27 – Pag-antos

Apan sa kahoy nga sa pag-ila sa maayo ug sa dautan, dili ka magkaon niini; kay sa adlaw nga mokaon ka niini, mamatay ka gayud.

Nag-ingon siya sa babaye: Pagadaghanon ko sa hilabihan gayud ang imong mga kasakit ug ang imong mga pagpanamkon; ug sa may kasakit ikaw magapanganak ug mga anak; ug ang imong tinguha mao ang pagpangandoy sa imong bana, ug siya magabuot kanimo. Ug miingon siya kang Adam: Tungod kay gipatalinghugan mo ang tingog sa imong asawa, ug nagkaon ka sa kahoy nga gisugo ko kanimo sa pag-ingon: Dili ka magkaon niini: tinunglo ang yuta tungod kanimo; pinaagi sa kahago magakaon ka gikan niini sa tanang mga adlaw sa imong kinabuhi; Kini magapaturok usab kanimo ug mga sampinit ug mga kadyapa; ug magakaon ka sa mga hilamon sa kapatagan. Sa singot sa imong nawong magakaon ikaw sa tinapay, hangtud nga mopauli ka sa yuta; tungod kay gikan niini gikuha ikaw; kay abog ka, ug sa abog ikaw mopauli.

Ug miingon si Jehova: Nakita ko pag-ayo ang kaguol sa akong katawohan nga atua sa Egipto, ug hingdunggan ko ang ilang pagtu-aw tungod sa ilang tinugyanan sa buhat kay naila ko ang ilang kalisdanan. Ug nanaug ako sa pagluwas kanila sa kamot sa mga Egiptohanon, ug sa pagkuha kanila gikan niadtong yutaa ngadto sa usa ka yuta nga maayo ug halapad, sa yuta nga nagapaagay sa gatas ug dugos, sa mga dapit sa Canaanhon, sa Hetehanon, sa Amorehanon, sa Peresehanon, sa Hebehanon ug sa Jebusehanon, Ug karon, tan-awa, ang pagtu-aw sa mga anak sa Israel nagaabut sa akong atubangan: labut pa, nakita ko ang paglupig nga ginalupig kanila sa mga Egiptohanon.

Si Jehova makig-away alang kaninyo, ug maghilum kamo.

Ug miingon siya: Kong magpatalinghug ka sa masingkamuton gayud sa tingog ni Jehova nga imong Dios, ug magabuhat ka niadtong matarung sa iyang mga mata, ug magapatalinghug sa iyang mga sugo, ug magabantay sa tanan niya nga mga tulomanon, walay bisan unsang sakita sa mga gipadala ko sa mga Egiptohanon, nga igapadala ko kanimo; kay ako mao si Jehova nga magaayo kanimo.

Kong ikaw magasakit gayud kanila sa bisan unsang paagi, ug sila magatu-aw gayud kanako, sa pagkamatuod magapatalinghug ako sa ilang pagtu-aw;

Ug manag-alagad kamo kang Jehova nga inyong Dios, ug siya magapanalangin sa imong tinapay, ug sa imong tubig; ug pagakuhaon ko ang sakit gikan sa taliwala mo.

Ug kong ang imong igsoon mahimong kabus, ug modangup siya kanimo, nan tabangan mo siya: magapuyo siya uban kanimo ingon sa usa ka lumalangyaw ug dumuloong.

Ug magahatag ako ug pakigdait diha sa yuta; ug magakatulog kamo, ug walay bisan kinsa nga magahadlok kaninyo, ug pagabuhaton ko ang pagkuha sa dautan nga mga mananap gikan sa inyong yuta, ug dili magalabay sa inyong kayutaan ang espada:

Ug kong isalikway ninyo ang akong kabalaoran, ug ang inyong kalag magatamay sa akong mga tulomanon, sa pagkaagi nga dili pagabuhaton ninyo ang akong tanang mga sugo, kondili magalapas kamo sa akong tugon, Ako usab magabuhat kaninyo niini: ako magapadala kaninyo ug kalisang, tesis ug hilanat, nga magaut-ut sa mga mata, ug pagasakiton ang kalag; ug magapugas kamo nga kawang lamang sa inyong binhi, kay ang inyong mga kaaway magakaon niini: Ug igabutang ko ang akong nawong batok kaninyo, ug mangasamad kamo sa atubangan sa inyong mga kaaway; ug ang mga nagadumot kaninyo, magapakaagalon sila kaninyo, ug mangalagiw kamo nga walay bisan kinsa nga magalutos kaninyo.

Sa diha nga anaa ikaw sa kalisdanan, ug modangat kanimo tanan kining mga butanga, sa ulahing mga adlaw mobalik ka kang Jehova, nga imong Dios, ug magapatalinghug ka sa iyang tingog; Kay si Jehova nga imong Dios, maloloy-on nga Dios; dili siya mobiya kanimo, dili usab magalaglag kanimo, dili usab mahikalimot sa iyang tugon sa inyong mga amahan nga iyang gipanumpa kanila.

Ug pagakuhaon ni Jehova gikan kanimo ang tanan nga balatian; ug walay bisan unsa sa dautan nga hampak sa Egipto nga hibaloan nimo, nga igabutang niya sa ibabaw nimo, kondili hinonoa igabutang niya kini sa ibabaw sa tanang mga magadumot kanimo.

Ang imong bisti wala gayud madaan sa ibabaw mo, ni naghubag ang tiil mo sulod sa kap-atan ka tuig. Ug palandunga sa imong kasingkasing, nga ingon sa tawo nga magacastigo sa iyang anak nga lalake, mao usab si Jehova nga imong Dios magcastigo kanimo. Ug bantayan mo ang mga sugo ni Jehova nga imong Dios, sa paglakaw sa iyang mga dalan, ug sa pagkahadlok kaniya.

Siya nagabuhat ug katarungan alang sa mga ilo ug sa balo nga babaye, ug nahigugma sa dumuloong, pinaagi sa paghatag kaniya ug tinapay ug bisti.

Ania karon, ako nagabutang sa atubangan ninyo niining adlawa sa panalangin ug sa tunglo: Ang panalangin, kong pagapatalinghugan ninyo ang mga sugo ni Jehova nga inyong Dios, nga akong ginatudlo kaninyo niining adlawa: Ug ang tunglo, kong kamo dili magpatalinghug sa mga sugo ni Jehova nga inyong Dios, kondili motipas hinoon kamo gikan sa dalan nga ginasugo ko kaninyo niining adlawa, aron sa pagsunod sa lain nga mga dios nga wala ninyo hiilhi.

Sa diha nga moadto ka sa pagpanggubat batok sa imong mga kaaway, ug makakita ug mga kabayo, ug mga carro, ug usa ka katawohan nga labaw kay kanimo, dili ka mahadlok kanila; kay si Jehova nga imong Dios nagauban kanimo, ang nagkuha kanimo gikan sa yuta sa Egipto.

Ug mahitabo nga kong magapatalinghug ka sa masingkamuton gayud sa tingog ni Jehova nga imong Dios, sa pagbantay sa pagbuhat sa tanan nga mga sugo niya nga ginasugo ko kanimo niining adlawa, nga si Jehova nga imong Dios magabayaw kanimo ibabaw sa tanan nga mga nasud sa yuta:

Gisangpit ko ang langit ug yuta sa pagsaksi batok kaninyo niining adlawa, nga gibutang ko sa imong atubangan ang kinabuhi ug ang kamatayon, ang panalangin ug ang tunglo: busa pilia ang kinabuhi, aron mabuhi ikaw, ikaw ug ang imong kaliwatan; Sa paghigugma kang Jehova nga imong Dios; sa pagsugot sa iyang tingog, ug sa pagtaput kaniya; kay siya mao ang imong kinabuhi, ug ang gitas-on sa imong mga adlaw; aron nga magapuyo ka sa ibabaw sa yuta nga gipanumpa ni Jehova sa imong mga amahan, kang Abraham, kang Isaac ug kang Jacob aron ihatag kanila.

Magmakusganon kamo ug magmadasigon kamo; dili kamo malisang kanila, ug dili kamo mahadlok kanila: kay si Jehova nga imong Dios mao ang magauban kanimo; dili ka pasagdan niya, ni pagabiyaan ikaw niya.

Ug si Jehova mao ang magauna kanimo; siya magauban kanimo, ikaw dili niya pasagdan, ni pagabiyaan ka niya: dili ka mahadlok, dili ka magmaluya.

Tan-awa ninyo, karon nga Ako, Ako mao, Walay dios uban kanako: Ako magapatay, ug ako magapabuhi, Ako magasamad ug ako magaayo. Ug walay arang mamaluwas gawas sa akong kamot.

Wala ko ba ikaw sugoa? Magmakusganon ka ug magmaisug: ayaw pagkahadlok ug dili ka magmaluya; kay si Jehova nga imong Dios, magauban kanimo bisan asa ikaw paingon.

Ug si Josue miingon kanila: Ayaw kahadlok, ayaw kaluya; magmabaskugon kamo ug magmaisugon kamo: kay ingon niana ang pagabuhaton ni Jehova sa tanan ninyong mga kaaway nga inyong pagaawayon.

Si Jehova mopatay, ug mobanhaw: Siya mobanlud ngadto sa Sheol ug mobayaw sa itaas. Si Jehova mohimo sa tawo nga kabus, ug magapadato: Siya magapaubos sa tawo, siya usab magabayaw. Siya magabangon sa kabus gikan sa abug, Iyang gituboy ang hangul gikan sa kalibangan, Aron sa pagpalingkod kanila uban sa mga principe, Ug manunod sa trono sa himaya: Kay ang mga haligi sa yuta iya ni Jehova, Ug iyang gitungtong ang kalibutan sa ibabaw nila.

Ug si David nagtukod didto ug usa ka halaran alang kang Jehova ug naghalad ug mga halad-nga-sinunog ug mga halad-sa-pakigdait. Busa si Jehova nahupay alang sa yuta, ug ang kamatay nahunong sa Israel.

Niadtong mga adlawa si Ezechias nasakit nga nagaungaw sa kamatayon, ug si Isaias nga manalagna ang anak ni Amos miadto kaniya, ug miingon kaniya: Kini mao ang gipamulong ni Jehova: Hikayon mo ang imong balay; kay ikaw mamatay, ug dili mabuhi. Unya gilingi niya ang iyang nawong sa bungbong, ug nag-ampo kang Jehova, nga nagaingon: Hinumdumi karon, Oh Jehova, ako nagapakilooy kanimo, giunsa ko ang paglakaw sa atubangan nimo sa kamatuoran, ug sa usa ka hingpit nga kasingkasing, ug gibuhat ko kadtong maayo sa imong panan-aw. Ug mihilak si Ezechias sa hilabihan. Ug nahitabo, sa wala pa mahilakaw si Isaias ngadto sa kinataliwad-an sa ciudad, nga ang pulong ni Jehova midangat kaniya, nga nagaingon: Bumalik ka, ug ingna si Ezechias ang principe sa akong katawohan: Kini mao ang gipamulong ni Jehova, ang Dios ni David nga imong amahan: Gidungog ko ang imong pag-ampo nakita ko ang imong mga luha: Ania karon, ikaw pakaayohon ko; sa ikatolo ka adlaw ikaw mosaka ngadto sa balay ni Jehova. Ug dugangan ko ang imong mga adlaw sa napulo ug lima ka tuig; ug ako magaluwas kanimo niining ciudara gikan sa kamot sa hari sa Asiria; ug ako magapanalipod niining ciudara tungod sa akong kaugalingon, ug tungod sa akong alagad nga si David.

Maghimaya kamo sa iyang maputling ngalan; Lipaya ang kasingkasing nila nga nangita kang Jehova. Pangitaa ninyo si Jehova ug ang iyang kusog; Pangitaa ang iyang nawong sa kanunay. Hinumdumi ang iyang mga katingalahang buhat nga iyang nabuhat, Ang iyang mga katingalahan ug ang mga paghukom sa iyang baba,

Kong ang akong katawohan nga gihinganlan sa akong ngalan magmapainubsanon sa ilang kaugalingon, ug magampo, ug mangita sa akong nawong, ug motalikod gikan sa ilang mga dautang dalan; nan ako magapatalinghug gikan sa langit, ug magapasaylo sa ilang sala, ug magaayo sa ilang yuta. Karon ang akong mga mata nangabuka, ug ang akong mga igdulongog magapatalinghug, ngadto sa pag-ampo nga gihimo niining dapita.

Uban kaniya anaa ang usa ka bukton nga unod; apan uban kanato mao si Jehova nga atong Dios aron sa pagtabang kanato, ug sa pagpakigaway sa atong mga gubat. Ug ang katawohan mingsalig sa ilang kaugalingon diha sa mga pulong ni Ezechias nga hari sa Juda.

Nga miabut ang usa ka sinugo ngadto kang Job, ug miingon: Ang mga vaca gipanagdaro, ug ang mga asno nanagsibsib duol kanila; Ug ang mga Sabeohanon mingdasmag kanila, ug kini gikuha: oo, ilang gipamatay ang mga sulogoon sa sulab sa pinuti; ug ako lamang usara ang nakakalagiw sa pagsugilon kanimo. Sa diha nga nagsulti pa siya, may lain usab nga miabut, ug miingon: Ang kalayo sa Dios nahulog gikan sa langit, ug nasunog ang mga carnero ug ang mga sulogoon, ug giut-ut sila; ug ako lamang usara ang nakakalagiw sa pagsugilon kanimo. Sa diha nga nagasulti pa siya, may lain usab nga miabut, ug miingon: Ang mga Caldeahanon nagbahin sa totolo ka pundok, ug mingdasmag sa camello, ug gidala kini: oo, ug ilang gipamatay ang mga sulogoon sa sulab sa pinuti; ako lamang usara ang nakakalagiw sa pagsugilon kanimo. Sa diha nga nagsulti pa siya, may lain usab nga miabut, ug miingon: Ang imong mga anak nga lalake ug ang imong mga anak nga babaye nangaon ug nanginum ug vino sa balay sa ilang magulang nga lalake; Ug, ania karon, dihay usa ka dakung hangin nga miabut gikan sa kamingawan, ug gilapdusan ang upat ka ngilit sa balay, ug ang mga batan-on natumbahan niini, ug sila nangamatay; ug ako lamang usara ang nakakalagiw sa pagsugilon kanimo. Unya si Job mitindog, ug gigisi ang iyang bisti, ug gialutan ang iyang ulo, ug mihapa sa yuta, ug misimba;

Ug miingon siya: Ako hubo nga migula sa tiyan sa akong inahan, ug hubo usab ako nga mopauli didto. Si Jehova mihatag, ug si Jehova mikuha; bulahan ang ngalan ni Jehova.

Ug si Satanas mitubag kang Jehova, ug miingon: Ang panit tungod sa panit, oo, ang tanan nga iya sa usa ka tawo iyang ihatag tungod sa iyang kinabuhi. Apan bakyawa karon ang imong kamot, ug tanduga ang iyong bukog ug ang iyang unod ug siya mopasipala kanimo sa atubangan sa imong nawong. Ug si Jehova miingon kang Satanas: Ania karon, anaa siya sa imong kamot; ipagawas lamang ang iyang kinabuhi. Busa milakaw si Satanas gikan sa atubangan ni Jehova, ug gihampak si Job ug mga hubag nga mahapdos gikan sa lapalapa sa iyang tiil hangtud sa alimpulo. Ug siya mikuha ug usa ka bika aron maoy iyang ikalot: ug mipungko siya sa taliwala sa mga abo.

Unya miingon ang iyang asawa kaniya: Mopadayon ka ba gihapon sa imong pagkamatarung? tungloha ang Dios, ug magpakamatay ka. Apan siya miingon kaniya: Ikaw nagasulti ingon sa usa sa mga babayeng buang nga nagasulti. Unsa? modawat ba kita sa maayo gikan sa kamot sa Dios, ug dili kita modawat sa dautan? Niining tanan si Job wala makasala pinaagi sa iyang mga ngabil.

Sa pagkadungog karon sa totolo ka higala ni Job niining mga kadautan nga mingdangat kaniya, ming-adto sila nga tagsatagsa gikan sa iyang kaugalingong dapit; si Eliphaz ang Temanitanhon, si Bildad ang Shitanhon, ug si Sophar ang Naamithitanhon; ug sila nanagsabut nga modu-aw aron sa pagduyog sa iyang kasakit ug paglipay kaniya. Ug sa pagyahat nila sa ilang mga mata sa halayo, ug wala makaila kaniya, naninggit sila, ug nanghilak; ug sila nanggisi, ang tagsatagsa kanila sa iyang bisti, ug mingsaliyab ug abug sa langit sa ibabaw sa ilang mga ulo. Busa nanglingkod sila sa yuta uban kaniya pito ka adlaw ug pito ka gabii, ug walay mausa nga misulti ug usa ka pulong kaniya: kay nakita man nila nga ang iyang kaguol daku uyamut.

Ania karon, bulahan ang tawo nga pagabadlongon sa Dios: Busa ayaw pagbiaybiay sa mga castigo sa Makagagahum. Kay siya magahatag sa sakit ug pagabugkosan; Siya magasamad ug ang iyang mga kamot maoy magaayo.

Ug mao kana unta ang akong kalipay, Oo, pakasadyaa ako sa kasakit nga dili mopagawas, Nga ako wala maglimod sa mga pulong sa Balaan. Unsa ba ang akong kusog, nga ako magapaabut man? Ug unsa ang akong katapusan nga ako magapailob?

Kaniya nga hapit na mautas, kinahanglan nga ang usa ka higala magpadayag sa kalolot; Bisan niadtong magabiya sa kahadlok sa Makagagahum.

Ang akong unod naputos sa mga ulod ug sa mga abug nga tibukol; Ang akong panit namuto ug makaluod.

Ang imong baba pagapun-on niya sa katawa, Ug kasadya sa imong mga ngabil.

Ang akong kalag gikapuyan na sa akong kinabuhi; Ipagula ko ang akong kaguol; ako mosulti sa kapait sa akong kalag.

Kay ikaw mahakalimot sa imong kaalaut; Ikaw mahinumdum niana ingon sa mga tubig nga manglabay. Ug ang imong kinabuhi modan-ag labi pa kay sa udto; Maingon kana sa kabuntagon bisan pa anaay kangitngit. Ug ikaw magmalig-on kay anaa may paglaum; Oo, ikaw magapangita sa libut nimo, ug sa lig-on ikaw mopahulay. Ikaw magahigda usab, ug walay bisan kinsa nga makapahadlok kanimo; Oo, daghanan ang mohangyo kanimo.

Apan kamo mga magmumugna sa bakak; Kamong tanan mga mananambal nga walay bili.

Ania karon, iyang pagalaglagon ako: ako walay paglaum: Bisan pa niini, sa iyang atubangan ako magalaban sa akong mga alagianan.

Bisan ingon ako sa usa ka butang nga dunot nga mapapas, Ingon sa usa ka bisti nga ginakutkot sa tangkob.

Apan kaniya may kasakit ang iyang unod, Ug sa sulod niya nagabangotan ang iyang kalag.

Ang akong bukog nanagtaput sa akong panit ug sa akong unod, Ug naluwas lamang ako tungod sa mga panit sa akong mga ngipon.

Apan alang kanako nasayud ako nga ang akong Manluluwas buhi man, Ug sa kaulahian nga adlaw siya motindog sa ibabaw sa yuta: Ug sa tapus ang akong panit, kining lawas ko gayud malaglag, Unya sa wala ang akong unod makita ko ang Dios;

Ug karon ang kalag ko ginabubo sa sulod nako; Mga adlaw sa kagul-anan mingdakup kanako. Sa magabii ang akong kabukogan gipanlagbasan sa sulod nako, Ug ang mga kasakit nga nagakitkit kanako dili mopahulay.

Ang akong kasingkasing nagkaguol, ug dili mapahulay; Mga adlaw sa kasakitan ania mingdangat kanako. Ako nagalakaw nga nagbangutan sa wala ang adlaw. Ako nagatindog sa taliwala sa katiguman, ug nagatu-aw sa pagpakitabang. Ako nahimong igsoon sa mga irong ihalas, Ug kauban sa mga avestruz. Ang panit ko maitum, ug nagakapaksit gikan kanako, Ug ang akong kabukogan nasunog sa kainit.

Siya gicastigo usab pinaagi sa sakit diha sa ibabaw sa iyang higdaanan, Ug sa kanunay nga pakig-away sa iyang kabukogan; Busa ang iyang kinabuhi lulud-on sa tinapay, Ug ang iyang kalag sa kalan-on nga labing lamian. Ang iyang unod naut-ut na nga dili na makita; Ug ang iyang kabukogan nga kaniadto dili makita nanikil. Oo, ang iyang kalag nagakahaduol ngadto sa gahong, Ug ang iyang kinabuhi ngadto sa mga manlalaglag.

Kay may bisan kinsa ba nga miingon sa Dios: Ako nakadawat na ug silot, dili na ako magpakasala pag-usab: Niadtong dili nako makita tudloan mo ako: Kong nakasala ako dili ko na kana usbon.

Sa diha nga si Job nag-ampo tungod sa iyang mga higala, gikuha ni Jehova ang iyang sakit: ug si Jehova mihatag kang Job ug bahandi duha ka pilo kay sa una. Unya miduol kaniya ang iyang tanang mga kaigsoonan nga lalake, ug ang iyang tanang kaigsoonan nga babaye, ug ang tanan nga kaniadto iyang kaila, ug sa iyang balay nangaon uban kaniya: ug sila nangasubo kaniya, ug naglipay kaniya tungod sa tanan nga kadaut nga gipadangat kaniya ni Jehova: ang tagsatagsa usab ka tawo naghatag kaniya ug usa ka book nga salapi, ug ang tagsatagsa usa ka book nga singsing bulawan.

Ang mga hari sa yuta nanagpahamutang sa ilang kaugalingon, Ug ang mga punoan nanagsabutsabut sa tingub, Batok kang Jehova ug batok sa iyang dinihog, nga nagaingon: Pagabugtoon nato ang ilang mga talikala, Ug igasalibay ta gikan kanato ang ilang mga igtatakgus. Siya nga nagalingkod sa kalangitan magakatawa: Ang Ginoo magahimo kanila nga yubitonon.

Apan ikaw, Oh Jehova, mao ang taming nga nagalibut kanako, Ang himaya ko ug ang magbabangon sa akong ulo. Sa akong tingog nagatu-aw ako kang Jehova, Ug siya nagatubag kanako gikan sa iyang bungtod nga balaan. (Selah) Mihigda ako ug nakatulog, Nahigmata ako; kay nagasagang kanako si Jehova. Dili ako mahadlok sa napulo ka libo sa katawohan Nga misulong nga milikus batok kanako.

Sa pakigdait magahigda ako, ug magakatulog ako: Kay ikaw lamang, Jehova, ang nagapapuyo kanako sa walay kabilinggan.

Malooy ikaw kanako, Oh Jehova; kay nalaya ako: Ayohon mo ako, Oh Jehova, kay ang akong mga bukog nangatay-og. Ang akong kalag usab nagubot sa hilabihan gayud: Ug ikaw, Oh Jehova, hangtud ba anus-a? Bumalik ka, Oh Jehova, luwasa ang akong kalag: Luwason mo ako tungod sa imong mahigugmaong-kalolot.

Si Jehova mahimo usab nga usa ko ka hataas nga torre nga dalangpanan alang sa mga linupigan, Usa ka hataas nga torre sa mga panahon sa kagul-anan; Ug kanimo managsalig ang mga nakaila sa imong ngalan, Kay ikaw, Oh Jehova, wala mobiya niadtong mga nanagpangita kanimo.

Kaloy-an mo ako, Oh Jehova; Tan-awa ang akong kaguol nga akong ginaantus tungod kanila nga nagadumot kanako, Ikaw nga nagtuboy kanako gikan sa mga ganghaan sa kamatayon:

Ikaw nakakita niini; kay ginatan-aw mo ang buhat nga dautan ug ang dautang pagbati, aron sa pagpanimalus niini pinaagi sa imong kamot: Kanimo nagadangup ang tawong walay tabang; Ikaw mao ang magtatabang sa mga ilo.

Hangtud anus-a ba magapakitambag ako sa akong kalag, Nga adunay kaguol sa akong kasingkasing sa tibook nga adlaw? Hangtud anus-a ba pagabayawon ang akong kaaway sa ibabaw nako? Palandunga, ug tubaga ako, Oh Jehova nga Dios ko: Hayagan mo ang akong mga mata, kay tingali unya mahikatulog ako sa paghikatulog nga sa kamatayon;

Si Jehova gibutang ko sa kanunay sa atubangan nako: Tungod kay ania siya sa akong toong kamot, ako dili matarug. Busa nagamaya ang akong kasingkasing, ug nagakalipay ang akong himaya: Ang akong unod usab magapuyo sa kasigurohan. Tungod kay dili mo pagabiyaan ang akong kalag sa Sheol; Ni motugot ka nga ang imong balaan makakita sa pagkadunot. Igapakita mo kanako ang dalan sa kinabuhi: Sa imong presencia anaa ang kahupnganan sa kalipay; Sa imong toong kamot adunay mga kalipayan nga sa walay katapusan.

Bantayan mo ako ingon sa kalimutaw sa mata: Tagoon mo ako sa ilalum sa landong sa imong mga pako, Gikan sa mga dautan nga nanglupig kanako, Gikan sa mga mabangis ko nga mga kaaway, nga nagalibut kanako.

Gihigugma ko ikaw, Oh Jehova, ikaw ang akong kusog. Si Jehova mao ang akong bato, ug akong kuta, ug ang akong manluluwas; Dios ko, akong bato nga kanimo modangup ako; Taming ko, ug ang sungay sa akong kaluwasan, ang akong hataas nga torre. Magatawag ako kang Jehova, nga mao ang takus pagadayegon: Busa maluwas ako gikan sa akong mga kaaway. Ang mga gapu sa kamatayon milikus kanako, Ug ang mga baha sa pagkadilidiosnon nagapahadlok kanako, Ang mga gapus sa Sheol milibut kanako; Ang mga lit-ag sa kamatayon midangat kanako. Sa akong kagul-anan nagsangpit ako kang Jehova, Ug nagtu-aw ako sa akong Dios: Siya nagpatalinghug sa akong tingog gikan sa iyang templo, Ug ang akong pagtu-aw sa atubangan niya midangat sa iyang mga igdulungog.

Kay wala niya pagtamaya ni pagdumti ang kagul-anan sa sinakit; Wala usab pagtagoa gikan kaniya ang iyang nawong; Apan sa diha nga nagtu-aw sa iya ngadto kaniya, iyang gipatalinghugan siya.

Si Jehova mao ang akong magbalantay; Walay makulang kanako. Siya nagapahigda kanako sa mga sibsibanan nga malunhaw; Siya nagatultol kanako sa daplin sa mga tubig nga malinaw. Gipalig-on niya ang akong kalag: Ginamandoan niya ako sa mga dalan sa pagkamatarung tungod sa iyang ngalan. Oo, bisan magalakaw ako latas sa walog sa landong sa kamatayon, Ako walay kahadlok sa bisan unsa nga dautan; Kay ikaw nagauban kanako; Ang imong baras ug ang imong sungkod, kini nagapalig-on kanako. Ikaw nagaandam ug pagkaon sa atubangan ko tinambongan sa akong mga kaaway: Gidihog mo ang akong ulo sa lana; Ang akong copa nagaawas. Sa pagkamatuod ang kaayo ug ang mahigugmaong-kalolot magasunod kanako sa adlaw ngatanan sa akong kinabuhi; Ug sa balay ni Jehova magapuyo ako sa walay katapusan.

Lingia ako ug malooy ka kanako; Kay ako biniyaan ug sinakit. Ang mga kasamok sa akong kasingkasing nagakadaku: Oh kuhaon mo ako gikan sa akong mga kagul-anan. Sud-onga ang akong kasakit ug ang akong pag-antus; Ug pasayloa ang tanan ko nga mga sala.

Si Jehova mao ang akong kahayag ug ang akong kaluwasan; Kinsa man ang akong pagakahadlokan? Si Jehova mao ang kusog sa akong kinabuhi; Kang kinsa man ako malisang? Sa diha nga nagtigum batok kanako ang mga mamumuhat sa kadautan sa pagkaon sa akong unod, Bisan ang akong mga kabatok ug mga kaaway, sila nanghipangdol ug nangapukan. Bisan ang usa ka dakung panon magapahamutang batok kanako, Dili mahadlok ang akong kasingkasing: Bisan ang gubat patindogon batok kanako, Bisan pa niini ako masaligon. Usa ka butang ang gipangayo ko kang Jehova, nga pagapangitaon Ko: Nga makapuyo ako sa balay ni Jehova sa tanang mga adlaw sa akong kinabuhi, Aron sa pagtan-aw sa katahum ni Jehova. Ug sa pagpakisayud sa iyang templo. Kay sa adlaw sa kasamok pagatagoan niya ako sa iyang puloyanan: Diha sa tabil sa iyang balongbalong pagatagoan niya ako; Ituboy niya ako sa ibabaw sa usa ka bato.

Kong ako pagabiyaan sa akong amahan ug sa akong inahan, Unya si Jehova ang magadawat kanako.

Si Jehova mao ang akong kusog ug ang akong taming; Ang akong kasingkasing kaniya misalig, ug gitabangan ako: Busa nalipay ug daku ang akong kasingkasing; Ug sa akong awit pagadayegon ko siya.

Oh Jehova nga akong Dios, Kanimo nagtu-aw ako, ikaw nagayo kanako. Oh Jehova, ikaw nagkuha sa kalag ko gikan sa Sheol; Gibantayan mo ako nga buhi aron dili ako makakanaug sa lubnganan. Manag-awit kamo ug pagdayeg kang Jehova, Oh kamong mga balaan niya, Ug managpasalamat sa iyang balaang halandumon nga ngalan. Kay ang iyang kasuko umalagi lamang; Ang iyang kalooy alang sa tibook kinabuhi: Ang paghilak mopabilin sa kagabhion, Apan ang kalipay moabut sa kabuntagon.

Unsay kapuslanan niining akong dugo, sa diha nga manaug ako sa lubnganan? Magadayeg ba kanimo ang abug? igamantala ba niini ang imong kamatuoran? Patalinghugi, Oh Jehova, ug malooy ka kanako: Oh Jehova, mahimo ka unta nga magtatabang kanako. Ang akong pagbalata gibayloan mo ug sayaw; Gihukas mo ang akong bisti nga sako, ug gibaksan mo ako sa kalipay; Sa tuyo nga ang akong himaya magaawit ug pagdayeg kanimo, ug dili magapakahilum. Oh Jehova nga Dios ko, pasalamatan ko ikaw sa walay katapusan.

Ikiling kanako ang imong igdulungog; luwason mo ako sa madali: Bato nga malig-on ikaw alang kanako. Usa ka kuta nga dalangpanan sa pagluwas kanako, Kay ikaw mao ang akong bato ug ang akong kuta; Busa mandoi ako, ug tutoli ako.

Malooy ka kanako, Oh Jehova, kay ania ako sa kagul-anan: Ginaut-ut sa kasakit ang akong mata, oo, ang akong kalag ug ang akong lawas. Kay ang akong kinabuhi nagaantus sa kasakit, Ug ang akong mga tuig sa pagpanghupaw: Ang akong kusog naluya tungod sa akong kasal-anan, Ug ang akong mga bukog nagakaut-ut. Tungod sa tanan ko nga mga kabatok nahimo ako nga usa ka talamayon, Oo, talamayon nga hilabihan sa akong isigkatawo, Ug usa ka kalisang ako sa akong mga kaila: Ang mga nakakita kanako sa gawas, nanagpangalagiw gikan kanako. Hingkalimtan ako ingon sa usa ka minatay nga wala nay handumanan: Nahimo ako nga sama sa usa ka sudlanan nga nabuak.

Sa imong kamot anaa ang akong panahon: Luwason mo ako gikan sa kamot sa akong mga kaaway, ug gikan sa akong mga manlulutos.

Sa nagpakahilum ako, nagkaut-ut ang akong mga bukog Pinaagi sa akong pag-agulo sa tibook nga adlaw. Kay sa adlaw ug sa gabii ang imong kamot nagpabug-at sa ibabaw nako: Ang kaumog ko nailisan ingon sa pagkamala sa ting-init. (Selah)

Ania karon, ang mata ni Jehova anaa sa ibabaw sa mga nagakahadlok kaniya, Sa ibabaw sa mga nagasalig sa iyang mahigugmaong-kalolot; Aron sa pagluwas sa ilang kalag gikan sa kamatayon, Ug aron sa pagbantay kanila nga buhi sa panahon sa gutom.

