong hibaloan kong unsa ang kinahanglan igatubag ninyo sa tagsatagsa.

Ug ang Ginoo magadugang ug magapadagaya sa inyong gugma sa usa ug usa, ug sa tanan, bisan ingon usab sa among ginabuhat nganha kaninyo: Aron magmalig-on ang inyong mga kasingkasing sa walay pagkabadlonganon diha sa pagkaputli, sa atubangan sa atong Dios ug Amahan, sa pag-anhi sa atong Ginoong Jesucristo, uban sa tanan niya nga mga balaan.

Apan mahatungod sa gugma nga minagsoon, wala kamoy kinahanglan nga may magsulat pa kaninyo, kay kamo gayud usab gitudloan sa Dios nga managhigugmaay kamo ang usa ug usa; Kay sa pagkamatuod gibuhat ninyo kini sa tanang igsoon, nga atua sa tibook nga Macedonia. Apan nagatambag kami kaninyo, mga igsoon, nga managpadagaya kamo sa labi pa gayud;

Busa managlipayay kamo ang usa ug usa, ug managlig-onay ang usa ug usa, ingon usab sa inyong ginabuhat. Apan among ginapangaliyupo kaninyo, mga igsoon, nga moila kamo sa mga nanaghago sa taliwala ninyo, ug nagamando kaninyo sa Ginoo, ug nagatambag kaninyo; Ug inyong pakamahalon sila ug daku gayud sa gugma, tungod sa ilang mga buhat. Batoni ninyo ang pakigdait sa inyong taliwala. Ug nagapangaliyupo usab kami kaninyo, mga igsoon, nga maymayan ninyo ang mga salawayon; lig-onon ninyo ang mga mahuyang ug kasingkasing; tabangan ninyo ang mga maluya; ug magmapailubon kamo sa tanan. Matngoni ninyo nga walay bisan kinsa nga magbayad ug dautan sa dautan sa bisan kang kinsa; apan sundon ninyo kanunay kadtong maayo ang usa alang sa usa, ug alang sa tanan.

Kinahanglan kami gihapon maghatag ug pagpasalamat sa Dios tungod kaninyo, mga igsoon, ingon nga kini angay, kay ang inyong pagtoo nagatubo sa hilabihan gayud, ug ang gugma sa tagsatagsa kaninyo nga tanan nagadagaya alang sa usa ug usa; Sa pagkaagi nga kami gayud nanaghimaya tungod kaninyo sa mga iglesia sa Dios, tungod sa inyong pagpailub ug pagtoo, diha sa tanang mga paglutos kaninyo ug mga kagul-anan nga inyong giantus; Nga mao ang usa ka dayag nga timaan sa matarung nga paghukom sa Dios; aron pagpakatakuson kamo sa gingharian sa Dios nga tungod usab niini nagaantus kamo;

Ug ang Ginoo magamando sa inyong mga kasingkasing ngadto sa gugma sa Dios ug ngadto sa pagpailub ni Cristo.

Apan, ang tuyo sa tulomanon mao ang paghigugma nga nagagikan sa usa ka kasingkasing nga putli, ug sa usa ka maayo nga kaisipan, ug sa pagtoo nga walay pagkasalingkapaw;

Ug ang gracia sa atong Ginoo midagaya sa hilabihan uban sa pagtoo ug sa gugma, nga anaa kang Cristo Jesus.

Ayaw tugoti nga bisan kinsa magatamay sa imong pagkabatan-on; apan magmapanig-ingnan ikaw kanila sa mga mingtoo, sa pulong, sa gawi sa kinabuhi, sa gugma, sa pagtoo, sa kaputli.

Apan kong may tawo nga wala magtagana alang sa mga iya, ug labi gayud sa mga sakup sa iyang panimalay, gilimod niya ang iyang pagtoo, ug siya labi pang dautan kay sa dili-matinohoon.

