30 – Ang Pagdangkat (Rapture)

Ug ibutang ko ang panagkaaway sa taliwala mo ug sa babaye, ug sa taliwala sa imong kaliwat ug sa iyang kaliwat; siya magasamad sa imong ulo, ug ikaw magasamad sa iyang tikod.

Apan alang kanako nasayud ako nga ang akong Manluluwas buhi man, Ug sa kaulahian nga adlaw siya motindog sa ibabaw sa yuta: Ug sa tapus ang akong panit, kining lawas ko gayud malaglag, Unya sa wala ang akong unod makita ko ang Dios; Kang kinsa ako, ako gayud, motan-aw dinhi sa akong kilid, Ug ang akong mga mata makasud-ong, nga dili ingon sa dumuloong. Naut-ut ang akong kasingkasing sa sulod kanako.

Ug mahinabo sa ulahing mga adlaw nga ang bukid sa balay ni Jehova pagatukoron sa ibabaw sa tumoy sa kabukiran, ug igatuboy ibabaw sa mga bungtod; ug ang tanang mga nasud magaganayan ngadto kaniya. Ug ang daghang mga katawohan mangadto ug manag-ingon: Umari kamo, ug manungas kita sa bukid ni Jehova, ngadto sa balay sa Dios ni Jacob; ug kita pagatudloan niya sa iyang mga dalan, ug manlakat kita sa iyang mga alagianan: kay gikan sa Sion mogula ang kasugoan, ug ang pulong ni Jehova gikan sa Jerusalem. Ug siya magahukom sa taliwala sa mga nasud, ug magapahimangno sa daghang mga katawohan; ug ang ilang mga espada, ilang himoon nga mga punta sa daro, ug ang ilang mga bangkaw himoon nga mga galab; usa ka nasud dili mobakyaw sa espada batok sa usa nasud, ug dili na gayud makakat-on sila mahitungod sa gubat.

Sumulod ka sa bato, ug tumago ka diha sa abug, gikan sa kalisang kang Jehova, ug gikan sa himaya sa iyang pagkahalangdon. Ang mapahitas-ong panan-aw sa tawo igapaubos, ug ang kagarbo sa katawohan igapaubos, ug si Jehova lamang maoy igatuboy niadtong adlawa. Kay may adlaw ra ni Jehova sa mga panon batok sa tanang palabilabihon ug mapahitas-on, batok sa tanang tinuboy; ug kini pagapaubson; Ug batok sa tanang mga cedro sa Libano, nga hatag-as ug malabong, ug batok sa tanang mga kahoyng encina sa Basan, Ug batok sa tanang hatag-as nga mga bukid, ug batok sa tanang mga bungtod nga tinuboy, Ug batok sa tagsatagsa ka hatag-as nga torre, ug batok sa tagsatagsa ka kuta nga malig-on; Ug batok sa tanang mga sakayan sa Tarsis, ug batok sa tanang matahum nga mga larawan sa hunahuna. Ug ang pagkamapahitas-on sa tawo pagabawogon, ug ang kagarbo sa mga tawo pagapaubson; ug si Jehova lamang igatuboy niadtong adlawa. Ug ang mga larawan mangawagtang gayud sa hingpit. Ug ang mga tawo manulod sa mga langub sa mga bato, ug ngadto sa mga lungib sa yuta, gikan sa kalisang kang Jehova, ug gikan sa himaya sa iyang pagkahalangdon, sa diha nga siya motindog aron sa pag-uyog pag-ayo sa yuta. Niadtong adlawa igasalikway sa mga tawo ang ilang mga larawan nga salapi, ug ang ilang mga larawan nga bulawan, nga gibuhat aron simbahon nila, igasalibay ngadto sa mga ilaga ug sa mga kabug: Aron igasulod sa mga langub sa ligating, ug ngadto sa mga gansanggansangon nga mga bato, gikan sa kalisang kang Jehova, ug gikan sa himaya sa iyang pagkahalangdon, sa diha nga siya motindog aron sa pag-uyog pag-ayo sa yuta.

Sa diha nga mahugasan na sa Ginoo ang kahugawan sa mga anak nga babaye sa Sion, ug malinisan na ang dugo sa Jerusalem gikan sa taliwala niini, pinaagi sa espiritu sa justicia, ug pinaagi sa espiritu sa kainit. Ug buhaton ni Jehova sa ibabaw sa tibook nga puloy-anan sa bukid sa Sion, ug sa ibabaw sa iyang tigumanan, ang usa ka panganod ug aso sa maadlaw, ug ang kasidlak sa masigang kalayo sa magabii; kay sa ibabaw sa tibook himaya igabuklad ang usa ka tabon.

Kay alang kanato ang usa ka bata natawo, alang kanato ang usa ka anak nga lalake gihatag; ug ang kagamhanan igatungtong sa iyang abaga: ug ang iyang ngalan pagatawgon Kahibulongan, Magtatambag, Dios nga Makagagahum, Amahan nga walay Katapusan, Principe sa Pakigdait. Sa kauswagan sa iyang kagamhanan ug sa pakigdait walay katapusan, ibabaw sa trono ni David, ug sa ibabaw sa iyang gingharian, aron sa pagtukod niini, ug sa pagtuboy niini nga may justicia ug pagkamatarung sukad karon bisan hangtud sa walay katapusan. Ang kakugi ni Jehova sa mga panon maoy magahimo niini.

Managdangoyngoy kamo; kay ang adlaw ni Jehova haduol na; kini moabut ingon nga paglaglag nga gikan sa Makagagahum. Busa ang tanang mga kamot magamaluya, ug ang tagsatagsa ka kasingkasing sa tawo matunaw: Ug sila mangalisang; pagadakpon sila sa mga kasakit ug mga kasub-anan; sila mobati ug kaul-ul ingon sa usa ka babaye nga magaanak: sila managtan-aw sa usa ug ang usa nga mahibulong; ang ilang mga nawong mangahimong mga nawong sa siga. Ania karon, ang adlaw ni Jehova nagasingabut na, mabangis, uban ang kaligutgut ug mapintas nga kasuko; aron sa paghimo sa yuta nga makamingawan, ug aron sa paglaglag sa mga makasasala nga mapanas gikan niini. Kay ang mga bitoon sa langit ug ang mga tapok sa bitoon niini dili mohatag sa ilang kahayag; ang adlaw magangitngit sa iyang pagsubang, ug ang bulan dili mohatag sa iyang dan-ag. Ug pagasilotan ko ang kalibutan tungod sa ilang pagkadautan, ug ang mga tawong dautan tungod sa ilang kasal-anan: ug pahunongon ko ang pagkamapahitas-on sa mga palabilabihon, ug pagapaubson ko ang pagkamapahitas-on sa mga tawong makalilisang. Pagahimoon ko ang usa ka tawo nga labing mahal pa kay sa bulawan nga ulay, bisan ang usa ka tawo molabaw pa kay sa bulawan nga lunsay sa Ophir. Tungod niini pakurogon ko ang kalangitan, ug ang yuta matay-og gikan sa iyang dapit, sa kaligutgut ni Jehova sa mga panon, ug sa adlaw sa iyang mapintas nga kasuko.

Gilamoy niya ang kamatayon hangtud sa walay katapusan; ug ang Ginoo nga si Jehova mopahid sa mga luha gikan sa tanang mga nawong; ug ang kaulaw sa iyang katawohan pagakuhaon niya gikan sa halayo sa tibook nga yuta: kay si Jehova maoy nagsulti niini.

Kay si Jehova adunay kasilag batok sa tanang mga nasud, ug kaligutgut batok sa tanan nilang panon sa kasundalohan: iyong gilaglag gayud sila, iyang gitugyan sila sa ihawan. Ang ila usab nga mga minatay igasalibay, ug ang kabaho sa ilang mga minatay moalisbo; ug ang mga bukid mangatunaw tungod sa ilang dugo. Ug ang tanan nga panon langit matunaw, ug ang mga langit pagalukoton ingon sa usa ka linukot nga basahon, ug ang tanan nilang panon mahanaw, ingon sa dahon nga magakalarag gikan sa parras, ug ingon sa usa ka nagakalarag nga dahon sa iguera. Kay ang akong espada nag-inum hangtud sa iyang pagkahubog didto sa langit: ania karon, kini manaug ibabaw sa Edom, ug ibabaw sa katawohan sa akong pagtunglo, aron pagahukman. Ang espada ni Jehova natina sa dugo, kini gipasupang sa katambok, uban sa dugo sa mga nating carnero ug mga kanding, uban sa matambok nga mga amimislon sa mga lakeng carnero; kay si Jehova adunay paghalad sa Bosra, ug usa ka dakung pag-ihaw sa yuta sa Edom. Ug ang ihalas nga mga vaca molugsong uban kanila, ug ang mga toriyong vaca uban sa mga toro: ug ang ilang yuta mahubog sa dugo, ug ang ilang abug mosupang sa katambok. Kay si Jehova adunay usa ka adlaw sa pagpanimalus, usa ka tuig sa pagbalus tungod sa katungod sa Sion. Ug ang mga sapa sa Edom himoon nga salong, ug ang abug niini himoon nga azufre, ug ang yuta niini mahimo nga salong nga nagakasunog. Kini dili mapalong sa gabii ni sa adlaw; ang aso niini moutbo sa itaas sa walay katapusan; gikan sa kaliwatan ngadto sa kaliwatan kini magapabilin nga kamingawan, walay molatas niini sa gihapon ug sa walay katapusan.

Tumotok kamo kanako, ug mangaluwas kamo, tanang mga kinatumyan sa yuta; kay ako mao man ang Dios, ug wala nay lain. Tungod sa akong kaugalingon ako nanumpa, ang pulong migula sa akong baba sa pagkamatarung, ug dili na mobalik, aron kanako ang tanang mga tuhod mangapiko, ang tanang mga dila managpanumpa.

Nga nagpasundayag sa katapusan gikan sa sinugdan, ug gikan sa karaang mga panahon mga butang nga wala pa mahimo; nga nagaingon: Ang akong tambag magapadayon, ug himoon ko ang tanan ko nga kahimut-an;

Ang tingog sa imong mga magbalantay! ila nga gipatugbaw ang ilang tingog, nanagdungan sila sa pag-awit; kay sila makakita sa mata ug mata, sa diha nga si Jehova mobalik na sa Sion.

Kay, ania karon, ako nagahimo ug bag-ong mga langit ug usa ka bag-ong yuta; ug ang unang butang dili na pagahinumduman, ni motungha pa sa hunahuna.

Kay ingon nga ang bag-ong mga langit ug ang bag-o nga yuta, nga akong pagabuhaton, magapabilin sa akong atubangan, miingon si Jehova, mao man magapabilin ang inyong kaliwatan ug ang inyong ngalan.

Ah! pagkadaku nianang adlawa sa pagkaagi nga walay mausa nga sama kaniya: ngani maoy panahon sa kasamok ni Jacob: apan siya maluwas gikan niana.

Kay mao kini ang giingon sa Ginoong Jehova: Ania karon, ako gayud, bisan ako, magasusi sa akong mga carnero, ug magapangita kanila. Ingon sa usa ka magbalantay nga magasusi sa iyang panon sa adlaw nga anaa siya sa taliwala sa iyang mga carnero nga nanagkatibulaag ngadto sa halayo, mao man pangitaon ko ang akong mga carnero; ug luwason ko sila gikan sa tanang mga dapit diin sila managkatibulaag sulod sa madag-um ug mangiub nga adlaw. Ug kuhaon ko sila gikan sa mga katawohan, ug tigumon sila gikan sa kayutaan, ug dad-on ko sila ngadto sa ilang kaugalingong yuta; ug akong pasibsibon sila sa kabukiran sa Israel, ubay sa kasapaan sa tubig ug sa tanang mga gipuy-an nga mga dapit sa yuta.

Busa panagna, ug umingon ka kanila: Mao kini ang giingon sa Ginoong Jehova: Ania karon, Oh akong katawohan; ablihan ko ang inyong mga lubnganan, ug pasak-on ko kamo gikan sa inyong mga lubnganan; ug dad-on ko kamo ngadto sa yuta sa Israel. Ug kamo makaila nga ako mao si Jehova, sa diha nga ablihan ko na ang inyong mga lubnganan, Oh akong katawohan, ug pasak-on ko kamo gikan sa inyong mga lubnganan.

Apan adunay usa ka Dios sa langit nga mopadayag sa mga tinago, ug siya nagpahibalo kang hari Nabucodonosor sa mga butang manghitabo sa ulahing mga adlaw. Ang imong damgo, ug ang mga panan-awon sa imong ulo sa ibabaw sa imong higdaanan, mao kini:

Ikaw, Oh hari, nakakita, ug, nakasud-ong sa usa ka dakung larawan. Kining larawan nga daku uyamut, ug kansang kasilaw maayo kaayo, mitindog sa imong atubangan; ang dagway niana makalilisang. Mahitungod niini nga larawan, ang iyang ulo bulawan nga lunsay, ang iyang dughan ug ang iyang mga bukton salapi, ang iyang tiyan ug ang iyang mga paa tumbaga, Ang iyang mga bitiis puthaw, ang iyang mga tiil may bahin nga puthaw, ug may bahin nga yutang kolonon. Nakita mo hangtud nga ang usa ka bato gisapsap nga walay mga kamot, nga minglapdos sa larawan sa iyang mga tiil nga puthaw ug yuta nga kolonon, ug nakadugmok kanila. Unya ang puthaw, ang yutang kolonon, ang tumbaga, ang salapi, ug ang bulawan, nadungan pagkadugmok, ug nangahimong sama sa tahop sa mga salog nga giukanan sa panahon sa ting-init; ug sila ginapadpad sa hangin, sa pagkaagi nga walay dapit nga nakita alang kanila: ug ang bato nga naglapdos sa larawan, nahimong usa ka dakung bukid, ug gipuno niini ang tibook kalibutan.

Kini mao ang damgo; ug ang kahulogan niini among isugilon sa atubangan sa hari. Ikaw, Oh hari, mao ang hari sa kaharian, kang kinsa ang Dios sa langit mihatag sa gingharian, sa gahum, sa kusog ug sa himaya; Ug sa bisan diin nga dapit ang mga anak sa tawo managpuyo, ang mga mananap sa kapatagan ug ang mga langgam sa kalangitan iyang gihatag sa imong kamot, ug naghimo kanimo nga agalon kanilang tanan: ikaw mao kadtong ulo nga bulawan. Ug sunod kanimo motindog ang usa ka gingharian nga labing ubos kanimo; ug may lain nga ikatulong gingharian nga tumbaga, nga magabuot sa tibook nga yuta.

Ug ang ikaupat ka gingharian molig-on sama sa puthaw, sanglit ang puthaw magadugmok ug makadaug sa tanang mga butang; ug sama sa puthaw nga magapigsat niining tanan, kini nga gingharian magabungkag ug magadugmok. Ug sanglit imong nakita ang mga tiil ug mga tudlo sa tiil, nga may bahin nga yutang kolonon sa magkokolon, ug may bahin nga puthaw, kini mahimo nga gingharian nga binahinbahin: apan anaa niana ang kalig-on sa puthaw, sanglit sa imong nakita ang puthaw gisakot sa yanang sa yuta nga kolonon. Ug ingon nga ang usa ka bahin sa mga tudlo sa tiil puthaw man, ug ang usa ka bahin maoy yutang kolonon, mao nga sa gingharian malig-on ang usa ka bahin, ug gabok ang laing bahin. Ug sanglit imong nakita nga ang puthaw gisaktan sa yanang sa yutang kolonon, sila mosagol sa ilang kaugalingon uban sa kaliwatan sa katawohan: apan sila dili magakatapot sa usa ug usa, sama sa puthaw nga dili mosagol sa yutang kolonon.

Ug sa mga adlaw nianang mga haria, ang Dios sa langit magatukod usa ka gingharian nga dili gayud malumpag, ni ang gahum niana mahibilin sa lain nga katawohan; apan kini magadugmok ug magaut-ut niining tanan nga mga gingharian, ug kini molungtad sa walay katapusan. Sanglit ingon sa imong nakita nga gikan sa usa ka bukid gisapsap nga walay kamot ang usa ka bato, ug nga kini nakadugmok sa puthaw, sa tumbaga, sa yutang kolonon, sa salapi, ug sa bulawan; ang daku nga Dios nagpahibalo sa hari sa mga butang manghitabo sa kaulahian: ug ang damgo matuod, ug ang kahulogan niana dili kaduha-duhaan.

Si Daniel misulti ug miingon: Ako nakakita sa akong panan-awon sa gabii, ug, ania karon, ang upat nga mga hangin sa langit mingkutaw sa dakung dagat. Ug migula gikan sa dagat ang upat ka mga dagkung mananap, nga nagkalainlain ang usa ug usa. Ang nahauna sama sa usa ka leon, ug may mga pako sa agila: nakita ko hangtud nga ang mga pako niya giibut, ug kini gialsa gikan sa yuta, ug gipatindog sa duha ka tiil sama sa usa ka tawo: ug ang usa ka kasingkasing sa tawo gihatag niini. Ug, ania karon, ang laing mananap, ang ikaduha, sama sa usa ka oso; ug mibangon sa usa niya ka kilid, ug dihay totolo ka mga gusok sa iyang baba taliwala sa iyang mga ngipon, ug sa ingon niana sila ming-ingon kaniya: Bumangon ka, lamyon mo ang daghang unod. Sa human niini, nakita ko ang lain na usab, ug, ania karon, ingon sa usa ka leopardo, nga diha sa iyang bokoboko ang upat ka mga pako sa usa ka langgam: ang mananap may upat usab ka mga ulo; ug ang dominio gihatag kaniya. Sa tapus niini, nakita ko sa mga panan-awon sa kagabhion, ug, ania karon, ang ikaupat ka mananap, makahahadlok ug mabangis, ug hilabihan gayud pagkakusganon; ug kini may dagkung mga ngipon nga puthaw: siya milamoy ug mikunis-kunis, ug miyatak sa salin sa iyang mga tiil: ug kini lahi sa tanang mananap nga nanghiuna kaniya; ug kini may napulo ka mga sungay. Ako nagtulotimbang mahitungod sa mga sungay, ug, ania karon, may migula kanila nga laing sungay nga diyutay, nga sa atubangan niini ang totolo ka mga unang sungay giibut hangtud sa mga gamut: ug, ania karon, niining sungaya dihay mga mata nga sama sa mga mata sa tawo, ug usa ka baba nga nagpamulong dagkung mga butang.

Ako nagsud-ong hangtud ang mga trono gibutang, ug ang usa nga mao ang tigulang sa mga adlaw milingkod: ang iyang mga bisti maputi ingon sa nieve, ug ang buhok sa iyang ulo sama sa lonlon nga balhibo sa carnero; ang iyang trono mao ang nagadilaab nga siga, ug ang mga ligid niini mao ang nagasiga nga kalayo. Ang sapa nga kalayo migula ug mibaha gikan sa iyang atubangan: mga libo ka mga libo nanag-alagad kaniya, ug napulo ka libo ka napulo ka libo nanagtindog sa iyang atubangan: ang paghukom gisugdan, ug ang mga basahon gibuklad;

Niadtong taknaa ako nagtan-aw tungod sa tingog sa dagkung mga pulong nga gisulti sa sungay; ako nagtan-aw hangtud nga gipatay ang mananap, ug ang iyang lawas gidugmok, ug kini gihatag aron sunogon sa kalayo. Ug mahatungod sa nanghibilin nga mga mananap, ang ilang dominio gikuha kanila: bisan pa niana ang ilang mga kinabuhi gilugwayan sa makadiyut ug sa usa ka panahon lamang.

Nakita ko diha sa mga panan-awon sa kagabhion, ug, ania karon, may usa nga miabut uban sa mga panganod sa langit nga usa nga sama sa anak sa tawo, ug siya miduol kaniya bisan pa ngadto sa tigulang sa mga adlaw, ug ilang gidala siya haduol sa iyang atubangan. Ug may gihatag kaniya nga dominio, ug himaya, ug gingharian, aron ang tanang mga katawohan, mga nasud, ug mga pinulongan manag-alagad kaniya: ang iyang dominio mao ang dominio nga walay katapusan, nga dili umalagi, ug ang iyang gingharian mao kadtong dili mabungkag.

Kining dagkung mga mananap, nga upat, mao ang upat ka mga hari, nga manindog dinhi sa yuta. Apan ang mga balaan sa Halangdon Uyamut modawat sa gingharian, ug managhupot sa gingharian sa walay katapusan, bisan hangtud sa kahangturan nga walay katapusan.

Unya naninguha ako nga masayud sa kamatuoran mahitungad sa ikaupat ka mananap, nga lain man gikan kanilang tanan, nga hilabihan pagkamakahahadlok, kansang mga ngipon puthaw, ug ang iyang mga kuko tumbaga; nga naglamoy, ug nagdugmok, ug nagyatak sa iyang tiil niadtong nanghibilin. Ug mahitungod sa napulo ka mga sungay nga diha sa iyang ulo; ug sa lain nga sungay nga migula, ug nga sa atubangan niini may totolo nga nangahulog; bisan pa kadtong sungay nga may mata, ug usa ka baba nga namulong dagkung mga butang, kang kansang dagway labi pang malig-on kay sa iyang mga kauban. Ako mitan-aw, ug ang mao nga sungay nakiggubat batok sa mga babalaan, ug nakadaug batok kanila; Hangtud ang tigulang sa mga adlaw miabut, ug ang hukom gihatag sa mga balaan sa Halangdon Uyamut, ug miabut ang panahon nga ang mga balaan naghupot sa gingharian:

Sa ingon niana siya miingon: Ang ikaupat nga mananap mao ang ikaupat nga gingharian sa yuta, nga lahi gikan sa tanang mga gingharian ug molamoy sa tibook yuta, ug magayatak niini, ug magadugmok kaniya. Ug mahitungod sa napulo ka mga sungay, gikan niining ginghariana motindog ang napulo ka mga hari: ug adunay lain nga motindog sunod kanila; ug siya lahi sa nahauna, ug siya modaug sa totolo ka mga hari. Ug siya mosulti sa dagkung mga pulong batok sa Halangdon Uyamut, ug magapaluya sa mga balaan sa Halangdon Uyamut; ug siya magahunahuna sa pag-usab sa mga panahon, ug sa Kasugoan; ug sila ihatag sa iyang kamot hangtud sa usa ka panahon ug mga panahon ug sa katunga sa usa ka panahon. Apan ang paghukom pagasugdan ug ilang pagakuhaon ang iyang dominio, aron sa pag-ut-ut ug paglaglag niini hangtud sa katapusan. Ug ang gingharian ug ang dominio, ug ang pagkadaku sa mga gingharian ilalum sa tibook nga langit, igahatag ngadto sa katawohan sa mga balaan sa Halangdon Uyamut: ang iyang gingharian mao ang walay-katapusan nga gingharian, ug ang tanan nga mga dominio manag-alagad ug managsugot kaniya.

