32 – Pagkamartir

Ug sa nagairog ang panahon, nahitabo nga si Cain nagdala gikan sa mga abut sa yuta usa ka halad kang Jehova. Ug si Abel nagdala usab sa mga panganay sa iyang mga carnero ug sa mga matambok niini ug gitamod ni Jehova si Abel, ug ang iyang halad. Apan kang Cain ug sa iyang hatad wala siyay pagtamod. Ug nangisog si Cain sa hilabihan gayud, ug nangil-ad ang iyang panagway. Ug si Jehova miingon kang Cain: Nganong nasuko ikaw, ug nganong nagngil-ad ang imong panagway? Kong maayo ang imong gibuhat, kini dili ba pagadayegon? Ug kong dili ka magbuhat ug maayo, ang sala nagahay-ad sa ganghaan; ug kanimo mamao ang iyang tinguha; apan ikaw magabuot niini. Ug namulong si Cain kang Abel nga iyang igsoon. Ug nahitabo, nga sa didto sila sa kapatagan, si Cain mitindog batok kang Abel nga iyang igsoon, ug iyang gipatay siya. Ug miingon si Jehova kang Cain, Hain si Abel nga imong igsoon? Ug mitubag siya, Ambut: magbalantay ba ako sa akong igsoon? Ug miingon siya, Unsa ang gibuhat mo? Ang tingog sa dugo sa imong igsoon nagatu-aw kanako gikan sa yuta.

Ug nahitabo sa human niining mga butanga nga ang Dios nagsulay kang Abraham, ug miingon kaniya: Abraham; ug siya mitubag: Ania ako. Ug miingon siya: Kuhaon mo karon ang imong anak, ang imong anak nga bugtong, nga imong pinalangga nga mao si Isaac, ug umadto ka sa yuta sa Moria ug siya ihalad mo nga halad-nga sinunog didto sa usa sa mga bukid nga akong igaingon kanimo. Ug si Abraham mibangon pagsayo sa buntag, ug iyang gisiyahan ang iyang asno, ug nagdala siya uban kaniya duruha ka sulogoong batan-on ug si Isaac nga iyang anak, ug nagbugha ug sugnod alang sa halad-nga-sinunog, ug mitindog siya, ug napaingon sa dapit nga giingon kaniya sa Dios. Sa ikatolo ka adlaw giyahat ni Abraham ang iyang mga mata, ug nakita niya ang dapit sa halayo. Ug si Abraham miingon sa iyang mga sulogoon: Humulat kamo dinhi uban sa asno, ug ako ug ang bata moadto kami didto; ug kami mosimba, ug kami mamalik kaninyo. Ug si Abraham mikuha ug sugnod alang sa halad-nga-sinunog, ug gipapas-an niya sa iyang anak; ug siya mikuha ug kalayo ug punyal; ug milakaw silang duha nga nagkuyog. Unya si Isaac misulti kang Abraham nga iyang amahan, ug miingon: Amahan ko. Ug siya mitubag: Ania ako, anak ko. Ug siya miingon: Ania karon ang kalayo ug ang sugnod, apan hain man ang nating carnero nga igahalad-nga-sinunog? Ug mitubag si Abraham: Ang Dios sa iyang kaugalingon magatagana sa nating carnero nga igahalad-nga-sinunog, anak ko; ug busa nagapadayon sila sa paglakaw nga nanagkuyog. Ug miabut sila sa dapit nga giingon kaniya sa Dios; si Abraham mipatindog didto ug usa ka halaran, ug gipahaluna pag-ayo ang kahoy ug gigapus niya si Isaac, nga iyang anak, ug iyang gipahamutang siya sa ibabaw sa sugnod. Ug gituy-od ni Abraham ang iyang kamot, ug gikuha niya ang iyang punyal sa pagpatay sa iyang anak. Ug ang manolonda ni Jehova misinggit kaniya gikan sa mga langit, nga nagaingon: Abraham, Abraham. Ug siya mitubag: Ania ako. Ug nagaingon: Dili mo pagbakyawon ang imong kamot batok sa bata, dili ka magbuhat kaniya bisan unsa; ug karon naila ko nga ikaw nahadlok sa Dios, kay wala ka magdumili sa imong bugtong nga anak kanako. Unya giyahat ni Abraham ang iyang mga mata ug mitan-aw; ug ania karon, ang usa ka carnero nga lake sa likod, kansang mga sungay nagapus sa kasapinitan. Ug miadto si Abraham, ug gikuha niya ang carnero nga lake ug kini gihalad niya sa halad-nga-sinunog, salili sa iyang anak.

Ang inyong nating carnero, mao ang walay ikasaway, lake, usa ka tuig ang panouigon: pagakuhaon ninyo kini gikan sa mga carnero kun sa mga kanding:

Dili ka magpatay.

Wala ko ba ikaw sugoa? Magmakusganon ka ug magmaisug: ayaw pagkahadlok ug dili ka magmaluya; kay si Jehova nga imong Dios, magauban kanimo bisan asa ikaw paingon.

Ug ang hari miingon sa iyang mga bantay nga nagtindog libut kaniya: Liso, ug patya ang mga sacerdote ni Jehova; tungod kay ang ilang kamot uban usab kang David, ug tungod kay sila nahibalo nga siya mikalagiw, ug wala magpahibalo niana kanako. Apan ang mga sulogoon sa hari wala bumuot sa pagpadapat sa ilang kamot ibabaw sa mga sacerdote ni Jehova. Ug ang hari miingon kang Doeg: Lumiso ka, ug dumasmag sa mga sacerdote. Ug si Doeg ang Edomhanon miliso, ug iyang gidasmagan ang mga sacerdote, ug siya nakapatay niadtong adlawa sa kawaloan ug lima ka tawo nga nagsaput sa ephod nga lino. Ug sa Nob, ang ciudad sa mga sacerdote, iyang gisamaran pinaagi sa sulab sa pinuti, ang lalake ug babaye, kabataan ug mga masuso, ug mga vaca ug mga asno, ug mga carnero pinaagi sa sulab sa pinuti.

Kay mao kini nga sa gilaglag ni Jezabel ang mga manalagna ni Jehova, nga si Abdias mikuha sa usa ka gatus ka mga manalagna, ug gitagoan sila sa tinagkalim-an didto sa usa ka langub, ug gipakaon sila sa tinapay ug tubig.)

Ug siya miingon: Ako nangabugho sa hilabihan tungod kang Jehova, ang Dios sa mga panon; kay ang mga anak sa Israel mingsalikway sa imong tugon, gigun-ob ang imong mga halaran, ug gipatay ang imong mga manalagna pinaagi sa pinuti: ug ako, ako na lamang ang nahabilin; ug gipangita nila ang akong kinabuhi, aron sa pagkuha niini.

Pangitaa ninyo si Jehova ug ang iyang kusog; Pangitaa ang iyang nawong sa kanunay.

Ug ang Espiritu sa Dios miabut kang Zacharias anak nga lalake ni Joiada nga sacerdote: ug siya mitindog sa ibabaw sa katawohan, ug miingon kanila: Kini mao ang giingon sa Dios: Nganong naglapas kamo sa mga sugo ni Jehova, aron kamo dili magamauswagon? tungod kay inyong gibiyaan ni Jehova, siya usab nagabiya kaninyo. Ug sila nanagsabutsabut sa tago batok kaniya, ug gibato siya sa mga bato sumala sa sugo sa hari diha sa sawang sa balay ni Jehova.

Bisan pa niana sila nanagmasukihon, ug mingsukol batok kanimo, ug gitalikdan nila ang imong Kasugoan, ug gipamatay ang imong mga manalagna nga nanagpamatuod batok kanila aron sa pagpabalik kanila nganha kanimo pag-usab, ug sila nanagbuhat sa mga dagkung paghagit sa pagpakasuko.

Unya si Job mitindog, ug gigisi ang iyang bisti, ug gialutan ang iyang ulo, ug mihapa sa yuta, ug misimba; Ug miingon siya: Ako hubo nga migula sa tiyan sa akong inahan, ug hubo usab ako nga mopauli didto. Si Jehova mihatag, ug si Jehova mikuha; bulahan ang ngalan ni Jehova.

Ania karon, iyang pagalaglagon ako: ako walay paglaum: Bisan pa niini, sa iyang atubangan ako magalaban sa akong mga alagianan.

Apan alang kanako nasayud ako nga ang akong Manluluwas buhi man, Ug sa kaulahian nga adlaw siya motindog sa ibabaw sa yuta: Ug sa tapus ang akong panit, kining lawas ko gayud malaglag, Unya sa wala ang akong unod makita ko ang Dios; Kang kinsa ako, ako gayud, motan-aw dinhi sa akong kilid, Ug ang akong mga mata makasud-ong, nga dili ingon sa dumuloong. Naut-ut ang akong kasingkasing sa sulod kanako.

Apan siya nahibalo sa dalan nga akong pagapadulongan; Sa diha nga ako masulayan na niya, mogula ako ingon sa bulawan. Ang akong tiil nagsubay pag-ayo sa iyang mga lakang; Ang iyang dalan maoy akong gibantayan, ug wala ako motipas.

Ngano nga nagalungotlungot ang mga nasud, Ug ang mga katawohan nagapalandong sa butang nga kawang? Ang mga hari sa yuta nanagpahamutang sa ilang kaugalingon, Ug ang mga punoan nanagsabutsabut sa tingub, Batok kang Jehova ug batok sa iyang dinihog, nga nagaingon: Pagabugtoon nato ang ilang mga talikala, Ug igasalibay ta gikan kanato ang ilang mga igtatakgus. Siya nga nagalingkod sa kalangitan magakatawa: Ang Ginoo magahimo kanila nga yubitonon.

Apan papaglipaya kadtong tanan nga nanagsalig kanimo; Sa gihapon pasinggita sila sa kalipay, tungod kay ginalabanan mo sila: Pasagdi nga maglipay usab diha kanimo ang mga nahagugma sa imong ngalan.

Si Jehova gibutang ko sa kanunay sa atubangan nako: Tungod kay ania siya sa akong toong kamot, ako dili matarug. Busa nagamaya ang akong kasingkasing, ug nagakalipay ang akong himaya: Ang akong unod usab magapuyo sa kasigurohan. Tungod kay dili mo pagabiyaan ang akong kalag sa Sheol; Ni motugot ka nga ang imong balaan makakita sa pagkadunot. Igapakita mo kanako ang dalan sa kinabuhi: Sa imong presencia anaa ang kahupnganan sa kalipay; Sa imong toong kamot adunay mga kalipayan nga sa walay katapusan.

Mahatungod kanako magatan-aw ako sa imong nawong sa pagkamatarung; Matagbaw ako, sa diha nga mahigmata ako, sa pagtan-aw sa imong dagway.

Gipalig-on niya ang akong kalag: Ginamandoan niya ako sa mga dalan sa pagkamatarung tungod sa iyang ngalan. Oo, bisan magalakaw ako latas sa walog sa landong sa kamatayon, Ako walay kahadlok sa bisan unsa nga dautan; Kay ikaw nagauban kanako; Ang imong baras ug ang imong sungkod, kini nagapalig-on kanako.

Si Jehova mao ang akong kahayag ug ang akong kaluwasan; Kinsa man ang akong pagakahadlokan? Si Jehova mao ang kusog sa akong kinabuhi; Kang kinsa man ako malisang? Sa diha nga nagtigum batok kanako ang mga mamumuhat sa kadautan sa pagkaon sa akong unod, Bisan ang akong mga kabatok ug mga kaaway, sila nanghipangdol ug nangapukan. Bisan ang usa ka dakung panon magapahamutang batok kanako, Dili mahadlok ang akong kasingkasing: Bisan ang gubat patindogon batok kanako, Bisan pa niini ako masaligon. Usa ka butang ang gipangayo ko kang Jehova, nga pagapangitaon Ko: Nga makapuyo ako sa balay ni Jehova sa tanang mga adlaw sa akong kinabuhi, Aron sa pagtan-aw sa katahum ni Jehova. Ug sa pagpakisayud sa iyang templo. Kay sa adlaw sa kasamok pagatagoan niya ako sa iyang puloyanan: Diha sa tabil sa iyang balongbalong pagatagoan niya ako; Ituboy niya ako sa ibabaw sa usa ka bato.

Managkalipay kamo kang Jehova, ug managmaya kamo, kamo nga mga matarung; Ug managhugyaw kamo tungod sa kalipay, ngatanan kamong mga matul-id ug kasingkasing.

Nagalalang ang dautan batok sa matarung, Ug nagakagut ang iyang mga ngipon tungod kaniya. Ang Ginoo magakatawa kaniya; Kay siya nagatan-aw nga umaabut ang iyang adlaw. Ang mga dautan nanag-ibut sa pinuti ug nanagbingat sa ilang pana, Sa pagpukan sa kabus ug sa hangul, Sa pagpatay niadtong mga mutal-id diha sa dalan. Ang pinuti nila molagbas sa ilang kaugalingon nga kasingkasing, Ug ang ilang pana pagabali-on.

Oo, tungod kanimo gipamatay kami sa tibook nga adlaw; Ginaisip kami ingon sa mga carnero alang sa ihawan.

Ang Dios mao ang atong dalangpanan ug kalig-on, Madali nga katabang sa atong kalisdanan. Busa dili kami mahadlok, bisan ang yuta pagaalid-an, Ug bisan ang mga bukid pagauyugon ngadto sa kahiladman sa kadagatan;

Kay kining Dios mao ang atong Dios sa mga katuigan nga walay katapusan: Siya mao ang atong magmamando bisan hangtud sa kamatayon.

Itugyan mo kang Jehova ang imong palas-anon, ug siya magasapnay kanimo: Dili gayud niya pasagdan nga mabalhin ang matarung.

Apan ikaw, Oh Jehova, magakatawa kanila; Himoon nimong kataw-anan ang tanang mga nasud. Tungod sa iyang kusog mamati ako kanimo; Kay ang Dios mao ang akong torre nga hataas. Ang akong Dios uban sa iyang mahigugmaong-kalolot mosugat kanako: Ang Dios magapakita kanako sa akong tinguha sa ibabaw sa akong mga kaaway.

Sa diha nga mahanumdum ako kanimo sa akong higdaanan, Ug sa magapalandong kanimo sa mga pagtukaw sa kagabhion. Kay ikaw mao ang akong katabang, Ug diha sa landong sa imong mga pako magakalipay ako. Ang akong kalag sa hugot magasunod gayud kanimo. Ang imong toong kamot nagasapnay kanako. Apan kadtong nanagpangita sa akong kalag, sa paglaglag niini, Mangadto sa mga ubos nga dapit sa yuta.

Apan papaglipaya ang mga matarung; papaghimayaa sila sa atubangan sa Dios: Oo, papagmayaa sila uban sa kalipay. Manag-awit kamo sa Dios, manag-awit kamo ug mga pagdayeg sa iyang ngalan: Pagbutang ug usa ka dalan alang kaniya nga molabay ngadto sa mga kamingawan; Si Jehova mao ang iyang ngalan; ug managhimaya kamo sa atubangan niya.

Bisan pa niana, ako ania gihapon uban kanimo: Gikuptan mo ang too ko nga kamot. Ikaw magamando kanako uban sa imong pagtambag, Ug sa ulahi pagadawaton mo ako sa himaya. Kinsa may ako sa langit kondili ikaw da? Ug walay bisan kinsa dinhi sa ibabaw sa yuta nga akong gitinguha gawas kanimo. Ang akong unod ug ang akong kasingkasing nangaluya; Apan ang Dios mao ang kalig-on sa akong kasingkasing, ug ang akong bahin sa walay katapusan.

Bulahan ang katawohan nga nakaila sa malipayong tingog sa trompeta: Managlakaw sila, Oh Jehova, sa kahayag sa imong pamayhon. Sa imong ngalan managkalipay sila sa tibook nga adlaw; Ug sa imong pagkamatarung sila pagabayawon.

Siya nga nagapuyo sa sulod sa dapit nga tinago sa Hataas Uyamut Magapahulay sa ilalum sa landong sa makagagahum.

Pagabayawon ka, Oh Dios, ibabaw sa kalangitan, Ug ang imong himaya ibabaw sa tibook nga yuta.

Si Jehova nagabantay sa mga walay-pagtagad: Gipaubos ako, ug iyang giluwas ako. Bumalik ka sa imong kapahulayan, Oh kalag ko; Kay si Jehova nagpanalangin sa madagayaon gayud kanimo. Kay imong giluwas ang akong kalag gikan sa kamatayon, Ang akong mga mata gikan sa mga luha, Ug ang akong mga tiil gikan sa pagkahidalin-as. Magalakaw ako sa atubangan ni Jehova Sa yuta sa mga buhi.

Hamili sa pagtan-aw ni Jehova Ang kamatayon sa iyang mga balaan.

Papaglipaya ang mga balaan sa pagdaug sa himaya: Paawita sila sa kalipay diha sa ilang mga higdaanan.

Sumalig ka kang Jehova sa bug-os mong kasingkasing, Ug ayaw pagsalig sa imong kaugagalingong salabutan:

Ang maayong ngalan labi pang maayo kay sa bililhon nga lana; ug ang adlaw sa pagkamatay kay sa adlaw nga natawohan.

Gilamoy niya ang kamatayon hangtud sa walay katapusan; ug ang Ginoo nga si Jehova mopahid sa mga luha gikan sa tanang mga nawong; ug ang kaulaw sa iyang katawohan pagakuhaon niya gikan sa halayo sa tibook nga yuta: kay si Jehova maoy nagsulti niini.

Ang imong mga patay mangabuhi; ang akong mga minatay mangabanhaw. Pagmata ug pag-awit, kamo nga nagapuyo sa abug; kay ang imong yamog maingon sa yamog sa kabalilihan, ug ang yuta magasalibay sa mga patay.

Ug ang mga linukat ni Jehova mobalik ug moanha uban ang pag-awit alang sa Sion; ug ang kalipay nga walay katapusan anha sa ibabaw sa ilang mga ulo: sila makadawat sa kasadya ug kalipay, ug ang kasubo ug ang panghukaw mangahanaw.

Panag-awit, Oh mga langit; ug pagmalipayon, Oh yuta; ug humunat sa pag-awit, Oh mga bukid: kay nagalipay si Jehova sa iyang katawohan, ug adunay kalooy sa iyang ginasakit.

Ako naghatag sa akong likod sa mga maghahampak, ug sa akong mga aping kanila nga nanag-ibut sa buhok; wala nako tagoi ang akong nawong gikan sa kaulaw ug pagluwa. Kay ang Ginoong Jehova mobulig kanako; tungod niini ako, wala paglibuga; busa gipahaluna ko ang akong nawong sama sa usa ka batong lag-it, ug ako nasayud nga ako dili pagapakaulawan.