Apan ikaw, oh tawo sa Dios, kumalagiw ka niining mga butanga; ug paninguhaa ang pagkamatarung, ang pagka-diosnon, ang pagtoo, ang paghigugma, ang pagpailub, ang pagkaaghup.

Nagapasalamat ako sa Dios, nga kaniya nagaalgad ako sukad sa akong mga ginikanan sa putling kaisipan, maingon nga ako nahinumdum kanimo sa walay undang sa akong mga pag-ampo sa adlaw ug sa gabii; Nga nagatinguha sa pagpakigkita kanimo, nga ginahinumduman ko ang imong mga luha, aron mapuno ako sa kalipay;

Kay ang Dios wala maghatag kanato sa espiritu sa kahadlok; kondili sa gahum, ug sa gugma, ug sa kabuotan. Busa, dili mo igakaulaw ang pagpamatuod sa atong Ginoo, bisan kanako nga iyang binilanggo; kondili antusa ang kalisdanan uban kanako tungod sa Maayong Balita, pinaagi sa gahum sa Dios:

Ug ang alagad sa Ginoo dili kinahanglan makiglalis, kondili magmaaghup sa atubangan sa tanan, batid sa pagpanudlo, maantuson; Nga sa kaaghup magtudlo siya kanila nga nagabatok sa ilang kaugalingon basin da ang Dios maghatag kanila ug paghinulsol nga sa pag-ila sa kamatuoran,

Kay ang mga tawo magamahigugmaon sa ilang kaugalingon, mahigugmaon sa salapi, andakan, palabilabihon, mapasipad-anon, masukihon sa mga ginikanan, dili mapasalamaton, dili balaan, Walay gugma nga kinaiya, dili malukmay, tigbutangbutang, dili mapugnganon, mapintas, walay gugma sa maayo. Mga mabudhion, mga gahig-ulo, hambugiro, mahigugmaon sa mga kalingawan labi kay sa paghigugma sa Dios; Nga nagabaton sa dagway sa pagka-diosnon, apan nanagdumili sila sa gahum niini. Magpahilayo ka usab gikan niini kanila.

Apan ikaw misunod sa akong pagtolon-an: sa gawi, sa tuyo, sa pagtoo, sa pagkamapailubon, sa gugma, sa pag-antus,

Apan, ikaw, magsulti ka sa mga butang nga angay sa putli nga pagtolon-an; Nga ang mga tigulang nga lalake magkasarangan, maugdang, buotan ug hunahuna, putli sa pagtoo, sa gugma, sa pagpailub; Nga ang mga babaye nga tigulang ingon usab managpakita ug pamatasan nga matinahuron; dili magmalibakon, dili magpaulipon sa daghang vino, mga magtutudlo sa maayo; Aron makatudlo sila sa mga batanong babaye sa paghigugma sa ilang mga bana, ug sa paghigugma sa ilang mga anak, Nga buotan ug hunahuna, mga maligdong, mga ulay, mga manggibuhaton sulod sa panimalay, mga malolot, mga mapinasakpon sa ilang mga bana, aron dill mapasipalahan ang pulong sa Dios. Ingon usab tambagi ang mga batanong lalake, nga sila managbuotan sa hunahuna. Magpadayag ka sa tanang mga butang nga panig-ingnan sa mga maayong buhat; sa pagtolon-an magpadayag sa pagkaulay ug pagkamaugdang; Putli nga pulong nga dili arang mabadlong, aron nga maulawan ang kaaway, sanglit walay bisan unsa nga dautan nga ikaingon batok kanato.