Ang manolonda ni Jehova magapahaluna sa paglibut sa mga nangahadlok kaniya, Ug magaluwas kanila.

Ang mga mata ni Jehova anaa sa ibabaw sa mga matarung, Ug nagapatalinghug ang iyang mga igdulungog sa ilang pagtu-aw. Ang nawong ni Jehova batok sa mga nagabuhat ug dautan, Aron sa pagputol sa handumanan nila gikan sa yuta. Nanagtu-aw ang mga matarung, ug nagpatalinghug si Jehova, Ug nagluwas kanila gikan sa tanan nilang mga kalisdanan. Si Jehova haduol niadtong mga dugmok ug kasingkasing, Ug nagaluwas siya niadtong mahinulsulon sa espiritu. Daghan ang mga kagul-anan sa matarung; Apan si Jehova magaluwas kaniya gikan kanilang tanan. Siya nagabantay sa tanan niyang mga bukog: Walay usa kanila nga madugmok.

Apan mahitungod kanako, sa nanagmasakiton sila, nagbisti ako ug sako: Gisakit ko ang akong kalag nga may pagpuasa; Ug ang akong pag-ampo nagabalikbalik sa akong sabakan. Naggawi ako nga daw ingon nga kini akong higala kun akong igsoon: Nagpailub ako nga nagbalata, ingon sa usa nga nagminatay tungod sa iyang inahan.

Pagkabilihon sa imong mahigugmaong-kalolot, Oh Dios! Tungod niana ang mga anak sa mga tawo mingdangup sa ilalum sa landong sa imong mga pako. Sila pagabusgon sa madagayaon gayud sa tambok sa imong balay; Ug ikaw magpainum kanila sa sapa sa imong mga kalipay. Kay kanimo anaa ang tuburan sa kinabuhi: Sa imong kahayag makakita kami ug kahayag.

Ang Ginoo magakatawa kaniya; Kay siya nagatan-aw nga umaabut ang iyang adlaw. Ang mga dautan nanag-ibut sa pinuti ug nanagbingat sa ilang pana, Sa pagpukan sa kabus ug sa hangul, Sa pagpatay niadtong mga mutal-id diha sa dalan. Ang pinuti nila molagbas sa ilang kaugalingon nga kasingkasing, Ug ang ilang pana pagabali-on.

Timan-i ang tawong hingpit, ug tan-awa ang matarung; Kay adunay malipayong kaulahian sa tawo sa pakigdait.

Walay pagkaayo sa akong unod tungod sa imong kaligutgut; Ni may kalinaw ang akong mga bukog tungod sa akong sala. Kay ang akong kasal-anan milapaw sa akong ulo: Ingon sa mabug-at nga palas-anon, hilabihan da sila kabug-at alang kanako. Nangadunot ug nangabaho ang akong mga samad, Tungod sa akong kabuang. Nasakitan ako, ug natikuko ako sa hilabihan gayud; Nagalakaw ako nga nagabalata sa tibook nga adlaw. Kay ang akong hawak napuno sa kainit; Ug walay pagkaayo sa akong unod. Napunawan ako ug nangapangos sa hilabihan gayud: Nagaagulo ako tungod sa kagubot sa akong kasingkasing. Ginoo, sa atubangan mo anaa ang tanan ko nga tinguha; Ug ang akong mga pag-agulo wala matago gikan kanimo. Ang akong kasingkasing nagaputok-putok, ug nawad-an ako sa akong kusog: Mahitungod sa kahayag sa akong mga mata nawala usab kini kanako.

Kuhaa sa ibabaw nako ang imong hampak: Naut-ut ako pinaagi sa pagbunal sa imong kamot. Sa diha nga ikaw magasaway sa tawo tungod sa iyang kasal-anan, Ikaw magapala sa iyang katahum sama sa usa ka anunogba: Sa pagkamatuod ang tagsatagsa ka tawo maoy kakawangan lamang. (Selah) Pamatia ang akong pag-ampo, Oh Jehova, ug patalinghugi ang akong pagtu-aw; Ayaw pagpakahilum niining akong mga luha: Kay ako lumalangyaw uban kanimo, Usa ka humalapit, ingon sa tanan ko nga mga amahan.

Siya nagkuha usab kanako gikan sa usa ka makalilisang nga gahong, gikan sa lapokon nga yanang. Ug gipahamutang niya ang akong mga tiil sa ibabaw sa bato, ug gitanos niya ang akong mga lakang. Ug nagbutang siya sa akong baba ug alawiton nga bag-o, bisan ang pagdayeg sa atong Dios: Makakita niini ang daghan, ug mangahadlok sila, Ug sila magasalig kang Jehova.

Ayaw ipahalayo ang imong mga malomong kalooy gikan kanako, Oh Jehova; Pabantaya kanako sa kanunay ang imong mahigugmaong-kalolot ug ang imong kamatuoran.

Si Jehova magapalig-on kaniya sa ibabaw sa higdaanan sa kasakit: Pagahumokon mo ang tibook niyang higdaanan diha sa iyang balatian. Ako miingon: Oh Jehova, malooy ka kanako: Ayuhon mo ang akong kalag; kay nakasala ako batok kanimo.

Ngano nga nagasubo ka, Oh kalag ko? Ug ngano nga nagubot ikaw sa sulod nako? Lumaum ka sa Dios; kay magadayeg pa ako kaniya Tungod sa panabang sa iyang nawong. Oh Dios ko, ang akong kalag nagasubo sa sulod nako: Busa nahinumdum ako kanimo gikan sa yuta sa Jordan, Ug sa mga Hermonhon, sukad sa bungtod sa Misar.

Unya moadto ako ngadto sa halaran sa Dios, Ngadto sa Dios nga akong daku uyamut nga kalipay; Ug sa alpa magadayeg ako kanimo, Oh Dios, Dios ko. Ngano nga nagasubo ka, Oh kalag ko? Lumaum ka sa Dios; kay magadayeg pa ako kaniya, Nga mao ang panabang sa akong nawong, ug ang akong Dios.

Ang Dios mao ang atong dalangpanan ug kalig-on, Madali nga katabang sa atong kalisdanan. Busa dili kami mahadlok, bisan ang yuta pagaalid-an, Ug bisan ang mga bukid pagauyugon ngadto sa kahiladman sa kadagatan;

Humilum kamo ug ilhon ninyo nga ako mao ang Dios. Pagabayawon ako sa taliwala sa mga nasud, pagabayawon ako dinhi sa yuta. Si Jehova sa mga panon nagauban kanato; Ang atong dalangpanan mao ang Dios ni Jacob. (Selah

Kay kining Dios mao ang atong Dios sa mga katuigan nga walay katapusan: Siya mao ang atong magmamando bisan hangtud sa kamatayon.

Ug tawgon mo ako sa adlaw sa kalisdanan: Pagaluwason ko ikaw, ug ikaw magahimaya kanako.

Padungga ako sa himaya ug kalipay, Aron magakalipay ang mga bukog nga imong gidugmok.

Ang mga halad sa Dios mao ang espiritu nga mahinulsolon: Ang usa ka nadugmok ug usa ka mahinulsolon nga kasingkasing, Oh Dios, dili mo pagatamayon.

Ang matarung makakita usab niana, ug mahadlok, Ug mokatawa kaniya, nga maga-ingon: Ania karon, kini mao ang tawo nga ang Dios wala himoa niya nga iyang kalig-on, Kondili misalig sa kadagaya sa iyang mga bahandi, Ug nagpalig-on sa iyang kaugalingon sa pagkadautan.

Iyang gitubos ang akong kalag sa pakigdait gikan sa gubat nga batok kanako; Kay daghan sila nga miasdang batok kanako.

Itugyan mo kang Jehova ang imong palas-anon, ug siya magasapnay kanimo: Dili gayud niya pasagdan nga mabalhin ang matarung.

Sa panahon nga mahadlok ako, Ibutang ko ang pagsalig ko diha kanimo. Sa Dios (magadayeg ako sa iyang pulong), Sa Dios gibutang ko ang akong pagsalig, dili ako mahadlok; Unsay mabuhat sa unod alang kanako? Sa tibook nga adlaw ginabalit-ad nila ang akong mga pulong: Ang tanan nilang mga hunahuna batok kanako alang sa kadautan. Nanagtigum sila sa pagtingub, nanagtago sila sa ilang kaugalingon, Nanagtimaan sila sa akong mga lakang, Bisan pa sila nanaghulat alang sa akong kalag.

Nagaisip ikaw sa akong mga pagsuroy-suroy: Ibutang mo ang akong mga luha sa imong botella; Wala ba sila diha sa imong basahon?

Sa Dios gipahaluna ko ang akong pagsalig, dili ako mahadlok; Unsay mabuhat sa tawo alang kanako? Sa ibabaw nako, ania ang imong mga panaad, Oh Dios: Pagahatagan ko ikaw sa mga halad-sa-pasalamat. Kay giluwas mo ang akong kalag gikan sa kamatayon; Wala mo ba luwasa ang akong mga tiil gikan sa pagkahulog, Aron ako magalakaw sa atubangan sa Dios Diha sa kahayag sa mga buhi?

Malooy ka kanako, Oh Dios, malooy ka kanako; Kay ang akong kalag midangup diha kanimo: Oo, sa landong sa imong mga pako modangup ako, Hangtud nga kining mga kagulanan managpangagi.

Apan ikaw, Oh Jehova, magakatawa kanila; Himoon nimong kataw-anan ang tanang mga nasud. Tungod sa iyang kusog mamati ako kanimo; Kay ang Dios mao ang akong torre nga hataas.

Apan magaawit ako mahatungod sa imong kusog; Oo, magaawit ako sa makusog gayud mahatungod sa imong mahigugmaong-kalolot sa kabuntagon: Kay ikaw mao ang akong hataas nga torre, Ug usa ka dalangpanan sa adlaw sa akong kaguol. Alang kanimo, Oh akong kusog, magaawit ako ug mga pagdayeg: Kay ang Dios maoy akong hataas nga torre, ang Dios sa akong kalooy.

Patalinghugi ang akong pagtu-aw, Oh Dios; Atimana ang akong pag-ampo. Gikan sa kinatumyan sa yuta, magatu-aw ako kanimo, sa diha nga ang akong kasingkasing malumsan na: Mandoi ako ngadto sa bato nga labing hataas pa kay kanako. Kay ikaw mao ang usa ka dalangpanan alang kanako, Usa ka malig-ong torre gikan sa kaaway. Magapuyo ako diha sa imong tabernaculo sa walay katapusan: Modangup ako diha sa tagoanan sa imong mga pako. (Selah.

Sa Dios lamang nagahulat sa hilum ang akong kalag: Gikan kaniya moabut ang akong kaluwasan. Siya lamang mao ang akong bato ug ang akong kaluwasan: Siya mao ang akong hataas nga torre; ako dili matarug sa hilabihan.

Kalag ko, sa Dios lamang maghulat ka sa hilum; Kay gikan kaniya ang akong paglaum, Siya lamang mao ang akong bato ug ang akong kaluwasan: Siya mao ang akong torre nga hataas; dili ako matarug. Sa Dios anaa ang akong kaluwasan ug ang akong himaya: Ang bato sa akong kalig-on, ug ang akong dalangpanan, anaa sa Dios. Sumalig kamo kaniya sa tanan nga panahon, kamo nga katawohan; Ibubo ninyo ang inyong kasingkasing sa atubangan niya: Ang Dios mao ang dalangpanan alang kanato. (Selah)

Oh Dios, ikaw mao ang akong Dios; mangita ako kanimo sa dakung kakugi: Ang akong kalag giuhaw tungod kanimo, ang akong unod gihidlaw tungod kanimo, Sa usa ka yuta nga mamala ug malaay, diin walay tubig. Mao nga gipangita ko ikaw sa balaang puloy-anan, Aron sa pagtan-aw sa imong gahum ug sa imong himaya. Tungod kay ang imong mahigugmaong-kalolot labi pang maayo kay sa kinabuhi, Ang akong mga ngabil magadayeg kanimo. Sa ingon niini dayegon ko ikaw samtang buhi pa ako: Sa imong ngalan magabayaw ako sa akong mga kamot. Ang akong kalag mabusog nga maingon sa utok ug sa tambok; Ug ang akong baba magadayeg kanimo uban ang mga ngabil nga malipayon; Sa diha nga mahanumdum ako kanimo sa akong higdaanan, Ug sa magapalandong kanimo sa mga pagtukaw sa kagabhion. Kay ikaw mao ang akong katabang, Ug diha sa landong sa imong mga pako magakalipay ako. Ang akong kalag sa hugot magasunod gayud kanimo. Ang imong toong kamot nagasapnay kanako.

Amahan sa mga ilo, ug maghuhukom sa mga balong babaye, Mao ang Dios nga anaa sa iyang balaang puloy-anan. Ang Dios nagapapuyo sa mga nanag-inusara tingub sa panimalay: Siya nagapagula sa mga binilanggo ngadto sa kauswagan; Apan ang mga masukihon managpuyo sa yuta nga uga.

Oo, bisan sa diha nga matigulang na ako ug maubanon, Oh Dios, ayaw ako pagbiyai, Hangtud nga ikamantala ko ang imong kusog ngadto sa sunod nga kaliwatan, Ang imong gahum ngadto sa tagsa-tagsa nga moanhi. Ang imong pagkamatarung usab, Oh Dios, hataas kaayo; Ikaw nga nagabuhat ug mga dagkung butang, Oh Dios, kinsa ba ang ingon kanimo? Ikaw, nga nagapakita kanamo ug daghan ug masakit nga mga kagul-anan, Pagabuhion mo kami pag-usab, Ug magapabangon kanamo pagusab gikan sa kahiladman sa yuta. Dugangan mo ang akong pagkadaku, Ug lingia pag-usab ug lipaya ako. Magadayeg usab ako kanimo uban ang salterio, Bisan ang imong kamatuoran, Oh akong Dios: Kanimo magaawit ako ug mga pagdayeg uban sa alpa, Oh ikaw nga Balaan sa Israel. Ang akong mga ngabil magahugyaw sa kalipay sa diha nga magaawit ako ug mga pagdayeg kanimo; Ug ang akong kalag nga gitubos mo.

Bisan pa niana, ako ania gihapon uban kanimo: Gikuptan mo ang too ko nga kamot. Ikaw magamando kanako uban sa imong pagtambag, Ug sa ulahi pagadawaton mo ako sa himaya. Kinsa may ako sa langit kondili ikaw da? Ug walay bisan kinsa dinhi sa ibabaw sa yuta nga akong gitinguha gawas kanimo. Ang akong unod ug ang akong kasingkasing nangaluya; Apan ang Dios mao ang kalig-on sa akong kasingkasing, ug ang akong bahin sa walay katapusan.

Labani ang kabus ug ang mga ilo: Buhata ang justicia sa mga sinakit ug sa makalolooy.

Ang akong kalag gihidlaw, oo, ngani nangandoy pa sa mga sawang ni Jehova; Ang akong kasingkasing ug ang akong unod nanagsinggit nga malipayon ngadto sa Dios nga buhi. Oo, ang langgam nga gorion nakakaplag ug usa ka salag, Ug ang sayaw, alang sa iyang kaugalingong salag, diin didto ibutang niya ang iyang mga kuyabog, Bisan ang imong mga halaran, Oh Jehova sa mga panon, Hari ko, ug Dios ko. Bulahan sila nga nanagpuyo sa imong balay: Sa gihapon managdayeg sila kanimo. Selah

Sa adlaw sa akong kaguol magasangpit ako kanimo; Kay ikaw magatubag kanako.

Kay daku ang imong mahigugmaong-kalolot nganhi kanako; Ug giluwas mo ang akong kalag gikan sa Sheol nga labing halalum.

Oh hinumdumi nga pagkahamubo sa akong panahon: Kay unsang kakawangan nga gibuhat mo sa tanang mga anak sa mga tawo! Kinsa bang tawohana ang mabuhi, ug dili makakita sa kamatayon, Nga magaluwas sa iyang kalag gikan sa gahum sa Sheol? (Selah)

Ginoo, ikaw mao ang among dapit-nga-puloy-anan Sa tanang mga kaliwatan.

Siya nga nagapuyo sa sulod sa dapit nga tinago sa Hataas Uyamut Magapahulay sa ilalum sa landong sa makagagahum. Magaingon ako mahatungod kang Jehova: Siya mao ang akong dalangpanan ug kuta nako; Dios ko, nga kaniya misalig ako. Kay siya magaluwas kanimo gikan sa lit-ag sa mangangayam, Ug gikan sa makamatay nga hampak. Sa iyang mga dagang pagatabonan ikaw niya, Ug sa ilalum sa iyang mga pako, magapasilong ikaw: Ang iyang kamatuoran mao ang kalasag ug ang taming. Dili ka mahadlok tungod sa kakugmat sa kagabhion, Ni sa udyong nga nagalupad sa adlaw; Ni sa kamatay nga nagalakaw sa kangitngitan, Ni sa kamatay nga nagalaglag sa kaudtohon. Mangapukan ang usa ka libo sa imong kiliran, Ug ang napulo ka libo sa imong toong kamot; Apan kanimo kini dili makaabut.

Kay ikaw, Oh Jehova, mao ang akong dalangpanan! Ang Hataas Uyamut gihimo mo nga imong puloy-anan; Dili moabut kanimo ang kadautan, Ni magapahaduol ang kamatay sa imong balong-balong. Kay siya magasugo sa iyang mga manolonda sa pagtan-aw kanimo, Sa pagbantay kanimo sa tanan mong mga dalan. Pagasapnayon ikaw nila sa ilang mga kamot, Aron nga ang imong mga tiil dili mahapangdol sa bato. Ikaw magatunob sa ibabaw sa leon, ug sa sawa nga malala: Pagayatakan mo ang gagmay nga leon ug ang halas. Tungod kay gipahaluna niya ang iyang gugma kanako, busa ako magaluwas kaniya: Ipahaluna ko siya sa itaas tungod kay naila niya ang akong ngalan. Kanako magatawag siya, ug ako motubag kaniya; Ubanan ko siya diha sa kalisdanan: Akong luwason siya ug akong pagapasidunggan siya. Akong pagatagbawon siya sa hataas nga kinabuhi, Ug akong ipakita kaniya ang akong kaluwasan.

Sa dili maisip nga mga hunahuna nga ania kanako, Ang imong mga paglipay nakapahimuot sa akong kalag.

Apan si Jehova mao ang akong hataas nga torre, Ug ang akong Dios, ang bato sa akong dalangpanan.

Managhugyaw kamo nga malipayon alang kang Jehova, mga pumoluyo sa tanan nga yuta. Sa kalipay panag-alagad kamo kang Jehova: Dumuol kamo sa presencia niya nga may pag-awit. Ilhon ninyo nga si Jehova, siya mao ang Dios: Siya mao ang nagbuhat kanato, ug kita mga iya man; Kita mao ang katawohan niya, ug ang mga carnero sa iyang sibsibanan. Sumulod kamo ngadto sa iyang mga ganghaan uban ang pasalamat, Ug ngadto sa iyang mga sawang uban ang pagdayeg; Ihatag ang mga pasalamat ngadto kaniya, ug dayegon ninyo ang iyang ngalan. Kay si Jehova maayo man; ang iyang mahigugmaong-kalolot nagapadayon sa walay katapusan, Ug ang iyang pagka-matinumanon ngadto sa tanang mga kaliwatan.

Oh Jehova, patalinghugi ang akong pag-ampo, Ug padangata ang akong pagtu-aw nganha kanimo. Ayaw pagtagoa ang imong nawong gikan kanako sa adlaw sa akong kalisdanan: Ikiling kanako ang imong igdulungog; Sa adlaw sa akong pagsangpit, tubaga ako sa madali. Kay ang akong mga adlaw nangahanaw sama sa aso, Ug ang akong mga bukog nangasunog ingon sa agipo. Ang akong kasingkasing gisamaran ingon sa balili, ug nalaya; Kay nahakalimot ako sa pagkaon sa akong tinapay. Tungod sa tingog sa akong pagagulo Ang akong mga bukog mingtapot sa akong unod.

Ang akong mga adlaw ingon sa animo nga nagalingay; Ug ako nagmala ingon sa balili. Apan ikaw, Oh Jehova, magapabilin sa walay katapusan; Ug ang imong ngalan nga halandumon ngadto sa tanang mga kaliwatan.

Dayegon mo si Jehova, Oh kalag ko; Ug ang tanan nga ania sa sulod nako dayega ninyo ang iyang balaan nga ngalan. Dayegon mo si Jehova, Oh kalag ko, Ug ayaw hikalimti ang tanan niyang mga kaayohan: Nga mao ang nagapasaylo sa tanan mong kasal-anan; Nga mao ang nagaayo sa tanan mong mga balatian; Nga mao ang nagabawi sa imong kinabuhi gikan sa pagkalaglag; Nga mao ang nagapurongpurong kanimo sa mahigugmaong-kalolot ug sa malomong mga kalooy;

Kay siya nahibalo sa atong kahimtang; Nahinumdum siya nga kita mga abug lamang. Mahitungod sa tawo, ang iyang mga adlaw ingon sa balili; Ingon sa bulak sa kapatagan, mao man ang iyang paglabong. Kay ang hangin molabay sa ibabaw niya, ug kini mahanaw; Ug ang dapit nga gitugkan niini dili na makaila kaniya. Apan ang mahigugmaong-kalolot ni Jehova nagagikan sa walay katapusan ngadto sa walay katapusan ibabaw kanila nga may kahadlok kaniya, Ug ang iyang pagkamatarung ngadto sa mga anak sa mga anak;

Sa makadaghan sila giluwas niya: Apan sila nanagmasukihon sa ilang pagpakitambag, Ug nahimo silang ubos tungod sa ilang kasal-anan. Bisan pa niana, iyang gitagad ang ilang pagkaalaut, Sa nabati niya ang ilang pagtu-aw: Ug nahinumdum siya sa iyang tugon alang kanila, Ug siya nagbasul sumala sa gidaghanon sa iyang mga mahigugmaong-kalolot. Iyang gihimo usab nga sila pagakaloy-an Niadtong tanan nga nanagdala kanila sa pagkabinihag.

Mga gutom ug mga giuhaw, Ang ilang mga kalag nangaluya diha kanila. Unya mingtu-aw sila kang Jehova sa ilang kagul-anan, Ug iyang giluwas sila gikan sa ilang mga kalisdanan,

Kay ginatagbaw niya ang kalag nga nagapangandoy, Ug ginapuno niya sa kaayohan ang kalag nga gigutom. Ang mga nanagpuyo sa kangitngitan ug sa landong sa kamatayon, Mga binilanggo sa kaguol ug sa mga puthaw, Tungod kay nanagmalalison sila sa mga pulong sa Dios, Ug nanagtamay sa tambag sa Hataas Uyamut: Busa tungod sa kahago giluya niya ang ilang mga kasingkasing; Nanghiumod sila, ug walay bisan kinsa nga mitabang kanila. Unya sila mingtu-aw kang Jehova gikan sa ilang kagul-anan, ug iyang giluwas sila gikan sa ilang mga kalisdanan. Iyang gikuha sila gikan sa kangitngitan ug sa landong, sa kamatayon, Ug gidugmok niya ang ilang mga talikala.

Mga buang tungod sa ilang kalapasan, Ug tungod sa ilang kasal-anan, gisakit sila. Ang ilang kalag giluod sa tanang butang nga kalan-on; Ug napahaduol sila ngadto sa mga ganghaan sa kamatayon. Unya mingtu-aw sila kang Jehova gikan sa ilang kagul-anan, Ug iyang giluwas sila gikan sa ilang mga kalisdanan. Gipadala niya ang iyang pulong ug giayo sila, Ug iyang giluwas sila gikan sa ilang mga pagkalaglag.

Bumalik ka sa imong kapahulayan, Oh kalag ko; Kay si Jehova nagpanalangin sa madagayaon gayud kanimo. Kay imong giluwas ang akong kalag gikan sa kamatayon, Ang akong mga mata gikan sa mga luha, Ug ang akong mga tiil gikan sa pagkahidalin-as. Magalakaw ako sa atubangan ni Jehova Sa yuta sa mga buhi.

Hamili sa pagtan-aw ni Jehova Ang kamatayon sa iyang mga balaan.

Gikan sa akong kalisdanan misangpit ako kang Jehova: Mitubag si Jehova kanako ug iyang gibutang ako sa dapit nga halapad. Si Jehova kadapig nako; dili ako mahadlok: Unsay arang mabuhat sa tawo kanako?

Labing maayo ang pagdangup kang Jehova Kay sa pagsalig diha sa tawo. Labing maayo ang pagdangup kang Jehova Kay sa pagbutang sa atong pagsalig diha sa mga principe.

Dili ako mamatay, kondili mabuhi ako. Ug igapahayag ko ang mga buhat ni Jehova.

Gicastigo ako ni Jehova sa masakit gayud; Apan ako wala niya itugyan ngadto sa kamatayon.

Mipilit sa abug ang akong kalag: Buhion mo ako sumala sa imong pulong.

Natunaw ang akong kalag tungod sa kaguol: Lig-ona ako sumala sa imong pulong.

Mao kini ang kalipay ko sa akong kagul-anan; Kay ang imong pulong naghatag kanako ug kinabuhi.

Sa wala pa ako pagsakita, nahisalaag ako; Apan karon nagabantay ako sa imong pulong.

Maayo pa alang kanako nga gisakit ako; Aron ako makakat-on diha sa imong kabalaoran.

Nahibalo ako, Oh Jehova, nga ang imong mga paghukom matarung man, Ug nga sa imong pagka-matinumanon gisakit mo ako. Itugot, nagaampo ako kanimo, nga ang imong mahigugmaong-kalolot mahimo nga akong kalipay, Sumala sa imong pulong alang sa imong alagad. Ipadangat kanako ang imong malomong kalooy, aron mabuhi ako; Kay ang imong Kasugoan maoy akong kalipay.

Gawas kong ang imong Kasugoan mahimo ko nga kalipay, Sa akong kasakit mahanaw unya ako Dili ko gayud hikalimtan ang imong mga lagda; Kay tungod kanila gibanhaw mo ako.

Ginasakit ako sa hilabihan gayud: Buhion mo ako, Oh Jehova, sumala sa imong pulong.

Kasamok ug kaguol minggahum kanako; Apan ang imong mga sugo maoy akong kalipay.

Ang akong tabang nagagikan kang Jehova, Nga nagbuhat sa langit ug sa yuta.

Si Jehova magabantay kanimo gikan sa tanan nga kadautan; Siya magabantay sa imong kalag. Si Jehova magabantay sa imong paggula ug sa imong pagsulod Sukad karon ngadto sa umalabut ug sa walay katapusan.

Sila nga nanagpugas ug mga luha magaani sa kalipay. Siya nga magalakaw ug magahilak, dinala ang binhi nga igpupugas, Sa walay duhaduha mobalik siya nga may kalipay, nga magadala uban sa iyang mga binangan nga humay.

Nagahulat ako kang Jehova, ang akong kalag nagahulat, Ug sa iyang pulong milaum ako. Ang akong kalag nagahulat sa Ginoo Labaw niadtong mga magbalantay nga nanagpaabut sa kabuntagon; Oo, labaw kay sa mga tawong-magbalantay nga nagapaabut sa kabuntagon.

Luwasa ako, Oh Jehova, gikan sa tawo nga dautan; Bantayi ako gikan sa tawo nga malupigon: Nga nagalalang ug mga buhat sa kadautan diha sa ilang kasingkasing; Sa kanunay nanagtigum sa ilang kaugalingon sa pakiggubat. Ginabaid nila ang ilang mga dila sama sa usa ka bitin; Ang kalala sa udto-udto anaa sa ilalum sa ilang mga ngabil. (Selah.

Nasayud ako nga si Jehova magalaban sa katungod sa mga sinakit, Ug buhaton ang justicia alang sa mga tawong hangul.

Sa akong tingog nagatu-aw ako kang Jehova; Uban sa akong tingog nangaliyupo ako kang Jehova. Sa atubangan niya ginabubo ko ang akong pag-agulo; Sa atubangan niya gisugid ko ang akong kaguol. Sa diha nga nalumsan ang akong espiritu sa sulod nako, Hibaloan mo ang akong alagianan. Sa dalan diin ako magalakaw Sila nanagtago ug lit-ag alang kanako. Sud-onga sa akong toong kamot, ug tan-awa; Kay walay bisan kinsa nga tawo nga nakaila kanako: Sa dalangpanan, wala ako makakaplag; Walay bisan kinsa nga tawo nga may kaawa alang sa akong kalag. Kanimo mitu-aw ako, Oh Jehova; Ako miingon: Ikaw mao ang akong dalangpanan, Ang akong bahin dinhi sa yuta sa mga buhi. Patalinghugi ang akong pagtu-aw; Kay ginasakit ako sa hilabihan gayud: Luwasa ako gikan sa akong mga manlulutos; Kay sila labi pang kusganon kay kanako. Kuhaa ang akong kalag gikan sa bilanggoan, Aron nga ako mohatag ug mga pasalamat sa imong ngalan: Ang mga matarung managlibut kanako; Kay ikaw sa pagkamadagayon gayud magapanalangin kanako.

Gibayaw ko ang akong mga kamot nganha kanimo: Ang akong kalag giuhaw kanimo, ingon sa yuta nga malaay. (Selah) Dalia ang pagtubag kanako, Oh Jehova; nagakaluya na ang akong espiritu: Ayaw tagoa ang imong nawong gikan kanako, Aron dili ako mahasama niadtong mga nanganaug ngadto sa lubnganan.

Si Jehova haduol kanilang tanan nga nanagsangpit kaniya, Sa tanan nga nanagsangpit kaniya sa kamatuoran. Pagatumanon niya ang tinguha niadtong mga may kahadlok kaniya; Pagapatalinghugan niya usab ang ilang pagtu-aw ug sila pagaluwason niya. Pagabantayan ni Jehova ang tanan kanila nga nahagugma kaniya; Apan ang tanang mga dautan iyang pagalaglagon. Ang akong baba magasulti sa pagdayeg kang Jehova; Ug ipapagdayeg sa tanan nga unod ang iyang balaan nga ngalan hangtud sa mga katuigan nga walay katapusan.

Siya nga nagabuhat sa justicia sa mga dinaugdaug; Siya nga nagahatag sa makaon sa mga gigutom. Si Jehova nagapagawas sa mga binilanggo; Si Jehova nagapabuka sa mga mata sa mga buta; Si Jehova nagapabangon kanila nga nanghiumod; Si Jehova nahigugma sa mga matarung. Si Jehova nagabantay sa mga dumuloong; Siya nagasapnay sa mga ilo ug sa mga balo nga babaye; Apan ang dalan sa mga dautan iyang gituali.

Iyang ginaayo ang kasingkasing nga nangadugmok, Ug ginabugkosan niya ang ilang mga samad.

Sumalig ka kang Jehova sa bug-os mong kasingkasing, Ug ayaw pagsalig sa imong kaugagalingong salabutan: Sa tanan nimong mga dalan ilha siya, Ug siya magamando sa imong mga alagianan. Ayaw pagpakamaalamon sa imong kaugalingong mga mata; Kahadlokan mo si Jehova, ug pahalayo gikan sa dautan: Kana mahimong kaayohan sa imong pusod, Ug utok sa imong mga bukog.

Ang kaguol nga anaa sa kasingkasing sa usa ka tawo maoy makapatikuko kaniya; Apan ang usa ka maayong pulong makapahimo niini nga malipayon.

Ang malipayong kasingkasing nagapadayag sa usa ka masayag nga panagway; Apan tungod sa kasubo sa kasingkasing ang espiritu mamaluya.

Ang kasingkasing nga malipayon maoy usa ka maayong tambal; Apan ang usa kamasulob-on nga espiritu nagapauga sa mga bukog.

Ang ngalan ni Jehova maoy usa ka malig-ong torre; Ang matarung magadalagan nganha niana ug may kaluwasan.