Ug ang mga linukat ni Jehova mamalik, ug moabut nga magaawit sa Sion; ug ang malungtaron sa gihapon nga kalipay mahaanha sa ibabaw sa ilang mga ulo: sila makabaton ug kasadya ug kalipay; ug ang kasubo ug ang pagpanghayhay mangalagiw.

Gitamay siya, ug gisalikway sa mga tawo; usa ka tawo sa mga kasub-anan, ug nakasinati sa pag-antus: ug ingon sa usa nga gikan kaniya gitago sa mga tawo ang ilang nawong siya gibiaybiay; ug siya wala nato mahala. Sa pagkamatuod gipas-an niya ang atong kasakitan, ug gipas-an niya ang atong mga kasub-anan; apan siya giila nato nga binunalan, hinampak sa Dios, ug sinakit. Apan siya ginasamaran tungod sa atong kalapasan, siya napangos tungod sa atong mga kasal-anan; ang silot sa atong pakigdait diha sa ibabaw niya; ug tungod sa iyang mga labod kita nangaayo. Kitang tanan sama sa mga carnero nanghisalaag; ang tagsatagsa kanato misimang sa iyang kaugalingon nga dalan; ug gibutang ni Jehova diha kaniya ang kasal-anan nato nga tanan. Siya gidaugdaug, apan sa diha nga siya gisakit, wala niya bukha ang iyang baba; ingon sa usa ka nating carnero nga ginadala ngadto sa ihawan, ug ingon sa usa ka carnero nga naamang sa atubangan sa iyang mga maggugunting, mao usab wala niya bukha ang iyang baba. Pinaagi sa pagdaugdaug ug sa paghukom siya gikuha; ug mahatungod sa iyang kaliwatan, kinsa ba ang anaa kanila nga nagpalandong nga siya giputol gikan sa yuta sa mga buhi tungod sa kalapasan sa akong katawohan kang kinsa angay ang hampak? Ug gibuhat nila ang iyang lubnganan uban sa dautan ug ang iyang kamatayon uban sa mga dato; ngani siya wala makabuhat ug pagpanlupig, ni dihay limbong sa iyang baba. Apan nahimut-an ni Jehova ang pagsamad kaniya; iya nga gisakit siya: kong ikaw mohimo sa iyang kalag nga usa ka halad-alang-sa-sala, siya makakita sa iyang kaliwat, siya mopahalugway sa iyang mga adlaw, ug ang kahimut-an ni Jehova motubo sa iyang kamot. Siya makakita gikan sa kasakit sa iyang kalag, ug matagbaw: pinaagi sa kahibalo sa iyang kaugalingon ang akong alagad nga matarung magapamatarung sa daghan; ug siya ang mopas-an sa ila nga mga kasal-anan. Tungod niini hatagan ko siya ug usa ka bahin uban sa dagku, ug uban sa mga mabaskug siya magabahin sa mga inagawan; tungod kay iya nga gibubo ang iyang kalag ngadto sa kamatayon, ug siya giisip uban sa mga malapason: bisan pa iyang gipas-an ang sala sa daghan, ug naghimo ug paglaban alang sa mga malapason.

Kay kamo manggula uban ang kalipay, ug pagamandoan uban sa pakigdait: ang mga bukid ug mga bungtod mohunat sa pag-awit sa imong atubangan; ug ang tanang kakahoyan sa kapatagan mopagakpak sa ilang mga kamot.

Ang matarung mawagtang, ug walay tawo nga manumbaling niini sa iyang kasingkasing; ug ang mga tawo nga maloloy-on ginakuha, walay nagpalandong nga ang matarung gikuha gikan sa umalabul nga kadautan. Siya nagasulod sa pakigdait; sila nanagpahulay sa ilang mga higdaanan, ang tagsatagsa nga nagalakaw sa iyang pagkatul-id.

Aron sa pagtudlo kanila nga nanagbalata didto sa Sion, aron sa paghatag kanila ug purongpurong nga bulak nga puli sa abo; ang lana sa kalipay, puli sa pagbalata; ang bisti sa pagdayeg, puli sa espiritu sa kasub-anan; aron sila pagatawgon nga mga kahoy sa pagkamatarung, nga ginatanum ni Jehova, aron siya pagahimayaon.

Ako magakalipay ug daku kang Jehova, ang akong kalag magamalipayon diha sa akong Dios; kay ako gibistihan niya sa mga bisti sa kaluwasan, ako gisul-oban niya sa kupo sa pagkamatarung, ingon sa pamanhonon nga nagadayandayan sa iyang kaugalingon sa usa ka purongpurong nga bulak, ug ingon sa pangasaw-onon nga nagapadayandayan sa iyang kaugalingon sa iyang mga mutya.

Sa tanan nilang mga kasakitan siya gisakit, ug giluwas sila sa manolonda sa iyang presencia: diha sa iyang gugma ug sa iyang kalooy, sila gitubos niya; ug sila gidala niya, ug iyang gisagakay sila sa tanang mga adlaw sa kanhing panahon.

Adunay pipila ka mga Judio nga imong gitudlo ibabaw sa mga bulohaton sa lalawigan sa Babilonia: si Sadrach, Mesach, ug Abed-nego; kining mga tawohana, Oh hari, wala magtagad kanimo: sila wala moalagad sa imong mga dios, ni mosimba sila sa larawan nga bulawan nga imong gipatindog. Unya si Nabucodonosor, sa iyang kapungot ug kasuko, nagsugo sa pagpakuha kang Sadrach, Mesach, ug Abed-nego. Nan ilang gidala kining mga tawohana sa atubangan sa hari. Si Nabucodonosor mitubag ug miingon kanila: Tinuyo ba sa kabubut-on nga kamo, Oh Sadrach, Mesach, ug Abed-nego, nga kamo dili moalagad sa akong dios, ni mosimba sa larawan nga bulawan nga akong gipatindog? Karon, kong kamo andam, nga sa bisan unsang taknaa nga kamo makabati sa tingog sa trompeta, sa flauta, sa alpa, sa sacabuche, sa salterio, sa dulcemele ug sa tanang matang sa tulonggon, manghapa ug manimba sa larawan nga akong gibuhat: apan kong kamo dili mosimba, sa maong takna igatambog kamo sa taliwala sa hudno nga nagadilaab sa kalayo: ug kinsa ba kana nga dios nga makaluwas kaninyo gikan sa akong mga kamot?

Si Sadrach, si Mesach, ug si Abed-nego mingtubag ug ming-ingon sa hari: Oh Nabucodonosor, kami dili kinahanglan nga motubag kanimo niining butanga. Kong mao kana, ang among Dios nga among ginaalagaran makahimo sa pagluwas kanamo gikan sa hudno nga nagadilaab sa kalayo; ug siya magaluwas kanamo gikan sa imong kamot, Oh hari. Apan kong dili ugaling, angay mo nga hisayran, Oh hari, nga kami dili gayud moalagad sa imong mga dios, ni mosimba kami sa larawan nga bulawan nga imong gipatindog.

Unya si Nabucodonosor napuno sa mapintas nga kasuko, ug ang dagway sa iyang nawong nausab batok kang Sadrach, kang Mesach, ug kang Abed-nego: busa misulti siya ug nagsugo nga ilang initon ang hudno sa pito ka pilo labaw sa naandan nga kainit. Ug nagsugo pa siya sa pipila ka mga tawo nga kusganon nga diha sa iyang kasundalohan sa pagpagapus kang Sadrach, kang Mesach, ug kang Abed-nego, ug sa paghulog kanila ngadto sa hudno sa kalayo nga nagadilaab. Nan kining mga tawohana gipanaggapus nga sinul-oban sa ilang mga kalsones, sa ilang mga sinina, sa ilang mga kupo, ug sa uban pa nilang mga bisti, ug gipanaghulog ngadto sa taliwala sa hudno sa kalayo nga nagadilaab. Busa tungod sa pagkadinalian sa sugo sa hari, ug ang hudno mainit uyamut, ang siga sa kalayo nakamatay niadtong mga tawo nga nagsakwat kang Sadrach, kang Mesach, ug kang Abed-nego. Ug kining totolo ka mga tawo, si Sadrach, si Mesach, ug si Abed-nego nangahulog nga mga ginapus ngadto sa sulod sa hudno sa kalayo nga nagadilaab.

Unya si Nabucodonosor ang hari, nahibulong ug midali sa pagbangon: siya misulti ug miingon sa iyang mga magtatambag: Dili ba totolo ka mga tawo nga ginapus ang atong gipanghulog sa taliwala sa kalayo? Sila mingtubag ug ming-ingon sa hari: Matuod, Oh hari. Siya mitubag ug miingon: Ania karon, nakita ko nga upat na ka tawo nga dili ginapus, nga nanlakaw sa taliwala sa kalayo, ug sila wala maunsa; ug ang dagway sa ikaupat sama sa usa ka anak nga lalake sa mga dios. Unya si Nabucodonosor miduol sa baba sa hudno sa kalayo nga nagadilaab: misulti siya ug miingon: Sadrach, Mesach ug Abed-nego, kamo nga mga alagad sa Halangdon Uyamut nga Dios, gumula kamo ug umari. Unya si Sadrach, si Mesach, ug si Abed-nego nanggula gikan sa kinataliwad-an sa kalayo. Ug ang mga kadagkuan, ang mga tinugyanan, ug ang mga gobernador, ug ang mga magtatambag sa hari, nga nanagkatapok didto, nanagpakakita niining mga tawohana, nga ang kalayo walay gahum sa ilang mga lawas, ni masilaub ang buhok sa ilang ulo, ni mausab ang ilang saput, ni mahatapot kanila ang baho sa kalayo. Si Nabucodonosor misulti ug miingon: Bulahan ang Dios ni Sadrach, ni Mesach ug ni Abed-nego, nga nagpadala sa iyang manulonda, ug nagluwas sa iyang mga alagad nga mingsalig diha kaniya, ug ming-usab sa pulong sa hari, ug mingtugyan sa ilang mga lawas, aron sila dili makaalagad ug dili makasimba sa lain nga dios, gawas lamang sa ilang kaugalingon nga Dios.

Ug sa pagkahibalo ni Daniel nga ang sinulat gitiman-an, siya miadto sa iyang balay (karon ang iyang mga tamboanan inablihan sa sulod sa iyang balay paingon sa Jerusalem); ug siya miluhod sa makatolo sa usa ka adlaw, ug nag-ampo, ug nagpasalamat sa atubangan sa iyang Dios, ingon sa iyang gihimo kaniadto. Unya kining mga tawohana nanagkatigum, ug nakakaplag kang Daniel nga nag-ampo ug nangamuyo sa atubangan sa iyang Dios. Unya sila mingduol, ug mingsulti sa atubangan sa hari mahitungod sa sugo sa hari: Wala ba ikaw motimaan sa usa ka sugo nga ang tagsatagsa ka tawo nga mangamuyo sa bisan unsang dios kun tawo sulod ka katloan ka adlaw, gawas kanimo, Oh hari, igahulog sa langub sa mga leon? Ang hari mitubag ug miingon: Ang butang matuod sumala sa balaod sa mga Medianhon ug mga Persiahanon nga dili mausab. Unya mingtubag sila ug ming-ingon sa atubangan sa hari: Kana si Daniel nga anaa sa mga anak sa pagkabinihag sa Juda wala magtagad kanimo, Oh hari, ni sa sugo nga imong gitiman-an, kondili nag-ampo makatolo sa usa ka adlaw. Unya ang hari, sa pagkadungog niya niining mga pulonga nasubo pag-ayo, ug naninguha sulod sa iyang kasingkasing sa pagluwas kaniya; ug siya naghago hangtud sa pagkasalop sa adlaw aron sa pagluwas kaniya. Unya kining mga tawohana nanagtigum sa atubangan sa hari, ug ming-ingon sa hari: Hibaloi, Oh hari, nga kini balaod sa mga Medianhon ug Persiahanon, nga walay sugo ni balaod nga gitukod sa hari nga mausab.

Unya ang hari nagpasugo ug ilang gidala si Daniel, ug gihulog siya sa langub sa mga leon. Karon, ang hari misulti ug miingon kang Daniel: Ang imong Dios nga imong gialagaran sa kanunay, siya magaluwas kanimo. Ug dihay usa ka bato nga gidala ug gipahaluna sa baba sa langub, ug kini gipatikan sa hari sa iyang kaugalingong patik, ug sa patik sa mga principe; aron walay mausab mahatungod kang Daniel. Unya ang hari miadto sa iyang palacio, ug nagpuasa sa tibook nga gabii; walay mga tulonggon nga gidala sa iyang atubangan: ug ang iyang katulogon mikalagiw gikan kaniya. Unya ang hari mibangon sayo kaayo sa kabuntagon, ug midali pag-adto sa langub sa mga leon. Ug sa pagduol niya sa langub sa mga leon ngadto kang Daniel, misinggit siya sa usa ka tingog nga makapasubo; ang hari misulti ug miingon kang Daniel: Oh Daniel, alagad sa Dios nga buhi; ang imong Dios nga gialagaran mo sa kanunay, nagaluwas ba kanimo gikan sa mga leon? Unya si Daniel miingon sa hari: Oh hari, mabuhi ka sa walay katapusan. Ang akong Dios nagpadala sa iyang manulonda, ug gitak-uman ang baba sa mga leon, ug sila wala makadaut kanako; sanglit kay sa iyang atubangan nakita nga inocente man ako; ug ingon man usab sa atubangan mo. Oh hari, ako wala makapasipala. Unya ang hari nalipay sa hilabihan gayud, ug nagsugo nga ilang kuhaon si Daniel gikan sa langub. Busa si Daniel gipagawas sa langub, ug walay kadaut nga hikaplagan diha kaniya, tungod kay siya misalig man diha sa iyang Dios.

Ug siya mosulti sa dagkung mga pulong batok sa Halangdon Uyamut, ug magapaluya sa mga balaan sa Halangdon Uyamut; ug siya magahunahuna sa pag-usab sa mga panahon, ug sa Kasugoan; ug sila ihatag sa iyang kamot hangtud sa usa ka panahon ug mga panahon ug sa katunga sa usa ka panahon.

Ug niadtong panahona si Michael motindog, ang dakung principe nga nagatindog alang sa mga anak sa imong katawohan; ug moabut ang usa ka panahon sa kasamok, nga ang ingon wala pa gayud mahatabo sukad nga may usa ka nasud bisan hangtud nianang mao nga panahon: ug niadtong panahona pagaluwason ang imong katawohan, ang tanan nga hingkaplagan nga nanghisulat sa basahon. Ug ang daghan kanila nga nangatulog sa abug sa yuta mahigmata, ang uban ngadto sa walay-katapusang pagtamay. Ug sila nga mga manggialamon modan-ag ingon sa kahayag sa hawan sa kalangitan; ug sila nga makakabig sa daghanan ngadto sa pagkamatarung, mangahimong sama sa mga bitoon sa mga katuigan nga walay katapusan.

Si Jehova maayo man, malig-on nga dalangpanan sa adlaw sa kasamok; ug siya makaila kanila nga modangup kaniya.

Bisan pa niana magamaya ako diha kang Jehova, Magamalipayon ako sa Dios sa akong kaluwasan.

Bulahan ang mga ginalutos tungod sa katarungan, kay ila ang gingharian sa langit. Bulahan kamo kong kamo pagapalabilabihan, ug pagalutoson, ug kong pagaingnon kamo sa lonlon kadautan ug pamakak batok kaninyo tungod kanako. Managmaya ug managlipay kamo, kay ang inyong balus daku didto sa mga langit; kay sa ingon niini ginalutos nila ang mga manalagna nga mga nanghiuna kaninyo.

Apan ako nagaingon kaninyo: Higugmaon ninyo ang inyong mga kaaway, panalanginan ninyo ang naga-panghimaraut kaninyo, buhata ang maayo sa mga nagadumot kaninyo, ug pag-ampo kamo alang sa mga nagabuhat kaninyo sa dautan ug nagalutos kaninyo.

Dili kamo magtigum alang kaninyo mga bahandi sa yuta, diin ang bokbok ug ang taya nagahurot kanila, ug diin ang mga kawatan nagaguba ug nagapangawat. Kondili magtigum hinoon kamo alang kaninyo mga bahandi sa langit, diin walay bokbok ug taya magahurot kanila, ug diin walay mga kawatan magaguba ug magapangawat.

Apan magbantay kamo sa mga tawo, kay sila magatugyan kaninyo sa hukmanan, ug kamo pagahampakon nila sa sulod sa ilang mga sinagoga. Ug tungod kanako igahatud usab kamo sa atubangan sa mga gobernador ug sa mga hari, aron sa pagpamatuod kanako didto kanila ug sa mga Gentil. Apan kong kamo igatugyan dili kamo managkaguol kong unsaon ug kong unsa ang inyong igasulti, kay niadtong taknaa igahatag kaninyo ang inyong igasulti; Kay dili kamo mao ang magasulti, kondili ang Espiritu sa inyong Amahan nga magasulti diha kaninyo.

Ug ang igsoon magatugyan sa igsoon ngadto sa kamatayon, ug ang amahan sa anak, ug ang mga anak magapanindog batok sa ilang mga amahan ug magapapatay kanila. Ug pagadumtan kamo sa tanan tungod sa akong ngalan; apan ang magapadayon hangtud sa katapusan, kini maoy maluwas. Ug kong pagalutoson kamo niining lungsora, pangalagiw kamo ngadto sa sunod, kay sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo nga dili ninyo mahurot sa paglibut ang mga kalungsoran sa Israel hangtud nga moanhi ang Anak sa Tawo.

Ug dili kamo managkahadlok sa mga nagapatay sa lawas apan dili arang makapatay sa kalag; apan kahadlokan ninyo una kadtong arang makalaglag sa kalag ingon man sa lawas didto sa infierno.

Ug ang wala magapas-an sa iyang cruz ug magasunod sa ulahi nako, dili takus kanako. Kinsa kadtong makakaplag sa iyang kinabuhi, kini mawala kaniya; ug kinsa kadtong mawad-an sa iyang kinabuhi tungod kanako, kini makaplagan niya.

Umari kanako kamong tanan nga gikapuyan ug gibug-atan, ug papahulayon ko kamo. Isangon ninyo ang akong yugo kaninyo, ug magtoon kamo kanako, kay ako maaghop ug mapinaubsanon sa kasingkasing, ug makakaplag kamo ug pahulay sa inyong mga kalag. Kay ang akong yugo masayon, ug magaan ang akong lowan.

Apan minggula ang mga Fariseo ug nagsabutsabut sila batok kaniya kong unsaon sa paglaglag kaniya.

Ug ang nahapugas sa kabatoan, mao kadtong nagapatalinghug sa pulong, ug sa gilayon gidawat niya nga malipayon; Apan kaniya walay gamut, kondili milungtad sa diyutayng panahon lamang; ug kong moabut ang kalisdanan kun paglutos tungod sa hinungdan sa pulong, gilayon siya mahipangdol.