Pahinumduma sila nga managpasakup sila sa mga punoan ug sa mga kagamhanan, nga magmasinulondon sila nga mag-andam sila sa tanang maayong buhat; Nga dili sila magsulti ug dautan batok kang bisan kinsa, nga dili sila magmasukihon, kondili magmalomo sa pagpakita ug kaaghup alang sa tanan nga mga tawo. Kay kita usab, sa uban nga panahon nangabuang kita, dili mga masinulondon, mga gipasalaag, mga ulipon sa nagakalainlaing mga kailibgon ug mga kalingawan, nga nagakinabuhi kita sa pagkadautan ug sa kasina, mga madinumtanon, nga nagadinumtanay ang usa ug usa. Apan sa pagpakita sa kalolot sa Dios nga along Manluluwas, ug sa iyang gugma alang sa mga tawo, Dili gikan sa mga buhat sa pag-kamatarung nga atong ginapamuhat, kondili sumala sa iyang kalooy, giluwas kita niya pinaagi sa paghugas sa bag-o nga pagkatawo, ug sa pagbag-o sa Espiritu Santo;

Ako nagapasalamat gihapon sa akong Dios, nga nagahisgut mahitungod kanimo sa akong mga pag-ampo, Nga nakadungog mahitungod sa imong gugma ug sa imong pagtoo nga nabatonan mo diha sa Ginoong Jesus ug sa tanang mga balaan;

Kay daku ang akong kahinangup ug pagkalipay diha sa imong gugma; kay, igsoon, ang kasingkasing sa mga balaan nabag-o tungod kanimo. Tungod niini, bisan ako adunay daku nga kaisug diha kang Cristo sa pagsugo kanimo niadtong angay, Walay sapayan, tungod sa gugma ako nagapangamuyo hinoon kanimo, ingon nga mao ako si Pablo, nga tigulang, ug karon binilanggo usab ni Cristo Jesus;

Kay walay pagka-dili-matarung ang Dios nga mahikalimot sa inyong buhat ug sa gugma nga inyong gipakita alang sa iyang ngalan, sa pagkaagi nga kamo nagaalagad sa mga balaan, ug sa gihapon nagaalagad pa kamo.

Kay magamaloloy-on ako sa ilang pagkamasupilon, ug ang ilang mga sala dili ko na paghinumduman.

Ug magpinalandungay kita ang usa ug usa aron sa pag-aghat ngadto sa gugma ug sa mga maayong buhat; Nga dili magsalikway sa atong kaugalingong panagkatigum, sumala sa batasan sa uban, kondili magtinambagay ang usa ug usa; ug labi na gayud kong ginatan-aw ninyo nga nagakahaduol ang adlaw.

Kay ang gihigugma sa Ginoo, gicastigo niya, ug ginahampak ang tagsatagsa ka anak nga iyang gidawat. Kay alang sa pagpamatarung nga kamo ginapaantus; ang Dios nagamatuto kaninyo sama sa pagmatuto sa mga anak, kay kinsa ba ang anak nga wala castigoha sa amahan? Apan kong kamo walay castigo, nga niini ang tanan nahimong mga umalambit, tungod niana kamo mga anak sa gawas, ug dili mga anak nga matuod. Labut pa, may mga amahan kita sa unod sa pagcastigo kanato, ug sila atong gitahud; dili ba magapasakup kita sa labi pa gayud sa Amahan sa mga espiritu, ug mangabuhi kita?

Himoa nga ang gugma sa mga igsoon magapadayon. Ayaw kalimut sa pagpakita ug gugma alang sa mga dumuloong, kay tungod niini, may uban nga sa wala nila hibaloi nakaabiabi sa mga manolonda sa Dios. Hinumdumi sila nga mga ginapus, ingon nga mga ginapus usab kamo uban kanila; ang mga ginadagmalan, ingon nga kamo sa inyong kaugalingon ginadagmalan ang inyong mga lawas.

Apan dili ninyo paghikalimtan ang pagbuhat sa maayo ug paghinatagay, kay niining maong mga halad ang Dios mahimuot.

