18 – Ψευδοδιδάσκαλοι

Ὁ δὲ ὄφις ἦτο τὸ φρονιμώτερον πάντων τῶν ζώων τοῦ ἀγροῦ, τὰ ὁποῖα ἔκαμε Κύριος Θεός· καὶ εἶπεν ὄφις πρὸς τὴν γυναῖκα, Τῷ ὄντι εἶπεν Θεός, Μή φάγητε ἀπὸ παντὸς δένδρου τοῦ παραδείσου; Καὶ εἶπεν γυνή πρὸς τὸν ὄφιν, Ἀπὸ τοῦ καρποῦ τῶν δένδρων τοῦ παραδείσου δυνάμεθα νὰ φάγωμεν· ἀπὸ δὲ τοῦ καρποῦ τοῦ δένδρου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου, εἶπεν Θεός, Μή φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, μηδὲ ἐγγίσητε αὐτόν, διὰ νὰ μή ἀποθάνητε. Καὶ εἶπεν ὄφις πρὸς τὴν γυναῖκα, Δὲν θέλετε βεβαίως ἀποθάνει ἀλλ᾿ ἐξεύρει Θεός, ὅτι καθ᾿ ἥν ἡμέραν φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θέλουσιν ἀνοιχθῆ οἱ ὀφθαλμοὶ σας, καὶ θέλετε εἶσθαι ὡς θεοί, γνωρίζοντες τὸ καλὸν καὶ τὸ κακόν.

Καὶ εἶπε Κύριος Θεὸς πρὸς τὴν γυναῖκα, Τί εἶναι τοῦτο τὸ ὁποῖον ἔκαμες; Καὶ γυνή εἶπεν, ὄφις μὲ ἠπάτησε, καὶ ἔφαγον. Καὶ εἶπε Κύριος Θεὸς πρὸς τὸν ὄφιν, Ἐπειδή ἔκαμες τοῦτο, ἐπικατάρατος νὰ ἦσαι μεταξὺ πάντων τῶν κτηνῶν, καὶ πάντων τῶν ζώων τοῦ ἀγροῦ· ἐπὶ τῆς κοιλίας σου θέλεις περιπατεῖ, καὶ χῶμα θέλεις τρώγει, πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου· καὶ ἔχθραν θέλω στήσει ἀναμέσον σοῦ καὶ τῆς γυναικός, καὶ ἀναμέσον τοῦ σπέρματός σου καὶ τοῦ σπέρματος αὐτῆς· αὐτὸ θέλει σοῦ συντρίψει τὴν κεφαλήν, καὶ σὺ θέλεις κεντήσει τὴν πτέρναν αὐτοῦ.

μή προσκυνήσῃς αὐτὰ μηδὲ λατρεύσῃς αὐτά· διότι ἐγὼ Κύριος Θεὸς σου εἶμαι Θεὸς ζηλότυπος, ἀνταποδίδων τὰς ἁμαρτίας τῶν πατέρων ἐπὶ τὰ τέκνα, ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς τῶν μισούντων με· καὶ κάμνων ἔλεος εἰς χιλιάδας γενεῶν τῶν ἀγαπώντων με καὶ φυλαττόντων τὰ προστάγματά μου.

Δὲν θέλεις διαδώσει ψευδῆ φήμην· δὲν θέλεις συμφωνήσει μετὰ τοῦ ἀδίκου διὰ νὰ γείνῃς ψευδομάρτυς. Δὲν θέλεις ἀκολουθήσει τοὺς πολλοὺς ἐπὶ κακῷ· οὐδὲ θέλεις ὁμιλήσει ἐν κρισολογίᾳ, ὥστε νὰ κλίνῃς κατόπιν πολλῶν διὰ νὰ διαστρέψῃς κρίσιν·

Δὲν θέλετε κλέπτει οὐδὲ θέλετε ψεύδεσθαι οὐδὲ θέλετε ἀπατήσει ἕκαστος τὸν πλησίον αὑτοῦ.

Δὲν θέλεις περιφέρεσθαι συκοφαντῶν μεταξὺ τοῦ λαοῦ σου· οὐδὲ θέλεις σηκωθῆ κατὰ τοῦ αἵματος τοῦ πλησίον σου. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος. Δὲν θέλεις μισήσει τὸν ἀδελφὸν σου ἐν τῇ καρδίᾳ σου· θέλεις ἐλέγξει παρρησίᾳ τὸν πλησίον σου καὶ δὲν θέλεις ὑποφέρει ἁμαρτίαν ἐπ᾿ αὐτόν.

ὁ Θεὸς δὲν εἶναι ἄνθρωπος νὰ ψευσθῇ, οὕτε υἱὸς ἀνθρώπου νὰ μεταμεληθῇ· αὐτὸς εἶπε καὶ δὲν θέλει ἐκτελέσει; ἐλάλησε καὶ δὲν θέλει ἐμμείνει;

Οἱ ὀφθαλμοὶ σας εἶδον τί ἔκαμεν Κύριος ἐξ αἰτίας τοῦ Βέελ-φεγώρ· διότι πάντας τοὺς ἀνθρώπους, οἵτινες ἠκολούθησαν τὸν Βέελ-φεγώρ, Κύριος Θεὸς σας ἐξωλόθρευσεν αὐτοὺς ἐκ μέσου ὑμῶν.

Θέλετε λοιπὸν προσέχει νὰ κάμνητε καθὼς προσέταξεν εἰς ἐσᾶς Κύριος Θεὸς σας· δὲν θέλετε ἐκκλίνει δεξιὰ ἀριστερά.

Καὶ θέλεις ἐνθυμεῖσθαι πᾶσαν τὴν ὁδόν, εἰς τὴν ὁποίαν σὲ ὡδήγησε Κύριος Θεὸς σου τὰ τεσσαράκοντα ταῦτα ἔτη ἐν τῇ ἐρήμῳ, διὰ νὰ σὲ ταπεινώσῃ, νὰ σὲ δοκιμάσῃ, διὰ νὰ γνωρίσῃ τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ σου, ἐὰν θέλῃς φυλάξει τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, οὐχί. Καὶ σὲ ἐταπείνωσε καὶ σὲ ἔκαμε νὰ πεινάσῃς καὶ σὲ ἔθρεψε μὲ μάννα, τὸ ὁποῖον δὲν ἐγνώριζες, οὐδὲ οἱ πατέρες σου ἐγνώριζον, διὰ νὰ σὲ κάμῃ νὰ μάθῃς ὅτι ἄνθρωπος δὲν ζῇ μὲ μόνον ἄρτον, ἀλλ᾿ ἄνθρωπος ζῇ μὲ πάντα λόγον ἐξερχόμενον ἐκ τοῦ στόματος τοῦ Κυρίου.

Θέλεις λοιπὸν γνωρίσει ἐν τῇ καρδίᾳ σου ὅτι καθὼς ἄνθρωπος παιδεύει τὸν υἱὸν αὑτοῦ, οὕτω Κύριος Θεὸς σου σὲ ἐπαίδευσε. Διὰ τοῦτο θέλεις φυλάττει τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, διὰ νὰ περιπατῇς εἰς τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ νὰ φοβῆσαι αὐτόν.

Προσέχετε εἰς ἑαυτούς, μήποτε πλανηθῇ καρδία σας καὶ παραδρομήσητε καὶ λατρεύσητε ἄλλους θεοὺς καὶ προσκυνήσητε αὐτούς·

Πᾶν, τι προστάζω ἐγὼ εἰς ἐσᾶς, τοῦτο προσέχετε νὰ κάμνητε· δὲν θέλεις προσθέσει εἰς αὐτὸ οὐδὲ θέλεις ἀφαιρέσει ἀπ᾿ αὐτοῦ.

Ἐὰν ἐγερθῇ ἐν μέσῳ σου προφήτης ἐνυπνιαζόμενος ἐνύπνια καὶ δώσῃ εἰς σὲ σημεῖον τεράστιον, καὶ ἀληθεύσῃ τὸ σημεῖον τὸ τεράστιον, περὶ τοῦ ὁποίου ἐλάλησε πρὸς σέ, λέγων, Ἄς ὑπάγωμεν κατόπιν ἄλλων θεῶν τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώρισας, καὶ ἄς λατρεύσωμεν αὐτούς, δὲν θέλεις δώσει ἀκρόασιν εἰς τοὺς λόγους τοῦ προφήτου ἐκείνου ἐκείνου τοῦ ἐνυπνιαζομένου ἐνύπνια· διότι δοκιμάζει ἐσᾶς Κύριος Θεὸς σας, διὰ νὰ γνωρίσῃ ἐὰν ἀγαπᾶτε Κύριον τὸν Θεὸν σας ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σας καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σας.

Ὁ προφήτης ὅμως ὅστις ἀσεβήσῃ καὶ λαλήσῃ ἐν τῷ ὀνόματί μου λόγον τὸν ὁποῖον ἐγὼ δὲν προσέταξα εἰς αὐτὸν νὰ λαλήσῃ, ὅστις λαλήσῃ ἐν τῷ ὀνόματι ἄλλων θεῶν, προφήτης ἐκεῖνος θέλει θανατωθῆ.

Καὶ ἐὰν εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου, Πῶς θέλομεν γνωρίσει τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον Κύριος δὲν ἐλάλησεν; Ὅταν τὶς προφήτης λαλήσῃ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου καὶ λόγος δὲν γείνῃ οὐδὲ συμβῇ, οὗτος εἶναι λόγος τὸν ὁποῖον Κύριος δὲν ἐλάλησεν· ἐλάλησεν αὐτὸν προφήτης ἐν ὑπερηφανίᾳ· δὲν θέλετε φοβηθῆ ἀπ᾿ αὐτοῦ.

διότι ἀπείθεια εἶναι καθὼς τὸ ἁμάρτημα τῆς μαγείας· καὶ τὸ πεῖσμα, καθὼς ἀσέβεια καὶ εἰδωλολατρεία· ἐπειδή σὺ ἀπέρριψας τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς ἀπέρριψε σὲ ἀπὸ τοῦ νὰ ἦσαι βασιλεύς.

Καὶ ἐξῆλθε τὸ πνεῦμα καὶ ἐστάθη ἐνώπιον Κυρίου καὶ εἶπεν, Ἐγὼ θέλω ἀπατήσει αὐτόν. Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτό, Τίνι τρόπῳ; Καὶ εἶπε, Θέλω ἐξέλθει καὶ θέλω εἶσθαι πνεῦμα ψεύδους ἐν τῷ στόματι πάντων τῶν προφητῶν αὐτοῦ. Καὶ εἶπε Κύριος, Θέλεις ἀπατήσει καὶ ἔτι θέλεις κατορθώσει· ἔξελθε καὶ κάμε οὕτω. Τώρα λοιπόν, ἰδού, Κύριος ἔβαλε πνεῦμα ψεύδους ἐν τῷ στόματι πάντων τούτων τῶν προφητῶν σου, καὶ Κύριος ἐλάλησε κακὸν ἐπὶ σέ.

Τότε ἐξῆλθε τὸ πνεῦμα καὶ ἐστάθη ἐνώπιον Κυρίου καὶ εἶπεν, Ἐγὼ θέλω ἀπατήσει αὐτόν. Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτό, Τίνι τρόπῳ; Καὶ εἶπε, Θέλω ἐξέλθει καὶ θέλω εἶσθαι πνεῦμα ψεύδους ἐν τῷ στόματι πάντων τῶν προφητῶν αὐτοῦ. Καὶ εἶπε Κύριος, Θέλεις ἀπατήσει καὶ μάλιστα θέλεις κατορθώσει· ἔξελθε καὶ κάμε οὕτω. Τωρα λοιπόν, ἰδού, Κύριος ἔβαλε πνεῦμα ψεύδους ἐν τῷ στόματι τούτων τῶν προφητῶν σου, καὶ ἐλάλησε Κύριος κακὸν ἐπὶ σέ.

Καὶ παρήγγειλεν εἰς αὐτοὺς Κύριος Θεὸς τῶν πατέρων αὐτῶν διὰ χειρὸς τῶν ἀπεσταλμένων αὑτοῦ, ἐγειρόμενος πρωΐ καὶ ἐξαποστέλλων· διότι ἐφείδετο τοῦ λαοῦ αὑτοῦ καὶ τοῦ κατοικητηρίου αὑτοῦ. Ἀλλ᾿ αὐτοὶ ἐχλεύαζον τοὺς ἀπεσταλμένους τοῦ Θεοῦ καὶ κατεφρόνουν τοὺς λόγους αὐτοῦ καὶ ἔσκωπτον τοὺς προφήτας αὐτοῦ, ἑωσοῦ ὀργή τοῦ Κυρίου ἀνέβη κατὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, ὥστε δὲν ἦτο θεραπεία·

Σεῖς δὲ εἶσθε ἐφευρεταὶ ψεύδους· εἶσθε πάντες ἰατροὶ ἀνωφελεῖς.

Διὰ τί ἐφρύαξαν τὰ ἔθνη καὶ οἱ λαοὶ ἐμελέτησαν μάταια; Παρεστάθησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ὁμοῦ, κατὰ τοῦ Κυρίου, καὶ κατὰ τοῦ χριστοῦ αὐτοῦ, λέγοντες, Ἄς διασπάσωμεν τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν, καὶ ἄς ἀπορρίψωμεν ἀφ᾿ ἡμῶν τὰς ἁλύσεις αὐτῶν. Ὁ καθήμενος ἐν οὐρανοῖς θέλει γελάσει· Κύριος θέλει ἐκμυκτηρίσει αὐτούς.

Θέλεις ἐξολοθρεύσει τοὺς λαλοῦντας τὸ ψεῦδος· Κύριος βδελύττεται τὸν ἄνθρωπον τὸν αἱμοβόρον καὶ τὸν δόλιον.

Διότι δὲν εἶναι ἐν τῷ στόματι αὐτῶν ἀλήθεια· καρδία αὐτῶν εἶναι πονηρία· τάφος ἀνεῳγμένος λάρυγξ αὐτῶν· διὰ τῆς γλώσσης αὑτῶν κολακεύουσι.

[Εἰς τὸν πρῶτον μουσικόν. Ψαλμὸς τοῦ Δαβίδ.] Εἶπεν ἄφρων ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ, δὲν ὑπάρχει Θεός. Διεφθάρησαν· ἔγειναν βδελυροὶ εἰς τὰ ἔργα· δὲν ὑπάρχει πράττων ἀγαθόν. Ὁ Κύριος διέκυψεν ἐξ οὐρανοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων διὰ νὰ ἴδῃ ἐὰν ἦναί τις ἔχων σύνεσιν, ἐκζητῶν τὸν Θεόν. Πάντες ἐξέκλιναν, ὁμοῦ ἐξηχρειώθησαν· δὲν ὑπάρχει πράττων ἀγαθόν· δὲν ὑπάρχει οὐδὲ εἷς.

Ἄλαλα ἄς γείνωσι τὰ χείλη τὰ δόλια, τὰ λαλοῦντα σκληρῶς κατὰ τοῦ δικαίου ἐν ὑπερηφανίᾳ καὶ καταφρονήσει.

Φύλαττε τὴν γλῶσσάν σου ἀπό κακοῦ, καὶ τὰ χείλη σου ἀπὸ τοῦ νὰ λαλῶσι δόλον·

Πρὸς δὲ τὸν ἀσεβῆ εἶπεν Θεός· Τὶ πρὸς σέ, νὰ διηγῆσαι τὰ διατάγματά μου καὶ νὰ ἀναλαμβάνῃς τὴν διαθήκην μου ἐν τῷ στόματί σου; Σὺ δὲ μισεῖς παιδείαν καὶ ἀπορρίπτεις ὀπίσω σου τοὺς λόγους μου.

Ἡ γλῶσσά σου μελετᾶ κακίας· ὡς ξυράφιον ἠκονημένον ἐργάζεται δόλον. Ἠγάπησας τὸ κακὸν μᾶλλον παρὰ τὸ ἀγαθόν, τὸ ψεῦδος παρὰ νὰ λαλῇς δικαιοσύνην. Διάψαλμα. Ἠγάπησας πάντας τοὺς λόγους τοῦ ἀφανισμοῦ, γλῶσσαν δολίαν. Διὰ τοῦτο Θεὸς θέλει σὲ ἐξολοθρεύσει διαπαντός· θέλει σὲ ἀποσπάσει καὶ σὲ μετατοπίσει ἐκ τῆς σκηνῆς σου, καὶ θέλει σὲ ἐκριζώσει ἐκ γῆς ζώντων. Διάψαλμα.

Τὸ στόμα αὐτοῦ εἶναι ἁπαλώτερον βουτύρου, ἀλλ᾿ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ εἶναι πόλεμος· τὰ λόγια αὐτοῦ εἶναι μαλακώτερα ἐλαίου, πλήν εἶναι ξίφη γυμνά.

Διὰ τὴν ἁμαρτίαν τοῦ στόματος αὐτῶν, διὰ τοὺς λόγους τῶν χειλέων αὑτῶν, ἄς πιασθῶσιν ἐν τῇ ὑπερηφανίᾳ αὑτῶν· καὶ διὰ τὴν κατάραν καὶ τὸ ψεῦδος, τὰ ὁποῖα λαλοῦσι.

Δὲν θέλει κατοικεῖ ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου μου ἐργαζόμενος ἀπάτην· λαλῶν ψεῦδος δὲν θέλει στερεωθῆ ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν μου.

Σὺ κατεπάτησας πάντας τους ἐκκλίνοντας ἀπὸ τῶν διαταγμάτων σου· διότι ματαία εἶναι δολιότης αὐτῶν.

Μισῶ καὶ βδελύττομαι τὸ ψεῦδος· τὸν νόμον σου ἀγαπῶ.

Ἀρχή σοφίας φόβος Κυρίου· οἱ ἄφρονες καταφρονοῦσι τὴν σοφίαν καὶ τὴν διδασκαλίαν.

Ἔως πότε, μωροί, θέλετε ἀγαπᾷ τὴν μωρίαν, καὶ οἱ χλευασταὶ θέλουσιν ἠδύνεσθαι εἰς τοὺς χλευασμοὺς αὑτῶν, καὶ οἱ ἄφρονες θέλουσι μισεῖ τὴν γνῶσιν; Ἐπιστρέψατε πρὸς τοὺς ἐλέγχους μου· ἰδού, ἐγὼ θέλω ἐκχέει τὸ πνεῦμά μου ἐφ᾿ ὑμᾶς, θέλω σᾶς κάμει νὰ νοήσητε τοὺς λόγους μου.

Ἔλπιζε ἐπὶ Κύριον ἐξ ὅλης σου τῆς καρδίας, καὶ μή ἐπιστηρίζεσαι εἰς τὴν σύνεσίν σου· ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς σου αὐτὸν γνώριζε, καὶ αὐτὸς θέλει διευθύνει τὰ διαβήματά σου. Μή φαντάζεσαι σεαυτὸν σοφόν· φοβοῦ τὸν Κύριον καὶ ἔκκλινον ἀπὸ κακοῦ.

Ἀπόβαλε ἀπὸ σοῦ σκολιότητα στόματος, καὶ διαστροφήν χειλέων ἀπομάκρυνον ἀπὸ σοῦ.

Οἱ ὀφθαλμοὶ σου ἄς βλέπωσιν ὀρθά, καὶ τὰ βλέφαρά σου ἄς κατευθύνωνται ἔμπροσθέν σου. Στάθμιζε τὸ βάδισμα τῶν ποδῶν σου, καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοὶ σου θέλουσι κατευθυνθῆ. Μή ἐκκλίνῃς δεξιὰ ἀριστερά· ἀπόστρεψον τὸν πόδα σου ἀπὸ κακοῦ.

Ταῦτα τὰ ἕξ μισεῖ Κύριος, ἑπτὰ μάλιστα βδελύττεται ψυχή αὐτοῦ· ὀφθαλμοὺς ὑπερηφάνους, γλῶσσαν ψευδῆ καὶ χεῖρας ἐκχεούσας αἷμα ἀθῷον, καρδίαν μηχανευομένην λογισμοὺς κακούς, πόδας τρέχοντας ταχέως εἰς τὸ κακοποιεῖν, μάρτυρα ψευδῆ λαλοῦντα ψεῦδος καὶ τὸν ἐμβάλλοντα ἔριδας μεταξὺ ἀδελφῶν.

Ὁ νουθετῶν χλευαστήν λαμβάνει εἰς ἑαυτὸν ἀτιμίαν· καὶ ἐλέγχων τὸν ἀσεβῆ λαμβάνει εἰς ἑαυτὸν μῶμον. Μή ἔλεγχε χλευαστήν, διὰ νὰ μή σὲ μισήσῃ· ἔλεγχε σοφόν, καὶ θέλει σὲ ἀγαπήσει. Δίδε ἀφορμήν εἰς τὸν σοφὸν καὶ θέλει γείνει σοφώτερος· δίδασκε τὸν δίκαιον καὶ θέλει αὐξηθῆ εἰς μάθησιν.

Ἀρχή σοφίας φόβος Κυρίου· καὶ ἐπίγνωσις ἁγίων φρόνησις.

Τὰ χείλη τῆς ἀληθείας θέλουσιν εἶσθαι σταθερὰ διαπαντός· δὲ ψευδής γλῶσσα μόνον στιγμιαία.

Ψευδῆ χείλη βδέλυγμα εἰς τὸν Κύριον· οἱ δὲ ποιοῦντες ἀλήθειαν εἶναι δεκτοὶ εἰς αὐτόν.

Ὁ ἀληθής μάρτυς δὲν θέλει ψεύδεσθαι· δὲ ψευδής μάρτυς ἐκχέει ψεύδη. Ὁ χλευαστής ζητεῖ σοφίαν καὶ δὲν εὑρίσκει· εἰς δὲ τὸν συνετὸν εἶναι εὔκολος μάθησις. Ὕπαγε κατέναντι τοῦ ἄφρονος ἀνθρώπου καὶ δὲν θέλεις εὑρεῖ χείλη συνέσεως.

Ὁ ἀληθής μάρτυς ἐλευθερόνει ψυχάς· δὲ δόλιος ἐκχέει ψεύδη.

Ὁ χλευαστής δὲν ἀγαπᾷ τὸν ἐλέγχοντα αὐτόν, οὐδὲ θέλει ὑπάγει πρὸς τοὺς σοφούς.

Ὁ κακοποιὸς ὑπακούει εἰς τὰ ἄνομα χείλη· ψεύστης δίδει ἀκρόασιν εἰς τὴν κακήν γλῶσσαν.

Ὁ ψευδής μάρτυς δὲν θέλει μείνει ἀτιμώρητος· καὶ λαλῶν ψεύδη δὲν θέλει ἐκφύγει.

Ὁ ψευδής μάρτυς δὲν θέλει μείνει ἀτιμώρητος· καὶ λαλῶν ψεύδη θέλει ἀπολεσθῆ.

Ἐκδίωξον τὸν χλευαστήν καὶ θέλει συνεξέλθει φιλονεικία, καὶ ἔρις καὶ ὕβρις θέλουσι παύσει.

Μή ἦσο μάρτυς ἄδικος κατὰ τοῦ πλησίον σου, μηδὲ ἀπάτα διὰ τῶν χειλέων σου.