Ang espiritu sa usa ka tawo maoy modasig sa iyang kaluya; Apan sa usa ka masulub-on nga espiritu kinsa ang makaantus?

Kamatayon ug kinabuhi maoy anaa sa gahum sa dila; Ug kadtong mahagugma niini magakaon sa bunga niana.

Kong ikaw punawan sa adlaw sa kalisdanan, Ang imong kusog diyutay ra. Luwason mo kadtong nangadala ngadto sa kamatayon, Ug kadtong mga naandam naaron pagapatyon tan-awa nga sila imong magunitan.

Hatagi ug maisug nga ilimnon kadtong andam na sa pagkahanaw, Ug vino niadtong ginapaitan sa kalag: Paimna siya, ug pahikalimti ang iyang kakabus, Ug ayaw na pagpahinumdumi ang iyang pagka-makalolooy. Bukha ang imong baba alang sa amang, Diha sa kaayohan sa tanan niadtong mga biniyaan.

Adunay panahon alang sa tanang butang, ug panahon alang sa tagsatagsa ka tuyo ilalum sa langit: Panahon sa pagkatawo, ug panahon sa pagkamatay; panahon sa pagtanum, ug panahon sa pag-ibut niadtong natanum na; Panahon sa pagpatay, ug panahon sa pag-ayo; panahon sa paglumpag, ug panahon sa pagtukod; Panahon sa paghilak, ug panahon sa pagkatawa; panahon sa pagbalata, ug panahon sa pagsayaw;

Ang maayong ngalan labi pang maayo kay sa bililhon nga lana; ug ang adlaw sa pagkamatay kay sa adlaw nga natawohan. Labi pang maayo ang pag-adto sa balay sa kasub-anan, kay sa pag-adto sa balay sa nagakombira: kay kana mao ang katapusan sa tanang mga tawo; ug ang buhi magatipig niini sa iyang kasingkasing. Labi pang maayo ang kasubo kay sa pagkatawa: kay tungod sa kasubo sa panagway ang kasingkasing gihimong malipayon. Ang kasingkasing sa manggialamon anaa sa balay sa kasub-anan; apan ang kasingkasing sa mga buangbuang anaa sa balay sa kalipayan.

Sa adlaw sa kauswagan magmalipayon ka, ug sa adlaw sa kasakit magpalandong ka: oo, gibuhat sa Dios ang usa tupad sa usa, sa katuyoan nga ang tawo dili makakaplag bisan unsang butanga nga mahimong sunod kaniya.

Ngano ba gayud nga buot kamo nga pagahampakon pa aron lamang gayud magalabi kamo sa pagsukol? ang tibook nga ulo nagamasakiton, ug ang tibook nga kasingkasing nagakaluya. Gikan sa lapalapa sa tiil bisan hangtud sa ulo walay maayo diha niana: apan mga samad, ug mga pangos, ug bag-ong mga labod: kini wala pa mangaalim, ni mabaatan, ni mahidhiran sa lana.

Ang tibook yuta nagapahulay ug nahilum: sila minghugyaw sa pag-awit.

Ug pagasamaran ni Jehova ang Egipto: siya magasamad ug magaayo kaniya; ug sila mamalik ngadto kang Jehova, ug siya malooy kanila, ug pagaayohon sila.

Tungod niini ang akong hawak napuno sa kaguol; ang mga kasakit mingdakup kanako, sama sa mga kasakit sa usa ka babaye nga nagaanak; ako ginasakitan sa pagkaagi nga dili ako makadungog; gipunawan ako sa pagkaagi nga dili ako makakita.

Ang yuta nagabangutan ug nagakawagtang, ang kalibutan nagakaniwang ug nagakawagtang, ang mapahitas-on nga katawohan sa yuta nagakaniwang gayud. Ang yuta usab nahugawan ubos sa mga pumoluyo niini; tungod kay ilang gilapas ang mga balaod, gipasipalahan ang kabalaoran, gibungkag ang tugon nga walay katapusan. Tungod niini ang tunglo maoy naglamoy sa yuta, ug silang nanagpuyo sulod niana hingkaplagan nga sad-an: busa ang mga pumoluyo sa yuta nangasunog, ug diyutay lamang ang nanghibilin.

Kay ikaw nahimong usa ka malig-ong dalangpanan sa tawong kabus, usa ka malig-ong saliganan sa tawong hangul diha sa iyang kagul-anan, usa ka dalangpanan gikan sa bagyo, usa ka landong gikan sa kainit, sa diha nga mohuyop ang makalilisang nga hangin sama sa bagyo batok sa malig-on nga bungbong.

Gilamoy niya ang kamatayon hangtud sa walay katapusan; ug ang Ginoo nga si Jehova mopahid sa mga luha gikan sa tanang mga nawong; ug ang kaulaw sa iyang katawohan pagakuhaon niya gikan sa halayo sa tibook nga yuta: kay si Jehova maoy nagsulti niini.

Pagabantayan mo siya diha sa pakigdait nga hingpit, kansang hunahuna sa kanunay anaa kanimo; tungod kay siya nagasalig kanimo. Sumalig kamo kang Jehova sa walay katapusan; kay kang Jehova, bisan kang Jehova, anaa ang usa ka bato nga walay katapusan.

Jehova, ikaw maoy magatudlo ug pakigdait alang kanamo; kay ikaw usab ang nagbuhat sa tanan namong mga bulohaton alang kanamo.

Ug tungod niini si Jehova magahulat, aron siya magmaloloy-on kaninyo; ug tungod niini pagabayawon siya aron siya adunay puangod kaninyo: kay si Jehova mao ang Dios sa justicia; bulahan kadtong tanan nga nagahulat kaniya. Kay ang katawohan magapuyo sa Sion diha sa Jerusalem; ikaw dili na mohilak; siya sa pagkamatuod magmaloloy-on kanimo sa tingog sa imong pagtu-aw: sa diha nga siya makadungog, siya motubag kanimo. Ug bisan ang Ginoo magahatag kanimo sa tinapay sa kagul-anan ug sa tubig sa kasakit, bisan pa niana ang imong mga magtutudlo dili pagatagoan, kondili ang imong mga mata makakita hinoon sa imong mga magtutudlo; Ug ang imong igdulungog makadungog sa usa ka pulong sa imong likod, nga magaingon: Kini mao ang dalan, lumakaw kamo diha niana: sa inyong pagliko sa kamot nga too ug sa inyong pagliko sa wala:

Pabaskuga ninyo ang mga kamot nga maluya, ug palig-ona ang mga tuhod nga mahuyang. Ingna sila nga adunay mahadlokon nga kasingkasing: Palig-ona, avaw kahadlok: ania karon, ang inyong Dios moanhi uban panimalus, uban ang pagbalus sa Dios: siya moanhi ug magaluwas kaninyo. Unya ang mga mata sa mga buta mangabuka, ug ang mga igdulungog sa mga bungol makadungog. Unya ang tawo nga piang molukso sama sa lagsaw, ug ang dila sa amang magaawit; kay sa kamingawan magagula ang mga tubig, ug ang mga sapa sa kamingawan.

Ug didto may usa ka dalan, ug usa ka alagianan, ug kini pagatawgon: Ang alagianan sa pagkabalaan; ang mahugaw dili moagi sa ibabaw niini; apan kini maila sa mga linuwas: nga maglalakaw nga mga tawo, oo, ang mga hungog dili mangasayup sa sulod niini. Walay leon nga mahaadto didto, ni bisan unsa nga manunukob nga mga mananap moadto didto; sila dili hipalgan didto apan ang mga linuwas magalakaw didto: Ug ang mga linukat ni Jehova mobalik ug moanha uban ang pag-awit alang sa Sion; ug ang kalipay nga walay katapusan anha sa ibabaw sa ilang mga ulo: sila makadawat sa kasadya ug kalipay, ug ang kasubo ug ang panghukaw mangahanaw.

Paglipay kamo, paglipay kamo, akong katawohan, nag-ingon ng inyong Dios. Pagsulti kamo nga maloloy-on sa Jerusalem ug singgiti siya, nga ang iyang panahon sa gubat natapus na, nga ang iyang kasal-anan gipasaylo na, nga nakadawat siya ug pinilo gikan sa kamot ni Jehova tungod sa tanan niyang mga sala.

Siya magapasibsib sa iyang panon sama sa usa ka magbalantay sa carnero, iyang tigumon ang mga nating carnero diha sa iyang bukton, ug kugoson sila diha sa iyang dughan, ug sa pagkamapuangoron magaanak siya niadtong adunay magagmay pa.

Wala ba ikaw makaila? wala ba ikaw makadungog? Ang Dios nga walay katapusan, si Jehova, ang Magbubuhat sa kinatumyan sa yuta, dili maluya, ni kapuyan; walay makasusi sa iyang salabutan. Siya nagahatag ug gahum niadtong maluya; ug kaniya nga walay kabaskug nagadugang siya ug kusog. Bisan pa ang mga batan-on mangaluya ug makapuyan, ug ang mga batan-on mangapukan sa hilabihan gayud: Apan kadtong nagabuhat kang Jehova magabag-o sa ilang kusog; sila manlupad pinaagi sa mga pako ingon sa mga agila; sila manalagan, ug dili makapuyan: sila manlakaw, ug dili mangaluya.

Ayaw kahadlok, kay ania ako uban kanimo; ayaw pagtalaw, kay ako mao ang imong Dios; palig-onon ko ikaw; oo, buligan ko ikaw; oo, ituboy ko ikaw sa toong kamot sa akong pagkamatarung.

Ang mga kabus ug hangul nagapangita ug tubig, ug wala man, ug ang ilang dila namad-an tungod sa kauhaw; ako, si Jehova, magatubag kanila, ako, ang Dios sa Israel, dili mohiya kanila.

Apan karon kini mao ang giingon ni Jehova nga nagbuhat kanimo, Oh Jacob, ug siya nga nag-umol kanimo, Oh Israel: Ayaw kahadlok, kay nalukat ko na ikaw; natawag ko na ikaw pinaagi sa imong ngalan, ikaw ako man. Sa diha nga ikaw magaubog sa mga tubig, ako magauban kanimo; ug sa mga kasapaan, kini dili magalapaw kanimo: sa diha nga ikaw magalakaw latas sa kalayo, ikaw dili masunog, ni ang kalayo mosilaub diha kanimo.

Ako nagahimo sa kahayag, ug nagabuhat sa kangitngit; ako nagabuhat sa pakigdait, ug nagahimo sa dautan; ako mao si Jehova nga nagahimo niining tanan nga mga butang.

Ug bisan hangtud sa kagulangon ako mao siya, ug bisan hangtud nga ang buhok maubanon ako mosagakay kaninyo: gibuhat ko na, ug akong pagasagakayon; oo, ako magadala, ug magaluwas.

Ania karon, giulay ko ikaw, apan dili ingon sa salapi; gipili ko ikaw diha sa hasohasan sa kasakitan.

Sila dili pagagutomon ni pagauhawon; ni ang kainit ni ang adlaw mohampak kanila: kay siya nga adunay kalooy kanila magamando kanila, bisan ubay sa kasapaan sa tubig siya magamando kanila.

Panag-awit, Oh mga langit; ug pagmalipayon, Oh yuta; ug humunat sa pag-awit, Oh mga bukid: kay nagalipay si Jehova sa iyang katawohan, ug adunay kalooy sa iyang ginasakit.

Ania karon, ako na ikaw nga gisilsil sa mga palad sa akong mga kamot; ang imong kuta ania kanunay sa akong atubangan.

Kay gilipay ni Jehova ang Sion; iya nga gilipay ang tanan niyang mga dapit nga nangagun-ob ug gihimo niya ang iyang kamingawan nga sama sa Eden, ug ang iyang awaaw nga dapit nga sama sa tanaman ni Jehova; kalipay ug kasadya hingpalgan sa sulod niini, ang pagpasalamat, ug ang tingog sa honi.

Ug ang mga linukat ni Jehova mamalik, ug moabut nga magaawit sa Sion; ug ang malungtaron sa gihapon nga kalipay mahaanha sa ibabaw sa ilang mga ulo: sila makabaton ug kasadya ug kalipay; ug ang kasubo ug ang pagpanghayhay mangalagiw. Ako, bisan ako gayud mao siya nga nagalipay kaninyo; kinsa ba ikaw nga mahadlok man ikaw sa tawo nga mamatay, ug sa anak nga lalake sa tawo nga pagahimoon nga ingon sa balili;

Kinsa bay nakatoo sa among balita? ug kang man ikapadayag ang bukton ni Jehova? Kay siya mitubo sa iyang atubangan ingon sa usa ka linghod nga tanum, ug ingon sa usa ka gamut gikan sa usa ka mamalang yuta: siya walay panagway ni kaanyag; ug sa diha nga ato na siya nga makita, wala ing katahum aron ato nga tinguhaon siya. Gitamay siya, ug gisalikway sa mga tawo; usa ka tawo sa mga kasub-anan, ug nakasinati sa pag-antus: ug ingon sa usa nga gikan kaniya gitago sa mga tawo ang ilang nawong siya gibiaybiay; ug siya wala nato mahala. Sa pagkamatuod gipas-an niya ang atong kasakitan, ug gipas-an niya ang atong mga kasub-anan; apan siya giila nato nga binunalan, hinampak sa Dios, ug sinakit. Apan siya ginasamaran tungod sa atong kalapasan, siya napangos tungod sa atong mga kasal-anan; ang silot sa atong pakigdait diha sa ibabaw niya; ug tungod sa iyang mga labod kita nangaayo. Kitang tanan sama sa mga carnero nanghisalaag; ang tagsatagsa kanato misimang sa iyang kaugalingon nga dalan; ug gibutang ni Jehova diha kaniya ang kasal-anan nato nga tanan. Siya gidaugdaug, apan sa diha nga siya gisakit, wala niya bukha ang iyang baba; ingon sa usa ka nating carnero nga ginadala ngadto sa ihawan, ug ingon sa usa ka carnero nga naamang sa atubangan sa iyang mga maggugunting, mao usab wala niya bukha ang iyang baba. Pinaagi sa pagdaugdaug ug sa paghukom siya gikuha; ug mahatungod sa iyang kaliwatan, kinsa ba ang anaa kanila nga nagpalandong nga siya giputol gikan sa yuta sa mga buhi tungod sa kalapasan sa akong katawohan kang kinsa angay ang hampak? Ug gibuhat nila ang iyang lubnganan uban sa dautan ug ang iyang kamatayon uban sa mga dato; ngani siya wala makabuhat ug pagpanlupig, ni dihay limbong sa iyang baba. Apan nahimut-an ni Jehova ang pagsamad kaniya; iya nga gisakit siya: kong ikaw mohimo sa iyang kalag nga usa ka halad-alang-sa-sala, siya makakita sa iyang kaliwat, siya mopahalugway sa iyang mga adlaw, ug ang kahimut-an ni Jehova motubo sa iyang kamot. Siya makakita gikan sa kasakit sa iyang kalag, ug matagbaw: pinaagi sa kahibalo sa iyang kaugalingon ang akong alagad nga matarung magapamatarung sa daghan; ug siya ang mopas-an sa ila nga mga kasal-anan. Tungod niini hatagan ko siya ug usa ka bahin uban sa dagku, ug uban sa mga mabaskug siya magabahin sa mga inagawan; tungod kay iya nga gibubo ang iyang kalag ngadto sa kamatayon, ug siya giisip uban sa mga malapason: bisan pa iyang gipas-an ang sala sa daghan, ug naghimo ug paglaban alang sa mga malapason.

Ayaw kahadlok; kay ikaw dili maulawan; ni malibog ikaw; kay ikaw dili pagapakaulawan: kay ikaw malimot sa kaulawan sa imo nga pagkabatan-on; ug ang pagkatalamayon sa imo nga pagkabalo dili na nimo hinumduman.

Sa pagkamatarung ikaw pagatukoron: ikaaw ipahalayo gikan sa pagdaugdaug, kay ikaw dili arang mahadlok; ug sa kalisang, kay kini dili modangat sa haduol kanimo.

Walay hinagiban nga gibuhat batok kanimo nga magmalampuson; ug ang tagsatagsa ka dila nga molitok batok kanimo aron sa paghukom imo nga pagahukman. Kini mao ang panulondon sa mga alagad ni Jehova, ug ang ilang pagkamatarung nga gikan kanako, nagaingon si Jehova.

Kay kamo manggula uban ang kalipay, ug pagamandoan uban sa pakigdait: ang mga bukid ug mga bungtod mohunat sa pag-awit sa imong atubangan; ug ang tanang kakahoyan sa kapatagan mopagakpak sa ilang mga kamot.

Siya nagasulod sa pakigdait; sila nanagpahulay sa ilang mga higdaanan, ang tagsatagsa nga nagalakaw sa iyang pagkatul-id.

Kay kini mao ang giingon sa hataas ug sa Usa nga halangdon nga nagapuyo sa walay katapusan, kansang ngalan mao ang Balaan: ako nagapuyo sa hataas ug balaan nga dapit, uban kaniya usab nga adunay usa ka espiritu nga mahinulsolon ug mapainubsanon, aron sa pagpabuhi sa espiritu sa mapaubsanon, ug aron sa pagpabuhi sa kasingkasing sa mahinulsolon.

Ako nakakita sa iyang mga dalan, ug pagaayohon ko 2 siya: ako usab siya nga mandoan, ug magapahiuli sa mga kalipay kaniya ug sa iyang mga nanagbalata. Ako nagabuhat sa bunga sa iyang, mga ngabil: Pakigdait, pakigdait, kaniya nga atua sa halayo ug kaniya nga ania sa haduol, miingon si Jehova; ug ako magaayo kaniya.

Mao ba kini ang pagpuasa nga akong ginapili? ang adlaw alang sa tawo aron sa pagsakit sa iyang kalag? Ingon ba niini nga iduko niya ang iyang ulo maingon sa usa ka uway, ug sa pagbuklad sa sakong saput ug abo sa ilalum niya? tawgon ba nimo kini nga pagpuasa, ug usa ka adlaw nga pagadawaton ni Jehova? Dili ba mao kini ang pagpuasa nga akong napili: ang paghubad sa mga higut sa kadautan, ang pagtangtang sa mga bugkos sa yugo, ug ang pagpagawas sa mga dinaugdaug, ug nga inyong bunggoon ang tanang mga yugo? Dili ba mao ang pakigbahin sa imong tinapay uban sa gigutom, ug imo nga dad-on ang kabus nga sinalikway ngadto sa imong balay? kong ikaw makakita sa hubo, nga imo siya nga tampian; ug nga ikaw dili matago gikan sa imong kaugalingon nga unod?

Unya ang imong kahayag mosidlak nga maingon sa kabuntagon, ug ang imong pagkaayo motungha sa madali; ug ang imong pagkamatarung mouna kanimo; ang himaya ni Jehova magapalikod kanimo. Unya ikaw motawag, ug si Jehova motubag; ikaw motu-aw ug siya magaingon: Ania man ako. Kong imo nga kuhaon gikan sa imong taliwala ang yugo, ang pagtulisok sa tudlo, ug ang pagsulti sa mangil-ad; Ug kong ibubo mo ang imong kalag ngadto sa gigutom, ug busgon mo ang sinakit nga kalag: unya ang imo nga kahayag mosubang sa kangitngitan, ug ang imong kadulom maingon sa kaudtohan. Ug siya Jehova magamando kanimo sa kanunay, ug mobusog sa imong kalag sa mga dapit nga mamala, ug magapalig-on sa imong mga bukog; ug ikaw mahasama sa usa ka pinatubigan nga tanaman, ug sama sa usa ka tubod sa tubig, kansang mga tubig walay paghubas.

Ang Espiritu ni Jehova nga Ginoo ania sa ibabaw kanako; tungod kay gidihogan ako ni Jehova aron sa pagwali sa maayong mga balita sa mga maaghop; ako gipaanhi niya aron sa pagbugkos sa mga dugmok ug kasingkasing, aron sa pagmantala sa kagawasan sa mga binihag, ug sa pag-abli sa bilanggoan alang kanila nga ginagapus; Aron sa pagmantala sa tuig sa pagpasig-uli uban kang Jehova, ug sa adlaw sa pagpanimalus sa atong Dios; aron sa paglipay niadtong tanan nga nagbalata; Aron sa pagtudlo kanila nga nanagbalata didto sa Sion, aron sa paghatag kanila ug purongpurong nga bulak nga puli sa abo; ang lana sa kalipay, puli sa pagbalata; ang bisti sa pagdayeg, puli sa espiritu sa kasub-anan; aron sila pagatawgon nga mga kahoy sa pagkamatarung, nga ginatanum ni Jehova, aron siya pagahimayaon.

Sa tanan nilang mga kasakitan siya gisakit, ug giluwas sila sa manolonda sa iyang presencia: diha sa iyang gugma ug sa iyang kalooy, sila gitubos niya; ug sila gidala niya, ug iyang gisagakay sila sa tanang mga adlaw sa kanhing panahon.

Kay, ania karon, ako nagahimo ug bag-ong mga langit ug usa ka bag-ong yuta; ug ang unang butang dili na pagahinumduman, ni motungha pa sa hunahuna. Apan managlipay kamo ug managmaya sa walay katapusan tungod niadtong gihimo ko; kay, ania karon, gihimo ko ang Jerusalem nga usa ka pagmaya, ug ang iyang mga pumoluyo nga usa ka kalipay. Ug ako magamaya diha sa Jerusalem, ug magakalipay diha sa akong katawohan; ug dili na pagahidunggan diha kaniya ang tingog sa pagbakho ug ang tingog sa paghilak.

Ingon sa usa ka bata nga ginalipay sa iyang inahan, mao man pagalipayon ko kamo; ug kamo pagalipayon diha sa Jerusalem.

Bulahan ang tawo nga nagasalig kang Jehova, ug kansang pagsalig mao si Jehova. Kay siya mahimong sama sa kahoy nga natanum sa daplin sa katubigan, ug magakatag sa iyang mga gamut sa daplin sa suba, ug dili mahadlok kong mobaut ang ting-init, hinonoa magmalunhawon ang iyang dahon; ug dili maghingiros sa tuig nga hulaw, ni mohunong kini sa pagpamunga.

Ayoha ako, Oh Jehova, ug ako mamaayo; luwasa ako, ug ako mamaluwas: kay ikaw mao ang akong pagdayeg.

Kay ako mahibalo sa mga hunahuna nga gihunahuna ko alang kaninyo, nagaingon si Jehova, mga hunahuna sa pakigdait, ug dili sa kadautan sa paghatag kaninyo ug paglaum sa inyong kaugmaon. Ug kamo managpanggilaba kanako, ug kamo moadto ug manag-ampo kanako, ug ako magapatalinghug kaninyo. Ug kamo mangita kanako, ug makakaplag kanako, sa diha nga kamo mangita kanako uban ang inyong bugos nga kasingkasing,

Kay pahiulian ko ikaw sa kaayo sa imong panglawas, ug ayohon ko ang imong mga samad, nagaingon si Jehova; tungod kay sila nagtawag kanimo nga usa ka sinalikway, nga nagaingon: Mao kini ang Sion nga wala pagpangitaa sa tawo.

Kay gitagbaw ko ang kalag nga gilaayan, ug akong gibusog ang tagsatagsa ka kalag nga masulob-on. Dinhi niini ako nahigmata, ug nakakita; ug ang akong pagkatulog matam-is man kanako.

Ania karon, dad-on ko niini ang maayong panglawas ug ayohon ko sila, ug igapahayag ko kanila ang kadagaya sa pakigdait ug sa kamatuoran.

Hinumduman mo ang akong kasakitan ug ang akong pagkaalaut, ang panyawan ug ang apdo. Ang akong kalag nagahandum gihapon kanila, ug gipaubos sa sulod nako.

Tungod sa mga mahigugmaongkalolot ni Jehova kita wala mangalaglag, kay ang iyang mga kalooy walay paghubas. Sila ginabag-o sa matag-buntag; daku ang imong pagkamatinumanon. Si Jehova mao ang akong panulondon, nagaingon ang akong kalag; busa anaa kaniya ang akong paglaum. Si Jehova maayo alang kanila nga nagapaabut kaniya, alang sa kalag nga nagapangita kaniya. Maayo nga ang tawo magalaum ug magapaabut sa kahilum sa kaluwasan ni Jehova.

Kay bisan siya nagpaguol, apan siya malooy sumala sa gidaghanon sa iyang mga mahigugmaong-kalolot. Kay siya dili magasakit nga sa kinabubut-on, ni magapasubo sa mga anak sa tawo.

Ikaw nagapaduol kanako sa adlaw nga ako nagsangpit kanimo; ikaw nag-ingon: Ayaw kahadlok. Oh Ginoo, naglaban ka sa mga katungod sa akong kalag; gitubos mo ang akong kinabuhi.

Ang among panit maitum sama sa usa ka hudno, Tungod sa makasunog nga kainit sa kagutmanan.

Pasibsibon ko sila sa usa ka maayong sibsibanan; ug ibabaw sa mga hatag-as nga kabukiran sa Israel didto ibutang ang ilang toril: didto sila managpahulay sulod sa maayong toril; ug sa usa ka malamboon nga sibsibanan sila magapanibsib didto sa mga bukid sa Israel. Ako gayud mao ang magbalantay sa akong mga carnero, ug papahulayon ko sila, nagaingon ang Ginoong Jehova. Pangitaon ko kadtong nawala, ug pabalikon pag-usab kadtong ginapatlaag sa halayo, ug bugkosan ko kadtong nabunggoan sa bukog, ug palig-onon kadtong nagmasakiton: apan akong laglagon ang mga matambok ug kusgan; sila pasibsibon ko diha sa justicia.

Si Nabucodonosor misulti ug miingon: Bulahan ang Dios ni Sadrach, ni Mesach ug ni Abed-nego, nga nagpadala sa iyang manulonda, ug nagluwas sa iyang mga alagad nga mingsalig diha kaniya, ug ming-usab sa pulong sa hari, ug mingtugyan sa ilang mga lawas, aron sila dili makaalagad ug dili makasimba sa lain nga dios, gawas lamang sa ilang kaugalingon nga Dios.

Ang akong Dios nagpadala sa iyang manulonda, ug gitak-uman ang baba sa mga leon, ug sila wala makadaut kanako; sanglit kay sa iyang atubangan nakita nga inocente man ako; ug ingon man usab sa atubangan mo. Oh hari, ako wala makapasipala. Unya ang hari nalipay sa hilabihan gayud, ug nagsugo nga ilang kuhaon si Daniel gikan sa langub. Busa si Daniel gipagawas sa langub, ug walay kadaut nga hikaplagan diha kaniya, tungod kay siya misalig man diha sa iyang Dios.

Siya nagaluwas ug nagatabang, ug nagabuhat siya sa mga katingalahan sa langit ug sa yuta, siya nga maoy nagluwas kang Daniel gikan sa gahum sa mga leon.

Umari kamo, ug mamalik kita kang Jehova; kay gipikas kita niya, ug kita pagaayohon niya: gisamaran kita niya, ug kita pagabugkosan niya. Sa tapus ang duruha ka adlaw ipahiuli niya ang atong kinabuhi; sa ikatolo ka adlaw pagabanhawon kita niya, ug kita magapuyo sa iyang atubangan.

Pagalukaton ko sila gikan sa gahum sa Sheol; pagatubson ko sila gikan sa kamatayon: Oh kamatayon, hain man ang imong mga hampak? Oh Sheol, hain man ang imong paglumpag? ang pagbasul matago gikan sa akong mga mata.

Ug akong pahaulian alang kaninyo ang mga tuig nga gikaon sa dulon, sa lukton, ug sa ulod nga hantatawo, ug sa ulod nga dangaw-dangaw, ang akong daku nga panon sa mga sundalo nga akong gipadala sa inyong taliwala. Ug kamo mangaon sa kadagaya ug mangatagbaw, ug managdayeg kamo sa ngalan ni Jehova nga inyong Dios, nga nanalangin sa dakung kahibulongan kaninyo; ug ang akong katawohan dili na gayud pagapakaulawan.

Ug siya miingon: Ako nagsangpit kang Jehova tungod sa akong kagul-anan, Ug siya mitubag kanako; Gikan sa tiyan sa Sheol ako mitu-aw, Ug ikaw nagpatalinghug sa akong tingog.

Si Jehova nga imong Dios anaa sa imong kinataliwad-an, usa nga makagagahum nga magaluwas; siya magamaya tungod kanimo uban ang kalipay; siya mopahilum diha sa iyang gugma; siya magamalipayon tungod kanimo uban ang pag-awit.

Apan kaninyo nga may kahadlok sa akong ngalan, ang adlaw sa pagkamatarung mosubang nga adunay kaluwasan sa iyang mga pako; ug kamo manggula, ug managlumpat sa kalipay maingon sa mga nating vaca sa toril.

Unya si Herodes, sa nakita niya nga gitiawtiawan siya sa mga mago, nasuko uyamut, ug gipaadtoan niya ug gipapatay ang tanang mga bata nga lalake sa Betlehem ug sa tanan niya nga mga utlanan, gikan sa duha ka tuig ang panuigon ug ngadto sa ubos ingon sa panahon nga iyang gipakisayran nga sibo gayud sa mga mago. Unya natuman ang gisulti pinaagi kang Jeremias nga manalagna nga nagaingon: Usa ka tingog nga hingdunggan sa Rama, paghilak ug dakung pagbakho: si Raquel nagahilak tungod sa iyang mga anak, dili siya buot nga pagalipayon, kay sila wala na.

Ug gilibut ni Jesus ang tibook Galilea, nga nagapanudlo didto sa mga sinagoga nila, ug nagamantala sa Maayong Balita sa gingharian, ug nagaayo sa tanan nga balatian, ug tanan nga sakit sa katawohan. Ug ang iyang kabantug nasangyaw sa tibook nga Siria; ug gipanagdala kaniya ang tanang mga masakiton, ang mga gitakboyan sa mga nagakalainlain nga mga balatian, ug mga kasakitan, ug mga hingyawaan ug mga saputon, ug mga paralitico; ug iyang giayo sila.

Bulahan ang mga kabus sa espiritu, kay ila ang gingharian sa mga langit. Bulahan ang mga nagmasulub-on, kay sila pagalipayon.

Bulahan ang mga ginalutos tungod sa katarungan, kay ila ang gingharian sa langit. Bulahan kamo kong kamo pagapalabilabihan, ug pagalutoson, ug kong pagaingnon kamo sa lonlon kadautan ug pamakak batok kaninyo tungod kanako. Managmaya ug managlipay kamo, kay ang inyong balus daku didto sa mga langit; kay sa ingon niini ginalutos nila ang mga manalagna nga mga nanghiuna kaninyo.

Apan ako nagaingon kaninyo: Higugmaon ninyo ang inyong mga kaaway, panalanginan ninyo ang naga-panghimaraut kaninyo, buhata ang maayo sa mga nagadumot kaninyo, ug pag-ampo kamo alang sa mga nagabuhat kaninyo sa dautan ug nagalutos kaninyo.

Tungod niini nagaingon ako kaninyo, dili kamo magakaguol tungod sa inyong pagkinabuhi, kong unsa ang inyong pagakan-on, ug kong unsa ang inyong pagaimnon; bisan tungod sa inyong lawas, kong unsa ang inyong igasul-ob. Dili ba ang kinabuhi labaw kay sa kalan-on, ug ang lawas labaw kay sa panapton? Tan-awa ninyo ang mga langgam sa langit, wala sila magapugas, bisan magaani, bisan magatigum sa mga dapa; apan ginapakaon sila sa inyong Amahan nga langitnon. Dili ba kamo labaw pa kay kanila? Ug kinsa kaninyo, nga, tungod sa pagkaguol, arang makadugang usa ka siko sa iyang gitas-on? Ug nahatungod sa panapton, ngano bang nagkaguol kamo? Palandunga ninyo ang mga lirio sa kapatagan, unsa ang ilang pagtubo; wala sila magasingkamut ug wala magakalinyas. Apan nagaingon ako kaninyo, nga bisan pa si Salomon sa tibook niyang himaya, wala makabisti sama sa usa niini kanila. Apan kong ang balili sa kapatagan nga karon anaa, ug ugma igasugnod sa hudno, ginabistihan sa Dios, dili ba siya magabisti ug labaw pa kaninyo, oh kamo, mga tawo nga diyutay ing pagtoo? Busa, dili kamo magkaguol sa pag-ingon: Unsa ang atong pagakan-on, kun unsa ang atong pagaimnon, kun unsa ang atong igabisti? Kay ang mga Gentil nagapangita niining tanang mga butanga; kay ang inyong Amahan nga langitnon nahibalo nga kamo adunay kinahanglan niining tanan. Apan pangitaon usa ninyo ang gingharian sa Dios ug ang iyang pagkamatarung, ug ngatanan kining mga butanga igadugang kaninyo. Busa, dili kamo magkaguol tungod sa ugmang adlawa; kay ang ugmang adlawa adunay iyang kaugalingon nga pagkaguol. Igo na sa adlaw ang iyang kadautan.