Apan ang igsoon nga anaa sa ubos nga kahimtang pahimayaa siya sa iyang labawng kahimtang:

Sabton ninyo kini, mga hinigugma kong mga igsoon, kinahanglan nga ang tagsatagsa magmaabtik sa pagpatalinghug, magmahinay sa pagsulti, magmahinay sa pagkaaligutgut: Kay ang kaligutgut sa tawo dili makabuhat sa pagkamatarung sa Dios. Tungod niana, sa nasalikway ang tanang kahugawan ug ang naga-awas nga kadautan, dawata ninyo sa kaaghup ang pulong nga natanum kaninyo, nga mao ang makaluwas sa inyong mga kalag.

Kong kinsa ang nagahunahuna nga religioso siya, samtang wala niya pagapunggi ang iyang dila kondili gilimbongan niya ang iyang kasingkasing, ang religion niya kawang lamang.

Kay kong adunay mosulod sa inyong simbahan nga usa ka tawo nga may singsing nga bulawan, ug nagagilakgilak nga panapton, ug mosulod usab ang usa ka kabus nga may panapton nga ubos; Ug may pagtagad kamo sa nagasaput sa panapton nga nagagilakgilak, ug moingon kaniya: Lumingkod ka dinhi sa maayong dapit; ug sa tawong kabus magaingon kamo: Tumindog ka didto; kun: Lumingkod ka dinha sa ilalum sa akong tumbanan; Wala ba kamo ing pagpasulabi sa taliwala ninyo, ug nangahimo kamo nga mga maghuhukom nga may dautang hunahuna? Mga hinigugmako nga mga igsoon, patalinghugi ninyo: Wala ba pagpilia sa Dios ang mga kabus sumala sa kalibutan, aron mangadato sa pagtoo, ug sila manununod sa gingharian, nga iyang gisaad kanila niadtong mga nahagugma kaniya? Apan gipakaulawan ninyo ang kabus nga tawo. Wala ba kamo paglupigi sa mga dato, ug sila gayud nanagguyod kaninyo ngadto sa atubangan sa mga hukmanan?

Labut pa kong sa pagkamatuod, nagatuman kamo sa harianon nga Kasugoan, sumala sa Kasulatan: Higugmaon mo ang imong isigkatawo ingon sa imong kaugalingon, nagabuhat kamo ug maayo; Apan kong may pagpasulabi kamo sa mga tawo, nakasala kamo, ug hinukman kamo sa Kasugoan, nga kamo maglalapas.

Kay ang hukom walay kalooy alang kaniya nga wala magapakita ug kalooy; ug ang kalooy magahimaya batok sa hukom.

Ug kong ang usa ka igsoon nga lalake kun igsoon nga babaye, hubo ug kulang siya sa makaon sa matag-adlaw; Ug mag-ingon kanila ang usa kaninyo: Lumakaw kamo sa pakigdait, magmainit kamo ug magbusog kamo; apan wala ninyo sila paghatagi sa mga butang nga kinahanglanon sa lawas; unsay kapuslanan niana? Ingon man usab ang pagtoo, kong walay mga buhat, patay man sa iyang kaugalingon.

Ingon man usab ang dila usa ka bahin nga diyutay sa lawas, ug nagapangandak sa dagku nga mga butang. Tan-awa, daw unsa ka daku nga kalasangan ang ginadaigan sa usa ka diyutay nga kalayo. Ug ang dila maoy usa ka kalayo: mao ang kalibutan sa kadautan: Maingon niana ang dila sa taliwala sa mga bahin sa atong lawas, nga nagahugaw sa tibook nga lawas, ug nagaduslit ug kalayo sa tibook nga kinaiya nga daan ug ginaduslitan gikan sa infierno.

Kinsa ba ang maalam ug masinabuton sa taliwala ninyo? Magpakita siya pinaagi sa iyang maayong gawi sa mga buhat niya tungod sa kaaghop sa kaalam. Apan kong may mapait kamo nga kasina, ug espiritu sa pagkabahin sa inyong kasingkasing, dili kamo managhimaya, ug dili kamo magbakak batok sa kamatuoran.