Ang gingharian sa langit sama sa usa ka bahandi nga natago sa uma, nga sa hingkaplagan sa usa ka tawo, gitagoan niya, ug sa kalipay milakaw siya, ug gibaligya niya ang tanan niyang kahimtang, ug iyang gipalit kadtong uma. Ingon man usab, ang gingharian sa langit sama sa usa ka magpapatigayon nga nagapangita sa maayong mga mutya. Ug nga, sa pagkakaplag niya sa usa ka mutya nga hamili, milakaw ug gibaligya niya ang tanan nga iyang kahimtang, ug iyang gipalit kadto.

Ug nag-ingon sa iyang mga sulogoon: Kini mao si Juan nga Bautista, siya nabanhaw gikan sa mga minatay, ug tungod niini kanang mga gamhanang katingalahan nabuhat niya. Tungod kay gipadakup ni Herodes si Juan, gipagapus niya ug gipasulod sa bilanggoan, tungod kang Herodias asawa ni Felipe nga iyang igsoon. Kay si Juan nag-ingon kaniya: Dili uyon sa balaod ang pagbaton mo kaniya. Ug buot niyang patyon siya, apan nahadlok si Herodes sa katawohan kay ilang gipakamanalagna si Juan. Apan sa pag-abut sa adlaw nga natawohan ni Herodes, ang anak nga babaye ni Herodias misayaw sa taliwala sa mga dinapit ug nakapahimuot kang Herodes. Tungod niini nagsaad siya uban ang panumpa nga iyang igahatag kaniya bisan unsang butang nga iyang pagapangayoon. Ug ang dalaga sa gisugyutan sa iyang inahan, nag-ingon: Ihatag mo dinhi kanako, sa usa ka pinggan, ang ulo ni Juan nga Bautista. Ug ang hari nagsubo, apan tungod sa iyang mga panumpa ug sa iyang mga kauban sa pagkaon, nagsugo nga ipahatag kini kaniya. Ug nagsugo siya ug gipapunggotan niya si Juan sulod sa bilanggoan. Ug gidala ang iyang ulo sa usa ka pinggan, ug gihatag sa dalaga, ug iyang gidala kini ngadto sa iyang inahan. Ug miabut ang mga tinon-an ni Juan, ug ilang gikuha ang iyang lawas ug gilubong, ug nangadto sila ug nagbalita kang Jesus.

Sukad niadtong panahona, misugod si Jesus sa pagpahayag sa iyang mga tinon-an, nga kinahanglan nga moadto siya sa Jerusalem, ug mag-antus ug daghang mga butang gikan sa mga anciano, ug sa mga punoan sa mga sacerdote, ug sa mga escriba, ug pagapatyon siya, ug mabanhaw sa ikatolo ka adlaw.

Unya si Jesus nag-ingon sa iyang mga tinon-an: Kong kinsa ang buot magsunod kanako, magdumili sa iyang kaugalingon, ug magpas-an sa iyang cruz, ug sumunod kanako. Kay bisan kinsa nga buot magluwas sa iyang kinabuhi, mawala kini kaniya; ug bisan kinsa nga mawad-an sa iyang kinabuhi tungod kanako, hikaplagan niya.

Unya mitubag si Pedro ug miingon kaniya: Ania karon, gipamiyaan namo ang tanan namo nga kahimtang, ug nanagsunod kami kanimo, busa, unsa ang mabatonan namo?

Ania karon, nagatugas kita sa Jerusalem, ug ang Anak sa tawo igatugyan sa mga punoan sa mga sacerdote, ug sa mga escriba, ug ilang pagahukman siya sa kamatayon. Ug siya igatugyan nila sa mga Gentil aron pagabiaybiayon, pagahampakon ug igalansang sa cruz, ug sa ikatolo ka adlaw mabanhaw siya.

Patalinghugi ninyo ang lain nga sambingay: May usa ka tawo nga pangulo sa panimalay nga nakatanum sa usa ka parrasan, ug gipalikusan niya sa usa ka koral, ug iyang gipakalutan sa usa ka pug-anan, ug gipatindogan sa usa ka torre, ug gipaabangan niya sa pila ka mag-uuma, ug milangyaw siya sa laing yuta. Ug sa haduol na ang panahon sa tingbunga, gipaadtoan niya sa iyang mga ulipon ang mga mag-uuma sa pagdawat sa iyang mga abut. Ug gidakup sa mga mag-uuma ang iyang mga ulipon; ang usa gihampak nila, ang usa gipatay, ug ang usa gibato. Gipaadtoan na usab niya sa ubang mga ulipon nga labi pa kadaghan kay sa mga nahauna, ug ilang gibuhatan sila sa mao usab nga pagkaagi. Ug sa katapusan iyang gipaadtoan sila sa iyang anak, nga nagaingon: Ang akong anak pagatahuron nila. Apan ang mga mag-uuma, sa hingkit-an nila ang anak, nasig-ingon sila sa ilang kaugalingon: Kini mao ang manununod, umari kamo, patyon ta siya, ug angkonon ta ang iyang panolondon. Ug ilang gidakup siya, ug giabug nila sa gawas sa parrasan, ug gipatay nila.

Tungod niini, ania karon, ako nagapadala kaninyo ug mga manalagna, ug mga makinaadmanon, ug mga escriba; ug ang uban kanila inyong pagapatyon ug igalansang sa cruz, ug ang uban kanila pagahampakon ninyo sa inyong mga sinagoga, ug pagalutoson ninyo gikan sa usa ka lungsod ngadto sa usa. Aron nga sa ibabaw kaninyo moabut ang tanang dugo sa mga matarung nga giula sa ibabaw sa yuta, sukad sa dugo ni Abel nga matarung, hangtud sa dugo ni Zacarias, nga anak ni Baraquias, nga gipatay ninyo sa taliwala sa dapit nga balaan ug sa halaran.

Unya igatugyan kamo sa kalisdanan, ug pagapatyon kamo, ug pagadumtan kamo sa tanang mga nasud tungod sa akong ngalan. Ug unya daghan ang manga-pangdol, ug magtinugyanay sila ang usa ug usa, ug magdinumtanay ang usa ug usa.

Apan ang magapadayon hangtud sa katapusan, mamaluwas.

Kay unya moabut ang daku nga kagul-anan nga wala pay ingon sukad sa sinugdan sa kalibutan hangtud karon, ug nga dili na gayud mahatabo. Gawas nga pagpahamub-on kadtong mga adlawa, wala gayud untay unod nga maluwas, apan tungod sa mga pinili, pagapahamub-on kadtong mga adlawa.

Ug nanagsabut sila sa pagdakup kang Jesus, pinaagi sa limbong, ug pagpatay kaniya.

Si Pedro nagaingon kaniya: Bisan kong kinahanglan kanako ang pagkamatay kauban nimo, dili ko gayud ikaw igalimod, ug ang tanang mga tinon-an nanag-ingon sa mao usab.

Ug ang mga punoan sa mga sacerdote, ug ang tibook nga Sanhedrin nagapangita sa ikabutangbutang batok kang Jesus, aron sa pagpapatay kaniya.

Unya gilud-an nila ang iyang nawong ug gisumbag, ug ang uban nagsagpa kaniya,

Ug sa pagbanagbanag sa kabuntagon, ang tanang mga punoan sa mga sacerdote ug ang mga anciano sa lungsod nanagsabut batok kang Jesus, aron sa pagpatay kaniya. Ug sa ilang gigapus siya, ilang gidala siya ug gitugyan kang Poncio Pilato nga gobernador.

Unya iyang gibuhian alang kanila si Barrabas; apan si Jesus iyang gihampak ug gitugyan aron igalansang sa cruz.

Ug ilang gilud-an siya, ug gikuha nila ang bagakay ug gibunalan siya sa iyang ulo. Ug siya sa human nila bugalbugali, ilang gihuboan siya sa kupo, ug gisul-oban sa iyang kaugalingong mga saput, ug gidala siya aron igalansang sa cruz.

Ug unya sa ilang nalansang siya sa cruz, ilang gipanagbahinbahin ang iyang mga saput, pinaagi sa rifa, aron matuman ang giingon sa mga manalagna: Ilang gipanagbahinbahin kanila ang akong mga saput, pinaagi sa rifa.

Ug ingon usab niini ang mga gipugas sa mga kabatoan, nga sa pagkadungog nila sa pulong, dihadiha ilang gidawat uban sa kalipay. Ug sila walay gamut sa ilang kaugalingon, busa milungtad sa diyutayng panahon lamang, unya sa pag-abut sa kagul-anan, kun paglutos tungod sa pulong, gilayon sila mahipangdol.

Ug ang haring Herodes nakadungog niini; kay nabantug ang iyang ngalan, ug siya nag-ingon: Si Juan ang Magbabautismo nabanhaw gikan sa mga minatay, ug tungod niini ang mga dagkung gahum nagabuhat diha kaniya. Apan ang uban miingon: Kini mao si Elias. Ug ang uban miingon, usa ka manalagna, kun usa sa mga manalagna. Apan sa pagkadungog ni Herodes niini, miingon: Kini mao si Juan nga akong gipunggotan: siya nabanhaw gikan sa mga minatay. Kay si Herodes mao gayud ang nagsugo sa pagpadakup kang Juan, ug iya kining gipagapus sa bilanggoan, tungod kang Herodias nga asawa ni Felipe nga iyang igsoon kay siya nangasawa kaniya. Kay si Juan nag-ingon kang Herodes: Dili uyon sa Kasugoan alang kanimo ang pagbaton sa asawa sa imong igsoon. Ug si Herodias nagdumot kaniya, ug buot siya patyon: apan wala makahimo; Kay si Herodes nahadlok kang Juan sa pagkasayud niya nga kini usa ka tawo nga matarung ug balaan, ug iyang gipanalipdan siya. Ug sa iyang pagkadungog kaniya, nalisang siya; ug nagapatalinghug kaniya nga malipayon. Ug sa pag-abut sa higayong adlaw nga si Herodes nagapapanihapon sa iyang mga kadagkuan, ug mga Kiliarka ug sa mga pangulo sa Galilea; Ug sa misulod ang anak nga babaye ni Herodias ug sa misayaw nakapahimuot siya kang Herodes ug sa mga kauban niini sa lamesa; ug ang hari miingon sa dalaga: Pangayo kanako sa bisan unsang gusto mo ug igahatag ko kanimo. Ug siya nanumpa kaniya: Bisan unsang butanga ang imong pangayoon kanako, igahatag ko kanimo, bisan pa ang katunga sa akong gingharian. Ug migula siya ug nag-ingon sa iyang inahan: Unsa ang akong pangayoon? Ug nag-ingon siya: Ang ulo ni Juan nga Bautista. Ug gilayon misulod siya pagdali ngadto sa hari, ug nangayo nga nagaingon: Buot ko nga ihatag mo dayon kanako, sa usa ka pinggan, ang ulo ni Juan nga Bautista. Ug nasubo ang hari sa hilabihan gayud; apan tungod sa mga panumpa niya ug niadtong mga nanaglingkod kauban niya, wala siya magdumili kaniya. Ug dihadiha nagpaadto ang hari usa sa iyang mga sundalong magbalantay, ug nagsugo nga dad-on ang ulo ni Juan; ug kini milakaw ug iyang gipunggotan siya sa bilanggoan. Ug iyang gidala sa usa ka pinggan ang ulo, ug gihatag kini ngadto sa dalaga; ug ang dalaga naghatag niini sa iyang inahan. Ug sa hingdunggan kini sa iyang mga tinon-an, nangadto sila ug ilang gikuha ang iyang lawas ug gipahimutang nila sa usa ka lubnganan.

Ug nagsugod siya sa pagtudlo kanila nga kinahanglan nga ang Anak sa tawo magaantus ug daghang mga butang, ug nga igasikway sa mga anciano, ug sa mga punoan sa mga sacerdote, ug sa mga escriba, ug pagapatyon, ug unya sa tapus ang tolo ka adlaw mabanhaw.

Ug gitawag niya ang panon sa katawohan, uban sa iyang mga tinon-an ug nag-ingon kanila: Kong kinsa ang buot mosunod kanako, magdumili siya sa iyang kaugalingon, ug magpas-an sa iyang cruz, ug mosunod kanako. Kay bisan kinsa nga buot magluwas sa iyang kinabuhi, mawala kini kaniya; ug bisan kinsa nga mawad-an sa iyang kinabuhi tungod kanako ug sa Maayong Balita, kini maluwas niya.

Kay nagapanudlo siya sa iyang mga tinon-an ug nag-ingon kanila: Ang Anak sa tawo igatugyan sa mga kamot sa mga tawo, ug siya pagapatyon nila, ug sa mapatay na, tapus ang tolo ka adlaw mabanhaw siya.

Nga nagaingon: Ania karon, nagatungas kita padulong sa Jerusalem; ug ang Anak sa tawo igatugyan ngadto sa mga punoan sa mga sacerdote ug sa mga escriba; ug ilang pagahukman siya sa kamatayon, ug igatugyan siya ngadto sa mga Gentil. Nga pagayubitan siya nila, ug pagahampakon; ug pagalud-an, ug pagapatyon; ug sa ikatolo ka adlaw mabanhaw siya.

Ug misugod siya sa pagsulti kanila sa mga sambingay: Usa katawo nagtanum ug parras sa usa ka parrasan, ug kini gikoral niya, ug iyang gipakalutan alang sa usa ka giukan, ug gipatindugan ug usa ka torre, ug gipaabangan niya sa mga mag-uuma, ug milangyaw siya sa laing yuta. Ug sa tingbunga gipaadtoan niya ug usa ka ulipon ang mga mag-uuma, aron siya makadawat gikan sa mga mag-uuma ug mga bunga sa parrasan. Ug ilang gidakup siya ug gihampak, ug gipapauli nga walay dala. Ug iyang gipasugoan pag-usab sila ug lain nga ulipon, ug kini gibato nila, ug gisamaran sa ulo, ug gipapauli nga gipakaulawan. Ug nagsugo siya pag-usab ug lain, ug kini ilang gipatay: Ug may uban pang daghan; ang uban kanila gipanghampak, ug ang uban gipamatay. May usa pang nahibilin, anak nga hinigugma; sa katapusan iyang gipaadto kini kanila nga nagaingon: Ilang pagatahuron ang akong anak. Apan kadtong mga mag-uuma nasig-ingon sa ilang kaugalingon: Kini mao ang sumosunod, umari kamo patyon ta siya, ug maato ang panulondon. Ug ilang gidakup siya ug gipatay, ug gitambog nila sa gawas sa parrasan.

Apan magmatngon kamo sa inyong kaugalingon, kay igatugyan kamo sa mga hukmanan, ug sa mga sinagoga pagahampakon kamo, ug pagadad-on sa atubangan sa mga punoan, ug mga hari, tungod kanako, alang sa pagmatuod ngadto kanila. Ug kinahanglan igawali una ang Maayong Balita sa tanang mga nasud. Ug kong kamo ilang pagadad-on sa hukmanan ug igatugyan, dili kamo magkaguol nga daan sa inyong igasulti, kondili ang igahatag kaninyo niadtong taknaa, kana mao ang igasulti ninyo; kay dili kamo mao ang magsulti kondili ang Espiritu Santo. Ug managtinugyanay sa kamatayon ang igsoon sa igsoon, ug ang amahan sa iyang anak; ug ang mga anak motindog batok sa mga ginikanan, ug magapapatay kanila. Ug pagadumtan kamo sa tanang mga tawo tungod sa akong ngalan; apan ang makalahutay hangtud sa katapusan, kini mamaluwas.

Karon sa human ang duha ka adlaw, mao ang pangilin sa pasko ug sa tinapay nga walay levadura; ug ang mga punoan sa mga sacerdote ug ang mga escriba nanagpangitag paagi kong unsaon ang pagdakup kaniya sa limbong, ug pagpatay kaniya.

Apan siya nagsulti sa mainiton gayud: Bisan kinahanglan kanako ang pagkamatay uban kanimo dili ko ikaw igalimod. Ug ang tanan nanag-ingon sa mao usab.

Ug ang mga punoang sacerdote, ug ang tibook nga hukmanan nagapangita ug saksi batok kang Jesus, sa pagpatay kaniya. Ug sila walay hingkaplagan.

Hindunggan ninyo ang pagpasipala: Unsay hunahuna ninyo? Ug silang tanan naghukom kaniya nga angay sa kamatayon. Ug ang uban misugod sa paglowa kaniya, ug pagtabon sa iyang nawong, ug pagsagpa kaniya, ug pag-ingon kaniya: Tagnaa. Ug ang mga sulogoon nagsagpa kaniya.

Ug sila misinggit pag-usab: Ilansang siya sa cruz. Ug si Pilato miingon kanila: Kay ngano, unsa ang kadautan nga gibuhat niya? Apan sila misinggit sa hilabihan hinoon: Ilansang siya sa cruz. Ug kay si Pilato buot magpahamuot sa panon sa katawohan, iyang gibuhian kanila si Barrabas; ug sa tapus niya hampaka si Jesus, gitugyan niya aron igalansang sa cruz.

Ug sa tapus sila makagbugalbugal kaniya, ilang gihuboan siya sa purpura, ug gisul-oban sa iyang kaugalingong bisti, ug gihatud siya sa gawas aron igalansang sa cruz.

Ug ilang gilansang siya sa cruz, ug gibahinbahin nila ang iyang mga bisti, ug ilang girifahan ang pagadad-on sa tagsatagsa nila. Ug takna kadto nga ikatolo, ug ilang gilansang siya sa cruz.

Ug si Jesus misinggit sa makusog nga tingog ug nabugto ang ginhawa.

Ug ang akong espiritu nalipay sa Dios nga akong Manluluwas;

Bulahan kamo kong pagadumtan kamo sa mga tawo, ug kong pagaayran kamo nila sa ilang katilingban, ug pagapanamastamasan kamo, ug pagapanghimarauton ang inyong ngalan, tungod sa Anak sa tawo. Managmaya kamo niadtong adlawa ug managlukso kamo sa kalipay: kay ania karon, ang balus kaninyo daku didto sa langit; kay ingon niini ang gibuhat sa ilang mga ginikanan batok sa mga manalagna.

Apan ako nagaingon kaninyo nga mga nanagpatalinghug: Higugmaon ninyo ang inyong mga kaaway; buhata ninyo ang maayo sa mga nanagdumot kaninyo. Panalanginan ninyo ang mga nanagpanunglo kaninyo; ug manag-ampo kamo alang sa mga nanagpasipala kaninyo.

Apan higugmaa ang inyong mga kaaway, ug buhata ang maayo kanila, ug magpahulam kamo sa walay pagapaabuton; ug ang inyong balus madaku, ug mahimo kamong mga anak sa Hataas Uyamut; kay siya mapuanguron sa mga dili mapasalamaton ug sa mga dautan.