Ὁ φανερὸς ἔλεγχος εἶναι καλήτερος παρὰ κρυπτομένη ἀγάπη· πληγαὶ φίλου εἶναι πισταί· φιλήματα δὲ ἐχθρῶν πολυάριθμα.

Ἐὰν διοικητής προσέχῃ εἰς λόγους ψευδεῖς, πάντες οἱ ὑπηρέται αὐτοῦ γίνονται ἀσεβεῖς.

Πᾶς λόγος Θεοῦ εἶναι δεδοκιμασμένος· εἶναι ἀσπὶς εἰς τοὺς πεποιθότας ἐπ᾿ αὐτόν. Μή προσθέσῃς εἰς τοὺς λόγους αὐτοῦ· μήποτε σὲ ἐξελέγξῃ, καὶ εὑρεθῇς ψεύστης.

Κάλλιον ὄνομα καλὸν παρὰ πολύτιμον μύρον· καὶ ἡμέρα τοῦ θανάτου παρὰ τὴν ἡμέραν τῆς γεννήσεως.

Ἀκούσατε, οὐρανοί, καὶ ἀκροάσθητι, γῆ· διότι Κύριος ἐλάλησεν· Υἱοὺς ἔθρεψα καὶ ὕψωσα, ἀλλ᾿ αὐτοὶ ἀπεστάτησαν ἀπ᾿ ἐμοῦ. Ὁ βοῦς γνωρίζει τὸν κτήτορα αὑτοῦ καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὑτοῦ· Ἰσραήλ δὲν γνωρίζει, λαὸς μου δὲν ἐννοεῖ. Οὐαί, ἔθνος ἁμαρτωλόν, λαὲ πεφορτωμένε ἀνομίαν, σπέρμα κακοποιῶν υἱοὶ διεφθαρμένοι· ἐγκατέλιπον τὸν Κύριον, κατεφρόνησαν τὸν Ἃγιον τοῦ Ἰσραήλ, ἐστράφησαν εἰς τὰ ὀπίσω. Διὰ τί παιδευόμενοι θέλετε ἐπιπροσθέτει στασιασμόν; ὅλη κεφαλή εἶναι ἄρρωστος καὶ ὅλη καρδία κεχαυνωμένη·

Καὶ οἱ παράνομοι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ὁμοῦ θέλουσι καταστραφῆ, καὶ οἱ ἐγκαταλιπόντες τὸν Κύριον θέλουσι καταναλωθῆ.

Οὐαὶ εἰς ἐκείνους, οἵτινες λέγουσι τὸ κακὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν κακόν· οἵτινες θέτουσι τὸ σκότος διὰ φῶς καὶ τὸ φῶς διὰ σκότος· οἵτινες θέτουσι τὸ πικρὸν διὰ γλυκὺ καὶ τὸ γλυκὺ διὰ πικρόν. Οὐαὶ εἰς τοὺς ὅσοι εἶναι σοφοὶ εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτῶν καὶ φρόνιμοι ἐνώπιον ἑαυτῶν.

Τὸν Κύριον τῶν δυνάμεων, αὐτὸν ἁγιάσατε· καὶ αὐτὸς ἄς ἦναι φόβος σας καὶ αὐτὸς ἄς ἦναι τρόμος σας. Καὶ θέλει εἶσθαι διὰ ἁγιαστήριον· θέλει εἶσθαι ὅμως διὰ πέτραν προσκόμματος καὶ διὰ βράχον πτώσεως εἰς τοὺς δύο οἴκους τοῦ Ἰσραήλ· διὰ παγίδα καὶ διὰ βρόχον εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ.

Εἰς τὸν νόμον καὶ εἰς τὴν μαρτυρίαν· ἐὰν δὲν λαλῶσι κατὰ τὸν λόγον τοῦτον, βεβαίως δὲν εἶναι φῶς ἐν αὐτοῖς.

πῶς ἔπεσες ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, Ἑωσφόρε, υἱὲ τῆς αὐγῆς· συνετρίφθης κατὰ γῆς, σὺ καταπατῶν τὰ ἔθνη. Σὺ δὲ ἔλεγες ἐν τῇ καρδίᾳ σου, Θέλω ἀναβῆ εἰς τὸν οὐρανόν, θέλω ὑψώσει τὸν θρόνον μου ὑπεράνω τῶν ἄστρων τοῦ Θεοῦ· καὶ θέλω καθήσει ἐπὶ τὸ ὄρος τῆς συνάξεως, πρὸς τὰ μέρη τοῦ βορρᾶ· θέλω ἀναβῆ ἐπὶ τὰ ὕψη τῶν νεφελῶν· θέλω εἶσθαι ὅμοιος τοῦ Ὑψίστου. Εἰς τὸν δην ὅμως θέλεις καταβῆ, εἰς τὰ βάθη τοῦ λάκκου. Οἱ βλέποντές σε θέλουσιν ἐνατενίσει πρὸς σέ, θέλουσι σὲ παρατηρεῖ, λέγοντες, Οὗτος εἶναι ἄνθρωπος ποιῶν τὴν γῆν νὰ τρέμῃ, σείων τὰ βασίλεια;

Καὶ θέλει ἐκλείψει τὸ πνεῦμα τῆς Αἰγύπτου ἐν μέσῳ αὐτῆς· καὶ θέλω ἀνατρέψει τὴν βουλήν αὐτῆς· καὶ θέλουσιν ἐρωτήσει τὰ εἴδωλα καὶ τοὺς μάγους καὶ τοὺς ἐγγαστριμύθους καὶ τοὺς μάντεις.

Πλήν καὶ αὐτοὶ ἐπλανήθησαν ὑπὸ οἴνου καὶ παρεδρόμησαν ὑπὸ σίκερα· ἱερεὺς καὶ προφήτης ἐπλανήθησαν ὑπὸ σίκερα, κατεπόθησαν ὑπὸ οἴνου, παρεδρόμησαν ὑπὸ σίκερα· πλανῶνται ἐν τῇ δράσει, προσκόπτουσιν ἐν τῇ κρίσει.

Διὰ τοῦτο Κύριος λέγει, Ἐπειδή λαὸς οὗτος μὲ πλησιάζει διὰ τοῦ στόματος αὑτοῦ καὶ μὲ τιμᾷ διὰ τῶν χειλέων αὑτοῦ, ἀλλ᾿ καρδία αὐτοῦ ἀπέχει μακρὰν ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ μὲ σέβονται, διδάσκοντες διδασκαλίας, ἐντάλματα ἀνθρώπων·

Ὦ διεστραμμένοι, κεραμεὺς θέλει νομισθῆ ὡς πηλός; τὸ πλάσμα θέλει εἰπεῖ περὶ τοῦ πλάσαντος αὐτό, οὗτος δὲν μὲ ἔπλασεν; τὸ ποίημα θέλει εἰπεῖ περὶ τοῦ ποιήσαντος αὐτό, Οὗτος δὲν εἶχε νόησιν;

Οἱ δὲ πλανώμενοι κατὰ τὸ πνεῦμα θέλουσιν ἐλθεῖ εἰς σύνεσιν, καὶ οἱ γογγύζοντες θέλουσι μάθει διδασκαλίαν.

ὅτι οὗτος εἶναι λαὸς ἀπειθής, ψευδεῖς υἱοί, υἱοὶ μή θέλοντες νὰ ἀκούσωσι τὸν νόμον τοῦ Κυρίου·

οἵτινες λέγουσι πρὸς τοὺς βλέποντας, Μή βλέπετε· καὶ πρὸς τοὺς προφήτας, Μή προφητεύετε εἰς ἡμᾶς τὰ ὀρθά, λαλεῖτε πρὸς ἡμᾶς κολακευτικά, προφητεύετε ἀπατηλά· ἀποσύρθητε ἀπὸ τῆς ὁδοῦ, ἐκκλίνατε ἀπὸ τῆς τρίβου, σηκώσατε ἀπ᾿ ἔμπροσθεν ἡμῶν τὸν Ἃγιον τοῦ Ἰσραήλ. Ὅθεν οὕτω λέγει Ἃγιος τοῦ Ἰσραήλ· Ἐπειδή καταφρονεῖτε τὸν λόγον τοῦτον καὶ ἐλπίζετε ἐπὶ τὴν ἀπάτην καὶ πονηρίαν καὶ ἐπιστηρίζεσθε ἐπὶ ταῦτα· διὰ τοῦτο ἀνομία αὕτη θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς ὡς χάλασμα ἑτοιμόρροπον, ὡς κοιλία εἰς ὑψηλὸν τοῖχον, τοῦ ὁποίου συντριμμὸς ἔρχεται ἐξαίφνης ἐν μιᾷ στιγμῇ.

ὁ ματαιόνων τὰ σημεῖα τῶν ψευδολόγων καὶ καθιστῶν παράφρονας τοὺς μάντεις· ἀνατρέπων τοὺς σοφοὺς καὶ μωραίνων τὴν ἐπιστήμην αὐτῶν·

Οἱ δὲ φύλακες αὐτοῦ εἶναι τυφλοί· πάντες χωρὶς νοήσεως· πάντες κύνες ἄλαλοι, μή δυνάμενοι νὰ ὑλακτήσωσι· κοιμώμενοι, κοιτόμενοι, ἀγαπῶντες νυσταγμόν· ναί, κύνες ἀδηφάγοι, οἵτινες δὲν γνωρίζουσι χορτασμόν· καὶ ποιμένες, οἵτινες δὲν γνωρίζουσι σύνεσιν· πάντες εἶναι ἐστραμμένοι πρὸς τὴν ὁδὸν αὑτῶν, ἕκαστος εἰς τὸ μέρος αὑτοῦ, διὰ τὸ κέρδος αὑτῶν.

Κατὰ τίνος ἐντρυφᾶτε; κατὰ τίνος ἐπλατύνατε τὸ στόμα, ἐξετείνατε τὴν γλῶσσαν; δὲν εἶσθε τέκνα ἀνομίας, σπέρμα ψεύδους,

διότι οἶκος Ἰσραήλ καὶ οἶκος Ἰούδα ἐφέρθησαν πολλὰ ἀπίστως πρὸς ἐμέ, λέγει Κύριος. Ἠρνήθησαν τὸν Κύριον καὶ εἶπον, Δὲν εἶναι αὐτός, καὶ δὲν θέλει ἐλθεῖ κακὸν ἐφ᾿ ἡμᾶς, οὐδὲ θέλομεν ἰδεῖ μάχαιραν πεῖναν· καὶ οἱ προφῆται εἶναι ἄνεμος καὶ λόγος δὲν ὑπάρχει ἐν αὐτοῖς· εἰς αὐτοὺς θέλει γείνει οὕτω.

Ἔκπληξις καὶ φρίκη ἔγειναν ἐν τῇ γῇ. Οἱ προφῆται προφητεύουσι ψευδῶς καὶ οἱ ἱερεῖς δεσπόζουσι διὰ μέσου αὐτῶν· καὶ λαὸς μου ἀγαπᾷ οὕτω· καὶ τὶ θέλετε κάμει εἰς τὸ μετὰ ταῦτα;

Διότι ἀπὸ μικροῦ αὐτῶν ἕως μεγάλου αὐτῶν πᾶς τις ἐδόθη εἰς τὴν πλεονεξίαν· καὶ ἀπὸ προφήτου ἕως ἱερέως πᾶς τις πράττει ψεῦδος. Καὶ ἱάτρευσαν τὸ σύντριμμα τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου ἐπιπολαίως, λέγοντες, Εἰρήνη, εἰρήνη· καὶ δὲν ὑπάρχει εἰρήνη.

Καὶ θέλουσιν ἀπατᾶ ἕκαστος τὸν πλησίον αὑτοῦ καὶ δὲν θέλουσι λαλεῖ τὴν ἀλήθειαν· ἐδίδαξαν τὴν γλῶσσαν αὑτῶν νὰ λαλῇ ψεύδη, ἀποκάμνουσι πράττοντες ἀνομίαν. Ἡ κατοικία σου εἶναι ἐν μέσῳ δολιότητος· ἐν τῇ δολιότητι ἀρνοῦνται νὰ μὲ γνωρίσωσι, λέγει Κύριος.

Ἡ γλῶσσα αὐτῶν εἶναι βέλος ἐξακοντιζόμενον· λαλεῖ δόλια· ἕκαστος λαλεῖ εἰρηνικὰ διὰ τοῦ στόματος αὑτοῦ πρὸς τὸν πλησίον αὑτοῦ, πλήν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ στήνει ἐνέδραν κατ᾿ αὐτοῦ.

Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Ψευδῆ προφητεύουσιν οἱ προφῆται ἐν τῷ ὀνόματί μου· ἐγὼ δὲν ἀπέστειλα αὐτοὺς οὐδὲ προσέταξα εἰς αὐτοὺς οὐδὲ ἐλάλησα πρὸς αὐτούς· αὐτοὶ προφητεύουσιν εἰς ἐσᾶς ὄρασιν ψευδῆ καὶ μαντείαν καὶ ματαιότητα καὶ τὴν δολιότητα τῆς καρδίας αὑτῶν. Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος περὶ τῶν προφητῶν τῶν προφητευόντων ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐνῷ ἐγὼ δὲν ἀπέστειλα, αὐτοὺς ἀλλ᾿ αὐτοὶ λέγουσι, Μάχαιρα καὶ πεῖνα δὲν θέλει εἶσθαι ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ· ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἐν πείνῃ θέλουσι συντελεσθῆ οἱ προφῆται ἐκεῖνοι.

Οὕτω λέγει Κύριος· Ἐπικατάρατος ἄνθρωπος, ὅστις ἐλπίζει ἐπὶ ἄνθρωπον καὶ κάμνει σάρκα βραχίονα αὑτοῦ καὶ τοῦ ὁποίου καρδία ἀπομακρύνεται ἀπὸ τοῦ Κυρίου.

Ἡ καρδία εἶναι ἀπατηλή ὑπὲρ πάντα καὶ σφόδρα διεφθαρμένη· τίς δύναται νὰ γνωρίσῃ αὐτήν; Ἐγὼ Κύριος ἐξετάζω τὴν καρδίαν, δοκιμάζω τοὺς νεφρούς, διὰ νὰ δώσω εἰς ἕκαστον κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ, κατὰ τὸν καρπὸν τῶν ἔργων αὐτοῦ.

Ἕνεκεν τῶν προφητῶν καρδία μου συντρίβεται ἐντὸς μου· σαλεύονται πάντα τὰ ὀστᾶ μου· εἶμαι ὡς ἄνθρωπος μεθύων καὶ ὡς ἄνθρωπος συνεχόμενος ὑπὸ οἴνου, ἐξ αἰτίας τοῦ Κυρίου καὶ ἐξ αἰτίας τῶν λόγων τῆς ἁγιότητος αὐτοῦ.

Διότι καὶ προφήτης καὶ ἱερεὺς ἐμολύνθησαν· ναί, ἐν τῷ οἴκῳ μου εὕρηκα τὰς ἀσεβείας αὐτῶν, λέγει Κύριος. Διὰ τοῦτο ὁδὸς αὐτῶν θέλει εἶσθαι εἰς αὐτοὺς ὡς ὀλίσθημα ἐν τῷ σκότει· θέλουσιν θηθῆ καὶ πέσει ἐν αὐτῇ· διότι θέλω φέρει κακὸν ἐπ᾿ αὐτοὺς ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῆς ἐπισκέψεως αὐτῶν, λέγει Κύριος.

ἀλλ᾿ ἐν τοῖς προφήταις τῆς Ἱερουσαλήμ εἶδον φρίκην· μοιχεύουσι καὶ περιπατοῦσιν ἐν ψεύδει καὶ ἐνισχύουσι τὰς χεῖρας τῶν κακούργων, ὥστε οὐδεὶς ἐπιστρέφει ἀπὸ τῆς κακίας αὑτοῦ· πάντες οὗτοι εἶναι εἰς ἐμὲ ὡς Σόδομα καὶ οἱ κάτοικοι αὐτῆς ὡς Γόμορρα. Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων κατὰ τῶν προφητῶν· Ἰδού, ἐγὼ θέλω ψωμίσει αὐτοὺς ἀψίνθιον καὶ θέλω ποτίσει αὐτοὺς ὕδωρ χολῆς· διότι ἐκ τῶν προφητῶν τῆς Ἱερουσαλήμ ἐξῆλθεν μολυσμὸς εἰς ἅπαντα τὸν τόπον.

Οὕτω λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων· Μή ἀκούετε τοὺς λόγους τῶν προφητῶν τῶν προφητευόντων εἰς ἐσᾶς· οὗτοι σᾶς κάμνουσι ματαίους· λαλοῦσιν ὀράσεις ἀπὸ τῆς καρδίας αὑτῶν, οὐχὶ ἀπὸ στόματος Κυρίου. Λέγουσι πάντοτε πρὸς τοὺς καταφρονοῦντάς με, Κύριος εἶπεν, Εἰρήνη θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς· καὶ λέγουσι πρὸς πάντα περιπατοῦντα κατὰ τὰς ὀρέξεις τῆς καρδίας αὑτοῦ, Δὲν θέλει ἐλθεῖ κακὸν ἐφ᾿ ὑμᾶς·

Ὁ θυμὸς τοῦ Κυρίου δὲν θέλει ἀποστρέψει ἑωσοῦ ἐκτελέσῃ καὶ ἑωσοῦ κάμῃ τοὺς στοχασμοὺς τῆς καρδίας αὑτοῦ· ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις θέλετε νοήσει τοῦτο ἐντελῶς. Δὲν ἀπέστειλα τοὺς προφήτας τούτους καὶ αὐτοὶ ἔτρεξαν· δὲν ἐλάλησα πρὸς αὐτοὺς καὶ αὐτοὶ προεφήτευσαν·

Ἤκουσα τί λέγουσιν οἱ προφῆται, οἱ προφητεύοντες ἐν τῷ ὀνόματί μου ψεῦδος, λέγοντες, Εἶδον ἐνύπνιον, εἶδον ἐνύπνιον. Ἕως πότε θέλει εἶσθαι τοῦτο ἐν τῇ καρδίᾳ τῶν προφητῶν τῶν προφητευόντων ψεῦδος; ναί, προφητεύουσι τὰς ἀπάτας τῆς καρδίας αὑτῶν· οἵτινες στοχάζονται νὰ κάμωσι τὸν λαὸν μου νὰ λησμονήσῃ τὸ ὄνομά μου, διὰ τῶν ἐνυπνίων αὐτῶν τὰ ὁποῖα διηγοῦνται ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὑτοῦ, καθὼς ἐλησμόνησαν οἱ πατέρες αὐτῶν τὸ ὄνομά μου διὰ τὸν Βάαλ. Ὁ προφήτης εἰς τὸν ὁποῖον εἶναι ἐνύπνιον, ἄς διηγηθῇ τὸ ἐνύπνιον· καὶ ἐκεῖνος, εἰς τὸν ὁποῖον εἶναι λόγος μου, ἄς λαλήσῃ τὸν λόγον μου ἐν ἀληθείᾳ. Τί εἶναι τὸ ἄχυρον πρὸς τὸν σῖτον; λέγει Κύριος. Δὲν εἶναι λόγος μου ὡς πῦρ; λέγει Κύριος· καὶ ὡς σφύρα κατασυντρίβουσα τὸν βράχον;

Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον τῶν προφητῶν, λέγει Κύριος, οἵτινες κινοῦσι τὰς γλώσσας αὑτῶν καὶ λέγουσιν, Αὐτὸς λέγει. Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον τῶν προφητευόντων ἐνύπνια ψευδῆ, λέγει Κύριος, οἵτινες διηγοῦνται αὐτὰ καὶ πλανῶσι τὸν λαὸν μου μὲ τὰ ψεύδη αὑτῶν καὶ μὲ τὴν ἀφροσύνην αὑτῶν· ἐνῷ ἐγὼ δὲν ἀπέστειλα αὐτοὺς οὐδὲ προσέταξα αὐτούς· διὰ τοῦτο οὐδόλως θέλουσιν φελήσει τὸν λαὸν τοῦτον, λέγει Κύριος.

Τὸν δὲ προφήτην καὶ τὸν ἱερέα καὶ τὸν λαόν, ὅστις εἴπῃ, Τὸ φορτίον τοῦ Κυρίου, ἐγὼ βεβαίως θέλω παιδεύσει τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ. Οὕτω θέλετε εἰπεῖ, ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὑτοῦ καὶ ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ· Τί ἀπεκρίθη Κύριος; καί, Τί ἐλάλησεν Κύριος; Καὶ φορτίον Κυρίου δὲν θέλετε ἀναφέρει πλέον· ἐπειδή τὸ φορτίον θέλει εἶσθαι εἰς ἕκαστον λόγος αὐτοῦ· διότι διεστρέψατε τοὺς λόγους τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων, τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.

Ἀλλ᾿ ἐπειδή λέγετε, Τὸ φορτίον τοῦ Κυρίου, διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος· Ἐπειδή λέγετε τὸν λόγον τοῦτον, Τὸ φορτίον τοῦ Κυρίου, ἐγὼ δὲ ἀπέστειλα πρὸς ἐσᾶς, λέγων, δὲν θέλετε λέγει, Τὸ φορτίον τοῦ Κυρίου· διὰ τοῦτο, Iδού, ἐγὼ θέλω σᾶς λησμονήσει παντελῶς καὶ θέλω ἀπορρίψει ὑμᾶς καὶ τὴν πόλιν τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς ὑμᾶς καὶ εἰς τοὺς πατέρας ὑμῶν, ἀπὸ προσώπου μου· καὶ θέλω φέρει ἐφ᾿ ὑμᾶς ὄνειδος αἰώνιον, καὶ καταισχύνην αἰώνιον, ἥτις δὲν θέλει λησμονηθῆ.

Καὶ σεῖς, μή ἀκούετε τοὺς προφήτας σας μήτε τοὺς μάντεις σας μήτε τοὺς ἐνυπνιαστὰς σας μήτε τοὺς οἰωνοσκόπους σας μήτε τοὺς μάγους σας, οἵτινες λαλοῦσι πρὸς ἐσᾶς, λέγοντες, Δὲν θέλετε δουλεύσει εἰς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος· διότι αὐτοὶ προφητεύουσι ψεῦδος πρὸς ἐσᾶς, διὰ νὰ σᾶς ἀπομακρύνωσιν ἀπὸ τῆς γῆς σας, καὶ διὰ νὰ σᾶς διώξω καὶ νὰ ἀπολεσθῆτε.

Διὰ τοῦτο, μή ἀκούετε τοὺς λόγους τῶν προφητῶν, οἵτινες λαλοῦσι πρὸς ἐσᾶς, λέγοντες· Δὲν θέλετε δουλεύσει εἰς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος· διότι αὐτοὶ προφητεύουσιν εἰς ἐσᾶς ψεῦδος. Διότι ἐγὼ δὲν ἀπέστειλα αὐτούς, λέγει Κύριος, καὶ αὐτοὶ προφητεύουσι ψευδῶς ἐν τῷ ὀνόματί μου· διὰ νὰ σᾶς διώξω καὶ νὰ ἀπολεσθῆτε, σεῖς καὶ οἱ προφῆται οἱ προφητεύοντες πρὸς ἐσᾶς. Ἐλάλησα καὶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς καὶ πρὸς πάντα τοῦτον τὸν λαὸν λέγων, Οὕτω λέγει Κύριος· Μή ἀκούετε τοὺς λόγους τῶν προφητῶν σας, οἵτινες προφητεύουσι πρὸς ἐσᾶς, λέγοντες, Ἰδού, τὰ σκεύη τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου θέλουσιν ἐπανακομισθῆ ἐντὸς ὀλίγου ἀπὸ τῆς Βαβυλῶνος· διότι αὐτοὶ προφητεύουσι ψεῦδος πρὸς ἐσᾶς.