Kay kong hain ang kasina, ug ang espiritu sa pagkabahin, atua usab ang kagubot ug ang tanang mangil-ad nga buhat. Apan ang kaalam nga gikan sa itaas, sa nahauna ulay, ug unya makigdaiton, maaghop, mapuanguron, puno sa kalooy, ug sa mga maayong bunga, walay pagkabingkil ug walay pagkasalingkapaw. Ug ang bunga sa pagkamatarung ginapugas sa pakigdait alang kanila nga nagatinguha sa pakigdait.

Diin ba magagikan ang mga gubat ug diin ba magagikan ang mga panag-away sa taliwala ninyo? Dili ba gikan sa inyong kailibgon nga nagagubat diha sa mga bahin sa inyong lawas? Nanagkaibog kamo, ug wala kamoy inyo; nagpatay kamo ug nasina kamo, ug dili kamo mahiagum. Nakig-away ug nakiggubat kamo, apan wala ninyo hiagumi, kay kamo wala mangayo, Nangayo kamo, ug wala kamo makadawat, kay sayup ang inyong pagpangayo, aron sa pag-usik-usik niini alang sa inyong kalipayan.

Apan siya nagahatag ug gracia nga labaw pa. Tungod niini ang Kasulatan nagapamulong: Ginabatokan sa Dios ang mga palabilabihon, apan nagahatag sa gracia niadtong mga mapaubsanon. Busa managpasakup kamo sa Dios; apan sukli ninyo ang yawa, ug siya mokalagiw gikan kaninyo. Managpanuol kamo sa Dios, ug siya moduol kaninyo. Hinloi ang inyong mga kamot, mga makasasala; ug ulaya ang inyong mga kasingkasing, kamo nga mga duruha ing hunahuna. Managpasakit, ug managkasubo, ug managpanghilak kamo: ang inyong panagkatawa ilisan ninyo sa kasubo, ug ang inyong kalipay, ilisi sa kahiubos sa buot. Managpaubos kamo sa atubangan sa Ginoo, ug siya magatuboy kaninyo. Mga igsoon, dili kamo magalibak sa usa ug usa; ang nagalibak batok sa igsoon, ug nagahukom kaniya, nagalibak batok sa Kasugoan, ug ginahukman niya ang Kasugoan; apan kong ginahukman mo ang Kasugoan, dili ka magtutuman sa Kasugoan, kondili maghuhukom.

Busa ang mahibalo nga magbuhat sa maayo, ug kana wala niya pagabuhata, kaniya kana sala.

Magpailub usab kamo; lig-ona ang inyong mga kasingkasing: kay ang pag-abut sa Ginoo haduol na. Mga igsoon, dili kamo magbagulbol ang usa batok sa usa, aron dili kamo paghukman. Ania karon, ang maghuhukom nagatindog sa atubangan sa mga pultahan. Mga igsoon, kuhaa ninyo nga sulondan sa pag-antus sa mga kadautan ug sa pagpailub, ang mga manalagna nga nanagsulti tungod sa ngalan sa Ginoo.

Busa, magsinugiray ang usa ug usa kaninyo sa inyong mga sala, ug mag-ampo ang usa alang sa usa, aron mangaayo kamo. Ang pagpangamuyo sa usa ka tawong matarung, daku ug kahimoan sa magbuhat niini.

Samtang nag-ulay kamo sa inyong mga kalag diha sa pagkamasinulondon sa kamatuoran ngadto sa gugma nga walay pagkasalingkapaw sa mga igsoon, maghigugmaay kamo ang usa ug usa sa kasingkasing nga mainiton gayud;

Busa, sa nabiyaan ninyo ang tanan nga pagkadautan, ug ang tanan nga limbong, ug ang mga pagkasalingkapaw, ug mga kasina ug tanan nga mga paglibak, Ingon sa mga bata nga bag-ong nangatawo, mangandoy kamo sa mainit gayud sa walay simbug nga gatas nga espirituhanon, aron magatubo kamo sa kaluwasan pinaagi niini;

Tahuron ninyo ang tanang mga tawo. Higugmaon ninyo ang pagminag-soonay; kahadlokan ninyo ang Dios. Tahuron ninyo ang hari. Mga sulogoon, managpasakup kamo sa bug-os nga kahadlok sa inyong mga agalon; dili lamang sa mga maayo ug mapuangoron, kondili usab sa mga masuk-anon.