Karon si Herodes nga tetrarca nakadungog sa tanan nga nabuhat; ug nalibug siya pag-ayo, tungod kay giingon sa uban, nga si Juan nabanhaw gikan sa mga minatay. Ug sa uban, nga si Elias mitungha; ug sa uban, nga usa sa mga karaan nga manalagna nabanhaw. Ug si Herodes miingon: Si Juan gipunggotan ko sa ulo; apan, kinsa ba kini nga mahitungod kaniya akong hingdunggan kining mga butanga? Ug siya naninguha nga makakita kaniya.

Nga nagaingon: Ang Anak sa tawo kinahanglan magaantus sa daghang mga butang, ug igasalikway sa mga anciano ug sa mga pangulong sacerdote, ug sa mga escriba, ug pagapatyon, ug mabanhaw sa ikatolo ka adlaw.

Ug miingon siya sa tanan: Kong kinsa ang buot magsunod kanako, mag-dumili siya sa iyang kaugalingon, ug magpas-an sa iyang cruz sa matag-adlaw, ug sumunod kanako. Kay bisan kinsa nga buot magluwas sa iyang kinabuhi, kini mawala kaniya; apan bisan kinsa nga mawad-an sa iyang kinabuhi tungod kanako, kini maluwas niya.

Alaut kamo! Kay nagatukod kamo sa mga lubnganan sa mga manalagna, ug ang inyong mga ginikanan nagpatay kanila. Busa, kamo mao ang mga saksi, ug nagauyon kamo sa mga buhat sa inyong mga ginikanan; kay sila nagpatay kanila, ug kamo nagtukod sa ilang mga lubnganan. Tungod niini miingon usab ang kaalam sa Dios: Padad-an ko sila ug mga manalagna ug mga apostoles, ug ang uban kanila pagapatyon ug pagalutoson nila: Aron ang dugo sa tanang mga manalagna, nga giula sukad sa pagka-tukod sa kalibutan, pagapanilngon niining kaliwatana. Sukad sa dugo ni Abel, hangtud sa dugo ni Zacarias nga namatay sa taliwala sa halaran ug sa dapit nga balaan; sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo, nga kini pagapanilngon niining kaliwatana.

Ug nagaingon ako kaninyo, mga abyan ko: Ayaw kamo kahadlok kanila nga nagapatay sa lawas, ug sa tapus niana wala na silay arang mahimo. Apan magapasidaan ako kaninyo kang kinsa kamo angay mahadlok. Kahadloki siya nga sa tapus siya makapatay adunay gahum sa pagtambog ngadto sa infierno. Oo, ako nagaingon kaninyo, kahadloki siya.

Ayaw kahadlok, diyutay nga panon; kay mao ang nahamut-an sa inyong Amahan ang paghatag kaninyo sa gingharian. Ibaligya ninyo ang anaa kaninyo, ug maghatag kamo ug limos; magbuhat kamo alang kaninyo ug mga puntil nga walay pagkadaan, usa ka bahandi sa mga langit nga dili madunot, diin walay kawatan makaduol, bisan bokbok makakotkot.

Kong may bisan kinsa nga moanhi kanako, ug dili magdumot sa iyang kaugalingong amahan, ug inahan, ug asawa, ug mga anak, ug mga igsoong lalake, ug mga igsoong babaye, oo, ug sa iyang kaugalingong kinabuhi usab, dili siya mahimo nga akong tinon-an. Bisan kinsa nga dili magpas-an sa iyang kaugalingong cruz, ug magsunod kanako, dili siya mahimoong tinon-an ko.

Busa, bisan kinsa diha kaninyo nga dili mobiya sa tanan nga anaa kaniya, dili siya mahimo nga tinon-an ko.

Bisan kinsa nga magapaninguha sa pagluwas sa iyang kinabuhi, mawala kini kaniya; apan bisan kinsa nga mawad-an sa iyang kinabuhi, maluwas kini niya.

Kay igatugyan siya ngadto sa mga Gentil, ug pagapatyon, ug pagapakaulawan, ug pagalud-an. Ug sila magahampak ug magapatay kaniya, ug sa ikatolo ka adlaw mabanhaw siya.

Ug misugod siya sa pagsulti sa katawohan niini nga sambingay: Usa ka tawo nakatanum ug usa ka parrasan, ug gipaabangan niya kini sa mga mag-uuma, ug milangyaw siya sa laing yuta sa hataas nga panahon. Ug sa tingbunga gipaadtoan niya ug usa ka ulipon ang mga mag-uuma aron siya pagahatagan nila sa bunga sa parrasan; apan gihampak siya sa mga mag-uuma, ug gipapauli siya nga walay dala. Ug siya nagpaadto na usab ug usa ka ulipon; ug kini gihampak usab nila, ug gipakaulawan, ug gipapauli nga walay dala. Ug nagpaadto na usab sa ikatolo; ug kini usab gisamaran nila ug giabog sa gawas. Ug miingon ang Ginoo sa parrasan: Unsa ang akong pagabuhaton? Pagasugoon ko ang akong anak nga hinigugma; tingali ilang pagatahuron siya. Apan sa hingkit-an kini sa mga mag-uuma, nanagtolotimbang sila sa ilang kaugalingon nga nagaingon: Kini mao ang manununod, umari kamo, patyon ta siya, aron ang kabilin maato. Ug ilang giabog siya sa gawas sa parrasan, ug gipatay siya. Busa, unsa ang pagabuhaton kanila sa Ginoo sa parrasan?

Apan sila nga naisip nga takus sa pagdangat niadtong kalibutan ug sa pagkabanhaw gikan sa mga minatay, dili sila magaminyo, bisan pagaminyoon. Kay dili sila mamatay, kay sila masama man sa mga manolonda ug mga anak sa Dios, sanglit mga anak sa pagkabanhaw.

Apan sa dili pa kining mga butanga, kamo pagadakpon nila, ug pagalutoson kamo nga igatugyan sa mga sinagoga ug sa mga bilanggoan; ug pagadad-on kamo sa atubangan sa mga hari ug sa mga gobernador tungod sa akong ngalan. Ug kini magapulos kaninyo ingon nga usa ka pagpamatuod. Busa, ibutang ninyo kini sa inyong mga kasingkasing sa dili pagpalandung una kong unsa ang inyong igatubag. Kay ako magahatag kaninyo ug baba ug kaalam, nga ang tanan ninyong mga kaaway dili arang makasukol bisan makatubag. Apan igatugyan kamo sa inyo gayud nga mga ginikanan, ug mga igsoon, ug mga kaubanan, ug mga abyan, ug igapapatay nila ang uban kaninyo. Ug pagadumtan kamo sa tanang mga tawo tungod sa akong ngalan.

Sa inyong pagpailub, mabatonan ninyo ang inyong mga kalag.

Ug ang mga pangulong sacerdote ug ang mga escriba nanagpangita ug usa ka lalang sa pagpatay kaniya; kay nangahadlok sila sa lungsod.

Apan kamo mao kadtong nanagpadayon kauban nako sa mga pagtintal kanako.

Ug siya miingon kaniya: Ginoo, uban kanimo andam ako sa pag-adto bisan sa bilanggoan ug sa kamatayon.

Ug ang mga tawo nga nagabantay kang Jesus nanagbiaybiay kaniya ug nanagbunal kaniya. Ug ilang gitaptapan siya sa mata, ug gisagpa, ug gipangutana nila nga nagaingon: Tagnaa, kinsa ang mibunal kanimo?

Apan sila nanagsinggit nga nagaingon: Ilansang siya sa cruz, ilansang siya sa cruz. Ug siya miingon kanila sa ikatolo: Kay ngano, unsa ang kadautan nga nahimo niining tawohana? Wala akoy hingkaplagan kaniya nga bisan unsang hinungdan nga sa kamatayon. Tungod niini, ako siyang pagahampakon, ug unya pagabuhian siya. Apan sila mingsamut sa pagsinggit nga nagapangayo nga ilansang siya sa cruz; ug midaug ang ilang mga tingog ug ang sa mga pangulong sacerdote.

Ug sa miabut sila sa dapit nga ginganlan Golgotha, didto ilang gilansang siya sa cruz, ug ang duha ka tulisan, ang usa sa too ug ang usa sa wala. Ug si Jesus miingon: Amahan, pasayloa sila, kay wala sila manghibalo sa ilang ginabuhat. Ug sa pagbahinbahin nila sa iyang bisti, ilang girifahan.

Ug si Jesus miingon kaniya: Sa pagkamatuod nagaingon ako kanimo: Karon magauban ka kanako sa Paraiso.

Ug si Jesus, sa misinggit sa makusog nga tingog, miingon: Amahan, sa imong mga kamot itugyan ko ang akong espiritu. Ug sa nakapamulong siya niini, iyang gitugyan ang espiritu.

Ug naunsa nga ang mga pangulong sacerdote ug ang atong mga punoan nagatugyan kaniya aron pagahukman sa silot sa kamatayon, ug naglansang kaniya sa cruz.

Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo: Ang nagapatalinghug sa akong pulong ug nagatoo kaniya nga nagsugo kanako, may kinabuhi nga walay katapusan, ug dili pagahukman sa silot, kondili miagi na gikan sa kamatayon ngadto sa kinabuhi. Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo: Ang takna mo-abut, ug ming-abut na, nga ang mga minatay managpatalinghug sa tingog sa Anak sa Dios; ug ang mga nagpatalinghug mangabuhi.

Ayaw kahibulong niini; kay ang takna moabut nga ang tanan nga anaa sa mga lubnganan makadungog sa iyang tingog. Ug managpanggula ang mga nanag-buhat sa maayo ngadto sa pagkabanhaw sa kinabuhi; ug ang mga nanagbuhat sa dautan ngadto sa pagkabanhaw sa paghukom.

Kini mao ang tinapay nga nanaug gikan sa langit, aron ang tawo makakaon niana ug dili mamatay. Ako mao ang buhing tinapay nga nanaug gikan sa langit; bisan kinsang tawo nga mokaon niini nga tinapay, siya mabuhi sa gihapon: oo, ug ang tinapay nga akong ihatag mao ang akong unod, alang sa kinabuhi sa kalibutan.

Wala ba si Moises maghatag kaninyo sa Kasugoan, ug walay bisan kinsa kaninyo nga nagatuman sa Kasugoan? Nganong naninguha kamo sa pagpatay kanako?

Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, ako nagaingon kaninyo: Kong kinsa ang magabantay sa akong pulong, dili gayud makakita siya sa kamatayon.

Ako mao ang maayong magbalantay sa mga carnero, ang maayong magbalantay sa mga carnero, nagahatag sa iyang kinabuhi tungod sa mga carnero.

Maingon nga ang Amahan nakaila kanako, ug ako nakaila sa Amahan; ug ako nagahatag sa akong kinabuhi tungod sa mga carnero. Ug ako adunay uban nga mga carnero, nga wala niining torila, nga kinahanglan usab nga ako silang pagadad-on, ug magapatalinghug sila sa akong tingog, ug sila mahimong usa ka panon, usa ka magbalantay. Tungod niini ang Amahan nahagugma kanako, kay ako nagahatag sa akong kinabuhi, aron pagadawaton ko kini pag-usab. Walay bisan kinsa nga makakuha niini gikan kanako, kondili akong ginahatag kini sa kaugalingon ko. May gahum ako sa paghatag sa akong kinabuhi, ug may gahum ako sa pagdawat niini pagusab. Kining sugoa gidawat, ko sa akong Amahan.

Si Jesus miingon kaniya: Ako mao ang pagkabanhaw ug ang kinabuhi: ang motoo kanako, bisan siya namatay, mabuhi pa siya. Ug ang tanan nga nabuhi ug mitoo kanako, dili na gayud mamatay. Mitoo ba ikaw niini?

Sa ingon niana, sukad niadtong adlawa nanagsabut sila sa pagpatay kaniya.

Apan ang mga pangulong sacerdote nanagsabut sa pagpatay kang Lazaro;

Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo, gawas kong ang usa ka lugas sa trigo mahulog sa yuta, ug mamatay, magausara lamang; apan kong mamatay kini, magabunga ug daghan. Ang nahagugma sa iyang kinabuhi mawala kini kaniya; apan ang nagadumot sa iyang kinabuhi dinhi mining kalibutana, gitagana niya kini alang sa kinabuhi nga walay katapusan. Kong kinsay moalagad kanako, monunot siya kanako; ug kong hain ako, atua usab ang akong alagad; ug kong kinsay moalagad kanako, siya pagapasisdunggan sa Amahan.

Si Pedro miingon kaniya: Ginoo, nganong dili ako makahimo sa pagnunot kanimo karon? Ihatag ko ang akong kinabuhi tungod kanimo.

Gugma nga labaw niini wala kang bisan kinsa, nga ang usa ka tawo nagahatag sa iyang kinabuhi alang sa iyang mga abyan.

Kong ang kalibutan nagadumot kaninyo, nahibalo kamo, nga kini nagadumot kanako sa wala pa kini magadumot kaninyo. Kong kamo iya pa sa kalibutan, ang kalibutan mahigugma sa mga iya; apan kay kamo dili iya sa kalibutan, kondili pinili ko kamo gikan sa kalibutan, busa ang kalibutan nagadumot kaninyo. Hinumdumi ninyo ang pulong nga akong giingon kaninyo: Ang ulipon dili labaw sa iyang Ginoo. Kong gilutos ako nila, pagalutoson kamo usab nila; kong sila nagbantay sa akong pulong, ang inyo pagabantayan usab nila. Apan pagabuhaton nila kaninyo ngatanan kining mga butanga tungod sa akong ngalan, kay sila wala makaila sa nagsugo kanako.

Pagapagulaon kamo nila sa mga sinagoga; ug moabut pa ang takna nga bisan kinsa nga magapatay kaninyo, magahunahuna nga siya nagahatag sa pag-alagad sa Dios. Ug kining mga butanga pagabuhaton nila kaninyo, kay sila wala makaila sa Amahan, bisan kanako. Apan ako nagaingon kaninyo niining mga butanga, aron nga kong moabut ang ilang takna, kamo mahinumdum kanila, nga ako nakapamulong niini kaninyo. Apan wala ko ipamulong kaninyo sa sinugdan kining mga butanga kay ako diha uban kaninyo.

Ug sa ingon niana usab kamo karon, may kasubo; apan ako makigkita pag-usab kaninyo; ug mangalipay ang inyong kasingkasing, ug walay bisan kinsa nga makakuha kaninyo sa inyong kalipay.

Ako miingon kaninyo niining mga butanga, aron kamo makabaton sa pakigdait kanako. Sa kalibutan kamo may kagul-anan, apan sumalig kamo: gidaug ko ang kalibutan.

Ako nang gihatag kanila ang imong pulong, ug ang kalibutan nagdumot kanila, kay sila dili iya sa kalibutan, maingon nga ako dili iya sa kalibutan.

Busa, unya gipakuha ni Pilato si Jesus ug gipahampak siya. Ug ang mga sundalo nagsalapid ug usa ka purongpurong nga tunokon, ug ilang gibutang kini sa iyang ulo, ug ilang gisul-oban siya ug usa ka bisti nga mapula. Ug sila miduol kaniya ug miingon: Maghimaya, hari sa mga Judio! Ug ilang gisagpa siya sa ilang mga kamot.

Busa sa nakita siya sa mga pangulong sacerdote ug sa mga sulogoon, sila misinggit nga nagaingon: Ilansang siya sa cruz, ilansang siya sa cruz! Si Pilato miingon kanila: Kuhaa ninyo siya, ug ilansang ninyo sa cruz, kay ako walay nakita kaniya nga kasal-anan.

Si Jesus mitubag kaniya: Ikaw wala untay gahum batok kanako, gawas kong kini gihatag kanimo gikan sa itaas: tungod niini, kadtong nagtugyan kanako dinhi kanimo mao ang may labing daku nga sala.

Apan sila nanagsinggit: Ipahilayo siya, ipahilayo siya, ilansang siya sa cruz! Si Pilato miingon kanila: Ilansang ko ba sa cruz ang inyong Hari? Ang mga pangulong sacerdote mitubag: Kami walay hari, gawas kang Cesar. Unya iyang gitugyan siya kanila aron ilansang sa cruz. Ug ilang gikuha si Jesus, ug gidala siya gikan didto. Busa ilang gikuha si Jesus: ug migula siya nga nagadala sa cruz nga alang kaniya, ngadto sa dapit nga ginganlan, Ang dapit sa bagolbagol, nga sa Hebreohanon ginganlan Golgota; Diin ilang gilansang siya sa cruz, ug diin uban kaniya may duha pa, usa sa tagsatagsa ka kiliran, ug si Jesus sa taliwala.

Busa sa nadawat ni Jesus ang suka; miingon siya: Hingpit na; ug giduko niya ang iyang ulo, ug gitugyan ang iyang espiritu.

Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kanimo: Sa batan-on pa ikaw, ikaw ang nagsul-ob sa imong kaugalingon, ug naglakaw sa bisan diin ang pagbuot mo; apan unya kong matigulang ka na, pagatuy-oron mo ang imong mga kamot, ug lain ang magasul-ob kanimo, ug magadala kanimo ngadto sa bisan diin nga dili mo buot pagaadtoan. Karon kini iyang gipamulong sa pagpaila kong sa unsang paagi sa kamatayon ang igahimaya niya sa Dios. Ug sa nakapamulong siya niini, miingon siya kaniya: Numunot ka kanako.

Si Jesus miingon kaniya: Kong ako buot nga siya mopabilin hangtud nga ako moanhi, unsay labut mo? Numunot ka kanako. Busa kining sultiha nabantug ngadto sa mga kaigsoonan nga kadtong tinon-ana dili mamatay. Apan si Jesus wala magsulti kaniya nga siya dili mamatay; kondili, Kong ako buot nga siya mopabilin hangtud nga ako moanhi, unsay labut mo?

Kini siya nga gitugyan ingon sa dili mabalhin nga pagbulot-an ug daang-pagkahibalo sa Dios, inyong gidakup ug gipatay, nga gilansang sa kamot sa mga tawong masupilon; Nga gibanhaw sa Dios, sa nabadbaran sa mga kasakitan sa kamatayon; kay wala gayud mahimo nga mahawiran siya niana.

Ug gidakup nila ang mga apostoles, ug gipanulod nila sa bilanggoan sa lungsod.

Apan sa pagkadungog nila niini, gisakitan sila sa ilang kasingkasing, ug nanagkauyon sa pagpatay kanila.

Ug sila nanagpahiuyon kaniya: ug sa gitawag nila ang mga apostoles, ilang gihampak ug gisugo sa dili na pagsulti pinasikad sa ngalan ni Jesus, ug gibuhian sila. Busa namahawa sila sa atubangan sa Sanhedrin nga mga malipayon, kay naisip sila nga takus sa pag-antus sa kaulawan tungod sa iyang Ngalan.