Ug gikan sa usa kanila migula ang usa ka gamay nga sungay, nga mitubo sa hilabihan nga pagkadaku, paingon sa habagatan, ug paingon sa silangan, ug paingon sa mahimayaon nga yuta. Ug kini mitubo pagdaku bisan hangtud sa panon sa langit: ug ang uban sa panon ug sa mga bitoon iyang gihulog sa yuta, ug iyang giyatakan sila. Oo, kini nagpadaku sa iyang kaugalingon, bisan sa principe sa panon; ug kini nagkuha gikan kaniya sa dayon nga halad-nga-sinunog, ug gipukan ang dapit sa iyang balaanong puloy-anan. Ug ang panon gitugyan na lamang kaniya uban sa dayon nga halad-nga-sinunog tungod sa kalapasan; ug gihulog ngadto sa yuta ang kamatuoran, ug kini nagtuman sa iyang gikahimut-an ug miuswag. Unya nadungog ko ang usa nga balaan nga nagasulti: ug dihay lain nga balaan nga miingon niadtong usa nga balaan nga nagsulti: Hangtud anus-a ang panan-awon mahatungod sa dayon nga halad-nga-sinunog, ug ang kalapasan nga nakalumpag, aron sa paghatag sa balaanong puloy-anan ug sa panon nga pagayatakan ilalum sa tiil? Ug siya miingon kanako: Hangtud sa duruha ka libo ug totolo ka gatus ka mga gabii ug mga buntag; unya ang balaanong puloy-anan pagalinisan.

Ug nahitabo sa diha nga ako, bisan pa ako si Daniel, nakakita sa panan-awon, nga nagpakisusi ako sa kahulogan niini, ug, ania karon, may mitindog sa akong atubangan nga ingon sa dagway sa usa ka tawo. Ug nadungog ko ang tingog sa usa ka tawo sa taliwala sa duruha ka tampi sa Ulai, nga nagsangpit ug miingon: Gabriel, ipasabut niining tawo ang panan-awon. Busa siya miduol sa dapit diin ako magtindog: ug sa pag-abut niya, ako nahadlok, ug ako napaumod sa akong nawong: apan siya miingon kanako: Sabta, Oh anak sa tawo, kay ang panan-awon iya sa panahon sa katapusan. Karon sa nagsulti pa siya kanako, ako nahinanok sa halalum nga pagkatulog nga ang akong nawong nag-ubo sa yuta; apan iyang gitandog ako, ug gipatindog niya ako. Ug siya miingon: Ania karon, pahibaloon ko ikaw mahitungod sa mahatabo sa katapusang panahon sa kasuko; kay kana iya man sa tinudlo nga panahon sa katapusan.

Ug sa ulahing panahon sa ilang gingharian, sa diha nga ang mga malapason managbuhat sa hingpit nga kadautan, ang usa ka hari sa makalilisang nga tinan-awan, ug nga makasabut sa mga salabuton nga pulong, motindog. Ug ang iyang kagahum mahimong malig-on, apan dili sa iyang kaugalingong kagahum; ug siya molumpag sa dakung kahibulongan, ug mouswag ug magbuhat sa iyang kahimut-an, ug iyang lumpagon ang mga makusganon ug ang balaan nga katawohan. Ug gumikan sa iyang paagi iyang pauswagon ang mga paglimbong diha sa iyang kamot; ug siya magpakadaku sa iyang kaugalingon sulod sa iyang kasingkasing, ug sa ilang kakulang sa pagmatngon, daghan ang iyang mapatay; siya usab motindog batok sa principe sa mga principe; apan siya mabunggo nga walay kamot nga manghilabut. Ug ang panan-awon sa gabii ug sa buntag nga gisugilon matuod man; apan takpan mo ang panan-awon; kay kana iya sa daghang mga adlaw nga umalabut.

Kapitoan ka semana maoy tagal ibabaw sa imong katawohan ug sa imong balaang ciudad, sa paghuman sa kalapasan, ug sa pagtapus sa mga sala, ug sa paghimo sa pagpasig-uli alang sa kasal-anan, ug sa pagpasulod sa walay-katapusang pagkamatarung, ug sa pagmatuod sa panan-awon ug sa panagna, ug pagdihog sa labing balaan sa mga balaan: Busa hibaloi ug sabta, nga sa paggula sa sugo sa pagpahauli ug sa pagtukod sa Jerusalem alang sa Mesias, ang Principe, mapito ka semana, ug kan-uman ug duha ka semana: tukoron kini pag-usab, uban ang dalan ug ang kuta, bisan sa masamok nga mga panahon. Ug sa tapus ang kan-uman ug duha ka semana, ang Mesias pagapatyon, ug siya walay bisan unsa; ug ang katawohan sa laing principe nga moanha, maoy moguba sa ciudad ug sa balaang puloy-anan; ug ang katapusan niana mahiuban sa baha, ug bisan hangtud sa katapusan may gubat; ang mga pagkalumpag gitagal nga daan. Ug siya magapamatuod sa lig-on nga tugon uban sa daghan sulod sa usa ka semana; ug sa tunga-tunga sa semana iyang pahunongon ang paghalad ug ang halad-nga-kalan-on; ug ibabaw sa pako sa mga dulumtanan moanhi ang magalumpag; ug bisan hangtud sa pagtibawas, ug kana sanglit natagal na, ang kaligutgut igabubo sa ibabaw sa linumpag.

Karon ako mianhi sa pagpasabut kanimo sa manghitabo sa imong katawohan sa ulahing mga adlaw: kay ang panan-awon alang pa sa daghang mga adlaw.

Ug mahitungod niining duruha ka hari, ang ilang mga kasingkasing maninguha sa pagbuhat sa dautan, ug sila mamakak diha sa usa ka lamesa: apan kini dili mouswag; kay ang katapusan anha pa man sa panahon nga gitudlo. Unya siya mobalik sa iyang yuta uban ang dakung bahandi; ug ang iyang kasingkasing mobatok sa balaan nga tugon; ug siya magapatuyang sa iyang kahimut-an ug mobalik ngadto sa kaugalingon niyang yuta.

Sa panahon nga gitudlo siya mobalik, ug moadto paingon sa habagatan; apan ang sa naulahi nga panahon dili maingon sa nahauna. Kay ang mga sakayan sa Kittim mosulong batok kaniya; busa siya masubo, ug mobalik, ug adunay kayugot batok sa balaang tugon, ug magapatuyang sa iyang kahimut-an: bisan pa ngani siya mobalik, ug magatagad kanila nga mingbiya sa balaang tugon. Ug ang sangkap nga kasundalohan motindog sa iyang bahin, ug pagahugawan nila ang balaang puloy-anan, bisan pa ang kuta, ug kuhaon niya ang mapadayonon nga halad-nga-sinunog, ug pagabangonon nila ang dulumtanan nga makapahimong biniyaan. Ug kadtong magabuhat sa dautan batok sa tugon; iyang hugawan pinaagi sa mga pag-ulo-ulo: apan ang katawohan nga nakaila sa ilang Dios mahimong makusganon; ug makakab-ut sa dagkung mga butang: Ug sila nga mga manggialamon diha sa taliwala sa katawohan magatudlo sa daghan; apan sila mangapukan pinaagi sa espada ug pinaagi sa siga sa kalayo, sa pagkabinihag ug nga pagatulison sulod sa daghang mga adlaw. Karon kong sila mangatumba, tabangan lamang sila sa diyutay nga tabang: apan daghan ang moipon kanila uban ang pag-ulo-ulo.

Ug ang uban kanila nga manggialamon mangatumba, sa pag-ulay kanila, ug sa pagputli, ug sa pagpaputi kanila, bisan sa panahon sa katapusan: tungod kay alang pa man kini sa usa ka panahon nga gitudlo.

Ug ang hari magabuhat sumala sa kaugalingon niyang kabubut-on; ug siya magapataas sa iyang kaugalingon, ug magapadaku sa iyang kaugalingon labaw sa tagsatagsa ka dios, ug magasulti sa mga katingalahang butang batok sa Dios sa mga dios; ug magamauswagon siya hangtud nga ang kayugot makab-ut; kay kadtong gitinguha nga daan pagatumanon. Dili usab magatagad siya sa mga dios sa iyang mga amahan, bisan sa tinguha sa mga babaye, ni magatagad siya sa bisan unsang dios; kay siya magapadaku sa iyang kaugalingon labaw sa ngatanan. Apan sa iyang lingkoranan siya magapasidungog sa dios sa mga kuta; ug ang usa ka dios nga wala hiilhi sa iyang mga amahan pagapasidunggan niya sa bulawan ug salapi, ug sa mga mahal nga bato, ug sa mga maayong butang. Ug siya magabuhat sa labing malig-on nga mga kuta tungod sa panabang sa usa ka dios nga dumuloong: bisan kinsa kadtong magatagad kaniya, iyang dugangan sa himaya; ug iyang padumalahon sila ibabaw sa daghang ginsakpan, ug pagabahinon niya ang yuta ingon nga bili.

Ug niadtong panahona sa katapusan, ang hari sa habagatan mosukol kaniya; ug ang hari sa amihanan mosulong batok kaniya ingon sa alimpulos, uban ang mga carro nga iggugubat, ug uban ang mga magkakabayo, ug uban ang daghang mga sakayan sa gubat; ug siya mosulod sa kayutaan, ug molukop ug moagi lamang. Siya usab mosulod sa mahimayaong yuta, ug daghang kayutaan mangadaug; apan kini makagawas sa iyang kamot: nga mao ang Edom, ug Moab, ug ang pangulo nga labaw sa mga anak sa Ammon. Patuy-oron usab niya ang iyang kamot ngadto sa kayutaan; ug ang yuta sa Egipto dili makagawas. Apan siya may kagahum sa mga bahandi nga bulawan ug salapi, ug ibabaw sa tanang mga bililhong butang sa Egipto; ug ang mga Libyahanon ug ang mga Etiopiahanon magasunod sa iyang mga lakang. Apan ang mga balita nga gikan sa sidlakan ug gikan sa amihanan magasamok kaniya: ug siya moadto uban ang dakung kapungot sa paglumpag ug pagtibawas paglaglag sa daghanan. Ug siya magaugbok sa mga balong-balong sa iyang palacio sa taliwala sa dagat ug sa mahimayaong balaan nga bukid; bisan pa niana siya modangat sa iyang katapusan, ug walay bisan kinsa nga motabang kaniya.

Ug niadtong panahona si Michael motindog, ang dakung principe nga nagatindog alang sa mga anak sa imong katawohan; ug moabut ang usa ka panahon sa kasamok, nga ang ingon wala pa gayud mahatabo sukad nga may usa ka nasud bisan hangtud nianang mao nga panahon: ug niadtong panahona pagaluwason ang imong katawohan, ang tanan nga hingkaplagan nga nanghisulat sa basahon. Ug ang daghan kanila nga nangatulog sa abug sa yuta mahigmata, ang uban ngadto sa walay-katapusang pagtamay. Ug sila nga mga manggialamon modan-ag ingon sa kahayag sa hawan sa kalangitan; ug sila nga makakabig sa daghanan ngadto sa pagkamatarung, mangahimong sama sa mga bitoon sa mga katuigan nga walay katapusan. Apan ikaw, Oh Daniel, himoang tinago ang mga pulong, ug takpi ang basahon, bisan pa hangtud sa panahon sa katapusan: daghan ang modalagan ngadto-nganhi, ug ang kahibalo mouswag.

Unya ako, si Daniel, mitan-aw, ug, ania karon, may mitindog nga laing duruha, ang usa niining daplina sa suba, ug ang usa niadtong daplina sa suba. Ug ang usa miingon sa tawo nga nasul-oban sa lino, nga didto sa ibabaw sa katubigan sa suba: Unsa ang kadugayon hangtud sa katapusan niining mga katingalahan? Ug nadungog ko ang tawo nga nasul-oban sa lino, nga didto sa ibabaw sa katubigan sa suba, sa diha nga gibayaw niya ang iyang kamot nga too ug ang iyang kamot nga wala paingon sa langit, ug nanumpa tungod kaniya nga nagapuyo sa walay katapusan, nga kini mahitabo sa usa ka panahon, sa mga panahon, ug tunga ba hinoon sa panahon; sa diha nga natibawas niya ang pagbungkag sa kagahum sa balaan nga katawohan, kining tanan nga mga butang mamahingpit.

Ug ako nakadungog, apan ako wala makasabut: unya ako miingon: Oh Ginoo ko, unsa ba ang katapusan niining mga butanga? Ug siya miingon: Padayon sa imong panaw, Daniel, kay ang mga pulong himoong tinago ug tinakpan hangtud sa panahon sa katapusan. Daghan ang magahinlo sa ilang kaugalingon, ug magapaputi sa ilang kaugalingon, ug mangaulay; apan ang dautan magabuhat sa hilabihang kangil-ad; ug walay bisan kinsa sa mga dautan nga makasabut; apan ang manggialamon makasabut.

Ug gikan sa panahon nga ang dayon nga halad-nga-sinunog pagakuhaon, ug ang dulumtanan nga nakahimong kamingawan mapahaluna, may usa ka libo duruha ka gatus ug kasiyaman ka adlaw. Bulahan siya nga nagahulat, ug moanhi sa usa ka libo totolo ka gatus ug katloan ug lima ka adlaw. Apan padayon ka sa imong panaw hangtud nga moabut ang katapusan: kay ikaw mopahulay, ug motindog sa kalipayan sa imong bahin, sa katapusan sa mga adlaw.

Ug mahitabo niadtong adlawa, miingon si Jehova, nga ikaw magatawag kanako nga Ishi (bana ko), ug dili na magatawag nga Baali (agalon ko).

Patingoga ninyo ang trompeta didto sa Sion, ug patungga ang pagpagubok diha sa akong bukid nga balaan; pakuroga ang tanang pumoluyo sa kalibutan: tungod kay ang adlaw ni Jehova moabut, tungod kay kini haduol na moabut; Adlaw sa kangitngitan ug sa kadulom, adlaw sa mga panganod ug mabaga nga kangitngit, ingon nga ang banagbanag sa kabuntagon molukop na ibabaw sa kabukiran; ang usa ka dakung katawohan ug kusganon, wala pa gayud ing sama niana, ni may lain pa nga mosunod kanila, bisan ngadto sa mga tuig sa daghanang mga kaliwatan. Ang kalayo magalamoy diha sa ilang atubangan; ug sa luyo nila magasiga ang kalayo: ang yuta daw tanaman sa Eden sa atubangan nila, ug sa likod nila ang biniyaan nga kamingawan; oo, ug walay mausa nga nakakalagiw kanila. Ang ilang dagway ingon sa dagway sa mga kabayo; ug ingon sa mga nanagpangabayo, mao man ang ilang pagdalagan. Sama sa kinagalkal sa mga carro sa kinatumyan sa kabukiran mao man ang ilang paglukso, sama sa dinaguok sa siga sa kalayo nga nagalamoy sa tuod sa balili, ingon sa katawohan nga kusgan nga nagalaray sa natad sa panag-awayan. Ang mga katawohan anaa sa kasakitan sa hilabihan gayud diha sa ilang atubangan: ang tanang mga nawong mangaluspad. Managpanalagan sila sama sa mga tawong gamhanan; managpanaka sila sa kuta sama sa mga tawong iggugubat; managpanlakat sila ang tagsatagsa sa iyang kaugalingong mga dalan, ug, sila dili mangabungkag sa ilang mga laray. Dili usab sila magadinuslakay ang usa ug usa; sila managpanlakat ang tagsatagsa sa iyang kaugalingong alagianan: ug sagubangon nila ang mga hinagiban, ug sila dili mosimang. Manglukso sila sa ciudad; manalagan sila ibabaw sa mga kuta; managpanaka sila sa kabalayan; managpangagi sila sa mga tamboanan sama sa kawatan. Ang yuta molinog sa ilang atubangan; ang kalangitan mangurog; ang adlaw ug ang bulan mongitngit, ug ang mga bitoon mapadngan sa ilang kahayag. Ug si Jehova mamulong sa iyang tingog sa atubangan sa iyang kasundalohan; kay hilabihan pagkadaku sa iyang campo sa kasundalohan; kay malig-on siya nga magatuman sa iyang pulong: kay daku sa hilabihan ang adlaw ni Jehova ug makalilisang gayud; ug kinsa ang makapabilin niana?

Ug unya mahitabo sa ulahi, nga igabubo ko ang akong Espiritu ibabaw sa tanang unod; ug ang inyong mga anak nga babaye ug ang inyong mga anak nga lalake managpanagna, ang inyong mga tawong tigulang managdamgo sa mga damgo, ang inyong mga batan-ong lalake makakita sa mga panan-awon; Ug ingon man usab ibabaw sa mga sulogoon nga lalake, ug ibabaw sa mga sulogoong babaye niadtong mga adlawa igabubo ko ang akong Espiritu.

Ug ako magapakita sa mga katingalahan diha sa kalangitan ug sa yuta: ang dugo, ug kalayo, ug ang mga haligi nga aso. Ang adlaw mahimong kangitngitan, ug ang bulan mahimong dugo, sa dili pa moabut ang daku ug makalilisang nga adlaw ni Jehova. Ug mahitabo, nga bisan kinsa nga magatawag sa ngalan ni Jehova pagaluwason; kay didto sa bukid sa Sion ug sa Jerusalem atua kadtong managpakagawas, sumala sa giingon ni Jehova, ug taliwala sa mga salin mao kadtong pagatawgon ni Jehova.

Isakob ninyo ang galab; kay ang alanihon hinog na: umari kamo, giuka ninyo ang pug-anan; kay puno na ang pug-anan; nagaawas ang mga kawa; kay daku kaayo ang ilang pagkadautan. Mga panon sa katawohan, mga panon sa katawohan atua sa walog sa pagpakanaug sa hukom! kay ang adlaw ni Jehova haduol na sa walog sa pagpakanaug sa hukom. Mingitngit ang adlaw ug ang bulan, ug ang mga bitoon napadngan sa ilang kahayag. Ug gikan sa Sion si Jehova mopadahunog sa iyang tingog, 7ug mosinggit sa iyang tingog gikan sa Jerusalem; ug ang mga langit ug ang yuta managpangurog: apan si Jehova mahimong dalangpanan sa iyang katawohan, ug usa ka salipdanan alang sa mga anak sa Israel.

Busa kamo moila nga ako mao si Jehova nga inyong Dios, nga nagapuyo sa Sion nga akong bukid nga balaan: unya ang Jerusalem mabalaan, ug didto wala nay dumuloong nga molatas kaniya pag-usab. Ug mahitabo niadtong adlawa, nga ang kabukiran magapatulo sa matam-is nga vino, ug ang kabungtoran magapaagay sa gatas, ug ang tanang mga sapa sa Juda magapaagay sa tubig; ug ang usa ka tuburan motungha gikan sa balay ni Jehova, ug tubigan niini ang walog sa Sittim. Ang Egipto mahimong awa-aw, ug ang Edom mahimong kamingawan nga biniyaan, tungod sa pagpanlupig nga gibuhat sa mga anak sa Juda, tungod kay giula nila ang dugo nga inocente diha sa ilang yuta. Apan ang Juda magapabilin sa walay katapusan, ug ang Jerusalem pagapuy-an gikan sa kaliwatan hangtud sa kaliwatan. Ug pagahinloan ko ang ilang dugo, nga wala ko mahinlo: kay si Jehova magapuyo sa Sion.

Apan sa ulahing mga adlaw mahitabo, nga ang bukid sa balay ni Jehova pagatukoron ibabaw sa kabukiran, ug pagabayawon ibabaw sa kabungtoran ug ang mga katawohan magaganayan ngadto kaniya. Ug daghang mga nasud nga mo-adto ug moingon: Umari kamo, ug mangadto kita sa bukid ni Jehova, ug ngadto sa balay sa Dios ni Jacob; ug siya magatudlo kanato sa iyang mga dalan, ug kita magalakaw sa iyang mga alagianan. Kay ang kasugoan mogula gikan sa Sion, ug ang pulong ni Jehova gikan sa Jerusalem; Ug siya magahukom sa kinataliwad-an sa daghang mga katawohan, ug magahusay mahitungod sa kusganong mga nasud sa halayo: ug ang ilang mga pinuti himoon nila nga mga lipya-sa-daro, ug ang ilang mga bangkaw himoon nga mga galab; ang nasud dili na mobakyaw sa iyang espada batok sa laing nasud, ni makakat-on pa sila sa gubat. Apan sila manlingkod ang tagsatagsa ka tawo ilalum sa iyang parras ug ilalum sa iyang kahoy-nga-igos; ug walay magahadlok kanila: kay ang baba ni Jehova sa mga panon nagsulti niini.

Ang dakung adlaw ni Jehova haduol kini nagakahaduol na ug nagadali sa hilabihan gayud, bisan ang tingog sa adlaw ni Jehova; ang makusganong tawo nagasinggit didto sa mapait gayud. Kanang adlawa mao ang adlaw sa kaligutgut, adlaw sa kasamok ug sa kasakit, adlaw sa kalaglagan ug sa kalumpagan, adlaw sa kangitngit ug sa kadulom, adlaw sa mga panganod ug sa mabagang kangitngitan, Adlaw sa trompeta ug sa pagpagubok, batok sa mga kinutaang ciudad, ug batok sa hatag-as nga mga salipdanan. Ug akong pagadad-on ang kasakitan ibabaw sa mga tawo, aron sila managlakaw sama sa mga buta nga tawo, tungod kay sila nakasala batok kang Jehova; ug ang ilang dugo paga-ulaon ingon sa abug, ug ang ilang unod igasalibay ingon sa kinalibang. Ang ilang salapi ug ang ilang bulawan dili makaluwas kanila sa adlaw sa kaligutgut ni Jehova; apan ang tibook nga yuta pagalamyon sa kalayo sa iyang pagpangabugho; kay tibawason niya, oo, tapuson niya sa makalilisang gayud silang tanan nga nanagpuyo sa yuta.