Kay niini, mga gitawag kamo; kay si Cristo nag-antus usab alang kaninyo nga nagbilin kaninyo nga sulondan, aron pagsundon ninyo ang iyang mga lakang; Nga wala makabuhat ug sala, ni nakaplagan ang limbong sa iyang baba; Nga, sa gipasipalahan siya, wala siya mobalus sa pagpasipala; sa nagaantus siya, wala siya maghulga; kondili siya nagtugyan sa iyang kaugalingon kaniya nga nagahukom sa matarung gayud;

Sa katapusan, pagsamaha ninyo ang inyong hunahuna, mga maloloy-on, mga mahigugmaon ingon sa managsoon, mga malolot, mga mapinaubsanon; Dili magbalus ug dautan sa dautan; ni pasipala sa pasipala; kondili, magpanalangin hinoon, kay alang niini mga gitawag kamo, aron magapanunod kamo ug usa ka panalangin.

Ug labaw sa tanan, magbaton kamo sa mainitong gugma sa taliwala ninyo; kay ang gugma nagatabon sa daghanan uyamut nga mga sala; Magmaabi-abihon kamo ang usa ug usa sa walay pagbagulbol: Sumala sa nadawat nga hiyas sa tagsatagsa mag-inalagaray kamo niini sa taliwala ninyo, ingon nga mga maayong tinugyanan sa nagakalainlaing gracia sa Dios.

Ingon man usab kamo nga mga batan-on, managpasakup kamo sa mga magulang kaninyo. Oo, kamong tanan, magbakus kamo sa pagpaubos aron mag-inalagaray ang usa ug usa; kay ang Dios nagabatok sa mga palabilabihon, apan nagahatag sa gracia sa mga mapaubsanon. Busa, magmapaubsanon kamo sa inyong kaugalingon sa ilalum sa gamhanan nga kamot sa Dios, aron kamo ikatuboy niya sa igo gayud nga panahon; Nga itugyan ninyo diha kaniya ang tanan ninyong mga kaguol, kay siya magabantay kaninyo.

Magpangomustahay kamo ang usa ug usa nga may halok sa gugma. Ang pakigdait kaninyong tanan nga anaa kang Cristo. Amen.

Oo, ug tungod niining maong hinungdan, idugang ninyo ang bug-os nga kakugi, ang inyong pagtoo sangkapa sa hingpit nga batasan, ug ang hingpit nga batasan, sangkapa sa kahibalo; Ug ang kahibalo, sangkapa sa paggahum sa kaugalingon; ug ang paggahum sa kaugalingon, sangkapa sa pagpailub; ug ang pagpailub, sangkapa sa pagka-diosnon; Ug ang pagka-diosnon, sangkapa sa pagpuangod nga minagsoon; ug ang pagpuangod nga minagsoon, sangkapa sa paghigugma;

Apan ang nagabantay sa iyang pulong, diha kaniya ang gugma sa Dios, ginahingpit sa pagkamatuod gayud. Tungod niini mahibaloan nato, nga kita anaa kaniya:

Ang nagaingon nga anaa siya sa kahayag, ug nagadumot sa iyang igsoon, kini siya anaa pa gihapon sa kangitngit. Ang nahagugma sa iyang igsoon, anaa siya sa kahayag, ug walay kahigayonan sa pagkapangdol diha kaniya. Apan ang nagadumot sa iyang igsoon anaa sa kangitngit, ug nagalakaw sa kangitngit, ug wala manghibalo kong asa siya paingon; tungod kay ang kangitngit nagbuta sa iyang mga mata.