Διότι οὕτω λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων, Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἄς μή ἀπατῶσιν ὑμᾶς οἱ προφῆται ὑμῶν οἱ ἐν μέσῳ ὑμῶν καὶ οἱ μάντεις ὑμῶν, καὶ μή ἀκούετε τὰ ἐνύπνια ὑμῶν τὰ ὁποῖα ὑμεῖς ὀνειρεύεσθε· διότι προφητεύουσι ψευδῶς πρὸς ὑμᾶς ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου· ἐγὼ δὲν ἀπέστειλα αὐτούς, λέγει Κύριος.

Ὁ λαὸς μου ἔγεινε πρόβατα ἀπολωλότα· οἱ ποιμένες αὐτῶν παρέτρεψαν αὐτούς, περιεπλάνησαν αὐτοὺς εἰς τὰ ὄρη· ὑπῆγαν ἀπὸ ὄρους εἰς βουνόν, ἐλησμόνησαν τὴν μάνδραν αὑτῶν.

Ὅταν λέγω πρὸς τὸν ἄνομον, Ἐξάπαντος θέλεις θανατωθῆ, καὶ σὺ δὲν νουθετήσῃς αὐτὸν καὶ δὲν λαλήσῃς διὰ νὰ ἀποτρέψῃς τὸν ἄνομον ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς ἀνόμου, ὥστε νὰ σώσῃς τὴν ζωήν αὐτοῦ, ἐκεῖνος μὲν ἄνομος θέλει ἀποθάνει ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὑτοῦ· πλήν ἐκ τῆς χειρὸς σου θέλω ζητήσει τὸ αἷμα αὐτοῦ. Ἀλλ᾿ ἐὰν σὺ μὲν νουθετήσῃς τὸν ἄνομον, αὐτὸς ὅμως δὲν ἐπιστρέφῃ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὑτοῦ καὶ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὑτοῦ τῆς ἀνόμου, ἐκεῖνος μὲν θέλει ἀποθάνει ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὑτοῦ, σὺ δὲ ἠλευθέρωσας τὴν ψυχήν σου. Πάλιν, ἐὰν δίκαιος ἐκτραπῇ ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης αὑτοῦ καὶ πράξῃ ἀνομίαν, καὶ ἐγὼ θέσω πρόσκομμα ἔμπροσθεν αὐτοῦ· ἐκεῖνος θέλει ἀποθάνει· ἐπειδή δὲν ἔδωκας εἰς αὐτὸν νουθεσίαν θέλει ἀποθάνει ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ αὑτοῦ, καὶ δικαιοσύνη αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἔκαμε, δὲν θέλει μνημονευθῆ· πλήν ἐκ τῆς χειρὸς σου θέλω ζητήσει τὸ αἷμα αὐτοῦ. Ἐὰν ὅμως σὺ νουθετήσῃς τὸν δίκαιον διὰ νὰ μή ἁμαρτήσῃ καὶ αὐτὸς δὲν ἁμαρτήσῃ, δίκαιος θέλει βεβαίως ζήσει, διότι ἐνουθετήθη· καὶ σὺ ἠλευθέρωσας τὴν ψυχήν σου.

διότι δὲν θέλει εἶσθαι πλέον οὐδεμία ὄρασις ψευδής οὐδὲ μάντευμα κολακευτικὸν ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ.

Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων, Υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ τοὺς προφήτας τοῦ Ἰσραήλ τοὺς προφητεύοντας καὶ εἰπὲ πρὸς τοὺς προφητεύοντας ἐξ ἰδίας αὑτῶν καρδίας, Ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου. Οὕτω λέγει Κύριος Θεός· Οὐαὶ εἰς τοὺς προφήτας τοὺς μωρούς, τοὺς περιπατοῦντας ὀπίσω τοῦ πνεύματος αὑτῶν, καὶ δὲν εἶδον οὐδεμίαν ὄρασιν.

Ἰσραήλ, οἱ προφῆταί σου εἶναι ὡς αἱ ἀλώπεκες ἐν ταῖς ἐρήμοις. Δὲν ἀνέβητε εἰς τὰς χαλάστρας οὐδὲ ἀνεγείρατε τὰ περιφράγματα ὑπὲρ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ, διὰ νὰ σταθῇ ἐν τῇ μάχῃ τὴν ἡμέραν τοῦ Κυρίου. Εἶδον ματαιότητας καὶ μαντείας ψευδεῖς, αἵτινες λέγουσιν, Κύριος λέγει· καὶ Κύριος δὲν ἀπέστειλεν αὐτούς· καὶ ἔκαμον τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἐλπίζωσιν ὅτι λόγος αὐτῶν ἤθελε πληρωθῆ. Δὲν εἴδετε ὀράσεις ματαίας καὶ ἐλαλήσατε μαντείας ψευδεῖς καὶ λέγετε, Κύριος εἶπεν, ἐνῷ ἐγὼ δὲν ἐλάλησα;

Ὅθεν οὕτω λέγει Κύριος Θεός· Ἐπειδή ἐλαλήσατε ματαιότητας καὶ εἴδετε ψεύδη, διὰ τοῦτο, ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σας, λέγει Κύριος Θεός.

Καὶ χεὶρ μου θέλει εἶσθαι ἐπὶ τοὺς προφήτας τοὺς βλέποντας ματαιότητας καὶ μαντεύοντας ψεύδη· δὲν θέλουσιν εἶσθαι ἐν τῇ βουλῇ τοῦ λαοῦ μου καὶ ἐν τῇ καταγραφῇ τοῦ οἴκου τοῦ Ἰσραήλ δὲν θέλουσι καταγραφῆ οὐδὲ θέλουσιν εἰσέλθει εἰς γῆν Ἰσραήλ, καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος Θεός. Ἐπειδή, ναί, ἐπειδή ἐπλάνησαν τὸν λαὸν μου, λέγοντες, Εἰρήνη· καὶ δὲν ὑπάρχει εἰρήνη· καὶ εἷς ἔκτιζε τοῖχον καὶ ἰδού, οἱ ἄλλοι περιήλειφον αὐτὸν μὲ πηλὸν ἀμάλακτον· εἰπὲ πρὸς τοὺς ἀλείφοντας μὲ πηλὸν ἀμάλακτον, ὅτι θέλει πέσει· θέλει γείνει βροχή κατακλύζουσα· καὶ σεῖς, λίθοι χαλάζης, θέλετε πέσει κατ᾿ αὐτοῦ καὶ ἄνεμος θυελλώδης θέλει σχίσει αὐτόν. Ἰδού, ὅταν τοῖχος πέσῃ, δὲν θέλουσιν εἰπεῖ πρὸς ἐσᾶς, Ποῦ εἶναι ἀλοιφή, μὲ τὴν ὁποίαν ἠλείψατε αὐτόν; Διὰ τοῦτο, οὕτω λέγει Κύριος Θεός· θέλω ἐξάπαντος σχίσει αὐτὸν ἐν τῇ ὀργῇ μου δι᾿ ἀνέμου θυελλώδους· καὶ ἐν τῷ θυμῷ μου θέλει γείνει βροχή κατακλύζουσα καὶ ἐν τῇ ὀργῇ μου λίθοι φοβερᾶς χαλάζης, διὰ νὰ καταστρέψωσιν αὐτόν. Καὶ θέλω ἀνατρέψει τὸν τοῖχον, τὸν ὁποῖον ἠλείψατε μὲ πηλὸν ἀμάλακτον καὶ θέλω κατεδαφίσει αὐτόν, καὶ θέλουσιν ἀνακαλυφθῆ τὰ θεμέλια αὐτοῦ, καὶ θέλει πέσει καὶ σεῖς θέλετε συναπολεσθῆ ἐν μέσῳ αὐτοῦ, καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος. Καὶ θέλω συντελέσει τὸν θυμὸν μου ἐπὶ τὸν τοῖχον καὶ ἐπὶ τοὺς ἀλείψαντας αὐτὸν μὲ πηλὸν ἀμάλακτον, καὶ θέλω εἰπεῖ πρὸς ἐσᾶς, τοῖχος δὲν ὑπάρχει οὐδὲ οἱ ἀλείψαντες αὐτόν, οἱ προφῆται τοῦ Ἰσραήλ, οἱ προφητεύοντες περὶ τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ βλέποντες ὀράματα εἰρήνης περὶ αὐτῆς, καὶ δὲν ὑπάρχει εἰρήνη, λέγει Κύριος Θεός.

Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, στήριξον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὰς θυγατέρας τοῦ λαοῦ σου, τὰς προφητευούσας ἐξ ἰδίας αὑτῶν καρδίας· καὶ προφήτευσον κατ᾿ αὐτῶν,

Διότι μὲ τὰ ψεύδη ἐθλίψατε τὴν καρδίαν τοῦ δικαίου, τὸν ὁποῖον ἐγὼ δὲν ἐλύπησα· καὶ ἐνισχύσατε τὰς χεῖρας τοῦ κακούργου, ὥστε νὰ μή ἐπιστρέψῃ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὑτοῦ τῆς πονηρᾶς, διὰ νὰ σώσω τὴν ζωήν αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο δὲν θέλετε ἰδεῖ πλέον ματαιότητα καὶ δὲν θέλετε μαντεύσει μαντείας· καὶ θέλω ἐλευθερώσει τὸν λαὸν μου ἐκ τῆς χειρὸς σας· καὶ θέλετε γνωρίσει ἔτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος.

Καὶ οἱ προφῆται αὐτῆς περιήλειφον αὐτοὺς μὲ πηλὸν ἀμάλακτον, βλέποντες ὀράσεις ματαίας καὶ μαντεύοντες πρὸς αὐτοὺς ψεύδη, λέγοντες, Οὕτω λέγει Κύριος Θεός· ἐνῷ Κύριος δὲν ἐλάλησεν.

διὰ τοῦτο, οὕτω λέγει Κύριος Θεός· Ἐπειδή ἔκαμες τὴν καρδίαν σου ὡς καρδίαν Θεοῦ, ἰδού, διὰ τοῦτο θέλω φέρει ἐναντίον σου ξένους, τοὺς τρομερωτέρους τῶν ἐθνῶν· καὶ θέλουσιν ἐκσπάσει τὰ ξίφη αὑτῶν κατὰ τοῦ κάλλους τῆς σοφίας σου καὶ θέλουσι μολύνει τὴν λαμπρότητά σου.

καὶ αὐτός, ἰδὼν τὴν ῥομφαίαν ἐπερχομένην ἐπὶ τὴν γῆν, σαλπίσῃ ἐν σάλπιγγι καὶ σημάνῃ εἰς τὸν λαόν, τότε ὅστις ἀκούσῃ τὴν φωνήν τῆς σάλπιγγος καὶ δὲν φυλαχθῇ, ἐὰν ῥομφαία ἐλθοῦσα καταλάβῃ αὐτόν, τὸ αἷμα αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ. Ἤκουσε τὴν φωνήν τῆς σάλπιγγος καὶ δὲν ἐφυλάχθη· τὸ αἷμα αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ἐπ᾿ αὐτόν. Ὅστις ὅμως φυλαχθῇ, θέλει διασώσει τὴν ζωήν αὑτοῦ. Ἀλλ᾿ ἐὰν φύλαξ, ἰδὼν τὴν ῥομφαίαν ἐπερχομένην, δὲν σαλπίσῃ ἐν τῇ σάλπιγγι καὶ λαὸς δὲν φυλαχθῇ, δὲ ῥομφαία ἐλθοῦσα καταλάβῃ τινὰ ἐξ αὐτῶν, οὗτος μὲν κατελήφθη διὰ τὴν ἀνομίαν αὑτοῦ, πλήν τὸ αἷμα αὐτοῦ θέλω ἐκζητήσει ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ φύλακος.

Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ἐγὼ σὲ ἔθεσα φύλακα ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰσραήλ· ἄκουσον λοιπὸν λόγον ἐκ τοῦ στόματός μου καὶ νουθέτησον αὐτοὺς παρ᾿ ἐμοῦ· Ὅταν λέγω εἰς τὸν ἄνομον, Ἄνομε, θέλεις ἐξάπαντος θανατωθῆ· καὶ σὺ δὲν λαλήσῃς διὰ νὰ ἀποτρέψῃς τὸν ἄνομον ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, ἐκεῖνος μὲν ἄνομος θέλει ἀποθάνει ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὑτοῦ, πλήν ἐκ τῆς χειρὸς σου θέλω ἐκζητήσει τὸ αἷμα αὐτοῦ. Ἀλλ᾿ ἐὰν σὺ ἀποτρέπῃς τὸν ἄνομον ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ διὰ νὰ ἐπιστρέψῃ ἀπ᾿ αὐτῆς, καὶ δὲν ἐπιστρέψῃ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὑτοῦ, ἐκεῖνος μὲν θέλει ἀποθάνει ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὑτοῦ, σὺ δὲ ἠλευθέρωσας τὴν ψυχήν σου.

Καὶ ὅταν λέγω πρὸς τὸν ἀσεβῆ, Ἐξάπαντος θέλεις ἀποθάνει, δὲ ἐπιστρέψας ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας αὑτοῦ πράξῃ κρίσιν καὶ δικαιοσύνην, ἀποδώσῃ τὸ ἐνέχυρον ἀσεβής, ἐπιστρέψῃ τὸ ἡρπαγμένον, περιπατῇ ἐν τοῖς διατάγμασι τῆς ζωῆς μή πράττων ἀδικίαν, θέλει ἐξάπαντος ζήσει, δὲν θέλει ἀποθάνει·

Οἱ υἱοὶ ὅμως τοῦ λαοῦ σου λέγουσιν, ὁδὸς τοῦ Κυρίου δὲν εἶναι εὐθεία. Ἀλλὰ τούτων αὐτῶν ὁδὸς δὲν εἶναι εὐθεῖα. Ὅταν δίκαιος ἐπιστρέψῃ ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης αὑτοῦ καὶ πράξῃ ἀδικίαν, διὰ τοῦτο μάλιστα θέλει ἀποθάνει. Καὶ ὅταν ἄνομος ἐπιστρέψῃ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὑτοῦ καὶ πράξῃ κρίσιν καὶ δικαιοσύνην, αὐτὸς θέλει ζήσει διὰ τοῦτο. Σεῖς ὅμως λέγετε, ὁδὸς τοῦ Κυρίου δὲν εἶναι εὐθεῖα· οἶκος Ἰσραήλ, θέλω σᾶς κρίνει ἕκαστον κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ.

Υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ τοὺς ποιμένας τοῦ Ἰσραήλ· προφήτευσον καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος Θεὸς πρὸς τοὺς ποιμένας· Οὐαὶ εἰς τοὺς ποιμένας τοῦ Ἰσραήλ, οἵτινες βόσκουσιν ἑαυτούς· οἱ ποιμένες δὲν βόσκουσι τὰ ποίμνια; Σεῖς τρώγετε τὸ πάχος καὶ ἐνδύεσθε τὸ μαλλίον, σφάζετε τὰ παχέα· δὲν βόσκετε τὰ ποίμνια. Δὲν ἐνισχύσατε τὸ ἀσθενὲς καὶ δὲν ἰατρεύσατε τὸ κακῶς ἔχον καὶ δὲν ἐκάμετε ἐπίδεσμα εἰς τὸ συντετριμμένον καὶ δὲν ἐπανεφέρατε τὸ πεπλανημένον καὶ δὲν ἐζητήσατε τὸ ἀπολωλός· ἀλλὰ ἐν βίᾳ καὶ ἐν σκληρότητι ἐδεσπόζετε ἐπ᾿ αὐτά. Καὶ διεσκορπίσθησαν, ἐπειδή δὲν ὑπῆρχε ποιμήν, καὶ ἔγειναν κατάβρωμα εἰς πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ καὶ διεσκορπίσθησαν. Τὰ πρόβατά μου περιεπλανῶντο ἐπὶ πᾶν ὄρος καὶ ἐπὶ πάντα λόφον ὑψηλόν, καὶ ἐπὶ πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς ἦσαν διεσκορπισμένα τὰ πρόβατά μου, καὶ δὲν ὑπῆρχεν ἐρευνῶν οὐδὲ ζητῶν.

Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος Θεός, ἐξάπαντος, ἐπειδή τὰ πρόβατά μου ἔγειναν λάφυρον καὶ τὰ πρόβατά μου ἔγειναν κατάβρωμα πάντων τῶν θηρίων τοῦ ἀγροῦ δι᾿ ἔλλειψιν ποιμένος, καὶ δὲν ἐζήτησαν οἱ ποιμένες μου τὰ πρόβατά μου ἀλλ᾿ οἱ ποιμένες ἐβόσκησαν ἑαυτοὺς καὶ δὲν ἐβόσκησαν τὰ πρόβατά μου, διὰ τοῦτο, ἀκούσατε, ποιμένες, τὸν λόγον τοῦ Κυρίου· Οὕτω λέγει Κύριος Θεός· Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον τῶν ποιμένων, καὶ θέλω ἐκζητήσει τὰ πρόβατά μου ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν καὶ θέλω παύσει αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ νὰ ποιμαίνωσι τὰ πρόβατα· καὶ δὲν θέλουσι πλέον βόσκει ἑαυτοὺς οἱ ποιμένες, διότι θέλω ἐλευθερώσει ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν τὰ πρόβατά μου καὶ δὲν θέλουσιν εἶσθαι κατάβρωμα εἰς αὐτούς.

Καὶ περὶ ὑμῶν, ποίμνιόν μου, οὕτω λέγει Κύριος Θεός· Ἰδού, ἐγὼ θέλω κρίνει ἀναμέσον προβάτου καὶ προβάτου, ἀναμέσον κριῶν καὶ τράγων.

Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει πρὸς αὐτὰ Κύριος Θεός· Ἰδού, ἐγώ, ἐγὼ θέλω κρίνει ἀναμέσον προβάτου παχέος καὶ ἀναμέσον προβάτου ἰσχνοῦ. Ἐπειδή ἀπωθεῖτε μὲ πλευρὰ καὶ μὲ ὤμους καὶ κερατίζετε διὰ τῶν κεράτων σας πάντα τὰ ἀσθενῆ, ἑωσοῦ διεσκορπίσατε αὐτὰ εἰς τὰ ἔξω, διὰ τοῦτο θέλω σώσει τὰ πρόβατά μου καὶ δὲν θέλουσιν εἶσθαι πλέον λάφυρον· καὶ θέλω κρίνει ἀναμέσον προβάτου καὶ προβάτου.

Καὶ μὲ τὸ στόμα ὑμῶν ἐμεγαλορρημονήσατε κατ᾿ ἐμοῦ καὶ ἐπληθύνατε τοὺς λόγους ὑμῶν κατ᾿ ἐμοῦ· ἐγὼ ἤκουσα.

Ὁ λαὸς μου ἠφανίσθη δι᾿ ἔλλειψιν γνώσεως· ἐπειδή σὺ ἀπέρριψας τὴν γνῶσιν καὶ ἐγὼ ἀπέρριψα σὲ ἀπὸ τοῦ νὰ ἱερατεύῃς εἰς ἐμέ· ἐπειδή ἐλησμόνησας τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ σου, καὶ ἐγὼ θέλω λησμονήσει τὰ τέκνα σου.

Ὁ λαὸς μου ἐρωτᾷ τὰ ξύλα αὑτοῦ, καὶ ῥάβδος αὐτοῦ ἀποκρίνεται πρὸς αὐτόν· διότι τὸ πνεῦμα τῆς πορνείας ἐπλάνησεν αὐτοὺς καὶ ἐπόρνευσαν ἐκκλίνοντες ἀπὸ τοῦ Θεοῦ αὑτῶν.

Οὕτω λέγει Κύριος περὶ τῶν προφητῶν, οἵτινες πλανῶσι τὸν λαὸν μου, οἵτινες δαγκάνοντες διὰ τῶν ὀδόντων αὑτῶν φωνάζουσιν, Εἰρήνη· καὶ ἐὰν τις δὲν βάλλῃ τι εἰς τὸ στόμα αὐτῶν, κηρύττουσιν ἐναντίον αὐτοῦ πόλεμον. Διὰ τοῦτο νὺξ θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς ἀντὶ ὀράσεως καὶ σκότος εἰς ἐσᾶς ἀντὶ μαντείας· καὶ ἥλιος θέλει δύσει ἐπὶ τοὺς προφήτας καὶ ἡμέρα θέλει συσκοτάσει ἐπ᾿ αὐτούς. Τότε θέλουσι καταισχυνθῆ οἱ βλέποντες καὶ θέλουσιν ἐντραπῆ οἱ μάντεις· καὶ θέλουσι σκεπάσει τὰ χείλη αὑτῶν πάντες οὗτοι, διότι δὲν εἶναι ἀπόκρισις Θεοῦ.

Οἱ ἄρχοντες αὐτῆς κρίνουσι μὲ δῶρα καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῆς διδάσκουσιν ἐπὶ μισθῷ καὶ οἱ προφῆται αὐτῆς μαντεύουσιν ἐπὶ ἀργυρίῳ καὶ ἐπαναπαύονται ἐπὶ τὸν Κύριον, λέγοντες, Δὲν εἶναι Κύριος ἐν μέσῳ ἡμῶν; κακὸν δὲν θέλει ἐλθεῖ ἐφ᾿ ἡμᾶς.

Οὗτοι εἶναι οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους θέλετε κάμει· λαλεῖτε ἕκαστος τὴν ἀλήθειαν πρὸς τὸν πλησίον αὑτοῦ· ἀλήθειαν καὶ κρίσιν εἰρήνης κρίνετε ἐν ταῖς πύλαις σας. Καὶ μή βουλεύεσθε κακὸν ἐν ταῖς καρδίαις σας ἕκαστος κατὰ τοῦ πλησίον αὑτοῦ καὶ ὅρκον ψευδῆ μή ἀγαπᾶτε· διότι πάντα ταῦτα εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα μισῶ, λέγει Κύριος.

Διότι τὰ εἴδωλα ἐλάλησαν ματαιότητα καὶ οἱ μάντεις εἶδον ὀράσεις ψευδεῖς καὶ ἐλάλησαν ἐνύπνια μάταια· παρηγόρουν ματαίως· διὰ τοῦτο μετετοπίσθησαν ὡς ποίμνιον· ἐταράχθησαν, διότι δὲν ὑπῆρχε ποιμήν.

Οὐαὶ εἰς τὸν μάταιον ποιμένα, τὸν ἐγκαταλείποντα τὸ ποίμνιον· ῥομφαία θέλει ἐλθεῖ ἐπὶ τὸν βραχίονα αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὸν δεξιὸν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ· βραχίων αὐτοῦ θέλει ὁλοτελῶς ξηρανθῆ καὶ δεξιὸς ὀφθαλμὸς αὐτοῦ ὁλοκλήρως ἀμαυρωθῆ.

Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων, θέλω ἐξολοθρεύσει τὰ ὀνόματα τῶν εἰδώλων ἀπὸ τῆς γῆς καὶ δὲν θέλει πλέον εἶσθαι ἐνθύμησις αὐτῶν, καὶ ἔτι θέλω ἀφαιρέσει τοὺς προφήτας καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον ἀπὸ τῆς γῆς. Καὶ ἐὰν τις προφητεύῃ ἔτι, τότε πατήρ αὐτοῦ καὶ μήτηρ αὐτοῦ οἱ γεννήσαντες αὐτὸν θέλουσιν εἰπεῖ πρὸς αὐτόν, Δὲν θέλεις ζήσει· διότι ψεύδη λαλεῖς ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου. Καὶ πατήρ αὐτοῦ καὶ μήτηρ αὐτοῦ οἱ γεννήσαντες αὐτὸν θέλουσι διατραυματίσει αὐτόν, ὅταν προφητεύῃ. Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ οἱ προφῆται θέλουσι καταισχυνθῆ, ἕκαστος ἐκ τῆς ὀράσεως αὑτοῦ, ὅταν προφητεύῃ, καὶ δὲν θέλουσιν ἐνδύεσθαι ἔνδυμα τρίχινον διὰ νὰ ἀπατῶσι. Καὶ θέλει εἰπεῖ, Ἐγὼ δὲν εἶμαι προφήτης· εἶμαι ἄνθρωπος γεωργός· διότι ἄνθρωπος μὲ ἐμίσθωσεν ἐκ νεότητός μου.

Ἐπειδή τὰ χείλη τοῦ ἱερέως θέλουσι φυλάττει γνῶσιν, καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ θέλουσι ζητήσει νόμον· διότι αὐτὸς εἶναι ἄγγελος τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων. Ἀλλὰ σεῖς ἐξεκλίνατε ἀπὸ τῆς ὁδοῦ· ἐκάμετε πολλοὺς νὰ προσκόπτωσιν εἰς τὸν νόμον· διεφθείρατε τὴν διαθήκην τοῦ Λευΐ, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων. Διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ σᾶς κατέστησα καταφρονητοὺς καὶ ἐξουδενωμένους εἰς πάντα τὸν λαόν, καθότι δὲν ἐφυλάξατε τὰς ὁδοὺς μου ἀλλ᾿ ἦσθε προσωπολῆπται εἰς τὸν νόμον.

Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, διότι αὐτῶν εἶναι βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Μακάριοι εἶσθε, ὅταν σᾶς ὀνειδίσωσι καὶ διώξωσι καὶ εἴπωσιν ἐναντίον σας πάντα κακὸν λόγον ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ. Χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, διότι μισθὸς σας εἶναι πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς· ἐπειδή οὕτως ἐδίωξαν τοὺς προφήτας τοὺς πρὸ ὑμῶν.

Μή νομίσητε ὅτι ἦλθον νὰ καταλύσω τὸν νόμον τοὺς προφήτας· δὲν ἦλθον νὰ καταλύσω, ἀλλὰ νὰ ἐκπληρώσω. Διότι ἀληθῶς σᾶς λέγω, ἕως ἄν παρέλθῃ οὐρανὸς καὶ γῆ, ἰῶτα ἕν μία κεραία δὲν θέλει παρέλθει ἀπὸ τοῦ νόμου, ἑωσοῦ ἐκπληρωθῶσι πάντα. Ὅστις λοιπὸν ἀθετήσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος θέλει ὀνομασθῆ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὅστις δὲ ἐκτελέσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας θέλει ὀνομασθῆ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.

Καὶ διὰ τί βλέπεις τὸ ξυλάριον τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ δοκὸν τὴν ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σου δὲν παρατηρεῖς; Ἤ πῶς θέλεις εἰπεῖ πρὸς τὸν ἀδελφὸν σου, Ἄφες νὰ ἐκβάλω τὸ ξυλάριον ἀπὸ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, ἐνῷ δοκὸς εἶναι ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σου; Ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ τότε θέλεις ἰδεῖ καθαρῶς διὰ νὰ ἐκβάλῃς τὸ ξυλάριον ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου. Μή δώσητε τὸ ἅγιον εἰς τοὺς κύνας μηδὲ ῥίψητε τοὺς μαργαρίτας σας ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς μὲ τοὺς πόδας αὑτῶν καὶ στραφέντες σᾶς διασχίσωσιν.

Εἰσέλθετε διὰ τῆς στενῆς πύλης· διότι πλατεῖα εἶναι πύλη καὶ εὐρύχωρος ὁδὸς φέρουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν, καὶ πολλοὶ εἶναι οἱ εἰσερχόμενοι δι᾿ αὐτῆς. Ἐπειδή στενή εἶναι πύλη καὶ τεθλιμμένη ὁδὸς φέρουσα εἰς τὴν ζωήν, καὶ ὀλίγοι εἶναι οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν.

Προσέχετε δὲ ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες ἔρχονται πρὸς ἐσᾶς μὲ ἐνδύματα προβάτων, ἔσωθεν ὅμως εἶναι λύκοι ἅρπαγες.

Πᾶν δένδρον μή κάμνον καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται. Ἄρα ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν θέλετε γνωρίσει αὐτούς.

Δὲν θέλει εἰσέλθει εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν πᾶς λέγων πρὸς ἐμέ, Κύριε, Κύριε, ἀλλ᾿ πράττων τὸ θέλημα τοῦ Πατρὸς μου τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Πολλοὶ θέλουσιν εἰπεῖ πρὸς ἐμὲ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, Κύριε, Κύριε, δὲν προεφητεύσαμεν ἐν τῷ ὀνόματί σου, καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ἐξεβάλομεν δαιμόνια, καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ἐκάμομεν θαύματα πολλά; Καὶ τότε θέλω ὁμολογήσει πρὸς αὐτοὺς ὅτι ποτὲ δὲν σᾶς ἐγνώρισα· φεύγετε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν.

καὶ ὅστις εἴπῃ λόγον κατὰ τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, θέλει συγχωρηθῆ εἰς αὐτόν· ὅστις ὅμως εἴπῃ κατὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου, δὲν θέλει συγχωρηθῆ εἰς αὐτὸν οὔτε ἐν τούτῳ τῷ αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι.

Διὰ τοῦτο λαλῶ πρὸς αὐτοὺς διὰ παραβολῶν, διότι βλέποντες δὲν βλέπουσι καὶ ἀκούοντες δὲν ἀκούουσιν οὐδὲ νοοῦσι. Καὶ ἐκπληροῦται ἐπ᾿ αὐτῶν προφητεία τοῦ Ἡσαΐου λέγουσα· Μὲ τὴν ἀκοήν θέλετε ἀκούσει καὶ δὲν θέλετε ἐννοήσει, καὶ βλέποντες θέλετε ἰδεῖ καὶ δὲν θέλετε καταλάβει·

Σεῖς λοιπὸν ἀκούσατε τὴν παραβολήν τοῦ σπείροντος. Παντὸς ἀκούοντος τὸν λόγον τῆς βασιλείας καὶ μή νοοῦντος, ἔρχεται πονηρὸς καὶ ἁρπάζει τὸ ἐσπαρμένον ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ· οὗτος εἶναι σπαρθεὶς παρὰ τὴν ὁδόν. Ὁ δὲ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπαρθείς, οὗτος εἶναι ἀκούων τὸν λόγον καὶ εὐθὺς μετὰ χαρᾶς δεχόμενος αὐτόν· δὲν ἔχει ὅμως ῥίζαν ἐν ἑαυτῷ, ἀλλ᾿ εἶναι πρόσκαιρος, ὅταν δὲ γείνῃ θλῖψις διωγμὸς διὰ τὸν λόγον, εὐθὺς σκανδαλίζεται. Ὁ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας σπαρθείς, οὗτος εἶναι ἀκούων τὸν λόγον, ἔπειτα μέριμνα τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ ἀπάτη τοῦ πλούτου συμπνίγει τὸν λόγον, καὶ γίνεται ἄκαρπος. Ὁ δὲ σπαρθεὶς ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλήν, οὗτος εἶναι ἀκούων τὸν λόγον καὶ νοῶν· ὅστις καὶ καρποφορεῖ καὶ κάμνει μὲν ἑκατόν, δὲ ἑξήκοντα, δὲ τριάκοντα.

Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε πρὸς αὐτούς· Διὰ τί καὶ σεῖς παραβαίνετε τὴν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν παράδοσίν σας;

Ὁ λαὸς οὗτος μὲ πλησιάζει μὲ τὸ στόμα αὑτῶν καὶ μὲ τὰ χείλη μὲ τιμᾷ, δὲ καρδία αὐτῶν μακρὰν ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ. Εἰς μάτην δὲ μὲ σέβονται, διδάσκοντες διδασκαλίας, ἐντάλματα ἀνθρώπων.

Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε· Πᾶσα φυτεία, τὴν ὁποίαν δὲν ἐφύτευσεν Πατήρ μου οὐράνιος, θέλει ἐκριζωθῆ. Ἀφήσατε αὐτούς· εἶναι ὁδηγοὶ τυφλοὶ τυφλῶν· τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθρον θέλουσι πέσει.

πῶς δὲν καταλαμβάνετε ὅτι περὶ ἄρτου δὲν σᾶς εἶπον νὰ προσέχητε ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων; Τότε ἐνόησαν, ὅτι δὲν εἶπε νὰ προσέχωσιν ἀπὸ τῆς ζύμης τοῦ ἄρτου, ἀλλ᾿ ἀπὸ τῆς διδαχῆς τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων.

Ἐκεῖνος δὲ στραφεὶς εἶπε πρὸς τὸν Πέτρον· Ὕπαγε ὀπίσω μου, Σατανᾶ· σκάνδαλόν μου εἶσαι· διότι δὲν φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων.

Ἐὰν δὲ ἁμαρτήσῃ εἰς σὲ ἀδελφὸς σου, ὕπαγε καὶ ἔλεγξον αὐτὸν μεταξὺ σοῦ καὶ αὐτοῦ μόνου· ἐὰν σοῦ ἀκούσῃ, ἐκέρδησας τὸν ἀδελφὸν σου· ἐὰν ὅμως δὲν ἀκούσῃ, παράλαβε μετὰ σοῦ ἔτι ἕνα δύο, διὰ νὰ βεβαιωθῇ πᾶς λόγος ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων τριῶν. Καὶ ἐὰν παρακούσῃ αὐτῶν, εἰπὲ τοῦτο πρὸς τὴν ἐκκλησίαν· ἀλλ᾿ ἐὰν καὶ τῆς ἐκκλησίας παρακούσῃ, ἄς εἶναι εἰς σὲ ὡς ἐθνικὸς καὶ τελώνης.

Γνωρίσας δὲ Ἰησοῦς τὴν πονηρίαν αὐτῶν, εἶπε· Τί μὲ πειράζετε, ὑποκριταί;

Τότε Ἰησοῦς ἐλάλησε πρὸς τοὺς ὄχλους καὶ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὑτοῦ, λέγων· Ἐπὶ τῆς καθέδρας τοῦ Μωϋσέως ἐκάθησαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι. Πάντα λοιπὸν ὅσα ἄν εἴπωσι πρὸς ἐσᾶς νὰ φυλάττητε, φυλάττετε καὶ πράττετε, κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μή πράττετε· ἐπειδή λέγουσι καὶ δὲν πράττουσι. Διότι δένουσι φορτία βαρέα καὶ δυσβάστακτα καὶ ἐπιθέτουσιν ἐπὶ τοὺς ὤμους τῶν ἀνθρώπων, δὲν θέλουσιν ὅμως οὐδὲ διὰ τοῦ δακτύλου αὑτῶν νὰ κινήσωσιν αὐτά. Πράττουσι δὲ πάντα τὰ ἔργα αὑτῶν διὰ νὰ βλέπωνται ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων. Καὶ πλατύνουσι τὰ φυλακτήρια αὑτῶν καὶ μεγαλύνουσι τὰ κράσπεδα τῶν ἱματίων αὑτῶν,

καὶ ἀγαπῶσι τὸν πρῶτον τόπον ἐν τοῖς δείπνοις καὶ τὰς πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ νὰ ὀνομάζωνται ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων Ῥαββί, Ῥαββί· σεῖς ὅμως μή ὀνομασθῆτε Ῥαββί· διότι εἷς εἶναι καθηγητής σας, Χριστός· πάντες δὲ σεῖς ἀδελφοὶ εἶσθε. Καὶ πατέρα σας μή ὀνομάσητε ἐπὶ τῆς γῆς· διότι εἷς εἶναι Πατήρ σας, ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Μηδὲ ὀνομασθῆτε καθηγηταί· διότι εἷς εἶναι καθηγητής σας, Χριστός. Ὁ δὲ μεγαλήτερος ἀπὸ σᾶς θέλει εἶσθαι ὑπηρέτης σας. Ὅστις δὲ ὑψώσῃ ἑαυτὸν θέλει ταπεινωθῆ, καὶ ὅστις ταπεινώσῃ ἑαυτὸν θέλει ὑψωθῆ.

Ἀλλ᾿ οὐαὶ εἰς ἐσᾶς, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί, διότι κατατρώγετε τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν καὶ τοῦτο ἐπὶ προφάσει ὅτι κάμνετε μακρὰς προσευχάς· διὰ τοῦτο θέλετε λάβει μεγαλητέραν καταδίκην. Οὐαὶ εἰς ἐσᾶς, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί, διότι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ἐπειδή σεῖς δὲν εἰσέρχεσθε οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίνετε νὰ εἰσέλθωσιν. Οὐαὶ εἰς ἐσᾶς, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί, διότι περιέρχεσθε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν διὰ νὰ κάμητε ἕνα προσήλυτον, καὶ ὅταν γείνῃ, κάμνετε αὐτὸν υἱὸν τῆς γεέννης διπλότερον ὑμῶν.

Οὐαὶ εἰς ἐσᾶς, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί, διότι ἀποδεκατίζετε τὸ ἠδύοσμον καὶ τὸ ἄνηθον καὶ τὸ κύμινον, καὶ ἀφήκατε τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου, τὴν κρίσιν καὶ τὸν ἔλεον καὶ τὴν πίστιν· ταῦτα ἔπρεπε νὰ πράττητε καὶ ἐκεῖνα νὰ μή ἀφίνητε. Ὁδηγοὶ τυφλοί, οἵτινες διυλίζετε τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνετε. Οὐαὶ εἰς ἐσᾶς, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί, διότι καθαρίζετε τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τοῦ πινακίου, ἔσωθεν ὅμως γέμουσιν ἐξ ἁρπαγῆς καὶ ἀκρασίας. Φαρισαῖε τυφλέ, καθάρισον πρῶτον τὸ ἐντὸς τοῦ ποτηρίου καὶ τοῦ πινακίου, διὰ νὰ γείνῃ καὶ τὸ ἐκτὸς αὐτῶν καθαρόν. Οὐαὶ εἰς ἐσᾶς, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, διότι ὁμοιάζετε μὲ τάφους ἀσβεστωμένους, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν ὅμως γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας. Οὕτω καὶ σεῖς ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε εἰς τοὺς ἀνθρώπους δίκαιοι, ἔσωθεν ὅμως εἶσθε πλήρεις ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας.

Οὐαὶ εἰς ἐσᾶς, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί· διότι οἰκοδομεῖτε τοὺς τάφους τῶν προφητῶν καὶ στολίζετε τὰ μνημεῖα τῶν δικαίων, καὶ λέγετε· Ἐὰν ἤμεθα ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ἡμῶν, δὲν ἠθέλομεν εἶσθαι συγκοινωνοὶ αὐτῶν ἐν τῷ αἵματι τῶν προφητῶν. Ὥστε μαρτυρεῖτε εἰς ἑαυτοὺς ὅτι εἶσθε υἱοὶ τῶν φονευσάντων τοὺς προφήτας. Ἀναπληρώσατε καὶ σεῖς τὸ μέτρον τῶν πατέρων σας. Οφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν· πῶς θέλετε φύγει ἀπὸ τῆς καταδίκης τῆς γεέννης; Διὰ τοῦτο ἰδού, ἐγὼ ἀποστέλλω πρὸς ἐσᾶς προφήτας καὶ σοφοὺς καὶ γραμματεῖς, καὶ ἐξ αὐτῶν θέλετε θανατώσει καὶ σταυρώσει, καὶ ἐξ αὐτῶν θέλετε μαστιγώσει ἐν ταῖς συναγωγαῖς σας καὶ διώξει ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν, διὰ νὰ ἔλθῃ ἐφ᾿ ὑμᾶς πᾶν αἷμα δίκαιον ἐκχυνόμενον ἐπὶ τῆς γῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος Ἄβελ τοῦ δικαίου ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου, τὸν ὁποῖον ἐφονεύσατε μεταξὺ τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου.

Καὶ ἀποκριθεὶς Ἰησοῦς, εἶπε πρὸς αὐτούς· Βλέπετε μή σᾶς πλανήσῃ τις. Διότι πολλοὶ θέλουσιν ἐλθεῖ ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, λέγοντες, Ἐγὼ εἶμαι Χριστός, καὶ πολλοὺς θέλουσι πλανήσει.

Καὶ τότε θέλουσι σκανδαλισθῆ πολλοὶ καὶ θέλουσι παραδώσει ἀλλήλους καὶ θέλουσι μισήσει ἀλλήλους. Καὶ πολλοὶ ψευδοπροφῆται θέλουσιν ἐγερθῆ καὶ πλανήσει πολλούς, καὶ ἐπειδή θέλει πληθυνθῆ ἀνομία, ἀγάπη τῶν πολλῶν θέλει ψυχρανθῆ.

διότι θέλουσιν ἐγερθῆ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται καὶ θέλουσι δείξει σημεῖα μεγάλα καὶ τέρατα, ὥστε νὰ πλανήσωσιν, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς. Ἰδού, προεῖπα πρὸς ὑμᾶς.

Ὁ οὐρανὸς καὶ γῆ θέλουσι παρέλθει, οἱ δὲ λόγοι μου δὲν θέλουσι παρέλθει.

Καὶ προσελθὼν Ἰησοῦς, ἐλάλησε πρὸς αὐτούς, λέγων· Ἐδόθη εἰς ἐμὲ πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς. Πορευθέντες λοιπὸν μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αὐτοὺς νὰ φυλάττωσι πάντα ὅσα παρήγγειλα εἰς ἐσᾶς· καὶ ἰδού, ἐγὼ εἶμαι μεθ᾿ ὑμῶν πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. Ἀμήν.

Ὁ σπείρων τὸν λόγον σπείρει. Οἱ δὲ παρὰ τὴν ὁδὸν εἶναι οὗτοι, εἰς τοὺς ὁποίους σπείρεται λόγος, καὶ ὅταν ἀκούσωσιν, εὐθὺς ἔρχεται Σατανᾶς, καὶ ἀφαιρεῖ τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένον ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν. Καὶ ὁμοίως οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι εἶναι οὗτοι, οἵτινες ὅταν ἀκούσωσι τὸν λόγον, εὐθὺς μετὰ χαρᾶς δέχονται αὐτόν, δὲν ἔχουσιν ὅμως ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς, ἀλλ᾿ εἶναι πρόσκαιροι· ἔπειτα ὅταν γείνῃ θλῖψις διωγμὸς διὰ τὸν λόγον, εὐθὺς σκανδαλίζονται. Καὶ οἱ εἰς τὰς ἀκάνθας σπειρόμενοι εἶναι οὗτοι, οἵτινες ἀκούουσι τὸν λόγον, καὶ αἱ μέριμναι τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ ἀπάτη τοῦ πλούτου καὶ αἱ ἐπιθυμίαι τῶν ἄλλων πραγμάτων εἰσερχόμεναι συμπνίγουσι τὸν λόγον, καὶ γίνεται ἄκαρπος. Καὶ οἱ εἰς τὴν γῆν τὴν καλήν σπαρέντες εἶναι οὗτοι, οἵτινες ἀκούουσι τὸν λόγον καὶ παραδέχονται καὶ καρποφοροῦσιν ἕν τριάκοντα καὶ ἕν ἑξήκοντα καὶ ἕν ἑκατόν.

Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε πρὸς αὐτούς· ὅτι καλῶς προεφήτευσεν Ἡσαΐας περὶ ὑμῶν τῶν ὑποκριτῶν, ὡς εἶναι γεγραμμένον· Οὗτος λαὸς διὰ τῶν χειλέων μὲ τιμᾷ, δὲ καρδία αὐτῶν μακρὰν ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ. Εἰς μάτην δὲ μὲ σέβονται, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων.

Διότι ἀφήσαντες τὴν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ, κρατεῖτε τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, πλύματα ξεστῶν καὶ ποτηρίων, καὶ ἄλλα παρόμοια τοιαῦτα πολλὰ κάμνετε. Καὶ ἔλεγε πρὸς αὐτούς· Καλῶς ἀθετεῖτε τὴν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ φυλάττητε τὴν παράδοσίν σας.

Διότι θέλουσιν ἐγερθῆ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται καὶ θέλουσι δείξει σημεῖα καὶ τέρατα, διὰ νὰ ἀποπλανῶσιν, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς. Σεῖς ὅμως προσέχετε· ἰδού, σᾶς προεῖπον πάντα.

Ὁ οὐρανὸς καὶ γῆ θέλουσι παρέλθει, οἱ δὲ λόγοι μου δὲν θέλουσι παρέλθει.

Καὶ ἀπεκρίθη Ἰησοῦς πρὸς αὐτόν, λέγων· εἶναι γεγραμμένον ὅτι μὲ ἄρτον μόνον δὲν θέλει ζήσει ἄνθρωπος, ἀλλὰ μὲ πάντα λόγον Θεοῦ.

Οὐαὶ εἰς ἐσᾶς, ὅταν πάντες οἱ ἄνθρωποι σᾶς εὐφημήσωσι· διότι οὕτως ἔπραττον εἰς τοὺς ψευδοπροφήτας οἱ πατέρες αὐτῶν.

Εἶπε δὲ παραβολήν πρὸς αὐτούς, Μήπως δύναται τυφλὸς νὰ ὁδηγῇ τυφλόν; δὲν θέλουσι πέσει ἁμφότεροι εἰς βόθρον; Δὲν εἶναι μαθητής ἀνώτερος τοῦ διδασκάλου αὑτοῦ· πᾶς δὲ τετελειοποιημένος θέλει εἶσθαι ὡς διδάσκαλος αὑτοῦ.

Αὕτη δὲ εἶναι παραβολή· σπόρος εἶναι λόγος τοῦ Θεοῦ· οἱ δὲ σπειρόμενοι παρὰ τὴν ὁδὸν εἶναι οἱ ἀκούοντες, ἔπειτα ἔρχεται διάβολος καὶ ἀφαιρεῖ τὸν λόγον ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν, διὰ νὰ μή πιστεύσωσι καὶ σωθῶσιν. Οἱ δὲ ἐπὶ τῆς πέτρας εἶναι ἐκεῖνοι οἵτινες, ὅταν ἀκούσωσι, μετὰ χαρᾶς δέχονται τὸν λόγον, καὶ οὗτοι ῥίζαν δὲν ἔχουσιν, οἵτινες πρὸς καιρὸν πιστεύουσι καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀποστατοῦσι. Τὸ δὲ πεσὸν εἰς τὰς ἀκάνθας, οὗτοι εἶναι ἐκεῖνοι οἵτινες ἤκουσαν, καὶ ὑπὸ μεριμνῶν καὶ πλούτου καὶ ἠδονῶν τοῦ βίου ὑπάγουσι καὶ συμπνίγονται καὶ δὲν τελεσφοροῦσι. Τὸ δὲ εἰς τὴν καλήν γῆν, οὗτοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἵτινες ἀκούσαντες τὸν λόγον, κρατοῦσιν ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ.