Busa paghulat kamo kanako, nagaingon si Jehova, hangtud sa adlaw nga ako motindog alang sa tukbonon; kay ang akong hugot nga tinguha mao ang pagtigum sa mga nasud, aron pagatigumon ko ang mga gingharian, aron ibubo ko sa ibabaw nila ang akong kayugot, bisan ang tanan nakong mabangis nga kasuko; kay ang tibook nga yuta pagalumpagon pinaagi sa kalayo sa akong pagpangabugho.

Kay unya ulian ko ang katawohan sa ulay nga pinulongan, aron silang tanan magtawag sa ngalan ni Jehova, sa pag-alagad kaniya uban ang ulosahon nga pag-uyon;

Kay mao kini ang giingon ni Jehova sa mga panon: Ngani sa nakausa pa diyutay na lamang nga panahon, ug uyogon ko ang mga langit, ug ang kalibutan, ug ang dagat, ug ang mamala nga yuta; ug uyogon ko ang tanang mga nasud; ug ang mga bilihong butang sa tanang mga nasud moabut; ug kining balaya pun-on ko sa himaya, nagaingon si Jehova sa mga panon. Ang salapi ako man, ug ang bulawan ako usab, nagaingon si Jehova sa mga panon. Ang ulahing himaya niining balaya molabaw pa sa unang himaya, nagaingon si Jehova sa mga panon; ug niining dapita igahatag ko ang pakigdait, nagaingon si Jehova sa mga panon.

Ania karon, ang adlaw ni Jehova moabut na, sa diha nga ang imong mga sinakmit pagabahinon diha sa taliwala nimo, Oh Sion. Kay tigumon ko ang tanang mga nasud sa pagpakiggubat batok sa Jerusalem; ug ang ciudad pagaagawon, ug ang mga balay pagatulisan, ug ang mga babaye pagalugoson; ug ang katunga sa ciudad mahiadto sa pagkabinihag, ug ang salin sa katawohan dili pagaputlon gikan sa ciudad. Unya si Jehova moasdang, ug makig-away batok niadtong mga nasud, sama sa iyang pagpakig-away sa adlaw sa gubat.

Ug ang iyang mga tiil motindog niadtong adlawa sa bukid sa mga Olivo, nga anaa sa atbang sa Jerusalem, nayon sa sidlakan, ug ang bukid sa mga Olivo mapikas sa iyang taliwala ngadto sa sidlakan ug ngadto sa kasadpan, ug mahimo unya ang daku kaayong walog; ug ang katunga sa bukid mobalhin ngadtao sa amihanan, ug ang katunga ngadto sa habagatan. Ug kamo mangalagiw paingon sa walog sa akong mga bukid; kay ang walog sa mga bukid moabut ngadto sa Azal; oo, kamo mangalagiw, ingon sa inyong pagpangalagiw tungod sa linog sa panahon ni Uzzias, nga hari sa Juda; ug si Jehova nga akong Dios moanhi, ug ang tanang mga balaan mouban kanimo. Ug mahitabo niadtong adlawa nga walay suga; ug kadtong mga mahayag nga biloon monguib sa ilang kaugalingon: Apan kadto maoy usa ka adlaw nga nahibaloan ni Jehova; dili adlaw, ug dili gabii; apan mahitabo nga sa panahon sa kahaponon motungha ang kahayag. Ug mahitabo niadtong adlawa nga ang buhing katubigan moogula gikan sa Jerusalem; ang katunga kanila moagay-ay paingon sa sidlakan nga dagat, ug ang katunga moagay-ay paingon sa kasadpan nga dagat: kini magapadayan sa ting-init ug sa ting-tugnaw.

Ug si Jehova magahari sa tibook nga yuta: niadtong adlawa usa lamang si Jehova, ug usa ra ang iyang ngalan.

Ang tibook nga yuta mahimong ingon sa Arabah gikan sa Gabaa hangtud sa Rimmon sa habagatan sa Jerusalem; ug siya pagabayawon, ug pagapapuy-on sa iyang daang dapit, gikan sa ganghaan ni Benjamin ngadto sa dapit sa nahaunang ganghaan, ngadto sa nasikohan nga ganghaan, ug gikan sa torre ni Hananeel ngadto sa mga pigsanan sa ubas sa hari. Ug ang mga tawo managpuyo didto, ug walal nay pagtunglo; apan ang Jerusalem pagapuy-an sa masinaligon gayud. Ug mao kini ang hampak nga isamad ni Jehova sa tanang mga katawohan nga nakiggubat batok sa Jerusalem: ug ang ilang mga unod mangaut-ut samtang magatindog pa sila, ug ang ilang mga mata mangaut-ut, diha sa ilang mga luyak, ug ang ilang mga dila mangaut-ut diha sa ilang mga baba. Ug mahitabo niadtong adlawa, nga ang usa ka dakung kaguliyang gikan kang Jehova modangat kanila; ug sila magakuptanay ang tagsatagsa sa kamot sa iyang isigkatawo, ug ang iyang kamot igabakyaw batok sa kamot sa iyang isigkatawo. Ug ang Juda usab makig-away didto sa Jerusalem: ug ang bahandi sa tanang mga nasud nga nagalibut kanila pagatigumon sa tingub, ang bulawan, salapi, ug panapton, nga daghan kaayo. Ug mahitabo sa ingon niini ang kamatay sa kabayo, sa mula, sa camello, ug sa asno, ug sa tanang mga mananap nga makaplagan niadto nga mga campo, sama niadto nga kamatay nga nahisgulan.

Ug mahitabo nga ang tanang manghabilin sa tanang mga nasud nga mianha batok sa Jerusalem, moanha sa tagsatagsa ka tuig sa pagsimba sa Hari, si Jehova sa mga panon, ug sa pagsaulog sa fiesta sa mga tabernaculo. Ug mahitabo nga kadtong dili moadto sa Jerusalem gikan sa tanang mga banay sa kalibutan aron sa pagsimba sa Hari, nga si Jehova sa mga panon, kanila dili igahatag ang ulan. Ug kong ang banay sa Egipto dili motungas, ug dili moanha, sila dili pagahatagan sa ulan; moabut ang hampak nga igahampak ni Jehova sa mga nasud nga dili motungas sa pagsaulog sa fiesta sa mga tabernaculo. Mao kini ang silot sa Egipto, ug ang silot sa tanang mga nasud nga dili motungas sa pagsaulog sa fiesta sa mga tabernaculo.

Niadtong adlawa igabutang diha sa mga lingganay sa mga kabayo kini: PAGKABALAAN KANG JEHOVA; ug mabalaan ang mga kolon sa balay ni Jehova, maingon man ang mga panaksan nga anaa sa atubangan sa halaran. Oo, ang tanang kolon sa Jerusalem, ug sa Juda mabalaan alang kang Jehova sa mga panon: ug ang tanan kadto nga magahalad moanha ug mokuha kanila, ug magapabukal sa sulod niini; ug niadtong adlawa wala nay Canaanhon sa balay ni Jehova sa mga panon.

Apan kinsa ang makapabilin sa adlaw sa iyang pag-anhi? ug kinsa ang mangatubang kong siya mopakita na? kay siya sama sa kalayo sa magtutunaw, ug sama sa sabon sa manlalaba: { { Ug siya molingkod ingon sa magtutunaw ug mag-uulay sa salapi, ug iyang putlion ang mga anak nga lalake ni Levi, ug ulayon sila ingon sa pag-ulay sa bulawan ug sa salapi; ug sila managhalad kang Jehova sa mga halad diha sa pagkamatarung.

Ang uma mao ang kalibutan, ang maayong binhi mao ang mga anak sa gingharian; apan ang mga bunglayon mao ang mga anak sa dautan. Ang kaaway nga nagpugas kaniya mao ang yawa, ang pag-ani mao ang katapusan sa kalibutan, ug ang mga mangangani mao ang mga manolonda. Busa, ingon sa pag-ibut sa bunglayon ug pagsunog sa kalayo, mao ang mahitabo sa katapusan sa kalibutan. Magapadala ang Anak sa tawo sa iyang mga manolonda, ug pagakuhaon nila sa iyang gingharian ang tanan nga mga kahigayonan sa pagkapangdol, ug ang mga nagabuhat sa mangil-ad. Ug igasalibay sila sa hudno sa kalayo. Didto mahitabo ang paghilak ug pagkagut sa mga ngipon. Unya ang mga matarung managsidlak ingon sa adlaw didto sa gingharian sa ilang Amahan. Ang may igdulungog sa pagpatalinghug, magapatalinghug.

Ingon man usab, ang gingharian sa langit sama sa usa ka pukot nga gitaktak sa dagat, ug nakakuha ug mga isda nga nagakalainlain; Nga, sa napuno kini, gibutad nila ngadto sa baybayon, ug sa nanagpanlingkod sila gitigum nila ang mga maayo sa mga sudlanan, apan gisalibay nila ang mga dautan. Maingon usab niana ang katapusan sa kalibutan: manggula ang mga manolonda, ug pagapinigon nila ang mga dautan gikan sa mga matarung. Ug igasalibay sila sa hudno sa kalayo; didto mahitabo ang paghilak ug pagkagut sa mga ngipon.

Apan siya mitubag ug nag-ingon kanila: Kong hapon na moingon kamo, Moayo ang panahon: kay ang langit mapula. Ug sa buntag: Mobagyo karon, kay ang langit mapula ug may dag-um. Mahibalo kamo mag-ila sa kalainan sa dagway sa langit, apan dili kamo makaila sa mga ilhanan sa mga panahon.

Kay ang Anak sa tawo moanhi sa himaya sa iyang Amahan, kauban sa iyang mga manolonda, ug unya magatumbas sa tagsatagsa sumala sa iyang binuhatan. Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, adunay uban sa mga ania dinhi, nga dili gayud makatilaw sa kamatayon, hangtud nga makita nila ang Anak sa tawo nga moanhi sa iyang gingharian.

Ug si Jesus nag-ingon kanila: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga kamo nga misunod kanako, sa panahon sa pagbag-o sa tanan nga ang Anak sa tawo magalingkod sa lingkoranan nga harianon sa iyang himaya, kamo magalingkod usab sa napulo ug duha ka lingkoranan nga harianon, sa paghukom sa napulo ug duha ka banay ni Israel.

Ug sa milingkod siya sa bukid sa mga Olivo, miduol kaniya sa hilit ang iyang mga tinon-an, nga nagaingon: Isulti kanamo, anus-a kining mga butanga mahitabo? Ug unsa ang ilhanan sa imong pag-anhi ug sa katapusan sa kalibutan? Ug sa mitubag si Jesus, nag-ingon kanila: Magmatngon kamo nga dili kamo pagpasalaagon ni bisan kinsa. Kay daghan ang moanhi sa akong ngalan, sa pag-ingon: Ako mao si Cristo, ug magapasalaag sa kadaghanan. Ug makadungog kamo ug mga gubat, ug mga dinungogdungog sa mga gubat. Magbantay nga dili kamo mangalisang; kay kinahanglan nga manghitabo kining tanang mga butanga; apan dili pa mao ang katapusan. Kay magatindog ang nasud batok sa nasud, ug ang gingharian batok sa gingharian; ug moabut ang mga gutom ug mga kamatay, ug mga linog sa mga nagakalainlaing mga dapit. Apan kining tanang mga butanga sinugdan sa mga kasakit.

Unya igatugyan kamo sa kalisdanan, ug pagapatyon kamo, ug pagadumtan kamo sa tanang mga nasud tungod sa akong ngalan. Ug unya daghan ang manga-pangdol, ug magtinugyanay sila ang usa ug usa, ug magdinumtanay ang usa ug usa. Ug manggula ang daghang mga bakakong mga manalagna ug magapasalaag sa kadaghanan. Ug tungod kay ang pagkamalapason magadugang, ang gugma sa kadaghanan magabugnaw. Apan ang magapadayon hangtud sa katapusan, mamaluwas. Ug igawali kining Maayong Balita sa gingharian sa tibook nga kalibutan, aron sa pagmatuod sa tanang mga nasud, ug unya magaabut ang katapusan.

Busa kong makita na ninyo ang kangilngig sa pagkalaglag nga gisulti ni Daniel nga manalagna, nga nagatindog sa dapit nga balaan (ang nagabasa sumabut); Unya ang mga anaa sa Judea managpangalagiw sa mga bukid; Ug ang atua sa ibubungan, dili magakanaug sa pagkuha bisan unsa sa iyang bahay; Ug kadtong atua sa uma, dili magbalik sa pagkuha sa iyang kupo. Apan alaut ang mga nagamabdos ug ang mga nagapasuso niadtong adlawa! Ug manag-ampo kamo, nga ang inyong pagkalagiw dili mahiatol sa tingtugnaw, bisan sa adlaw nga igpapahulay; Kay unya moabut ang daku nga kagul-anan nga wala pay ingon sukad sa sinugdan sa kalibutan hangtud karon, ug nga dili na gayud mahatabo. Gawas nga pagpahamub-on kadtong mga adlawa, wala gayud untay unod nga maluwas, apan tungod sa mga pinili, pagapahamub-on kadtong mga adlawa.

Unya, kong kinsa ang magaingon kaninyo: Tan-awa ninyo, ania si Cristo! kun Didto! dili kamo managtoo. Kay may manindog nga mga bakakong Cristo, ug mga bakakong manalagna, ug magpakita ug dagkung mga ilhanan ug katingalahan aron sa paglimbong kong arang mahimo, bisan sa mga pinili. Ania karon, ginaingon ko nga daan kaninyo. Busa kong pagaingnon kamo: Tan-awa, sa kamingawan atua siya! Dili kamo manggula. Tan-awa, siya anaa sa mga sulod! Dili kamo managpanoo. Kay ingon nga ang kilat nagakilab gikan sa Sidlakan, ug makita hangtud sa Kasadpan, ingon usab niini ang pagpadayag sa Anak sa tawo. Kay bisan asa ang lawas nga patay, didto magatigum ang mga agila.

Ug gilayon, sa human ang mga kagul-anan niadtong mga adlawa, ang adlaw magangitngit, ug ang bulan dili magahatag sa iyang kahayag, ug ang mga bitoon mangatagak gikan sa langit, ug ang mga kagamhanan sa mga langit mangauyog. Ug unya magapakita ang ilhanan sa Anak sa tawo sa langit; ug unya managbakho ang tanang mga banay sa yuta, ug makita nila nga moanhi ang Anak sa tawo sa ibabaw sa mga panganod sa langit, nga adunay gahum ug dakung himaya. Ug magapadala sa iyang mga manolonda uban ang masipang tingog sa budyong, ug ilang pagatigumon sa tingub ang iyang mga pinili gikan sa upat ka hangin, sukad sa usa ka tumoy sa langit hangtud sa usa.

Karon magtoon kamo sa sambingay gikan sa kahoy nga higuera. Kong ang iyang mga sanga manalingsing na, ug mamuklad ang mga dahon, hingbaloan ninyo nga haduol ang ting-adlaw. Ingon usab kamo, kong hikit-an ninyo kining tanang mga butanga, hisayran ninyo nga ang Anak sa tawo haduol sa mga pultahan. Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo nga dili mahanaw kining kaliwatana hangtud nga kining mga butanga matuman. Ang langit ug ang yuta moagi, apan ang akong mga pulong dili mahanaw. Apan nahatungod niadtong adlawa ug taknaa, walay usa nga nanghibalo kong anus-a, bisan pa ang mga manolonda sa langit bisan pa ang Anak, kondili ang Amahan lamang. Kay ingon sa mga adlaw ni Noe, mao usab ang pagpadayag sa Anak sa tawo. Kay ingon sa mga adlaw sa wala pa ang lunop, nangaon sila ug nanginum, nanagpangasawa sila ug nanagpamana, hangtud sa adlaw nga misulod si Noe sa arca; Ug wala nila hibaloi hangtud nga miabut ang lunop, ug gianud silang tanan; ingon usab niini ang pag-anhi sa Anak sa tawo.

Unya may duha ka tawo sa uma; ang usa pagadad-on, ug ang usa pagabiyaan; Duha ka babaye ang magagaling sa galingan: ang usa pagadad-on, ug ang usa pagabiyaan. Busa managtukaw kamo, kay wala ninyo hibaloi kong unsang taknaa moanhi ang inyong Ginoo. Apan kini mahibaloan ninyo nga kong ang amahan sa panimalay nanghibalo pa sa unsang bahina sa kagabhion ang pag-abut sa kawatan, magatukaw unta siya, ug dili siya motugot nga lungkabon ang iyang balay. Tungod niini, panag-andam usab kamo; kay sa usa ka takna nga wala ninyo pagadahuma, moanhi ang Anak sa tawo.

Busa kinsa man unya ang ulipon nga matinumanon ug manggialamon, nga ginapiyalan sa iyang agalon sa iyang panimalay, sa paghatag kanila sa makaon sa iyang panahon? Bulahan kadtong ulipon nga kong moabut ang iyang agalon, hikit-an siya nga nagabuhat sa ingon. Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga igabutang siya sa ibabaw sa tanang katigayonan niya. Apan kong kadtong ulipon nga dautan magaingon sa iyang kasingkasing: Ang akong agalon nagadugay sa pag-anhi; Ug magasugod sa pagpamuspos sa mga masigkaulipon niya, ug magakaon ug magainum uban sa mga palahubog; Moabut ang agalon niadto nga ulipon sa usa ka adlaw nga wala niya pagapaabuta, ug sa usa ka takna nga wala niya mahibaloi. Ug siya pagahampakon niya, ug igatudlo ang iyang bahin kauban sa mga salingkapaw; didto mao unya ang paghilak ug ang pagkagut sa mga ngipon.

Unya ang gingharian sa langit mahasama sa napulo ka mga ulay nga nanagdala sa ilang mga lamparahan, ug nanggula sa pagsugat sa pamanhonon. Ug ang lima kanila mga buangbuang, ug ang lima mga maalam. Kay ang mga buangbuang, sa nagdala sa ilang mga lamparahan, wala sila managdala sa lana uban kanila. Apan ang mga maalam nanagdala sa lana sa ilang mga tibod uban ang ilang mga lamparahan. Karon sa nadugay ang pamanhonon, nanagduka silang tanan, ug nangatulog. Apan sa tungang gabii may usa ka singgit: Ania karon, ang pamanhonon nagaanhi! Sugata ninyo siya. Unya kadtong tanang mga ulay nanagpamangon, ug gihikay nila ang ilang mga lamparahan. Ug ang mga buangbuang nanag-ingon sa mga maalam: Hatagi kami ninyo sa inyong lana, kay nagakapalong ang among mga suga. Apan ang mga maalam nanagpanubag nga nagaingon: Tingali, kulangon kami; pangadto hinoon kamo sa mga nagabaligya, ug pamalit kamo alang kaninyo. Ug samtang miadto sila sa pagpalit, miabut ang pamanhonon, ug sila nga mga andam mingsulod uban kaniya sa kasal, ug gisirhan ang pultahan. Unya nangabut usab ang ubang mga ulay nga nagaingon: Ginoo, Ginoo, ablihi kami. Apan siya mitubag ug nag-ingon: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, wala ako makaila kaninyo. Busa managtukaw kamo, kay wala ninyo hibaloi ang adlaw, bisan ang takna nga moanhi ang Anak sa tawo.

Apan kong moanhi ang Anak sa tawo sa iyang himaya, ug ang tanang mga manolonda uban kaniya, unya magalingkod siya sa lingkoranan nga harianon sa iyang himaya. Ug pagatigumon sa atubangan niya ang tanang mga nasud; ug iyang pagabulagbulagon sila, ingon sa magbalantay sa kahayupan nga nagabulag sa mga carnero ug sa mga kanding. Ug igabutang n iya ang mga carnero sa iyang too, ug ang mga kanding sa wala.

Unya ang Hari magaingon sa mga nahatoo kaniya: Umari kamo mga binulahan sa akong Amahan, panunda ninyo ang gingharian nga gitagana alang kaninyo sukad pa sa pagkatukod sa kalibutan. Kay ako gigutom, ug gipakaon ako ninyo; giuhaw ako, ug gipainum ako ninyo; nagdumuloong ako, ug gidawat ako ninyo; Hubo ako, ug inyo akong gipabistihan; masakiton ako, ug giduaw ako ninyo; nabilanggo ako, ug mianhi kamo kanako. Unya ang mga matarung magatubag sa pag-ingon: Ginoo, anus-a ikaw namo hikit-i nga gigutom, ug gipakaon ka namo? Kun, giuhaw, ug gipainum ka namo? Ug anus-a ikaw namo hikit-i nga dumuloong, ug gidawat ka namo? kun hubo, ug gipabistihan ka namo? Ug anus-a ikaw namo hikit-i nga masakiton, kun sa bilanggoan, ug miadto kami kanimo? Ug ang Hari magatubag ug magaingon kanila: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga sa pagkaagi nga gihimo ninyo kini sa usa niining akong mga igsoon nga mga labing gagmay, kanako gibuhat ninyo.

Unya magaingon usab sa mga nahawala: Pahalayo kamo kanako, mga dautan, ngadto sa kalayo nga walay katapusan nga ginatagana alang sa yawa ug sa mga manolonda niya! Kay gigutom ako, ug wala ninyo ako pakan-a; giuhaw ako, ug wala ninyo ako paimna; Nagdumuloong ako, ug wala ninyo ako pagdawata; hubo ako, ug wala ninyo ako pabistihi; masakiton ako, ug sa bilanggoan, ug wala kamo managduaw kanako. Unya mangatubag usab sila sa pag-ingon: Ginoo, anus-a ikaw namo hikit-i nga gigutom, kun giuhaw, kun dumuloong, kun hubo, kun masakiton, kun sa bilanggoan, ug wala kami mag-alagad kanimo? Unya siya magatubag kanila sa pag-ingon: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga sa pagkaagi nga wala ninyo pagbuhata sa usa niining mga labing gagmay, wala usab ninyo pagbuhata kanako. Ug kini sila mangadto sa silot nga walay katapusan, apan ang mga matarung ngadto sa kinabuhi nga walay katapusan.

Si Jesus miingon kaniya: Giingon mo. Igaingon ko pa usab kaninyo, nga sukad karon makita ninyo ang Anak sa tawo nga magalingkod sa too sa Gahum, ug moanhi sa ibabaw sa mga panganod sa langit.

Kay bisan kinsa nga magakaulaw kanako ug sa akong mga pulong dinhi niini nga kaliwatan nga mananapaw ug makasasala, ang Anak sa tawo magakaulaw usab kaniya, kong moanhi na siya nga sa himaya sa iyang Amahan kauban sa mga balaan nga mga manolonda.

Ug siya miingon kanila: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, adunay uban sa mga ania dinhi, nga dili makatilaw sa kamatayon, hangtud nga makita nila ang gingharian sa Dios nga moanhi nga may gahum.