Dili ninyo higugmaon ang kalibutan, bisan ang mga butang nga anaa sa kalibutan. Kong ang uban mahigugma sa kalibutan, ang gugma sa amahan wala kaniya.

Tan-awa ninyo kong daw unsa nga gugmaha ang gihatag kanato sa Amahan nga ginganlan kita nga mga anak sa Dios, ug mao man gayud kita. Tungod niini wala makaila kanato ang kalibutan; kay kini wala makaila kaniya.

Kay kini mao ang balita nga hingdunggan ninyo sukad sa sinugdan: nga maghigugmaay kita ang usa ug usa.

Nanghibalo kita nga miagi kita gikan sa kamatayon ngadto sa kinabuhi, kay gihigugma ta ang mga igsoon. Ang wala mahigugma sa iyang igsoon, nagapabilin sa kamatayon. Ang tanan nga nagadumot sa iyang igsoon, mamumuno; ug hingbaloan ninyo nga walay bisan kinsa nga mamumuno, nga may kinabuhi nga walay katapusan nga nagapabilin kaniya. Niini naila nato ang gugma; kay gihatag niya ang iyang kinabuhi tungod kanato; ug kinahanglan usab nga igahatag nato ang atong mga kinabuhi tungod sa mga igsoon. Apan kong kinsa ang may pangabuhian sa kalibutan, ug makita niya ang iyang igsoon nga anaa sa kinahanglan, ug pagalukban niya ang iyang kasingkasing, unsaon pagpabilin sa gugma sa Dios diha kaniya? Mga anak ko, dili kita maghigugma sa pulong, ni sa dila, kondili sa buhat ug sa kamatuoran.

Ug kini mao ang iyang sugo nga motoo kita sa ngalan sa iyang Anak nga si Jesucristo ug maghinigugmaay kita ang usa ug usa, ingon sa gisugo niya kanato.

Mga hinigugma, maghigugmaay kita ang usa ug usa; kay ang gugma iya sa Dios; ug ang tanan nga nahigugma, gipanganak sa Dios, ug nagaila sa Dios; Ang walay paghigugma, wala makaila sa Dios: kay ang Dios mao ang gugma. Niini gipadayag ang gugma sa Dios kanato: nga gisugo sa Dios ang iyang bugtong nga Anak nganhi sa kalibutan, aron nga mangabuhi kita pinaagi kaniya. Niini anaa ang gugma: dili nga kita nahigugma sa Dios, kondili nga siya nahigugma kanato, ug gisugo niya ang iyang Anak nga halad sa pagpasig-uli tungod sa atong mga sala. Mga hinigugma, kong ang Dios nahigugma kanato, sa ingon niini, kinahangian usab kita maghigugmaay ang usa ug usa. Walay kinsa nga nakakita gayud sa Dios. Kong maghigugmaay kita, ang Dios magapabilin dinhi kanato, ug ang iyang gugma mamahingpit dinhi kanato.

Ug kita nakaila ug mitoo sa gugma sa Dios alang kanato. Ang Dios mao ang gugma; ug ang magapabilin sa gugma, magapabilin sa Dios, ug ang Dios magapabilin diha kaniya. Niini gihingpit ang gugma uban kanato, aron may pagsalig kita sa adlaw sa paghukom; kay ingon nga mao siya, mao usab kita niining kalibutana. Sa gugma walay kahadlok; kondili ang gugma nga hingpit nagasalikway sa kahadlok, kay ang kahadlok may castigo. Ngani ang may kahadlok, wala siya mahingpit sa gugma. Kita nahigugma kaniya, kay siya unang nahigugma kanato. Kong ang uban nagaingon: Ako nahagugma sa Dios, ug nagadumot siya sa iyang igsoon, bakakon siya: kay ang wala mahigugma sa iyang igsoon nga iyang nakita, dili makahimo sa paghigugma sa Dios nga wala niya makita. Ug nadawat ta kaniya kini nga sugo nga ang nahigugma sa Dios, mahigugma usab sa iyang igsoon.