Pangayo kamo, ug kamo pagahatagan; pangita kamo, ug kamo makakaplag; pagtoktok kamo, ug kamo pagaablihan. Kay ang tanan kadto nga nagapangayo, makadawat; ug ang nagapangita, makakaplag; ug ang nagatoktok, pagaablihan.

Ug ania karon, usa ka sanlahon miduol ug misimba kaniya nga nagaingon: Ginoo, kong buot ka, arang ikaw makahinlo kanako. Ug sa gituy-od ni Jesus ang iyang kamot, iyang gihikap siya nga nagaingon: Buot ako, magmahinlo ka. Ug dihadiha dayon nahinloan siya sa iyang sanla.

Ug sa nakasulod si Jesus sa Capernaum, miduol kaniya ang usa ka centurion nga nagapakilooy kaniya, Ug miingon: Ginoo, ang akong binatonan nga giparalisis, nagahay-ad sa balay, ug nagaantus sa hilabihan gayud. Ug si Jesus miingon kaniya: Moadto ako, ug ako siyang ayohon. Apan ang centurion mitubag ug miingon: Ginoo, dili ako takus nga mopasilong ikaw sa ilalum sa akong atop, apan isulti mo lamang ang usa ka pulong, ug ang akong binatonan mamaayo. Kay ako usab tawo nga anaa sa ilalum sa kagamhanan, ug ako adunay mga sundalo nga ubos sa akong pagmando; ug moingon ako sa usa: Umadto ka; ug moadto siya; ug sa usa: Umari ka; ug moari siya; ug sa akong ulipon: Buhata kini; ug buhaton niya. Ug sa pagkadungog ni Jesus, nahibulong siya, ug miingon sa mga naganunot kaniya: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga bisan pa sa Israel wala akoy hingkaplagan sama niini ka daku nga pagtoo. Ug nagaingon ako kaninyo, nga daghan sa Sidlakan ug Kasadpan ang moanhi ug molingkod kauban ni Abraham, ug ni Isaac, ug ni Jacob, sa gingharian sa langit. Apan ang mga anak sa gingharian pagaabugon sa kangitngitan sa gawas: didto aduna unyay panghilak ug panagkagut sa mga ngipon. Unya si Jesus miingon sa centurion: Lumakaw ka, ug ingon sa imong pagtoo mao ang pagabuhaton kanimo. Ug naayo ang iyang binatonan niadtong taknaa.

Ug sa misulod si Jesus sa balay ni Pedro, hingkit-an niya ang ugangang babaye niini, nga nagahigda nga gihilantan. Ug iyang gihikap ang kamot niya ug gihuwasan siya sa hilanat; ug siya mibangon, ug nagaalagad kaniya.

Ug sa miabut ang kahaponon, ilang gidala kaniya ang daghan nga mga hingyawaan, ug iyang gihinginlan kanila ang mga espiritu pinaagi sa usa ka pulong, ug iyang giayo ang tanang mga masakiton; Aron matuman ang gisulti ni Isaias nga manalagna, nga miingon: Siya gayud nagkuha sa atong mga kaluyahon, ug nagdala sa atong mga balatian.

Ug ania karon, miabut ang usa ka dakung bagyo sa dagat, sa pagkaagi nga ang sakayan gisabwan sa mga balud; apan siya nagakatulog. Ug miduol kaniya ang iyang mga tinon-an, ug ilang gipukaw siya sa pag-ingon: Ginoo, luwasa kami, mangawala kami. Ug siya miingon kanila: Nganong nangahadlok kamo, Oh kamo nga diyutay ing pagloo? Unya mibangon siya ug gibadlong niya ang mga hangin ug ang dagat, ug miabut ang usa ka dakung kalinaw.

Ug sa miabut siya didto dapit sa yuta sa mga taga-Gadara, gisugat siya sa duha ka hingyawaan nga nanggula sa mga lubnganan, mga mabangis kaayo, sa pagkaagi nga walay kinsa nga arang makaagi niadtong dalana. Ug ania karon, nagasinggit sila nga nagaingon: Unsay labut namo kanimo, Jesus nga Anak sa Dios? Mianhi ba ikaw dinhi sa pagpaantus kanamo sa dili pa ang panahon? Ug sa halayo kanila didtoy usa ka panon sa daghan nga mga baboy nga nanag-ungad. Ug ang mga yawa nagapakilooy kaniya sa pag-ingon: Kong imo kaming abugon, ipadala kami ngadto sa panon sa mga baboy. Ug siya miingon kanila: Pangadto kamo. Ug sa nanggula sila, nangadto sa panon sa mga baboy; ug ania karon, ang tibook panon sa mga baboy midulhog nga nagadalagan sa makusog gayud sa bakilid padulong sa dagat; ug nangamatay sa tubig.

Ug ania karon, ilang gidala kaniya ang usa nga giparalisis nga nagahigda sa usa ka duyan. Ug sa nakita ni Jesus ang ilang pagtoo, miingon sa giparalisis: Anak, magmalipayon ka, gipasaylo kanimo ang imong mga sala. Ug ania karon, ang uban sa mga escriba nanag-ingon sa ilang kaugalingon: Kining tawohana nagapasipala. Apan sa nahibaloan ni Jesus ang ilang mga hunahuna, miingon: Nganong nagahunahuna kamo ug dautan sa inyong mga kasingkasing? Kay hain ang labing masayon, ang pag-ingon: Gipasaylo kanimo ang imong mga sala; kun ang pag-ingon: Tumindog ka, ug lumakaw? Apan, aron inyong hibaloan nga ang Anak sa tawo adunay gahum sa yuta sa pagpasaylo sa mga sala, (gilayon miingon sa giparalisis): Tumindog ka, ug kuhaa ang imong duyan, ug umadto ka sa imong balay. Ug sa mitindog siya, miadto sa iyang balay.

Apan sa hingdunggan kini ni Jesus, miingon kanila: Ang mga maayog lawas wala magakinahanglan ug mananambal, kondili ang mga masakiton lamang.

Ug ania karon, usa ka babaye nga gitalinug-an sulod na sa napulo ug duha ka tuig, nga sa miduol sa likod niya, mihikap sa sidsid sa iyang kupo; Kay nagaingon siya sa iyang kaugalingon: Kong makahikap lamang ako sa iyang kupo, mamaayo ako. Apan si Jesus, sa milingi ug nakakita kaniya, miingon: Magmalipayon ka, anak ko, ang imong pagtoo nakaayo kanimo. Ug ang babaye naayo sukad niadtong taknaa.

Ug sa misulod si Jesus sa balay sa punoan, ug nakita ang mga flautista ug ang mga tawo nga nagasaba, Siya miingon kanila: Umiway kamo, kay ang dalaga wala mamatay, kondili nagakatulog. Ug ilang gikataw-an siya. Ug sa gipagula ang mga tawo, misulod siya ug gikuptan niya ang dalaga sa kamot, ug mibangon kini.

Ug sa miagi didto si Jesus, misunod kaniya ang duha ka buta nga nagasinggit ug nagaingon: Kaloy-i kami, oh Anak ni David! Ug sa misulod siya sa usa ka balay, nanagpanuol kaniya ang mga buta, ug si Jesus miingon kanila: Mitoo ba kamo nga akong mahimo kini? Sila nagaingon kaniya: Oo, Ginoo. Unya iyang gihikap sila sa mga mata, nga nagaingon: Sumala sa inyong pagtoo, mao ang pagabuhaton kaninyo. Ug nangabuka ang ilang mga mata. Ug si Jesus nagtugon kanila sa hugot gayud nga nagaingon: Magmatngon kamo nga walay bisan kinsa nga mang-hibalo niini.

Ug sa paggula nila, ania karon, gidad-an siya ug usa ka tawong amang nga hingyawaan. Ug sa nahinginlan na ang yawa, misulti ang amang. Ug nanghibulong ang katawohan nga nagaingon: Sukad masukad wala pa gayud makita kini sa Israel.

Ug si Jesus nagalibod sa tanang mga lungsod ug mga balangay sa pagtudlo didto sa ilang mga sinagoga, ug sa pagmantala sa Maayong Balita sa gingharian, ug nagaayo sa tanang balatian ug tanang sakit sa lungsod.

Ug sa iyang gitawag kaniya ang iyang napulo ug duha ka mga tinon-an, iyang gihatagan sila ug pagbulot-an ibabaw sa mga espiritu nga mahugaw, aron sila makaghingilin kanila, ug makagayo sa tanang sakit ug tanang balatian.

Pagaayohon ninyo ang mga masakiton, pagahinloan ninyo ang mga sanlahon, pagabanhawon ninyo ang mga minatay, pagahinginlan ninyo ang mga yawa; gidawat ninyo sa walay bayad, nan ihatag usab ninyo sa walay bayad.

Ug dili kamo managkahadlok sa mga nagapatay sa lawas apan dili arang makapatay sa kalag; apan kahadlokan ninyo una kadtong arang makalaglag sa kalag ingon man sa lawas didto sa infierno. Wala ba igabaligya ang duha ka mga gagmay nga langgam sa usa ka diyut? Ug bisan usa kanila dili mahulog sa yuta sa wala ang inyong Amahan. Apan bisan pa ang mga buhok sa inyong ulo naisip nga tanan. Busa dili kamo managkahadlok; kamo mga labaw pa ug bili kay sa daghan nga mga langgam.

Kinsa kadtong makakaplag sa iyang kinabuhi, kini mawala kaniya; ug kinsa kadtong mawad-an sa iyang kinabuhi tungod kanako, kini makaplagan niya.

Ang mga buta nanagpakakita, ug ang mga bakol nanagpakalakaw; ang mga sanlahon nahinloan, ug ang mga bungol nakadungog; ang mga minatay nangabanhaw; ug ginawali alang sa mga kabus ang Maayong Balita.

Umari kanako kamong tanan nga gikapuyan ug gibug-atan, ug papahulayon ko kamo. Isangon ninyo ang akong yugo kaninyo, ug magtoon kamo kanako, kay ako maaghop ug mapinaubsanon sa kasingkasing, ug makakaplag kamo ug pahulay sa inyong mga kalag. Kay ang akong yugo masayon, ug magaan ang akong lowan.

Ug ania karon, may usa ka lalake didto nga may kuyos nga kamot. Ug aron ilang ikasumbong siya, ilang gipangutana siya sa pag-ingon: Gitugot ba ang pagtambal sa adlaw nga igpapahulay? Ug siya miingon kanila: Kinsang tawohana diha kaninyo nga adunay usa lamang ka carnero, ug kong kini mahulog sa usa ka gahong sa adlaw nga igpapahulay, dili ba kini niya kuptan ug kuhaon? Nan, daw unsa pa kamahal ang usa ka tawo kay sa usa ka carnero! Tungod niana, makatarunganon ang pagbuhat sa maayo sa adlaw nga igpapahulay. Unya miingon siya sa tawo: Tuy-ora ang imong kamot! Ug gituy-od niya, ug hing-ulian kini ingon na sa usa.

Apan sa hingbaloan kini ni Jesus, mibiya siya didto. Ug daghan ang minunot kaniya ug ginaayo niya ang tanan.

Unya gidala kaniya ang usa ka hingyawaan, buta ug amang, ug iyang giayo siya, sa pagkaagi nga ang buta ug amang nakasulti ug nakakita.

Ug ang nahapugas sa kabatoan, mao kadtong nagapatalinghug sa pulong, ug sa gilayon gidawat niya nga malipayon; Apan kaniya walay gamut, kondili milungtad sa diyutayng panahon lamang; ug kong moabut ang kalisdanan kun paglutos tungod sa hinungdan sa pulong, gilayon siya mahipangdol.

Ug sa nakakawas si Jesus, hingkit-an niya ang usa ka dakung panon sa katawohan, ug siya nalooy kanila, ug giayo niya ang ilang mga masakiton.

Ug sa hing-ilhan siya sa mga tawo didto niadtong yutaa, nanagpadala sila ug balita sa libut niadtong tibook nga yuta; ug ilang gidala kaniya ang tanang mga masakiton; Ug sila nagapakilooy kaniya nga makahikap lamang unta sila sa sidsid sa iyang kupo; ug kutob sa mga minghikap, nangaayo.

Ug, ania karon, usa ka babaye nga Canaanhon migula gikan didto niadtong maong utlanan, ug misinggit sa pag-ingon: Ginoo, Anak ni David, kaloy-i ako; ang akong anak nga babaye ginasakit pag-ayo sa usa ka yawa. Apan siya wala magtubag kaniya bisan usa ka pulong. Ug sa miduol ang iyang mga tinon-an, nagpakilooy sila kaniya nga nanag-ingon: Papauli-a siya, kay nagasinggit sa atong ulahi. Apan siya, sa mitubag, nag-ingon: Ako wala sugo-a kondili ngadto sa mga carnero nga nangawala sa balay ni Israel. Apan siya, sa miduol, nagsimba kaniya sa pag-ingon: Ginoo, tabangi ako! Ug sa mitubag siya, miingon: Dili matarung nga pagakuhaon ang tinapay sa mga anak, ug igasalibay ngadto sa mga iro. Ug ang babaye miingon: Matuod, Ginoo; kay bisan ang mga iro nagakaon sa mga momho nga nagakahulog sa lamesa sa ilang mga agalon. Unya, sa mitubag si Jesus, nag-ingon kaniya: Ah, Babaye! daku ang imong pagtoo; pagabuhaton kanimo ingon sa imong pagbuot. Ug naayo ang iyang anak nga babaye sukad niadtong taknaa.

Ug miduol kaniya ang dagkung panon sa katawohan nga nagdala kauban nila mga bakul, mga buta, mga amang, mga kimay, ug uban pang daghang masakiton, ug ilang gipahamutang sila sa tiilan ni Jesus, ug iyang giayo sila. Sa pagkaagi nga nanghitingala ang panon sa katawohan sa hingkit-an nila nga nagasulti ang mga amang, ang mga kimay nangaayo, ang mga bakul nakalakaw, ug ang mga buta nakakita; ug gihimaya nila ang Dios ni Israel.

Ug sa miabut sila sa panon sa katawohan, miduol kaniya ang usa ka lalake ug miluhod sa atubangan niya ug miingon: Ginoo, kaloy-i ang akong anak nga lalake, kay patulon ug nagaantus sa hilabihan; kay sa makadaghan nahulog sa kalayo, ug sa makadaghan sa tubig. Ug gidala ko siya sa imong mga tinon-an ug wala sila makahimo sa pag-ayo kaniya. Ug sa mitubag si Jesus, nag-ingon: Oh, kaliwatan nga walay pagtoo ug masukihon! Hangtud anus-a magapuyo ako kauban ninyo? Hangtud anus-a pagaantuson ko kamo? Dad-a ninyo siya dinhi kanako. Ug gikasab-an ni Jesus siya, ug ang yawa migula kaniya, ug ang batat-on naayo sukad niadtong taknaa.

Ug si Jesus miingon kanila: Tungod sa inyong pagkakulang sa pagtoo. Kay sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga kong kamo adunay pagtoo nga ingon sa usa ka lugas sa mostaza, makaingon kamo niining bukid: Bumalhin ka gikan dinhi ngadto; ug mobalhin, ug walay bisan unsa nga makuli kaninyo.

Apan, kong ang imong kamot, kun ang imong tiil mao ang magapapangdol kanimo, putla kana, ug isalibay sa halayo kanimo; labing maayo pa kanimo nga magasulod ka sa kinabuhi nga piang kun kimay, kay sa adunay duha ka kamot ug duha ka tiil nga igahulog sa kalayo nga walay katapusan. Ug kong ang imong mata mao ang makapapangdol kanimo, luska ug isalibay sa halayo kanimo; maayo pa kanimo nga magasulod ka sa kinabuhi nga usa lamang ang mata, kay sa adunay duha ka mata nga igahulog ka sa infierno sa kalayo.

Sa maong pagkaagi, dili mao ang kabubut-on sa inyong Amahan nga atua sa langit, nga mawala ang usa niining mga gagmay.

Ug ania karon, duha ka buta nga nagalingkod sa daplin sa dalan, nga sa hindunggan nila nga si Jesus nagalabay, nanagsinggit sila sa pag-ingon: Kaloy-i kami, Ginoo, Anak ni David! Ug gibadlong sila sa mga tawo aron managhilum, apan nagasinggit pa gayud sila paglabi sa pag-ingon: Kaloy-i kami, Ginoo, Anak ni David! Ug mihunong si Jesus, ug gitawag sila, ug nag-ingon: Unsay buot ninyo nga pagabuhaton ko kaninyo? Sila nagaingon kaniya: Ginoo, nga mangabuka unta ang among mga mata. Ug si Jesus, sa giabut sa kalooy, mihikap sa ilang mga mata, ug kini sila gilayon nakadawat sa igtatan-aw, ug mingsunod kaniya.

Ug miduol kaniya ang mga buta ug mga bakul sa templo, ug iyang giayo sila.

Ug sa mitubag si Jesus nag-ingon kanila: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, kong may pagtoo kamo ug dili magduhaduha, dili lamang mahimo ninyo kini sa kahoy nga higuera, kondili usab hangtud sa mga bukid mag-ingon kamo: Matumpag ka, ug lumayat ka sa dagat, ug kini mahimo. Ug ang tanang mga butang nga inyong pangayoon sa pag-ampo, kong kamo adunay pagtoo, madawat ninyo.

Unya igatugyan kamo sa kalisdanan, ug pagapatyon kamo, ug pagadumtan kamo sa tanang mga nasud tungod sa akong ngalan. Ug unya daghan ang manga-pangdol, ug magtinugyanay sila ang usa ug usa, ug magdinumtanay ang usa ug usa. Ug manggula ang daghang mga bakakong mga manalagna ug magapasalaag sa kadaghanan. Ug tungod kay ang pagkamalapason magadugang, ang gugma sa kadaghanan magabugnaw. Apan ang magapadayon hangtud sa katapusan, mamaluwas.

Kay unya moabut ang daku nga kagul-anan nga wala pay ingon sukad sa sinugdan sa kalibutan hangtud karon, ug nga dili na gayud mahatabo. Gawas nga pagpahamub-on kadtong mga adlawa, wala gayud untay unod nga maluwas, apan tungod sa mga pinili, pagapahamub-on kadtong mga adlawa.

Hubo ako, ug inyo akong gipabistihan; masakiton ako, ug giduaw ako ninyo; nabilanggo ako, ug mianhi kamo kanako.

Si Pedro nagaingon kaniya: Bisan kong kinahanglan kanako ang pagkamatay kauban nimo, dili ko gayud ikaw igalimod, ug ang tanang mga tinon-an nanag-ingon sa mao usab.

Ug sa iyang gidala kauban niya si Pedro ug ang duha ka anak ni Zebedeo, nagsugod siya sa pagkasubo ug pagkaguol sa daku gayud. Unya siya nag-ingon kanila: Ang akong kalag nagsubo gayud pag-ayo bisan hangtud sa kamatayon; managpabilin kamo dinhi ug panagtukaw kamo kauban nako. Ug milakaw siya ug diyutay sa unahan, ug mihapa, ug nag-ampo nga miingon: Amahan ko, kong mahimo, ikasaylo unta kanako kining copa; apan dili ingon sa kabubut-on ko; kondili ingon sa imo.

Unya iyang gibuhian alang kanila si Barrabas; apan si Jesus iyang gihampak ug gitugyan aron igalansang sa cruz.

Ug unya sa ilang nalansang siya sa cruz, ilang gipanagbahinbahin ang iyang mga saput, pinaagi sa rifa, aron matuman ang giingon sa mga manalagna: Ilang gipanagbahinbahin kanila ang akong mga saput, pinaagi sa rifa.

Ug sa haduol na ang ikasiyam ka takna, misinggit si Jesus sa usa ka makusog nga tingog nga nagaingon: Eloi, Eloi, lama sabactani? Nga kong hubaron: Dios ko, Dios ko, nganong gibiyaan mo ako?

Ug gilayon sa ilang sinagoga may usa ka tawo nga nagabaton ug espiritu nga mahugaw, ug kini misinggit, Nga nagaingon: Unsay labut namo kanimo, Jesus nga Nazaretnon? Mianhi ka ba sa paglaglag kanamo? Nahibalo ako kong kinsa ikaw, ang Balaan sa Dios. Ug gibadlong siya ni Jesus, nga nagaingon: Humilum ka ug pumahawa kaniya. Ug ang espiritu nga mahugaw, sa nagalubag kaniya, ug sa nakatuaw sa makusog nga tingog, mipahawa kaniya.

Ug ang inahan sa asawa ni Simon nagahigda nga may hilanat, ug gilayon siya gisultihan nila mahitungod kaniya. Ug siya miduol ug mikupot kaniya sa kamot ug nagbangon kaniya; ug dihadiha gihuwasan siya sa hilanat, ug siya nag-alagad kanila.

Ug sa pagkahapon, sa misalop na ang adlaw, ilang gidala kaniya ang tanang mga masakiton ug ang mga hingyawaan. Ug ang tibook nga lungsod didto nanagtigum sa ganghaan. Ug giayo niya ang daghang mga masakiton sa nagkalainlaing mga sakit ug gihinginlan niya ang daghang mga yawa, ug wala niya tugoti sila sa pagsulti, kay sila nakaila kaniya.

Ug miadto siya sa ilang mga sinagoga sa tibook nga Galilea, nagawali ug nagahingilin sa mga yawa. Ug miduol kaniya ang usa ka sanlahon, nga nagapakilooy kaniya, nagaluhod sa atubangan niya, ug nagaingon kaniya: Kong buot ka, arang mo ako mahinloan. Ug si Jesus sa giabut ug kalooy mingtuy-od sa iyang kamot ug gihikap siya ug miingon kaniya: Buot ko, mag-mahinlo ka. Ug dihadiha mipahawa ang sanla gikan kaniya ug nahinlo siya.

Ug miabut kaniya ang mga nagadala sa usa ka tawong paralitico nga giyayongan sa upat. Ug kay wala sila makahimo pagduol kaniya tungod sa panon sa katawohan, gibuslotan nila ang atop sa tungod niya, ug sa nabuslotan na kini, gitonton nila ang duyan nga ginahigdaan sa paralitico. Ug sa nakita ni Jesus ang pagtoo nila, nag-ingon siya sa paralitico: Anak, gipasaylo ang imong mga sala. Apan may mga escriba nga nagalingkod didto ug nanagtolotimbang sa ilang mga kasingkasing: Kay ngano ba nga kining tawohana nagasulti sa ingon? Siya nagpasipala. Kinsa ba ang arang makapasaylo sa mga sala, kondili usa lamang, ang Dios? Ug gilayon sa hingbaloan ni Jesus, sa iyang espiritu nga nagatolotimbang sila sa ingon sa sulod sa ilang kaugalingon, siya miingon kanila: Nganong nagatolotimbang kamo niining mga butanga sa inyong mga kasingkasing? Hain man ang labi pang masayon, ang pag-ingon sa paralitico: Gipasaylo ang imong sala; kun ang pag-ingon: Tumindog ka, ug kuhaa ang imong duyan, ug lumakaw ka? Apan aron inyong hibaloan nga ang Anak sa tawo adunay gahum dinhi sa yuta sa pagpasaylo sa mga sala (miingon sa paralitico). Nagaingon ako kanimo: Tumindog ka, kuhaa ang imong duyan, ug umadto ka sa imong balay. Ug mitindog siya, ug dihadiha gidala ang duyan, ug mipahawa sa atubangan nilang tanan, sa pagkaagi nga silang tanan nanghitingala ug naghimaya sa Dios nga nagaingon: Wala pa gayud kita makakita sa ingon niini.

Ug sa hingdunggan kini ni Jesus, siya nagaingon kanila: Ang mga maayog lawas wala magakinahanglan ug mananambal, kondili ang mga masakiton. Wala ako moanhi sa pagtawag sa mga matarung, kondili sa mga makasasala sa paghinulsol.

Ug misulod siya pag-usab sa sinagoga; ug didto may usa ka tawo, nga adunay usa ka kamot nga kuyos. Ug ilang gipaniiran siya kong pagaayohon ba niya kadto sa adlaw nga igpapahulay, aron ilang ikasumbong siya. Ug miingon siya sa tawo, nga may kamot nga kuyos: Tumindog ka sa taliwala. Ug siya miingon kanila: Uyon ba sa Kasugoan ang pagbuhat ug maayo kun ang pagbuhat ug dautan sa adlaw nga igpapahulay? Pagluwas sa kinabuhi kun pagpatay ba? Apan sila nanaghilum. Ug sa iyang natan-aw sila sa libut uban ang kaligutgut, nga nasubo tungod sa katig-a sa ilang kasingkasing, miingon siya sa tawo: Tuy-ora ang imong kamot. Ug iyang gituy-od, ug ang iyang kamot hing-ulian nga maayo sama sa una.

Kay giayo niya ang daghan, sa pagkaagi nga nagapiit kaniya ang tanan nga mga adunay sakit, aron sila makahikap kaniya. Ug ang mga espiritu nga mahugaw, sa pagkakita kaniya, nangatumba sa atubangan niya, ug nanagsinggit, nga nagaingon: Ikaw mao ang Anak sa Dios.

Ug gitudlo niya ang napulo ug duha aron sila makig-uban kaniya, ug aron iyang masugo sila sa pagwali. Ug sa pagbaton ug gahum sa pag-ayo sa mga sakit, ug sa paghingilin sa mga yawa.

Ug ingon usab niini ang mga gipugas sa mga kabatoan, nga sa pagkadungog nila sa pulong, dihadiha ilang gidawat uban sa kalipay. Ug sila walay gamut sa ilang kaugalingon, busa milungtad sa diyutayng panahon lamang, unya sa pag-abut sa kagul-anan, kun paglutos tungod sa pulong, gilayon sila mahipangdol.

Ug mihuros ang usa ka dakung hangin, ug ang mga balud misabaw sa sakayan, sa pagkaagi nga kini natugob na. Ug siya didto sa ulin nagakatulog nga nagaunlan. Ug ilang gipukaw siya ug nag-ingon kaniya: Magtutudlo, dili ka ba mabalaka nga mangawala kita? Ug nahagmata siya, ug gibadlong niya ang hangin, ug giingon niya ang dagat: Humilum, humonong ka. Ug mihunong ang hangin, ug miabut ang usa ka dakung kalinaw. Ug siya miingon kanila: Nganong nangahadlok kamo sa ingon? Wala pa ba kamoy pagtoo?

Ug sa nakakawas siya sa sakayan, gilayon may misugat kaniya gikan sa mga lubnganan, usa ka tawo nga adunay espiritu nga mahugaw, Nga ang iyang puloy-anan didto sa mga lubnganan; ug walay kinsa nga nakahimo paggapus kaniya, bisan pa sa mga talikala. Kay sa nakadaghan gigapus siya sa mga sepiyo nga puthaw ug mga talikala; ug ang mga talikala gipamugto niya, ug gipangguba ang mga sepiyo, ug walay tawo nga may kusog sa pagpaaghop kaniya. Ug didto siya kanunay, sa adlaw ug sa gabii, sa kabukiran ug sa mga lubnganan, nagasinggit, ug nagasamad siya sa iyang kaugalingon sa mga bato. Ug sa pagkakita niya kang Jesus sa unahan, midalagan siya ug misimba kaniya. Ug sa nagasinggit siya sa dakung tingog, miingon: Unsay ako kanimo, Jesus, Anak sa Dios nga Hataas Uyamut? Ginapakigsumpa ko ikaw sa Dios nga dili mo ako pagasakiton. Kay siya miingon kaniya: Gumola ka sa tawo, espiritu nga mahugaw. Ug siya nangutana kaniya: Kinsa ang ngalan mo? Ug siya miingon kaniya: Legion ang akong ngalan kay daghan kami. Ug siya nagpakilooy sa hilabihan kaniya, nga sila dili niya pagul-on niadtong yutaa. Apan didto sa bukid may usa ka dakung panon sa mga baboy nga nagaungad. Ug ang tanang mga yawa nanag-pakilooy kaniya sa pag-ingon: Paadtoa kami sa mga baboy, aron mosulod kami kanila. Ug gilayon gitugotan sila ni Jesus. Ug ang mga espiritu nga mahugaw nanggula, ug nanulod sa mga baboy; ug ang panon midulhog nga nagadalagan sa makusog gayud sa bakilid padulong sa dagat; daw mga duha ka libo sila, ug nangalumos sa dagat.

Ug usa ka babaye nga gitalinug-an sulod sa napulo ug duha na ka tuig, Ug nag-antus sa daghang mga butang sa daghang mga mananambal, ug nahurot ang tanan niyang kahimtang, ug wala maayo kondili misamot hinoon, Sa nakadungog siya sa mga butang mahatungod kang Jesus, siya miduol sa likod niya, sa taliwala sa panon sa katawohan, ug mihikap sa iyang kupo. Kay miingon siya: Kong makahikap lamang ako sa iyang mga saput mamaayo ako. Ug gilayon mitang-on ang iyang talinugo, ug mibati siya sa iyang lawas, nga naayo na siya sa iyang balatian.

Samtang nagasulti pa siya, may mga miabut gikan sa balay sa punoan sa sinagoga, nga miingon kaniya: Ang imong anak patay na. Nganong budlayon pa nimo ang Magtutudlo? Apan si Jesus sa wala magatagad sa pulong nga gisulti, miingon sa punoan sa sinagoga: Ayaw kahadlok; tomoo ka lamang. Ug wala siya motugot bisan kang kinsa nga monunot uban kaniya, gawas kang Pedro ug kang Jacobo, ug kang Juan, nga igsoon ni Jacobo. Ug miabut sila sa balay sa punoan sa sinagoga, ug nakita niya ang nanag-kaguliyang, ug ang mga nanagpanghilak ug nanagminatay sa hilabihan. Ug sa iyang pagsulod, nag-ingon siya kanila: Nganong nagakaguliyang ug nanaghilak kamo? Ang bata wala mamatay, kondili nagakatulog. Ug sila nangatawa kaniya sa pagbiaybiay. Apan sa gipagula ang tanan, gidala niya ang amahan ug inahan sa bata ug sila nga mga kauban niya, ug misulod sa himutangan sa bata. Ug sa gikuptan niya sa kamot ang bata nag-ingon kaniya: Talitha cumi; nga kong hubaron mao, Inday, ako nagaingon kanimo, bumangon ka. Ug dihadiha mitindog ang bata, ug milakaw; kay siya may napulo ug duha na ka tuig ang panuigon. Ug nanghitingala sila sa dakung pagkatingala.

Ug wala siya makabuhat didto bisan unsang katingalahan, gawas sa pagpandong niya sa iyang mga kamot sa pipila ka mga masakiton, ug giayo sila.

Ug gihinginlan nila ang daghang mga yawa ug gidihogan ug lana ang daghang mga masakiton, ug giayo sila.

Ug gilibut nila kadtong tibook nga yuta, ug misugod sila pagdala sa mga duyan sa mga masakiton, ngadto sa dapit diin nila hidunggi nga atua siya. Ug bisan asa siya magasulod sa mga balangay, kun mga lungsod, kun mga kaumahan, ginabutang nila ang mga masakiton sa mga tiyanggihan, ug sila nagapakilooy kaniya, nga bisan lamang makahikap sila sa sidsid sa iyang kupo: Ug ang tanang nakahikap kaniya, nangaayo.

Apan usa ka babaye kang kinsang batang babaye nagabaton ug usa ka espiritu nga mahugaw, dihadiha sa nakadungog mahatungod kaniya, miabut ug mihapa sa iyang mga tiil. Ang babaye Greciahanon, usa ka Sirofenisiahanon sa kaliwatan; kini nagpakilooy kaniya nga hinginlan niya ang yawa gikan sa iyang anak. Apan si Jesus miingon kaniya: Pasagdi nga mangabusog pag-una ang mga anak; kay dili maayo nga pagakuhaon ang tinapay sa mga anak ug isalibay sa mga iro. Apan siya mitubag ug miingon kaniya: Oo, Ginoo, bisan pa ang mga iro, sa ilalum sa lamesa, nagakaon sa mga mumho sa mga bata. Ug siya nag-ingon kaniya: Tungod nianang mga pulonga, lumakaw ka; migula na ang yawa sa imong anak. Ug miadto siya sa iyang balay, ug iyang hingkaplagan ang bata nga nagahigda sa higdaanan, ug ang yawa migula na.

Ug gidad-an siya ug usa ka bungol ug yungit, ug nagpakilooy sila kaniya nga iyang pandungan sa iyang kamot. Ug gidala siya sa hilit gikan sa panon sa katawohan ug gikulkog niya sa iyang mga tudlo ang mga dalunggan, ug siya miluwa, ug mihikap sa dila niini. Ug sa mihangad siya sa langit, nanghupaw ug miingon kaniya: Heffata, sa ato pa: Maabli ka. Ug dihadiha naukban ang iyang mga dalunggan, ug natangtangan sa higut ang iyang dila, ug nakasulti na siya pag-ayo. Ug iyang gitugon sila nga dili magpanugilon bisan kang kinsa. Apan sa hilabihan niyang pagtugon kanila, hilabihan usab hinoon ang pagmantala nila niini. Ug nanghitingala sila ug daku kaayo nga nagaingon: Maayo ang iyang pagbuhat sa tanang mga butang; nahimo niya nga ang mga bungol nagpakadungog, ug ang mga amang nagpakasulti.

Ug miadto siya sa Betsaida; ug gidad-an nila siya ug usa ka buta, ug nagpakilooy nga iya siyang hikapon. Ug gikuptan niya sa kamot ang buta, ug iyang gidala sa gawas sa lungsod, ug sa nalud-an niya ang iyang mga mata, ug sa natapin-an siya sa iyang mga kamot, gipangutana niya: Duna ka bay hingkit-an? Ug siya miyahat ug miingon: Makakita ako ug mga tawo, kay makita ko sila nga daw mga kahoy nga nagapanlakaw. Unya gitapin-an pag-usab ni Jesus sa iyang mga kamot ang iyang mga mata, ug iyang gipatutok; ug hing-ulian, ug nakita niya nga matin-aw ang tanan.

Ug mitubag ang usa sa panon sa katawohan: Magtutudlo, gidala ko dinhi kanimo ang akong anak nga adunay espiritu nga amang. Ug sa bisan asa niya madala, iyang ginalubag siya, ug nagabula siya, ug nagakagut ang iyang mga ngipon, ug naganiwang siya; ug nagsulti ako sa imong mga tinon-an nga ilang hinginlan kini, apan wala sila makahimo. Ug siya mitubag kaniya ug miingon: Oh, kaliwatan nga walay pagtoo! Hangtud anus-a magapuyo ako uban kaninyo? Hangtud anus-a pagaantuson ko kamo? Dad-a ninyo siya dinhi kanako. Ug siya ilang gidala kaniya. Ug sa iyang pagkakita kaniya, gilayon gipakurog siya sa hilabihan gayud sa espiritu, ug napukan siya sa yuta, ug nagalit-ad nga nagabula ang baba. Ug si Jesus nangutana sa iyang amahan: Anus-a pa mahatabo kini kaniya? Ug siya miingon: Sukad sa bata pa. Ug sa nakadaghan kini magtukmod kaniya sa kalayo ug sa tubig sa paglaglag kaniya, apan kong ikaw makahimo bisan unsa, kaloy-i kami ug tabangi kami. Ug si Jesus miingon kaniya: Kong ikaw makahimo sa pagtoo. Sa nagatoo, ang tanang mga butang mahimo. Ug dihadiha misinggit ang amahan sa bata nga nagaingon: Mitoo ako; tabangi ang akong pagkakulang sa pagtoo. Ug sa pagkakita ni Jesus, nga ang panon sa katawohan mingdugok kaniya, gibadlong niya ang espiritu nga mahugaw, nga nagaingon kaniya: Espiritu nga amang ug bungol, ako nagasugo kanimo: Gumola ka kaniya, ug dili ka na magsulod kaniya. Ug sa tapus makatuaw ug makapakurog kaniya pag-ayo, migula ang espiritu; ug ang bata nahimong ingon sa minatay sa pagkaagi nga daghan ang nanag-ingon: Patay na siya. Apan gikuptan siya ni Jesus sa kamot ug gipabangon, ug mitindog siya.

Ug kong ang imong kamot mao ang magapapangdol kanimo, putla; labi pang maayo kanimo nga mosulod ka nga pungkol sa kinabuhi, kay sa adunay duha ikaw ka kamot, nga moadto ka sa infierno, ngadto sa kalayo nga dili arang mapalong. Diin ang ulod nila walay pagkamatay, ug ang kalayo walay pagkapalong. Ug kong ang imong tiil mao ang magapapangdol kanimo, putla; labi pang maayo kanimo nga mosulod ka nga piang sa kinabuhi, kay sa adunay duha ikaw ka tiil nga igahulog ka sa infierno, ngadto sa kalayo nga walay pagkapalong. Diin ang ulod nila walay pagkamatay, ug ang kalayo walay pagkapalong. Ug kong ang imong mata mao ang magapapangdol kanimo, luska; labi pang maayo kanimo nga mosulod ka sa gingharian sa Dios nga usa lamang ing mata, kay sa adunay duha ka mata nga igahulog ka sa infierno. Diin ang ulod nila walay pagkamatay, ug ang kalayo walay pagkapalong.

Ug miabut sila sa Jerico. Ug sa paggikan niya sa Jerico uban ang iyang mga tinon-an ug ang usa ka dakung panon sa katawohan, ang anak ni Timeo, si Bartimeo, usa ka buta nga makililimos, nagalingkod sa daplin sa dalan. Ug sa pagkadungog niya, nga mao kadto si Jesus nga Nazaretnon, misugod sa pagsinggit ug pag-ingon, Jesus, Anak ni David, kaloy-i ako! Ug daghan ang mibadlong kaniya aron siya mohilum. Apan siya misinggit ug labi pa hinoon. Anak ni David, kaloy-i ako! Ug mihunong si Jesus ug miingon: Tawga ninyo siya. Ug gitawag nila ang buta nga nagaingon kaniya: Maglipay ka; Tumindog ka, siya nagatawag kanimo. Ug iyang gisalibay ang iyang kupo, ug mitindog, ug miduol kang Jesus. Ug sa mitubag si Jesus, nag-ingon kaniya: Unsa ang buot mo, nga paga-buhaton ko kanimo? Ug ang buta miingon kaniya: Magtutudlo, nga makadawat unta ako sa akong igtatan-aw. Ug si Jesus miingon kaniya: Lumakaw ka, ang imong pagtoo nagluwas kanimo. Ug dihadiha nakadawat siya sa igtatan-aw; ug misunod siya kang Jesus sa dalan.

Ug sa mitubag si Jesus, miingon kanila: Tumoo kamo sa Dios. Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo: Bisan kinsa nga mag-ingon niining bukid: Pahawa ka ug lumayat ka sa dagat, ug dili magduhaduha sa iyang kasingkasing apan motoo nga ang iyang giingon mahimo, siya makabaton niini. Tungod niini nagaingon ako kaninyo: Ang tanang mga butang nga inyong igaampo ug pagapangayoon, tohoi nga inyong madawat sila, ug kamo makabaton kanila.

Apan magmatngon kamo sa inyong kaugalingon, kay igatugyan kamo sa mga hukmanan, ug sa mga sinagoga pagahampakon kamo, ug pagadad-on sa atubangan sa mga punoan, ug mga hari, tungod kanako, alang sa pagmatuod ngadto kanila. Ug kinahanglan igawali una ang Maayong Balita sa tanang mga nasud. Ug kong kamo ilang pagadad-on sa hukmanan ug igatugyan, dili kamo magkaguol nga daan sa inyong igasulti, kondili ang igahatag kaninyo niadtong taknaa, kana mao ang igasulti ninyo; kay dili kamo mao ang magsulti kondili ang Espiritu Santo. Ug managtinugyanay sa kamatayon ang igsoon sa igsoon, ug ang amahan sa iyang anak; ug ang mga anak motindog batok sa mga ginikanan, ug magapapatay kanila. Ug pagadumtan kamo sa tanang mga tawo tungod sa akong ngalan; apan ang makalahutay hangtud sa katapusan, kini mamaluwas.

Apan siya nagsulti sa mainiton gayud: Bisan kinahanglan kanako ang pagkamatay uban kanimo dili ko ikaw igalimod. Ug ang tanan nanag-ingon sa mao usab.

Ug iyang gipauban kaniya si Pedro ug si Jacobo ug si Juan, ug misugod siya sa hilabihang pagkahibulong ug dakung pagkasubo. Ug miingon kanila: Nasubo gayud ang akong kalag, hangtud sa kamatayon; managpabilin kamo dinhi ug managtukaw. Ug milakaw siya ug diyutay sa unahan, ug mihapa sa yuta, ug nagaampo, nga, kong mahimo, ikasaylo kaniya kadtong taknaa. Ug miingon siya: Abba, Amahan, ang tanang mga butang mahimo mo; ipahilayo kanako kini nga copa, apan dili ang akong kabubut-on, kondili ang imo.

Ug kay si Pilato buot magpahamuot sa panon sa katawohan, iyang gibuhian kanila si Barrabas; ug sa tapus niya hampaka si Jesus, gitugyan niya aron igalansang sa cruz.

Ug ilang gilansang siya sa cruz, ug gibahinbahin nila ang iyang mga bisti, ug ilang girifahan ang pagadad-on sa tagsatagsa nila. Ug takna kadto nga ikatolo, ug ilang gilansang siya sa cruz.

Ug sa takna nga ikasiyam misinggit si Jesus sa usa ka makusog nga tingog nga nagaingon: Eloi, Eloi, lama sabactani? nga kong hubaron: Dios ko, Dios ko, nganong gibiyaan mo ako?

Ug kining mga ilhanan magauban sa mga motoo: sa akong ngalan pagahinginlan nila ang mga yawa; magsulti sila ug mga bag-ong sinultihan. Makakupot sila sa mga bitin, ug kong makainum sila sa butang nga makahilo, dili kini makadaut kanila; pandungan nila sa ilang mga kamot ang mga masakiton, ug mangaayo sila.

Ang Espiritu sa Ginoo ania kanako, tungod kay iya akong gidihog aron sa pagmantala sa Maayong Balita ngadto sa mga kabus; iya akong gisugo sa pag-ayo sa mga masulob-ong kasingkasing, sa pagwali sa kagawasan sa mga bihag, ug sa pagpahiuli sa igtatan-aw sa mga buta, sa paghatag kagawasan sa mga gipiutan,

Ug sa sinagoga may usa ka tawo nga adunay usa ka espiritu sa yawa nga mahugaw; ug siya misinggit sa makusog nga tingog. Nga nagaingon: Oy, unsay labut namo kanimo, Jesus nga Nazaretnon? Mianhi ba ikaw aron sa paglaglag kanamo? Hingbaloan ko kong kinsa ikaw, ang Balaan sa Dios, Ug gibadlong siya ni Jesus, sa pag-ingon: Humilum ka, ug gumola kaniya. Ug sa tapus siya ilamba sa yawa sa taliwala, kini minggula kaniya sa walay kadautan nga nahimo kaniya. Ug ang katingala miabut kanilang tanan, ug nagsinultihay ang usa ug usa kanila nga nagaingon: Unsa kining pulonga? kay sa may pagbulot-an ug gahum nagasugo siya sa mga espiritu nga mahugaw, ug sila nanggula.

Ug mitindog siya gikan sa sinagoga, ug misulod sa balay ni Simon. Ug ang ugangang babaye ni Simon gitakboyan sa dakung hilanat; ug sila minghangyo kang Jesus tungod kaniya. Ug mitindog siya nga nagdung-aw sa babaye ug gihinginlan niya ang hilanat, ug gihuwasan siya; ug gilayon mibangon siya ug mialagad kanila.

Ug sa nagakasalop na ang adlaw, ang tanan, sumala sa adunay mga masakiton sa nagakalainlaing sakit, nanagdala kanila ngadto kaniya, ug sa gitapion ang iyang mga kamot sa tagsatagsa kanila, nangaayo sila,

Ug nahatabo nga, samtang didto siya sa usa sa mga lungsod, ania karon, may usa ka tawo nga napuno sa sanla, ug sa pagkakita niya kang Jesus, minghapa siya sa yuta, ug nagpakilooy kaniya, nga nagaingon: Ginoo, kong buot ka, mahinloan moako. Ug gituy-od ni Jesus ang iyang kamot, ug iyang gihikap siya nga nagaingon: Buot ko; magmahinlo ka. Ug gilayon ang sanla mibulag kaniya.

Apart milabi hinoon pagkasangyaw ang kabantug mahitungod kaniya; ug ang mga dagkung panon sa katawohan mingdugok aron sa pagpatalinghug, ug pagpatambal sa ilang mga balatian.

Ug nahatabo sa usa niadtong mga adlawa, nga siya nagatudlo; ug may mga Fariseo ug mga magtutudlo sa Kasugoan nga nanaglingkod gikan sa tanang gagmayng lungsod sa Galilea, ug sa Juda, ug sa Jerusalem, ug ang gahum sa Ginoo didto kaniya sa pag-ayo kanila. Ug ania karon, may mga lalake nga nagdala usa ka tawo nga paralitico sa usa ka higdaanan, ug sila naninguha sa pagdala kaniya sa sulod aron ilang ibutang sa iyang atubangan. Ug sa wala sila makakaplag ug paagi aron ilang madala siya sa sulod tungod sa panon sa katawohan, misaka sila sa atop ug ilang gitunton siya nga gipalusot sa tisa uban sa iyang higdaanan ngadto sa kinataliwad-an sa atubangan ni Jesus. Ug sa nakita niya ang ilang pagtoo, siya miingon: Tawo, ang imong mga sala gipasaylo na kanimo. Ug ang mga escriba ug ang mga Fariseo mingsugod sa pagpinangutan-anay nga nagaingon: Kinsa kini nga nagasulti ug mga pasipala? Kinsay arang makapasaylo sa mga sala kondili ang Dios lamang? Apan si Jesus nga nakasabut sa ilang mga hunahuna, mitubag ug miingon kanila: Ngano nga nagtolotimbang kamo sa inyong mga kasingkasing? Hain ang labi pang masayon, ang pag-ingon: Ang imong mga sala gipasaylo na kanimo; kun ang pag-ingon: Tumindog ka ug lumakaw? Apan aron kamo masayud nga ang Anak sa tawo adunay gahum sa yuta sa pagpasaylo sa mga sala (siya miingon sa paralitico), Ako nagaingon kanimo: Tumindog ka ug dad-a ang imong higdaanan, ug lumakaw ka ngadto sa imong balay. Ug gilayon mitindog siya sa atubangan nila, ug gisakwat niya ang iyang higdaanan, ug mipauli sa iyang balay, nga nagadayeg sa Dios.

Ug si Jesus sa mingtubag miingon kanila: Ang mga maayog lawas wala magkinahanglan sa mananambal; kondili ang mga masakiton. Wala ako moanhi aron sa pagtawag sa mga matarung, kondili sa mga makasasala sa paghinulsol.

Ug nahitabo sa lain nga adlaw nga igpapahulay, nga misulod siya sa sinagoga ug nagtudlo; ug may usa ka tawo didto, ug ang iyang kamot nga too kuyos. Ug ang mga escriba ug ang mga Fariseo nagbantay kaniya, kong paga-ayohon ba niya sa adlaw nga igpapahulay; aron sila makakaplag ug hinungdan sa pagsumbong batok kaniya. Apan nahibalo siya sa ilang mga hunahuna; ug siya miingon sa tawo nga may kamot nga kuyos: Bumangon ka, ug tumindog sa taliwala. Ug siya mibangon ug mitindog. Ug si Jesus miingon kanila: Ako mangutana kaninyo, uyon ba sa Kasugoan ang pagbuhat sa maayo sa adlaw nga igpapahulay, kun ang pagbuhat sa dautan? ang pagluwas sa kinabuhi, kun ang paglaglag ba niini? Ug siya mitan-aw kanilang tanan, ug miingon sa tawo: Tuy-ora ang imong kamot. Ug siya nagbuhat sa ingon, ug ang iyang kamot hing-ulian nga maayo sama sa usa.

Ug milugsong siya uban kanila, ug mitindog sa usa ka dapit nga patag ug ang usa ka dakung panon sa iyang mga tinon-an, ug usa ka dakung panon sa katawohan gikan sa tibook Judea ug Jerusalem, ug sa baybayon sa Tiro ug sa Sidon, ming-abut sa pagpatalinghug kaniya, ug pagpaayo sa ilang mga sakit; Ug ang mga gisakit sa mga espiritung mahugaw, nangaayo. Ug ang tibook panon sa katawohan naninguha sa paghikap kaniya; kay may gahum nga minggula kaniya, ug nagaayo sa tanan.

Bulahan kamo nga mga gigutom karon; kay pagabusgon kamo. Bulahan kamo nga nagapanghilak karon; kay magakatawa kamo. Bulahan kamo kong pagadumtan kamo sa mga tawo, ug kong pagaayran kamo nila sa ilang katilingban, ug pagapanamastamasan kamo, ug pagapanghimarauton ang inyong ngalan, tungod sa Anak sa tawo. Managmaya kamo niadtong adlawa ug managlukso kamo sa kalipay: kay ania karon, ang balus kaninyo daku didto sa langit; kay ingon niini ang gibuhat sa ilang mga ginikanan batok sa mga manalagna.

Ug may ulipon sa usa ka centurion, nga iyang gipakamahal, nagmasakiton ug nag-ungaw na sa kamatayon. Ug sa nakadungog siya mahitungod kang Jesus, iyang gipaadto kaniya ang mga anciano sa mga Judio, sa paghangyo kaniya aron unta siya moadto sa pagluwas sa iyang ulipon. Ug sila, sa pag-abut nila kang Jesus, nagpakilooy kaniya sa hilabihan gayud, nga nagaingon: Takus siya nga ikaw magabuhat niini alang kaniya. Kay siya nahagugma sa atong nasud, ug siya gayud ang nagpatukod kanamo sa among sinagoga. Ug si Jesus mikuyog kanila. Ug diha nga dili na siya halayo sa balay, ang centurion nagsugo sa iyang mga higala ngadto kaniya sa pag-ingon: Ginoo, ayaw pagbudlay sa imong kaugalingon; kay dili ako takus nga ikaw mopasilong sa akong atop. Busa, nagahunahuna ako sa akong kaugalingon nga dili ako takus sa pag-anhi kanimo; apan isulti lamang ang pulong, ug ang akong ulipon mamaayo. Kay ako usab tawo nga anaa sa ilalum sa kagamhanan, ug ako adunay mga sundalo nga ubos sa akong pagmando; ug ako moingon sa usa: Umadto ka, ug moadto siya; ug sa usa: Umari ka, ug moari siya; ug sa akong ulipon: Buhata kini, ug buhaton niya. Ug sa pagkadungog ni Jesus niining mga butanga, siya nahibulong kaniya, ug miliso siya sa panon sa katawohan nga nagasunod kaniya, ug miingon: Ako nagaingon kaninyo, nga bisan pa sa Israel wala akoy hingkaplagan sama niini ka daku nga pagtoo. Ug ang mga sinugo, sa paghiuli nila sa balay, nakakaplag sa ulipon nga maayo na.

Apan sa nagakaduol siya sa ganghaan sa lungsod, ania karon, may gidala didto sa gawas usa ka minatay, bugtong anak lalake sa iyang inahan nga balo; ug daghang mga tawo sa lungsod miuban sa babaye. Ug sa pagkakita sa Ginoo kaniya, siya nalooy kaniya, ug miingon kaniya: Dili ka maghilak. Ug siya miduol ug mihikap sa andas, ug ang nanagyayong minghunong. Ug siya miingon: Batan-on, ako nagaingon kanimo, Tumindog ka. Ug ang namatay mibangon, ug misugod sa pagsulti. Ug gihatag siya ni Jesus sa iyang inahan.

Niadtong taknaa giayo niya ang daghan gikan sa mga sakit ug mga balatian ug mga dautang espiritu; ug daghang mga buta nga gihatagan niya sa igtatan-aw. Ug siya mitubag ug miingon kanila: Pangadto kamo ug suginlan ninyo si Juan sa mga butang nga inyong hingdunggan ug hingkit-an: Ang mga buta nanagpakakita, ug ang mga bakol nanagpakalakaw; ang mga sanlahon nahinloan ug ang mga bungol nakadungog; ang mga minatay nangabanhaw; ug sa mga kabus ginawali ang Maayong Balita.

Ug may mga babaye nga nangaayo sa mga espiritu nga dautan, ug sa mga sakit: Si Maria nga ginganlan Magdalena, nga kaniya minggula ang pito ka mga yawa.

Apan sa nanagsakay sila, si Jesus nahikatulog; ug miabut ang usa ka dakung hangin; ug gisabwan sila, ug nag-ungaw sila sa kadautan. Ug sila miduol kaniya, ug ilang gipukaw siya nga nagaingon: Magtutudlo, Magtutudlo, mangawala kita. Ug nahagmata siya, ug nagbadlong sa hangin ug sa kabangis sa tubig: ug kini mihunong, ug miabut ang kalinaw. Ug siya miingon kanila: Hain ang inyong pagtoo? Ug sanglit nangahadlok sila, nanghibulong nga nasig-ingon ang usag usa: Kinsa man diay kini, nga siya nagasugo bisan sa mga hangin ug sa tubig, ug kini nagasugot kaniya?

Ug miabut sila sa yuta sa mga taga-Gadara, nga anaa atbang sa Galilea. Ug sa nakakawas na siya sa yuta, didtoy misugat kaniya usa ka tawong hingyawaan gikan sa lungsod; ug sulod sa hataas nga panahon wala siya magsul-ob ug saput, ug wala magpuyo sa bisan unsung balay, kondili sa mga lubnganan. Ug sa nakita niya si Jesus, misinggit siya, ug mihapa sa atubangan niya, ug sa makusog nga tingog miingon: Unsay labut ko kanimo, Jesus, ikaw nga Anak sa Hataas Uyamut nga Dios? Ginapakilooy ko kanimo, ayaw ako pagsakita. Kay ginasugo ni Jesus ang espiritung mahugaw sa paggula gikan sa tawo. Kay kini masabug midakup kaniya; ug siya binantayan, ug ginapus sa mga talikala ug mga posas; ug sa gilugtas niya ang mga gapus, siya giabug sa yawa ngadto sa mga kamingawan. Ug si Jesus nangutana kaniya: Kinsay imong ngalan? Ug siya miingon: Legion kay daghan ang mga yawa nga misulod kaniya. Ug sila nagpakilooy kaniya nga dili niya paadtoon sila sa kahiladman. Karon, didto may usa ka panon sa daghang mga baboy nga nagaungad sa bukid; ug sila nagapakilooy kaniya nga iyang tugotan sila sa pagsulod sa mga baboy. Ug iyang gitugotan sila. Ug ang mga yawa nanggula gikan sa tawo ug nanulod sa mga baboy; ug ang panon sa mga baboy midulhog sa makusog gayud sa pangpang ngadto sa lanaw, ug nangalumos.

Ug usa ka babaye nga ginatalinug-an sulod sa napulo ug duha na ka tuig nga naghurot sa tanan niyang kabuhian sa pagbayad sa mga mananambal, ug wala siya mamaayo ni bisan kinsa kanila. Miduol sa likod niya, ug mihikap sa sidsid sa iyang bisti, ug gilayon mitang-on ang talinugo niya.

Samtang nagsulti pa siya, may usa nga miabut gikan sa balay sa punoan sa sinagoga, nga nagaingon: Patay na ang imong anak nga babaye, ayaw na pagbudlaya ang Magtutudlo. Apan si Jesus sa pagkadungog niini, mitubag kaniya: Ayaw kahadlok, tomoo ka lamang, ug maluwas siya. Ug sa misulod siya sa balay, wala niya pasudla bisan si kinsa gawas kang Pedro, ug kang Juan, ug kang Jacobo, ug ang amahan, ug ang inahan sa dalaga. Ug ang tanan nanagpanghilak ug nanagminatay kaniya; apan si Jesus miingon: Dili kamo managhilak; kay wala siya mamatay, kondili nagakatulog. Ug sila nangatawa sa pagbiaybiay kaniya, sa hingbaloan nila nga patay na. Apan si Jesus sa nagakupot kaniya sa kamot, misangpit nga nagaingon: Inday, bumangon ka. Ug ang iyang espiritu miuli ug mitindog siya gilayon. Ug nagsugo si Jesus nga hatagan kini siya ug pagkaon.

Ug gitigum niya ang napulo ug duha ka mga tinon-an, ug iyang gihatagan sila ug gahum ug pagbulot-an ibabaw sa tanang mga yawa, ug sa pag-ayo sa mga sakit. Ug iyang gisugo sila sa pagwali sa gingharian sa Dios, ug sa pag-ayo sa mga masakiton.

Ug nanggikan sila ug nangagi sa mga balangay nga nagawali sa Maayong Balita, ug nanagpanambal sa bisan diin dapit.

Apan ang mga panon sa katawohan, sa nakaalinggat niini, misunod kaniya; ug iyang gidawat sila, ug gisultihan sila mahitungod sa gingharian sa Dios, ug ang nagkinahanglan nga tambalan, iyang giayo.

Ug ania karon, usa ka tawo gikan sa panon sa katawohan, misinggit nga nagaingon: Magtutudlo, ako nagapakilooy kanimo nga imong tan-awon ang akong anak nga lalake, kay siya mao ra ang akong bugtong anak; Ug ania karon, usa ka espiritu nag-kupot kaniya, ug siya sa kalit mosinggit; ug kini nagapakurog kaniya hangtud nga mobula ang iyang baba, ug halus dili kini mobiya kaniya nga nagasamadsamad kaniya sa hilabihan. Ug nagpakilooy ako sa imong mga tinon-an sa paghingilin niini, ug sila wala makahimo. Ug si Jesus mitubag ug miingon: Ay, kaliwatan nga walay pagtoo ug sukihan, hangtud anus-a ako magapuyo uban kaninyo ug mag-antus kaninyo? Dad-a nganhi ang imong anak. Ug sa diha nga nagakaduol na siya, ang yawa nagpahapla kaniya sa yuta, ug gipakurog siya sa hilabihan. Apan si Jesus nagbadlong sa espiritu nga mahugaw, ug giayo niya ang ulitawo, ug siya giuli niya sa iyang amahan.

Ug ayohon ninyo ang mga masakiton nga atua didto, ug mag-ingon kamo kanila: Ang gingharian sa Dios nagakahaduol kaninyo.

Ania karon, ako nagahatag kaninyo ug gahum sa pagtunob sa mga halas, ug sa mga tanga ug sa ibabaw sa tanan nga gahum sa kaaway; ug wala gayud ing bisan unsa nga makadaut kaninyo.

Ug sa mitubag si Jesus, miingon: May usa ka tawo nagalugsong gikan sa Jerusalem padulong sa Jerico, ug nahulog siya sa mga kamot sa mga tulisan, nga mihubo kaniya ug mibunal kaniya, ug nanglakaw nga gibiyaan siya nga himalatyon. Ug nahiatol nga niadtong dalana nagalugsong ang usa ka sacerdote ug sa iyang nakita kini, miagi siya sa pikas nga daplin. Ug sa mao nga pagkaagi, usa usab ka Levita; sa miabut siya sa dapit, ug nakakita kaniya, miagi sa pikas nga daplin. Apan may usa ka Samariahanon nga sa iyang pagpanaw, miabut didto kaniya, ug sa nakakita kaniya gitugkan ug kalooy; Ug miduol kaniya, ug mibugkos sa iyang mga samad nga nagapatulo kanila sa lana ug vino; ug gibutang siya sa iyang kaugalingong hayup, ug gidala siya sa usa ka abutanan, ug gialimahan siya.

Ug naghingilin siya ug usa ka yawa nga amang. Ug nahitabo nga, sa nakagula ang yawa, ang amang nakasulti; ug nanghibulong ang mga panon sa katawohan.

Wala ba igabaligya ang lima ka langgam nga gagmay sa tagup-at ka diyut? ug walay usa kanila nga hikalimtan sa atubangan sa Dios. Apan bisan pa ang mga buhok sa inyong ulo ginaisip ang tanan. Ayaw kahadlok: mga mahal pa kamo kay sa daghang mga langgam nga gagmay.

Ug siya miingon sa iyang mga tinon-an: Busa nagaingon ako kaninyo, dili kamo managkaguol sa inyong kinabuhi, kong unsa ang inyong pagakan-on: bisan pa alang sa inyong lawas, kong unsa ang inyong igapanaput. Kay ang kinabuhi labaw pa kay sa kalan-on, ug ang lawas kay sa bisti. Palandunga ninyo ang mga uwak, nga sila wala magpugas, bisan mag-ani; nga walay kamalig, bisan dapa: ug ang Dios nagapakaon kanila. Pagkalabaw pa ninyo ug bili kay sa mga langgam! Ug kinsa kaninyo nga tungod sa pagkaguol, makadugang ug usa ka siko sa gitas-on sa iyang kinabuhi? Busa, kong kamo dili makahimo sa pagbuhat nianang labing diyutay, nganong nagakaguol kamo mahatungod sa uban? Palandunga ang mga lirio kong unsa ang pagtubo nila; wala sila magbuhat, bisan magbilik; apan nagaingon ako kaninyo, nga bisan pa si Salomon, sa tibook niyang himaya, wala makabisti ingon sa usa niini kanila. Apan kong ang Dios nagapabisti sa ingon sa balili sa kaumahan nga karon anaa, ug ugma igasugnod sa hudno, dili ba labaw pa niini magapabisti siya kaninyo, oh kamo nga mga diyutay ug pagtoo? Ug dili kamo magkaguol sa pagpangita kong unsay inyong pagakan-on ug paga-imnon; ug dili usab kamo magmaduhaduhaon sa hunahuna. Kay nga tanan kining mga butanga ginapangita sa mga nasud sa kalibutan; apan ang inyong Amahan nahibalo nga kamo adunay kinahanglan niining mga butanga. Apan pangitaa ninyo ang iyang gingharian, ug kining mga butanga igadugang kaninyo. Ayaw kahadlok, diyutay nga panon; kay mao ang nahamut-an sa inyong Amahan ang paghatag kaninyo sa gingharian.

Ibaligya ninyo ang anaa kaninyo, ug maghatag kamo ug limos; magbuhat kamo alang kaninyo ug mga puntil nga walay pagkadaan, usa ka bahandi sa mga langit nga dili madunot, diin walay kawatan makaduol, bisan bokbok makakotkot. Kay kong hain ang inyong bahandi, atua usab ang inyong kasingkasing.

Ug ania karon, usa ka babaye nga may usa ka espiritu sa sakit, sulod sa napulo ug walo ka tuig na; ug siya nagatikoko na lamang, ug wala makatindog sa iyang kaugalingon. Ug sa nakit-an siya ni Jesus, iyang gitawag siya, ug miingon kaniya: Babaye, natangtangan ikaw sa imong sakit. Ug siya nagapandong sa iyang mga kamot sa babaye, ug gilayon kini nakatuy-od, ug naghimaya sa Dios.

Ug kining babaye nga anak ni Abraham, nga gigapus ni satanas sulod na sa napulo ug walo ka tuig, dili ba kinahanglan nga pagabadbaran niining gapus sa adlaw nga igpapahulay?

Ug siya miingon kanila: Umadto kamo, ug mga kadtong singgalong: Ania karon, ginapagula ko ang mga yawa ug ginabuhat ko ang mga pag-ayo karong adlawa, ug ugma; ug sa ikatolo ka adlaw pagahingpiton ako.

Ug ania karon, didto sa iyang atubangan may usa ka tawo nga nanghupong. Ug si Jesus sa nagatubag kanila, misulti ngadto sa mga batid sa balaod ug sa mga Fariseo, nga nagaingon: Uyon ba sa balaod ang pag-ayo sa adlaw nga igpapahulay, kun dili? Apan sila mihilum. Ug iyang gikuptan siya, ug giayo siya, ug gipalakaw siya.