Tug-ani kami, anus-a kining mga butanga mahitabo? Ug unsay ilhanan kong kini ngatanan magakatuman na? Ug si Jesus misugod sa pag-ingon kanila: Magmatngon kamo nga dili kamo pagapasalaagon ni bisan kinsa. Daghan ang moanhi sa akong ngalan sa pag-ingon: Ako mao si Cristo, ug magapasalaag sa daghanan. Ug kong kamo makadungog mahi-tungod sa mga gubat, ug mga dungog-dungog sa gubat, dili kamo mangalisang, kay kinahanglan kini magakahatabo, apan dili pa mao ang katapusan. Kay motindog ang nasud batok sa nasud, ug ang gingharian batok sa gingharian, ug may mga linog sa nagakalainlaing mga dapit, ug may mga gutom. Kining mga butanga maoy sinugdan sa mga kasakit.

Apan magmatngon kamo sa inyong kaugalingon, kay igatugyan kamo sa mga hukmanan, ug sa mga sinagoga pagahampakon kamo, ug pagadad-on sa atubangan sa mga punoan, ug mga hari, tungod kanako, alang sa pagmatuod ngadto kanila. Ug kinahanglan igawali una ang Maayong Balita sa tanang mga nasud. Ug kong kamo ilang pagadad-on sa hukmanan ug igatugyan, dili kamo magkaguol nga daan sa inyong igasulti, kondili ang igahatag kaninyo niadtong taknaa, kana mao ang igasulti ninyo; kay dili kamo mao ang magsulti kondili ang Espiritu Santo. Ug managtinugyanay sa kamatayon ang igsoon sa igsoon, ug ang amahan sa iyang anak; ug ang mga anak motindog batok sa mga ginikanan, ug magapapatay kanila. Ug pagadumtan kamo sa tanang mga tawo tungod sa akong ngalan; apan ang makalahutay hangtud sa katapusan, kini mamaluwas.

Apan kong makita ninyo ang pag-dumot sa pagkalaglag nga magatindog sa dapit diin dili niya angay pagatindogan (sabton kini sa magbabasa), nan sila nga anaa sa Judea kinahanglan mokalagiw ngadto sa kabukiran. Ug ang atua sa atop kinahanglan dili manaug, bisan magsulod sa pagkuha bisan unsa gikan sa iyang balay; Ug ang atua sa kapatagan dili na magbalik sa pagkuha sa iyang kupo. Apan, alaut ang mga nagamabdos, ug ang mga nagapasuso niadtong mga adlawa. Ug manag-ampo kamo nga kini dili mahitabo sa tingtugnaw. Kay niadtong mga adlawa may kagul-anan nga wala pay sama kaniya nga nahitabo sukad sa pagtukod sa kalibutan nga gibuhat sa Dios hangtud karon, ug dili gayud mahitabo. Ug gawas kong ang Ginoo naga-pahamubo sa mga adlaw, wala untay unod nga maluwas; apan tungod sa mga pinili nga iyang gipili, iyang gipahamubo ang mga adlaw.

Ug unya kong may tawo nga moingon kaninyo: Tan-awa ninyo, dinhi ania si Cristo! Kun tan-awa ninyo, atua didto! Dili kamo managpanoo. Kay may motindog mga bakakong Cristo ug mga bakakong manalagna, ug magapakita ug mga ilhanan ug mga kahibulongan, aron ilang mapasalaag, kong mahimo, ang mga pinili. Apan magmatngon kamo, ania karon, ginaingon ko nga daan kaninyo ang tanang mga butang.

Apan niadtong mga adlawa, sa tapus kadto nga kagul-anan, ang adlaw magangitngit, ug ang bulan dili magahatag sa iyang kahayag; Ang mga bitoon mangahulog gikan sa langit, ug ang mga kagamhanan nga atua sa mga langit, mangagubut. Ug unya hikit-an nila ang Anak sa tawo, nga moanhi sa mga panganod, nga adunay dakung gahum ug himaya. Ug unya pagasugoon niya ang mga manolonda, ug pagatigumon ang iyang mga pinili gikan sa upat ka hangin, sukad sa tumoy sa yuta hangtud sa tumoy sa langit.

Karon sa higuera managtoon kamo sa iyang sambingay; sa panahon nga ang iyang sanga manalingsing na ug magapabuklad sa iyang mga dahon, hingbaloan ninyo nga haduol na ang ting-init. Ingon usab kamo niana, kong hikit-an ninyo nga nagakahatabo kining mga butanga, sabta ninyo, nga siya anaa haduol sa mga ganghaan. Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga dili moagi kining kaliwatana, hangtud nga mahatabo ngatanan kining mga butanga. Ang langit ug ang yuta mahanaw, apan ang akong mga pulong dili mahanaw. Apan nahatungod niadtong adlawa ug taknaa, walay kinsa nga nanghibalo, bisan pa ang mga manolonda sa langit, bisan ang Anak, kondili ang Amahan. Magmatngon kamo, managtukaw, ug manag-ampo; kay wala ninyo hibaloi kong anus-a ang panahon. Sama kini sa usa ka tawo nga milangyaw sa laing yuta, nga sa tapus niya ibilin ang iyang balay, ug sa nakahatag siya ug pagbulot-an sa iyang mga ulipon, tagsatagsa kanila sa iyang buluhaton, nagsugo usab siya sa magbabantay sa pultahan nga magtukaw. Busa managtukaw kamo, kay wala kamo manghibalo kong anus-a moanhi ang agalon sa balay, kong sa hapon kun sa tungang-gabii, kun sa pagpanugaok sa manok, kun sa pagkabuntag na ba. Tingali unya kong sa pag-abut niya sa kalit hingkaplagan kamo nga mangatulog. Ug ang ginaingon ko kaninyo, sa tanan ginaingon ko: Managtukaw kamo.

Ug miingon si Jesus: Mao ako: ug makita ninyo ang Anak sa tawo, nga magalingkod sa too sa Gahum, ug moanhi uban sa mga panganod sa langit.

Kay bisan kinsa nga maulaw tungod kanako ug sa akong mga pulong igakaulaw siya sa Anak sa tawo kong kini moabut sa iyang himaya ug sa himaya sa Amahan, ug sa mga balaang manolonda. Apan ako nagaingon kaninyo sa pagkamatuod gayud, nga adunay uban sa mga nagatindog dinhi nga dili makatilaw sa kamatayon hangtud nga makita nila ang gingharian sa Dios.

Baksan ninyo ang inyong mga hawak, ug pasigahon ang inyong mga lamparahan. Ug magapakasama kamo sa mga tawo nga nagapaabut sa ilang Ginoo sa iyang pagpauli gikan sa kombira sa kasal; aron nga sa pag-abut ug pagtoktok niya, ila gilayon pagaablihan siya. Bulahan kadtong mga ulipon nga sa pag-abut sa Ginoo, makaplagan sila nga nagatukaw. Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga magabakus siya sa iyang kaugalingon, ug magapalingkod kanila sa pagkaon, ug siya moduol ug magaalagad kanila. Ug kong moabut siya sa ikaduha nga pagtukaw, ug kong sa ikatolo, ug hikaplagan sila sa ingon mga bulahan kadtong mga ulipona. Apan hibaloi ninyo kini, nga kong ang agalon sa panimalay nahibalo pa unta sa takna nga moabut ang kawatan, magtukaw unta siya; ug dili unta niya pasagdan nga mabuslotan ang iyang balay. Busa, mangandam usab kamo; kay sa usa ka takna nga wala ninyo pagahunahunaa, moabut ang Anak sa tawo.

Bulahan kadtong ulipon nga makaplagan sa iyang agalon, kong kini moabut na, nga magabuhat sa ingon. Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga siya magabutang kaniya sa ibabaw sa tsanan nga iyang gibatonan. Apan kong kadtong ulipon magaingon sa iyang kasingkasing: Ang akong agalon nagadugay sa iyang pag-abut: ug magasugod sa pagpamunal sa mga sulogoong lalake ug sa mga sulogoong babaye ug sa pagkaon ug pag-inum, ug sa paghuboghubog; Ang agalon niadtong ulipon moabut sa usa ka adlaw nga wala niya paabuta, ug sa usa ka takna nga wala niya hibaloi, ug magahingilin kaniya, ug magatudlo sa iyang bahin kauban sa mga dili matinoohon. Ug kadtong ulipona, nga nahibalo sa kabubut-on sa iyang agalon ug wala mag-andam, bisan magbuhat sumala sa iyang kabubut-on, pagabunalan ug daghan.

Ug siya miingon usab sa mga panon sa katawohan: Kong makita ninyo ang dag-um nga magasaka sa Kasadpan, moingon kamo dayon: adunay moabut nga ulan, ug kana moabut. Ug kong makita ninyo ang hangin nga Habagat nga magahuros, moingon kamo: Adunay moabut nga makusog nga init, ug kana moabut. Mga salingkapaw, kamo mahibalo nga manimaan sa dagway sa yuta ug sa langit; apan ngano nga dili kamo makaila sa tilimad-on niini nga panahon?

Ug siya miingon sa iyang mga tinon-an: Moabut ang mga adlaw nga buot unta kamo motan-aw ug usa sa mga adlaw sa Anak sa tawo, ug dili ninyo kini hikit-an. Ug sila magaingon kaninyo: Ania dinhi! kun, Atua didto! Dili kamo manlakat, ug dili usab kamo magsunod kanila. Kay ingon sa kilat, sa magadan-ag kini gikan sa usa ka bahin sa ilalum sa langit, magadan-ag usab ngadto sa usa ka bahin sa ilalum sa langit; ingon niini usab ang Anak sa tawo sa iyang adlaw.

Apan kinahanglan una siya magaantus ug daghang mga butang; ug igasalikway niini nga kaliwatan. Ug ingon sa nahatabo sa mga adlaw ni Noe, mao usab sa mga adlaw sa Anak sa tawo. Nanagpangaon sila, nanagpanginum, nanagpangasawa, gipangasawa, hangtud sa adlaw nga misulod si Noe sa arca, ug miabut ang lunop ug naglaglag kanilang tanan. Mao usab sumala sa nahitabo sa mga ad law ni Lot: nanagpangaon sila, nanagpanginum, nanagpamalit, nanagpamaligya, nanagpananum, nanagpatindog ug mga puloy-anan. Apan sa adlaw nga mipahawa si Lot sa Sodoma, miulan ug kalayo ug azufre gikan sa langit, ug milaglag kanilang tanan. Mao usab ang mahatabo sa adlaw nga igapadayag ang Anak sa tawo.

Niadtong adlawa, siya nga anaa sa ibubungan, ug ang iyang mga butang anaa sa sulod sa balay, dili siya manaug sa pagkuha kanila; ug siya nga anaa sa kapatagan dili usab magabalik. Hinumdumi ninyo ang asawa ni Lot. Bisan kinsa nga magapaninguha sa pagluwas sa iyang kinabuhi, mawala kini kaniya; apan bisan kinsa nga mawad-an sa iyang kinabuhi, maluwas kini niya.

Nagaingon ako kaninyo nga niadtong gabhiona may duha ka tawo sa usa ka higdaanan; ang usa pagakuhaon ug ang usa pagabiyaan; May duha ka babaye nga magaabay paggaling; ang usa pagadad-on ug ang usa pagabiyaan; May duha ka tawo nga anaa sa kapatagan; ang usa pagadad-on ug ang usa pagabiyaan. Ug sila mingtubag ug nanag-ingon kaniya: Hain, Ginoo? Ug siya miingon kanila: Kong hain ang lawas, didto magatigum ang mga agila.

Ug dili ba ang Dios magpanimalus alang sa iyang mga pinili nga nagasinggit kaniya sa adlaw ug sa gabii, ug bisan pa siya nagamapailubon kanila? Nagaingon ako kaninyo nga siya magapanimalus alang kanila sa madali. Bisan pa niini, kong moanhi ang Anak sa tawo, makakaplag ba siya ug pagtoo sa yuta?

Unya siya miingon kanila: Ang nasud motindog batok sa nasud, ug ang gingharian batok sa gingharian. Ug moabut ang makusog nga mga linog, ug sa nagkalainlaing mga dapit mga gutom ug mga kamatay; ug may mga makalilisang talan-awon ug mga dagkung ilhanan gikan sa langit.

Apan sa dili pa kining mga butanga, kamo pagadakpon nila, ug pagalutoson kamo nga igatugyan sa mga sinagoga ug sa mga bilanggoan; ug pagadad-on kamo sa atubangan sa mga hari ug sa mga gobernador tungod sa akong ngalan. Ug kini magapulos kaninyo ingon nga usa ka pagpamatuod. Busa, ibutang ninyo kini sa inyong mga kasingkasing sa dili pagpalandung una kong unsa ang inyong igatubag. Kay ako magahatag kaninyo ug baba ug kaalam, nga ang tanan ninyong mga kaaway dili arang makasukol bisan makatubag. Apan igatugyan kamo sa inyo gayud nga mga ginikanan, ug mga igsoon, ug mga kaubanan, ug mga abyan, ug igapapatay nila ang uban kaninyo. Ug pagadumtan kamo sa tanang mga tawo tungod sa akong ngalan. Ug walay usa ka buhok sa inyong ulo nga mawala. Sa inyong pagpailub, mabatonan ninyo ang inyong mga kalag.

Apan kong makita ninyo ang Jerusalem, nga malikusan sa mga kasundalohan, masabut ninyo nga haduol na ang iyang pagkalaglag. Unya pasagdi nga ang mga atua sa Judea mangalagiw ngadto sa mga bukid, ug pasagdi nga ang mga atua sa mga kinataliwad-an niya, manggula; ug ang mga atua sa kapatagan ayaw tugoti nga manulod didto. Kay kini mga adlaw sa pagpanimalus, aron ang tanang mga butang nga nahasulat mangatuman. Alaut sila nga magamabdos ug sila nga magapasuso niadtong mga adlawa! kay moabut ang dakung kagul-anan sa ibabaw sa yuta ug ang kaligutgut niining katawohan. Ug sila mangahulog sa sulab sa hinagiban, ug sila pagadad-on nga mga bihag ngadto sa tanang mga nasud; ug ang Jerusalem pagatamakan sa mga Gentil, hangtud nga matuman ang mga panahon sa mga Gentil.

Ug aduna unyay mga ilhanan sa adlaw, ug sa bulan, ug sa mga bitoon, ug sa ibabaw sa yuta, kagul-anan sa mga nasud, ug kalibug tungod sa dinaguok sa dagat ug sa mga balud; Mga tawo mangaluya tungod sa kahadlok, ug tungod sa pagpaabut sa mga butang nga magakahitabo sa kalibutan, kay ang mga kagamhanan sa mga langit pagauyogon. Ug unya makita nila ang Anak sa tawo nga moanhi sa usa ka panganod nga adunay dakung gahum ug himaya. Apan kong kining mga butanga mosugod na sa pagkahitabo, humangad kamo, ug ituboy ang inyong mga ulo; kay ang inyong kaluwasan nagakahaduol na.

Ug siya nagsulti kanila sa usa ka sambingay: Tan-awa ninyo ang higuera ug ang tanang mga kahoy: Kong sila mosalingsing na, makita ninyo ug mahibaloan ninyo sa inyong kaugalingon nga haduol na ang tinghulaw. Ingon man usab kamo, kong inyong makita nga nagakahatabo kining mga butanga, hibaloi ninyo nga haduol na ang gingharian sa Dios. Sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo, nga dili moagi kini nga kaliwatan hangtud nga ang tanang mga butang mahitabo. Ang langit ug ang yuta mahanaw, apan ang akong mga pulong dili mahanaw. Apan magmatngon kamo sa inyong kaugalingon, tingali ang inyong mga kasingkasing matugob sa kaulit ug kahubog, ug sa mga pag-atiman niini nga kinabuhi, ug kadtong adlawa moabut kaninyo sa hinanali ingon sa usa ka lit-ag. Kay sa ingon niini moabut kini sa tanan nga nagapuyo sa ibabaw sa tibook nga yuta. Apan managtukaw kamo sa tanang panahon, nga magapangamuyo, aron modaug kamo sa paglikay niining tanang mga butang nga mahitabo, ug sa pagtindog sa atubangan sa Anak sa tawo.

Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo: Ang takna mo-abut, ug ming-abut na, nga ang mga minatay managpatalinghug sa tingog sa Anak sa Dios; ug ang mga nagpatalinghug mangabuhi. Kay ingon nga ang Amahan may kinabuhi sa iyang kaugalingon, sa maong pagkaagi nagahatag usab siya sa Anak aron nga kini makabaton ug kinabuhi sa iyang kaugalingon. Ug siya nagahatag kaniya ug pagbulot-an sa pagpahamtang sa hukom, kay siya Anak sa tawo. Ayaw kahibulong niini; kay ang takna moabut nga ang tanan nga anaa sa mga lubnganan makadungog sa iyang tingog. Ug managpanggula ang mga nanag-buhat sa maayo ngadto sa pagkabanhaw sa kinabuhi; ug ang mga nanagbuhat sa dautan ngadto sa pagkabanhaw sa paghukom.

Sa balay sa akong Amahan adunay daghan nga puloy-anan, kong wala pa unta, moingon unta ako kaninyo: Ako moadto sa pag-andam ug dapit alang kaninyo. Ug kong ako makaadto na, ug maka-andam kaninyo ug dapit, moanhi ako pag-usab, ug panad-on ko kamo uban gayud kanako; aron nga kong asa ako alua usab kamo.

Ug sa nakasulti siya niini, sa nagatan-aw sila kaniya, gibayaw siya sa itaas; ug usa ka panganod midawat kaniya nga misalipod sa ilang mga mata, Ug sa nagatutok sila sa langit, sa mikayab siya, ania karon, duruha ka tawo mitindog sa tupad nila, nga nagbisti ug maputi. Nga nagsulti usab kanila: Mga tawo nga Galileanhon, nganong nanagtutuk kamo sa langit? Kining Jesus nga gibayaw sa langit gikan kaninyo, mobalik sa maong pagkaagi sumala sa inyong hingkitan, siya nga nagasaka sa langit.

Kay gidahum ko nga ang mga pag-antus niini nga panahon, dili takus ikatanding sa himaya nga gapahayag nganhi kanato. Kay ang mainiton nga pagpaabut sa mga binuhat nagahulat sa pagpahayag sa mga anak sa Dios.

Kay nahasulat na: Maingon nga buhi ako, nagaingon ang Ginoo, kanako mangapiko ang tanang tuhod, ug ang tanang dila magasugid sa Dios.

Ug ang Dios sa pakigdait maga-dugmok sa madali kang Satanas ilalum sa inyong mga tiil. Ang gracia sa atong Ginoong Jesucristo magauban kaninyo.

Apan kong may tawo nga magatukod sa ibabaw niining patukoranana bulawan, salapi, mga bato nga hamili, kahoy, balili, tuod sa balili; Ang buhat sa tagsatagsa igapadayag; kay igapahayag kini sa adlaw; kay pinaagi sa kalayo kini igapadayag; ug ang kalayo gayud maoy magasulay sa buhat sa tagsatagsa kong unsa ang kinaiya niini. Kong ang buhat ni bisan kinsa nga nagatukod sa ibabaw niini magapadayon, siya magadawat ug tumbas. Kong ang buhat ni bisan kinsa masunog, siya magaantus sa kapildihan: apan siya maluwas; walay sapayan maingon nga pinaagi sa kalayo.

Busa, dili kamo maghukom sa bisan unsa sa wala pa ang panahon, hangtud nga moabut ang Ginoo, nga mao ang magapadayag niadtong mga butang natago sa mangitngit, ug magapadayag sa mga tuyo sa mga kasingkasing usab; ug unya ang tagsatagsa makabaton sa iyang pagdayeg nga gikan sa Dios.

Sa pagtugyan kang satanas sa maong makasasala sa paglaglag sa unod; aron ang espiritu pagaluwason sa adlaw sa Ginoong Jesus. Ang inyong panaghimaya dili maayo. Wala ba kamo manghibalo nga ang diyutay nga levadura nagapatubo sa tibook nga minasa?

Karon ginaingon ko kini, mga igsoon, nga ang unod ug dugo dili makapanunod sa gingharian sa Dios; bisan ang pagkamadunoton dili makapanunod sa pagka-dilimadunoton. Ania karon, ginasulti ko kaninyo ang usa ka tinago: Kitang tanan dili mangatulog, apan kitang tanan pagaalid-an, Sa kalit, sa usa ka pagpamilok, sa katapusan nga budyong; kay pagapatunggon ang budyong, ug ang mga minatay pagapabangonon nga mga dili madunoton, ug kita pagaalid-an.

Aron nga tungod sa ngalan ni Jesus, ang tanang tuhod mangapiko, sa mga butang sa langit ug sa mga butang sa yuta, ug sa mga butang sa ilalum sa yuta, Ug aron ang tanang dila manag-sugid nga si Jesucristo mao ang Ginoo, alang sa himaya sa Dios nga Amahan.

Sa diha nga si Cristo, nga mao ang atong kinabuhi igapadayag na, nan kamo usab igapadayag uban kaniya sa himaya.

Ug sa paghulat sa iyang Anak gikan sa langit, nga iyang gibanhaw gikan sa mga minatay, si Jesus nga nagaluwas kanato gikan sa kaligutgut nga umalabut.

Apan dili kami buot, mga igsoon, nga dili ninyo mahibaloan ang mahatungod sa mga nangatulog na; aron dili kamo managsubo, bisan ingon sa uban nga walay paglaum. Kay kong mitoo kita nga si Jesus namatay ug nabanhaw, ingon man usab ang mga nangatulog pinaagi kang Jesus, pagadad-on sa Dios uban kaniya. Kay kini giingon namo kaninyo sumala sa pulong sa Ginoo: nga kita nga mga buhi, nga managpabilin hangtud sa pag-abut sa Ginoo, dili kita magauna sa mga nangatulog.

Kay ang mao nga Ginoo, sa usa ka pagsinggit, sa usa ka tingog sa punoan sa mga manolonda, ug sa budyong sa Dios, manaug gikan sa langit ug ang mga nangamatay diha kang Cristo mangabanhaw pag-una. Unya kita nga mga buhi nga nanghibilin, pagalalinon kita pagtingub ngadto sa ibabaw uban kanila sa mga panganod, sa pagsugat sa Ginoo; ug ingon niini magakauban kita gihapon sa Ginoo.