Διότι δὲν ὑπάρχει κρυπτόν, τὸ ὁποῖον δὲν θέλει γείνει φανερόν; οὐδὲ ἀπόκρυφον, τὸ ὁποῖον δὲν θέλει γείνει γνωστὸν καὶ ἐλθεῖ εἰς τὸ φανερόν. Προσέχετε λοιπὸν πῶς ἀκούετε· διότι ὅστις ἔχει, θέλει δοθῆ εἰς αὐτόν, καὶ ὅστις δὲν ἔχει, καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζει ὅτι ἔχει θέλει ἀφαιρεθῆ ἀπ᾿ αὐτοῦ.

Εὐκολώτερον δὲ εἶναι οὐρανὸς καὶ γῆ νὰ παρέλθωσι παρὰ μία κεραία τοῦ νόμου νὰ πέσῃ.

Ὁ δὲ εἶπε· Βλέπετε μή πλανηθῆτε· διότι πολλοὶ θέλουσιν ἐλθεῖ ἐν τῷ ὀνόματί μου, λέγοντες ὅτι Ἐγὼ εἶμαι καὶ καιρὸς ἐπλησίασε. Μή ὑπάγητε λοιπὸν ὀπίσω αὐτῶν.

Ὁ οὐρανὸς καὶ γῆ θέλουσι παρέλθει, οἱ δὲ λόγοι μου δὲν θέλουσι παρέλθει.

Αὐτὸς δὲ Ἰησοῦς δὲν ἐνεπιστεύετο εἰς αὐτούς, διότι ἐγνώριζε πάντας, καὶ διότι δὲν εἶχε χρείαν διὰ νὰ μαρτυρήσῃ τις περὶ τοῦ ἀνθρώπου· ἐπειδή αὐτὸς ἐγνώριζε τί ἦτο ἐντὸς τοῦ ἀνθρώπου.

Ὅστις πιστεύει εἰς αὐτὸν δὲν κρίνεται, ὅστις ὅμως δὲν πιστεύει εἶναι ἤδη κεκριμένος, διότι δὲν ἐπίστευσεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Καὶ αὕτη εἶναι κρίσις, ὅτι τὸ φῶς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον, καὶ οἱ ἄνθρωποι ἠγάπησαν τὸ σκότος μᾶλλον παρὰ τὸ φῶς· διότι ἦσαν πονηρὰ τὰ ἔργα αὐτῶν. Ἐπειδή πᾶς, ὅστις πράττει φαῦλα, μισεῖ τὸ φῶς καὶ δὲν ἔρχεται εἰς τὸ φῶς, διὰ νὰ μή ἐλεγχθῶσι τὰ ἔργα αὐτοῦ·

Πλήν ἔρχεται ὥρα, καὶ ἤδη εἶναι, ὅτε οἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶ θέλουσι προσκυνήσει τὸν Πατέρα ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ· διότι Πατήρ τοιούτους ζητεῖ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν. Ὁ Θεὸς εἶναι Πνεῦμα, καὶ οἱ προσκυνοῦντες αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ πρέπει νὰ προσκυνῶσι.

Ἀπεκρίθη πρὸς αὐτοὺς Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· ἰδική μου διδαχή δὲν εἶναι ἐμοῦ, ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με. Ἐὰν τις θέλῃ νὰ κάμῃ τὸ θέλημα αὐτοῦ, θέλει γνωρίσει περὶ τῆς διδαχῆς, ἄν ἦναι ἐκ τοῦ Θεοῦ ἄν ἐγὼ λαλῶ ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ.

Ὁ Μωϋσῆς δὲν σᾶς ἔδωκε τὸν νόμον; καὶ οὐδεὶς ἀπὸ σᾶς ἐκπληροῖ τὸν νόμον. Διὰ τί ζητεῖτε νὰ μὲ θανατώσητε; Ἀπεκρίθη ὄχλος καὶ εἶπε· Δαιμόνιον ἔχεις· τίς ζητεῖ νὰ σὲ θανατώσῃ;

Μή κρίνετε κατ᾿ ὄψιν, ἀλλὰ τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνατε.

Πάλιν λοιπὸν Ἰησοῦς ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς λέγων· Ἐγὼ εἶμαι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὅστις ἀκολουθεῖ ἐμὲ δὲν θέλει περιπατήσει εἰς τὸ σκότος, ἀλλὰ θέλει ἔχει τὸ φῶς τῆς ζωῆς.

Ἔλεγε λοιπὸν Ἰησοῦς πρὸς τοὺς Ἰουδαίους τοὺς πιστεύσαντας εἰς αὐτόν· Ἐὰν σεῖς μείνητε ἐν τῷ λόγῳ τῷ ἐμῷ, εἶσθε ἀληθῶς μαθηταὶ μου, καὶ θέλετε γνωρίσει τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἀλήθεια θέλει σᾶς ἐλευθερώσει.

Διὰ τί δὲν γνωρίζετε τὴν λαλιὰν μου; διότι δὲν δύνασθε νὰ ἀκούητε τὸν λόγον μου. Σεῖς εἶσθε ἐκ πατρὸς τοῦ διαβόλου καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς σας θέλετε νὰ πράττητε. Ἐκεῖνος ἦτο ἀπ᾿ ἀρχῆς ἀνθρωποκτόνος καὶ δὲν μένει ἐν τῇ ἀληθείᾳ, διότι ἀλήθεια δὲν ὑπάρχει ἐν αὐτῷ· ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ, διότι εἶναι ψεύστης καὶ πατήρ αὐτοῦ τοῦ ψεύδους.

Ὅστις εἶναι ἐκ τοῦ Θεοῦ, τοὺς λόγους τοῦ Θεοῦ ἀκούει· διὰ τοῦτο σεῖς δὲν ἀκούετε, διότι ἐκ τοῦ Θεοῦ δὲν εἶσθε.

Καὶ εἶπεν Ἰησοῦς· Ἐγὼ διὰ κρίσιν ἦλθον εἰς τὸν κόσμον τοῦτον, διὰ νὰ βλέπωσιν οἱ μή βλέποντες καὶ νὰ γείνωσι τυφλοὶ οἱ βλέποντες. Καὶ ἤκουσαν ταῦτα ὅσοι ἐκ τῶν Φαρισαίων ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν· Μήπως καὶ ἡμεῖς εἴμεθα τυφλοί; Εἶπε πρὸς αὐτοὺς Ἰησοῦς· Ἐὰν ἦσθε τυφλοί, δὲν ἠθέλετε ἔχει ἁμαρτίαν· τώρα ὅμως λέγετε ὅτι βλέπομεν· ἁμαρτία σας λοιπὸν μένει.

Ἀληθῶς, ἀληθῶς σᾶς λέγω, ὅστις δὲν εἰσέρχεται διὰ τῆς θύρας εἰς τὴν αὐλήν τῶν προβάτων, ἀλλὰ ἀναβαίνει ἀλλαχόθεν, ἐκεῖνος εἶναι κλέπτης καὶ ληστής· ὅστις ὅμως εἰσέρχεται διὰ τῆς θύρας, εἶναι ποιμήν τῶν προβάτων. Εἰς τοῦτον θυρωρὸς ἀνοίγει, καὶ τὰ πρόβατα τὴν φωνήν αὐτοῦ ἀκούουσι, καὶ τὰ ἑαυτοῦ πρόβατα κράζει κατ᾿ ὄνομα καὶ ἐξάγει αὐτά. Καὶ ὅταν ἐκβάλῃ τὰ ἑαυτοῦ πρόβατα, ὑπάγει ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ τὰ πρόβατα ἀκολουθοῦσιν αὐτόν, διότι γνωρίζουσι τὴν φωνήν αὐτοῦ. Ξένον ὅμως δὲν θέλουσιν ἀκολουθήσει, ἀλλὰ θέλουσι φύγει ἀπ᾿ αὐτοῦ, διότι δὲν γνωρίζουσι τὴν φωνήν τῶν ξένων.

ὁ δὲ μισθωτὸς καὶ μή ὤν ποιμήν, τοῦ ὁποίου δὲν εἶναι τὰ πρόβατα ἰδικὰ του, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀφίνει τὰ πρόβατα καὶ φεύγει· καὶ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα. Ὁ δὲ μισθωτὸς φεύγει, διότι εἶναι μισθωτὸς καὶ δὲν μέλει αὐτὸν περὶ τῶν προβάτων.

Ἀλλ᾿ ἐνῷ ἔκαμε τόσα θαύματα ἔμπροσθεν αὐτῶν, δὲν ἐπίστευον εἰς αὐτόν· διὰ νὰ πληρωθῇ λόγος τοῦ προφήτου Ἡσαΐου, τὸν ὁποῖον εἶπε· Κύριε, τίς ἐπίστευσεν εἰς τὸ κήρυγμα ἡμῶν; καὶ βραχίων τοῦ Κυρίου εἰς τίνα ἀπεκαλύφθη; Διὰ τοῦτο δὲν ἠδύναντο νὰ πιστεύωσι διότι πάλιν εἶπεν Ἡσαΐας· Ἐτύφλωσε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν καὶ ἐσκλήρυνε τὴν καρδίαν αὐτῶν, διὰ νὰ μή ἴδωσι μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ νοήσωσι μὲ τὴν καρδίαν καὶ ἐπιστρέψωσι, καὶ ἰατρεύσω αὐτούς.

Ὁ ἀθετῶν ἐμὲ καὶ μή δεχόμενος τοὺς λόγους μου, ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν· λόγος, τὸν ὁποῖον ἐλάλησα, ἐκεῖνος θέλει κρίνει αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ·

Λέγει πρὸς αὐτὸν Ἰησοῦς· Ἐγὼ εἶμαι ὁδὸς καὶ ἀλήθεια καὶ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν Πατέρα, εἰμή δι᾿ ἐμοῦ.

Ἐὰν μὲ ἀγαπᾶτε, τὰς ἐντολὰς μου φυλάξατε.

τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, τὸ ὁποῖον κόσμος δὲν δύναται νὰ λάβῃ, διότι δὲν βλέπει αὐτὸ οὐδὲ γνωρίζει αὐτό· σεῖς ὅμως γνωρίζετε αὐτό, διότι μένει μεθ᾿ ὑμῶν καὶ ἐν ὑμῖν θέλει εἶσθαι.

ὁ δὲ Παράκλητος, τὸ Πνεῦμα τὸ Ἃγιον, τὸ ὁποῖον θέλει πέμψει Πατήρ ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖνος θέλει σᾶς διδάξει πάντα καὶ θέλει σᾶς ὑπενθυμίσει πάντα ὅσα εἶπον πρὸς ἐσᾶς.

Ὅταν ὅμως ἔλθῃ Παράκλητος, τὸν ὁποῖον ἐγὼ θέλω πέμψει πρὸς ἐσᾶς παρὰ τοῦ Πατρός, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, τὸ ὁποῖον ἐκπορεύεται παρὰ τοῦ Πατρός, ἐκεῖνος θέλει μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ.

Ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, θέλει σᾶς ὁδηγήσει εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν· διότι δὲν θέλει λαλήσει ἀφ᾿ ἑαυτοῦ, ἀλλ᾿ ὅσα ἄν ἀκούσῃ θέλει λαλήσει, καὶ θέλει σᾶς ἀναγγείλει τὰ μέλλοντα.

Ἁγίασον αὐτοὺς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου· λόγος ἰδικὸς σου εἶναι ἀλήθεια.

Εἶπε δὲ Πέτρος· Ἀνανία, διὰ τί ἐγέμισεν Σατανᾶς τὴν καρδίαν σου, ὥστε νὰ ψευσθῇς εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἃγιον καὶ νὰ κρατήσῃς ἀπὸ τῆς τιμῆς τοῦ ἀγροῦ; «Ο Σατανάς εγέμισε την καρδίαν του Ανανία χωρίς τη συνεργασία του Ανανία;» Ἐνῷ ἔμενε, δὲν ἦτο σοῦ; καὶ ἀφοῦ ἐπωλήθη, δὲν ἦτο ἐν τῇ ἐξουσίᾳ σου; διὰ τί ἔβαλες ἐν τῇ καρδίᾳ σου τὸ πρᾶγμα τοῦτο; δὲν ἐψεύσθης εἰς ἀνθρώπους, ἀλλ᾿ εἰς τὸν Θεόν.

Σκληροτράχηλοι καὶ ἀπερίτμητοι τὴν καρδίαν καὶ τὰ ὧτα, σεῖς πάντοτε ἀντιφέρεσθε κατὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου· καθὼς οἱ πατέρες σας, οὕτω καὶ σεῖς.

Προσέχετε λοιπὸν εἰς ἑαυτοὺς καὶ εἰς ὅλον τὸ ποίμνιον, εἰς τὸ ὁποῖον τὸ Πνεῦμα τὸ Ἃγιον σᾶς ἔθεσεν ἐπισκόπους, διὰ νὰ ποιμαίνητε τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ, τὴν ὁποίαν ἀπέκτησε διὰ τοῦ ἰδίου αὑτοῦ αἵματος.

Διότι ἐγὼ ἐξεύρω τοῦτο, ὅτι μετὰ τὴν ἀναχώρησίν μου θέλουσιν εἰσέλθει εἰς ἐσᾶς λύκοι βαρεῖς μή φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν θέλουσι σηκωθῆ ἄνθρωποι λαλοῦντες διεστραμμένα, διὰ νὰ ἀποσπῶσι τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὑτῶν. Διὰ τοῦτο ἀγρυπνεῖτε, ἐνθυμούμενοι ὅτι τρία ἔτη νύκτα καὶ ἡμέραν δὲν ἔπαυσα νουθετῶν μετὰ δακρύων ἕνα ἕκαστον.

διὰ νὰ ἀνοίξῃς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, ὥστε νὰ ἐπιστρέψωσιν ἀπὸ τοῦ σκότους εἰς τὸ φῶς καὶ ἀπὸ τῆς ἐξουσίας τοῦ Σατανᾶ πρὸς τὸν Θεόν, διὰ νὰ λάβωσιν ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ κληρονομίαν μεταξὺ τῶν ἡγιασμένων διὰ τῆς εἰς ἐμὲ πίστεως.

Διότι ὀργή Θεοῦ ἀποκαλύπτεται ἀπ᾿ οὐρανοῦ ἐπὶ πᾶσαν ἀσέβειαν καὶ ἀδικίαν ἀνθρώπων, οἵτινες κατακρατοῦσι τὴν ἀλήθειαν ἐν ἀδικίᾳ.

Ἐπειδή τὰ ἀόρατα αὐτοῦ βλέπονται φανερῶς ἀπὸ κτίσεως κόσμου νοούμενα διὰ τῶν ποιημάτων, τε ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης, ὥστε αὐτοὶ εἶναι ἀναπολόγητοι. Διότι γνωρίσαντες τὸν Θεόν, δὲν ἐδόξασαν ὡς Θεὸν οὐδὲ εὐχαρίστησαν, ἀλλ᾿ ἐματαιώθησαν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὑτῶν, καὶ ἐσκοτίσθη ἀσύνετος αὐτῶν καρδία·

λέγοντες ὅτι εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν,

Οἵτινες μετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ εἰς τὸ ψεῦδος, καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τὴν κτίσιν μᾶλλον παρὰ τὸν κτίσαντα, ὅστις εἶναι εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.

Διότι δὲν εἶναι δίκαιοι παρὰ τῷ Θεῷ οἱ ἀκροαταὶ τοῦ νόμου, ἀλλ᾿ οἱ ἐκτελεσταὶ τοῦ νόμου θέλουσι δικαιωθῆ.

Μή γένοιτο. Ἀλλ᾿ ἔστω Θεὸς ἀληθής, πᾶς δὲ ἄνθρωπος ψεύστης, καθὼς εἶναι γεγραμμένον· Διὰ νὰ δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου καὶ νὰ νικήσῃς, ὅταν κρίνησαι.

δὲν ὑπάρχει τις ἔχων σύνεσιν· δὲν ὑπάρχει τις ἐκζητῶν τὸν Θεόν. Πάντες ἐξέκλιναν, ὁμοῦ ἐξηχρειώθησαν· δὲν ὑπάρχει πράττων ἀγαθόν, δὲν ὑπάρχει οὐδὲ εἷς. Τάφος ἀνεῴγμένος εἶναι λάρυγξ αὐτῶν, μὲ τὰς γλώσσας αὑτῶν ἐλάλουν δόλια· φαρμάκιον ἀσπίδων εἶναι ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν·

Ὥστε μὲν νόμος εἶναι ἅγιος, καὶ ἐντολή ἁγία καὶ δικαία καὶ ἀγαθή.

Ἀλήθειαν λέγω ἐν Χριστῷ, δὲν ψεύδομαι, ἔχων συμμαρτυροῦσαν μὲ ἐμὲ τὴν συνείδησίν μου ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ,

διότι μαρτυρῶ περὶ αὐτῶν ὅτι ἔχουσι ζῆλον Θεοῦ, ἀλλ᾿ οὐχὶ κατ᾿ ἐπίγνωσιν. Ἐπειδή μή γνωρίζοντες τὴν δικαιοσύνην τοῦ Θεοῦ, καὶ ζητοῦντες νὰ συστήσωσι τὴν ἰδίαν αὑτῶν δικαιοσύνην, δὲν ὑπετάχθησαν εἰς τὴν δικαιοσύνην τοῦ Θεοῦ. Ἐπειδή τὸ τέλος τοῦ νόμου εἶναι Χριστὸς πρὸς δικαιοσύνην εἰς πάντα τὸν πιστεύοντα.

Ἄρα πίστις εἶναι ἐξ ἀκοῆς, δὲ ἀκοή διὰ τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ.

καθὼς εἶναι γεγραμμένον· Ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς Θεὸς πνεῦμα νυσταγμοῦ, ὀφθαλμοὺς διὰ νὰ μή βλέπωσι καὶ ὦτα διὰ νὰ μή ἀκούωσιν, ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας.

Τὸν δὲ ἀσθενοῦντα κατὰ τὴν πίστιν προσδέχεσθε, οὐχὶ εἰς φιλονεικίας διαλογισμῶν.

Σᾶς παρακαλῶ δέ, ἀδελφοί, νὰ προσέχητε τοὺς ποιοῦντας τὰς διχοστασίας καὶ τὰ σκάνδαλα ἐναντίον τῆς διδαχῆς, τὴν ὁποίαν σεῖς ἐμάθετε, καὶ ἀπομακρύνεσθε ἀπ᾿ αὐτῶν. Διότι οἱ τοιοῦτοι δὲν δουλεύουσι τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ἀλλὰ τὴν ἑαυτῶν κοιλίαν, καὶ διὰ λόγων καλῶν καὶ κολακευτικῶν ἐξαπατῶσι τὰς καρδίας τῶν ἀκάκων·

Διότι ἐπειδή ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ κόσμος δὲν ἐγνώρισε τὸν Θεὸν διὰ τῆς σοφίας, ηὐδόκησεν Θεὸς διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος νὰ σώσῃ τοὺς πιστεύοντας. Ἐπειδή καὶ οἱ Ἰουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσι καὶ οἱ Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν, ἡμεῖς δὲ κηρύττομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, εἰς μὲν τοὺς Ἰουδαίους σκάνδαλον, εἰς δὲ τοὺς Ἕλληνας μωρίαν, εἰς αὐτοὺς ὅμως τοὺς προσκεκλημένους, Ἰουδαίους τε καὶ Ἕλληνας, Χριστὸν Θεοῦ δύναμιν καὶ Θεοῦ σοφίαν διότι τὸ μωρὸν τοῦ Θεοῦ εἶναι σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων, καὶ τὸ ἀσθενὲς τοῦ Θεοῦ εἶναι ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων.

Καὶ ἐγώ, ἀδελφοί, ὅτε ἦλθον πρὸς ἐσᾶς, ἦλθον οὐχὶ μὲ ὑπεροχήν λόγου σοφίας κηρύττων εἰς ἐσᾶς τὴν μαρτυρίαν τοῦ Θεοῦ. Διότι ἀπεφάσισα νὰ μή ἐξεύρω μεταξὺ σας ἄλλο τι εἰμή Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον. Καὶ ἐγὼ ἦλθον πρὸς ἐσᾶς μὲ ἀσθένειαν καὶ μὲ φόβον καὶ μὲ τρόμον πολύν, καὶ λόγος μου καὶ τὸ κήρυγμά μου δὲν ἐγίνοντο μὲ καταπειστικοὺς λόγους ἀνθρωπίνης σοφίας, ἀλλὰ μὲ ἀπόδειξιν Πνεύματος καὶ δυνάμεως, διὰ νὰ ἦναι πίστις σας οὐχὶ διὰ τῆς σοφίας τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ.

Λαλοῦμεν δὲ σοφίαν μεταξὺ τῶν τελείων, σοφίαν ὅμως οὐχὶ τοῦ αἰῶνος τούτου, οὐδὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου, τῶν φθειρομένων ἀλλὰ λαλοῦμεν σοφίαν Θεοῦ μυστηριώδη, τὴν ἀποκεκρυμμένην, τὴν ὁποίαν προώρισεν Θεὸς πρὸ τῶν αἰώνων εἰς δόξαν ἡμῶν, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου ἐγνώρισε διότι ἄν ἤθελον γνωρίσει, δὲν ἤθελον σταυρώσει τὸν Κύριον τῆς δόξης

Διότι τίς τῶν ἀνθρώπων γινώσκει τὰ τοῦ ἀνθρώπου, εἰμή τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ; Οὕτω καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ οὐδεὶς γινώσκει εἰμή τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ. Ἀλλ᾿ ἡμεῖς δὲν ἐλάβομεν τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου, ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τὸ ἐκ τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ γνωρίσωμεν τὰ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ χαρισθέντα εἰς ἡμᾶς. Τὰ ὁποῖα καὶ λαλοῦμεν οὐχὶ μὲ διδακτοὺς λόγους ἀνθρωπίνης σοφίας, ἀλλὰ μὲ διδακτοὺς τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου, συγκρίνοντες τὰ πνευματικὰ πρὸς τὰ πνευματικά.

Ὁ φυσικὸς ὅμως ἄνθρωπος δὲν δέχεται τὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ διότι εἶναι μωρία εἰς αὐτόν, καὶ δὲν δύναται νὰ γνωρίσῃ αὐτά, διότι πνευματικῶς ἀνακρίνονται. Ὁ δὲ πνευματικὸς ἀνακρίνει μὲν πάντα, αὐτὸς δὲ ὑπ᾿ οὐδενὸς ἀνακρίνεται. Διότι τίς ἐγνώρισε τὸν νοῦν τοῦ Κυρίου, ὥστε νὰ διδάξῃ αὐτόν; ἡμεῖς ὅμως ἔχομεν νοῦν Χριστοῦ.