Apan kong ikaw magabuhat ug usa ka kombira, dapita ang mga kabus, ang mga bakol, ang mga pi-ang, ang mga buta;

Karon may usa ka tawong dato, ug siya nagasaput sa purpura ug sa lino nga manipis, nga nagapuyo sa kalipay ug sa kaanyag sa adlaw-adlaw. Ug may usa ka makililimos nga ginganlan si Lazaro nga puno sa mga samad, gibutang sa pultahan sa dato. Ug nagatinguha nga mabusog sa mga mumho nga nagpangatagak gikan sa lamesa sa dato; tan-awa, bisan pa ang mga iro nanagpanuol ug nanagpanilap sa iyang mga samad. Ug nahitabo nga namatay ang makililimos, ug siya gidala sa mga manolonda ngadto sa sabakan ni Abraham; ug ang dato usab namatay, ug gilubong. Ug didto sa Hades giyahat niya ang iyang mga mata, sanglit nagaantus sa mga kasakit, ug nagalantaw kang Abraham sa halayo, ug kang Lazaro sa iyang sabakan. Ug siya misinggit ug miingon: Amahan nga Abraham, kaloy-i ako, ug sugoa si Lazaro, aron ituslob niya ang tumoy sa iyang tudlo sa tubig, ug pabugnawan niya ang akong dila; kay ania ako sa kasakit niining siga. Apan si Abraham miingon: Anak, hinumdumi nga sa buhi pa ikaw nakadawat ka sa imong mga maayong butang; ug si Lazaro sa mao nga pagkaagi, sa mga dautang butang; apan karon ania siya ginalipay, ug ikaw anaa sa kasakit. Ug labut pa niining tanan, sa taliwala namo ug nimo, adunay gibutang usa ka dakung bung-aw, aron nga ang buot motabok gikan diri nganha kaninyo, dili makahimo; ug nga walay makatabok gikan dinha ngari kanamo. Ug siya miingon: Busa, amahan, ako nagaampo kanimo nga siya sugoon mo unta sa balay sa akong amahan; Kay ako adunay lima ka mga igsoong lalake; aron siya magamatuod ngadto kanila, tingali unya makaari usab sila niaring dapita sa kasakitan. Apan si Abraham miingon: Atua kanila si Moises ug ang mga manalagna; papatalinghuga sila kanila. Ug siya miingon: Dili, amahan nga Abraham; kay kong usa sa mga minatay ang moadto kanila, maghinulsol sila. Ug si Abraham miingon kaniya: Kong kang Moises ug sa mga manalagna dili sila managpatalinghug, dili usab sila mangalukmay bisan may usa nga mabanhaw gikan sa mga minatay.

Ug sa misulod siya sa usa ka balangay, may misugat kaniya nga napulo ka mga tawo nga sanlahon nga nagtindog sa halayo. Ug gipatugbaw nila ang ilang mga tingog sa pag-ingon: Jesus, Magtutudlo, kaloy-i kami. Ug sa iyang nakita sila, siya miingon kanila: Lumakaw kamo ug magpakita sa mga sacerdote. Ug nahatabo nga sa nagalakaw sila, nangahinlo sila. Ug ang usa kanila, sa pagkakita nga siya nahinlo, mibalik nga nagadayeg sa Dios sa makusog nga tingog;

Bisan kinsa nga magapaninguha sa pagluwas sa iyang kinabuhi, mawala kini kaniya; apan bisan kinsa nga mawad-an sa iyang kinabuhi, maluwas kini niya.

Ug nahatabo nga sa nagakahaduol siya sa Jerico, may usa ka buta nga nagalingkod sa daplin sa dalan, nga nagapakilimos. Ug sa hingdunggan niya ang panon sa katawohan nga nanagpangagi, nangutana siya kong unsa kadto. Ug sila nagsugilon kaniya nga si Jesus nga Nazaretnon milabay. Ug misinggit siya nga nagaingon: Jesus, Anak ni David! kaloy-i ako. Ug ang mga nanag-una, nagbadlong kaniya nga humilum siya, apan siya misamut pagsinggit: Anak ni David! kaloy-i ako. Ug mihunong si Jesus ug nagsugo nga siya dad-on ngadto kaniya, ug sa nahiduol na kini, iyang gipangutana. Sa pag-ingon: Unsa ang buot mo nga pagabuhaton ko kanimo? Ug siya miingon: Ginoo, nga makadawat ako sa akong igtatan-aw. Ug si Jesus miingon kaniya: Dawata ang imong igtatan-aw, ang imong pagtoo maoy nagluwas kanimo. Ug dihadiha siya nakadawat sa iyang igtatan-aw, ug minunot kaniya nga nagahimaya sa Dios. Ug sa hingkit-an kini sa tanang mga tawo, nagdayeg sila sa Dios.

Kay ang Anak sa tawo mianhi sa pagpangita ug sa pagluwas niadtong nawala.

Kay dili sila mamatay, kay sila masama man sa mga manolonda ug mga anak sa Dios, sanglit mga anak sa pagkabanhaw.

Apan sa dili pa kining mga butanga, kamo pagadakpon nila, ug pagalutoson kamo nga igatugyan sa mga sinagoga ug sa mga bilanggoan; ug pagadad-on kamo sa atubangan sa mga hari ug sa mga gobernador tungod sa akong ngalan. Ug kini magapulos kaninyo ingon nga usa ka pagpamatuod. Busa, ibutang ninyo kini sa inyong mga kasingkasing sa dili pagpalandung una kong unsa ang inyong igatubag. Kay ako magahatag kaninyo ug baba ug kaalam, nga ang tanan ninyong mga kaaway dili arang makasukol bisan makatubag. Apan igatugyan kamo sa inyo gayud nga mga ginikanan, ug mga igsoon, ug mga kaubanan, ug mga abyan, ug igapapatay nila ang uban kaninyo. Ug pagadumtan kamo sa tanang mga tawo tungod sa akong ngalan. Ug walay usa ka buhok sa inyong ulo nga mawala.

Apan kamo mao kadtong nanagpadayon kauban nako sa mga pagtintal kanako.

Ug miingon ang Ginoo: Simon, Simon, ania karon, si satanas nangayo nga iyang mabatonan kamo aron iyang pagaalig-igon kamo ingon sa trigo. Apan ako nangamuyo tungod kanimo aron dili magmahuyang ang imong pagtoo; ug ikaw, kong mahibalik na, buhata ang paglig-on sa imong mga igsoon. Ug siya miingon kaniya: Ginoo, uban kanimo andam ako sa pag-adto bisan sa bilanggoan ug sa kamatayon.

Ug sa diha siya sa paghingutas, nagaampo siya sa labihang kainit, ug ang iyang singut nahimong ingon sa mga tinulo sa dugo, nga nagakatagak sa yuta.

Ug sa miabut sila sa dapit nga ginganlan Golgotha, didto ilang gilansang siya sa cruz, ug ang duha ka tulisan, ang usa sa too ug ang usa sa wala. Ug si Jesus miingon: Amahan, pasayloa sila, kay wala sila manghibalo sa ilang ginabuhat. Ug sa pagbahinbahin nila sa iyang bisti, ilang girifahan.

Ug si Jesus miingon kaniya: Sa pagkamatuod nagaingon ako kanimo: Karon magauban ka kanako sa Paraiso.

Ug si Jesus, sa misinggit sa makusog nga tingog, miingon: Amahan, sa imong mga kamot itugyan ko ang akong espiritu. Ug sa nakapamulong siya niini, iyang gitugyan ang espiritu.

Kay gihigugma sa Dios ang kalibutan, sa pagkaagi nga gihatag niya ang iyang Anak nga ugtong, aron ang tanan nga motoo kaniya dili mawala, kondili may kinabuhi nga walay katapusan.

Busa miadto pag-usab si Jesus sa Cana sa Galilea, diin iyang gibuhat nga vino ang tubig. Ug may usa ka tawong halangdon, nga may anak nga lalake nga nagadaut didto sa Capernaum. Sa iyang pagkadungog nga si Jesus milakat gikan sa Judea ngadto sa Galilea, siya ming-adto kang Jesus ug nagpakilooy nga mokanaug siya ug ayohon niya ang iyang anak, kay siya himalatyon. Busa si Jesus miingon kaniya: Gawas kong kamo magpakakita ug mga timaan ug mga katingalahan, kamo dili gayud motoo. Ang tawong halangdon miingon kaniya: Ginoo, kanaug intawon sa dili pa mamatay ang akong bata. Si Jesus miingon kaniya: Lumakaw ka, ang imong anak buhi. Ang tawo mitoo sa pulong nga giingon ni Jesus kaniya, ug siya milakaw. Ug sa nagakanaug na siya, gisugat siya sa iyang mga ulipon, ug ilang gisu-ginlan siya nga nagaingon: Ang imong anak buhi. Unya siya nangutana kanila kong unsang taknaa ang pagkaayo. Nan sila nanag-ingon kaniya: Kagahapon sa ika-pitong takna, mibulag kaniya ang hilanat. Busa ang amahan nahibalo nga mao ang takna sa pag-ingon kaniya ni Jesus: Ang imong anak buhi. Ug siya gayud mitoo ug ang tibook niya nga balay.

Niini kanila nanagpanghay-ad ang usa ka panon sa mga masakiton: mga buta, mga piang, mga paralitico, nga nagahulat sa paglihok sa tubig. Kay may usa ka manolonda nga magakanaugan sa kaligoanan sa naha-tudlong panahon, ug magkutaw sa tubig. Busa bisan kinsa ang nakauna sa pagkanaug sa human makutaw ang tubig, naayo sa bisan unsang sakit niya. Ug didtoy usa ka tawo nga may katloan-ug-walo na ka tuig nga naga-masakiton. Sa nakakita si Jesus kaniya nga nagahay-ad, ug sa nakaila nga siya dugay na niadtong kahimtanga, siya miingon kaniya: Buot ba ikaw nga mamaayo? Mingtubag kaniya ang masakiton: Ginoo, wala akoy tawo nga magatuslob kanako sa kaligoanan kong makutaw ang tubig; kondili, sa magapadulong pa ako, ang uban nanaug na una kanako. Si Jesus miingon kaniya: Tumindog ka, kuhaa ang imong higdaanan, ug lumakaw. Ug gilayon naayo ang tawo, ug gikuha niya ang iyang higdaanan ug milakaw. Ug kadtong adlawa, adlaw nga igpapahulay.

Sa tapus niini, siya hingkit-an ni Jesus sa templo, ug miingon kaniya: Ania karon, maayo na ikaw, ayaw na pagpakasala, aron dili mahitabo kanimo ang labi pang mangil-ad nga mga butang.

Ug usa ka dakung panon sa katawohan mingnunot kaniya, kay hingkit-an nila ang mga katingalahan nga iyang gibuhat kanila sa mga masakiton.

Si Jesus miingon kanila: Ako mao ang tinapay sa kinabuhi. Ang moari kanako dili gayud gutumon, ug ang motoo kanako dili na gayud uhawon. Apan ako nagaingon kaninyo, nga kamo nakakita kanako, apan wala motoo. Ang tanan nga gihatag kanako sa Amahan moduol kanako, ug ang moduol kanako dili ko gayud isalikway.

Unya misulti pag-usab si Jesus kanila, nga miingon: Ako mao ang kahayag sa kalibutan; ang mosunod kanako, dili magalakaw sa kangitngit, kondili may kahayag sa kinabuhi.

Ug sa iyang pag-agi hingkit-an niya ang usa ka tawo nga buta gikan sa pagkatawo. Ug ang iyang mga tinon-an nanagpangutana kaniya nga nagaingon: Rabbi, kinsa ang nakasala, kini bang tawohana kun ang iyang mga ginikanan, nga matawo siya nga buta? Si Jesus mitubag: Bisan kini siya wala makasala, bisan ang iyang mga ginikanan, kondili aron igapahayag pinaagi kaniya ang mga buhat sa Dios. Kinahanglan ako magbuhat sa mga bulohaton sa nagsugo kanako samtang adlaw pa; moabut ang gabii nga walay tawo nga makahimo sa pagbuhat. Samtang ania pa ako sa kalibutan, ako mao ang kahayag sa kalibutan. Sa nakapamulong siya niini, mingluwa sa yuta naghimo ug lapok sa laway, ug gidihog niya sa lapok ang mga mata sa buta. Ug miingon kaniya: Umadto ka, ug manghugas sa danawan sa Siloe, (nga kong hubaron: Sinugo). Busa siya ming-adto ug nanghugas siya, ug mibalik nga nakakita na.

Sukad sa sinugdan sa kalibutan wala pa gayud dungga nga may nakapabuka sa mga mata sa usa nga natawo nga buta.

Ang kawatan dili moanhi, kondili aron siya makapangawat, ug makapamatay, ug makapanglaglag; ako mianhi, aron sila may kinabuhi, ug makabaton niana sa labing madagayaon. Ako mao ang maayong magbalantay sa mga carnero, ang maayong magbalantay sa mga carnero, nagahatag sa iyang kinabuhi tungod sa mga carnero.

Ug ako nagahatag kanila sa kinabuhi nga walay katapusan; ug sila dili na gayud mawala, ug walay bisan kinsa nga makaagaw kanila sa akong kamot. Ang akong Amahan nga maoy naghatag kanila nganhi kanako, labing daku sa tanan; ug walay bisan kinsa nga makahimo pag-agaw kanila sa kamot sa akong Amahan,

Si Jesus miingon kaniya: Ako mao ang pagkabanhaw ug ang kinabuhi: ang motoo kanako, bisan siya namatay, mabuhi pa siya. Ug ang tanan nga nabuhi ug mitoo kanako, dili na gayud mamatay. Mitoo ba ikaw niini?

Unya si Maria, sa pag-abut niya didto sa dapit diin si Jesus, ug sa hingkit-an niya siya, mihapa sa iyang mga tiil, ug nag-ingon kaniya: Ginoo, kong dinhi ka pa unta, wala unta mamatay ang akong igsoon. Busa sa pagkakita ni Jesus kaniya nga nagahilak, ug sa mga Judio nga nanghilak usab, nga nanguban kaniya, nanghupaw siya sa iyang espiritu, ug naguol; Ug miingon: Hain ninyo ibutang siya? Sila nanag-ingon kaniya: Ginoo, umari ka ug tuman-aw. Si Jesus mihilak. Unya ang mga Judio nanag-ingon: Tan-awa, pagkadaku sa iyang gugma kaniya!

Si Jesus miingon: Kuhaa ninyo ang bato. Si Marta, nga igsoon sa minatay, miingon kaniya: Ginoo, niining panahona mabaho na siya, kay may upat na ka adlaw nga siya namatay. Si Jesus miingon kaniya: Wala ba ako mag-ingon kanimo, nga kong motoo ka, makakita ka sa himaya sa Dios? Unya gikuha nila ang bato. Ug si Jesus miyahat sa iyang mga mata sa itaas, ug miingon: Amahan, nagapasalamat ako kanimo nga gipatalinghugan mo ako. Ug ako nahibalo nga sa gihapon ginapatalinghugan mo ako; apan tungod sa panon sa katawohan nga nanag-alirong giingon ko kini, aron sila motoo nga gisugo mo ako. Ug sa naka-ingon siya niini, misinggit siya sa dakung tingog: Lazaro, umari ka sa gawas. Ug migula ang namatay, nga ginapus ang mga tiil ug mga kamot, sa mga igabugkos nga sa lubnganan; ug ang iyang nawong naputos sa usa ka panyo. Si Jesus miingon kanila: Badbari ninyo siya, ug palakta siya.

Dili malisang ang inyong kasing-kasing. Tumoo kamo sa Dios, ug tumoo usab kamo kanako. Sa balay sa akong Amahan adunay daghan nga puloy-anan, kong wala pa unta, moingon unta ako kaninyo: Ako moadto sa pag-andam ug dapit alang kaninyo.

Ug bisan unsang butanga nga pagapangayoon ninyo sa akong ngalan, akong pagabuhaton, aron ang Amahan pagahimayaon sa Anak. Kong kamo mangayo bisan unsa sa akong ngalan, akong pagabuhaton kini.

Ako nagabilin kaninyo sa pakigdait, ug ang akong pakigdait gihatag ko kaninyo, dili sama sa paghatag sa kalibutan, ang akong paghatag kaninyo. Dili malisang ang inyong kasingkasing, ug dili usab mahadlok.

Kong kamo magapabilin kanako, ug ang akong mga pulong magapabilin kaninyo, managpangayo kamo sa bisan unsang butang nga buot ninyo, ug kini pagabuhaton kaninyo. Dinhi niini ginahimaya ang akong Amahan, aron managpamunga kamo ug daghan; ug kamo matinon-an nako.

Ako nagapamulong kaninyo niining mga butanga, aron ang akong kalipay mopabilin kaninyo, ug ang inyong kalipay mahingpit.

Ug sa ingon niana usab kamo karon, may kasubo; apan ako makigkita pag-usab kaninyo; ug mangalipay ang inyong kasingkasing, ug walay bisan kinsa nga makakuha kaninyo sa inyong kalipay. Ug niadtong adlawa kamo dili mangutana kanako bisan unsa. Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo: Bisan unsang butanga nga inyong pangayoon sa Amahan, iyang igahatag kaninyo kini sa akong ngalan. Hangtud karon kamo wala makapangayo ug bisan unsa sa akong ngalan; pangayo kamo, ug magadawat kamo, aron ang inyong kalipay mahingpit.

Ako miingon kaninyo niining mga butanga, aron kamo makabaton sa pakigdait kanako. Sa kalibutan kamo may kagul-anan, apan sumalig kamo: gidaug ko ang kalibutan.

Busa, unya gipakuha ni Pilato si Jesus ug gipahampak siya.

Unya iyang gitugyan siya kanila aron ilansang sa cruz. Ug ilang gikuha si Jesus, ug gidala siya gikan didto. Busa ilang gikuha si Jesus: ug migula siya nga nagadala sa cruz nga alang kaniya, ngadto sa dapit nga ginganlan, Ang dapit sa bagolbagol, nga sa Hebreohanon ginganlan Golgota; Diin ilang gilansang siya sa cruz, ug diin uban kaniya may duha pa, usa sa tagsatagsa ka kiliran, ug si Jesus sa taliwala.

Busa sa nadawat ni Jesus ang suka; miingon siya: Hingpit na; ug giduko niya ang iyang ulo, ug gitugyan ang iyang espiritu.

Ug usab ang laing bahin sa Kasulatan nag-ingon: Pagatan-awon nila ang ilang gidughang.

Ug mahitabo nga bisan kinsa nga magatawag sa ngalan sa Ginoo, maluwas siya.

Tungod niini nahinangup ang akong kasingkasing, ug nagakalipay ang akong dila; ug ang akong unod usab nagapahulay sa paglaum; Kay dili mo pagpasagdan ang akong kalag sa Hades, ug dili mo itugot nga ang imong Balaan makakita sa pagkadunot. Gipaila mo kanako ang mga dalan sa kinabuhi; pagapun-on mo ako sa kalipay sa imong nawong.

Apan si Pedro miingon: Wala akoy salapi, bisan bulawan; apan ang ania kanako, igahatag ko kanimo: Sa ngalan ni Jesucristo nga Nazaretnon, tumindog ka ug lumakaw. Ug iyang gikuptan siya sa kamot nga too, ug gipatindog siya: ug gilayon nabaskug ang iyang mga tiil ug mga buolbuol. Ug sa nakaugpo siya, mitindog, ug milakaw; ug misulod siya uban kanila sa templo, nga nagalakaw, ug nagaluksolukso, ug nagadayeg sa Dios. Ug ang tibook nga katawohan nakakita kaniya nga nagalakaw ug nagadayeg sa Dios.

Sa pagkaagi nga bisan pa ang mga masakiton gidala nila ngadto sa mga dalan, ug ilang ginabutang sila sa mga higdaanan ug sa mga lantay, aron nga sa pag-agi ni Pedro, ang uban kanila malandungan bisan sa labing diyutay na lamang sa iyang anino. Ug midugok usab ang panon sa katawohan gikan sa mga lungsod nga nagalibot sa Jerusalem, nga nagadala ug mga masakiton, ug mga ginasakit sa mga espiritu nga mahugaw ug giayo silang tanan.

Apan mitindog ang labawng sacerdote, ug ang tanang kauban niya, nga mao ang pundok sa mga Saduceo, ug napuno sila sa kasina, Ug gidakup nila ang mga apostoles, ug gipanulod nila sa bilanggoan sa lungsod. Apan ang usa ka manolonda sa Ginoo, miabli sa kagabhion sa mga pultahan sa bilanggoan; ug sa ilang gihatud siya sa gawas, nag-ingon: Lakaw kamo, ug manindog kamo sa templo ug isulti ninyo sa katawohan ang tanang mga pulong niini nga Kinabuhi.

Busa namahawa sila sa atubangan sa Sanhedrin nga mga malipayon, kay naisip sila nga takus sa pag-antus sa kaulawan tungod sa iyang Ngalan.

Apan gigubot ni Saulo ang iglesia, nagapanakasaka siya sa kabalayan; ug gipangguyod ang mga lalake ug mga babaye, nga gipanulod niya sa bilanggoan. Busa kadtong mga nagkatibulaag, nagpanglangyaw nga nagapangwali sa pulong.

Ug ang mga tawo nanaghiusa sa pagpatalinghug gayud sa mga butang nga giingon ni Felipe, sa hingdunggan ug hingkit-an nila ang mga ilhanan nga iyang gibuhat. Kay gikan sa daghan nga may mga espiritu nga mahugaw, nanggula kini kanila nga nagatu-aw sa makusog nga tingog; ug daghang mga bakol, ug mga piang gipanag-ayo niya. Ug may dakung kalipay niadtong lungsora.

Mahatungod kang Jesus nga Nazaretnon kong giunsa ang pagdihog sa Dios kaniya sa Espiritu Santo ug sa gahum; nga milakaw sa pagbuhat ug mga kaayohan, ug nagaayo sa tanang mga gisakit sa yawa; kay ang Dios nag-uban kaniya.

Ug sa hingdakpan na niya si Pedro, iyang gisulod siya sa bilanggoan, ug gitugyan siya sa upat ka tinagup-at nga mga sundalo, sa pagbantay kaniya; nga buot niyang paatubangon sa katawohan sa human ang Pasko. Busa ginabantayan si Pedro sa bilanggoan; apan ang mainit nga mga pag-ampo sa Dios gibuhat sa iglesia alang kaniya. Ug sa buot ni Herodes nga paatubangon siya sa katawohan, niadtong gabhiona natulog si Pedro sa taliwala sa duruha ka sundalo, ginapus sa duha ka talikala; ug ang mga bantay nga didto sa atubangan sa pultahan nagbantay sa bilanggoan. Ug ania karon, usa ka manolonda sa Ginoo miatubang kaniya, ug misidlak ang usa ka kahayag sa bilanggoan; ug sa gikablit siya sa kilid, iyang gipukaw, nga nagaingon: Bumangon ka sa madali. Ug ang mga talikala nangataktak gikan sa iyang mga kamot. Ug miingon kaniya ang manolonda: Magbakus ka, ug ihigut ang imong mga sandalia. Ug gibuhat niya kini. Ug siya miingon kaniya: Isul-ob ang imong bisti, ug sumunod kanako. Ug migula si Pedro ug misunod kaniya; ug wala siya mahibalo nga matuod ang gibuhat sa manolonda, kondili nagdahum siya nga usa ka panan-awon ang iyang nakita. Ug sa gilabyan nila ang nahauna ug ikaduha ka bantay, nakadangat sila sa pultahan nga puthaw, nga nagatultol ngadto sa ciudad; nga miabli kanila sa iyang kaugalingon; ug sa nakagula sila, miagi sila sa usa ka dalan, ug gilayon mibulag kaniya ang manolonda.

Nga nagpalig-on sa mga kalag sa mga tinon-an, sa pagtambag nga managpadayon sila sa pagtoo, ug nga pinaagi sa daghang mga kagul-anan, kinahanglan mosulod kita sa gingharian sa Dios.

Ug ang panon sa katawohan nanindog pagtingub batok kanila; gigisi sa mga maghuhukom ang ilang bisti, ug nagsugo nga puspusan kini sila sa mga puspus. Ug sa napuspusan na sila sa makadaghan, gisulod sila sa bilanggoan, ug gitugon nila ang magbabantay sa bilanggoan nga bantayan sila sa malig-on:

Kini, sa pagkadawat niya sa mao nga tugon, iyang gibutang sila sa sulod gayud nga bilanggoan, ug gilig-onan niya ang ilang mga tiil sa sepohan. Apan sa may tungang gabii, si Pablo ug si Silas nagaampo ug nagaambahan sa Dios; ug nagapatalinghug kanila ang mga binilanggo. Ug sa kalit miabut ang usa ka makusog nga linog, sa pagkaagi nga nangauyog ang mga patukoranan sa bilanggoan; ug gilayon nangaabli ang tanang mga pultahan, ug nangahubad ang mga gapus sa tagsatagsa. Ug sa nahimata ang magbabantay sa bilanggoan, ug hingkit-an niya nga nangaabli ang mga pultahan sa bilanggoan, gikuha niya ang iyang pinuti, ug buot maghikog, kay nagadahum siya nga nanagpangalagiw ang mga binilanggo. Apan misinggit si Pablo sa hataas nga tingog, nga nagaingon: Ayaw pagdagmali ang imong kaugalingon, kay ania kami dinhi nga tanan. Ug nangayo siya ug suga ug midali siya sa pagsulod, ug sa nagakurog tungod sa kahadlok, miyaub sa atubangan ni Pablo ug ni Silas. Ug iyang gidala sila sa gawas ug miingon kanila: Mga ginoo, unsay kinahanglan ko nga pagabuhaton, aron mamaluwas ako?

Ug gibuhat sa Dios ang dagku gayud nga mga katingalahan pinaagi sa mga kamot ni Pablo: Sa pagkaagi nga gidala ang mga panyo, kun mga tampi, nga nakadapat sa iyang lawas ngadto sa mga masakiton, ug ang mga sakit mibulag gikan kanila ug nanggula kanila ang mga espiritu nga dautan.

Nga nagaalagad sa Ginoo sa bug-os nga pagpaubos, ug inubanan sa mga luha, ug sa mga pagtintal, nga ming-abut kanako tungod sa mga paglalang sa mga Judio;

Ug, karon, tan-awa, ako moadto sa Jerusalem nga ginapus sa Espiritu sa walay pagpanghibalo sa mga butang nga mahitabo kanako didto; Gawas sa gipamatuod sa Espiritu Santo kanako sa tagsatagsa ka lungsod, nga nagaingon nga ang mga gapus ug mga kagul-anan magapabilin kanako. Apan wala ko pagpakamahala ang akong kinabuhi sa bisan unsang paagi, aron lamang mahingpit ko ang akong tinguha ug ang pagkaalagad nga akong nadawat gikan sa Ginoong Jesus, sa pagpamatuod sa Maayong Balita sa gracia sa Dios.

Sa tanan nga mga butang naghatag ako kaninyo ug panig-ingnan nga, sa pagsingkamot kinahanglan pagtabangan ninyo ang mga maluya, ug pagahinumduman ninyo ang mga pulong sa Ginoong Jesus, nga iya gayud nga gipamulong: Labing bulahan ang paghatag kay sa pagdawat.

Unya mitubag si Pablo: Unsay ginabuhat ninyo, nga nanghilak man kamo ug nanagdugmok sa akong kasing-kasing? Kay andam ako, dili lamang sa pagpagapus, kondili usab sa pagpakamatay sa Jerusalem tungod sa ngalan sa Ginoong Jesus. Ug kay wala man siya madani, miundang kami, nga nagaingon: Matuman ang kabubut-on sa Ginoo.

Ug mao kadto nga ang amahan ni Publio nagahigda nga gitakbuyan sa hilanat ug sa kalibang ug dugo. Kaniya misulod si Pablo ug nagaampo, ug sa mipandong siya sa iyang mga kamot kaniya, giayo niya. Ug sa nahimo kini, ang uban usab nga may mga sakit niadtong puloa nangadto kaniya, ug giayo niya.

Ug dili lamang ingon niini, kondili nga nagahimaya usab kita sa atong mga kagul-anan, sa nahibaloan ta nga ang kagul-anan nagabunga ug kalig-on; Ug ang kalig-on nagabunga sa pagkasinulayan; ug ang pagkasinulayan nagabunga sa paglaum; Ug ang paglaum dili magapakaulaw; kay ang gugma sa Dios ginabubo sa atong mga kasingkasing pinaagi sa Espiritu Santo nga gihatag kanato.

Apan ang Dios nagapasundayag sa iyang kaugalingong gugma alang kanato, nga, sa mga makasasala pa kita, si Cristo namatay tungod kanato. Busa, labi na gayud, nga ginapakamatarung kita karon diha sa iyang dugo, malinuwas kita gikan sa kaligutgut sa Dios pinaagi kaniya. Kay kong, sa mga kaaway pa kita, gipasig-uli kita sa Dios pinaagi sa kamatayon sa iyang Anak, labi na gayud, kay gipasig-uli kita, malinuwas kita tungod sa iyang kinabuhi. Ug dili lamang niini, kondili kita usab nagahimaya sa Dios, pinaagi sa atong Ginoong Jesucristo, nga pinaagi kaniya nadawat nato karon ang pagtabon-sa-sala.

Busa, ingon nga pinaagi sa usa ka tawo, misulod ang sala sa kalibutan, ug pinaagi sa sala ang kamatayon; ug tungod niana, ang kamatayon mikaylap sa tanang mga tawo, kay niana ang tanan nakasala;

Kun wala ba ninyo hibaloi nga kitang tanan nga gibautismohan kang Cristo Jesus, gibautismohan ngadto sa iyang kamatayon? Busa gilubong kita uban kaniya pinaagi sa pagbautismo ngadto sa iyang kamatayon; aron nga sama kang Cristo nga gibanhaw gikan sa mga minatay pinaagi sa himaya sa Amahan, mao man usab kita angay nga magalakaw sa bag-ong kinabuhi. Kay kong kita nahiusa uban kaniya sa pagkasama sa iyang kamatayon, kita mahisama usab sa iyang pagkabanhaw; Sa hingbaloan kini, nga ang atong tawo nga daan gilansang sa cruz uban kaniya, aron ang lawas sa sala pagalaglagon, aron kita dili na maulipon sa sala. Kay ang namatay gipakamatarung gikan sa sala.

Apan kong nangamatay kita uban kang Cristo, mitoo kita nga mabuhi usab kita uban kaniya. Sa hingbaloan ta, nga si Cristo nga gibanhaw gikan sa mga minatay, dili na gayud mamatay; ang kamatayon dili magahari kaniya. Kay ang kamatayon nga iyang namatyan, mao ang iyang namatyan ngadto sa sala sa makausa nga sa gihapon; apan ang kinabuhi nga iyang gikinabuhi mao ang kinabuhi nga alang sa Dios. Sa ingon niana isipa usab ninyo ang inyong kaugalingon nga mga patay ngadto sa sala, apan mga buhi kamo ngadto sa Dios diha kang Cristo Jesus nga atong Ginoo. Busa ayaw ninyo itugot nga magahari ang sala sa inyong lawas nga may kamatayon, sa pagtuman sa mga kailibgon niini. Ug dili usab ninyo itugyan ang mga bahin sa inyong lawas ngadto sa sala ingon nga mga ginamiton sa pagkadilimatarung; kondili itugyan ninyo ang inyong kaugalingon ngadto sa Dios, ingon nga mga buhi gikan sa mga minatay, ug ang inyong mga bahin sa lawas ingon nga mga ginamiton sa pagkamatarung alang sa Dios.

Busa unsang bungaha ang inyong gibatonan niadtong panahona sa mga butang nga karon inyong gikaulaw? Kay ang katapusan niadtong mga butanga mao ang kamatayon. Apan karon, sa nangaluwas kamo gikan sa sala ug nangahimo nga mga ulipon sa Dios, may mga bunga kamo ngadto sa pagkabalaan ug ang katapusan mao ang kinabuhi nga walay katapusan.

Kay ang bayad sa sala mao ang kamatayon; apan ang walay-bayad-nga hatag sa Dios mao ang kinabuhi nga walay katapusan nga anaa kang Cristo Jesus nga atong Ginoo.