Apan mahatungod sa mga panahon ug sa mga katuigan, mga igsoon, walay kinahanglan nga pagasulatan pa kamo. Kay nanghibalo gayud kamo nga ang adlaw sa Ginoo moabut ingon sa usa ka kawatan sa gabii; Kong mag-ingon sila: Pakigdait ug kalig-onan, unya sa kalit moabut kanila ang pagkalaglag, sama sa kasakit sa usa ka mabdus nga magaanak, ug dili gayud sila makakalagiw. Apan kamo, mga igsoon, wala kamo sa kangitngitan, aron pagahikalitan kamo niadtong adlawa ingon sa usa ka kawatan.

Kay ang Dios wala magapahamutang kanato alang sa kaligutgut, kondili sa paghiagum sa kaluwasan pinaagi sa atong Ginoong Jesucristo; Nga namatay alang kanato, aron nga bisan kita magatukaw, bisan magakatulog, magkinabuhi kita uban kaniya.

Sa pagkaagi nga kami gayud nanaghimaya tungod kaninyo sa mga iglesia sa Dios, tungod sa inyong pagpailub ug pagtoo, diha sa tanang mga paglutos kaninyo ug mga kagul-anan nga inyong giantus; Nga mao ang usa ka dayag nga timaan sa matarung nga paghukom sa Dios; aron pagpakatakuson kamo sa gingharian sa Dios nga tungod usab niini nagaantus kamo; Kong ugaling mao kini ang butang nga matarung sa Dios ang pagbalus ug kagul-anan niadtong mga nagapaguol kaninyo; Ug kaninyo nga ginapaguol pahulay uban kanamo sa pagpadayag sa Ginoong Jesus gikan sa langit uban sa mga manolonda sa iyang gahum, Nga sa siga sa kalayo magahatag sa panimalus sa mga wala makaila sa Dios, ug sa mga wala magtuman sa Maayong Balita sa atong Ginoong Jesucristo: Nga manag-antus sila ug silot nga walay katapusan nga pagkalaglag gikan sa nawong sa Ginoo, ug sa himaya sa iyang gahum. Kong moabut siya aron pagahimayaon sa iyang mga balaan, ug pagkahibulongan sa tanang mga mingtoo (kay ang among pagpamatuod kaninyo gitohoan), niadtong adlawa.

Karon gipangaliyupo namo kaninyo, mga igsoon mahatungod sa pag-anhi sa atong Ginoong Jesucristo ug sa atong panagtigum ngadto kaniya; Nga dili ninyo pagalibugon sa madali ang inyong hunahuna, ug dili ninyo pagapagubton, bisan pinaagi sa espiritu, kun sa pulong, kun pinaagi sa sulat, ingon nga gikan kanamo, nga daw ang adlaw sa Ginoo haduol na. Dili kamo magpalimbong ni bisan kinsa sa bisan unsa nga paagi: kay dili mahatabo, kondili moabut pag-una ang pagkahulog gikan sa pagtoo, ug ikapadayag ang tawo sa sala, ang anak sa pagkawala; Siya nga nagabatok, ug nagatuboy sa iyang kaugalingon batok sa tanan nga ginganlan Dios, kun ginasimba; sa pagkaagi nga magalingkod siya sa templo sa Dios, nga magapasundayag sa iyang kaugalingon ingon nga Dios.

Wala ba kamo mahanumdum nga, sa diha pa ako kaninyo, gipamulong ko na kaninyo kining mga butanga? Ug karon inyong hingbaloan ang nagaulang, aron igapadayag siya sa iyang kaugalingon nga panahon, Kay ang tinago sa masupilon, nagabuhat na; apan ugaling may usa nga nagaulang karon hangtud nga kuhaon siya gikan sa taliwala. Ug unya igapadayag ang masupilon, nga pagapatyon sa Ginoo sa espiritu sa iyang baba, ug pagalaglagon sa pagpadayag sa iyang pag-abut; Nga ang iyang pag-anhi, sumala sa buhat ni satanas sa tanan nga gahum ug mga ilhanan ug mga katingalahan nga bakak; Ug sa tanang limbong sa pagkadili-matarung, alang sa mga magakawala, kay wala sila managdawat sa gugma sa kamatuoran, aron unta mangaluwas sila. Ug tungod niining hinungdan, ang Dios nagapadala kanila sa buhat sa kasaypanan, aron managtoo sila sa bakak, Aron mahukman silang tanan nga wala motoo sa kamatuoran, kondili gikahamut-an nila ang pagkadili-matarung.

Nga bantayan mo ang sugo sa walay buling, sa walay ikasaway, hangtud sa pagpadayag sa atong Ginoong Jesucristo; Nga sa iyang kaugalingong mga panahon magapadayag, kinsa ang dalayegon ug ang usa lamang nga Makagagahum, ang Hari sa kaharian, ug ang Ginoo sa kaginohoan; Nga mao lamang ang walay-kamatayon, nga nagapuyo sa kahayag nga dili maduol; nga kaniya walay bisan kinsang tawo nga nakakita, bisan arang makakita: kaniya ang pagkahalangdon, ug ang kagamhanan nga walay katapusan. Amen.

Apan mahibaloan mo kini, nga sa katapusang mga adlaw, moabut ang mga makalilisang panahon. Kay ang mga tawo magamahigugmaon sa ilang kaugalingon, mahigugmaon sa salapi, andakan, palabilabihon, mapasipad-anon, masukihon sa mga ginikanan, dili mapasalamaton, dili balaan, Walay gugma nga kinaiya, dili malukmay, tigbutangbutang, dili mapugnganon, mapintas, walay gugma sa maayo. Mga mabudhion, mga gahig-ulo, hambugiro, mahigugmaon sa mga kalingawan labi kay sa paghigugma sa Dios; Nga nagabaton sa dagway sa pagka-diosnon, apan nanagdumili sila sa gahum niini. Magpahilayo ka usab gikan niini kanila.

Nagatugon ako kanimo sa atubangan sa Dios, ug ni Cristo Jesus, nga magahukom sa mga buhi ug sa mga minatay sa lyang pagpadayag ug sa iyang gingharian: Magwali ka sa pulong; magkugi ka sa panahon ug sa dili panahon; magbadlong ka; magsaway ka; magtambag ka uban sa bug-os nga pagkamapailubon ug pagpanudlo. Kay moabut ang panahon nga dili sila molahutay sa maayong pagtolon-an, kondili nga sa may mga dalunggan nga gikatlan, magatigum sila sa ilang kaugalingon ug mga magtutudlo uyon sa ilang mga kailibgon. Ug igapahilayo nila ang ilang mga dalunggan gikan sa kamatuoran, ug manghisalaag sila ngadto sa mga sugilanon lamang. Apan magbuotan ka sa tanang mga butang; antusa ang kalisdanan; buhata ang buhat sa usa ka evangelista, tumana ang imong pagkaministro.

Sukad karon natagana na kanako ang purongpurong sa pagkamatarung, nga igahatag kanako sa Ginoo, ang Maghuhukom nga matarung, niadtong adlawa; ug dili lamang kanako, kondili usab sa tanan nga nahigugma sa iyang pagpadayag.

Nga nagapaabut sa bulahan nga paglaum, ug sa pagpadayag sa himaya sa atong dakung Dios ug Manluluwas, nga si Jesucristo;

Ug, ikaw, Ginoo, sa sinugdan nagatukod sa patukoranan sa yuta, ug ang mga langit mao ang mga buhat sa imong mga kamot; Sila mangawala, apan ikaw magapadayon; ug silang tanan mangadaan ingon sa usa ka bisti; Ug ingon sa usa ka kupo lukoton mo sila, ug ingon sa usa ka bisti pagaalid-an sila, apan ikaw mao sa gihapon, ug ang imong mga tuig dili matapus.

Busa, kinahanglan nga ang mga hulad sa mga butang sa kalangitan pagahinloan niini; apan ang mga butang langitnon sa ilang kaugalingon pagahinloan uban sa mga labi pang maayo nga halad kay niini. Kay si Cristo wala mosulod sa dapit nga balaan nga binuhat sa kamot, ingon sa sumbanan sa matuod; kondili ngadto sa langit gayud, sa pagpangatubang karon tungod kanato sa atubangan sa Dios; Ug dili kay siya maghalad pa sa iyang kaugalingon sa makadaghan, sama sa labawng sacerdote nga nagasulod sa dapit nga balaan sa tuig-tuig uban sa dugo nga dili iyang kaugalingon; Kay kong mao kini, kinahanglan siya mag-antus kanunay sukad sa pagkatukod sa kalibutan: apan karon sa nakausa nga sa katapusan sa mga katuigan siya ginapadayag sa pagwagtang sa sala pinaagi sa paghalad sa iyang kaugalingon. Ug ingon nga kini ginatudlo alang sa mga tawo ang pagkamatay sa makausa, ug sa tapus niini ang paghukom; Mao man usab si Cristo, sa gihalad na sa nakausa aron sa pagdala sa mga sala sa daghan, mopakita sa ikaduha, gawas sa sala, kanila nga nagapaabut kaniya, ngadto sa kaluwasan.

Nga dili magsalikway sa atong kaugalingong panagkatigum, sumala sa batasan sa uban, kondili magtinambagay ang usa ug usa; ug labi na gayud kong ginatan-aw ninyo nga nagakahaduol ang adlaw.

Mga babaye nanagdawat sa ilang mga minatay pinaagi sa pagkabanhaw: ug ang uban ginasakit nga wala modawat sa ilang kagawasan, aron lamang mahiagum sila sa usa ka labing maayo nga pagkabanhaw.

Nan karon, mga dato, managpanghilak kamo, ug managtiyabaw kamo, tungod sa mga pagkaalaut nga moabut kaninyo. Ang inyong mga bahandi mangadunot, ug ang inyong mga panapton ginakutkut sa mga bokbok. Ang inyong bulawan ug salapi ginatay-an, ug ang ilang taya magapamatuod batok kaninyo, ug magalamoy sa inyong unod sama sa kalayo. Nagatigum kamo sa inyong mga bahandi diha sa katapusan nga mga adlaw.

Busa mga igsoon, managpailub kamo hangtud sa pagpadayag sa Ginoo. Ania karon, ang mag-uuma nagahulat nga may pagpailub sa matinggas nga abut sa yuta hangtud kini makadawat sa ulan nga sayo ug nga ulahi. Magpailub usab kamo; lig-ona ang inyong mga kasingkasing: kay ang pag-abut sa Ginoo haduol na.

Sa hibaloan ninyo una kini, nga sa katapusan nga mga adlaw, mangabut ang mga mayubiton nga may pagyubit, nga magasunod sa ilang kaugalingong mga kailibgon, Nga nagaingon: Hain na ang saad sa iyang pag-anhi? Kay sukad sa adlaw nga nangatulog ang mga ginikanan, ang tanang mga butang nagapadayon ingon sa gihapon gikan sa sinugdan sa pagbuhat sa langit ug yuta. Kay kini ginakalimtan nila pagtuyo, nga may mga langit sukad sa daan pa nga panahon, ug yuta nga giumol gikan sa tubig ug sa kinataliwad-an sa tubig, pinaagi sa pulong sa Dios; Nga tungod niana, ang kalibutan nga kaniadto gilunopan sa tubig, nawala. Apan ang mga langit nga mao karon ug ang yuta, pinaagi sa maong pulong, gitagana alang sa kalayo sa adlaw sa paghukom, ug sa paglaglag sa mga tawo nga dili-diosnon.

Apan, mga hinigugma, ayaw ninyo paghikalimti kining usa ka butang, nga ang usa ka adlaw sa atubangan sa Ginoo, ingon sa usa ka libo ka tuig, ug ang usa ka libo ka tuig ingon sa usa ka adlaw. ang Ginoo dili magalangan mahitungod sa iyang saad, ingon sa paglangan sa gihunahuna sa uban; apan siya may pagkamapailubon alang kaninyo, sanglit dili buot nga may bisan kinsa nga mawala, kondili nga ang tanan makadangat sa paghinulsol.

Apan ang adlaw sa Ginoo moabut ingon sa usa ka kawatan; nga unya ang mga langit moagi sa daku gayud nga dinagook; ug ang mga butang sa kalangitan mangatunaw sa hilabihang kainit sa siga, ug pagasunogon ang yuta ug ang mga buhat nga ania niini. Sanglit kay pagatunawon kining tanang mga butang, unsa man ang pagka-kinahanglan gayud nga magpuyo kamo sa balaan nga kinabuhi ug pagka-diosnon. Nga magapaabut kamo ug magatinguha kamo sa tinud-anay gayud sa pag-abut sa adlaw sa Dios; nga sa maong adlaw, nga tungod niini ang mga langit nga nagadilaab mangatunaw ug ang mga butang sa kalangitan mangatunaw sa hilabihang kainit sa siga? Apan, sumala sa iyang saad, nagapaabut kita sa bag-ong mga langit ug sa bag-ong yuta, nga niini nagapabilin ang pagkamatarung.

Ug ang kalibutan nagaagi, ug ang mga kailibgon niini, apan ang nagabuhat sa kabubut-on sa Dios, nagapadayon sa walay katapusan. Mga anak, mao na ang katapusan nga takna, ug ingon nga inyong hingdunggan nga moabut ang anticristo, bisan ngani karon nangabut ang daghanan nga mga anticristo; tungod niana mahibaloan nato, nga mao na kini ang katapusang takna. Namahawa sila kanato, apan sila dili ato; kay kong sila ato pa, nanagpadayon unta sila uban kanato; apan mibulag sila, aron mapadayag nga silang tanan dili mga ato.

Mga hinigugma, Mili ninyo pagtohoan ang tanan nga espiritu, kondili sulayan ninyo ang mga espiritu, kong iya ba kini sa Dios. Kay daghang bakakon nga mga manalagna nga nanungha sa kalibutan. Niini hiilhan ninyo ang Espiritu sa Dios: Ang tanang espiritu nga nagasugid nga si Jesucristo mianhi sulod sa unod, iya sa Dios; Ug ang tanang espiritu nga wala magasugid kang Jesucristo, dili iya sa Dios. Ug kini mao ang espiritu ni anticristo nga inyong hingdunggan nga moabut; ug karon ania na sa kalibutan. Mga anak, iya kamo sa Dios, ug kamo nakadaug kanila. Tungod kay siya nga anaa kaninyo, labi pang daku kay sa anaa sa kalibutan. Sila iya sa kalibutan; busa ginasulti nila ang iya sa kalibutan, ug ang kalibutan nagapatalinghug kanila. Kita iya sa Dios; ang nakaila sa Dios, nagapatalinghug kanato; ang dili iya sa Dios dili magapatalinghug kanato. Tungod niini maila ta ang Espiritu sa kamatuoran ug ang espiritu sa kasaypanan.

Kay daghang mga malimbongon nga nanungha sa kalibutan, nga wala sila magsugid nga si Jesucristo nagaanhi sulod sa unod. Mao kini ang malimbongon ug ang anticristo. Magmatngon kamo tungod sa inyong kaugalingon, aron dili ninyo pag-usikan ang mga butang nga atong gihagoan, kondili aron makadawat kamo sa tumbas nga hingpit. Bisan kinsa nga nagauna ug dili magapabilin diha sa pagtolon-an ni Cristo, siya wala magbaton sa Dios: siya nga nagapabilin diha sa pagtolon-an ni Cristo, anaa man kaniya ang Amahan ug ang Anak usab. Kong may moabut kaninyo ug wala magadala niini nga pagtolon-an, dili ninyo siya pagdawaton sa inyong balay, ayaw siya pangumostaha. Kay ang magpangumosta kaniya, makaambit sa iyang mga buhat nga dautan.

Labut pa usab si Enoc, ang ikapito gikan kang Adam, mitagna mahatungod niini kanila, nga miingon: Ania karon, miabut ang Ginoo uban sa iyang mga dagkung panon sa iyang mga balaan. Sa paghukom sa tanan, ug sa pagpaila sa tanang mga dili-diosnon sa tanan nilang mga buhat sa paagi nga dili-diosnon nga ilang gibuhat sa pagkadili-diosnon, ug sa tanang mga butang nga magahi nga ginasulti batok kaniya sa mga makasasala sa paagi nga dili-diosnon.

Ang pagpadayag ni Jesucristo, nga gihatag sa Dios kaniya sa pagpadayag ngadto sa iyang mga ulipon, bisan sa mga butang nga kinahanglan mahatabo sa madali; ug gisugo niya ug gipaila kini, pinaagi sa iyang manolonda, ngadto sa iyang ulipon nga si Juan;

Ania karon, moanhi siya uban sa mga panganod, ug ang tanang mata makakita kaniya, ug kadto sila nga mga naglansang kaniya, ug ang tanang mga banay sa yuta managkasubo tungod kaniya. Mao gayud kini, Amen.

Kay gibantayan mo ang pulong sa akong pagpailub, pagabantayan ko usab ikaw gikan sa takna sa pagsulay, kadtong takna nga moabut sa tibook nga kalibutan, aron sa pagsulay kanila nga mga nagapuyo sa yuta. Moanha ako sa madali: bantayan mo ang anaa kanimo, aron walay bisan kinsa nga makakuha sa imong purongpurong; Kadtong makadaug, pagabuhaton ko siya nga haligi sa templo sa akong Dios, ug dili na gayud siya makagula gikan didto: ug sulatan ko siya sa ngalan sa akong Dios, ug sa ngalan sa ciudad sa akong Dios, ang bag-o nga Jerusalem, nga manaug sa langit gikan sa akong Dios, ug sa akong kaugalingon nga bag-ong ngalan.

Nailam ko ang imong mga buhat, nga ikaw dili mabugnaw ug dili usab mainit. Buot ko unta nga magmabugnaw ka, kun magmainit: Apan kay ikaw mainit-init, ug dili mabugnaw ug dili mainit, igasuka ko ikaw sa akong baba. Kay nagaingon ka: Dato man ako, ug nakabaton ako ug mga bahandi, ug ako wala magkinahanglan sa bisan unsa; ug wala ka makaila, nga ikaw mao ang talamayon ug ang makalolooy ug kabus ug buta ug hubo; Nagatambag ako kanimo, nga kanako magpalit ka ug bulawan nga inulay sa kalayo, aron madato ka; ug mga bisti nga mga maputi, aron igasul-ob mo sa imong kaugalingon, ug aron ang kaulawan sa imong pagkahubo dili igapadayag; ug tambal nga idihog mo sa imong mga mata, aron makakita ka. Ginabadlong ko, ug gicastigo ko ang kapid-an nga akong gihigugma; busa, magmakugi ka, ug maghinulsol.

Sa human niining mga butanga, nakita ko, ug ania karon, ang usa ka pultahan nga naablihan sa langit, ug ang nahauna nga tingog nga akong hingdunggan, ingon sa budyong nga nakigsulti kanako, ang usa nga nagaingon: Sumaka ka diri, kay akong igapadayag kanimo ang mga butang nga magakahatabo sa human niini.

Ug nakita ko sa toong kamot niadtong nagalingkod sa trono, ang usa ka basahon nga sinulatan sa sulod ug sa gawas, nga gitiman-an sa pito ka mga patik. Ug nakita ko ang usa ka kusgan nga manolonda, nga nagamantala uban ang hataas nga tingog: Kinsa ang takus sa pagbuklad sa basahon, ug sa paghubad sa mga patik niini? Ug walay bisan kinsa sa langit, bisan sa yuta, bisan sa ilalum sa yuta, nga arang makabuklad sa basahon, bisan sa pagtan-aw niini. Ug hilabihan nga hilak ko, kay walay hingkaplagan nga bisan kinsa, nga takus makabuklad sa basahon, bisan sa pagtan-aw niini. Ug nagaingon kanako ang usa sa mga anciano: Ayaw paghilak: ania karon, ang Leon sa banay ni Juda, ang Gamut ni David, nga nakadaug aron sa pagbuklad sa basahon, ug paghubad sa pito ka mga patik niini. Ug nakita ko sa taliwala sa trono, ug sa upat ka mga binuhat nga buhi ug sa taliwala sa mga anciano, ang usa ka Cordero nga nagatindog nga daw gipatay nga may pito ka mga sungay ug pito ka mata, nga mao ang pito ka mga Espiritu sa Dios, nga gipadala ngadto sa tibook nga yuta. Ug miduol siya, ug gikuha niya ang basahon sa toong kamot niadtong nagalingkod sa trono. Ug sa nakuha niya ang basahon, nanagyaub sa atubangan sa Cordero ang upat ka mga binuhat nga buhi ug ang kaluhaan ug upat ka mga anciano, nga ang tagsatagsa kanila may mga alpa, ug mga panaksan nga bulawan, nga puno sa incienso, nga mao ang mga pag-ampo sa mga balaan. Ug nanag-awit sila sa usa ka bag-ong awit, nga nagaingon: Ikaw ang takus sa pagkuha sa basahon, ug sa paghubad sa mga patik niini; kay ikaw ang namatay ug gitubos mo ang mga tawo sa imong dugo alang sa Dios, gikan sa tanan nga banay, ug pinulongan, ug katawohan, ug nasud; Ug sila gibuhat mo, alang sa atong Dios, nga usa ka gingharian ug mga sacerdote, ug managhari sila sa yuta.

Ug nakita ko, ug nadungog ko ang tingog sa daghang manolonda, nga nagalibut sa trono, ug sa mga binuhat nga buhi, ug sa mga anciano; ug ang gidaghanon nila mga panon sa mga panon ug mga linibo ka mga linibo, Nga nanag-ingon sa hataas nga tingog: Ang Cordero nga gipatay mao ang takus sa pagdawat sa gahum ug sa mga bahandi, ug sa kaalam ug sa kalig-onan, ug sa kadungganan, ug sa kahimayaan, ug sa pagdayeg. Ug nadungog ko sa tanan nga mga binuhat nga atua sa langit ug sa yuta, ug sa ilalum sa yuta, ug ang mga anaa sa dagat, ug ang tanan nga mga butang nga anaa kanila, nga nanag-ingon: Alang niadtong nagalingkod sa trono, ug sa Cordero, ang pagdayeg ug ang kadungganan ug ang himaya ug ang gahum, sa mga katuigan nga walay katapusan. Ug ang upat ka mga binuhat nga buhi nanag-ingon: Amen. Ug ang kaluhaan ug upat ka mga anciano nanagyaub, ug nanagsimba.

Ug nakita ko, sa paghubad sa Cordero, sa usa sa pito ka mga patik; ug nadungog ko ang usa sa upat ka mga binuhat nga buhi, nga nagaingon sama sa tingog sa dalugdog: Umari ka, ug tuman-aw. Ug nakita ko, ug ania karon, usa ka kabayo nga maputi, ug ang nagakabayo niini may usa ka pana; ug gihatagan siya ug usa ka purongpurong; ug milakaw, nga nakadaug, ug aron sa pagdaug.

Ug sa paghubad niya sa ikaduha ka patik, nadungog ko ang ikaduha ka binuhat nga buhi nga nagaingon: Umari ka, ug tuman-aw. Ug migula ang usa usab ka kabayo nga mapula. Ug ang nagakabayo niini, gihatagan sa pagkuha sa pakigdait gikan sa yuta, ug nga sila magpinatyanay ang usa ug usa. Ug gihatagan siya ug usa ka daku nga espada.

Ug sa paghubad niya sa ikatolo ka patik, nadungog ko ang ikatolo ka binuhat nga buhi, nga nagaingon: Umari ka, ug tuman-aw. Ug nakita ko, ug ania karon, usa ka kabayo nga maitum; ug ang nagakabayo niini, may timbangan sa iyang kamot. Ug nadungog ko ang usa ka tingog sa taliwala sa upat ka mga binuhat nga buhi, nga nagaingon: Usa ka takus sa trigo sa usa ka denario; ug unom ka takus sa cebada sa usa ka denario; ug dili mo pag-among-amongan ang vino, bisan ang lana.

Ug sa paghubad niya sa ikaupat ka patik, nadungog ko ang tingog sa ikaupat ka binuhat nga buhi, nga nagaingon: Umari ka, ug tuman-aw. Ug nakita ko; ug ania karon, usa ka kabayo nga maluspad, ug ang nagakabayo niini, may ngalan nga Kamatayon; ug nagasunod niini ang Hades ug gihatagan sila sa pagbulot-an sa ikaupat ka bahin sa yuta, sa pagpatay pinaagi sa espada, ug sa gutom, ug sa kamatay, ug pinaagi sa mga mananap nga mapintas sa yuta.

Ug sa paghubad niya sa ikalima ka patik, nakita ko sa ilalum sa halaran ang mga kalag sa mga gipamatay tungod sa pulong sa Dios, ug tungod sa pagpamatuod nila. Ug sila nanagsinggit sa hataas nga tingog, nga nanag-ingon: Hangtud kanus-a, oh Ginoo, ang balaan ug maminatud-on, dili mo ba paghukman ug pagbalusan ang among dugo sa mga nagapuyo sa yuta? Ug kanila nga tagsatagsa may gihatag nga hatag-as nga bisti nga maputi, ug giingon sila, nga managpahulay una ug diyutay nga panahon, hangtud nga matuman ang laray sa ilang isigkaulipon, ug sa ilang mga igsoon, nga pagapatyon usab maingon kanila.

Ug nakita ko, sa paghubad niya sa ikaunom ka patik; ug ania karon, miabut ang usa ka dakung linog, ug ang adlaw miitum ingon sa sako nga buhok nga bisti sa pag-antus; ug ang tibook nga bulan nahimo nga ingon sa dugo; Ug ang mga bitoon sa langit nangahulog sa yuta, sama sa higuera sa nangapulak ang iyang mga linghod nga igos, kong ginayabyab sa usa ka makusog nga hangin. Ug ang langit gikuha ingon sa usa ka basahon nga nalokot. Ug ang tanan nga bukid ug kapupud-an gipamalhin gikan sa ilang mga dapit. Ug ang mga hari sa yuta, ug ang mga principe, ug ang mga pangulong capitan, ug ang mga dato, ug ang mga kusgan, ug ang tanan nga ulipon, ug ang tanan nga may kagawasan, nanagtago sa mga lungib ug sa mga pangpang sa kabukiran; Ug nagaingon sila sa mga bukid, ug sa mga pangpang: Pangatumpag kamo ibabaw kanamo, ug tagoon ninyo kami sa nawong niya nga nagalingkod sa trono, ug sa kaligutgut sa Cordero. Kay miabut ang daku nga adlaw sa ilang kaligutgut, ug kinsa ang arang makasukol?

Ug sa human niini, nakita ko ang upat ka manolonda, nga nanagtindog sa upat ka pamag-ang sa yuta nga ginapugngan nila ang upat ka hangin sa yuta, aron dili maghuyop ang hangin sa yuta, ni sa dagat, ni sa bisan unsa nga kahoy. Nakita ko, nga misaka ang usa usab ka manolonda gikan sa Silangan, nga adunay patik sa Dios nga buhi: Ug nagasinggit sa hataas nga tingog sa upat ka mga manolonda, nga kanila gihatag ang gahum sa pag-among-among sa yuta ug sa dagat, Nga nagaingon: Dili ninyo pag-among-amongan ang yuta, ni ang dagat, ni ang kakahoyan, hangtud nga mapatikan namo ang mga ulipon sa atong Dios diha sa ilang mga agtang.

Ug nadungog ko ang kapid-an sa mga pinatikan, usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo ang mga pinatikan gikan sa tanang mga banay sa mga anak ni Israel: Sa banay ni Juda, napulo ug duha ka libo ang pinatikan; sa banay ni Ruben, napulo ug duha ka libo ang pinatikan, sa banay ni Gad, napulo ug duha ka libo ang pinatikan; Sa banay ni Aser, napulo ug duha ka libo ang pinatikan; sa banay ni Neptali, napulo ug duha ka libo ang pinatikan; sa banay ni Manases, napulo ug duha ka 1ibo ang pinatikan; Sa banay ni Simeon, napulo ug duha ka libo ang pinatikan; sa banay ni Levi, napulo ug duha ka libo ang pinatikan; sa banay ni Issachar, napulo ug duha ka libo ang pinatikan; Sa banay ni Zebulon, napulo ug duha ka libo ang pinatikan; sa banay ni Jose, napulo ug duha ka libo ang pinatikan; sa banay ni Benjamin, napulo ug duha ka libo ang pinatikan.

Sa human niining mga butanga nakita ko, ug ania karon, ang usa ka dakung panon, nga dili maisip ni bisan kinsa gikan sa tanang kanasuran, ug kabanayan ug katawohan ug mga sinultihan, nga nanagtindog sa atubangan sa trono, ug sa Cordero, nga nanagsul-ob sa mga bisti nga maputi nga hatag-as, ug may mga palwa sa ilang mga kamot; Ug nanagsinggit sa hataas nga tingog, nga nagaingon; Ang kaluwasan iya sa atong Dios, nga nagalingkod sa trono, ug sa Cordero. Ug ang tanang mga manolonda, nga nagaalirong sa trono, ug ang mga anciano, ug ang upat ka mga binuhat nga buhi, ug nanagyaub sila sa atubangan sa trono, ug gisimba nila ang Dios, Nga nanag-ingon: Amen: Ang pagdayeg, ug ang himaya, ug ang ka-alam, ug ang pagpasalamat, ug ang kadungganan, ug ang gahum, ug ang kalig-onan, anaa sa atong Dios ngadto sa mga katuigan nga walay katapusan. Amen. Ug mitubag ang usa sa mga anciano, nga nagaingon kanako: Kanang mga nasul-oban sa mga bisti nga maputi nga hatag-as, kinsa ba kana sila? Ug diin ba sila gikan? Ug ako nag-ingon kaniya: Ginoo ko, ikaw ang nanghibalo. Ug siya miingon kanako: Kana mao sila, ang mga nagagikan sa dagku nga kagul-anan; ug gilabhan nila ang ilang mga bisti nga hatag-as, ug gipaputi nila sa dugo sa Cordero. Tungod niini, ania sila sa atubangan sa trono sa Dios, ug siya ginasimba nila sa adlaw ug sa gabii sa iyang templo. Ug ang nagalingkod sa trono, magabuklad sa iyang tabernaculo sa ibabaw nila. Dili gayud pagagutomon sila, ni pagauhawon sila, ni pagainitan sila sa adlaw, ni sa bisan unsa nga kainit. Kay ang Cordero nga anaa sa taliwala sa trono mao ang ilang magbalantay, ug magamando kanila sa mga tuburan sa mga tubig sa kinabuhi; ug pagapahiran sa Dios ang tanang luha sa ilang mga mata.

Ug sa paghubad niya sa ikapito ka patik, nahilum ang langit sa may tunga sa takna. Ug nakita ko ang pito ka mga manolonda nga nagatindog sa atubangan sa Dios; ug gihatagan sila sa pito ka mga budyong. Ug miabut ang lain nga manolonda, nga mitindog sa atubangan sa halaran, nga may usa ka inciensario nga bulawan; ug gihatagan siya sa daghang incienso, aron iyang idugang paghalad sa mga pag-ampo sa tanang mga balaan sa halaran nga bulawan, nga anaa sa atubangan sa trono. Ug ang aso sa incienso nagautbo gikan sa kamot sa manolonda, sa atubangan sa Dios, uban sa mga pag-ampo sa mga balaan. Ug gikuha sa manolonda ang inciensario, ug gipuno niya sa kalayo sa halaran, ug gisalibay niya sa yuta; ug misunod ang mga dalugdug, ug mga tingog, ug mga kilat, ug usa ka linog. Ug ang pito ka mga manolonda nga may pito ka mga budyong, nanag-andam sa ilang kaugalingon sa pagbudyong.

Ug ang nahauna mibudyong, ug nangabut ang ulan nga yelo, ug kalayo nga sinaktan sa dugo, ug kini gipanalibay sa yuta; ug nasunog ang ikatolo ka bahin sa yuta; ug nangasunog ang ikatolo ka bahin sa kakahoyan; ug ang tanang balili nga lunhaw nangasunog.

Ug mibudyong ang ikaduha ka manolonda, ug ingon sa usa ka dakung bukid nga nagadilaab sa kalayo gitukmod sa dagat: ug ang ikatolo ka bahin sa dagat nahimong dugo. Ug nangamatay ang ikatolo ka bahin sa mga binuhat nga anaa sa dagat; ug nangaguba ang ikatolo ka bahin sa mga sakayan.

Ug mibudyong ang ikatolo ka manolonda; ug nahulog gikan sa langit ang usa ka dakung bitoon, nga nagadilaab ingon sa usa ka solo, ug kini nahulog sa ikatolo ka bahin sa mga suba, ug sa mga tuburan sa mga tubig. Ug ang ngalan sa bitoon mao ang Ajenjo, ug ang ikatolo ka bahin sa mga tubig nahimong ajenjo, ug daghanang mga tawo ang nangamatay tungod sa mga tubig, kay kini nahimong mapait.

Ug mibudyong ang ikaupat ka manolonda: ug gidagpas ang ikatolo ka bahin sa adlaw, ug ang ikatolo ka bahin sa bulan, ug ang ikatolo ka bahin sa mga bitoon; aron nga mongitngit ang ikatolo ka bahin, ug nga dili maghayag ang ikatolo ka bahin sa adlaw, ug ingon usab ang sa gabii. Ug nakita ko, ug nadungog ko ang usa ka agila nga nagalupad sa taliwala sa langit, nga nagaingon sa hataas nga tingog: Alaut, alaut, alaut, ang mga pumoluyo sa yuta, tungod sa uban nga mga tingog sa mga budyong sa totolo ka manolonda nga magabudyong!

Ug mibudyong ang ikalima ka manolonda, ug nakita ko ang usa ka bitoon nga nahulog sa yuta gikan sa langit. Ug gihatag kaniya ang yawi sa kahiladman nga dili matugkad. Ug giukban niya ang kahiladman. Ug miutbo ang aso gikan sa kahiladman, ingon sa aso sa usa ka dakung hudno; ug mingitngit ang adlaw, ug ang langit tungod sa aso sa kahiladman. Ug nanggula gikan sa aso ang mga dulon sa ibabaw sa yuta. Ug gihatagan sila ug gahum, ingon nga ang mga tanga sa yuta may gahum. Ug giingon kanila, nga dili nila pagdauton ang balili sa yuta, bisan unsang butanga nga lunhaw, ug bisan unsang kahoya; kondili ang mga tawo lamang nga walay patik sa Dios sa ilang mga agtang. Ug gisugo sila sa dili pagpatay kanila, kondili nga pagapaantuson nila sa mga lima ka bulan. Ug ang pagpaantus kanila ingon sa pagpaantus sa tanga nga mopaak sa usa ka tawo. Ug niadtong mga adlawa pagapangitaon sa mga tawo ang kamatayon, ug kini dili gayud igakita nila; ug mangandoy sila nga mangamatay, apan ang kamatayon mokalagiw kanila. Ug sa mga panagway ang mga dulon sama sa mga kabayo nga andam alang sa gubat; ug may mga purongpurong nga sama sa bulawan sa ilang mga ulo, ug ang ilang mga nawong ingon sa mga nawong sa mga tawo. Ug may mga buhok ingon sa mga buhok sa mga babaye; ug ang ilang mga ngipon, ingon sa mga ngipon sa mga leon. Ug sila may mga kotamaya ingon sa mga kotamaya nga puthaw; ug ang lagapak sa ilang mga pako, ingon sa kagahub sa mga carro nga may daghang kabayo, nga nanagdalagan ngadto sa panggubatan. Ug may mga ikog sila sama sa mga tanga ug may mga suyod; ug sa ilang mga ikog, anaa ang gahum sa pag-among-among sa mga tawo sulodsa lima ka bulan. Sa ibabaw nila may usa nga ingon sa hari, ang manolonda sa kahiladman nga dili matugkad, nga ang iyang ngalan sa Hebreohanon, Abadon, ug sa Greciahanon, Apolon. Ang nahauna nga Tunglo miagi na; ania karon, moabut pa ang duha ka mga Tunglo! sa human niining mga butanga.

Ug mibudyong ang ikaunom ka manolonda; ug nadungog ko ang usa ka tingog sa upat ka mga sungay sa halaran nga bulawan sa atubangan sa Dios, Nga nagaingon sa ikaunom ka manolonda, nga may budyong: Hubari ang upat ka mga manolonda nga ginapus haduol sa dakung suba sa Eufrates. Ug gipanghubaran ang upat ka mga manolonda nga naandam sila sa takna ug sa adlaw ug sa bulan ug sa tuig, aron sa pagpamatay sa ikatolo ka bahin sa mga tawo. Ug ang gidaghanon sa mga kasundalohan nga nangabayo, napulo ka libo pil-on sa napulo ka libo sa makaduha. Nadungog ko ang gidaghanon nila. Ug niini nakita ko sa panan-awon, ang mga kabayo ug ang mga nangabayo kanila nga may mga kotamaya nga daw kalayo, ug jacinto, ug azufre. Ug ang mga ulo sa mga kabayo ingon sa mga ulo sa mga leon, ug nagapanggula sa baba nila ang kalayo, ug ang aso, ug ang azufre. Ang ikatolo ka bahin sa mga tawo gipatay pinaagi niining totolo ka mga hampak: sa kalayo, ug sa aso, ug sa azufre, nga nagapanggula sa ilang mga baba. Kay ang gahum sa mga kabayo, anaa sa ilang mga baba, ug sa ilang mga ikog. Kay ang ilang mga ikog sama sa mga bitin, ug may mga ulo, kini maoy giamong-among nila. Ug ang uban nga mga tawo, nga wala mangamatay niini nga hampak, wala maghinulsol sa mga buhat sa ilang mga kamot, aron dili sila makasimba sa mga yawa, ug sa mga larawan nga bulawan, ug salapi, ug tumbaga, ug bato, ug kahoy, nga dili sila makakita, ni makadungog ni makalakaw; Ug wala nila paghinulsuli ang ilang mga pagpamuno, ni ang ilang mga pag-panglumay, ni ang ilang mga pagpakighilawas, ni ang ilang mga pagpangawat.

Ug nakita ko ang usa ka kusgan nga manolonda nga nanaug gikan sa langit, nga sinul-oban sa usa ka panganod, ug may balangaw sa iyang ulo, ug ang iyang nawong ingon sa adlaw, ug ang iyang mga tiil ingon sa mga haligi nga kalayo. Ug may usa ka basahon nga diyutay nga binuklad diha sa iyang kamot; ug gitunob niya ang iyang tiil nga too sa dagat, ug ang tiil nga wala didto sa yuta. Ug misinggit siya sa dakung tingog, ingon sa leon nga nagangulob. Ug sa nakasinggit siya ang mga tingog sa pito ka mga dalugdug nanagsulti. Ug sa nakasulti ang mga tingog sa pito ka mga dalugdug, buot ko unta nga sulaton, ug akong hingdunggan ang usa ka tingog sa langit, nga nagaingon kanako: Tagoan mo ang mga butang nga gisulti sa pito ta mga dalugdug, ug dili mo isulat. Ug ang manolonda nga nakita ko, nga nagatindog sa dagat ug sa yuta, mibakyaw siya sa iyang kamot nga too sa langit. Ug nanumpa tungod kaniya nga nabuhi sa mga katuigan nga walay katapusan, nga nagbuhat sa langit ug sa mga butang nga ania niini, ug sa yuta ug sa mga butang nga ania niini, ug sa dagat ug sa mga butang nga ania niini, aron dili na malangan ang panahon; Apan sa mga adlaw sa tingog sa ikapito ka manolonda, sa diha nga siya buot magbudyong, unya ang tinago sa Dios matuman na, sumala sa mga maayong balita nga gimantala niya sa iyang mga ulipon nga mga manalagna.

Ug ang tingog nga akong nadungog gikan sa langit, nagapakigsulti pag-usab kanako, ug nagaingon: Umadto ka, ug kuhaa ang basahon nga diyutay, nga binuklad sa kamot sa manolonda nga nagatindog sa dagat ug sa yuta. Ug miadto ako sa manolonda, nga nagaingon kaniya nga ihatag niya kanako ang basahon nga diyutay. Ug miingon siya kanako: Dawata kini, ug kan-a kini; ug pagapapaiton niya ang imong tiyan; apan sa imong baba magamatam-is kini ingon sa dugos. Ug gidawat ko ang basahon nga diyutay gikan sa kamot sa manolonda, ug gikaon ko kini; ug kini mitam-is sa akong baba ingon sa dugos; ug sa nakaon ko kini, gipaitan ang akong tiyan. Ug sila miingon kanako: Kinahanglan nga managna ka pag-usab ngadto sa daghan nga katawohan, ug kanasuran, ug mga sinultihan, ug mga hari.

Ug gihatagan ako ug usa ka bagakay nga sama sa usa ka sungkod, ug giingon ako: Tumindog ka, ug sukda, ang templo sa Dios, ug ang halaran, ug ang mga nagasimba didto. Apan ang sawang sa gawas sa templo, pasagdan mo, ug dili pagsukdon, kay gitugot sa mga Gentil; ug pagayatakan nila ang lungsod nga balaan sa kap-atan ug duha ka bulan. Ug igahatag ko sa akong duruha ka mga saksi, ug magapanagna sila sulod sa usa ka libo ug duha ka gatus ug kan-uman ka mga adlaw, nga sinul-oban sa mga sako-nga-bisti sa pag-antus. Mao kini sila ang duha ka kahoy nga oliva ug ang duha ka tangkawan, nga anaa sa atubangan sa Ginoo sa yuta. Ug kong kinsa ang buot mag-among-among kanila, mogula ang kalayo sa ilang baba ug pagalamyon nila ang ilang mga kaaway; ug kong kinsa ang buot mag-among-among kanila, kinahanglan nga siya pagapatyon niining paagiha. Kini sila may gahum sa pagsera sa langit, aron dili mag-ulan sulod sa mga adlaw sa ilang tagna; ug may gahum sila sa ibabaw sa mga tubig aron kini mangahimong dugo, ug sa pagsamad sa yuta sa tanang hampak sa makapila nga buot nila.

Ug sa diha nga mahuman na nila ang ilang pagpamatuod, ang mananap nga mapintas nga mogimaw gikan sa kahiladman nga dili matugkad, makig-away kanila ug modaug kanila ug magapatay kanila. Ug ang ilang mga minatay managhay-ad sa dalan sa dagkung ciudad, nga, sa espirituhanon ginganlan nga Sodoma ug Egipto, nga didto usab ilansang ang ilang Ginoo. Ug gikan sa taliwala sa mga katawohan, ug kabanayan ug mga sinultihan ug kanasuran makakita sa ilang mga minatay sa totolo ka adlaw ug tunga, ug dili motugot nga igalubong ang ilang mga minatay. Ug ang mga nanagpuyo sa yuta nagakalipay tungod kanila, ug naga-hugyaw sila; ug managhatagay sa mga gasa sila ang usa ug usa; kay gipaantus niining duha ka manalagna ang mga nagapuyo sa yuta.

Ug sa human sa totolo ka adlaw ug tunga, gisudlan sila sa espiritu sa kinabuhi gikan sa Dios, ug nanindog sila; ug nangahadlok ug daku ang mga nakakita kanila. Ug nadungog nila ang usa ka dakung tingog gikan sa langit, nga nagaingon kanila: Sumaka kamo ngari. Ug mingsaka sila sa langit diha sa panganod, ug nakakita kanila ang ilang mga kaaway. Ug miabut niadtong taknaa ang usa ka dakung linog, ug nahulog ang ikapulo ka bahin sa ciudad; ug ang nangamatay sa linog pito ka libo ka mga tawo, ug nangahadlok ang uban, ug gihatag nila ang himaya sa Dios sa langit. Ming-agi na ang ikaduha ka Tunglo. Ania karon, ang ikatolo ka Tunglo moabut sa madali.

Ug mibudyong ang ikapito ka manolonda; ug misunod ang dagkung mga tingog didto sa langit, ug sila nagaingon: Ang gingharian sa kalibutan nahimong iya sa atong Ginoo, ug sa iyang Cristo, ug magahari siya ngadto sa mga katuigan nga walay katapusan. Ug ang kaluhaan ug upat ka mga anciano nga nagalingkod sa ilang mga trono sa atubangan sa Dios, nanaghapa ug nanagsimba sa Dios, Nga nagaingon: Nagahatag kami kanimo ug mga pasalamat, Ginoong Dios, ang Makagagahum, nga mao ikaw ang karon, ug mao ikaw ang kaniadto; kay gigamit mo ang imong dakung gahum, ug naghari ka. Ug naaligutgut ang mga kanasuran, ug miabut ang imong kaligutgut, ug ang panahon sa paghukom sa mga nangamatay, ug ang panahon sa paghatag ug balus sa imong mga ulipon nga mga manalagna, ug sa mga balaan, ug sa mga nangahadlok sa imong ngalan, sa mga gagmay ug sa mga dagku; ug sa paglaglag kanila nga nagalaglag sa yuta. Ug naablihan ang templo sa Dios didto sa langit, ug ang arca sa iyang tugon nakita didto sa iyang templo; ug misunod ang mga kilat, ang mga tingog, ang mga dalugdug ug ang usa ka linog, ug dakung ulan nga yelo.

Ug ang usa ka dakung ilhanan hingkit-an didto sa langit: usa ka babaye nga sinul-oban sa adlaw, ug ang bulan sa ilalum sa iyang mga tiil, ug sa iyang ulo usa ka purongpurong sa napulo ug duha ka bitoon; Ug nanamkon siya; ug siya misinggit sa mga kasakit sa pag-anak, ug ginasakitan siya sa pag-anak. Ug hingkit-an ang usa ka laing ilhanan didto sa langit; ug ania karon, usa ka dakung dragon nga mapula, nga may pito ka mga ulo ug napulo ka mga sungay, ug may pito ka mga diadema sa iyang mga ulo. Ug ang iyang ikog nagaguyod sa ikatolo ka bahin sa mga bitoon sa langit, ug sila gipanalibay niya sa yuta. Ug ang dragon nagpahamutang sa atubangan sa babaye nga haduol nang mag-anak, aron iyang lamyon ang bata sa diha nga kini iyang ikaanak na. Ug ang babaye nag-anak sa usa ka anak nga lalake, nga magahari sa tanan nga nasud sa barras nga puthaw, ug ang iyang bata gidala ngadto sa Dios ug sa iyang trono. Ug ang babaye mikalagiw ngadto sa kamingawan, diin didto siya may usa ka dapit nga giandam sa Dios, aron nga pagatil-ogan siya didto sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw.

Ug dihay usa ka gubat sa langit: Si Miguel ug ang iyang mga manolonda miasdang sa pagpakiggubat sa dragon; ug nagapakiggubat usab ang dragon ug ang iyang mga manolonda. Ug sila wala makadaug, ug walay hingkit-an nga dapit alang kanila sa langit. Ug gisalibay ang daku nga dragon, ang daan nga bitin, nga ginanganlan. yawa ug satanas, siya nga nagalimbong sa tibook nga kalibutan; gitambug siya, ug uban kaniya gipanalibay ang iyang mga manolonda. Ug nadungog ko ang usa ka dakung tingog sa langit, nga nagaingon: Karon miabut na ang kaluwasan, ug ang gahum ug ang gingharian sa atong Dios, ug ang pagbulot-an sa iyang Cristo: kay gitambug ang magsusumbong sa atong mga igsoon, nga nagasumbong kanila sa atubangan sa atong Dios sa adlaw ug gabii. Ug siya gidaug nila tungod sa dugo sa Cordero, ug tungod sa pulong sa iyang pagpamatuod, ug wala nila paghigugmaa ang ilang kinabuhi hangtud sa kamatayon. Tungod niana, managlipay kamo, oh mga langit, ug kamo nga nagapuyo diha kanila. Alaut ang yuta ug ang dagat: Kay ang yawa nanaug kaninyo nga puno sa dakung kaligutgut, sa hingbaloan niya nga hamubo na lamang ang iyang panahon.

Ug sa pagkakita sa dragon, nga gitambug siya sa yuta, gilutos niya ang babaye nga nag-anak sa anak nga lalake. Ug may gihatag sa babaye nga duruha ka pako sa dakung agila, aron nga molupad siya ngadto sa kamingawan sa iyang dapit, nga didto ginatil-ogan siya sulod sa usa ka panahon, ug sa mga panahon, ug katunga sa panahon gikan sa nawong sa bitin. Ug mibugwak ang bitin sa likud sa babaye ug tubig nga ingon sa usa ka suba, aron iyang ipaanod siya sa baha. Ug ang yuta mitabang sa babaye; ug ginganga sa yuta ang iyang baba, ug gisuyop niya ang suba nga gibugwak sa bitin sa iyang baba. Ug ang dragon napuno sa kaligutgut batok sa babaye, ug miadto sa pagpakiggubat batok sa uban sa iyang kaliwat, nga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug nagabaton sa pagpamatuod ni Jesus.

Ug mitindog siya sa baybayon sa dagat. Ug nakita ko ang usa ka mananap nga mapintas nga migimaw sa dagat, nga adunay napulo ka mga sungay ug pito ka mga ulo, ug sa iyang mga sungay may napulo ka mga diadema, ug sa iyang mga ulo ang mga ngalan nga pasipala. Ug ang mananap nga mapintas nga akong hingkit-an sama sa usa ka leopardo, ug ang iyang mga tiil ingon sa mga tiil sa usa ka oso, ug ang iyang baba ingon sa baba sa leon. Ug kaniya gihatag sa dragon ang iyang gahum, ug ang iyang trono, ug dakung pagbulot-an. Ug nakita ko ang usa sa iyang mga ulo ingon sa nasamaran nga ikamatay; ug ang iyang samad nga ikamatay; naayo na. Ug ang tibook nga yuta nanghibulong nga nagasunod sa mananap nga mapintas. Ug gisimba nila ang dragon, kay ang iyang pagbulot-an gihatag man niya sa mananap nga mapintas, ug gisimba nila ang mananap nga mapintas nga nagaingon: Kinsa ang makasama sa mananap nga mapintas? ug kinsa ang arang makiggubat kaniya? Ug gihatagan siya ug baba, nga nagasulti sa mga butang nga dagku ug mga pasipala. Ug gihatagan siya ug pagbulot-an sa pagbuhat sulod sa kap-atan ug duha ka bulan. Ug gibungat niya ang iyang baba sa mga pasipala batok sa Dios, aron pasipalahan niya ang iyang ngalan, ug ang iyang tabernaculo, bisan ang mga nagapuyo sa langit.

Ug gihatag kaniya ang pagpakiggubat batok sa mga balaan, ug pagdaug kanila; ug gihatagan usab siya ug pagbulot-an ibabaw sa tanang banay, ug katawohan, ug sinultihan, ug nasud. Ug pagasimbahon siya sa tanan nga nagapuyo sa yuta, kansang mga ngalan wala ikasulat sukad sa pagtukod sa kalibutan, sa basahon sa kinabuhi sa Cordero nga gihalad. Kong kinsa ang may igdulungog, magpatalinghug. Kong kinsa ang magapamihag, sa pagpamihag moadto siya; kong kinsa ang magpatay pinaagi sa hinagiban, kinahanglan nga pagapatyon siya pinaagi sa hinagiban. Ania dinhi ang pagpailub ug pagtoo sa mga balaan.

Ug nakita ko ang lain na usab nga mananap nga mapintas nga nagagimaw sa yuta; ug siya may duha ka mga sungay sama sa usa ka cordero, ug nagasulti siya ingon sa usa ka dragon. Ug nagabuot siya sa tanang pagbulot-an sa nahaunang mananap nga mapintas sa iyang atubangan; ug ginapasimba niya ang yuta ug ang mga nagapuyo niini sa nahaunang mananap, kansang samad nga ikamatay, naayo na. Ug nagabuhat ug dagkung mga ilhanan, lakip ang kalayo sa langit ginapakanaug niya sa yuta sa atubangan sa mga tawo. Ug iyang gilimbongan sila nga mga nagapuyo sa yuta, tungod sa mga ilhanan nga gihatag kaniya sa pagbuhat sa atubangan sa mananap nga mapintas; nga nagaingon sa mga nagapuyo sa yuta, nga managbuhat sila ug usa ka larawan alang sa mananap nga mapintas, nga may samad sa hinagiban ug nabuhi. Ug gihatag kaniya ang paghatag sa pagginhawa sa larawan sa mananap nga mapintas, aron nga makasulti ang larawan sa mananap nga mapintas ug makahimo sa pagpatay usab sa kapid-an nga dili magsimba sa larawan sa mananap nga mapintas.

Ug gibuhat niya nga mapatikan ang ilang mga kamot nga too kun ang ilang mga agtang, ang tanan nga mga gagmay ug mga dagku, ang mga dato ug mga kabus, ang may kagawasan ug mga ulipon; Ug nga walay bisan kinsa nga arang makapalit kun makabaligya, gawas ang may patik, bisan ang ngalan sa mananap nga mapintas kun ang numero sa iyang ngalan. Dinhi ania ang kaalam. Ang may salabutan, isipon niya ang numero sa mananap nga mapintas: kay kini mao ang numero sa tawo; ug ang iyang numero, unom ka gatus ug kan-uman ug unom.

Ug nakita ko, ug ania karon, ang Cordero nga nagatindog sa ibabaw sa bukid nga Sion, ug uban kaniya ang usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo, nga nagabaton sa iyang ngalan, ug sa ngalan sa iyang Amahan, nga gisulat sa ilang mga agtang. Ug nadungog ko ang usa ka tingog gikan sa langit, ingon sa hinaganas sa daghang mga tubig, ug ingon sa tingog sa usa ka makusog nga dalugdog; ug ang tingog nga nadungog ko ingon sa mga mangangalpa nga nagakablit sa ilang mga alpa. Ug nanag-awit sila daw ingon sa usa ka bag-ong awit sa atubangan sa trono, ug sa atubangan sa upat sa mga binuhat nga buhi, ug sa mga anciano; ug walay bisan kinsa nga arang makatoon sa awit, gawas sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo nga mga tinubos gikan sa yuta. Kini sila mao ang mga wala mabulingi sa mga babaye; kay mga ulay sila. Kini sila mao ang mga naganunot sa Cordero, bisan asa siya paingon. Kini sila mao ang mga tinubos gikan sa taliwala sa mga tawo, nga mga inunahang mga bunga alang sa Dios ug alang sa Cordero. Ug walay limbong nga hingkaplagan sa ilang mga baba, kay wala silay buling.

Ug nakita ko ang lain na usab nga manolonda, nga nagalupad sa kinatung-an sa langit, nga may Maayong Balita nga walay katapusan sa pagmantala kanila nga mga nagapuyo sa yuta, ug sa tanan nga nasud, ug banay, ug sinultihan, ug katawohan; Ug siya nagaingon sa hataas nga tingog: Kahadlokan ninyo ang Dios, ug ihatag ninyo kaniya ang himaya; kay miabut na ang takna sa iyang paghukom; ug simbahon ninyo ang nagbuhat sa langit ug sa yuta ug sa dagat ug sa mga tuburan sa mga tubig. Ug misunod ang lain na usab nga manolonda, nga ikaduha, nga nagaingon: Nahulog na, nahulog na ang dakung Babilonia; kay gipainum niya ang tanang mga katawohan sa vino sa kaisug sa iyang pagpakighilawas.

Ug may laing manolonda, ang ikatolo, misunod kanila nga nagaingon sa hataas nga tingog: Kong kinsa ang nagasimba sa mananap nga mapintas ug sa iyang larawan, ug nagadawat sa timaan sa iyang agtang kun sa iyang kamot, Siya magainum usab sa vino sa kaisug sa Dios, nga gitagay sa walay simbug sa copa sa iyang kaligutgut, ug pagapaantuson siya sa kalayo ug azufre sa atubangan sa mga manolonda nga balaan, ug sa atubangan sa Cordero: Ug ang aso sa ilang pag-antus nagautbo ngadto sa mga katuigan nga walay katapusan; ug sila walay kapahulayan sa adlaw ug sa gabii, sila nga nagasimba sa mananap nga mapintas ug sa iyang larawan, ug bisan kinsa nga modawat sa timaan sa iyang ngalan. Ania ang pagpailub sa mga balaan, sila nga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug sa kang Jesus nga pagtoo.

Ug nadungog ko ang usa ka tingog gikan sa langit, nga nagaingon: Isulat mo: Mga bulahan ang mga nangamatay nga sukad karon mangamatay diha sa Ginoo: oo, nagaingon ang Espiritu, aron managpahulay sila gikan sa ilang mga buhat; kay ang ilang mga buhat naganunot uban kanila.

Ug nakita ko, ug ania karon, ang usa ka panganod nga maputi; ug sa ibabaw sa panganod nagalingkod ang sama sa Anak sa tawo nga may usa ka purongpurong nga bulawan sa iyang ulo, ug usa ka galab nga mahait diha sa iyang kamot. Ug may laing manolonda nga minggula sa templo, nga nagasinggit sa hataas nga tingog niadtong nagalingkod sa ibabaw sa panganod: Ipadala mo ang imong galab, ug maggalab ka; kay miabut na ang takna sa pag-ani; kay ang alanihon sa yuta hinog na. Ug siya nga nagalingkod sa ibabaw sa panganod, misalibay sa yuta sa iyang galab, ug gigalaban ang yuta.

Ug may laing manolonda nga minggula sa templo nga didto sa langit, nga siya usab may usa ka galab nga mahait. Ug may laing manolonda nga minggula sa halaran, siya nga may pagbulot-an sa kalayo, ug nagasinggit sa dakung tingog niadtong may mahait nga galab, nga nagaingon: Ipadala mo ang imong galab nga mahait, ug pamutlon mo ang mga bulig sa parras sa yuta; kay hinog na kaayo ang iyang mga parras. Ug gisalibay sa manolonda ang iyang galab ngadto sa yuta, ug gipamupo niya ang mga parras sa yuta, ug gisalibay kini ngadto sa dakung pug-anan sa kaligutgut sa Dios. Ug ang pug-anan gigiukan didto sa gawas sa lungsod, ug miggula ang dugo sa pug-anan hangtud sa mga busal sa kabayo sa totolo ka gatus ug kaluhaan ka kilometro.

Ug nakita ko ang lain nga ilhanan sa langit, daku ug kahibulongan: pito ka mga manolonda, nga may pito ka mga hampak nga mao ang katapusan, kay diha kanila natapus ang kaligutgut sa Dios.

Ug nakita ko daw ingon ug usa ka dagat nga salamin, nga sinimbugan sa kalayo; ug sila nga midaug sa mananap nga mapintas, ug sa iyang larawan, ug sa numero sa iyang ngalan, nga nanagtindog duol sa dagat nga salamin, nga may mga alpa sa Dios. Ug nagaawit sila sa alawiton ni Moises, ang alagad sa Dios, ug sa alawiton sa Cordero, nga nagaingon: Dagku ug mga kahibulongan ang imong mga buhat, O Ginoong Dios, ang Makagagahum; matarung ug matuod ang imong mga paagi, ikaw nga Hari sa mga katuigan. Kinsa ang dili mahadlok kanimo, Ginoo, ug magahimaya sa imong ngalan? Kay ikaw lamang ang balaan: kay ang tanan nga mga nasud manganhi ug managsimba sa imong atubangan; kay ang imong matarung nga mga buhat gipadayag.

Ug sa human niining mga butanga nakita ko, ug ania karon, naablihan sa langit ang templo sa tabernaculo sa pagpamatuod. Ug nanggula gikan sa templo ang pito ka mga manolonda, nga may pito ka mga hampak, nga nagasul-ob sa hamiling bato, mahinlo ug masilaw nga lino, ug binaksan ang ilang mga dughan sa mga bakus nga bulawan. Ug usa sa upat ka mga binuhat nga buhi, naghatag sa pito ka mga manolonda ug pito ka mga panaksan nga bulawan nga puno sa kaligutgut sa Dios, nga buhi ngadto sa mga katuigan nga walay katapusan. Ug ang templo napuno sa aso gikan sa himaya sa Dios, ug gikan sa iyang gahum; ug alay kinsa nga arang makasulod sa templo hangtud nga matuman ang pito ka mga hampak sa pito ka mga manolonda.

Ug nadungog ko ang usa ka dakung tingog gikan sa templo, nga nagaingon sa pito ka manolonda: Lakaw kamo, ug ipangyabo ninyo sa yuta ang pito ka mga panaksan sa kaligutgut sa Dios.

Ug milakaw ang nahauna, ug giyabo niya ang iyang panaksan sa yuta; ug kini nahimo nga usa ka samad nga mangil-ad ug maul-ul niadtong mga tawo nga may mga timaan sa mananap nga mapintas, ug nga nanagsimba sa iyang larawan.

Ug giyabo sa ikaduha ka manolonda ang iyang panaksan didto sa dagat; ug kini nahimo nga dugo sama sa dugo sa usa ka tawong patay; ug nangamatay ang tanan nga mga kalag nga buhi nga atua sa dagat.

Ug giyabo sa ikatolo ang iyang panaksan didto sa mga suba ug sa mga tuburan sa tubig, ug kini nahimong dugo. Ug nadungog ko ang manolonda sa mga tubig, nga nagaingon: Matarung ikaw nga mao ang karon, ug ang mao kaniadto, ikaw ang Balaan; kay gihukman mo sa ingon niini: Kay giula nila ang dugo sa mga balaan ug sa mga manalagna: ug gipainum mo usab sila ug dugo: mga angay man sila. Ug nadungog ko nga nagaingon ang halaran: Oo, Ginoong Dios, ang Makagagahum, mga matuod ug matarung ang imong mga paghukom.

Ug giyabo sa ikaupat ang iyang panaksan ibabaw sa adlaw; ug gihatag kaniya ang pagsunog sa mga tawo sa kalayo. Ug nangasunog ang mga tawo sa hilabihang kainit, ug gipasipalahan nila ang ngalan sa Dios nga may gahum sa ibabaw niining mga hampak; ug sila wala maghinulsol aron sa paghatag kaniya sa himaya.

Ug giyabo sa ikalima ang iyang panaksan diha sa trono sa mananap nga mapintas; ug ang iyang gingharian mingitngit, ug gipangutlob nila ang ilang mga dila tungod sa kasakit. Ug gipasipalahan nila ang Dios sa langit, tungod sa ilang mga kasakit, ug sa ilang mga samad; ug wala nila hinulsoli ang ilang mga buhat.

Ug giyabo sa ikaunom ang iyang panaksan didto sa dakung suba nga Eufrates; ug mihubas ang tubig niini, aron nga maandam ang dalan alang sa mga hari gikan sa Silangan.

Ug nakita ko, nga nanggula sa baba sa dragon, ug sa baba sa mananap nga mapintas, ug sa baba sa bakakon nga manalagna, ang totolo ka mga espiritu nga mahugaw, sama sa mga baki. Kay mga espiritu sila sa mga yawa, nga nagabuhat ug mga ilhanan, nga nangadto sa mga hari sa tibook nga kalibutan, aron sa pagtigum kanila sa gubat sa dakung adlaw sa Dios, ang Makagagahum. (Ania karon, moanhi ako ingon sa kawatan. Bulahan ang nagatukaw, ug nagabantay sa iyang mga bisti, aron dili siya maglakaw nga hubo, ug dili hikit-an nila ang iyang kaulawan). Ug sila gipanagtigum nila sa usa ka dapit, nga sa Hebreohanon ginganlan Armagedon.

Ug giyabo sa ikapito ang iyang panaksan didto sa hangin; ug minggula ang usa ka dakung tingog gikan sa templo sa langit gikan sa trono, nga nagaingon: Nabuhat na. Ug dihay mga kilat ug mga tingog, ug mga dalugdug; ug dihay usa ka makusog nga linog, nga wala pay ingon sukad nga may mga tawo sa yuta, linog nga hilabihan ka daku ug hilabihan kakusog. Ug gitotolo ka bahin ang dakung ciudad: ug ang mga ciudad sa mga nasud nangahulog; ug ang Babilonia nga daku nahinumduman diha sa atubangan sa Dios, aron sa paghatag niini sa copa sa vino sa kabangis sa iyang kaligutgut. Ug ang tanan nga mga pulo nangalagiw, ug wala hikit-i ang mga kabukiran. Ug gikan sa langit nahulog sa mga katawohan ang usa ka dakung ulan sa yelo, nga ang binook ingon sa usa ka talanton. Ug gipasipalahan sa mga tawo ang Dios tungod sa hampak sa ulan nga yelo; kay daku gayud kaayo kini nga hampaka.

Ug miabut ang usa sa pito ka mga manolonda, nga may pito ka mga panaksan, ug nakigsulti kanako nga nagaingon: Umari ka, ipakita ko kanimo ang pagkahinukman sa silot sa dakung bigaon, nga nagalingkod sa ibabaw sa daghang mga tubig; Nga kaniya nagpakighilawas ang mga hari sa yuta, ug ang mga nagapuyo sa yuta, nangahubog sa vino sa iyang pagpakighilawas. Ug diha sa Espiritu ako gidala niya ngadto sa kamingawan; ug nakita ko ang usa ka babaye, nga nagakabayo sa usa ka mananap nga mapula nga nalukop sa mga ngalan sa pagpasipala, nga may pito ka mga ulo, ug napulo ka mga sungay. Ug ang babaye nagasul-ob sa purpura ug grana, ug nadayandayanan sa bulawan, ug mga bato nga hamili ug mga maanindot nga mutya, ug may copa nga bulawan sa iyang kamot, nga puno sa mga kangil-ad, ug mga kahugaw sa iyang pagpakighilawas. Ug nahasulat sa iyang agtang ang usa ka ngalan: TINAGO, BABILONIA, ANG DAKU, ANG INAHAN SA MGA BIGAON UG SA MGA KANGIL-ARAN SA YUTA. Ug nakita ko ang babaye, nga nahubog sa dugo sa mga balaan, ug sa dugo sa mga sinakit nga mga saksi ni Jesus, ug sa nakita ko siya, nahibulong ako ug daku nga kahibulong. Ug ang manolonda nag-ingon kanako: Nganong nahibulong ka? Igaingon ko kanimo ang tinago sa babaye, ug sa mananap nga mapintas, nga nagadala kaniya, nga may pito ka mga ulo, ug napulo ka mga sungay.

Ang mananap nga mapintas nga nakita mo, mao siya ang kaniadto ug dili ang karon: ug haduol nang mogimaw gikan sa kahiladman nga dili matugkad, ug moadto sa pagkawala. Ug manghibulong ang mga nagapuyo sa yuta, sila nga kansang mga ngalan wala mahasulat sa basahon sa kinabuhi sukad sa pagtukod sa kalibutan, kong ilang makita ang mananap nga mapintas, nga mao kaniadto, ug dili karon, ug moanhi siya. Niini ania ang salabutan nga may kaalam: Ang pito ka mga ulo mao ang pito ka mga bukid, nga gilingkoran sa babaye. Ug sila mao ang pito ka mga hari. Ang lima nangahulog na, ang usa mao karon, ang usa wala pa moabut; kong moanhi na siya, kinahanglan nga magapadayon siya sa hamubo nga panahon. Ug ang mananap nga mapintas, nga mao siya kaniadto, ug dili karon, kana usab mao ang ikawalo, nga ila sa pipito, ug moadto siya sa pagkawala. Ug ang napulo ka mga sungay nga nakita mo, mao ang napulo ka mga hari, nga wala pa makadawat sila ug gingharian; apan nagadawat sila ug pagbulot-an, ingon sa mga hari sa usa ka takna, kauban sa mananap nga mapintas. Kini sila may usa ka hunahuna, ug igahatag nila ang ilang gahum, ug ang ilang pagbulot-an sa mananap nga mapintas.