διότι θεμέλιον ἄλλο οὐδεὶς δύναται νὰ θέσῃ παρὰ τὸ τεθέν, τὸ ὁποῖον εἶναι Ἰησοῦς Χριστός.

Μηδεὶς ἄς μή ἐξαπατᾷ ἑαυτόν ἐὰν τις μεταξὺ σας νομίζῃ ὅτι εἶναι σοφὸς ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, ἄς γείνῃ μωρὸς διὰ νὰ γείνῃ σοφός. Διότι σοφία τοῦ κόσμου τούτου εἶναι μωρία παρὰ τῷ Θεῷ. Ἐπειδή εἶναι γεγραμμένον Ὅστις συλλαμβάνει τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν καὶ πάλιν Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν, ὅτι εἶναι μάταιοι.

Τίς λοιπὸν εἶναι μισθὸς μου; τὸ νὰ κάμω ἀδάπανον τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ διὰ τῆς κηρύξεώς μου, ὥστε νὰ μή κάμνω κατάχρησιν τῆς ἐξουσίας μου ἐν τῷ εὐαγγελίῳ.

Μηδὲ ἄς πειράζωμεν τὸν Χριστόν, καθὼς καὶ τινὲς αὐτῶν ἐπείρασαν καὶ ἀπωλέσθησαν ὑπὸ τῶν ὄφεων.

Ἐὰν τίς ὅμως φαίνηται ὅτι εἶναι φιλόνεικος, ἡμεῖς τοιαύτην συνήθειαν δὲν ἔχομεν, οὐδὲ αἱ ἐκκλησίαι τοῦ Θεοῦ.

Διότι πρῶτον μὲν ὅταν συνέρχησθε εἰς τὴν ἐκκλησίαν, ἀκούω ὅτι ὑπάρχουσι σχίσματα μεταξὺ σας, καὶ μέρος τι πιστεύω διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρχωσι καὶ αἰρέσεις μεταξὺ σας, διὰ νὰ γείνωσι φανεροὶ μεταξὺ σας οἱ δόκιμοι.

Ὥστε ὅστις τρώγῃ τὸν ἄρτον τοῦτον πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ Κυρίου ἀναξίως, ἔνοχος θέλει εἶσθαι τοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου. Ἄς δοκιμάζῃ δὲ ἑαυτὸν ἄνθρωπος, καὶ οὕτως ἄς τρώγῃ ἐκ τοῦ ἄρτου καὶ ἄς πίνῃ ἐκ τοῦ ποτηρίου διότι τρώγων καὶ πίνων ἀναξίως τρώγει καὶ πίνει κατάκρισιν εἰς ἑαυτόν, μή διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου. Διὰ τοῦτο ὑπάρχουσι μεταξὺ σας πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι, καὶ ἀποθνήσκουσιν ἱκανοί. Διότι ἐὰν διεκρίνομεν ἑαυτούς, δὲν ἤθέλομεν κρίνεσθαι ἀλλ᾿ ὅταν κρινώμεθα, παιδευόμεθα ὑπὸ τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ μή κατακριθῶμεν μετὰ τοῦ κόσμου.

πλήν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πέντε λόγους προτιμῶ νὰ λαλήσω διὰ τοῦ νοὸς μου, διὰ νὰ κατηχήσω καὶ ἄλλους, παρὰ μυρίους λόγους μὲ γλῶσσαν ἀγνώριστον. Ἀδελφοί, μή γίνεσθε παιδία κατὰ τὰς φρένας, ἀλλὰ γίνεσθε νήπια μὲν εἰς τὴν κακίαν, τέλειοι ὅμως εἰς τὰς φρένας. Ἐν τῷ νόμῳ εἶναι γεγραμμένον ὅτι δι᾿ ἑτερογλώσσων καὶ διὰ ξένων χειλέων θέλω λαλήσει πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ οὐδὲ οὕτω θέλουσι μὲ εἰσακούσει, λέγει Κύριος.

διότι Θεὸς δὲν εἶναι ἀκαταστασίας, ἀλλ᾿ εἰρήνης. Καθὼς ἐν πάσαις ταῖς ἐκκλησίαις τῶν ἁγίων. Αἱ γυναῖκές σας ἄς σιωπῶσιν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις διότι δὲν εἶναι συγκεχωρημένον εἰς αὐτὰς νὰ λαλῶσιν, ἀλλὰ νὰ ὑποτάσσωνται, καθὼς καὶ νόμος λέγει. Ἀλλ᾿ ἐὰν θέλωσι νὰ μάθωσί τι, ἄς ἐρωτῶσιν ἐν τῷ οἴκῳ τοὺς ἄνδρας αὑτῶν διότι αἰσχρὸν εἶναι εἰς γυναῖκας νὰ λαλῶσιν ἐν ἐκκλησίᾳ. Μήπως ἀπὸ σᾶς ἐξῆλθεν λόγος τοῦ Θεοῦ, εἰς σᾶς μόνους κατήντησεν; Ἐὰν τις νομίζῃ ὅτι εἶναι προφήτης πνευματικός, ἄς μάθῃ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα γράφω πρὸς ἐσᾶς, ὅτι εἶναι ἐντολαὶ τοῦ Κυρίου ἀλλ᾿ ἐὰν τις ἀγνοῇ, ἄς ἀγνοῇ.

Σᾶς φανερόνω δέ, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον ἐκήρυξα πρὸς ἐσᾶς, τὸ ὁποῖον καὶ παρελάβετε, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἵστασθε, διὰ τοῦ ὁποίου καὶ σώζεσθε, τίνι τρόπῳ σᾶς ἐκήρυξα αὐτό, ἄν φυλάττητε αὐτό, ἐκτὸς ἐὰν ἐπιστεύσατε ματαίως.

Μή πλανᾶσθε Φθείρουσι τὰ καλὰ ἤθη αἱ κακαὶ συναναστροφαί. Συνέλθετε εἰς ἑαυτοὺς κατὰ τὸ δίκαιον καὶ μή ἁμαρτάνετε διότι τινὲς ἔχουσιν ἀγνωσίαν Θεοῦ πρὸς ἐντροπήν σας λέγω τοῦτο.

διὰ νὰ μή ὑπερισχύσῃ καθ᾿ ἡμῶν Σατανᾶς· διότι δὲν ἀγνοοῦμεν τὰ διανοήματα αὐτοῦ.

Πλήν χάρις εἰς τὸν Θεόν, ὅστις πάντοτε κάμνει ἡμᾶς νὰ βριαμβεύωμεν διὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ φανερόνει ἐν παντὶ τόπῳ δι᾿ ἡμῶν τὴν ὀσμήν τῆς γνώσεως αὑτοῦ· διότι τοῦ Χριστοῦ εὐωδία εἴμεθα πρὸς τὸν Θεὸν εἰς τοὺς σωζομένους καὶ εἰς τοὺς ἀπολλυμένους· εἰς τούτους μὲν ὀσμή θανάτου διὰ θάνατον, εἰς ἐκείνους δὲ ὀσμή ζωῆς διὰ ζωήν. Καὶ πρὸς ταῦτα τίς εἶναι ἱκανός; Διότι ἡμεῖς καθὼς οἱ πολλοὶ δὲν καπηλεύομεν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ἀλλ᾿ ὡς ἀπὸ εἰλικρινείας, ἀλλ᾿ ὡς ἀπὸ Θεοῦ κατενώπιον τοῦ Θεοῦ λαλοῦμεν ἐν Χριστῷ.

ὅστις καὶ ἔκαμεν ἡμᾶς ἱκανοὺς νὰ ἤμεθα διάκονοι τῆς καινῆς διαθήκης, οὐχὶ τοῦ γράμματος, ἀλλὰ τοῦ πνεύματος· διότι τὸ γράμμα θανατόνει, τὸ δὲ πνεῦμα ζωοποιεῖ.

Ἀλλ᾿ ἐτυφλώθησαν αἱ διάνοιαι αὐτῶν. Διότι ἕως τῆς σήμερον τὸ αὐτὸ κάλυμμα μένει ἐν τῇ ἀναγνώσει τῆς παλαιᾶς διαθήκης, μή ἀνακαλυπτόμενον, ἐπειδή καταργεῖται διὰ τοῦ Χριστοῦ, ἀλλ᾿ ἕως σήμερον, ὅταν ἀναγινώσκηται Μωϋσῆς, κάλυμμα κεῖται ἐπὶ τῆς καρδίας αὐτῶν· ὅταν ὅμως ἐπιστρέψῃ πρὸς τὸν Κύριον, θέλει ἀφαιρεθῆ τὸ κάλυμμα.

ἀλλ᾿ ἀπηρνήθημεν τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης, μή περιπατοῦντες ἐν πανουργίᾳ μηδὲ δολόνοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ μὲ τὴν φανέρωσιν τῆς ἀληθείας συνιστῶντες ἑαυτοὺς πρὸς πᾶσαν συνείδησιν ἀνθρώπων ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Ἐὰν δὲ καὶ ἦναι τὸ εὐαγγέλιον ἡμῶν κεκαλυμμένον, εἰς τοὺς ἀπολλυμένους εἶναι κεκαλυμμένον, τῶν ὁποίων ἀπίστων ὄντων Θεὸς τοῦ κόσμου τούτου ἐτύφλωσε τὸν νοῦν, διὰ νὰ μή ἐπιλάμψῃ εἰς αὐτοὺς φωτισμὸς τοῦ εὐαγγελίου τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ, ὅστις εἶναι εἰκὼν τοῦ Θεοῦ.

διότι τὰ ὅπλα τοῦ πολέμου ἡμῶν δὲν εἶναι σαρκικά, ἀλλὰ δυνατὰ σὺν Θεῷ πρὸς καθαίρεσιν ὀχυρωμάτων· ἐπειδή καθαιροῦμεν λογισμοὺς καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον ἐναντίον τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ, καὶ αἰχμαλωτίζομεν πᾶν νόημα εἰς τὴν ὑπακοήν τοῦ Χριστοῦ, καὶ εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ ἐκδικήσωμεν πᾶσαν παρακοήν, ὅταν γείνῃ πλήρης ὑπακοή σας.

φοβοῦμαι ὅμως μήπως, καθὼς ὄφις ἐξηπάτησε τὴν Εὔαν διὰ τῆς πανουργίας αὑτοῦ, διαφθαρῇ οὕτως νοῦς σας, ἐκπεσὼν ἀπὸ τῆς ἁπλότητος τῆς εἰς τὸν Χριστόν. Διότι ἐὰν ἐρχόμενος κηρύττῃ πρὸς ἐσᾶς ἄλλον Ἰησοῦν, τὸν ὁποῖον ἡμεῖς δὲν ἐκηρύξαμεν, λαμβάνητε ἄλλο πνεῦμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἐλάβετε, ἄλλο εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον δὲν ἐδέχθητε, καλῶς ἠθέλετε ὑποφέρει αὐτόν.

Διότι οἱ τοιοῦτοι εἶναι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ. Καὶ οὐδὲν θαυμαστόν· διότι αὐτὸς Σατανᾶς μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός. Δὲν εἶναι λοιπὸν μέγα ἄν καὶ οἱ διάκονοι αὐτοῦ μετασχηματίζωνται εἰς διακόνους δικαιοσύνης, τῶν ὁποίων τὸ τέλος θέλει εἶσθαι κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν.

Ἑαυτοὺς ἐξετάζετε ἄν ἦσθε ἐν τῇ πίστει, ἑαυτοὺς δοκιμάζετε. δὲν γνωρίζετε ἑαυτοὺς ὅτι Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι ἐν ὑμῖν; ἐκτὸς ἐὰν ἦσθε ἀδόκιμοι κατὰ τι.

Θαυμάζω ὅτι τόσον ταχέως μεταφέρεσθε ἀπὸ ἐκείνου, ὅστις σᾶς ἐκάλεσε διὰ τῆς χάριτος τοῦ Χριστοῦ, εἰς ἄλλο εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἄλλο, ἀλλ᾿ ὑπάρχουσί τινες, οἱ ὁποῖοι σᾶς ταράττουσι καὶ θέλουσι νὰ μετατρέψωσι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ.

Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ σᾶς κηρύττῃ ἄλλο εὐαγγέλιον παρὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σᾶς ἐκηρύξαμεν, ἄς ἦναι ἀνάθεμα. Καθὼς προείπομεν, καὶ τώρα πάλιν λέγω· Ἐὰν τις σᾶς κηρύττῃ ἄλλο εὐαγγέλιον παρὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παρελάβετε, ἄς ἦναι ἀνάθεμα.

Διότι τώρα ἀνθρώπους πείθω τὸν Θεόν; ζητῶ νὰ ἀρέσκω εἰς ἀνθρώπους; διότι ἐὰν ἀκόμη ἤρεσκον εἰς ἀνθρώπους, δὲν ἤθελον εἶσθαι δοῦλος Χριστοῦ. Ἀλλὰ σᾶς γνωστοποιῶ, ἀδελφοί, ὅτι τὸ εὐαγγέλιον τὸ κηρυχθὲν ὑπ᾿ ἐμοῦ δὲν εἶναι ἀνθρώπινον· διότι οὐδ᾿ ἐγὼ παρέλαβον αὐτὸ παρὰ ἀνθρώπου οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι᾿ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ.

ἀλλὰ διὰ τοὺς παρεισάκτους ψευδαδέλφους, οἵτινες παρεισῆλθον διὰ νὰ κατασκοπεύσωσι τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, διὰ νὰ μᾶς καταδουλώσωσιν· εἰς τοὺς ὁποίους οὐδὲ πρὸς ὥραν ὑπεχωρήσαμεν ὑποτασσόμενοι, διὰ νὰ διαμείνῃ εἰς ἐσᾶς ἀλήθεια τοῦ εὐαγγελίου.

Ὅτε δὲ ἦλθεν Πέτρος εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, ἠναντιώθην εἰς αὐτὸν κατὰ πρόσωπον, διότι ἦτο ἀξιόμεμπτος. Ἐπειδή πρὶν ἔλθωσί τινες ἀπὸ τοῦ Ἰακώβου, συνέτρωγε μὲ τοὺς ἐθνικούς· ὅτε δὲ ἦλθον, συνεστέλλετο καὶ ἀπεχώριζεν ἑαυτόν, φοβούμενος τοὺς ἐκ περιτομῆς. Καὶ μετ᾿ αὐτοῦ συνυπεκρίθησαν καὶ οἱ λοιποὶ Ἰουδαῖοι, ὥστε καὶ Βαρνάβας συμπαρεσύρθη εἰς τὴν ὑπόκρισιν αὐτῶν. Ἀλλ᾿ ὅτε ἐγὼ εἶδον ὅτι δὲν ὀρθοποδοῦσι πρὸς τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, εἶπον πρὸς τὸν Πέτρον ἔμπροσθεν πάντων· Ἐὰν σὺ Ἰουδαῖος ὤν ζῇς ἐθνικῶς καὶ οὐχὶ Ἰουδαϊκῶς, διὰ τί ἀναγκάζεις τοὺς ἐθνικοὺς νὰ ἰουδαΐζωσιν;

Ὦ ἀνόητοι Γαλάται, τίς σᾶς ἐβάσκανεν, ὥστε νὰ μή πείθησθε εἰς τὴν ἀλήθειαν σεῖς, ἔμπροσθεν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν ὁποίων Ἰησοῦς Χριστός, διεγράφη ἐσταυρωμένος μεταξὺ σας;

Ἀδελφοί, καὶ ἐὰν ἄνθρωπος ἀπερισκέπτως πέσῃ εἰς κανὲν ἁμάρτημα, σεῖς οἱ πνευματικοὶ διορθόνετε τὸν τοιοῦτον μὲ πνεῦμα πραότητος, προσέχων εἰς σεαυτόν, μή καὶ σὺ πειρασθῇς. Ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε καὶ οὕτως ἐκπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ. Διότι ἐὰν τις νομίζῃ ὅτι εἶναί τι ἐνῷ εἶναι μηδέν, ἑαυτὸν ἐξαπατᾷ.

Ὁ δὲ κατηχούμενος τὸν λόγον ἄς κάμνῃ τὸν κατηχοῦντα μέτοχον εἰς πάντα τὰ ἀγαθὰ αὐτοῦ. Μή πλανᾶσθε, Θεὸς δὲν ἐμπαίζεται· ἐπειδή, τι ἄν σπείρῃ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θέλει θερίσει· διότι σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ θέλει θερίσει ἐκ τῆς σαρκὸς φθοράν, ἀλλ᾿ σπείρων εἰς τὸ Πνεῦμα θέλει θερίσει ἐκ τοῦ Πνεύματος ζωήν αἰώνιον.

διὰ νὰ μή ἤμεθα πλέον νήπιοι, κυματιζόμενοι καὶ περιφερόμενοι μὲ πάντα ἄνεμον τῆς διδασκαλίας, διὰ τῆς δολιότητος τῶν ἀνθρώπων, διὰ τῆς πανουργίας εἰς τὸ μεθοδεύεσθαι τὴν πλάνην, ἀλλὰ ἀληθεύοντες εἰς τὴν ἀγάπην νὰ αὐξήσωμεν εἰς αὐτὸν κατὰ πάντα, ὅστις εἶναι κεφαλή, Χριστός,

Τοῦτο λοιπὸν λέγω καὶ μαρτύρομαι διὰ τοῦ Κυρίου, νὰ μή περιπατῆτε πλέον καθὼς καὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη περιπατοῦσιν ἐν τῇ ματαιότητι τοῦ νοὸς αὑτῶν, ἐσκοτισμένοι τὴν διάνοιαν, ἀπηλλοτριωμένοι ὄντες ἀπὸ τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν ἄγνοιαν τὴν οσαν ἐν αὐτοῖς, διὰ τὴν πώρωσιν τῆς καρδίας αὑτῶν,

Ὅθεν ἀπορρίψαντες τὸ ψεῦδος, λαλεῖτε ἀλήθειαν ἕκαστος μετὰ τοῦ πλησίον αὑτοῦ· διότι εἴμεθα μέλη ἀλλήλων.

Μηδεὶς λόγος σαπρὸς ἄς μή ἐξέρχηται ἐκ τοῦ στόματός σας, ἀλλ᾿ ὅστις εἶναι καλὸς πρὸς οἰκοδομήν τῆς χρείας, διὰ νὰ δώσῃ χάριν εἰς τοὺς ἀκούοντας.

Μηδεὶς ἄς μή σᾶς ἀπατᾷ μὲ ματαίους λόγους· ἐπειδή διὰ ταῦτα ἔρχεται ὀργή τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας.

Διότι ἦσθέ ποτε σκότος, τώρα ὅμως φῶς ἐν Κυρίῳ· περιπατεῖτε ὡς τέκνα φωτός· διότι καρπὸς τοῦ Πνεύματος εἶναι ἐν πάσῃ ἀγαθωσύνῃ καὶ δικαιοσύνῃ καὶ ἀληθείᾳ· ἐξετάζοντες τί εἶναι εὐάρεστον εἰς τὸν Κύριον.

Καὶ μή συγκοινωνεῖτε εἰς τὰ ἔργα τὰ ἄκαρπα τοῦ σκότους, μᾶλλον δὲ καὶ ἐλέγχετε·

διότι δὲν εἶναι πάλη ἡμῶν ἐναντίον εἰς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλ᾿ ἐναντίον εἰς τὰς ἀρχάς, ἐναντίον εἰς τὰς ἐξουσίας, ἐναντίον εἰς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου· ἐναντίον εἰς τὰ πνεύματα τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις.

Σταθῆτε λοιπὸν περιεζωσμένοι τὴν ὀσφὺν σας μὲ ἀλήθειαν καὶ ἐνδεδυμένοι τὸν θώρακα τῆς δικαιοσύνης καὶ ἔχοντες ὑποδεδημένους τοὺς πόδας μὲ τὴν ἑτοιμασίαν τοῦ εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης· ἐπὶ πᾶσι δὲ ἀναλάβετε τὴν ἀσπίδα τῆς πίστεως, διὰ τῆς ὁποίας θέλετε δυνηθῆ νὰ σβέσητε πάντα τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ τὰ πεπυρωμένα· καὶ λάβετε τὴν περικεφαλαίαν τῆς σωτηρίας καὶ τὴν μάχαιραν τοῦ Πνεύματος, ἥτις εἶναι λόγος τοῦ Θεοῦ,

Καὶ τοῦτο προσεύχομαι, νὰ περισσεύσῃ ἀγάπη σας ἔτι μᾶλλον καὶ μᾶλλον εἰς ἐπίγνωσιν καὶ εἰς πᾶσαν νόησιν, διὰ νὰ διακρίνητε τὰ διαφέροντα, ὥστε νὰ ἦσθε εἰλικρινεῖς καὶ ἀπρόσκοποι μέχρι τῆς ἡμέρας τοῦ Χριστοῦ,

Λέγω δὲ τοῦτο, διὰ νὰ μή σᾶς ἐξαπατᾷ τις μὲ πιθανολογίαν·

Βλέπετε μή σᾶς ἐξαπατήσῃ τις διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ τῆς ματαίας ἀπάτης, κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου καὶ οὐχὶ κατὰ Χριστόν·

Ἄς μή σᾶς στερήσῃ μηδεὶς τοῦ βραβείου μὲ προσποίησιν ταπεινοφροσύνης καὶ μὲ θρησκείαν τῶν ἀγγέλων, ἐμβατεύων εἰς πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶδε, ματαίως φυσιούμενος ὑπὸ τοῦ νοὸς τῆς σαρκὸς αὑτοῦ,

Ἐὰν λοιπὸν ἀπεθάνετε μετὰ τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τῶν στοιχείων τοῦ κόσμου, διὰ τί ὡς ζῶντες ἐν τῷ κόσμῳ ὑπόκεισθε εἰς διατάγματα, Μή πιάσῃς, μή γευθῇς, μή ἐγγίσῃς, τὰ ὁποῖα πάντα φθείρονται διὰ τῆς χρήσεως, κατὰ τὰ ἐντάλματα καὶ τὰς διδασκαλίας τῶν ἀνθρώπων; τὰ ὁποῖα ἔχουσι φαινόμενον μόνον σοφίας εἰς ἐθελοθρησκείαν καὶ ταπεινοφροσύνην καὶ σκληραγωγίαν τοῦ σώματος, εἰς οὐδεμίαν τιμήν ἔχοντα τὴν εὐχαρίστησιν τῆς σαρκός.