Pagkaalaut ko nga tawo! Kinsa ang magaluwas kanako gikan sa lawas niining kamatayon?

Busa karon walay pagkahinukman sa silot niadtong mga anaa kang Cristo Jesus, nga nagakinabuhi sa dili uyon sa unod, kondili uyon sa Espiritu. Kay ang Kasugoan sa Espiritu sa kinabuhi diha kang Cristo Jesus nagluwas kanako gikan sa Kasugoan sa sala ug sa kamatayon. Kay ang wala mahimo sa Kasugoan, tungod sa iyang pagkaluya pinaagi sa unod, ang Dios, nga nagpadala sa iyang kaugalingon nga Anak sa pagkasama sa unod nga makasasala, ug tungod sa sala, naghukom sa silot sa sala diha sa unod. Aron ang gikinahanglan sa Kasugoan matuman sa sulod nato, nga wala mag-kinabuhi uyon sa unod, kondili uyon sa Espiritu. Kay kadtong mga nanagsunod sa unod, managtagad sa mga butang sa unod: apan ang mga nanagsunod sa Espiritu, sa mga butang sa Espiritu. Kay ang hunahuna sa unod mao ang kamatayon; apan ang hunahuna sa Espiritu mao ang kinabuhi ug ang pakigdait. Kay ang hunahuna sa unod maoy pagpakig-away batok sa Dios; kay kini dili magpasakup sa Kasugoan sa Dios, ug dili gayud mahimo kini. Ug kadtong mga anaa sa unod, dili makapahimuot sa Dios.

Apan kamo wala diha sa unod, kondili sa Espiritu, kong matuod nga ang Espiritu sa Dios nagapuyo diha kaninyo. Apan kong adunay tawo nga wala magbaton sa Espiritu ni Cristo, kini siya dili iya. Ug kong si Cristo anaa kaninyo, ang lawas patay na tungod sa sala; apan ang Espiritu maoy kinabuhi tungod sa pagkamatarung. Apan kong ang Espiritu niadtong nagbanhaw kang Jesus gikan sa mga minatay, nagapuyo kaninyo, ang nagbanhaw kang Cristo Jesus gikan sa mga minatay, magahatag usab ug kinabuhi sa inyong mga lawas nga may kamatayon, pinaagi sa iyang Espiritu nga nagapuyo kaninyo.

Sa ingon niana, mga igsoon, mga utangan kita, dili sa unod sa pagkinabuhi nga uyon sa unod. Kay kong magkinabuhi kamo nga uyon sa unod, mangamatay gayud kamo; apan kong tungod sa Espiritu gipamatay ninyo ang mga buhat sa lawas, mangabuhi gayud kamo. Kay sumala sa gidaghanon sa mga gidala sa Espiritu sa Dios, kini sila mga anak sa Dios. Kay wala kamo makadawat sa espiritu sa pagkaulipon pag-usab ngadto sa kahadlok, kondili nakadawat kamo sa Espiritu sa pagka-inanak-anak, nga tungod kaniya nagaingon kita: Abba, Amahan. Ang Espiritu sa iyang kaugalingon nagapamatuod sa atong espiritu, nga mga anak kita sa Dios. Ug kong kita mga anak man, busa mga manununod kita; mga manununod sa Dios, ug masigkamanununod ni Cristo; kong matuod nga nagaantus kita uban kaniya, aron nga kita pagahimayaon usab uban kaniya.

Kay gidahum ko nga ang mga pag-antus niini nga panahon, dili takus ikatanding sa himaya nga gapahayag nganhi kanato. Kay ang mainiton nga pagpaabut sa mga binuhat nagahulat sa pagpahayag sa mga anak sa Dios. Kay ang binuhat nahisakup sa kakawangan, dili tungod sa iyang kaugalingon nga kabubut-on, kondili tungod kaniya nga nagpasakup niini sa paglaum; Nga ang mga binuhat gayud usab mangaluwas gikan sa pagkaulipon sa pagkamadunoton ngadto sa kagawasan sa himaya sa mga anak sa Dios. Kay atong hingbaloan nga ang tanang binuhat sa tingub nanag-agulo, ug nanag-antus sa kasakit hangtud karon. Ug dili lamang ingon niini sila, kondili kita gayud usab, nga adunay mga inunahan nga mga bunga sa Espiritu, bisan pa kita nanag-agulo sa sulod sa atong kaugalingon, nga nanaghulat sa atong pagkainanak-anak nga mao ang pagtubos sa atong lawas. Kay tungod sa paglaum gipangluwas kita; apan ang paglaum nga makita dili paglaum; kay kinsa ang magalaum niadtong makita na niya? Apan kong magalaum kita niadtong wala nato makita, nan nagahulat kita niini nga may pagpailub.

Ug sa maong pagkaagi ang Espiritu nagatabang usab sa atong mga kaluyahon; kay kita dili mahibalong moampo ingon nga atong gikinahanglan apan ang Espiritu sa iyang kaugalingon nagatabang kanato uban ang mga pag-agulo nga dili mahimong ikalitok. Ug ang nagasusi sa mga kasingkasing, nakaila sa hunahuna sa Espiritu, kay siya nagapangamuyo alang sa mga balaan sumala sa kabubut-on sa Dios.

Ug hingbaloan nato nga ang tanan nga mga butang masigtabang alang sa ikaayo niadtong mga nahigugma sa Dios, bisan niadtong mga ginatawag sumala sa iyang tuyo. Kay kadtong mga giila niya nga daan, gipili usab niya nga daan, aron mahisama sa dagway sa iyang Anak, aron siya mahimong panganay sa daghan nga mga igsoon. Ug ang iyang mga gipili nga daan, kini sila gitawag usab niya; ug ang mga gitawag niya, kini sila gipakamatarung usab niya; ug ang mga gipakamatarung, kini sila gihimaya usab niya.

Busa unsa ang atong igaingon niining mga butanga? Kong ang Dios dapig kanato kinsa ang batok kanato? Siya nga wala magpagawas sa iyang kaugalingon nga Anak, kondili nagatugyan siya alang kanato ngatanan, ngano man nga dili usab niya ihatag kanato sa walay bayad ang tanang mga butang? Kinsa ang makagsumbong batok sa mga pinili sa Dios? Ang Dios mao ang nagapamatarung. Kinsa ba ang nagahukom sa silot? Si Cristo Jesus mao ang nagpakamatay: labi pa gayud, ang gibanhaw gikan sa mga minatay, ang atua usab sa toong kamot sa Dios, nga mao usab ang nagapangamuyo alang kanato.

Kinsa ang makapahamulag kanato sa gugma ni Cristo? Ang kaguol ba, kun ang kasakit, kun ang paglutos, kun ang gutom, kun ang pagkahubo, kun ang katalagman, kun ang hinagiban? Ingon sa nahasulat na: Tungod kanimo ginapamatay kami sa tanan nga adlaw; ginaisip kami ingon sa mga carnero sa ihawan.

Dili, kondili niining tanang mga butanga kita labaw pa kay sa mga mananaug pinaagi kaniya nga nahigugma kanato. Kay nasayud ako, nga bisan ang kamatayon, bisan ang kinabuhi, bisan ang mga manolonda, bisan ang mga kagamhanan, bisan ang mga butang karon, bisan ang mga butang nga palaabuton, bisan ang mga gahum, Bisan ang kahitas-an, bisan ang kahiladman, bisan kinsa sa uban nga mga binuhat, sila dili arang makapahamulag kanato gikan sa gugma sa Dios, nga anaa kang Cristo Jesus nga atong Ginoo.

Ako nagasulti sa kamatuoran nga anaa kang Cristo, ako wala magbakak; ang akong kaisipan nga nagapamatuod uban kanako ania sa Espiritu Santo; Nga ako adunay daku nga kasubo ug kaguol nga walay pag-undang sa akong kasingkasing. Kay ikapangandoy ko unta, nga ako mahimong tinunglo nga mahimulag gikan kang Cristo, tungod sa akong mga igsoon, akong mga kaubanan sumala sa unod:

Ingon sa nahasulat na: Ania karon, nagabutang ako sa Sion sa bato sa pagkapangdol ug bato sa pagkahulog; ug ang motoo kaniya, dili pagapakaulawan.

Kay ang Kasulatan nagaingon: Bisan kinsa nga mitoo kaniya, dili pagapakaulawan. Kay walay kalainan sa Judio ug sa Greciahanon; kay ang mao nga Ginoo, Ginoo sa tanan, nga dato alang sa tanan nga nagatawag kaniya. Kay bisan kinsa nga magatawag sa ngalan sa Ginoo, mamaluwas siya.

Busa, mga igsoon, ginapangamuyo ko kaninyo pinaagi sa mga kalooy sa Dios, nga ihalad ninyo ang inyong mga lawas ingon nga halad nga buhi, balaan ug nahamut-an sa Dios, nga mao ang inyong katarunganon nga pagsimba.

Malipayon sa paglaum; mainiton sa kagul-anan; nga magpadayon sa pag-ampo; Nga manag-amut sa mga kinahanglan sa mga balaan; magmaabiabihon. Panalanginan ninyo ang mga nagalutos kaninyo; panalanginan ninyo ug dili ninyo pagtunglohon. Managkalipay kamo uban sa mga nagakalipay; managpanghilak kamo uban sa mga nanaghilak.

Kay kong kita buhi, nagakinabuhi kita alang sa Ginoo; ug kong kita mamatay, mamatay kita alang sa Ginoo; busa kong kita buhi, kun kita mamatay, iya kita sa Ginoo. Kay alang niini nga tuyo namatay si Cristo ug nabubi pag-usab, aron siya mahimong Ginoo sa mga minatay ug sa mga buhi usab.

Karon ang Dios sa paglaum magapuno kaninyo sa bug-os nga kalipay ug pakigdait diha sa pagtoo, aron modagaya kaninyo ang paglaum diha sa gahum sa Espiritu Santo.

Sa mga mahuyang, nahimong mahuyang ako, aron makabig ko ang mga mahuyang. Sa tanang mga tawo ako nahimo ngatanan nga mga butang, aron sa tanan nga paagi, maluwas ko ang uban.

Apan kong mahukman kita, pagasilotan kita sa Ginoo, aron kita dili mahinukman sa silot uban sa kalibutan.

Aron walay pagkabahinbahin sa lawas; kondili nga ang tanang mga bahin kinahanglan magbaton sa sama nga pagtagad sa usa ug usa. Ug kong ang usa ka bahin magaantus, ang tanang mga bahin manag-antus uban kaniya; ug kong ang usa ka bahin mapasidunggan, ang tanang mga bahin mangalipay uban kaniya.

Kay ang Dios, dili Dios sa kasamok, kondili sa pakigdait. Ingon sa tanan nga mga iglesia sa mga balaan,

Kay ingon nga kang Adam ang tanan nangamatay, ingon man usab kang Cristo ang tanan mangabuhi.

Ang katapusan nga kaaway nga pagawagtangon mao ang kamatayon.

Kay kining madunoton kinahanglan pagasul-oban sa pagkadili-madunoton, ug kining may kamatayon kinahanglan pagasul-oban sa walay kamatayon. Apan unya kong kining madunoton masul-oban sa dilimadunoton, ug kining may kamatayon, masul-oban sa walay-kamatayon, unya matuman ang pulong nga nahasulat: Ang kamatayon gilamoy sa pagdaug. O kamatayon, hain na ang imong udyong? O kamatayon hain na ang imong pagdaug?

Dalayegon ang Dios ug Amahan sa atong Ginoong Jesucristo, ang Amahan sa mga kalooy, ug ang Dios sa tanan nga paglipay; Nga maoy nagalipay kanato sa tanan nato nga mga kagul-anan, aron kita arang makaglipay sa mga anaa sa bisan unsa nga kagul-anan, pinaagi sa paglipay diin kita sa atong kaugalingon ginalipay sa Dios. Kay ingon nga nagadaghan kanamo ang mga pag-antus ni Cristo, ingon man nagadaghan usab ang among paglipay pinaagi kang Cristo. Apan kong ginapaantus kami, kana alang sa inyong paglipay ug kaluwasan; kun kami ginalipay, kana alang sa inyong paglipay, nga nagabuhat diha sa mapailubong pag-antus sa mao gayud nga mga alantuson nga ginaantus usab namo. Ug malig-on ang among paglaum alang kaninyo, sa hingbaloan nga, maingon nga kamo mga umalambit sa mga pag-antus, maingon man usab mga umalambit kamo sa paglipay.

Kay dili kami buot nga kamo dili masayud, mga igsoon, mahatungod sa mga kagul-anan, nga miabut kanamo sa Asia, nga gibug-atan kami sa hilabihan gayud, nga labaw sa among kusog, sa pagkaagi nga kami nawad-an na sa paglaum sa kinabuhi. Apan, nakabaton na kami sa among kaugalingong hukom sa kamatayon sulod sa among kaugalingon, aron dili kami magasalig sa among kaugalingon, kondili sa Dios nga nagabanhaw sa mga minatay; Nga maoy nagluwas kanamo gikan sa daku nga kamatayon, ug magaluwas pa; kaniya anaa ang among paglaum, nga pagaluwason pa usab kami niya.

Apan aduna kami niining bahandi sa mga sudlanan nga yuta, aron ang pagkahalangdon sa gahum maiya sa Dios ug dili gikan sa among kaugalingon. Ginapiit kami sa tanan nga paagi, apan wala mamayugot; nalibug kami, apan wala mawad-i sa paglaum; Mga gilutos kami, apan wala pagbiyai, mga gipamunalan kami, apan wala mangalaglag; Sa kanunay ginadala namo sa lawas ang kamatayon ni Jesus, aron ang kinabuhi usab ni Jesus, mapahayag sa among lawas. Kay kami nga mga buhi, ginatugyan sa kanunay ngadto sa kamatayon tungod kang Jesus, aron ang kinabuhi usab ni Jesus mapahayag sa among unod nga may kamatayon. Nan, sa ingon niana ang kamatayon nagabuhat sa sulod namo, apan ang kinabuhi sa sulod ninyo.

Tungod niana kami wala magpakaluya; apan bisan ang among tawohanong kinabuhi nagakaanam ug kadunot, ang sa sulod nagakabag-o sa matag-adlaw. Kay ang among magaan nga kagul-anan, nga sa makadiyut lamang nagabuhat alang kanamo ug labaw pa gayud nga kahalangdon, sa walay katapusang kabug-aton sa himaya. Samtang wala kami magatan-aw sa mga butang nga makita, kondili sa mga butang nga dili-makita; kay ang mga butang nga makita, mga umalagi lamang; apan ang mga butang nga dili makita, mga walay-katapusan.

Kay atong hingbaloan, nga kong ang balay nga yutan-on nga atong balongbalong, mabungkag, kita may usa ka tinukod gikan sa Dios, usa ka balay nga dili binuhat sa kamot, balay nga walay katapusan sa mga langit. Kay sa pagkamatuod dinhi mini nagaagulo kita, nga nangandoy nga masul-oban kita sa atong puloy-anan nga gikan sa langit;

Busa sa nagasalig kita gihapon, ug sa hingbaloan kana samtang nagapuyo pa kita sa lawas, wala kita didto sa Ginoo, (Kay nagalakaw kita pinaagi sa pagtoo, dili pinaagi sa pagtan-aw). Kita may maayong pagsalig, naga-ingon ako, ug nahimuot hinoon nga mobiya sa lawas, ug mopuyo uban sa Ginoo.

Kay ang gugma ni Cristo nagapugos kanamo; kay nagahukom kami sa ingon niini: nga ang usa namatay alang sa tanan, busa ang tanan nangamatay. Ug siya namatay alang sa tanan, aron sila nga mga buhi dili na magkinabuhi alang sa ilang kaugalingon kondili alang niadtong namatay ug nabanhaw alang kanila. Busa, kutob karon kita walay bisan kinsa nga giila ingon sa unod; ug bisan si Cristo giila ta kaniadto ingon sa unod, apan karon dili na kita moila kaniya sa maong paagi.

Busa kong bisan kinsa ang anaa kang Cristo, bag-o siya nga binuhat; ang mga butang nga daan nanagpangagi na; ania karon, sila nangabag-o.

Apan, ingon nga mga ministro sa Dios, nagapakita kami sa among kauga-lingon sa tanang butang, sa dakung pagpailub, sa mga kagul-anan, sa mga kahangulan, sa mga kasakitan, Sa mga paghampak, sa mga pagbi-langgo, sa mga kagubot, sa mga paghago, sa mga pagtukaw, sa mga pagpuasa; Sa kaputli, sa pag-ila, sa pagkama-pailubon, sa puangod, sa Espiritu Santo, sa gugma nga tim-os;

Maingon sa mga tawong wala hiilhi, apan mga naila kaayo; maingon nga mga himalatyon, apan ania karon, mga buhi kami; ingon nga mga sinilotan, ug wala pagpatya; Maingon nga mga masulub-on, apan sa gihapon mga malipayon; maingon nga mga hangul, apan maoy nagpadato sa daghanan; maingon nga walay bisan unsa, apan nagabaton sa tanang mga butang.

Wala ko ipamulong kini sa paghukom sa silot kaninyo kay nag-ingon ako kaniadto, nga ania kamo sa among mga kasingkasing, sa pagpakamatay uban kaninyo ug sa pagpuyo uban kaninyo. Daku ang kaisug ko sa pagsulti kaninyo; daku ang paghimaya ko mahi-tungod kaninyo; napuno ako sa paglipay; miawas kanako ang pagmaya sa taliwala sa tanan namong mga kagul-anan.

Kay bisan sa pag-abut namo sa Macedonia, walay kapahulayan ang among unod; kondili ginaipit kami sa tanan nga paagi: sa gawas, mga pakig-away; sa sulod, mga kahadlok. Walay sapayan, siya nga nagalipay sa mga mapinaubsanon, ang Dios, nagalipay kanamo pinaagi sa pag-abut ni Tito;

Kay ang diosnong pagkasubo, nagabunga ug paghinulsol ngadto sa kaluwasan, nga dili pagabasuian; apan ang kasubo nga iya sa kalibutan nagapamunga ug kamatayon. Kay tan-awa, kining maong butang nga nakapasubo sa paagi nga diosnon, daw unsa ang pagkamainiton sa pag-amoma nga nahimo diha kaninyo; daw unsa ang pagkamainiton sa paglaban kaninyo; daw unsa nga kaligutgut; daw unsa nga kahadlok; daw unsa nga kainit nga paghandum; daw unsa nga kakugi; daw unsa nga pagpanimalus! Sa tanan nanagpadayag kamo nga mga putli sa bulohaton.

Nga sa dakung pagsulay sa kagul-anan, ang kadagaya sa ilang kalipay, ug sa ilang halalum nga kahangulan, nagpadagaya sa mga bahandi sa ilang pagkamahinatagon.

Ug gamhanan ang Dios sa paghimo nga modagaya ang tanang gracia nganha kaninyo; aron kamo, nga nasangkap gihapon sa tanang mga butang, magamadagayaon alang sa tanan nga maayong buhat; Ingon sa nahasulat: Gisabwag niya sa halayo; gihatag niya sa mga kabus: ang iyang pagkamatarung nagapadayon sa gihapon, Ug siya nga nagahatag ug binhi sa magpupugas ug tinapay alang sa pagkaon, magahatag ug magapadaghan sa inyong binhi aron ikapugas, ug pagadugangan ang mga bunga sa inyong pagkamatarung; Kamo nga ginapadato niya sa tanang butang sa bug-os nga pagkamahinatagon, nga nagabuhat pinaagi kanamo ug sa pagpasalamat sa Dios.

Mga ministro ba sila ni Cristo? (Nagasulti ako nga daw buang), ako labi pa; sa mga kabudlay, labi pa; sa mga bilanggoan, labi pa; sa mga hampak, labaw nga dili masukod; sa mga kamatayon, masabug; Sa mga Judio, nakalima ako naka-dawat ug kap-atan ka mga hampak, gawas sa usa; Nakatolo gipuspusan ako; nakausa gibato ako; nakatolo nalunod ako; usa ka gabii ug usa ka adlaw nga didto ako sa lawod sa dagat Sa mga pagpanaw nakadaghan ako sa mga katalagman sa mga suba, sa mga katalagman sa mga tulisan, sa mga katalagman gikan sa akong mga katagilungsod, sa mga katalagman gikan sa mga Gentil, sa mga katalagman sa kalungsoran, sa mga katalagman sa kamingawan, sa mga katalagman sa dagat, sa mga katalagman sa taliwala sa mga bakakong mga igsoon; Sa kabudlay ug kahago, sa mga pagtukaw nakadaghan, sa kagutom ug kauhaw, sa mga pagpuasa nakadaghan, sa katugnaw ug sa kahubo: Dugang sa mga butang nga mga sa gawas lamang, may nagapiit kanako sa matag-adlaw, nga mao ang pagkaguol tungod sa tanang mga iglesia. Kinsa ba ang maluya, ug ako dili maluya? Kinsa ba ang ginapapangdol, ug ako dili mayugot? Kong nagkinahanglan ako sa paghimaya, magahimaya ako sa mga butang mahatungod sa akong kaluyahon.

Alang sa usa nga sama niining tawohana magahimaya ako; apan alang sa akong kaugalingon, dili ako magahimaya, gawas sa akong mga kaluyahon.

Ug tungod sa hinungdan sa hilabihang kadagku sa mga bugna, aron ako dili igatuboy sa hilabihan gihatagan ako ug usa ka udyong sa unod; usa ka sinugo ni Satanas, sa pagsagpa kanako, aron nga dili ako igatuboy sa hilabihan. Mahatungod niana, nag-ampo ako sa nakatolo sa Ginoo, nga makuha unta kini gikan kanako. Ug siya nagaingon kanako: Ang akong gracia igo kanimo, kay ang akong gahum ginahingpit diha sa kaluya. Busa, sa dakung kalipay palabihon ko ang paghimaya sa akong mga kaluyahon, aron magpabilin kanako ang gahum ni Cristo. Tungod niana gikalipay ko ang mga kaluyahon, ang mga pagpanamas-tamas, ang mga kawalad-on, ang mga paglutos, ang mga kagul-anan tungod kang Cristo; kay kong maluya ako, nan mahimong gamhanan ako.

Walay Judio, ni Greciahanon; walay ulipon, ni dili-ulipon; walay lalake, ug babaye; kay kamong tanan nahimong usa kang Cristo Jesus. Ug kong kamo iya ni Cristo, nan sa pagkamatuod, sa kaliwat kamo ni Abraham, ug mga manununod sumala sa saad.

Apan ang bunga sa Espiritu mao kini: ang gugma, kalipay, pakigdait, pagkamapailubon, pagkamahinuklogon, pagkaayo, pagkamatinumanon;

Magyayongay kamo sa mga kabug-at sa usa ug usa, ug sa ingon niana matuman ninyo ang Kasugoan ni Cristo.

Ug gibanhaw kita uban kaniya, ug gipalingkod kita uban kaniya sa mga langitnon nga dapit, diha kang Cristo Jesus:

Tungod niini ako si Pablo, nga binilanggo ni Cristo Jesus tungod kaninyo nga mga Gentil;

Tungod niini, ako nga binilanggo diha sa Ginoo, nagapangamuyo kaninyo, nga managgawi kamo sa takus gayud sa pagtawag diin kamo ginatawag: Nga may bug-os nga pagpaubos, ug kaaghop uban ang pagkamapailubon, mag-inantusay ang usa ug usa diha sa gugma;

Kay ang atong pagdumog dili batok sa dugo ug sa unod, kondili batok sa mga punoan, batok sa mga pagbulot-an, batok sa mga magbubuot sa kalibutan niini nga mga kangitngit, batok sa mga gamhanan nga espirituhanon sa kadautan diha sa mga langitnon. Tungod niini, kuhaon ninyo ang bug-os nga hinagiban sa Dios, aron kamo makasukol sulod sa adlaw nga dautan, ug kamo, sa mabuhat ang tanan, makatindog kamo.

Uban ang bug-os nga pag-ampo ug pagpangamuyo sa tanang panahon diha sa Espiritu, ug managtukaw sa bug-os nga pagpadayon ug pagpakilooy alang sa tanang mga balaan, Ug alang kanako, aron ikahatag kanako ang paglitok pinaagi sa pagbuka sa akong baba, sa pagpaila nga walay kahadlok sa tinago sa Maayong Balita; Nga tungod niini, ako mao ang sinugo sa Ginoo, nga ginapus sa mga talikala, aron ako makasulti nga walay kahadlok, ingon sa kinahanglan kong isulti.

Kay alang kanako ang pagkinabuhi mao si Cristo; ug ang pagkamatay mao ang pagdaug. Apan kong ang pagkinabuhi sa unod maoy bahin ko, kong kini maga-bunga gikan sa akong buhat, nan ang akong pagapilion wala ko pa hibaloi. Apan anaa ako sa taliwala sa duha, nga may tinguha sa paggikan ug pagpakig-uban kang Cristo, kay kini mao ang labi pa gayud nga maayo;

Kay kaninyo kini ginatugot tungod kang Cristo, dili lamang ang pagtoo kaniya, kondili usab ang pag-antus tungod kaniya;

Kay sa pagkamatuod, nagmasakiton siya nga haduol sa kamatayon, apan ang Dios nalooy kaniya, ug dili lamang kaniya kondili kanako usab, ug aron dili moabut kanako sa masubsub ang kasubo.

Kay kita mao ang circuncicion, nga nagaalagad tungod sa Espiritu sa Dios, ug nagahimaya diha kang Cristo, ug walay pagsalig sa unod.

Aron ako makaila kaniya, ug sa gahum sa iyang pagkabanhaw, ug sa pagpakig-ambit sa iyang mga pag-antus, sanglit nahimong gipahiuyon sa iyang kamatayon;

Kay ang atong pagka-lungsoranon atua sa langit, diin magagikan usab ang Manluluwas nga atong gipaabut, ang Ginoong Jesucristo. Nga magaumol pagbag-o sa lawas sa atong pagpaubos, nga ipahiuyon sa lawas sa iyang himaya, sumala sa pagbuhat diin siya makahimo bisan sa pagsakup sa tanang mga butang ngadto sa iyang kaugalingon.

Managkalipay kamo sa Ginoo kanunay; magaingon ako pag-usab, managkalipay kamo. Ang tanan ninyong kalomo ipaila sa tanang mga tawo. ang Ginoo haduol na. Dili kamo managkaguol sa bisan unsa; kondili sa tanan pinaagi sa pag-ampo ug sa pagpangaliyupo nga may pagpasalamat ipahibalo ninyo sa Dios ang tanan ninyong mga pangayo. Ug ang pakigdait sa Dios nga labaw sa tanang pagsabut magabantay sa inyong mga kasingkasing ug sa inyong mga hunahuna diha kang Cristo Jesus.

Mahibalo ako kong unsaon sa pagkinabuhi nga makalolooy, ug mahibalo usab ako kong unsaon sa paghinabuhi nga madagayaon sa tagsatagsa ka butang ug sa tanang mga butang nakakat-on ako sa tinagoan sa pagkabusog ug sa pagkagutom, sa pagkadagaya ug sa kawad-on usab. Mahimo ko ang tanang mga butang diha kaniya nga nagapalig-on kanako. Walay sapayan, maayo ang inyong gibuhat nga nagpakig-ambit kamo sa akong kagul-anan.

Ug ang akong Dios magahatag sa tanan ninyong mga kinahanglanon sumala sa iyang mga bahandi sa himaya diha kang Cristo Jesus.

Nga pinalig-on kamo sa bug-os nga gahum, sumala sa kagahum sa iyang himaya, nga sa bug-os nga pagpailub ug pag-antus uban ang kalipay; Nga nagapasalamat sa Amahan, nga naghimo kanatong mga takus nga umalambit sa panulondon sa mga balaan diha sa kahayag; Nga mao ang nagluwas kanato gikan sa gahum sa mga kangitngit, ug nagbalhin kanato ngadto sa gingharian sa iyang hinigugmang Anak;

Karon nalipay ako sa akong mga pag-antus tungod kaninyo, ug gipuno sa akong bahin kadtong nakulangan sa mga kagul-anan ni Cristo sa akong unod tungod sa iyang lawas, nga mao ang iglesia;

Busa, kong nangabanhaw kamo uban kang Cristo, pangitaa ninyo ang mga butang nga atua sa itaas diin atua si Cristo, nga nagalingkod sa toong kamot sa Dios. Ibutang ninyo ang inyong hunahuna sa mga butang nga atua sa itaas, dili sa mga butang nga ania sa yuta. Kay nangamatay kamo, ug ang inyong kinabuhi natago uban kang Cristo diha sa Dios. Sa diha nga si Cristo, nga mao ang atong kinabuhi igapadayag na, nan kamo usab igapadayag uban kaniya sa himaya.

Ug ang pakigdait ni Cristo paharia sa inyong mga kasingkasing, nga niini kamo usab gitawag diha sa usa ka lawas; ug magmapasalamaton kamo.

Apan, bisan nag-antus kami una, ug gipasipalahan sa maka-uulaw gayud diha sa Filipos, ingon nga inyong hingbaloan, misamot pagkamaisugon kami diha sa atong Dios, sa pagsulti kaninyo sa Maayong Balita sa Dios sa dakung pagpakigbisug.

Aron walay bisan kinsa kaninyo nga pagpahuyangon tungod niini nga mga kagul-anan; kay kamo gayud nasayud nga niini mga tinudlo kita. Kay sa pagkamatuod, sa diha pa kami uban kaninyo gisulti namo nga daan kaninyo, nga manag-antus kita ug mga kagul-anan, ingon sa nahatabo usab ug inyong hingbaloan. Tungod niini, sa wala na ako makapugong, nagsugo usab ako aron mahibaloan ko ang inyong pagtoo, tingali nga sa bisan unsang paagi gitintal kamo sa panulay, ug ang among kabudlay mahimong walay kapuslanan.

Apan dili kami buot, mga igsoon, nga dili ninyo mahibaloan ang mahatungod sa mga nangatulog na; aron dili kamo managsubo, bisan ingon sa uban nga walay paglaum. Kay kong mitoo kita nga si Jesus namatay ug nabanhaw, ingon man usab ang mga nangatulog pinaagi kang Jesus, pagadad-on sa Dios uban kaniya. Kay kini giingon namo kaninyo sumala sa pulong sa Ginoo: nga kita nga mga buhi, nga managpabilin hangtud sa pag-abut sa Ginoo, dili kita magauna sa mga nangatulog.

Managlipay kamo gihapon. Manag-ampo kamo sa walay undang; Magpasalamat kamo tungod sa tanan; kay kini mao ang kabubut-on sa Dios diha kang Cristo Jesus, alang kaninyo.

Ug ang Dios gayud sa pakigdait, magabalaan kaninyo sa bug-os; ug pagabantayan ang tibook ninyo nga espiritu, ug kalag, ug lawas, sa pagkadili-badlonganon hangtud sa pag-anhi sa atong Ginoong Jesucristo. Matinumanon ang nagtawag kaninyo, kinsa mao usab ang magabuhat niini.

Sa pagkaagi nga kami gayud nanaghimaya tungod kaninyo sa mga iglesia sa Dios, tungod sa inyong pagpailub ug pagtoo, diha sa tanang mga paglutos kaninyo ug mga kagul-anan nga inyong giantus; Nga mao ang usa ka dayag nga timaan sa matarung nga paghukom sa Dios; aron pagpakatakuson kamo sa gingharian sa Dios nga tungod usab niini nagaantus kamo; Kong ugaling mao kini ang butang nga matarung sa Dios ang pagbalus ug kagul-anan niadtong mga nagapaguol kaninyo; Ug kaninyo nga ginapaguol pahulay uban kanamo sa pagpadayag sa Ginoong Jesus gikan sa langit uban sa mga manolonda sa iyang gahum,

Karon ang ato gayud nga Ginoong Jesucristo, ug ang Dios nga Amahan nato, nga nahigugma kanato ug naghatag kanato sa walay katapusang paglipay, ug maayong paglaum pinaagi sa gracia, Maglipay sa inyong mga kasingkasing, ug magpalig-on kaninyo sa tanang maayong buhat ug pulong.

Karon ang Ginoo sa pakigdait sa iyang kaugalingon, magahatag kaninyo ug pakigdait sa tanang panahon ug sa tanang paagi. ang Ginoo magauban kaninyong tanan.

Dili ka na mag-inum ug tubig lamang, kondili maggamit ka ug diyutay nga vino alang sa imong kotokoto, ug sa mga masubsub mo nga mga sakit.

Kay wala kitay gidala nganhi sa kalibutan, ug mahayag nga wala usab kitay pagadad-on ngadto sa gawas. Busa, kong aduna kitay makaon ug ikasaput, niini magkatagbaw kita.

Kay ang Dios wala maghatag kanato sa espiritu sa kahadlok; kondili sa gahum, ug sa gugma, ug sa kabuotan.

Busa, dili mo igakaulaw ang pagpamatuod sa atong Ginoo, bisan kanako nga iyang binilanggo; kondili antusa ang kalisdanan uban kanako tungod sa Maayong Balita, pinaagi sa gahum sa Dios: Nga nagluwas kanato, ug nagtawag kanato sa balaan nga pagtawag, dili sumala sa atong mga buhat, kondili sumala sa iyang kaugalingong tuyo ug gracia nga gihatag kanato diha kang Cristo Jesus sa wala pa ang mga katuigan nga walay kinutoban; Apan karon gipahayag tungod sa pagpakita sa atong Manluluwas nga si Cristo Jesus, nga naglaglag sa kamatayon ug nagdala ngadto sa kahayag sa kinabuhi ug sa pagka-walay-kamatayon tungod sa Maayong Balita; Diin niini gitudlo ako nga magwawali, ug apostol, ug magtutudlo sa mga Gentil. Tungod usab niini nga hinungdan nagaantus ako niining mga butanga. Apan wala ako ing pagkaulaw; kay nahi baloan ko kong kang kinsa ako mingtoo, ug nasayud ako nga makagagahum siya sa pagbantay sa akong gitugyan kaniya batok niadtong adlawa.

Nga tungod kaniya nagaantus ako ug kagul-anan bisan pa sa mga gapus, ingon nga daw criminal; apan ang pulong sa Dios dili ginapus. Busa ginaantus ko ang tanang mga butang tungod sa mga pinili, aron sila usab makadangat sa kaluwasan nga anaa kang Cristo Jesus uban ang himaya nga walay katapusan. Pulong nga matinumanon: Kay kong nangamatay kita uban kaniya, mangabuhi usab kita uban kaniya: Kong kita manag-antus, magahari usab kita uban kaniya; kong siya atong igalimod, kita usab igalimod niya:

Apan ikaw misunod sa akong pagtolon-an: sa gawi, sa tuyo, sa pagtoo, sa pagkamapailubon, sa gugma, sa pag-antus, Sa mga paglutos, sa mga kagul-anan; sa mga butang nga miabut kanako sa Antioquia, sa Iconio, sa Listra; sa mga paglutos nga akong giantus: ug gikan kanila ngatanan giluwas ako sa Ginoo. Oo; ug ang tanan nga mga mahagugma magkinabuhi sa pagka-diosnon diha kang Cristo Jesus magaantus sa paglutos;

Apan magbuotan ka sa tanang mga butang; antusa ang kalisdanan; buhata ang buhat sa usa ka evangelista, tumana ang imong pagkaministro.

Kay ania na ginahalad ako, ug ang takna sa akong paggikan haduol na. Nakapakigbisug ako sa maayong pag-away; natapus ko ang akong paglumba, akong gibantayan ang pagtoo. Sukad karon natagana na kanako ang purongpurong sa pagkamatarung, nga igahatag kanako sa Ginoo, ang Maghuhukom nga matarung, niadtong adlawa; ug dili lamang kanako, kondili usab sa tanan nga nahigugma sa iyang pagpadayag.

Sa akong nahaunang paglaban, walay bisan kinsa ako nga kauban; kondili gibiyaan ako sa tanan. Dili unta kana pagaisipon nga batok kanila. Apan ang Ginoo nag-uban kanako, ug nagpalig-on kanako, aron nga pinaagi kanako, ang pag-wali ikasangyaw gayud sa hingpit, ug magpakadungog ang tanang mga Gentil; ug giluwas ako gikan sa baba sa leon. ang Ginoo magagawas kanako gikan sa tanan nga dautang buhat, ug magaluwas kanako ngadto sa iyang gingharian nga langitnon. Kaniya ang himaya sa mga katuigan nga walay katapusan. Amen.

Nga sa paglaum sa kinabuhi nga walay katapusan, nga gisaad sa Dios, nga dili arang makabakak, sa wala pa ang mga katuigan nga walay katapusan;

Si Pablo, nga binilanggo ni Cristo Jesus, ug si Timoteo nga atong igsoon, alang kang Filemon nga hinigugma ug among katabang;

Walay sapayan, tungod sa gugma ako nagapangamuyo hinoon kanimo, ingon nga mao ako si Pablo, nga tigulang, ug karon binilanggo usab ni Cristo Jesus;

Busa sanglit kay ang mga anak umalambit man sa unod ug dugo, sa maong pagkaagi, siya usab miambit niini, aron tungod sa kamatayon pagawagtangon niya pinaagi sa kamatayon ang may gahum sa kamatayon, nga mao ang yawa; Ug pagaluwason niya ang tanan nga tungod sa kahadlok sa kamatayon nagpasakup sa pagkaulipon sa tibook nila nga kinabuhi.

Kay niana, siya sa iyang kaugalingon nag-antus sanglit gitintal, takus siya sa pagtabang niadtong mga gitintal.

Busa, mangahadlok kita, kay tingali unya, sanglit may saad nga gibilin sa pagpasulod sa iyang kapahulayan, may bisan kinsa kaninyo nga daw dili makakab-ut niini. Kay sa pagkamatuod ginawali usab kanato ang Maayong Balita ingon usab kanila; apan ang pulong nga hingdunggan wala nila pagpusli, tungod kay wala pag-ubani sa pagtoo niadtong mga nanagpakadungog; Kay kita nga mingtoo makasulod niadto nga kapahulayan, bisan ingon sa gisulti niya: Sumala sa akong ginapanumpa tungod sa akong kaligutgut, dili sila makasulod sa akong kapahulayan, bisan pa ang mga buhat nangahuman sukad sa pagtukod sa kalibutan. Kay siya nag-ingon sa laing bahin mahitungod sa ikapito ka adlaw, sa ingon niini: Ug ang Dios mipahulay sa tanan niyang mga bulohaton sa ikapito ka adlaw. Ug niining bahina usab: dili sila magsulod sa akong kapahulayan. Busa, sanglit matuod man gihapon nga may pipila nga kinahanglan mosulod didto, ug sila nga ginawalihan sa Maayong Balita kanhi wala makahimo sa pagsulod tungod sa pagkamasukihon, Nagatudlo siya pag-usab ug usa ka adlaw, Karong-adlawa, nagaingon pinaagi kang David, sa human sa hataas nga panahon (bisan ingon sa gisulti niya kaniadto) Karong-adlawa kong makadungog kamo sa iyang tingog, dili ninyo pagpatig-ahon ang inyong mga kasingkasing. Kay kong si Josue mihatag pa kanila ug kapahulayan, wala unta siya magsulti mahitungod sa laing adlaw. Busa nagapabilin pa ang kapahulayan nga sa adlaw nga igpapahulay alang sa katawohan sa Dios.

Kay kita waiay labawng sacerdote nga dili arang matandog sa pagbati sa atong mga kaluyahon; kondili usa nga gitintal sa tanang mga paagi sama kanato, apan walay sala. Busa, manuol kita nga may pagpangahas ngadto sa trono sa gracia, aron kita makadawat sa kalooy, ug makakaplag sa gracia nga makatabang kanato sa takna sa pagkinahanglan.

Nga sa mga adlaw sa iyang unod, sa nakahalad ug mga pag-ampo ug mga pagpangamuyo, uban ang makusog nga pagbakho ug mga luha ngadto kaniya nga may gahum sa pagluwas kaniya gikan sa kamatayon, ug sa tapus patalinghugi tungod sa iyang diosnong kahadlok. Nga bisan siya usa ka Anak, apan makakat-on sa pagka-masinugtanon pinaagi sa mga butang nga iyang giantus,

Apan hinumdumi ninyo ang mga adlaw nga nanagpangagi, nga sa human na kamo maiwagi, nag-antus kamo sa mapailubon gayud sa usa ka dakung pagpakigbisug sa mga kasakit; Sa usa ka bahin, tungod kay nangahimo kamo nga talan-awon sa mga pagbiaybiay ug sa mga kalisdanan, ug sa laing bahin tungod kay kamo nahimong mga umalambit sa mga gibuhatan sa ingon. Kay may kalooy kamo sa mga binilanggo, ug gidawat usab ninyo nga malipayon ang pag-agaw sa inyong mga bahandi, sanglit nahibalo kamo nga may labing maayo kamo nga bahandi, ug usa nga mapinadayonon. Busa, ayaw ninyo isalikway ang inyong pagsalig, nga may daku nga balus sa katumbasan. Kay nagakinahanglan kamo ug pagpailub, nga sa nabuhat na ninyo ang kabubut-on sa Ginoo, madawat ninyo ang saad. Kay sa usa pa ka diriyut nga panahon, ang umaanhi, moanhi gayud ug dili magalangan. Apan ang akong matarung, magkinabuhi tungod sa pagtoo; ug kong mosibug siya, dili malipay ang akong kalag kaniya.

Tungod niana, may nagpakatawo nga gikan sa usa, ug kini daw patay na, ang usa ka gidaghanon nga daw ang mga bitoon sa langit, ug ingon sa balas nga anaa sa baybayon, nga dili maisip.

Kini ngatanan nangamatay sumala sa pagtoo, nga wala makadawat sa mga saad, apan nakakita kanila ug nakapanghimamat kanila gikan sa halayo, ug sa tapus makasugid nga sila mga dumuloong ug mga lumalangyaw dinhi sa yuta.

Tungod sa pagtoo si Moises, sa diha nga daku na siya, wala mosugot nga paganganlan nga anak sa anak nga babaye ni Faraon; Kondili nagpalabi hinoon sa pagpakig-ambit sa kagul-anan uban sa mga tawo sa Dios, kay sa pagpahimulos sa mga kalipayan sa sala sulod sa usa ka panahon; Nga nag-isip nga ang pagkatalamayon ni Cristo labi pang dakung bahandi kay sa mga bahandi sa Egipto; kay nagpaabut siya sa balus sa katumbasan. Tungod sa pagtoo mibiya siya sa Egipto, sa walay kahadlok sa kaligutgut sa hari, kay nagpadayon siya nga daw nakakita sa dili makita.

Ug unsa pay akong igapamulong? Kay pagakulangon ako sa panahon kong magahisgut pa ako mahitungod kang Gideon, kang Barac, kang Samson, kang Jepte; mahitungod kang David ug kang Samuel, ug sa mga manalagna: Nga tungod sa pagtoo nanagpakadaug sa mga gingharian, nanagbuhat sa pagkamatarung, nagpakabaton ug mga saad, nakagtak-up sa mga baba sa mga leon. Nagpalong sa gahum sa kalayo, nakalikay sa sulab sa espada, gikan sa kaluyahon nangahimong malig-on, nangabaskug sa gubat, nakapakalagiw sa mga kasundalohan sa mga kaaway. Mga babaye nanagdawat sa ilang mga minatay pinaagi sa pagkabanhaw: ug ang uban ginasakit nga wala modawat sa ilang kagawasan, aron lamang mahiagum sila sa usa ka labing maayo nga pagkabanhaw. Ug ang uban may mga pagsulay pinaagi sa mga pagbiaybiay ug mga hampak, oo, ug labaw pa niini, sa mga gapus ug pagkabinilanggo. Gibato sila, gipanaggabas sila, gipanagtintal, gipamatay sa espada, nagasuroysuroy sila nga nagasaput sa mga panit sa carnero ug sa mga panit sa kanding; sanglit mga nahutdan mga gisakit, mga gipasipalahan, (Kanila ang kalibutan dili takus), nanghisalaag sa mga kamingawan ug kabukiran ug mga langub, ug sa mga lungib sa yuta. Ug kining tanan, sa nabatonan nila ang pagpamatuod kanila tungod sa ilang pagtoo, wala makadawat sa saad, Sanglit ang Dios nakagtagana na ug labing maayong butang mahitungod kanato, nga gawas kanato dili sila pagahingpiton.

Busa, sanglit kita ginalibutan sa usa ka hilabihan ka daku nga panganod sa mga saksi, isalikway ta ang tanan nga kabug-at. ug ang sala nga sa dakung kasayon nagasipit kanato, ug pagdalaganon ta nga mapailubon ang lumba nga gitanyag sa atong atubangan, Nga magatutuk kang Jesus, ang Magbubuhat ug ang Maghihingpit sa atong pagtoo, nga tungod sa kalipay nga gibutang sa iyang atubangan nagaantus sa cruz, nga nagatamay sa kaulawan, ug milingkod sa toong kamot sa trono sa Dios. Kay palandunga siya nga nagaantus sa ingon nga paglalis sa mga makasasala batok kaniya, aron dili kamo pagakapuyan, nga magakaluya sa inyong mga kalag.

Wala pa kamo makasukol hangtud sa dugo, nga nagpakigbisug batok sa sala; Ug nalimot kamo sa tambag nga gimaymay kaninyo ingon nga sa mga anak: Anak ko, dili mo pagtamayon ang castigo nga gikan sa Ginoo, ug dili ka usab magmaluya kong ikaw badlongon niya; Kay ang gihigugma sa Ginoo, gicastigo niya, ug ginahampak ang tagsatagsa ka anak nga iyang gidawat. Kay alang sa pagpamatarung nga kamo ginapaantus; ang Dios nagamatuto kaninyo sama sa pagmatuto sa mga anak, kay kinsa ba ang anak nga wala castigoha sa amahan? Apan kong kamo walay castigo, nga niini ang tanan nahimong mga umalambit, tungod niana kamo mga anak sa gawas, ug dili mga anak nga matuod. Labut pa, may mga amahan kita sa unod sa pagcastigo kanato, ug sila atong gitahud; dili ba magapasakup kita sa labi pa gayud sa Amahan sa mga espiritu, ug mangabuhi kita? Kay sila sa pagkamatuod nagacastigo kanato sa hamubo nga mga adlaw sumala sa gihunahuna nilang maayo; apan siya alang sa atong kapuslanan, aron makaambit kita sa iyang pagkabalaan. Ang tanan nga castigo karon daw dili kalipayan kondili kasakitan; apan sa ulahi magahatag ug makigdaitong bunga alang niadtong nabansay kaniya, bisan ang bunga sa pagkamatarung.

Busa, ituboy ninyo ang gikapoy nga mga kamot, ug ang mga tuhod nga nangabakul; Ug magbuhat kamo ug mga dalan nga matanos sa inyong mga tiil, aron ang mga piang dili malisa sa dalan, kondili hinonoa mamaayo.

Hinumdumi sila nga mga ginapus, ingon nga mga ginapus usab kamo uban kanila; ang mga ginadagmalan, ingon nga kamo sa inyong kaugalingon ginadagmalan ang inyong mga lawas.

Magpagawas kamo sa gugma sa salapi; magtagbaw kamo sa mga butang nga inyong gibatonan, kay siya gayud nagaingon: Dili ko gayud buhian ikaw, dili ko gayud pagabiyaan ikaw. Busa uban sa maayong kaisug magpamulong kita: ang Ginoo mao ang akong magtatabang, dili ako mahadlok: Unsa ang pagabuhaton sa tawo kanako?

Tungod niana si Jesus usab, aron iyang mabalaan ang mga tawo pinaagi sa iyang kaugalingong dugo, nagaantus sa gawas sa ganghaan. Busa mangadto kita kaniya sa gawas sa campo nga magadala sa iyang kaulawan. Kay wala kita dinhi ing usa ka lungsod nga mapadayonon, kondili ginapangita nato ang ciudad nga umalabut.

Busa pinaagi kaniya magtanyag kita ug usa ka halad sa pagdayeg sa Dios kanunay, kong sayron, ang bunga sa mga ngabil nga magahimo ug pagsugid sa iyang ngalan. Apan dili ninyo paghikalimtan ang pagbuhat sa maayo ug paghinatagay, kay niining maong mga halad ang Dios mahimuot.

Mga igsoon ko, isipon ninyo ingon nga bug-os nga kalipay, sa mahulog kamo sa mga nagakalainlain nga pagtintal; Kay hingbaloan, nga ang pagsulay sa inyong pagtoo, nagabunga ug pagpailub. Ug pasagdi ang pagpailub nga magahingpit sa iyang buhat, aron mamahingpit kamo ug managsangkap sa walay makulang kaninyo.

Bulahan ang tawo nga nagaantus sa mapailubon gayud sa mga pagtintal; kay sa human siya masulayi, pagadawaton niya ang purongpurong sa kinabuhi, nga gisaad sa Ginoo kanila nga mga nahagugma kaniya.

Mga igsoon, kuhaa ninyo nga sulondan sa pag-antus sa mga kadautan ug sa pagpailub, ang mga manalagna nga nanagsulti tungod sa ngalan sa Ginoo. Ania karon, ginatawag ta sila nga mga bulahan nga nagapadayon sa mapailubon. Hingdunggan ninyo ang pagpailub ni Job, ug nakita ninyo ang tuyo sa gihatag kaniya sa Ginoo; daw unsa nga pagkamapuanguron, ug pagkamaloloy-on gayud ang Ginoo.

Ang uban kaninyo nagaantus ba? Mag-ampo siya. Nagakalipay ba ang uban kaninyo? Mag-awit siya sa salmos. Nagmasakiton ba ang uban kaninyo? Tawgon niya ang mga anciano sa iglesia ug manag-ampo sila alang kaniya, nga hidhiran siya sa lana tungod sa ngalan sa Ginoo. Ug ang pag-ampo sa pagtoo, magaluwas kaniya nga nagamasakiton, ug pagabangunon siya sa Ginoo; ug kong nakasala siya, pagapasayloon siya niana. Busa, magsinugiray ang usa ug usa kaninyo sa inyong mga sala, ug mag-ampo ang usa alang sa usa, aron mangaayo kamo. Ang pagpangamuyo sa usa ka tawong matarung, daku ug kahimoan sa magbuhat niini.

Diin niini nanagkalipay kamo ug daku gayud, bisan karon sa hamubong panahon, kong kinahanglan, gipasubo kamo pinaagi sa nagakalainlain nga mga pagtintal; Nga ang pagsulay sa inyong pagtoo, nga labi pa kahamili kay sa bulawan nga nagakawala, bisan kini pagasulayan pinaagi sa kalayo, makaplagan ngadto sa pagdayeg, ug himaya, ug kadungganan, sa pagpadayag ni Jesucristo:

Kay kini kahamut-an, kong tungod sa kaisipan sa arubangan sa Dios, ang tawo nagaantus ug mga kasakit, nga ginasakit kaniya sa walay katarungan. Kay unsang himayaa kini, kong, sa nakasala kamo, ug gisagpa tungod niini, inyong pagaantuson sa mapailubon gayud? Apan kong maayo ang inyong gibuhat ug gisakit kamo tungod niana, pagaantuson ninyo kini sa mapailubon, kini kahimut-an sa Dios. Kay niini, mga gitawag kamo; kay si Cristo nag-antus usab alang kaninyo nga nagbilin kaninyo nga sulondan, aron pagsundon ninyo ang iyang mga lakang; Nga wala makabuhat ug sala, ni nakaplagan ang limbong sa iyang baba; Nga, sa gipasipalahan siya, wala siya mobalus sa pagpasipala; sa nagaantus siya, wala siya maghulga; kondili siya nagtugyan sa iyang kaugalingon kaniya nga nagahukom sa matarung gayud; Nga siya sa iyang kaugalingon mao ang nagdala sa atong mga sala sa iyang lawas ibabaw sa kahoy, aron kita, nga sa nangamatay ngadto sa sala, mabuhi kita ngadto sa pagkamatarung; tungod sa mga samad niya nangaayo kamo.

Apan bisan pa kong kamo mag-antus tungod sa pagkamatarung, mga bulahan kamo. Dili kamo mangahadlok sa ilang paghadlok, ug dili kamo mangalisang;

Kay labi pang maayo, kong maoy kabubut-on sa Dios, nga mag-antus kamo tungod sa pagbuhat ug maayo kay tungod sa pagbuhat ug dautan. Kay nag-antus usab si Cristo sa nakausa tungod sa mga sala, ang matarung tungod sa mga dili-matarung, aron kita pagadad-on niya ngadto sa Dios; sa gipatay siya diha sa unod, apan gibanhaw diha sa Espiritu;

Ingon nga si Cristo nag-antus sa unod tungod kanato, magsangkap usab kamo sa inyong mga kaugalingon sa mao nga hunahuna; kay siya nga nag-antus diha sa unod, mihunong sa pagpakasala;

Mga hinigugma, dili kamo mahibulong sa pagsulay nga ingon sa kalayo sa taliwala ninyo, nga mahatabo aron sa pagsulay kaninyo, ingon nga daw butang nga katingalahan ang mahitabo kaninyo. Apan sanglit kamo mga umalambit sa mga pag-antus ni Cristo, managkalipay kamo; aron nga sa pagpadayag sa iyang himaya, managkalipay usab kamo sa daku gayud nga kalipay. Kong kamo gipasipalahan tungod sa ngalan ni Cristo, mga bulahan kamo; kay ang Espiritu sa himaya, ug ang Espiritu sa Dios anaa sa ibabaw ninyo. Ayaw pag-itugot nga may bisan kinsa kaninyo nga pagsakiton ingon nga usa ka mamumuno, kun kawatan, kun magbubuhat sa kadautan, kun mahilabtanon sa mga butang sa ubang tawo. Apan kong may tawo nga pagsakiton ingon nga Cristohanon, dili unta magakaulaw siya; kondili, himayaon niya ang Dios niini nga ngalan.

Busa ang mga nanag-antus sumala sa kabubut-on sa Dios, magtugyan sa ilang mga kalag diha sa maayong mga buhat ngadto sa matinumanon nga Magbubuhat.

Busa, nagatambag ako sa mga anciano diha kaninyo, nga ako anciano man kauban nila, ug saksi sa mga pag-antus ni Cristo, ug umalambit usab ako sa himaya nga igapadayag.

Busa, magmapaubsanon kamo sa inyong kaugalingon sa ilalum sa gamhanan nga kamot sa Dios, aron kamo ikatuboy niya sa igo gayud nga panahon; Nga itugyan ninyo diha kaniya ang tanan ninyong mga kaguol, kay siya magabantay kaninyo. Magbuotan kamo, ug managtukaw kamo: ang inyong kaaway, ang yawa ingon sa usa ka nagangulub nga leon, nagalibut-libut sa pagpangita ug tukbonon. Nga suklan ninyo, sa kalig-on sa inyong pagtoo, sa hingbaloan ninyo nga ang mao usab nga mga pag-antus nangatuman diha sa inyong mga igsoon nga ania sa kalibutan. Ug ang Dios sa tanang gracia, nga nagtawag kaninyo ngadto sa himaya nga walay katapusan diha kang Cristo, sa human kamo makaantus sa diyutayng panahon, siya gayud magahingpit, magapalig-on, magapabaskug kaninyo.

Sa nakita nga ang iyang diosnon nga gahum naghatag kanato sa tanang mga butang nga mahitungod sa kinabuhi ug sa pagka-diosnon, pinaagi sa pag-ila kaniya nga nagtawag kanato pinaagi sa iyang himaya ug hingpit nga batasan;

ang Ginoo mahibalong magluwas sa mga diosnon gikan sa mga pagtintal, ug sa pagbutang sa mga dili-matarung sa ilalum sa silot tagana sa adlaw sa paghukom;

Apan, mga hinigugma, ayaw ninyo paghikalimti kining usa ka butang, nga ang usa ka adlaw sa atubangan sa Ginoo, ingon sa usa ka libo ka tuig, ug ang usa ka libo ka tuig ingon sa usa ka adlaw. ang Ginoo dili magalangan mahitungod sa iyang saad, ingon sa paglangan sa gihunahuna sa uban; apan siya may pagkamapailubon alang kaninyo, sanglit dili buot nga may bisan kinsa nga mawala, kondili nga ang tanan makadangat sa paghinulsol.

Mga anak, iya kamo sa Dios, ug kamo nakadaug kanila. Tungod kay siya nga anaa kaninyo, labi pang daku kay sa anaa sa kalibutan.

Ug kita nakaila ug mitoo sa gugma sa Dios alang kanato. Ang Dios mao ang gugma; ug ang magapabilin sa gugma, magapabilin sa Dios, ug ang Dios magapabilin diha kaniya. Niini gihingpit ang gugma uban kanato, aron may pagsalig kita sa adlaw sa paghukom; kay ingon nga mao siya, mao usab kita niining kalibutana. Sa gugma walay kahadlok; kondili ang gugma nga hingpit nagasalikway sa kahadlok, kay ang kahadlok may castigo. Ngani ang may kahadlok, wala siya mahingpit sa gugma.

Kay ang tanan nga gipanganak sa Dios, nakadaug sa kalibutan; ug kini mao ang pagdaug nga midaug sa kalibutan, nga mao ang atong pagtoo. Kay kinsa ba ang makadaug sa kalibutan, kondili ang mitoo nga si Jesus mao ang Anak sa Dios?

Ug kini mao ang pagsalig nato kaniya: nga kong mangayo kita bisan unsang butanga sumala sa iyang kabubut-on, siya magapatalinghug kanato: Ug kong hibaloan nato nga ginapatalinghugan niya kita sa tanan nga atong pagapangayoon kaniya, mahibaloan nato nga may ato kita sa gipangayo gikan kaniya.

Hinigugma, ginaampo ko nga magauswag ka sa tanang mga butang ug may maayong panglawas maingon nga nagauswag ang imong kalag.

Ug ang Buhi; ug ako ang namatay, ug ania karon, buhi ako ngadto sa mga katuigan nga walay katapusan; Amen. Ug ania kanako ang mga yawi sa kamatayon ug sa Hades.

Ang may igdulungog, magpataling-hug sa ginaingon sa Espiritu sa mga iglesia. Ang makadaug pakan-on ko sa kahoy sa kinabuhi nga atua sa Paraiso sa Dios.

Ug sulatan mo ang manolonda sa iglesia sa Smirna: Ang nahauna ug ang naulahi, ang namatay ug ang nabuhi pag-usab, nagaingon niining mga butanga: Naila ko ang imong kagul-anan ug ang imong kakabus (apan bahandianon ka), ug ang pagpasipala sa mga nagaingon nga sila mga Judio, apan dili man diay, kondili usa sila ka sinagoga ni Satanas. Ayaw kahadlok sa mga butang nga sa dili madugay imong pagaantuson; ania karon, ang yawa hapit na magabutang sa uban kaninyo sa bilanggoan aron pagasulayan kamo, ug may kagul-anan kamo sulod sa napulo ka adlaw. Mag-matinumanon ka hangtud sa kamatayon, ug pagahatagan ko ikaw sa purongpurong sa kinabuhi.

Ang may igdulungog, magpatalinghug sa ginaingon sa Espiritu sa mga iglesia. Ang makadaug dili maunsa sa ikaduhang kamatayon.

Ang may igdulungog, magpataling-hug siya sa ginaingon sa Espiritu sa mga iglesia. Ang makadaug pagahatagan ko sa mana nga tinago, ug pagahatagan ko siya ug usa ka diyutay nga bato nga maputi; ug sa diyutay nga bato mahasulat ang usa ka bag-o nga ngalan nga wala hiilhi ni bisan kinsa kondili niadtong nagadawat niini.

Ug ang makadaug, ug ang magatipig sa akong mga buhat hangtud sa katapusan, kaniya igahatag ko ang pagbulot-an ibabaw sa mga nasud. Ug siya magahari kanila uban sa baras nga puthaw, ingon nga ang mga panudlanan sa mga magkokolon pagadugmokon, sumala usab sa akong ginadawat gikan sa akong Amahan: Ug igahatag ko kaniya ang bitoon sa kaadlawon. Ang may igdulungog, magpatalinghug sa ginaingon sa Espiritu sa mga iglesia.

Kadtong makadaug, pagasul-oban sa ingon sa mga bisti nga maputi ug dili ko pagapalaon ang iyang ngalan sa basahon sa kinabuhi; ug igasugid ko ang iyang ngalan sa atubangan sa akong Amahan ug sa iyang mga manolonda. Kadtong may igdulungog, magpatalinghug sa ginaingon sa Espiritu sa mga iglesia.

Kadtong makadaug, pagabuhaton ko siya nga haligi sa templo sa akong Dios, ug dili na gayud siya makagula gikan didto: ug sulatan ko siya sa ngalan sa akong Dios, ug sa ngalan sa ciudad sa akong Dios, ang bag-o nga Jerusalem, nga manaug sa langit gikan sa akong Dios, ug sa akong kaugalingon nga bag-ong ngalan. Kadtong may igdulungog, magpatalinghug sa ginaingon sa Espiritu sa mga iglesia.

Kadtong makadaug, pagatugutan ko nga magalingkod uban kanako sa akong trono maingon nga ako usab nakadaug, ug naglingkod ako uban sa akong Amahan sa iyang trono. Kadtong may igdulungog, magpatalinghug sa ginaingon sa Espiritu sa mga iglesia.

Ug ako nag-ingon kaniya: Ginoo ko, ikaw ang nanghibalo. Ug siya miingon kanako: Kana mao sila, ang mga nagagikan sa dagku nga kagul-anan; ug gilabhan nila ang ilang mga bisti nga hatag-as, ug gipaputi nila sa dugo sa Cordero. Tungod niini, ania sila sa atubangan sa trono sa Dios, ug siya ginasimba nila sa adlaw ug sa gabii sa iyang templo. Ug ang nagalingkod sa trono, magabuklad sa iyang tabernaculo sa ibabaw nila. Dili gayud pagagutomon sila, ni pagauhawon sila, ni pagainitan sila sa adlaw, ni sa bisan unsa nga kainit. Kay ang Cordero nga anaa sa taliwala sa trono mao ang ilang magbalantay, ug magamando kanila sa mga tuburan sa mga tubig sa kinabuhi; ug pagapahiran sa Dios ang tanang luha sa ilang mga mata.

Ug siya gidaug nila tungod sa dugo sa Cordero, ug tungod sa pulong sa iyang pagpamatuod, ug wala nila paghigugmaa ang ilang kinabuhi hangtud sa kamatayon.

Ania ang pagpailub sa mga balaan, sila nga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug sa kang Jesus nga pagtoo. Ug nadungog ko ang usa ka tingog gikan sa langit, nga nagaingon: Isulat mo: Mga bulahan ang mga nangamatay nga sukad karon mangamatay diha sa Ginoo: oo, nagaingon ang Espiritu, aron managpahulay sila gikan sa ilang mga buhat; kay ang ilang mga buhat naganunot uban kanila.

Ug hingkaplagan diha kaniya ang dugo sa mga manalagna ug sa mga balaan, ug sa tanang mga gipamatay sa yuta.

Ug nakita ko ang mga trono ug sila nanglingkod niini, ug gihatag kanila ang paghukom; ug nakita ko ang mga kalag sa mga gipunggutan tungod sa pagpamatuod kang Jesus, ug tungod sa pulong sa Dios, ug ang tanan nga wala managsimba sa mananap nga mapintas, ni sa iyang larawan, ug wala makadawat ug patik sa ilang mga agtang, ug sa mga kamot; ug sila nangabuhi ug nanaghari uban kang Cristo sulod sa usa ka libu ka tuig.

Ug pagapahiran sa Dios ang tanang luha sa ilang mga mata; ug mawala ang kamatayon; ug wala nay pagbalata, bisan paghilak, bisan kasakit; kay ang mga butang nahauna ming-agi na. Ug siya nga nagalingkod sa trono, miingon: Ania karon, ginabag-o ko ang tanang mga butang. Ug siya nagaingon kanako: Isulat mo, kay kini nga mga pulong mga matinumanon ug mga matuod. Ug siya miingon kanako: Kini nahatabo na gayud: Ako mao ang Alpa ug ang Omega: ang sinugdan ug ang katapusan. Ang giuhaw, paimnon ko sa tuburan sa tubig sa kinabuhi sa walay bayad. Ang makadaug, manunod niining mga butanga; ug ako mahimo nga iyang Dios, ug siya mahimo nga akong anak.