Makiggubat kini sila batok sa Cordero, ug pagadaugon sila sa Cordero kay siya mao ang Ginoo sa mga ginoo ug ang Hari sa mga hari; ug ang mga kauban niya mga tinawag, ug mga pinili, ug mga matinumanon. Ug nagaingon siya kanako: Ang mga tubig nga hingkit-an mo, nga ginalingkoran sa bigaon mao ang mga katawohan, ug mga panon sa katawohan, ug mga nasud, ug mga sinultihan. Ug ang napulo ka mga sungay, nga imong nakita, ug ang mananap nga mapintas, kini sila magadumot sa bigaon, ug magalaglag ug magahubo kaniya, ug magakaon sa iyang unod, ug magasunog sa pag-ut-ut gayud kaniya uban sa kalayo. Kay gibutang sa Dios sa ilang kasingkasing ang pagbuhat sa iyang kabubut-on, ug ang pag-usa sa usa ka tuyo, ug ang paghatag sa ilang gingharian ngadto sa mananap nga mapintas, hangtud nga matuman ang mga pulong sa Dios. Ug ang babaye nga imong nakita mao ang daku nga ciudad, nga nagahari sa ibabaw sa mga hari sa yuta.

Ug sa human niining mga butanga nakita ko, nga nanaug gikan sa langit ang usa usab ka manolonda, nga may dakung pagbulot-an; ug ang yuta ginaiwagan sa iyang himaya. Ug misinggit sa makusog nga tingog, nga nagaingon: Nahulog na, nahulog na ang dakung Babilonia, ug nahimong puloy-anan sa mga yawa, ug tigumanan sa tanang espiritu nga mahugaw, ug tugdonanan sa tanang langgam nga mahugaw ug dulomtanan; Kay ang tanang mga nasud nangahulog tungod sa vino sa kaisug sa iyang pagpakighilawas; ug ang mga hari sa yuta nakapakighilawas uban kaniya, ug ang mga magpapatigayon sa yuta nangadato tungod sa gahum sa iyang mausikong pagpatuyang.

Ug nadungog ko ang lain nga tingog gikan sa langit, nga nagaingon: Gumula kamo kaniya, katawohan ko, aron dili kamo makaambit sa iyang mga sala, ug aron dili kamo makadawat sa iyang mga hampak. Kay ang iyang mga sala nakaabut hangtud sa langit, ug nahinumduman sa Dios ang iyang mga pagkadili-matarung. Bayri ninyo siya, ingon sa iyang gibayad; ug pil-on ninyo kaniya ang pilo sumala sa iyang mga buhat; sa copa nga iyang gisimbungan kaninyo, simbugi ninyo ug pilo. Sa hilabihan nga paghimaya niya sa iyang kaugalingon, ug pagpuyo sa mga mausikong pagpatuyang, sa ingon hatagan ninyo siya ug pag-antus ug pagbalata; kay nakaingon siya sa iyang kasingkasing: Nagalingkod ako nga reina, ug dili ako balo, ug dili gayud ako makakita ug pagbalata. Tungod niini moabut sa usa ka adlaw ang iyang hampak, kamatay, ug pagbalata, ug gutom, ug mahurot siya sa pagkasunog sa kalayo; kay kusgan ang Ginoong Dios, nga naghukom kaniya.

Ug ang mga hari sa yuta, manag-panghilak ug managbakho tungod kaniya nga nakapakighilawas kaniya ug nakapuyo sa mga mausikong pagpatuyang uban kaniya, kong makita nila ang aso sa iyang pagkasunog; Nga nanagtindog sa halayo tungod sa kahadlok sa iyang pag-antus nga nagaingon: Alaut, alaut ang dakung ciudad, ang Babilonia, ciudad nga malig-on! Kay sa usa ka takna miabut ang paghukom kanimo. Ug ang mga magpapatigayon sa yuta managpanghilak ug managbalata tungod kaniya, kay wala nay tawo nga mopalit sa ilang mga baligya: Mga baligya nga bulawan, ug salapi, ug mga bato nga hamili, ug mga mutya, ug mga lino nga manipis, ug purpura, ug seda, ug mapula, ug sa tanan nga kahoy nga mahumot, ug mga sudlanan nga garing, ug mga sudlanan nga kahoy nga maanindot gayud, ug tumbaga, ug puthaw, ug marmol; Ug cinnamon, ug mga panakot, ug haplas, ug incienso, ug vino, ug lana, ug harina, ug trigo, ug mga vaca, ug mga carnero, ug mga kabayo, ug mga salakyan, ug mga ulipon, ug mga kalag sa mga tawo. Ug ang mga bunga nga ginapangandoy sa imong kalag, mibulag kanimo; ug ang tanan nga mga butang nga mahapsay ug maanindot, nangawala kanimo, ug dili na gayud kini igakita. Ang mga magpapatigayon niining tanang mga butanga, nga nangadato tungod kaniya, managpahilayo, tungod sa kahadlok sa iyang pag-antus, nga nagahilak ug nagakasakit, Nga nagaingon: Alaut, alaut ang dakung ciudad, nga sinul-oban kaniadto sa lino nga manipis, ug purpura, ug mapula, ug gidayandayanan sa bulawan, ug mga hamili nga bato, ug mga mutya! Kay sa usa ka takna ang hilabihan kadaku nga bahandi nahanaw. Ug ang tanan nga capitan sa sakayan, ug ang tanan nga nagalayag sa bisan diin nga dapit, ug ang mga magsasakay, ug ang kapid-an nga nagapatigayon sa dagat, nanagpahilayo. Ug nagasinggit, sa makita nila ang aso sa iyang pagkasunog, nga nagaingon: Unsang ciudara ang sama sa dakung ciudad? Ug gibutangan nila ug abo ang ilang mga ulo, ug nanagsinggit, nga nagahilak ug nagaagulo nga nagaingon: Alaut, alaut ang daku nga ciudad, nga nakapadato sa tanan nga may mga sakayan didto sa dagat, tungod sa iyang pagkabililhon, kay sa usa ka takna nahanaw siya. Maghugyaw ka, langit, ibabaw kaniya ug kamong mga balaan, ug kamong mga apostoles, ug kamong mga manalagna; kay gihukman siya sa Dios ingon sa inyong paghukom kaniya. Ug usa ka manolonda nga kusgan mikuha ug usa ka bato, ingon sa usa ka dakung bato sa galingan, ug gitambog niya sa dagat, nga nagapamulong: Ingon niana nga kakusog ang pagkahulog sa Babilonia, ang dakung ciudad ug dili na gayud igakita. Ug dili na gayud hidunggan diha kanimo ang tingog sa mga mangangalpa, bisan sa mga mag-aawit, bisan sa mga magpapaflauta, bisan sa mga magbubudyong; ug dili na gayud igakita diha kanimo bisan kinsa nga batid sa bisan unsa nga kinaadman; ug dili na gayud hidunggan diha kanimo ang dinahunog sa bato nga galingan:

Ug dili na gayud magadan-ag sa kahayag sa lamparahan diha kanimo; ug dili na gayud hidunggan diha kanimo ang tingog sa pamanhonon, ni ang tingog sa pangasaw-onon: kay ang imong mga magpapatigayon mao ang mga principe sa yuta: kay tungod sa imong mga lumay nanghisalaag ang tanang mga nasud. Ug hingkaplagan diha kaniya ang dugo sa mga manalagna ug sa mga balaan, ug sa tanang mga gipamatay sa yuta.

Sa human niining mga butanga, nadungog ko ang daw usa ka dakung panon sa langit, nga nagapamulong: Aleluya. Ang kaluwasan, ug ang himaya, ug ang gahum iya sa atong Dios: Kay ang iyang mga paghukom mga matuod ug mga matarung; kay gihukman niya ang dakung bigaon, ang nagahugaw sa yuta tungod sa iyang pagpakighilawas, ug gipanimaslan niya ang dugo sa iyang mga ulipon diha sa mga kamot sa bigaon. Ug nanagpamulong sila sa ikaduha: Aleluya. Ug ang iyang aso nagautbo sa mga katuigan nga walay katapusan. Ug nanagyaub sa yuta ang kaluhaan ug upat ka mga anciano, ug ang upat ka mga binuhat nga buhi ug gisimba nila ang Dios, nga nagalingkod sa trono, nga nagapamulong: Amen: Aleluya. Ug gikan sa trono miabut ang usa ka tingog, nga nagaingon; Dayega ninyo ang atong Dios, ngatanan kamo nga iyang mga ulipon, ug kamo nga nangahadlok kaniya, mga gagmay ug mga dagku. Ug nadungog ko ang tingog ingon sa usa ka dakung panon nga langitnon, ug ingon sa hinaganas sa daghanang mga tubig, ug ingon sa tingog sa makusog nga mga dalugdug, nga nagaingon: Aleluya; kay naghari ang atong Ginoong Dios nga Makagagahum.

Managkalipay kita, ug managhugyaw ug igahatag ta kaniya ang himaya: kay ang kasal sa Cordero, nagaabut na, ang iyang asawa nagaandam na sa iyang kaugalingon. Ug gitugot kaniya ang pagpabisti sa lino nga manipis masinaw ug mahinlo; kay ang lino nga manipis mao ang mga buhat nga matarung sa mga balaan. Ug siya miingon kanako: Isulat mo: Bulahan ang mga dinapit sa panihapon sa kasal sa Cordero. Ug siya nagaingon kanako: Kini mao ang matuod nga mga pulong sa Dios. Ug miyaub ako sa iyang mga tiil, aron sa pagsimba kaniya ug siya nagingon kanako: Magmatngon ka nga dili magbuhat niana; ako masigka-ulipon mo ug sa imong mga igsoon, nga nagabaton sa pagpamatuod ni Jesus; magsimba ka sa Dios; kay ang pagpamatuod ni Jesus mao ang espiritu sa tagna.

Ug nakita ko nga naablihan ang langit, ug ania karon, usa ka kabayo nga maputi, ug siya nga nagakabayo niini, mao ang ginanganlan Matinumanon ug Maminatud-on; ug sa pagkamatarung nagahukom ug nagapanggubat. Ug ang mga mata ingon sa siga sa kalayo, ug daghan nga mga diadema sa ibabaw sa iyang ulo; ug may nasulat nga usa ka ngalan nga walay bisan kinsa nga nakasabut kondili siya ra gayud. Ug siya sinul-oban sa usa ka panapton nga natina sa dugo, ug ang iyang ngalan gitawag: ANG PULONG SA DIOS. Ug ang mga kasundalohan sa langit nagasunod kaniya nga nanagkabayo sa mga kabayo nga maputi, nga sinul-oban sa lino nga manipis, maputi ug mahinlo. Ug sa iyang baba nagagula ang usa ka espada nga mahait, aron uban niini panigbason niya ang kanasuran; ug sila pagaharian niya sa barras nga puthaw, ug siya nagagiuk sa pug-anan sa vino sa kabangis sa kaligutgut sa Dios, ang Makagagahum. Ug sa iyang panapton ug sa iyang dapidapi nahasulat kini nga ngalan: HARI SA MGA HARI, UG GINOO SA MGA GINOO.

Ug nakita ko ang usa ka manolonda, nga nagatindog diha sa adlaw; ug nagasinggit sa dakung tingog, nga nagapamulong sa tanan nga kalanggaman, nga nagalupad sa tunga-tunga sa langit: Umari kamo, panagtigum kamo sa dakung panihapon sa Dios. Aron makakaon kamo sa unod sa mga hari, ug sa unod sa mga capitan, ug sa unod sa mga kusgan nga mga tawo, ug sa unod sa mga kabayo ug sa mga nagakabayo kanila: ug sa unod sa tanan nga mga tawo: mga may kagawasan, ug mga ulipon, mga gagmay ug mga dagku usab.

Ug nakita ko ang mananap nga mapintas, ug ang mga hari sa yuta, ug ang ilang mga kasundalohan, nga nanagtigum sa pagpakiggubat batok sa nagakabayo sa kabayo ug batok sa iyang mga kasundalohan. Ug hingdakpan ang mananap nga mapintas, ug uban kaniya ang bakakon nga manalagna, nga nagbuhat sa mga ilhanan sa atubangan niya, nga tungod niana gipasalaag niya ang mga mingdawat sa timaan sa mananap nga mapintas, sila nga nanagsimba sa iyang larawan. Gipanambug silang duha nga mga buhi sa linaw nga kalayo, nga nagadilaab sa azufre. Ug ang uban gipatay pinaagi sa espada, nga nagagula sa baba niya nga nagakabayo sa kabayo; ug nangabusog ang tanan nga mga langgam sa unod nila.

Ug nakita ko nga ang usa ka manolonda nga nanaug gikan sa langit, nga may yawi sa kahiladman nga dili matugkad ug usa ka daku nga talikala sa iyang kamot. Ug gidakup niya ang dragon, kadtong daan nga bitin, nga mao ang yawa ug satanas, ug gigapus niya sulod sa usa ka libo ka tuig. Ug iyang gitambug siya sa kahiladman nga dili matugkad; ug iyang gitabonan kini, ug gipatikan kini sa ibabaw niya, aron dili na makapasalaag sa mga katawohan, hangtud nga matapus ang usa ka libo ka tuig; ug sa human niini kinahanglan siya nga pagabuhian sa hamubo nga panahon.

Ug nakita ko ang mga trono ug sila nanglingkod niini, ug gihatag kanila ang paghukom; ug nakita ko ang mga kalag sa mga gipunggutan tungod sa pagpamatuod kang Jesus, ug tungod sa pulong sa Dios, ug ang tanan nga wala managsimba sa mananap nga mapintas, ni sa iyang larawan, ug wala makadawat ug patik sa ilang mga agtang, ug sa mga kamot; ug sila nangabuhi ug nanaghari uban kang Cristo sulod sa usa ka libu ka tuig. Apan ang uban sa mga nangamatay, dili sila mabuhi pag-usab hangtud nga matuman ang usa ka libo ka tuig. Kini mao ang nahauna nga pagkabanhaw. Bulahan ug balaan ang may pag-ambit sa nahauna nga pagkabanhaw; sa ibabaw niini ang ikaduha nga kamatayon walay gahum; kondili sila mangahimong mga sacerdote sa Dios ug ni Cristo, ug magahari sila uban kaniya sa usa ka libo ka tuig.

Ug sa mahuman na ang usa ka libo ka tuig, pagabuhian si satanas sa gawas sa iyang bilanggoan. Ug mogula aron sa pagpasalaag sa mga katawohan, sa upat ka pamag-ang sa yuta, kang Gog ug kang Magog, sa pagtigum kanila, aron sa pagpanggubat; ang ilang gidaghanon ingon sa balas sa dagat. Ug mingsaka sila sa kinahilapdan sa yuta, ug gilibutan nila ang campo sa mga balaan ug ang hinigugma nga ciudad. Ug nahulog ang kalayo gikan sa langit, ug gilamoy sila.

Ug ang yawa nga nagpasalaag kanila, gitambug sa linaw nga kalayo ug azufre, diin atua usab didto ang mananap nga mapintas ug ang manalagna nga bakakon; ug sila pagasakiton sa adlaw ug sa gabii, ngadto sa mga katuigan nga walay katapusan.

Ug nakita ko ang usa ka dakung trono nga maputi, ug ang nagalingkod niini, nga gikan sa iyang nawong, nanagpangalagiw ang yuta ug ang langit, ug walay hingkit-an nga dapit alang kanila. Ug nakita ko ang mga minatay, mga dagku ug mga gagmay, nga nagatindog sa atubangan sa trono. Ug gipamuklad ang mga basahon; ug may laing basahon nga gibuklad, nga mao ang basahon sa kinabuhi; ug ang mga minatay gipanghukman, ingon sa mga butang nga nahasulat sa mga basahon sumala sa ilang mga buhat. Ug ang dagat mihatag sa mga minatay nga diha niini. Ug ang kamatayon ug ang Hades mihatag sa mga minatay nga diha kanila: ug kini sila gihukman, ang tagsatagsa sumala sa ilang mga buhat. Ug ang kamatayon ug ang Hades gipanambug ngadto sa linaw nga kalayo. Kini mao ang ikaduha nga kamatayon: bisan ang linaw nga kalayo. Ug kong may bisan kisan nga wala hikit-i, nga nahasulat sa basahon sa kinabuhi, gitambug siya ngadto sa linaw nga kalayo.

Ug nakita ko ang usa ka langit nga bag-o, ug ang usa ka yuta nga bag-o; kay ang nahauna nga langit ug ang nahauna nga yuta nangagi na; ug wala na ing dagat. Nakita ko ang ciudad nga balaan, ang bag-o nga Jerusalem, nga nanaug sa langit gikan sa Dios, nga naandam ingon sa usa ka pangasaw-onor, nga nadayandayanan alang sa iyang bana.

Ug nadungog ko ang usa ka dakung tingog gikan sa trono, nga nagaingon: Ania karon, ang tabernaculo sa Dios uban sa mga tawo, ug siya magapuyo uban kanila, ug sila mahimong mga katawohan niya, ug ang Dios gayud magauban kanila, ug mahimo nga ilang Dios. Ug pagapahiran sa Dios ang tanang luha sa ilang mga mata; ug mawala ang kamatayon; ug wala nay pagbalata, bisan paghilak, bisan kasakit; kay ang mga butang nahauna ming-agi na. Ug siya nga nagalingkod sa trono, miingon: Ania karon, ginabag-o ko ang tanang mga butang. Ug siya nagaingon kanako: Isulat mo, kay kini nga mga pulong mga matinumanon ug mga matuod. Ug siya miingon kanako: Kini nahatabo na gayud: Ako mao ang Alpa ug ang Omega: ang sinugdan ug ang katapusan. Ang giuhaw, paimnon ko sa tuburan sa tubig sa kinabuhi sa walay bayad. Ang makadaug, manunod niining mga butanga; ug ako mahimo nga iyang Dios, ug siya mahimo nga akong anak. Apan ang mga talawan, ug ang mga maduhaduhaon, ug ang mga malaw-ayon, ug ang mga mamumuno, ug ang mga makighilawason, ug ang mga lumayan, ug ang mga nagasimba sa mga dios-dios, ug ang tanan nga mga bakakon, mabahinan sila didto sa linaw, nga nagadilaab sa kalayo ug azufre; nga mao ang kaduha nga kamatayon. Ug miabut ang usa sa pito ka mga manolonda, nga may pito ka mga panaksan, nga puno sa pito ka mga katapusang hampak, ug nakigsulti kanako, nga nagaingon: umari ka diri, igapakita ko kanimo ang pangasaw-onon, ang asawa sa Cordero.

Ug sa Espiritu gidala niya ako ngadto sa usa ka daku ug hataas nga bukid, ug iyang gipakita kanako ang balaan nga ciudad nga Jerusalem, nga nanaug sa langit gikan sa Dios, Nga may himaya sa Dios: ang iyang kahayag sama sa usa ka hamili gayud nga bato, ingon sa bato nga jaspe, nga matin-aw ingon sa salamin: Nga may usa ka kuta nga daku ug hataas, ug may napulo ug duha ka mga ganghaan, ug haduol sa mga ganghaan napulo ug duha ka mga manolonda, ug mga ngalan nahasulat niini, nga mao ang mga ngalan sa napulo ug duha ka banay sa mga anak sa Israel: Sa Timogan may totolo ka mga ganghaan ug sa Amihanan may totolo ka mga ganghaan, ug sa Habagatan may totolo ka mga ganghaan, sa Kanawayan may totolo ka mga ganghaan. Ug ang kuta sa ciudad may napulo ug duha ka mga patukoranan, ug sa ibabaw nila ang napulo ug duha ka mga ngalan sa napulo ug duha ka mga apostoles sa Cordero. Ug siya nga nakigsulti kanako, may usa ka metrosan nga bagakay nga bulawan, aron sa pagsukod sa ciudad, ug sa mga ganghaan niini, ug sa iyang kuta. Ug ang ciudad maglaro, ug ang kataas niini mao usab sa iyang kalapad. Ug gisukod niya sa bagakay ang ciudad, nga may duha ka libo ug upat ka gatus ka mga kilometro: ang iyang kataas, ug ang iyang kahabug, ug ang iyang kalapad nagakasama. Ug gisukod niya ang kuta niini, ug may usa usa ka gatus kap-atan ug upat ka siko, sumala sa sukod nga sa tawo, nga mao ang sa manolonda. Ug ang tinukod nga kuta, bato nga jaspe; ug ang ciudad lunsay nga bulawan sama sa salamin nga ulay. Ug ang mga patukoranan sa kuta sa ciudad dinayan-dayanan sa tanang bato nga hamili. Ang nahauna nga patukoronan, bato nga jaspe; ang ikaduha, zafiro; ang ikatolo, calcedonia; ang ikaupat, esmeralda; Ang ikalima, sardonica; ang ika-unom, sardio; ang ikapito, crisolito; ang ikawalo, berilo; ang ikasiyam, topacio; ang ikanapulo, crissopraso; ang ikanapulo ug usa, jacinto; ang ikanapulo ug duha, amatista. Ug ang napulo ug duha ka mga ganghaan, napulo ug duha ka mga mutya; ang tagsatagsa sa mga ganghaan usa ka mutya. Ug ang dalan sa ciudad lunsay nga bulawan, ingon sa salamin nga masihag.

Ug wala akoy nakita nga templo didto kay ang Ginoong Dios, ang Makagagahum, ug ang Cordero mao ang iyang templo niini. Ug ang ciudad walay kinahanglan nga pagapahayagan sa adlaw ug sa bulan; kay ginaiwagan siya sa himaya sa Dios, ug ang Cordero, mao ang iyang suga. Kay ang mga kanasuran manag-panlakaw sa taliwala sa kahayag niini; ug ang mga hari sa yuta magadala ngadto sa sulod niini sa ilang himaya. Ug ang iyang mga ganghaan dili pagasirhan gayud maadlaw (kay didto walay gabii). Ug pagadad-an siya sa himaya ug dungog sa kanasuran. Ug walay makasulod kaniya bisan kinsa nga mahugaw, ni ang nagabuhat sa kalaw-ayan ug bakak: kondili ang mga nahasulat lamang sa basahon sa kinabuhi sa Cordero.

Ania karon, moanhi ako sa madali, ug ang akong balus uban kanako sa paghatag sa tagsatagsa sumala sa iyang buhat.