Kamo nga mga magahi ug liog, ug mga dili sinircuncidahan sa kasingkasing ug sa mga igdulungog, nagabatok kamo gihapon sa Espiritu Santo; sama sa gibuhat sa inyong mga ginikanan mao usab ang gibuhat ninyo. Kinsa ba sa mga manalagna ang wala pagalutosa sa inyong mga ginikanan? Ug gipatay nila kadtong mga nagmantala una sa pag-abut sa Matarung, nga karon nagmabudhion kamo, ug mga mamumono kamo kaniya; Kamo, nga nanagdawat sa Kasugoan pinaagi sa mga manolonda, ug wala ninyo pagtumana. Ug sa pagkadungog nila niining mga butanga, nangasamad ang ilang mga kasingkasing, ug mingkagot ang ilang mga ngipon batok kaniya. Apan siya nga napun-an sa Espiritu Santo, mitutuk sa langit, ug nakakita sa himaya sa Dios, ug kang Jesus nga nagtindog sa toong kamot sa Dios: Ug nag-ingon: Ania karon, nakita ko ang mga langit nga naablihan, ug ang Anak sa tawo, nga nagatindog sa toong kamot sa Dios.

Apan sila misinggit sa makusog nga tingog, ug gisungsungan ang ilang mga dalunggan, ug nagdungan pagdam-ag kaniya. Ug siya giabog nila sa gawas sa ciudad ug gipanagbato nila. Ug ang mga saksi mingbutang sa ilang mga bisti sa tiilan sa usa ka batan-on nga ginganlan si Saulo. Ug gibato nila si Esteban, nga nagasangpit sa Ginoo, ug nagaingon: Ginoong Jesus, dawata ang akong espiritu. Ug sa miluhod siya, misinggit sa makusog nga tingog: Ginoo, dili mo sila pagsang-atan niini nga sala. Ug sa nakasulti niini, nahikatulog siya.

Ug miuyon si Saulo nga pagapatyon si Esteban ug niadtong adlawa nabuhat ang usa ka dakung paglutos sa iglesia nga didto sa Jerusalem; ug ang tanan nagkatibulaag sa mga yuta sa Judea ug sa Samaria, gawas ang mga apostoles. Ug gilubong si Esteban sa mga tawo nga maampoon, ug nanagminatay sila, ug daku tungod kaniya. Apan gigubot ni Saulo ang iglesia, nagapanakasaka siya sa kabalayan; ug gipangguyod ang mga lalake ug mga babaye, nga gipanulod niya sa bilanggoan.

Ug ang bahin sa Sulat nga gibasa niya, mao kini: Sama sa carnero siya gihatud ngadto sa patyanan; ug sama sa nating carnero nga mama sa atubangan sa mag-aalot, ingon niini siya wala magbuka sa iyang baba. Sa iyang pagpaubos, gikuhaan siya sa iyang paghukom ug kinsa ba ang magaasoy sa iyang kaliwatan? Kay ang iyang kinabuhi gikuha gikan sa yuta.

Apan si Saulo, samtang nga nagapangusmo pa sa paghulga ug pagpamatay sa mga tinon-an sa Ginoo, miadto sa labawng sacerdote. Ug nangayo kaniya ug mga sulat alang sa mga sinagoga sa Damasco, aron nga kong may hikit-an siya nga uban sa maong Dalan, mga lalake kun mga babaye, pagadad-on niya nga ginapus ngadto sa Jerusalem. Ug sa nagalakat pa siya, nahatabo nga naghingabut siya sa Damasco; ug sa kalit gisidlakan siya sa libut niya sa usa ka kahayag nga gikan sa langit. Ug sa napukan siya sa yuta, hingdunggan niya ang usa ka tingog, nga nagaingon kaniya: Saulo, Saulo, nganong ginalutos mo ako? Ug siya miingon kaniya: Kinsa ba ikaw, Ginoo? Ug miingon siya: Ako mao si Jesus, nga ginalutos mo. Usa ka butang nga malisud kanimo, ang pagtindak mo batok sa mga espuela.

Ug sa nangagi ang daghan nga mga adlaw, nanagsabut ang mga Judio sa pagpatay kaniya. Apan hingbaloan ni Saulo ang ilang tuyo. Ug ginabantayan nila ang mga pultahan sa adlaw ug sa gabii aron sa pagpatay kaniya.

Ug nagawali nga walay katalaw sa ngalan sa Ginoo; ug nagapamulong ug nakiglantugi sa mga Judio nga Greciahanon; apan sila nagapaninguha sa pagpatay kaniya.

Ug niadtong panahona si Herodes nga hari mibakyaw sa iyang kamot aron sa pagsakit sa pipila ka sakup sa iglesia. Ug gipatay niya sa pinuti si Jacobo nga igsoon ni Juan. Ug sa nakita niya nga hing-uyonan kini sa mga Judio, nagpadayon siya sa pagdakup kang Pedro usab. Ug mga adlaw kadto sa mga tinapay nga walay levadura. Ug sa hingdakpan na niya si Pedro, iyang gisulod siya sa bilanggoan, ug gitugyan siya sa upat ka tinagup-at nga mga sundalo, sa pagbantay kaniya; nga buot niyang paatubangon sa katawohan sa human ang Pasko.

Ug sa pagdam-ag sa mga Gentil ug sa mga Judio uban ang ilang mga punoan, sa pagpasipala ug sa pagbato kanila, Hingsabtan kini nila ug nangalagiw sila padulong sa Listra ug sa Derbe, mga kalungsoran sa Licaonia, ug sa mga kayutaan nga naglibut.

Nga nagpalig-on sa mga kalag sa mga tinon-an, sa pagtambag nga managpadayon sila sa pagtoo, ug nga pinaagi sa daghang mga kagul-anan, kinahanglan mosulod kita sa gingharian sa Dios.

Mga tawo, nga nagtugyan sa ilang kinabuhi tungod sa ngalan sa atong Ginoong Jesucristo.

Ug ang panon sa katawohan nanindog pagtingub batok kanila; gigisi sa mga maghuhukom ang ilang bisti, ug nagsugo nga puspusan kini sila sa mga puspus. Ug sa napuspusan na sila sa makadaghan, gisulod sila sa bilanggoan, ug gitugon nila ang magbabantay sa bilanggoan nga bantayan sila sa malig-on: Kini, sa pagkadawat niya sa mao nga tugon, iyang gibutang sila sa sulod gayud nga bilanggoan, ug gilig-onan niya ang ilang mga tiil sa sepohan.

Ug sa usa gibuhat niya ang tanan nga nasud sa katawohan aron sa pagpuyo sa tibook, nga nawong sa yuta; ug kanila gitagana nga daan ang pagpasunodsunod sa mga panahon, ug ang mga utlanan sa ilang puloy-anan; Aron pagapangitaon nila ang Dios, basin da nga mahikapan siya ug ilang hikit-an siya; bisan dili siya halayo sa tagsatagsa kanato. Kay kaniya nabuhi kita, ug nagalihok kita, ug nagabaton sa atong pagkamao; sumala usab sa giingon sa uban sa inyong kaugalingong mga magbabalak: Kay kaliwat usab kita niya.

Ug, karon, tan-awa, ako moadto sa Jerusalem nga ginapus sa Espiritu sa walay pagpanghibalo sa mga butang nga mahitabo kanako didto; Gawas sa gipamatuod sa Espiritu Santo kanako sa tagsatagsa ka lungsod, nga nagaingon nga ang mga gapus ug mga kagul-anan magapabilin kanako. Apan wala ko pagpakamahala ang akong kinabuhi sa bisan unsang paagi, aron lamang mahingpit ko ang akong tinguha ug ang pagkaalagad nga akong nadawat gikan sa Ginoong Jesus, sa pagpamatuod sa Maayong Balita sa gracia sa Dios.

Unya mitubag si Pablo: Unsay ginabuhat ninyo, nga nanghilak man kamo ug nanagdugmok sa akong kasing-kasing? Kay andam ako, dili lamang sa pagpagapus, kondili usab sa pagpakamatay sa Jerusalem tungod sa ngalan sa Ginoong Jesus. Ug kay wala man siya madani, miundang kami, nga nagaingon: Matuman ang kabubut-on sa Ginoo.

Ug sanglit naninguha sila sa pagpatay kaniya, may mga balita nga miabut ngadto sa pangulong capitan sa pundok nga sundalo, nga ang tibook nga Jerusalem nangagubot.

Ug gilutos ko kini nga Dalan hangtud sa kamatayon, nga ginapanggapus ug ginapamilanggo ko ang mga lalake ug ang mga babaye usab; Ingon usab ang labawng sacerdote makasaksi kanako ingon man ang tanang mga anciano; nga gikan kanila usab nakadawat ako ug mga sulat nga alang sa mga igsoon, ug miadto ako sa Damasco sa pagdala nga ginapus niadto usab nga atua didto, ngadto sa Jerusalem, aron pagasilotan sila.

Ug miingon ako: Ginoo, nanghibalo sila, sa ilang kaugalingon nga ginabilanggo ug ginahampak ko sa tagsa ka sinagoga ang mga mingtoo kanimo. Ug sa giula ang dugosa imong saksi nga si Esteban, nagatambong usab ako, ug giuyonan ko ang iyang kamatayon, ug gibantayan ko ang mga bisti sa mga nagapatay kaniya.

Ug sa pagkabuntag, nanagtigum ang mga Judio, ug nanagsinaaray nga may panumpa, nga nagaingon, nga dili na sila mokaon bisan moinum hangtud nga mapatay nila si Pablo. Ug kapin sa kap-atan sila nga nanagsabut niini; Ug nangadto sila sa mga pangulong sacerdote ug sa mga anciano ug nanag-ingon: Nanagsinaaray kami sa dakung panumpa, nga dili kami motilaw bisan unsa hangtud nga mapatay namo si Pablo. Busa karon, kamo uban ang Sanhedrin, magpahayag kamo sa atubangan sa pangulong capitan, nga iyang ipadala si Pablo nganha kaninyo, ingon nga buot kamo magsusi sa sibo pa gayud sa mga butang mahatungod kaniya; ug kami sa dili pa siya makaduol, andam sa pagpatay kaniya.

Ako, sa pagkamatuod, naghunahuna sa akong kaugalingon, nga kinahanglan ako magabuhat ug daghang mga butang batok sa ngalan ni Jesus nga Nazaretnon. Ug kini gibuhat ko usab sa Jerusalem; ug gibutang ko sa mga bilanggoan ang daghan sa mga balaan, sa nakadawat ako ug pagbulot-an sa mga pangulong sacerdote; ug sa gipamatay sila, gihatag ko ang akong pag-uyon. Ug sa pagsilot kanila sama kadaghan sa tanang mga sinagoga, gipugos ko sila aron magapasipala; ug sa napungot ako pag-ayo batok kanila, gilutos ko sila hangtud sa mga kalungsoran sa laing nasud.

Tungod niining hinungdan, ang mga Judio mingdakup kanako sa templo, ug nagpaninguha sa pagpatay kanako.

Kanila nga pinaagi sa pagpailub nga mapadayonon sa maayong mga buhat nagapangita sa himaya, ug sa dungog, ug sa pagkadilimadunoton, ang kinabuhi nga walay katapusan;

Ug dili lamang ingon niini, kondili nga nagahimaya usab kita sa atong mga kagul-anan, sa nahibaloan ta nga ang kagul-anan nagabunga ug kalig-on;

Kay sa mga maluya pa kita, si Cristo namatay sa natiman-an nga panahon alang sa mga dili-diosnon. Kay halos alang sa usa ka tawong matarung may tawo nga magpakamatay: bisan tuod alang sa tawong maayo may uban nga mangahas sa pagpakamatay. Apan ang Dios nagapasundayag sa iyang kaugalingong gugma alang kanato, nga, sa mga makasasala pa kita, si Cristo namatay tungod kanato. Busa, labi na gayud, nga ginapakamatarung kita karon diha sa iyang dugo, malinuwas kita gikan sa kaligutgut sa Dios pinaagi kaniya. Kay kong, sa mga kaaway pa kita, gipasig-uli kita sa Dios pinaagi sa kamatayon sa iyang Anak, labi na gayud, kay gipasig-uli kita, malinuwas kita tungod sa iyang kinabuhi.

Kun wala ba ninyo hibaloi nga kitang tanan nga gibautismohan kang Cristo Jesus, gibautismohan ngadto sa iyang kamatayon? Busa gilubong kita uban kaniya pinaagi sa pagbautismo ngadto sa iyang kamatayon; aron nga sama kang Cristo nga gibanhaw gikan sa mga minatay pinaagi sa himaya sa Amahan, mao man usab kita angay nga magalakaw sa bag-ong kinabuhi. Kay kong kita nahiusa uban kaniya sa pagkasama sa iyang kamatayon, kita mahisama usab sa iyang pagkabanhaw; Sa hingbaloan kini, nga ang atong tawo nga daan gilansang sa cruz uban kaniya, aron ang lawas sa sala pagalaglagon, aron kita dili na maulipon sa sala. Kay ang namatay gipakamatarung gikan sa sala.

Apan kong nangamatay kita uban kang Cristo, mitoo kita nga mabuhi usab kita uban kaniya. Sa hingbaloan ta, nga si Cristo nga gibanhaw gikan sa mga minatay, dili na gayud mamatay; ang kamatayon dili magahari kaniya. Kay ang kamatayon nga iyang namatyan, mao ang iyang namatyan ngadto sa sala sa makausa nga sa gihapon; apan ang kinabuhi nga iyang gikinabuhi mao ang kinabuhi nga alang sa Dios. Sa ingon niana isipa usab ninyo ang inyong kaugalingon nga mga patay ngadto sa sala, apan mga buhi kamo ngadto sa Dios diha kang Cristo Jesus nga atong Ginoo.

Kay kong magkinabuhi kamo nga uyon sa unod, mangamatay gayud kamo; apan kong tungod sa Espiritu gipamatay ninyo ang mga buhat sa lawas, mangabuhi gayud kamo. Kay sumala sa gidaghanon sa mga gidala sa Espiritu sa Dios, kini sila mga anak sa Dios.

Ug kong kita mga anak man, busa mga manununod kita; mga manununod sa Dios, ug masigkamanununod ni Cristo; kong matuod nga nagaantus kita uban kaniya, aron nga kita pagahimayaon usab uban kaniya. Kay gidahum ko nga ang mga pag-antus niini nga panahon, dili takus ikatanding sa himaya nga gapahayag nganhi kanato.

Kay atong hingbaloan nga ang tanang binuhat sa tingub nanag-agulo, ug nanag-antus sa kasakit hangtud karon. Ug dili lamang ingon niini sila, kondili kita gayud usab, nga adunay mga inunahan nga mga bunga sa Espiritu, bisan pa kita nanag-agulo sa sulod sa atong kaugalingon, nga nanaghulat sa atong pagkainanak-anak nga mao ang pagtubos sa atong lawas.

Ug hingbaloan nato nga ang tanan nga mga butang masigtabang alang sa ikaayo niadtong mga nahigugma sa Dios, bisan niadtong mga ginatawag sumala sa iyang tuyo. Kay kadtong mga giila niya nga daan, gipili usab niya nga daan, aron mahisama sa dagway sa iyang Anak, aron siya mahimong panganay sa daghan nga mga igsoon. Ug ang iyang mga gipili nga daan, kini sila gitawag usab niya; ug ang mga gitawag niya, kini sila gipakamatarung usab niya; ug ang mga gipakamatarung, kini sila gihimaya usab niya.

Busa unsa ang atong igaingon niining mga butanga? Kong ang Dios dapig kanato kinsa ang batok kanato? Siya nga wala magpagawas sa iyang kaugalingon nga Anak, kondili nagatugyan siya alang kanato ngatanan, ngano man nga dili usab niya ihatag kanato sa walay bayad ang tanang mga butang?

Kinsa ang makapahamulag kanato sa gugma ni Cristo? Ang kaguol ba, kun ang kasakit, kun ang paglutos, kun ang gutom, kun ang pagkahubo, kun ang katalagman, kun ang hinagiban? Ingon sa nahasulat na: Tungod kanimo ginapamatay kami sa tanan nga adlaw; ginaisip kami ingon sa mga carnero sa ihawan. Dili, kondili niining tanang mga butanga kita labaw pa kay sa mga mananaug pinaagi kaniya nga nahigugma kanato. Kay nasayud ako, nga bisan ang kamatayon, bisan ang kinabuhi, bisan ang mga manolonda, bisan ang mga kagamhanan, bisan ang mga butang karon, bisan ang mga butang nga palaabuton, bisan ang mga gahum, Bisan ang kahitas-an, bisan ang kahiladman, bisan kinsa sa uban nga mga binuhat, sila dili arang makapahamulag kanato gikan sa gugma sa Dios, nga anaa kang Cristo Jesus nga atong Ginoo.

Ginoo, gipamatay nila ang imong mga manalagna, ug giluka nila ang imong mga halaran; ug ako gibiyaan nila nga usa lamang; ug gipangita nila ang akong kinabuhi. Apan, unsa ang ginaingon sa tubag sa Dios kaniya? Adunay gibilin ako alang kanako pito ka libo ka tawo, nga wala magapiko sa ilang tuhod sa atubangan ni baal. Sa ingon usab niana niining panahona karon, adunay nahabilin nga mga pinili sumala sa gracia.

Busa, mga igsoon, ginapangamuyo ko kaninyo pinaagi sa mga kalooy sa Dios, nga ihalad ninyo ang inyong mga lawas ingon nga halad nga buhi, balaan ug nahamut-an sa Dios, nga mao ang inyong katarunganon nga pagsimba. Ug dili kamo magpahiuyon niining panahona sa kalibutan; kondili pag-usab kamo pinaagi sa pagbag-o sa inyong salabutan, aron inyong hisayran kong unsa ang maayo, ug makapahimuot ug hingpit nga kabubut-on sa Dios.

Malipayon sa paglaum; mainiton sa kagul-anan; nga magpadayon sa pag-ampo; Nga manag-amut sa mga kinahanglan sa mga balaan; magmaabiabihon. Panalanginan ninyo ang mga nagalutos kaninyo; panalanginan ninyo ug dili ninyo pagtunglohon.

Kong arang kini ninyo mahimo sumala sa anaa kaninyo, magpakigdait kamo sa tanang mga tawo. Dili kamo magpanimalus, mga hinigugma; kondili hatagi ninyo ug lugar ang kaligutgut sa Dios; kay nahisulat na: Ako ang pagpanimalus; ako ang magabayad, nagaingon ang Ginoo. Apan kong gigutom ang imong kaaway, pakan-a siya; kong giuhaw, hatagi ug ilimnon; kay sa pagbuhat mo niini, magapundok ikaw ug mga baga sa ibabaw sa iyang ulo.