μή ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους, ἀφοῦ ἀπεξεδύθητε τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον μετὰ τῶν πράξεων αὐτοῦ καὶ ἐνεδύθητε τὸν νέον, τὸν ἀνακαινιζόμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατὰ τὴν εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν,

Πάντα δοκιμάζετε, τὸ καλὸν κατέχετε·

Ἄς μή σᾶς ἐξαπατήσῃ τις κατ᾿ οὐδένα τρόπον· διότι δὲν θέλει ἐλθεῖ ἡμέρα ἐκείνη, ἐὰν δὲν ἔλθῃ πρῶτον ἀποστασία καὶ ἀποκαλυφθῇ ἄνθρωπος τῆς ἁμαρτίας, υἱὸς τῆς ἀπωλείας,

ὅστις θέλει ἐλθεῖ κατ᾿ ἐνέργειαν τοῦ Σατανᾶ ἐν πάσῃ δυνάμει καὶ σημείοις καὶ τέρασι ψεύδους 2:10 καὶ ἐν πάσῃ ἀπάτῃ τῆς ἀδικίας μεταξὺ τῶν ἀπολλυμένων, διότι δὲν ἐδέχθησαν τὴν ἀγάπην τῆς ἀληθείας διὰ νὰ σωθῶσι· καὶ διὰ τοῦτο θέλει πέμψει ἐπ᾿ αὐτοὺς Θεὸς ἐνέργειαν πλάνης, ὥστε νὰ πιστεύσωσιν εἰς τὸ ψεῦδος, διὰ νὰ κατακριθῶσι πάντες οἱ μή πιστεύσαντες εἰς τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ᾿ εὐαρεστηθέντες εἰς τὴν ἀδικίαν.

Λοιπόν, ἀδελφοί, μένετε σταθεροὶ καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις, τὰς ὁποίας ἐδιδάχθητε εἴτε διὰ λόγου εἴτε δι᾿ ἐπιστολῆς ἡμῶν.

Σᾶς παραγγέλλομεν δέ, ἀδελφοί, ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, νὰ ἀπομακρύνησθε ἀπὸ παντὸς ἀδελφοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος καὶ οὐχὶ κατὰ τὴν παράδοσιν, τὴν ὁποίαν παρέλαβε παρ᾿ ἡμῶν.

Καθὼς σὲ παρεκάλεσα ἀπερχόμενος εἰς Μακεδονίαν, νὰ προσμείνῃς ἐν Ἐφέσῳ, διὰ νὰ παραγγείλῃς εἴς τινας νὰ μή ἑτεροδιδασκαλῶσι μηδὲ νὰ προσέχωσιν εἰς μύθους καὶ γενεαλογίας ἀπεράντους, αἵτινες προξενοῦσι φιλονεικίας μᾶλλον παρὰ τὴν εἰς τὴν πίστιν οἰκοδομήν τοῦ Θεοῦ, οὕτω πράττε· τὸ δὲ τέλος τῆς παραγγελίας εἶναι ἀγάπη ἐκ καθαρᾶς καρδίας καὶ συνειδήσεως ἀγαθῆς καὶ πίστεως ἀνυποκρίτου, ἀπὸ τῶν ὁποίων ἀποπλανηθέντες τινὲς ἐξετράπησαν εἰς ματαιολογίαν. Θέλοντες νὰ ἦναι νομοδιδάσκαλοι, ἐνῷ δὲν νοοῦσιν οὔτε ὅσα λέγουσιν οὔτε περὶ τίνων διϊσχυρίζονται.

ὅστις θέλει νὰ σωθῶσι πάντες οἱ ἄνθρωποι καὶ νὰ ἔλθωσιν εἰς ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας. Διότι εἶναι εἷς Θεός, εἷς καὶ μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός, ὅστις ἔδωκεν ἑαυτὸν ἀντίλυτρον ὑπὲρ πάντων, μαρτυρίαν γενομένην ἐν ὡρισμένοις καιροῖς, εἰς τὸ ὁποῖον ἐτάχθην ἐγὼ κήρυξ καὶ ἀπόστολος, ἀλήθειαν λέγω ἐν Χριστῷ, δὲν ψεύδομαι, διδάσκαλος τῶν ἐθνῶν εἰς τὴν πίστιν καὶ εἰς τὴν ἀλήθειαν.

Ἡ γυνή ἄς μανθάνῃ ἐν ἡσυχίᾳ μετὰ πάσης ὑποταγῆς· εἰς γυναῖκα ὅμως δὲν συγχωρῶ νὰ διδάσκῃ, μηδὲ νὰ αὐθεντεύῃ ἐπὶ τοῦ ἀνδρός, ἀλλὰ νὰ ἡσυχάζῃ. Διότι Ἀδὰμ πρῶτος ἐπλάσθη, ἔπειτα Εα· καὶ Ἀδὰμ δὲν ἠπατήθη, ἀλλ᾿ γυνή ἀπατηθεῖσα ἔγεινε παραβάτις·

Τὸ δὲ Πνεῦμα ῥητῶς λέγει ὅτι ἐν ὑστέροις καιροῖς θέλουσιν ἀποστατήσει τινὲς ἀπὸ τῆς πίστεως, προσέχοντες εἰς πνεύματα πλάνης καὶ εἰς διδασκαλίας δαιμονίων, διὰ τῆς ὑποκρίσεως ψευδολόγων, ἐχόντων τὴν ἑαυτῶν συνείδησιν κεκαυτηριασμένην,

Ταῦτα συμβουλεύων εἰς τοὺς ἀδελφούς, θέλεις εἶσθαι καλὸς διάκονος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐντρεφόμενος ἐν τοῖς λόγοις τῆς πίστεως καὶ τῆς καλῆς διδασκαλίας, τὴν ὁποίαν παρηκολούθησας. Τοὺς δὲ βεβήλους καὶ γραώδεις μύθους παραιτοῦ καὶ γύμναζε σεαυτὸν εἰς τὴν εὐσέβειαν·

Παράγγελλε ταῦτα καὶ δίδασκε. Μηδεὶς ἄς μή καταφρονῇ τὴν νεότητά σου, ἀλλὰ γίνου τύπος τῶν πιστῶν εἰς λόγον, εἰς συναναστροφήν, εἰς ἀγάπην, εἰς πνεῦμα, εἰς πίστιν, εἰς καθαρότητα. Ἕως νὰ ἔλθω, καταγίνου εἰς τὴν ἀνάγνωσιν, εἰς τὴν προτροπήν, εἰς τὴν διδασκαλίαν· μή ἀμέλει τὸ χάρισμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἔν σοι, τὸ ὁποῖον ἐδόθη εἰς σὲ διὰ προφητείας μετὰ ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τοῦ πρεσβυτερίου. Ταῦτα μελέτα, εἰς ταῦτα μένε, διὰ νὰ ἦναι φανερὰ εἰς πάντας προκοπή σου. Πρόσεχε εἰς σεαυτὸν καὶ εἰς τὴν διδασκαλίαν, ἐπίμενε εἰς αὐτά· διότι τοῦτο πράττων καὶ σεαυτὸν θέλεις σώσει καὶ τοὺς ἀκούοντάς σε.

Οἱ καλῶς προϊστάμενοι πρεσβύτεροι ἄς ἀξιόνωνται διπλῆς τιμῆς, μάλιστα ὅσοι κοπιάζουσιν εἰς λόγον καὶ διδασκαλίαν· διότι λέγει γραφή· Δὲν θέλεις ἐμφράξει τὸ στόμα βοὸς ἁλωνίζοντος· καί, Ἄξιος εἶναι ἐργάτης τοῦ μισθοῦ αὑτοῦ.

Κατηγορίαν ἐναντίον πρεσβυτέρου μή παραδέχου, ἐκτὸς διὰ στόματος δύο τριῶν μαρτύρων. Τοὺς ἁμαρτάνοντας ἔλεγχε ἐνώπιον πάντων, διὰ νὰ ἔχωσι φόβον καὶ οἱ λοιποί. Διαμαρτύρομαι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἐκλεκτῶν ἀγγέλων, νὰ φυλάξῃς ταῦτα, χωρὶς προτιμήσεως, μηδὲν πράττων κατὰ χάριν. Μή ἐπίθετε χεῖρας ταχέως εἰς μηδένα, μηδὲ γίνου κοινωνὸς ἀλλοτρίων ἁμαρτιῶν· φύλαττε σεαυτὸν καθαρόν.

Ἐὰν τις ἑτεροδιδασκαλῇ καὶ δὲν ἀκολουθῇ τοὺς ὑγιαίνοντας λόγους τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν διδασκαλίαν τὴν κατ᾿ εὐσέβειαν, εἶναι τετυφωμένος καὶ δὲν ἐξεύρει οὐδέν, ἀλλὰ νοσεῖ περὶ συζητήσεις καὶ λογομαχίας, ἐκ τῶν ὁποίων προέρχεται φθόνος, ἔρις, βλασφημίαι, ὑπόνοιαι πονηραί, μάταιαι συνδιαλέξεις ἀνθρώπων διεφθαρμένων τὸν νοῦν καὶ ἀπεστερημένων τῆς ἀληθείας, νομιζόντων τὴν εὐσέβειαν ὅτι εἶναι πλουτισμός. Ἀπομακρύνου ἀπὸ τῶν τοιούτων.

Ὦ Τιμόθεε, τὴν παρακαταθήκην φύλαξον, ἀποστρεφόμενος τὰς βεβήλους ματαιολογίας καὶ τὰς ἀντιλογίας τῆς ψευδωνύμου γνώσεως, τὴν ὁποίαν τινὲς ἐπαγγελλόμενοι ἐπλανήθησαν κατὰ τὴν πίστιν. χάρις εἴη μετὰ σοῦ· ἀμήν.

Ταῦτα ὑπενθύμιζε, διαμαρτυρόμενος ἐνώπιον τοῦ Κυρίου νὰ μή λογομαχῶσι, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι εἰς οὐδὲν χρήσιμον, ἀλλὰ φέρει καταστροφήν τῶν ἀκουόντων.

Σπούδασον νὰ παραστήσῃς σεαυτὸν δόκιμον εἰς τὸν Θεόν, ἐργάτην ἀνεπαίσχυντον, ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. Τὰς δὲ βεβήλους ματαιοφωνίας φεῦγε· διότι θέλουσι προχωρήσει εἰς πλειοτέραν ἀσέβειαν,

καὶ λόγος αὐτῶν θέλει κατατρώγει ὡς γάγγραινα· ἐκ τῶν ὁποίων εἶναι Ὑμέναιος καὶ Φιλητός, οἵτινες ἀπεπλανήθησαν ἀπὸ τῆς ἀληθείας, λέγοντες ὅτι ἔγεινεν ἤδη ἀνάστασις, καὶ ἀνατρέπουσι τὴν πίστιν τινῶν. Τὸ στερεὸν ὅμως θεμέλιον τοῦ Θεοῦ μένει, ἔχον τὴν σφραγῖδα ταύτην· Γνωρίζει Κύριος τοὺς ὄντας αὑτοῦ, καί· Ἄς ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τῆς ἀδικίας πᾶς ὅστις ὀνομάζει τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου.

Τὰς δὲ μωρὰς καὶ ἀπαιδεύτους φιλονεικίας παραιτοῦ, ἐξεύρων ὅτι γεννῶσι μάχας· ὁ δὲ δοῦλος τοῦ Κυρίου δὲν πρέπει νὰ μάχηται, ἀλλὰ νὰ ἦναι πρᾶος πρὸς πάντας, διδακτικός, ἀνεξίκακος, διδάσκων μετὰ πραότητος τοὺς ἀντιφρονοῦντας, μήποτε δώσῃ εἰς αὐτοὺς Θεὸς μετάνοιαν, ὥστε νὰ γνωρίσωσι τὴν ἀλήθειαν, καὶ νὰ ἀνανήψωσιν ἀπὸ τῆς παγίδος τοῦ διαβόλου, ὑπὸ τοῦ ὁποίου εἶναι πεπαγιδευμένοι εἰς τὸ θέλημα ἐκείνου.

διότι θέλουσιν εἶσθαι οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, ἀπειθεῖς εἰς τοὺς γονεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι, ἄσπλαγχνοι, ἀδιάλλακτοι, συκοφάνται, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι, προδόται, προπετεῖς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μᾶλλον παρὰ φιλόθεοι, ἔχοντες μὲν μορφήν εὐσεβείας, ἠρνημένοι δὲ τὴν δύναμιν αὐτῆς. Καὶ τούτους φεῦγε.

Διότι ἐκ τούτων εἶναι ἐκεῖνοι, οἵτινες εἰσχωροῦσιν εἰς τὰς οἰκίας καὶ αἰχμαλωτίζουσι τὰ γυναικάρια τὰ πεφορτισμένα ἁμαρτίας, συρόμενα ὑπὸ διαφόρων ἐπιθυμιῶν, τὰ ὁποῖα πάντοτε μανθάνουσι καὶ ποτὲ δὲν δύνανται νὰ ἔλθωσιν εἰς τὴν γνῶσιν τῆς ἀληθείας.

Καὶ καθ᾿ ὅν τρόπον Ἰαννῆς καὶ Ἰαμβρῆς ἀντέστησαν εἰς τὸν Μωϋσῆν, οὕτω καὶ αὐτοὶ ἀνθίστανται εἰς τὴν ἀλήθειαν, ἄνθρωποι διεφθαρμένοι τὸν νοῦν, ἀδόκιμοι εἰς τὴν πίστιν. Ἀλλὰ δὲν θέλουσι προκόψει πλειότερον· διότι ἀνοησία αὐτῶν θέλει γείνει κατάδηλος εἰς πάντας, καθώς καὶ ἐκείνων ἔγεινε.

Καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες νὰ ζῶσιν εὐσεβῶς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ θέλουσι διωχθῆ. Πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες θέλουσι προκόψει εἰς τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι.

Ἀλλὰ σὺ μένε εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης, ἐξεύρων παρὰ τίνος ἔμαθες, καὶ ὅτι ἀπὸ βρέφους γνωρίζεις τὰ ἱερὰ γράμματα, τὰ δυνάμενα νὰ σὲ σοφίσωσιν εἰς σωτηρίαν διὰ τῆς πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Ὅλη γραφή εἶναι θεόπνευστος καὶ φέλιμος πρὸς διδασκαλίαν, πρὸς ἔλεγχον, πρὸς ἐπανόρθωσιν, πρὸς ἐκπαίδευσιν τὴν μετὰ τῆς δικαιοσύνης, διὰ νὰ ἦναι τέλειος ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ἡτοιμασμένος εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν.

κήρυξον τὸν λόγον, ἐπίμενε ἐγκαίρως ἀκαίρως, ἔλεγξον, ἐπίπληξον, πρότρεψον, μετὰ πάσης μακροθυμίας καὶ διδαχῆς. Διότι θέλει ἐλθεῖ καιρὸς ὅτε δὲν θέλουσιν ὑποφέρει τὴν ὑγιαίνουσαν διδασκαλίαν, ἀλλὰ θέλουσιν ἐπισωρεύσει εἰς ἑαυτοὺς διδασκάλους κατὰ τὰς ἰδίας αὑτῶν ἐπιθυμίας, γαργαλιζόμενοι τὴν ἀκοήν, καὶ ἀπὸ μὲν τῆς ἀληθείας θέλουσιν ἀποστρέψει τὴν ἀκοήν αὑτῶν, εἰς δὲ τοὺς μύθους θέλουσιν ἐκτραπῆ.

προσκεκολλημένος εἰς τὸν πιστὸν λόγον τῆς διδασκαλίας, διὰ νὰ ἦναι δυνατὸς καὶ νὰ προτρέπῃ διὰ τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας καὶ νὰ ἐξελέγχῃ τοὺς ἀντιλέγοντας. Διότι ὑπάρχουσι πολλοὶ καὶ ἀνυπότακτοι ματαιολόγοι καὶ φρενοπλάνοι, μάλιστα οἱ ἐκ τῆς περιτομῆς, τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ ἀποστομόνωμεν, οἵτινες ἀνατρέπουσιν ὁλοκλήρους οἴκους, διδάσκοντες ὅσα δὲν πρέπει, χάριν αἰσχροῦ κέρδους. Εἶπέ τις αὐτῶν προφήτης ἴδιος αὐτῶν· Οἱ Κρῆτες εἶναι πάντοτε ψεῦσται, κακὰ θηρία, γαστέρες ἀργαί. Ἡ μαρτυρία αὕτη εἶναι ἀληθινή. Διὰ τὴν ὁποίαν αἰτίαν ἔλεγχε αὐτοὺς ἀποτόμως, διὰ νὰ ὑγιαίνωσιν ἐν τῇ πίστει, καὶ νὰ μή προσέχωσιν εἰς Ἰουδαϊκοὺς μύθους καὶ ἐντολὰς ἀνθρώπων ἀποστρεφομένων τὴν ἀλήθειαν. Εἰς μὲν τοὺς καθαροὺς πάντα εἶναι καθαρά· εἰς δὲ τούς μεμιασμένους καὶ ἀπίστους οὐδὲν καθαρόν, ἀλλὰ καὶ νοῦς αὐτῶν καὶ συνείδησις εἶναι μεμιασμένα. Ὁμολογοῦσιν ὅτι γνωρίζουσι τὸν Θεόν, μὲ τὰ ἔργα ὅμως ἀρνοῦνται, βδελυκτοὶ ὄντες καὶ ἀπειθεῖς καὶ εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἀδόκιμοι.

Σὺ ὅμως λάλει ὅσα πρέπουσιν εἰς τὴν ὑγιαίνουσαν διδασκαλίαν. Οἱ γέροντες νὰ ἦναι ἄγρυπνοι, σεμνοί, σώφρονες, ὑγιαίνοντες ἐν τῇ πίστει, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ.

Αἱ γραῖαι ὡσαύτως νὰ ἔχωσι τρόπον ἱεροπρεπῆ, μή κατάλαλοι, μή δεδουλωμέναι εἰς πολλήν οἰνοποσίαν, νὰ ἦναι διδάσκαλοι τῶν καλῶν, διὰ νὰ νουθετῶσι τὰς νέας νὰ ἦναι φίλανδροι, φιλότεκνοι, σώφρονες, καθαραί, οἰκοφύλακες, ἀγαθαί, εὐπειθεῖς εἰς τοὺς ἰδίους αὑτῶν ἄνδρας, διὰ νὰ μή βλασφημῆται λόγος τοῦ Θεοῦ.

Τοὺς νεωτέρους ὡσαύτως νουθέτει νὰ σωφρονῶσι, δεικνύων κατὰ πάντα σεαυτὸν τύπον τῶν καλῶν ἔργων, φυλάττων ἐν τῇ διδασκαλίᾳ ἀδιαφθορίαν, σεμνότητα, λόγον ὑγιῆ καὶ ἀκατάκριτον, διὰ νὰ ἐντραπῇ ἐναντίος, μή ἔχων νὰ λέγῃ διὰ σᾶς μηδὲν κακόν.

Τοὺς δούλους νὰ ὑποτάσσωνται εἰς τοὺς ἑαυτῶν δεσπότας, νὰ εὐαρεστῶσιν εἰς αὐτοὺς κατὰ πάντα, νὰ μή ἀντιλέγωσι, νὰ μή σφετερίζωνται τὰ ἀλλότρια, ἀλλὰ νὰ δεικνύωσι πᾶσαν πίστιν ἀγαθήν, διὰ νὰ στολίζωσι κατὰ πάντα τὴν διδασκαλίαν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ.

μωρὰς δὲ φιλονεικίας καὶ γενεαλογίας καὶ ἔριδας καὶ μάχας νομικὰς φεῦγε, διότι εἶναι ἀνωφελεῖς καὶ μάταιαι. Αἰρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, ἐξεύρων ὅτι διεφθάρη τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει, ὤν αὐτοκατάκριτος.

Διὰ τοῦτο πρέπει ἡμεῖς νὰ προσέχωμεν περισσότερον εἰς ὅσα ἠκούσαμεν, διὰ νὰ μή ἐκπέσωμέν ποτε. Διότι ἐὰν λόγος λαληθεὶς δι᾿ ἀγγέλων ἔγεινε βέβαιος, καὶ πᾶσα παράβασις καὶ παρακοή ἔλαβε δικαίαν μισθαποδοσίαν, πῶς ἡμεῖς θέλομεν ἐκφύγει, ἐὰν ἀμελήσωμεν τόσον μεγάλην σωτηρίαν; ἥτις ἀρχίσασα νὰ λαλῆται διὰ τοῦ Κυρίου, ἐβεβαιώθη εἰς ἡμᾶς ὑπὸ τῶν ἀκουσάντων,

προσέχετε, ἀδελφοί, νὰ μή ὑπάρχῃ εἰς μήδενα ἀπὸ σᾶς πονηρὰ καρδία ἀπιστίας, ὥστε νὰ ἀποστατήσῃ ἀπὸ Θεοῦ ζῶντος,

Πρὸς τίνας δὲ ὥμοσεν ὅτι δὲν θέλουσιν εἰσέλθει εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ, εἰμή πρὸς τοὺς ἀπειθήσαντας; Καὶ βλέπομεν ὅτι διὰ ἀπιστίαν δὲν ἠδυνήθησαν νὰ εἰσέλθωσι.

Διότι λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι ζῶν καὶ ἐνεργὸς καὶ κοπτερώτερος ὑπὲρ πᾶσαν δίστομον μάχαιραν καὶ διέρχεται μέχρι διαιρέσεως ψυχῆς τε καὶ πνεύματος, ἁρμῶν τε καὶ μυελῶν, καὶ διερευνᾷ τοὺς διαλογισμοὺς καὶ τὰς ἐννοίας τῆς καρδίας· καὶ δὲν εἶναι οὐδὲν κτίσμα ἀφανὲς ἐνώπιον αὐτοῦ, ἀλλὰ πάντα εἶναι γυμνὰ καὶ τετραχηλισμένα εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, πρὸς ὅν ἔχομεν νὰ δώσωμεν λόγον.

Διότι ἀδύνατον εἶναι οἱ ἅπαξ φωτισθέντες καὶ γευθέντες τῆς ἐπουρανίου δωρεᾶς καὶ γενόμενοι μέτοχοι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ γευθέντες τὸν καλὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ τὰς δυνάμεις τοῦ μέλλοντος αἰῶνος, καὶ ἔπειτα παραπεσόντες, ἀδύνατον νὰ ἀνακαινισθῶσι πάλιν εἰς μετάνοιαν, ἀνασταυροῦντες εἰς ἑαυτοὺς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ καταισχύνοντες.

Διότι ἐὰν ἡμεῖς ἁμαρτάνωμεν ἐκουσίως, ἀφοῦ ἐλάβομεν τὴν γνῶσιν τῆς ἀληθείας, δὲν ἀπολείπεται πλέον θυσία περὶ ἁμαρτιῶν, ἀλλὰ φοβερὰ τις ἀπεκδοχή κρίσεως καὶ ἔξαψις πυρός, τὸ ὁποῖον μέλλει νὰ κατατρώγῃ τοὺς ἐναντίους. Ἐὰν τις ἀθετήσῃ τὸν νόμον τοῦ Μωϋσέως, ἐπὶ δύο τριῶν μαρτύρων ἀποθνήσκει χωρὶς ἔλεος· πόσον στοχάζεσθε χειροτέρας τιμωρίας θέλει κριθῆ ἄξιος καταπατήσας τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ νομίσας κοινὸν τὸ αἷμα τῆς διαθήκης, μὲ τὸ ὁποῖον ἡγιάσθη, καὶ ὑβρίσας τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος;

παρατηροῦντες μήπως ὑστερῆταί τις ἀπὸ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, μήπως ῥίζα τις πικρίας ἀναφύουσα φέρῃ ἐνόχλησιν καὶ διὰ ταύτης μιανθῶσι πολλοί, μήπως ἦναί τις πόρνος βέβηλος καθὼς Ἠσαῦ, ὅστις διὰ μίαν βρῶσιν ἐπώλησε τὰ πρωτοτόκια αὑτοῦ. Ἐπειδή ἐξεύρετε ὅτι καὶ μετέπειτα, θέλων νὰ κληρονομήσῃ τὴν εὐλογίαν, ἀπεδοκιμάσθη, διότι δὲν εὗρε τόπον μετανοίας, ἄν καὶ ἐξεζήτησεν αὐτήν μετὰ δακρύων.