Ang tanan nga mitoo nga si Jesus mao si Cristo, gipanganak sa Dios; ug ang tanan nga nahigugma sa nanganak, nahigugma usab sa gipanganak niya. Niini maila nato nga nahigugma kita sa mga anak sa Dios; sa mahigugma kita sa Dios, ug ginabantayan nato ang iyang mga sugo. Kay mao kini ang gugma sa Dios, nga pagabantayan nato ang iyang mga sugo; ug ang iyang mga sugo dili mabug-at.

Ang gracia, ang kalooy, ug ang pakigdait nga gikan sa Dios nga Amahan, ug gikan sa Ginoong Jesucristo, nga Anak sa Amahan, magauban kanato sa kamatuoran ug sa gugma.

Ug karon nagapakilooy ako kanimo, señora, dili ingon nga nagasulat ako kanimo ug usa ka bag-ong sugo, kondili kadtong ato nga nabatonan sukad sa sinugdan, nga maghigugmaay kita ang usa ug usa. Ug kini mao ang gugma, nga pagagawion nato sumala sa iyang mga sugo. Kini mao ang sugo: nga maggawi kamo niini ingon sa hingdunggan ninyo sukad sa sinugdan.

Managpadayon kamo sa gugma sa Dios, sa nagapaabut kamo sa kalooy sa atong Ginoong Jesucristo ngadto sa kinabuhi nga walay katapusan. Ug kaloy-an ninyo ang uban nga mga nanagduhaduha. Ug luwason ninyo ang uban, nga agawon ninyo sila gikan sa kalayo; ug sa uban malooy kamo nga may kahadlok, nga magadumot bisan pa sa bisti nga nabulingan sa unod.

Ug gikan kang Jesucristo, nga mao ang saksi nga matinumanon, nga mao ang panganay sa mga minatay, ug ang pangulo sa mga hari sa yuta. Kaniya nga nahagugma kanato, ug naghugas kanato gikan sa atong mga sala pinaagi sa iyang dugo;

Apan ako adunay batok kanimo, nga imong gibiyaan ang imong nahaunang gugma.

Nahibalo ako sa imong mga buhat, ug sa imong gugma ug pagtoo, ug pag-alagad ug pagpailub, ug nga ang imong ulahi nga mga buhat labaw pa kay sa mga nahauna.

Ginabadlong ko, ug gicastigo ko ang kapid-an nga akong gihigugma; busa, magmakugi ka, ug maghinulsol.

Dili gayud pagagutomon sila, ni pagauhawon sila, ni pagainitan sila sa adlaw, ni sa bisan unsa nga kainit. Kay ang Cordero nga anaa sa taliwala sa trono mao ang ilang magbalantay, ug magamando kanila sa mga tuburan sa mga tubig sa kinabuhi; ug pagapahiran sa Dios ang tanang luha sa ilang mga mata.

Nakita ko ang ciudad nga balaan, ang bag-o nga Jerusalem, nga nanaug sa langit gikan sa Dios, nga naandam ingon sa usa ka pangasaw-onor, nga nadayandayanan alang sa iyang bana.

Ug pagapahiran sa Dios ang tanang luha sa ilang mga mata; ug mawala ang kamatayon; ug wala nay pagbalata, bisan paghilak, bisan kasakit; kay ang mga butang nahauna ming-agi na. Ug siya nga nagalingkod sa trono, miingon: Ania karon, ginabag-o ko ang tanang mga butang. Ug siya nagaingon kanako: Isulat mo, kay kini nga mga pulong mga matinumanon ug mga matuod. Ug siya miingon kanako: Kini nahatabo na gayud: Ako mao ang Alpa ug ang Omega: ang sinugdan ug ang katapusan. Ang giuhaw, paimnon ko sa tuburan sa tubig sa kinabuhi sa walay bayad. Ang makadaug, manunod niining mga butanga; ug ako mahimo nga iyang Dios, ug siya mahimo nga akong anak.