Kinahanglan ang tanan nga kalag pasakup ninyo sa mga labawng kagamhanan; kay walay gahum nga dili gikan sa Dios; ug ang mga kagamhanan karon, gitukod sa Dios. Busa ang nagabatok sa kagamhanan, nagabatok sa ginapatuman sa Dios. Ug ang mga nagabatok kaniya, magadawat ug hukom sa silot sa ilang kaugalingon. Kay ang mga punoan dili angay kahadlokan sa mga nagabuhat ug maayo, kondili sa mga dautan. Busa buot ka ba nga dili magakahadlok sa kagamhanan? Buhata ang maayo, ug magadawat ka ug pagdayeg gikan niini: Kay siya alagad sa Dios alang sa imong kaayohan; apan kong magbuhat ka ug dautan, magkahadlok ka; kay ang pagdala niya sa espada dili sa walay pulos; kay alagad siya sa Dios, ang magpapanimalos nga sa kaligutgut batok niadtong nagabuhat ug dautan.

Kay kong kita buhi, nagakinabuhi kita alang sa Ginoo; ug kong kita mamatay, mamatay kita alang sa Ginoo; busa kong kita buhi, kun kita mamatay, iya kita sa Ginoo. Kay alang niini nga tuyo namatay si Cristo ug nabubi pag-usab, aron siya mahimong Ginoo sa mga minatay ug sa mga buhi usab.

Kondili atong ginasulti ang kaalam sa Dios diha sa usa ka tinago, bisan ang kaalam nga natagoan, nga gitaganang daan sa Dios sa wala pa ang mga panahon sa kalibutan alang sa atong himaya: Nga wala hiilhi sa bisan kinsa nga mga punoan niining panahona sa kalibutan: kay kong hingbaloan pa nila kini, wala unta nila ilansang sa cruz ang Ginoo sa kahimayaan; Apan ingon sa nahasulat na: Mga butang nga wala makita sa mata, ug wala hidunggi sa dalunggan, ug nga wala mosulod sa kasingkasing sa tawo, bisan unsang mga butang nga gitagana sa Dios alang niadtong mga nahigugma kaniya.

Wala ba kamo manghibalo nga kamo templo sa Dios, ug nga ang Espiritu sa Dios nagapuyo diha kaninyo?

Kay, nagahunahuna ako, nga ang Dios nagapaatubang kanamo nga mga apostoles nga ulahi sa tanan, ingon nga gipanghukman sa kamatayon kay gihimo kami nga talan-awon alang sa kalibulan, sa mga manolonda ug sa mga tawo usab.

Bisan hangtud niining taknaa nagaantus kami sa kagutom, ug sa kauhaw, ug sa pagkahubo, ug mga gipanagpa kami, ug kami walay puloy-anan nga seguro. Ug nanaghago kami uban ang among kaugalingong mga kamot; sa ginapasipalahan kami, nanagpanalangin kami; sa ginalutos kami, nanagpailub kami; Sa ginapakaulawan kami, nanagpakilooy kami: gipakasama kami sa hugaw sa kalibutan, ingon nga mga sinalibay sa tanang mga butang bisan hangtud karon.

Kun wala ba kamo manghibalo nga ang inyong lawas mao ang templo sa Espiritu Santo nga anaa kaninyo nga inyong nabatonan gikan sa Dios? ug dili na kamo inyo sa inyong kaugalingon. Kay pinalit kamo sa usa ka bili: busa, himayaon ninyo ang Dios sa inyong lawas ug sa inyong espiritu, nga mga iya sa Dios.

Kay sa gihapon nga mokaon kamo niining tinapay, ug moinum niining copa, ang kamatayon sa Ginoo ginamantala ninyo hangtud nga moanhi siya.

Ug kong ako magabahinbahin sa tanan ko nga mga bahandi sa pagpakaon sa mga kabus; ug kong ako magatugyan sa akong lawas, aron pagasunogon, apan walay gugma, wala akoy kapuslanan. Ang gugma mapailubon, ug mapuanguron; ang gugma dili masina; ang gugma dili andakan sa iyang kaugalingon, ang gugma dili moburot; Ang gugma dili magagawi ug kalaw-ayan, dili magapangita sa iyang kaugalingon, dili masuk-anon, dili magtagad sa dautan. Ang gugma dili magakalipay sa pagkadilimatarung, kondili nagakalipay uban sa kamatuoran; Nagapas-an sa tanang mga butang; nagatoo sa tanang mga butang; nagalaum sa tanang mga butang; nagaantus sa tanang mga butang.

Apan karon si Cristo gibanhaw gikan sa mga minatay, ang unang mga bunga kanila nga mga nangatulog.

Ang katapusan nga kaaway nga pagawagtangon mao ang kamatayon.

Mitutol ako nianang paghimaya kaninyo, mga igsoon, nga akong gibatonan kang Cristo Jesus nga atong Ginoo. Namatay ako adlaw-adlaw.

Buang! ang imong gipugas dili hatagan ug kinabuhi, gawas kong kana mamatay.

Ingon man usab niini ang pagkabanhaw sa mga minatay. Ginapugas sa pagkamadunoton, ginabanhaw sa pagka-dilimadunoton. Ginapugas sa kaulawan, ginabanhaw sa himaya; ginapugas sa kahuyang, ginabanhaw sa gahum. Ginapugas nga lawas sa kinaiya, ginabanhaw sa lawas nga espirituhanon. Kong may lawas nga sa kinaiya, may lawas usab nga espirituhanon.

Kay kining madunoton kinahanglan pagasul-oban sa pagkadili-madunoton, ug kining may kamatayon kinahanglan pagasul-oban sa walay kamatayon. Apan unya kong kining madunoton masul-oban sa dilimadunoton, ug kining may kamatayon, masul-oban sa walay-kamatayon, unya matuman ang pulong nga nahasulat: Ang kamatayon gilamoy sa pagdaug. O kamatayon, hain na ang imong udyong? O kamatayon hain na ang imong pagdaug?

Dalayegon ang Dios ug Amahan sa atong Ginoong Jesucristo, ang Amahan sa mga kalooy, ug ang Dios sa tanan nga paglipay; Nga maoy nagalipay kanato sa tanan nato nga mga kagul-anan, aron kita arang makaglipay sa mga anaa sa bisan unsa nga kagul-anan, pinaagi sa paglipay diin kita sa atong kaugalingon ginalipay sa Dios. Kay ingon nga nagadaghan kanamo ang mga pag-antus ni Cristo, ingon man nagadaghan usab ang among paglipay pinaagi kang Cristo. Apan kong ginapaantus kami, kana alang sa inyong paglipay ug kaluwasan; kun kami ginalipay, kana alang sa inyong paglipay, nga nagabuhat diha sa mapailubong pag-antus sa mao gayud nga mga alantuson nga ginaantus usab namo. Ug malig-on ang among paglaum alang kaninyo, sa hingbaloan nga, maingon nga kamo mga umalambit sa mga pag-antus, maingon man usab mga umalambit kamo sa paglipay.

Kay dili kami buot nga kamo dili masayud, mga igsoon, mahatungod sa mga kagul-anan, nga miabut kanamo sa Asia, nga gibug-atan kami sa hilabihan gayud, nga labaw sa among kusog, sa pagkaagi nga kami nawad-an na sa paglaum sa kinabuhi. Apan, nakabaton na kami sa among kaugalingong hukom sa kamatayon sulod sa among kaugalingon, aron dili kami magasalig sa among kaugalingon, kondili sa Dios nga nagabanhaw sa mga minatay; Nga maoy nagluwas kanamo gikan sa daku nga kamatayon, ug magaluwas pa; kaniya anaa ang among paglaum, nga pagaluwason pa usab kami niya.

Apan aduna kami niining bahandi sa mga sudlanan nga yuta, aron ang pagkahalangdon sa gahum maiya sa Dios ug dili gikan sa among kaugalingon. Ginapiit kami sa tanan nga paagi, apan wala mamayugot; nalibug kami, apan wala mawad-i sa paglaum; Mga gilutos kami, apan wala pagbiyai, mga gipamunalan kami, apan wala mangalaglag; Sa kanunay ginadala namo sa lawas ang kamatayon ni Jesus, aron ang kinabuhi usab ni Jesus, mapahayag sa among lawas. Kay kami nga mga buhi, ginatugyan sa kanunay ngadto sa kamatayon tungod kang Jesus, aron ang kinabuhi usab ni Jesus mapahayag sa among unod nga may kamatayon. Nan, sa ingon niana ang kamatayon nagabuhat sa sulod namo, apan ang kinabuhi sa sulod ninyo.

Tungod niana kami wala magpakaluya; apan bisan ang among tawohanong kinabuhi nagakaanam ug kadunot, ang sa sulod nagakabag-o sa matag-adlaw. Kay ang among magaan nga kagul-anan, nga sa makadiyut lamang nagabuhat alang kanamo ug labaw pa gayud nga kahalangdon, sa walay katapusang kabug-aton sa himaya. Samtang wala kami magatan-aw sa mga butang nga makita, kondili sa mga butang nga dili-makita; kay ang mga butang nga makita, mga umalagi lamang; apan ang mga butang nga dili makita, mga walay-katapusan.

Kay atong hingbaloan, nga kong ang balay nga yutan-on nga atong balongbalong, mabungkag, kita may usa ka tinukod gikan sa Dios, usa ka balay nga dili binuhat sa kamot, balay nga walay katapusan sa mga langit. Kay sa pagkamatuod dinhi mini nagaagulo kita, nga nangandoy nga masul-oban kita sa atong puloy-anan nga gikan sa langit; Kong ugaling matuod nga nasul oban kita, dili kita hikaplagan nga mga hubo. Kay sa pagkamatuod kita nga ania niining balongbalong, nagaagulo, sanglit hingbug-atan kita; kay dili kita buot nga mahuboan, kondili nga masul-oban kita, aron ang pagka-may-kamatayon pagalamyon sa kinabuhi. Karon siya nga nagbuhat gayud kanato niini, mao ang Dios; nga naghatag kanato sa pasalig sa Espiritu.

Busa sa nagasalig kita gihapon, ug sa hingbaloan kana samtang nagapuyo pa kita sa lawas, wala kita didto sa Ginoo, (Kay nagalakaw kita pinaagi sa pagtoo, dili pinaagi sa pagtan-aw). Kita may maayong pagsalig, naga-ingon ako, ug nahimuot hinoon nga mobiya sa lawas, ug mopuyo uban sa Ginoo. Busa usab naninguha kita nga bisan sa sulod, kun sa gawas sa lawas, magpahimuot kita kaniya.

Kay ang gugma ni Cristo nagapugos kanamo; kay nagahukom kami sa ingon niini: nga ang usa namatay alang sa tanan, busa ang tanan nangamatay. Ug siya namatay alang sa tanan, aron sila nga mga buhi dili na magkinabuhi alang sa ilang kaugalingon kondili alang niadtong namatay ug nabanhaw alang kanila.

Busa, kutob karon kita walay bisan kinsa nga giila ingon sa unod; ug bisan si Cristo giila ta kaniadto ingon sa unod, apan karon dili na kita moila kaniya sa maong paagi. Busa kong bisan kinsa ang anaa kang Cristo, bag-o siya nga binuhat; ang mga butang nga daan nanagpangagi na; ania karon, sila nangabag-o.

Sa walay paghatag ug kahigayonan sa pagkapangdol sa bisan unsa, aron ang among pag-alagad dili pagbutang-butangan sa sala. Apan, ingon nga mga ministro sa Dios, nagapakita kami sa among kauga-lingon sa tanang butang, sa dakung pagpailub, sa mga kagul-anan, sa mga kahangulan, sa mga kasakitan, Sa mga paghampak, sa mga pagbi-langgo, sa mga kagubot, sa mga paghago, sa mga pagtukaw, sa mga pagpuasa; Sa kaputli, sa pag-ila, sa pagkama-pailubon, sa puangod, sa Espiritu Santo, sa gugma nga tim-os; Sa pulong sa kamatuoran, sa gahum sa Dios; sa mga hinagiban sa katarungan sa toong kamot ug sa wala; Pinaagi sa dungog ug sa pagpakaulaw, sa taho nga maayo ug sa dautan; ingon nga mga limbongan, apan mga matuod; Maingon sa mga tawong wala hiilhi, apan mga naila kaayo; maingon nga mga himalatyon, apan ania karon, mga buhi kami; ingon nga mga sinilotan, ug wala pagpatya; Maingon nga mga masulub-on, apan sa gihapon mga malipayon; maingon nga mga hangul, apan maoy nagpadato sa daghanan; maingon nga walay bisan unsa, apan nagabaton sa tanang mga butang.

Wala ko ipamulong kini sa paghukom sa silot kaninyo kay nag-ingon ako kaniadto, nga ania kamo sa among mga kasingkasing, sa pagpakamatay uban kaninyo ug sa pagpuyo uban kaninyo. Daku ang kaisug ko sa pagsulti kaninyo; daku ang paghimaya ko mahi-tungod kaninyo; napuno ako sa paglipay; miawas kanako ang pagmaya sa taliwala sa tanan namong mga kagul-anan.

Nga sa dakung pagsulay sa kagul-anan, ang kadagaya sa ilang kalipay, ug sa ilang halalum nga kahangulan, nagpadagaya sa mga bahandi sa ilang pagkamahinatagon.

Mga ministro ba sila ni Cristo? (Nagasulti ako nga daw buang), ako labi pa; sa mga kabudlay, labi pa; sa mga bilanggoan, labi pa; sa mga hampak, labaw nga dili masukod; sa mga kamatayon, masabug; Sa mga Judio, nakalima ako naka-dawat ug kap-atan ka mga hampak, gawas sa usa; Nakatolo gipuspusan ako; nakausa gibato ako; nakatolo nalunod ako; usa ka gabii ug usa ka adlaw nga didto ako sa lawod sa dagat Sa mga pagpanaw nakadaghan ako sa mga katalagman sa mga suba, sa mga katalagman sa mga tulisan, sa mga katalagman gikan sa akong mga katagilungsod, sa mga katalagman gikan sa mga Gentil, sa mga katalagman sa kalungsoran, sa mga katalagman sa kamingawan, sa mga katalagman sa dagat, sa mga katalagman sa taliwala sa mga bakakong mga igsoon; Sa kabudlay ug kahago, sa mga pagtukaw nakadaghan, sa kagutom ug kauhaw, sa mga pagpuasa nakadaghan, sa katugnaw ug sa kahubo: Dugang sa mga butang nga mga sa gawas lamang, may nagapiit kanako sa matag-adlaw, nga mao ang pagkaguol tungod sa tanang mga iglesia.

Ug tungod sa hinungdan sa hilabihang kadagku sa mga bugna, aron ako dili igatuboy sa hilabihan gihatagan ako ug usa ka udyong sa unod; usa ka sinugo ni Satanas, sa pagsagpa kanako, aron nga dili ako igatuboy sa hilabihan. Mahatungod niana, nag-ampo ako sa nakatolo sa Ginoo, nga makuha unta kini gikan kanako. Ug siya nagaingon kanako: Ang akong gracia igo kanimo, kay ang akong gahum ginahingpit diha sa kaluya. Busa, sa dakung kalipay palabihon ko ang paghimaya sa akong mga kaluyahon, aron magpabilin kanako ang gahum ni Cristo. Tungod niana gikalipay ko ang mga kaluyahon, ang mga pagpanamas-tamas, ang mga kawalad-on, ang mga paglutos, ang mga kagul-anan tungod kang Cristo; kay kong maluya ako, nan mahimong gamhanan ako.

Kay hingbatian na ninyo ang taras sa akong kinabuhi kaniadto sa tinohoan sa mga Judio, kong giunsa ko paglutos sa hilabihan gayud ang iglesia sa Dios, ug gilaglag ko kini.

Gilansang ako sa cruz uban kang Cristo; ug dili na ako ang nabuhi, kondili si Cristo ang nabuhi sa sulod nako. Ug ang kinabuhi nga gikinabuhi ko karon sa unod, ginakinabuhi ko sa pagtoo sa Anak sa Dios, nga nahigugma kanako, ug mitugyan siya sa iyang kaugalingon alang kanako.

Apan ingon kaniadto siya nga gipanganak sumala sa unod, naglutos kaniya nga gipanganak sumala sa espiritu, mao usab kini karon.

Ug sila nga mga iya ni Cristo, gilansang nila sa cruz ang unod uban sa mga tinguha nga lawasnon ug sa mga kailibgon niini.

Kay kadtong nagapugas alang sa iyang kaugalingong unod, gikan sa unod magaani sa pagkadunot; apan kadtong nagapugas alang sa Espiritu, gikan sa Espiritu, magaani ug kinabuhi nga walay katapusan.

Apan halayo gayud kanako ang paghimaya, gawas diha sa cruz sa atong Ginoong Jesucristo, nga pinaagi kaniya ang kalibutan gilansang sa cruz alang kanako, ug ako alang sa kalibutan.

Tungod niini ako si Pablo, nga binilanggo ni Cristo Jesus tungod kaninyo nga mga Gentil;

Busa, ginapangayo ko kaninyo, nga dili kamo magmaluya tungod sa akong mga kasakit alang kaninyo, nga mao sila ang inyong himaya. Tungod niining hinungdan, ang akong mga tuhod ginaluhod ko sa Amahan.

Tungod niini, ako nga binilanggo diha sa Ginoo, nagapangamuyo kaninyo, nga managgawi kamo sa takus gayud sa pagtawag diin kamo ginatawag: Nga may bug-os nga pagpaubos, ug kaaghop uban ang pagkamapailubon, mag-inantusay ang usa ug usa diha sa gugma;

Ug managgawi kamo sa gugma ingon man usab nga si Cristo nahigugma kaninyo, ug gitugyan niya ang iyang kaugalingon alang kanato, nga hatag ug halad ngadto sa Dios alang sa pahumot nga maamyon.

Karon buot ko, mga igsoon, nga inyong hibaloan nga ang mga butang nga nagpanghinabo kanako nahitabo alang hinoon sa kauswagan sa Maayong Balita. Sa ingon niana ang akong mga gapus nahimong dayag diha kang Cristo sa tibook nga kasundalohan nga bantay sa pretorio ug sa uban pa: Ug nga ang kadaghanan sa mga igsoon sa Ginoo, sanglit masaligon tungod sa akong mga gapus, labi pang mga maisugon sa pagsulti sa pulong sa Dios sa walay kahadlok.

Sumala sa akong buhi nga pag-pangandoy ug paglaum, nga sa bisan unsa dili ako mapakaulawan, kondili nga uban sa bug-os nga pagkamaisugon, ingon sa gihapon, mao usab karon, si Cristo pagapakadakuon sa akong lawas, bisan pinaagi sa kinabuhi, kun pinaagi sa kamatayon.

Kay alang kanako ang pagkinabuhi mao si Cristo; ug ang pagkamatay mao ang pagdaug. Apan kong ang pagkinabuhi sa unod maoy bahin ko, kong kini maga-bunga gikan sa akong buhat, nan ang akong pagapilion wala ko pa hibaloi. Apan anaa ako sa taliwala sa duha, nga may tinguha sa paggikan ug pagpakig-uban kang Cristo, kay kini mao ang labi pa gayud nga maayo;

Ug sa bisan unsang butang dili magpahadlok sa mga kaaway, nga alang kanila mao ang matin-aw nga timaan sa pagkawala, apan kaninyo, timaan sa kaluwasan; ug nga kana gikan sa Dios. Kay kaninyo kini ginatugot tungod kang Cristo, dili lamang ang pagtoo kaniya, kondili usab ang pag-antus tungod kaniya;

Ug sa hingkit-an siya sa dagway sa usa ka tawo, nagpaubos siya sa iyang kaugalingon, nga nahimo nga masinug-tanon bisan hangtud sa kamatayon, oo, sa kamatayon sa cruz.

Oo, ug kong ako nga itanyag sa ibabaw sa halad ug pag-alagad sa inyong pagtoo, malipay ako, ug malipay uban kaninyong tanan.

Kay tungod sa buhat ni Cristo diriyut siya mamatay, nga giunong niya sa kamatayon ang iyang kinabuhi aron lamang sa pagdugang sa mga nakulang ninyo sa inyong pag-alagad kanako.

Kay kita mao ang circuncicion, nga nagaalagad tungod sa Espiritu sa Dios, ug nagahimaya diha kang Cristo, ug walay pagsalig sa unod.

Bisan pa niini, ang mga butang nga kanako kaniadto pagdaug, kini giisip ko nga kapildihan tungod kang Cristo. Oo, sa pagkamatuod, giisip ko ang tanang mga butang nga kapildihan tungod sa pagkahalangdon gayud sa pag-ila kang Cristo Jesus nga akong Ginoo; nga tungod kaniya giantus ko ang kapildihan sa tanang mga butang, ug giisip ko sila nga mga sagbut, aron lamang maako si Cristo. Ug nga makaplagan ako diha kaniya nga wala magbaton ug pagkamatarung nga akong kaugalingon, bisan niadtong sa Kasugoan, kondili kadtong pinaagi sa pagtoo kang Cristo, ang pagkamatarung nga gikan sa Dios pinaagi sa pagtoo: Aron ako makaila kaniya, ug sa gahum sa iyang pagkabanhaw, ug sa pagpakig-ambit sa iyang mga pag-antus, sanglit nahimong gipahiuyon sa iyang kamatayon; Basin na lamang nga sa bisan unsang paagi, makadangat ako sa pagkabanhaw gikan sa mga minatay.

Kay ang atong pagka-lungsoranon atua sa langit, diin magagikan usab ang Manluluwas nga atong gipaabut, ang Ginoong Jesucristo. Nga magaumol pagbag-o sa lawas sa atong pagpaubos, nga ipahiuyon sa lawas sa iyang himaya, sumala sa pagbuhat diin siya makahimo bisan sa pagsakup sa tanang mga butang ngadto sa iyang kaugalingon.

Managkalipay kamo sa Ginoo kanunay; magaingon ako pag-usab, managkalipay kamo.

Dili kamo managkaguol sa bisan unsa; kondili sa tanan pinaagi sa pag-ampo ug sa pagpangaliyupo nga may pagpasalamat ipahibalo ninyo sa Dios ang tanan ninyong mga pangayo. Ug ang pakigdait sa Dios nga labaw sa tanang pagsabut magabantay sa inyong mga kasingkasing ug sa inyong mga hunahuna diha kang Cristo Jesus.

Karon nalipay ako sa akong mga pag-antus tungod kaninyo, ug gipuno sa akong bahin kadtong nakulangan sa mga kagul-anan ni Cristo sa akong unod tungod sa iyang lawas, nga mao ang iglesia;

Busa, kong nangabanhaw kamo uban kang Cristo, pangitaa ninyo ang mga butang nga atua sa itaas diin atua si Cristo, nga nagalingkod sa toong kamot sa Dios. Ibutang ninyo ang inyong hunahuna sa mga butang nga atua sa itaas, dili sa mga butang nga ania sa yuta. Kay nangamatay kamo, ug ang inyong kinabuhi natago uban kang Cristo diha sa Dios. Sa diha nga si Cristo, nga mao ang atong kinabuhi igapadayag na, nan kamo usab igapadayag uban kaniya sa himaya. Busa pakamatya ninyo ang inyong mga bahin nga mga sa yuta: ang pagpakighilawas, ang pagkamahugaw, ang kaibog, ang dautang tinguha, ug ang pagkahikaw, nga mao ang pagsamba sa mga dios-dios;

Sa hingbaloan ninyo, nga maga-dawat kamo gikan sa Ginoo sa balus nga sa kabilin: sa Ginoong Cristo nagaalagad kamo.

Ug kamo nagmaawaton kanamo, ug sa Ginoo, sa pagkadawat ninyo sa pulong uban ang dakung kagul-anan, inubanan sa kalipay sa Espiritu Santo;

Nga sila ang mipatay sa Ginoong Jesus, ug sa mga manalagna usab, ug nanag-abug kanamo; ug wala sila magpahamuot sa Dios, ug mga kaaway sila sa tanang mga tawo;

Aron walay bisan kinsa kaninyo nga pagpahuyangon tungod niini nga mga kagul-anan; kay kamo gayud nasayud nga niini mga tinudlo kita. Kay sa pagkamatuod, sa diha pa kami uban kaninyo gisulti namo nga daan kaninyo, nga manag-antus kita ug mga kagul-anan, ingon sa nahatabo usab ug inyong hingbaloan.

Apan dili kami buot, mga igsoon, nga dili ninyo mahibaloan ang mahatungod sa mga nangatulog na; aron dili kamo managsubo, bisan ingon sa uban nga walay paglaum. Kay kong mitoo kita nga si Jesus namatay ug nabanhaw, ingon man usab ang mga nangatulog pinaagi kang Jesus, pagadad-on sa Dios uban kaniya. Kay kini giingon namo kaninyo sumala sa pulong sa Ginoo: nga kita nga mga buhi, nga managpabilin hangtud sa pag-abut sa Ginoo, dili kita magauna sa mga nangatulog.

Nga namatay alang kanato, aron nga bisan kita magatukaw, bisan magakatulog, magkinabuhi kita uban kaniya.

Managlipay kamo gihapon. Manag-ampo kamo sa walay undang; Magpasalamat kamo tungod sa tanan; kay kini mao ang kabubut-on sa Dios diha kang Cristo Jesus, alang kaninyo.

Sa pagkaagi nga kami gayud nanaghimaya tungod kaninyo sa mga iglesia sa Dios, tungod sa inyong pagpailub ug pagtoo, diha sa tanang mga paglutos kaninyo ug mga kagul-anan nga inyong giantus; Nga mao ang usa ka dayag nga timaan sa matarung nga paghukom sa Dios; aron pagpakatakuson kamo sa gingharian sa Dios nga tungod usab niini nagaantus kamo; Kong ugaling mao kini ang butang nga matarung sa Dios ang pagbalus ug kagul-anan niadtong mga nagapaguol kaninyo; Ug kaninyo nga ginapaguol pahulay uban kanamo sa pagpadayag sa Ginoong Jesus gikan sa langit uban sa mga manolonda sa iyang gahum, Nga sa siga sa kalayo magahatag sa panimalus sa mga wala makaila sa Dios, ug sa mga wala magtuman sa Maayong Balita sa atong Ginoong Jesucristo: Nga manag-antus sila ug silot nga walay katapusan nga pagkalaglag gikan sa nawong sa Ginoo, ug sa himaya sa iyang gahum. Kong moabut siya aron pagahimayaon sa iyang mga balaan, ug pagkahibulongan sa tanang mga mingtoo (kay ang among pagpamatuod kaninyo gitohoan), niadtong adlawa.

Nga nagapinig sa tipiganan alang sa ilang kaugalingon sa usa ka maayong patukoranan alang sa panahon nga palaabuton, aron makuptan nila ang kinabuhi nga mao ang kinabuhi gayud.

Kay ang Dios wala maghatag kanato sa espiritu sa kahadlok; kondili sa gahum, ug sa gugma, ug sa kabuotan. Busa, dili mo igakaulaw ang pagpamatuod sa atong Ginoo, bisan kanako nga iyang binilanggo; kondili antusa ang kalisdanan uban kanako tungod sa Maayong Balita, pinaagi sa gahum sa Dios: Nga nagluwas kanato, ug nagtawag kanato sa balaan nga pagtawag, dili sumala sa atong mga buhat, kondili sumala sa iyang kaugalingong tuyo ug gracia nga gihatag kanato diha kang Cristo Jesus sa wala pa ang mga katuigan nga walay kinutoban; Apan karon gipahayag tungod sa pagpakita sa atong Manluluwas nga si Cristo Jesus, nga naglaglag sa kamatayon ug nagdala ngadto sa kahayag sa kinabuhi ug sa pagka-walay-kamatayon tungod sa Maayong Balita;

Tungod usab niini nga hinungdan nagaantus ako niining mga butanga. Apan wala ako ing pagkaulaw; kay nahi baloan ko kong kang kinsa ako mingtoo, ug nasayud ako nga makagagahum siya sa pagbantay sa akong gitugyan kaniya batok niadtong adlawa.

Mag-antus ka ug kagul-anan uban kanako, ingon sa usa ka maayong sundalo ni Jesucristo. Walay bisan kinsa nga nagaalagad sa pagkasundalo nga nagapagapus sa iyang kaugalingon tungod sa mga patigayon niining kinabuhia, aron siya makapahimuot niadtong nagdawat kaniya sa pagkasundalo.

Hinumdumi si Jesucristo, sa kaliwat ni David, nabanhaw gikan sa mga minatay, sumala sa akong Maayong Balita; Nga tungod kaniya nagaantus ako ug kagul-anan bisan pa sa mga gapus, ingon nga daw criminal; apan ang pulong sa Dios dili ginapus. Busa ginaantus ko ang tanang mga butang tungod sa mga pinili, aron sila usab makadangat sa kaluwasan nga anaa kang Cristo Jesus uban ang himaya nga walay katapusan. Pulong nga matinumanon: Kay kong nangamatay kita uban kaniya, mangabuhi usab kita uban kaniya: Kong kita manag-antus, magahari usab kita uban kaniya; kong siya atong igalimod, kita usab igalimod niya:

Apan ikaw misunod sa akong pagtolon-an: sa gawi, sa tuyo, sa pagtoo, sa pagkamapailubon, sa gugma, sa pag-antus, Sa mga paglutos, sa mga kagul-anan; sa mga butang nga miabut kanako sa Antioquia, sa Iconio, sa Listra; sa mga paglutos nga akong giantus: ug gikan kanila ngatanan giluwas ako sa Ginoo. Oo; ug ang tanan nga mga mahagugma magkinabuhi sa pagka-diosnon diha kang Cristo Jesus magaantus sa paglutos;

Apan magbuotan ka sa tanang mga butang; antusa ang kalisdanan; buhata ang buhat sa usa ka evangelista, tumana ang imong pagkaministro. Kay ania na ginahalad ako, ug ang takna sa akong paggikan haduol na. Nakapakigbisug ako sa maayong pag-away; natapus ko ang akong paglumba, akong gibantayan ang pagtoo. Sukad karon natagana na kanako ang purongpurong sa pagkamatarung, nga igahatag kanako sa Ginoo, ang Maghuhukom nga matarung, niadtong adlawa; ug dili lamang kanako, kondili usab sa tanan nga nahigugma sa iyang pagpadayag.

Si Pablo, nga binilanggo ni Cristo Jesus, ug si Timoteo nga atong igsoon, alang kang Filemon nga hinigugma ug among katabang;

Walay sapayan, tungod sa gugma ako nagapangamuyo hinoon kanimo, ingon nga mao ako si Pablo, nga tigulang, ug karon binilanggo usab ni Cristo Jesus;

Apan nakita nato ang gihimong ubos ug diyutay lamang kay sa mga manolonda, bisan si Jesus, tungod sa pag-antus sa kamatayon, gipurongpurongan sa himaya ug kadungganan aron nga tungod sa gracia sa Dios, pagatilawan niya ang kamatayon alang sa tagsatagsa ka tawo. Kay angay kaniya, alang kang kinsa ang tanang mga butang, ug pinaagi kang kinsa ang tanang mga butang, sa pagdala ug daghang mga anak ngadto sa himaya, aron sa paghimong hingpit sa magbubuhat sa ilang kaluwasan pinaagi sa mga pag-antus.

Busa sanglit kay ang mga anak umalambit man sa unod ug dugo, sa maong pagkaagi, siya usab miambit niini, aron tungod sa kamatayon pagawagtangon niya pinaagi sa kamatayon ang may gahum sa kamatayon, nga mao ang yawa; Ug pagaluwason niya ang tanan nga tungod sa kahadlok sa kamatayon nagpasakup sa pagkaulipon sa tibook nila nga kinabuhi.

Busa nagapabilin pa ang kapahulayan nga sa adlaw nga igpapahulay alang sa katawohan sa Dios. Kay siya nga nakasulod sa iyang kapahulayan, nakapahulay usab siya sa iyang kaugalingon gikan sa iyang mga buhat, sumala sa gihimo sa Dios gikan sa iyang mga buhat. Busa maninguha kita sa pagsulod niana nga kapahulayan, aron walay bisan kinsa nga tawo mahulog sa mao usab nga panig-ingnan sa pagkamasukihon.

Nga sa mga adlaw sa iyang unod, sa nakahalad ug mga pag-ampo ug mga pagpangamuyo, uban ang makusog nga pagbakho ug mga luha ngadto kaniya nga may gahum sa pagluwas kaniya gikan sa kamatayon, ug sa tapus patalinghugi tungod sa iyang diosnong kahadlok. Nga bisan siya usa ka Anak, apan makakat-on sa pagka-masinugtanon pinaagi sa mga butang nga iyang giantus, Ug sa tapus mahimong hingpit, alang kanila nga nagatuman kaniya, nahimo siyang magbubuhat sa kaluwasan nga walay katapusan;

Apan hinumdumi ninyo ang mga adlaw nga nanagpangagi, nga sa human na kamo maiwagi, nag-antus kamo sa mapailubon gayud sa usa ka dakung pagpakigbisug sa mga kasakit; Sa usa ka bahin, tungod kay nangahimo kamo nga talan-awon sa mga pagbiaybiay ug sa mga kalisdanan, ug sa laing bahin tungod kay kamo nahimong mga umalambit sa mga gibuhatan sa ingon. Kay may kalooy kamo sa mga binilanggo, ug gidawat usab ninyo nga malipayon ang pag-agaw sa inyong mga bahandi, sanglit nahibalo kamo nga may labing maayo kamo nga bahandi, ug usa nga mapinadayonon. Busa, ayaw ninyo isalikway ang inyong pagsalig, nga may daku nga balus sa katumbasan.

Kini ngatanan nangamatay sumala sa pagtoo, nga wala makadawat sa mga saad, apan nakakita kanila ug nakapanghimamat kanila gikan sa halayo, ug sa tapus makasugid nga sila mga dumuloong ug mga lumalangyaw dinhi sa yuta. Kay ang mga nagapamulong niining mga butanga nagapahayag nga sila nagapangita ug yuta nga ilang kaugalingon. Ug kong tinuod gayud nga sila may pagtagad sa yuta nga ilang gibiyaan, may higayon unta sila sa pagbalik. Apan karon nagatinguha sila ug usa ka labing maayo nga yuta, nga mao ang langitnon; tungod niana, ang Dios wala magakaulaw tungod kanila, nga siya paganganlan ilang Dios, kay nakaandam siya alang kanila ug usa ka ciudad.

Kondili nagpalabi hinoon sa pagpakig-ambit sa kagul-anan uban sa mga tawo sa Dios, kay sa pagpahimulos sa mga kalipayan sa sala sulod sa usa ka panahon; Nga nag-isip nga ang pagkatalamayon ni Cristo labi pang dakung bahandi kay sa mga bahandi sa Egipto; kay nagpaabut siya sa balus sa katumbasan. Tungod sa pagtoo mibiya siya sa Egipto, sa walay kahadlok sa kaligutgut sa hari, kay nagpadayon siya nga daw nakakita sa dili makita.

Ug unsa pay akong igapamulong? Kay pagakulangon ako sa panahon kong magahisgut pa ako mahitungod kang Gideon, kang Barac, kang Samson, kang Jepte; mahitungod kang David ug kang Samuel, ug sa mga manalagna: Nga tungod sa pagtoo nanagpakadaug sa mga gingharian, nanagbuhat sa pagkamatarung, nagpakabaton ug mga saad, nakagtak-up sa mga baba sa mga leon. Nagpalong sa gahum sa kalayo, nakalikay sa sulab sa espada, gikan sa kaluyahon nangahimong malig-on, nangabaskug sa gubat, nakapakalagiw sa mga kasundalohan sa mga kaaway. Mga babaye nanagdawat sa ilang mga minatay pinaagi sa pagkabanhaw: ug ang uban ginasakit nga wala modawat sa ilang kagawasan, aron lamang mahiagum sila sa usa ka labing maayo nga pagkabanhaw. Ug ang uban may mga pagsulay pinaagi sa mga pagbiaybiay ug mga hampak, oo, ug labaw pa niini, sa mga gapus ug pagkabinilanggo. Gibato sila, gipanaggabas sila, gipanagtintal, gipamatay sa espada, nagasuroysuroy sila nga nagasaput sa mga panit sa carnero ug sa mga panit sa kanding; sanglit mga nahutdan mga gisakit, mga gipasipalahan, (Kanila ang kalibutan dili takus), nanghisalaag sa mga kamingawan ug kabukiran ug mga langub, ug sa mga lungib sa yuta.

Busa, sanglit kita ginalibutan sa usa ka hilabihan ka daku nga panganod sa mga saksi, isalikway ta ang tanan nga kabug-at. ug ang sala nga sa dakung kasayon nagasipit kanato, ug pagdalaganon ta nga mapailubon ang lumba nga gitanyag sa atong atubangan,

Nga magatutuk kang Jesus, ang Magbubuhat ug ang Maghihingpit sa atong pagtoo, nga tungod sa kalipay nga gibutang sa iyang atubangan nagaantus sa cruz, nga nagatamay sa kaulawan, ug milingkod sa toong kamot sa trono sa Dios. Kay palandunga siya nga nagaantus sa ingon nga paglalis sa mga makasasala batok kaniya, aron dili kamo pagakapuyan, nga magakaluya sa inyong mga kalag. Wala pa kamo makasukol hangtud sa dugo, nga nagpakigbisug batok sa sala;

Tungod niana si Jesus usab, aron iyang mabalaan ang mga tawo pinaagi sa iyang kaugalingong dugo, nagaantus sa gawas sa ganghaan. Busa mangadto kita kaniya sa gawas sa campo nga magadala sa iyang kaulawan. Kay wala kita dinhi ing usa ka lungsod nga mapadayonon, kondili ginapangita nato ang ciudad nga umalabut.

Mga igsoon ko, isipon ninyo ingon nga bug-os nga kalipay, sa mahulog kamo sa mga nagakalainlain nga pagtintal; Kay hingbaloan, nga ang pagsulay sa inyong pagtoo, nagabunga ug pagpailub. Ug pasagdi ang pagpailub nga magahingpit sa iyang buhat, aron mamahingpit kamo ug managsangkap sa walay makulang kaninyo.

Bulahan ang tawo nga nagaantus sa mapailubon gayud sa mga pagtintal; kay sa human siya masulayi, pagadawaton niya ang purongpurong sa kinabuhi, nga gisaad sa Ginoo kanila nga mga nahagugma kaniya.

Mga igsoon, kuhaa ninyo nga sulondan sa pag-antus sa mga kadautan ug sa pagpailub, ang mga manalagna nga nanagsulti tungod sa ngalan sa Ginoo. Ania karon, ginatawag ta sila nga mga bulahan nga nagapadayon sa mapailubon. Hingdunggan ninyo ang pagpailub ni Job, ug nakita ninyo ang tuyo sa gihatag kaniya sa Ginoo; daw unsa nga pagkamapuanguron, ug pagkamaloloy-on gayud ang Ginoo.

Ngadto sa usa ka kabilin nga dili madunoton, ug walay buling, ug dili molubad, nga gitagana didto sa langit alang kaninyo, Nga tungod sa gahum sa Dios ginabantayan kamo pinaagi sa pagtoo ngadto sa kaluwasan nga andam nga igapahayag sa katapusan nga panahon.

Nga kaniya manuol kamo, sa batong buhi, nga, sa pagkamatuod, gisalikway sa mga tawo, apan sa Dios pinili, hamili; Kamo usab, ingon nga mga batong buhi, ginatukod kamo nga usa ka balay nga espirituhanon, usa ka pagkasacerdote nga balaan, aron magahalad kamo sa mga halad nga espirituhanon, nga nahamut-an sa Dios pinaagi kang Jesucristo.

Kay niini, mga gitawag kamo; kay si Cristo nag-antus usab alang kaninyo nga nagbilin kaninyo nga sulondan, aron pagsundon ninyo ang iyang mga lakang; Nga wala makabuhat ug sala, ni nakaplagan ang limbong sa iyang baba; Nga, sa gipasipalahan siya, wala siya mobalus sa pagpasipala; sa nagaantus siya, wala siya maghulga; kondili siya nagtugyan sa iyang kaugalingon kaniya nga nagahukom sa matarung gayud;

Apan bisan pa kong kamo mag-antus tungod sa pagkamatarung, mga bulahan kamo. Dili kamo mangahadlok sa ilang paghadlok, ug dili kamo mangalisang;

Kay nag-antus usab si Cristo sa nakausa tungod sa mga sala, ang matarung tungod sa mga dili-matarung, aron kita pagadad-on niya ngadto sa Dios; sa gipatay siya diha sa unod, apan gibanhaw diha sa Espiritu;

Mga hinigugma, dili kamo mahibulong sa pagsulay nga ingon sa kalayo sa taliwala ninyo, nga mahatabo aron sa pagsulay kaninyo, ingon nga daw butang nga katingalahan ang mahitabo kaninyo. Apan sanglit kamo mga umalambit sa mga pag-antus ni Cristo, managkalipay kamo; aron nga sa pagpadayag sa iyang himaya, managkalipay usab kamo sa daku gayud nga kalipay. Kong kamo gipasipalahan tungod sa ngalan ni Cristo, mga bulahan kamo; kay ang Espiritu sa himaya, ug ang Espiritu sa Dios anaa sa ibabaw ninyo.

Apan kong may tawo nga pagsakiton ingon nga Cristohanon, dili unta magakaulaw siya; kondili, himayaon niya ang Dios niini nga ngalan.

Busa ang mga nanag-antus sumala sa kabubut-on sa Dios, magtugyan sa ilang mga kalag diha sa maayong mga buhat ngadto sa matinumanon nga Magbubuhat.

Ug kong igapakita na ang pangulong Magbalantay sa panon, pagadawaton ninyo ang dili madunoton nga purongpurong sa himaya.

Busa, magmapaubsanon kamo sa inyong kaugalingon sa ilalum sa gamhanan nga kamot sa Dios, aron kamo ikatuboy niya sa igo gayud nga panahon; Nga itugyan ninyo diha kaniya ang tanan ninyong mga kaguol, kay siya magabantay kaninyo. Magbuotan kamo, ug managtukaw kamo: ang inyong kaaway, ang yawa ingon sa usa ka nagangulub nga leon, nagalibut-libut sa pagpangita ug tukbonon. Nga suklan ninyo, sa kalig-on sa inyong pagtoo, sa hingbaloan ninyo nga ang mao usab nga mga pag-antus nangatuman diha sa inyong mga igsoon nga ania sa kalibutan. Ug ang Dios sa tanang gracia, nga nagtawag kaninyo ngadto sa himaya nga walay katapusan diha kang Cristo, sa human kamo makaantus sa diyutayng panahon, siya gayud magahingpit, magapalig-on, magapabaskug kaninyo.

Dili sama kang Cain, nga iya siya sa dautan, ug gipatay niya ang iyang igsoon. Ug unsay hinungdan nga gipatay niya? Kay ang iyang mga buhat mga dautan, ug ang mga buhat sa iyang igsoon mga matarung.

Mga igsoon ko, dili kamo mahibulong kong ang kalibutan nagadumot kaninyo. Nanghibalo kita nga miagi kita gikan sa kamatayon ngadto sa kinabuhi, kay gihigugma ta ang mga igsoon. Ang wala mahigugma sa iyang igsoon, nagapabilin sa kamatayon. Ang tanan nga nagadumot sa iyang igsoon, mamumuno; ug hingbaloan ninyo nga walay bisan kinsa nga mamumuno, nga may kinabuhi nga walay katapusan nga nagapabilin kaniya. Niini naila nato ang gugma; kay gihatag niya ang iyang kinabuhi tungod kanato; ug kinahanglan usab nga igahatag nato ang atong mga kinabuhi tungod sa mga igsoon.

Mga anak, iya kamo sa Dios, ug kamo nakadaug kanila. Tungod kay siya nga anaa kaninyo, labi pang daku kay sa anaa sa kalibutan.

Kay ang tanan nga gipanganak sa Dios, nakadaug sa kalibutan; ug kini mao ang pagdaug nga midaug sa kalibutan, nga mao ang atong pagtoo. Kay kinsa ba ang makadaug sa kalibutan, kondili ang mitoo nga si Jesus mao ang Anak sa Dios?

Ania karon, moanhi siya uban sa mga panganod, ug ang tanang mata makakita kaniya, ug kadto sila nga mga naglansang kaniya, ug ang tanang mga banay sa yuta managkasubo tungod kaniya. Mao gayud kini, Amen. Ako mao ang Alpa ug ang Omega, nagaingon ang Ginoong Dios; ang karon, ug ang kaniadto, ug ang moanhi, ang Makagagahum.

Ug ang Buhi; ug ako ang namatay, ug ania karon, buhi ako ngadto sa mga katuigan nga walay katapusan; Amen. Ug ania kanako ang mga yawi sa kamatayon ug sa Hades.

Ang may igdulungog, magpataling-hug sa ginaingon sa Espiritu sa mga iglesia. Ang makadaug pakan-on ko sa kahoy sa kinabuhi nga atua sa Paraiso sa Dios.

Ug sulatan mo ang manolonda sa iglesia sa Smirna: Ang nahauna ug ang naulahi, ang namatay ug ang nabuhi pag-usab, nagaingon niining mga butanga: Naila ko ang imong kagul-anan ug ang imong kakabus (apan bahandianon ka), ug ang pagpasipala sa mga nagaingon nga sila mga Judio, apan dili man diay, kondili usa sila ka sinagoga ni Satanas. Ayaw kahadlok sa mga butang nga sa dili madugay imong pagaantuson; ania karon, ang yawa hapit na magabutang sa uban kaninyo sa bilanggoan aron pagasulayan kamo, ug may kagul-anan kamo sulod sa napulo ka adlaw. Mag-matinumanon ka hangtud sa kamatayon, ug pagahatagan ko ikaw sa purongpurong sa kinabuhi.

Ang may igdulungog, magpatalinghug sa ginaingon sa Espiritu sa mga iglesia. Ang makadaug dili maunsa sa ikaduhang kamatayon.

Nahibalo ako kong diin ka magpuyo, bisan sa dapit diin atua ang trono ni Satanas; ug gibatonan mo ug maayo ang akong ngalan, ug wala maglimod sa pagtoo kanako, bisan sa mga adlaw ni Antipas nga akong saksi, ang matinumanon nga gipatay sa taliwala ninyo, didto sa gipuy-an ni Satanas.

Ang may igdulungog, magpataling-hug siya sa ginaingon sa Espiritu sa mga iglesia. Ang makadaug pagahatagan ko sa mana nga tinago, ug pagahatagan ko siya ug usa ka diyutay nga bato nga maputi; ug sa diyutay nga bato mahasulat ang usa ka bag-o nga ngalan nga wala hiilhi ni bisan kinsa kondili niadtong nagadawat niini.

Ug ang makadaug, ug ang magatipig sa akong mga buhat hangtud sa katapusan, kaniya igahatag ko ang pagbulot-an ibabaw sa mga nasud. Ug siya magahari kanila uban sa baras nga puthaw, ingon nga ang mga panudlanan sa mga magkokolon pagadugmokon, sumala usab sa akong ginadawat gikan sa akong Amahan: Ug igahatag ko kaniya ang bitoon sa kaadlawon. Ang may igdulungog, magpatalinghug sa ginaingon sa Espiritu sa mga iglesia.

Kadtong makadaug, pagasul-oban sa ingon sa mga bisti nga maputi ug dili ko pagapalaon ang iyang ngalan sa basahon sa kinabuhi; ug igasugid ko ang iyang ngalan sa atubangan sa akong Amahan ug sa iyang mga manolonda. Kadtong may igdulungog, magpatalinghug sa ginaingon sa Espiritu sa mga iglesia.

Kadtong makadaug, pagabuhaton ko siya nga haligi sa templo sa akong Dios, ug dili na gayud siya makagula gikan didto: ug sulatan ko siya sa ngalan sa akong Dios, ug sa ngalan sa ciudad sa akong Dios, ang bag-o nga Jerusalem, nga manaug sa langit gikan sa akong Dios, ug sa akong kaugalingon nga bag-ong ngalan. Kadtong may igdulungog, magpatalinghug sa ginaingon sa Espiritu sa mga iglesia.

Kadtong makadaug, pagatugutan ko nga magalingkod uban kanako sa akong trono maingon nga ako usab nakadaug, ug naglingkod ako uban sa akong Amahan sa iyang trono. Kadtong may igdulungog, magpatalinghug sa ginaingon sa Espiritu sa mga iglesia.

Ug sa paghubad niya sa ikalima ka patik, nakita ko sa ilalum sa halaran ang mga kalag sa mga gipamatay tungod sa pulong sa Dios, ug tungod sa pagpamatuod nila. Ug sila nanagsinggit sa hataas nga tingog, nga nanag-ingon: Hangtud kanus-a, oh Ginoo, ang balaan ug maminatud-on, dili mo ba paghukman ug pagbalusan ang among dugo sa mga nagapuyo sa yuta? Ug kanila nga tagsatagsa may gihatag nga hatag-as nga bisti nga maputi, ug giingon sila, nga managpahulay una ug diyutay nga panahon, hangtud nga matuman ang laray sa ilang isigkaulipon, ug sa ilang mga igsoon, nga pagapatyon usab maingon kanila.

Sa human niining mga butanga nakita ko, ug ania karon, ang usa ka dakung panon, nga dili maisip ni bisan kinsa gikan sa tanang kanasuran, ug kabanayan ug katawohan ug mga sinultihan, nga nanagtindog sa atubangan sa trono, ug sa Cordero, nga nanagsul-ob sa mga bisti nga maputi nga hatag-as, ug may mga palwa sa ilang mga kamot;

Ug mitubag ang usa sa mga anciano, nga nagaingon kanako: Kanang mga nasul-oban sa mga bisti nga maputi nga hatag-as, kinsa ba kana sila? Ug diin ba sila gikan? Ug ako nag-ingon kaniya: Ginoo ko, ikaw ang nanghibalo. Ug siya miingon kanako: Kana mao sila, ang mga nagagikan sa dagku nga kagul-anan; ug gilabhan nila ang ilang mga bisti nga hatag-as, ug gipaputi nila sa dugo sa Cordero. Tungod niini, ania sila sa atubangan sa trono sa Dios, ug siya ginasimba nila sa adlaw ug sa gabii sa iyang templo. Ug ang nagalingkod sa trono, magabuklad sa iyang tabernaculo sa ibabaw nila. Dili gayud pagagutomon sila, ni pagauhawon sila, ni pagainitan sila sa adlaw, ni sa bisan unsa nga kainit. Kay ang Cordero nga anaa sa taliwala sa trono mao ang ilang magbalantay, ug magamando kanila sa mga tuburan sa mga tubig sa kinabuhi; ug pagapahiran sa Dios ang tanang luha sa ilang mga mata.

Ug naaligutgut ang mga kanasuran, ug miabut ang imong kaligutgut, ug ang panahon sa paghukom sa mga nangamatay, ug ang panahon sa paghatag ug balus sa imong mga ulipon nga mga manalagna, ug sa mga balaan, ug sa mga nangahadlok sa imong ngalan, sa mga gagmay ug sa mga dagku; ug sa paglaglag kanila nga nagalaglag sa yuta.

Ug siya gidaug nila tungod sa dugo sa Cordero, ug tungod sa pulong sa iyang pagpamatuod, ug wala nila paghigugmaa ang ilang kinabuhi hangtud sa kamatayon.

Ug ang dragon napuno sa kaligutgut batok sa babaye, ug miadto sa pagpakiggubat batok sa uban sa iyang kaliwat, nga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug nagabaton sa pagpamatuod ni Jesus.

Ug gihatag kaniya ang pagpakiggubat batok sa mga balaan, ug pagdaug kanila; ug gihatagan usab siya ug pagbulot-an ibabaw sa tanang banay, ug katawohan, ug sinultihan, ug nasud.

Ug gihatag kaniya ang paghatag sa pagginhawa sa larawan sa mananap nga mapintas, aron nga makasulti ang larawan sa mananap nga mapintas ug makahimo sa pagpatay usab sa kapid-an nga dili magsimba sa larawan sa mananap nga mapintas. Ug gibuhat niya nga mapatikan ang ilang mga kamot nga too kun ang ilang mga agtang, ang tanan nga mga gagmay ug mga dagku, ang mga dato ug mga kabus, ang may kagawasan ug mga ulipon; Ug nga walay bisan kinsa nga arang makapalit kun makabaligya, gawas ang may patik, bisan ang ngalan sa mananap nga mapintas kun ang numero sa iyang ngalan. Dinhi ania ang kaalam. Ang may salabutan, isipon niya ang numero sa mananap nga mapintas: kay kini mao ang numero sa tawo; ug ang iyang numero, unom ka gatus ug kan-uman ug unom.

Ania ang pagpailub sa mga balaan, sila nga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug sa kang Jesus nga pagtoo. Ug nadungog ko ang usa ka tingog gikan sa langit, nga nagaingon: Isulat mo: Mga bulahan ang mga nangamatay nga sukad karon mangamatay diha sa Ginoo: oo, nagaingon ang Espiritu, aron managpahulay sila gikan sa ilang mga buhat; kay ang ilang mga buhat naganunot uban kanila.

Ug nakita ko ang babaye, nga nahubog sa dugo sa mga balaan, ug sa dugo sa mga sinakit nga mga saksi ni Jesus, ug sa nakita ko siya, nahibulong ako ug daku nga kahibulong.

Ug dili na gayud magadan-ag sa kahayag sa lamparahan diha kanimo; ug dili na gayud hidunggan diha kanimo ang tingog sa pamanhonon, ni ang tingog sa pangasaw-onon: kay ang imong mga magpapatigayon mao ang mga principe sa yuta: kay tungod sa imong mga lumay nanghisalaag ang tanang mga nasud. Ug hingkaplagan diha kaniya ang dugo sa mga manalagna ug sa mga balaan, ug sa tanang mga gipamatay sa yuta.

Ug siya sinul-oban sa usa ka panapton nga natina sa dugo, ug ang iyang ngalan gitawag: ANG PULONG SA DIOS. Ug ang mga kasundalohan sa langit nagasunod kaniya nga nanagkabayo sa mga kabayo nga maputi, nga sinul-oban sa lino nga manipis, maputi ug mahinlo.

Ug nakita ko ang mga trono ug sila nanglingkod niini, ug gihatag kanila ang paghukom; ug nakita ko ang mga kalag sa mga gipunggutan tungod sa pagpamatuod kang Jesus, ug tungod sa pulong sa Dios, ug ang tanan nga wala managsimba sa mananap nga mapintas, ni sa iyang larawan, ug wala makadawat ug patik sa ilang mga agtang, ug sa mga kamot; ug sila nangabuhi ug nanaghari uban kang Cristo sulod sa usa ka libu ka tuig. Apan ang uban sa mga nangamatay, dili sila mabuhi pag-usab hangtud nga matuman ang usa ka libo ka tuig. Kini mao ang nahauna nga pagkabanhaw. Bulahan ug balaan ang may pag-ambit sa nahauna nga pagkabanhaw; sa ibabaw niini ang ikaduha nga kamatayon walay gahum; kondili sila mangahimong mga sacerdote sa Dios ug ni Cristo, ug magahari sila uban kaniya sa usa ka libo ka tuig.

Ug pagapahiran sa Dios ang tanang luha sa ilang mga mata; ug mawala ang kamatayon; ug wala nay pagbalata, bisan paghilak, bisan kasakit; kay ang mga butang nahauna ming-agi na. Ug siya nga nagalingkod sa trono, miingon: Ania karon, ginabag-o ko ang tanang mga butang. Ug siya nagaingon kanako: Isulat mo, kay kini nga mga pulong mga matinumanon ug mga matuod. Ug siya miingon kanako: Kini nahatabo na gayud: Ako mao ang Alpa ug ang Omega: ang sinugdan ug ang katapusan. Ang giuhaw, paimnon ko sa tuburan sa tubig sa kinabuhi sa walay bayad.

Ang makadaug, manunod niining mga butanga; ug ako mahimo nga iyang Dios, ug siya mahimo nga akong anak.

Ania karon, moanhi ako sa madali, ug ang akong balus uban kanako sa paghatag sa tagsatagsa sumala sa iyang buhat. Ako mao ang Alpa ug ang Omega; ang nahauna ug ang naulahi; ang sinugdan ug ang katapusan.