Μή πλανᾶσθε μὲ διδαχὰς ποικίλας καὶ ξένας· διότι καλὸν εἶναι μὲ τὴν χάριν νὰ στερεόνηται καρδία, οὐχὶ μὲ βρώματα, εἰς τὰ ὁποῖα ὅσοι περιεπάτησαν δὲν φελήθησαν.

γνωρίζοντες ὅτι δοκιμασία τῆς πίστεώς σας ἐργάζεται ὑπομονήν. Ἡ δὲ ὑπομονή ἄς ἔχῃ ἔργον τέλειον, διὰ νὰ ἦσθε τέλειοι καὶ ὁλόκληροι, μή ὄντες εἰς μηδὲν ἐλλιπεῖς. Ἐὰν δὲ τις ἀπὸ σᾶς ἦναι ἐλλιπής σοφίας, ἄς ζητῇ παρὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ δίδοντος εἰς πάντας πλουσίως καὶ μή ὀνειδίζοντος, καὶ θέλει δοθῆ εἰς αὐτόν.

Γίνεσθε δὲ ἐκτελεσταὶ τοῦ λόγου καὶ μή μόνον ἀκροαταί, ἀπατῶντες ἑαυτούς. Διότι ἐὰν τις ἦναι ἀκροατής τοῦ λόγου καὶ οὐχὶ ἐκτελεστής, οὗτος ὁμοιάζει μὲ ἄνθρωπον, ὅστις θεωρεῖ τὸ φυσικὸν αὑτοῦ πρόσωπον ἐν κατόπτρῳ· διότι ἐθεώρησεν ἑαυτὸν καὶ ἀνεχώρησε, καὶ εὐθὺς ἐλησμόνησεν ὁποῖος ἦτο.

Μή γίνεσθε πολλοὶ διδάσκαλοι, ἀδελφοὶ μου, ἐξεύροντες ὅτι μεγαλητέραν κατάκρισιν θέλομεν λάβει· διότι εἰς πολλὰ πταίομεν ἅπαντες. Ἐὰν τις δὲν πταίῃ εἰς λόγον, οὗτος εἶναι τέλειος ἀνήρ, δυνατὸς νὰ χαλιναγωγήσῃ καὶ ὅλον τὸ σῶμα.

Οὕτω καὶ γλῶσσα εἶναι μικρὸν μέλος, ὅμως μεγαλαυχεῖ. Ἰδού, ὀλίγον πῦρ πόσον μεγάλην ὕλην ἀνάπτει· καὶ γλῶσσα πῦρ εἶναι, κόσμος τῆς ἀδικίας. Οὕτω μεταξὺ τῶν μελῶν ἡμῶν γλῶσσα εἶναι μολύνουσα ὅλον τὸ σῶμα καὶ φλογίζουσα τὸν τροχὸν τοῦ βίου καὶ φλογιζομένη ὑπὸ τῆς γεέννης.

Εἰς ἐσᾶς λοιπὸν τοὺς πιστεύοντας εἶναι τιμή, εἰς δὲ τοὺς ἀπειθοῦντας λίθος, τὸν ὁποῖον ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἔγεινε κεφαλή γωνίας καὶ λίθος προσκόμματος καὶ πέτρα σκανδάλου· οἵτινες προσκόπτουσιν εἰς τὸν λόγον, ὄντες ἀπειθεῖς, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἦσαν προσδιωρισμένοι·

Διότι Ὅστις θέλει νὰ ἀγαπᾷ τὴν ζωήν καὶ ἴδῃ ἡμέρας ἀγαθὰς ἄς παύσῃ τὴν γλῶσσαν αὑτοῦ ἀπὸ κακοῦ καὶ τὰ χείλη αὑτοῦ ἀπὸ τοῦ νὰ λαλῶσι δόλον,

ἀλλὰ ἁγιάσατε Κύριον τὸν Θεὸν ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν, καὶ ἐστὲ πάντοτε ἕτοιμοι εἰς ἀπολογίαν μετὰ πραότητος καὶ φόβου πρὸς πάντα τὸν ζητοῦντα ἀπὸ σᾶς λόγον περὶ τῆς ἐλπίδος τῆς ἐν ὑμῖν, ἔχοντες συνείδησιν ἀγαθήν, ἵνα, ἐνῷ σᾶς καταλαλῶσιν ὡς κακοποιούς, καταισχυνθῶσιν οἱ συκοφαντοῦντες τὴν καλήν σας ἐν Χριστῷ διαγωγήν.

Ἐγκρατεύθητε, ἀγρυπνήσατε· διότι ἀντίδικός σας διάβολος ὡς λέων ὠρυόμενος περιέρχεται ζητῶν τίνα νὰ καταπίῃ· εἰς τὸν ὁποῖον ἀντιστάθητε μένοντες στερεοὶ εἰς τὴν πίστιν, ἐξεύροντες ὅτι τὰ αὐτὰ παθήματα γίνονται εἰς τοὺς ἀδελφοὺς σας τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ.

τοῦτο πρῶτον ἐξεύροντες, ὅτι οὐδεμία προφητεία τῆς γραφῆς γίνεται ἐξ ἰδίας τοῦ προφητεύοντος διασαφήσεως· διότι δὲν ἦλθέ ποτε προφητεία ἐκ θελήματος ἀνθρώπου, ἀλλ᾿ ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου κινούμενοι ἐλάλησαν οἱ ἅγιοι ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ.

Ὑπῆρξαν ὅμως καὶ ψευδοπροφῆται μεταξὺ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ μεταξὺ σας θέλουσιν εἶσθαι ψευδοδιδάσκαλοι, οἵτινες θέλουσι παρεισάξει αἰρέσεις ἀπωλείας, ἀρνούμενοι καὶ τὸν ἀγοράσαντα αὐτοὺς δεσπότην, ἐπισύροντες εἰς ἑαυτοὺς ταχεῖαν ἀπώλειαν· καὶ πολλοὶ θέλουσιν ἐξακολουθήσει εἰς τὰς ἀπωλείας αὐτῶν, διὰ τοὺς ὁποίους ὁδὸς τῆς ἀληθείας θέλει βλασφημηθῆ· καὶ διὰ πλεονεξίαν θέλουσι σᾶς ἐμπορευθῆ μὲ πλαστοὺς λόγους, τῶν ὁποίων καταδίκη ἔκπαλαι δὲν μένει ἀργή, καὶ ἀπώλεια αὐτῶν δὲν νυστάζει.

Ἐπειδή ἐὰν ἀφοῦ ἀπέφυγον τὰ μολύσματα τοῦ κόσμου διὰ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐνεπλέχθησαν πάλιν εἰς ταῦτα καὶ νικῶνται, ἔγειναν εἰς αὐτοὺς τὰ ἔσχατα χειρότερα τῶν πρώτων. Ἐπειδή καλήτερον ἦτο εἰς αὐτοὺς νὰ μή γνωρίσωσι τὴν ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης, παρὰ ἀφοῦ ἐγνώρισαν νὰ ἐπιστρέψωσιν ἐκ τῆς παραδοθείσης εἰς αὐτοὺς ἁγίας ἐντολῆς.

ὡς καὶ ἐν πάσαις ταῖς ἐπιστολαῖς αὑτοῦ, λαλῶν ἐν αὐταῖς περὶ τούτων, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναί τινα δυσνόητα, τὰ ὁποῖα οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι στρεβλόνουσιν, ὡς καὶ τὰς λοιπὰς γραφὰς πρὸς τὴν ἰδίαν αὑτῶν ἀπώλειαν.

Σεῖς λοιπόν, ἀγαπητοί, προγνωρίζοντες ταῦτα φυλάττεσθε, διὰ νὰ μή παρασυρθῆτε μὲ τὴν πλάνην τῶν ἀνόμων καὶ ἐκπέσητε ἀπὸ τὸν στηριγμὸν σας, αὐξάνεσθε δὲ εἰς τὴν χάριν καὶ εἰς τὴν γνῶσιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ· εἰς αὐτὸν ἔστω δόξα καὶ νῦν καὶ εἰς ἡμέραν αἰῶνος· ἀμήν.

Καὶ αὕτη εἶναι ἐπαγγελία, τὴν ὁποίαν ἠκούσαμεν ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ ἀναγγέλλομεν πρὸς ἐσᾶς, ὅτι Θεὸς εἶναι φῶς καὶ σκοτία ἐν αὐτῷ δὲν ὑπάρχει οὐδεμία. Ἐὰν εἴπωμεν ὅτι κοινωνίαν ἔχομεν μετ᾿ αὐτοῦ καὶ περιπατῶμεν ἐν τῷ σκότει, ψευδόμεθα καὶ δὲν πράττομεν τὴν ἀλήθειαν·

Καὶ ἐν τούτῳ γνωρίζομεν ὅτι ἐγνωρίσαμεν αὐτόν, ἐὰν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ φυλάττωμεν. Ὅστις λέγει, Ἐγνώρισα αὐτόν, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ δὲν φυλάττει, ψεύστης εἶναι, καὶ ἐν τούτῳ ἀλήθεια δὲν ὑπάρχει· ὅστις ὅμως φυλάττῃ τὸν λόγον αὐτοῦ, ἀληθῶς ἐν τούτῳ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ εἶναι τετελειωμένη. Ἐν τούτῳ γνωρίζομεν ὅτι εἴμεθα ἐν αὐτῷ. Ὅστις λέγει ὅτι μένει ἐν αὐτῷ χρεωστεῖ, καθὼς ἐκεῖνος περιεπάτησε, καὶ αὐτὸς οὕτω νὰ περιπατῇ.

Ταῦτα σᾶς ἔγραψα περὶ ἐκείνων, οἵτινες σᾶς πλανῶσι. Καὶ τὸ χρίσμα, τὸ ὁποῖον ὑμεῖς ἐλάβετε ἀπ᾿ αὐτοῦ, ἐν ὑμῖν μένει, καὶ δὲν ἔχετε χρείαν νὰ σᾶς διδάσκῃ τις· ἀλλὰ καθὼς σᾶς διδάσκει τὸ αὐτὸ χρίσμα περὶ πάντων, οὕτω καὶ ἀληθὲς εἶναι καὶ δὲν εἶναι ψεῦδος· καὶ καθὼς σᾶς ἐδίδαξε, θέλετε μένει ἐν αὐτῷ.

Ἀγαπητοί, μή πιστεύετε εἰς πᾶν πνεῦμα, ἀλλὰ δοκιμάζετε τὰ πνεύματα ἄν ἦναι ἐκ τοῦ Θεοῦ· διότι πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐξῆλθον εἰς τὸν κόσμον. Ἐκ τούτου γνωρίζετε τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ· πᾶν πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ὁμολογεῖ ὅτι Ἰησοῦς Χριστὸς ἦλθεν ἐν σαρκί, εἶναι ἐκ τοῦ Θεοῦ· καὶ πᾶν πνεῦμα, τὸ ὁποῖον δὲν ὁμολογεῖ ὅτι Ἰησοῦς Χριστὸς ἦλθεν ἐν σαρκί, δὲν εἶναι ἐκ τοῦ Θεοῦ· καὶ τοῦτο εἶναι τὸ πνεῦμα τοῦ ἀντιχρίστου, τὸ ὁποῖον ἠκούσατε ὅτι ἔρχεται, καὶ τώρα μάλιστα εἶναι ἐν τῷ κόσμῳ.

Αὐτοὶ ἐκ τοῦ κόσμου εἶναι· διὰ τοῦτο ἐκ τοῦ κόσμου λαλοῦσι, καὶ κόσμος αὐτοὺς ἀκούει. Ἡμεῖς ἐκ τοῦ Θεοῦ εἴμεθα· ὅστις γνωρίζει τὸν Θεὸν ἀκούει ἡμᾶς· ὅστις δὲν εἶναι ἐκ τοῦ Θεοῦ δὲν ἀκούει ἡμᾶς. Ἐκ τούτου γνωρίζομεν τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας καὶ τὸ πνεῦμα τῆς πλάνης.

Καὶ αὕτη εἶναι ἀγάπη, νὰ περιπατῶμεν κατὰ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ. Αὕτη εἶναι ἐντολή, καθὼς ἠκούσατε ἀπ᾿ ἀρχῆς, νὰ περιπατῆτε εἰς αὐτήν.

Διότι πολλοὶ πλάνοι εἰσῆλθον εἰς τὸν κόσμον, οἵτινες δὲν ὁμολογοῦσιν ὅτι Ἰησοῦς Χριστὸς ἦλθεν ἐν σαρκί· τοιοῦτος εἶναι πλάνος καὶ ἀντίχριστος. Προσέχετε εἰς ἑαυτούς, διὰ νὰ μή χάσωμεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἰργάσθημεν, ἀλλὰ νὰ ἀπολάβωμεν πλήρη τὸν μισθόν.

Πᾶς ὅστις παραβαίνει καὶ δὲν μένει ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ Θεὸν δὲν ἔχει· μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ, οὗτος ἔχει καὶ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱόν. Ἐὰν τις ἔρχηται πρὸς ἐσᾶς καὶ δὲν φέρῃ τὴν διδαχήν ταύτην, μή δέχεσθε αὐτὸν εἰς οἰκίαν καὶ μή λέγετε εἰς αὐτὸν τὸ χαίρειν· διότι λέγων εἰς αὐτὸν τὸ χαίρειν γίνεται κοινωνὸς εἰς τὰ πονηρὰ αὐτοῦ ἔργα.

Ἔγραψα πρὸς τὴν ἐκκλησίαν· ἀλλ᾿ φιλοπρωτεύων αὐτῶν Διοτρεφής δὲν δέχεται ἡμᾶς. Διὰ τοῦτο, ἐὰν ἔλθω, θέλω ὑπενθυμίσει τὰ ἔργα αὐτοῦ, τὰ ὁποῖα κάμνει, φλυαρῶν ἐναντίον ἡμῶν μὲ λόγους πονηρούς· καὶ μή ἀρκούμενος εἰς τούτους, οὔτε αὐτὸς δέχεται τοὺς ἀδελφούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς θέλοντας νὰ δεχθῶσιν ἐμποδίζει καὶ ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας ἐκβάλλει.

Ἀγαπητοί, ἐπειδή καταβάλλω πᾶσαν σπουδήν νὰ σᾶς γράφω περὶ τῆς κοινῆς σωτηρίας, ἔλαβον ἀνάγκην νὰ σᾶς γράψω, προτρέπων εἰς τὸ νὰ ἀγωνίζησθε διὰ τὴν πίστιν, ἥτις ἅπαξ παρεδόθη εἰς τοὺς ἁγίους. Διότι εἰσεχώρησαν λαθραίως τινὲς ἄνθρωποι, οἵτινες ἦσαν παλαιόθεν προγεγραμμένοι εἰς ταύτην τὴν καταδίκην, ἀσεβεῖς, μεταστρέφοντες τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν εἰς ἀσέλγειαν, καὶ ἀρνούμενοι τὸν μόνον Δεσπότην Θεὸν καὶ Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν.

Ἐξεύρω τὰ ἔργα σου καὶ τὸν κόπον σου καὶ τὴν ὑπομονήν σου, καὶ ὅτι δὲν δύνασαι νὰ ὑποφέρῃς τοὺς κακούς, καὶ ἐδοκίμασας τοὺς λέγοντας ὅτι εἶναι ἀπόστολοι, καὶ δὲν εἶναι, καὶ εὗρες αὐτοὺς ψευδεῖς·

Ἐξεύρω τὰ ἔργα σου καὶ τὴν θλῖψιν καὶ τὴν πτωχείαν· εἶσαι ὅμως πλούσιος· καὶ τὴν βλασφημίαν τῶν λεγόντων ἑαυτοὺς ὅτι εἶναι Ἰουδαῖοι καὶ δὲν εἶναι, ἀλλὰ συναγωγή τοῦ Σατανᾶ.

Ἔχω ὅμως κατὰ σοῦ ὀλίγα, διότι ἔχεις ἐκεῖ τινὰς κρατοῦντας τὴν διδαχήν τοῦ Βαλαάμ, ὅστις ἐδίδασκε τὸν Βαλὰκ νὰ βάλῃ σκάνδαλον ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ὥστε νὰ φάγωσιν εἰδωλόθυτα καὶ νὰ πορνεύσωσιν. Οὕτως ἔχεις καὶ σὺ τινὰς κρατοῦντας τὴν διδαχήν τῶν Νικολαϊτῶν, τὸ ὁποῖον μισῶ. Μετανόησον· εἰ δὲ μή, ἔρχομαι πρὸς σὲ ταχέως καὶ θέλω πολεμήσει πρὸς αὐτοὺς μὲ τὴν ῥομφαίαν τοῦ στόματός μου.

Ἔχω ὅμως κατὰ σοῦ ὀλίγα, διότι ἀφίνεις τὴν γυναῖκα Ἰεζάβελ, ἥτις λέγει ἑαυτήν προφῆτιν, νὰ διδάσκῃ καὶ νὰ πλανᾷ τοὺς δούλους μου εἰς τὸ νὰ πορνεύωσι καὶ νὰ τρώγωσιν εἰδωλόθυτα.

Ἐξεύρω τὰ ἔργα σου, ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶσαι οὔτε ζεστός· εἴθε νὰ ἦσο ψυχρὸς ζεστός· οὕτως, ἐπειδή εἶσαι χλιαρὸς καὶ οὔτε ψυχρὸς οὔτε ζεστός, μέλλω νὰ σὲ ἐξεμέσω ἐκ τοῦ στόματός μου. Διότι λέγεις ὅτι πλούσιος εἶμαι καὶ ἐπλούτησα καὶ δὲν ἔχω χρείαν οὐδενός, καὶ δὲν ἐξεύρεις ὅτι σὺ εἶσαι ταλαίπωρος καὶ ἐλεεινὸς καὶ πτωχὸς καὶ τυφλὸς καὶ γυμνός·

Ἐγὼ ὅσους ἀγαπῶ, ἐλέγχω καὶ παιδεύω· γενοῦ λοιπὸν ζηλωτής καὶ μετανόησον.

Καὶ ἐρρίφθη δράκων μέγας, ὄφις ἀρχαῖος, καλούμενος Διάβολος καὶ Σατανᾶς, πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην, ἐρρίφθη εἰς τὴν γῆν, καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ ἐρρίφθησαν μετ᾿ αὐτοῦ. Καὶ ἤκουσα φωνήν μεγάλην λέγουσαν ἐν τῷ οὐρανῷ· Τώρα ἔγεινεν σωτηρία καὶ δύναμις καὶ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καὶ ἐξουσία τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ, διότι κατερρίφθη κατήγορος τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν, κατηγορῶν αὐτοὺς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἡμέραν καὶ νύκτα. Καὶ αὐτοὶ ἐνίκησαν αὐτὸν διὰ τὸ αἷμα τοῦ Ἀρνίου καὶ διὰ τὸν λόγον τῆς μαρτυρίας αὑτῶν, καὶ δὲν ἠγάπησαν τὴν ψυχήν αὑτῶν μέχρι θανάτου.

Καὶ ἤκουσα ἄλλην φωνήν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λέγουσαν· Ἐξέλθετε ἐξ αὐτῆς λαὸς μου, διὰ νὰ μή συγκοινωνήσητε εἰς τὰς ἁμαρτίας αὐτῆς, καὶ νὰ μή λάβητε ἐκ τῶν πληγῶν αὐτῆς·

καὶ φῶς λύχνου δὲν θέλει φέγγει πλέον ἐν σοί, καὶ φωνή νυμφίου καὶ νύμφης δὲν θέλει ἀκουσθῆ πλέον ἐν σοί· διότι οἱ ἔμποροί σου ἦσαν οἱ μεγιστάνες τῆς γῆς, διότι μὲ τὴν γοητείαν σου ἐπλανήθησαν πάντα τὰ ἔθνη,

Καὶ ἐπιάσθη τὸ θηρίον καὶ μετὰ τούτου ψευδοπροφήτης, ὅστις ἔκαμε τὰ σημεῖα ἐνώπιον αὐτοῦ, μὲ τὰ ὁποῖα ἐπλάνησε τοὺς λαβόντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τὴν εἰκόνα αὐτοῦ· ζῶντες ἐρρίφθησαν οἱ δύο εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρός, τὴν καιομένην μὲ τὸ θεῖον.

Καὶ ἐπίασε τὸν δράκοντα, τὸν ὄφιν τὸν ἀρχαῖον, ὅστις εἶναι Διάβολος καὶ Σατανᾶς, καὶ ἔδεσεν αὐτὸν χίλια ἔτη, καὶ ἔρριψεν αὐτὸν εἰς τὴν ἄβυσσον καὶ ἔκλεισεν αὐτὸν καὶ ἐσφράγισεν ἐπάνω αὐτοῦ, διὰ νὰ μή πλανήσῃ τὰ ἔθνη πλέον, ἑωσοῦ πληρωθῶσι τὰ χίλια ἔτη· καὶ μετὰ ταῦτα πρέπει νὰ λυθῇ ὀλίγον καιρόν.

καὶ διάβολος πλανῶν αὐτοὺς ἐρρίφθη εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς καὶ τοῦ θείου, ὅπου εἶναι τὸ θηρίον καὶ ψευδοπροφήτης, καὶ θέλουσι βασανίζεσθαι ἡμέραν καὶ νύκτα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Οἱ δὲ δειλοὶ καὶ ἄπιστοι καὶ βδελυκτοὶ καὶ φονεῖς καὶ πόρνοι καὶ μάγοι καὶ εἰδωλολάτραι καὶ πάντες οἱ ψεῦσται θέλουσιν ἔχει τὴν μερίδα αὑτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ μὲ πῦρ καὶ θεῖον· οὗτος εἶναι δεύτερος θάνατος.

Καὶ δὲν θέλει εἰσέλθει εἰς αὐτήν οὐδὲν τὸ ὁποῖον μιαίνει καὶ προξενεῖ βδέλυγμα καὶ ψεῦδος, ἀλλὰ μόνον οἱ γεγραμμένοι ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ Ἀρνίου.

Ἔξω δὲ εἶναι οἱ κύνες καὶ οἱ μάγοι καὶ οἱ πόρνοι καὶ οἱ φονεῖς καὶ οἱ εἰδωλολάτραι καὶ πᾶς ἀγαπῶν καὶ πράττων τὸ ψεῦδος.

Διότι μαρτύρομαι εἰς πάντα ἀκούοντα τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου· Ἐὰν τις ἐπιθέσῃ εἰς ταῦτα, Θεὸς θέλει ἐπιθέσει εἰς αὐτὸν τὰς πληγὰς τὰς γεγραμμένας ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ· καὶ ἐὰν τις ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τῶν λόγων τοῦ βιβλίου τῆς προφητείας ταύτης, Θεὸς θέλει ἀφαιρέσει τὸ μέρος αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ βιβλίου τῆς ζωῆς καὶ ἀπὸ τῆς πόλεως τῆς ἁγίας καὶ τῶν γεγραμμένων ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ.