12 – Σεξουαλική ανηθικότητα

Διὰ τοῦτο θέλει ἀφήσει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὑτοῦ καὶ τὴν μητέρα αὑτοῦ, καὶ θέλει προσκολληθῆ εἰς τὴν γυναῖκα αὑτοῦ· καὶ θέλουσιν εἶσθαι οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν.

Εἶπε δὲ Κύριος, κραυγή τῶν Σοδόμων καὶ τῶν Γομόρρων ἐπλήθυνε, καὶ ἁμαρτία αὐτῶν βαρεῖα σφόδρα· θέλω λοιπὸν καταβῆ καὶ θέλω ἰδεῖ ἄν ἔπραξαν ὁλοκλήρως κατὰ τὴν κραυγήν τὴν ἐρχομένην πρὸς ἐμέ· καὶ θέλω γνωρίσει, ἄν οὐχί. Καὶ ἀναχωρήσαντες ἐκεῖθεν οἱ ἄνδρες ὑπῆγον πρὸς τὰ Σόδομα· δὲ Ἀβραὰμ ἵστατο ἔτι ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Καὶ πλησιάσας Ἀβραὰμ εἶπε, Μήπως θέλεις ἀπολέσει τὸν δίκαιον μετὰ τοῦ ἀσεβοῦς; ἐὰν ἦναι πεντήκοντα δίκαιοι ἐν τῇ πόλει, θέλεις ἄρά γε ἀπολέσει αὐτοὺς; καὶ δὲν ἤθελες συγχωρήσει εἰς τὸν τόπον διὰ τοὺς πεντήκοντα δικαίους, τοὺς ἐν αὐτῷ; μή γένοιτο ποτὲ σὺ νὰ πράξῃς τοιοῦτον πρᾶγμα, νὰ θανατώσῃς δίκαιον μετὰ ἀσεβοῦς, καὶ δίκαιος νὰ ἦναι ὡς ἀσεβής! μή γένοιτο ποτὲ εἰς σέ! κρίνων πᾶσαν τὴν γῆν δὲν θέλει κάμει κρίσιν; Εἶπε δὲ Κύριος, Ἐὰν εὕρω ἐν Σοδόμοις πεντήκοντα δικαίους ἐν τῇ πόλει, θέλω συγχωρήσει εἰς πάντα τὸν τόπον δι᾿ αὐτούς. Καὶ ἀποκριθεὶς Ἀβραὰμ εἶπεν, Ἰδού, τώρα ἐτόλμησα νὰ ὁμιλήσω πρὸς τὸν Κύριόν μου, ἐνῷ εἶμαι γῆ καὶ σποδός· ἐὰν λείψωσι πέντε ἐκ τῶν πεντήκοντα δικαίων, θέλεις ἀπολέσει πᾶσαν τὴν πόλιν ἐξ αἰτίας τῶν πέντε; Καὶ εἶπε, Δὲν θέλω ἀπολέσει αὐτήν ἐὰν εὕρω ἐκεῖ τεσσαράκοντα πέντε. Καὶ προσέθεσεν ἔτι Ἀβραὰμ νὰ λαλήσῃ πρὸς αὐτόν, καὶ εἶπεν, Ἐὰν εὑρεθῶσιν ἐκεῖ τεσσαράκοντα; Καὶ εἶπε, Δὲν θέλω ἀπολέσει αὐτήν χάριν τῶν τεσσαράκοντα. Καὶ εἶπεν Ἀβραάμ, Ἄς μή παροξυνθῇ Κύριός μου ἐὰν ἔτι λαλήσω· ἐὰν εὑρεθῶσιν ἐκεῖ τριάκοντα; Καὶ εἶπε, Δὲν θέλω ἀπολέσει αὐτήν ἐὰν εὕρω ἐκεῖ τριάκοντα. Καὶ εἶπεν Ἀβραάμ, Ἰδού, τώρα ἐτόλμησα νὰ λαλήσω πρὸς τὸν Κύριόν μου· ἐὰν εὑρεθῶσιν ἐκεῖ εἴκοσι; καὶ εἶπε, Δὲν θέλω ἀπολέσει αὐτήν χάριν τῶν εἴκοσι. Καὶ εἶπεν Ἀβραάμ, Ἄς μή παροξυνθῆ Κύριός μου, ἐὰν λαλήσω ἔτι ἅπαξ· ἐὰν εὑρεθῶσιν ἐκεῖ δέκα; καὶ εἶπε, Δὲν θέλω ἀπολέσει αὐτήν χάριν τῶν δέκα.

Ἦλθον δὲ οἱ δύο ἄγγελοι εἰς τὰ Σόδομα τὸ ἑσπέρας· καὶ ἐκάθητο Λὼτ παρὰ τὴν πύλην τῶν Σοδόμων· ἰδὼν δὲ Λώτ, ἐσηκώθη εἰς συνάντησιν αὐτῶν καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ πρόσωπον ἕως ἐδάφους· καὶ εἶπεν, Ἰδού, κύριοί μου, ἐκκλίνατε, παρακαλῶ, πρὸς τὴν οἰκίαν τοῦ δούλου σας, καὶ διανυκτερεύσατε καὶ πλύνατε τοὺς πόδας σας· καὶ σηκωθέντες πρωΐ, θέλετε ὑπάγει εἰς τὴν ὁδὸν σας· οἱ δὲ εἶπον, Οὐχί, ἀλλ᾿ ἐν τῇ πλατείᾳ θέλομεν διανυκτερεύσει. Ἀφοῦ δὲ ἐβίασεν αὐτοὺς πολύ, ἐξέκλιναν πρὸς αὐτὸν καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ· καὶ ἔκαμεν εἰς αὐτοὺς συμπόσιον, καὶ ἔψησεν ἄζυμα καὶ ἔφαγον. Πρὶν δὲ κοιμηθῶσιν, οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως, οἱ ἄνδρες τῶν Σοδόμων, περιεκύκλωσαν τὴν οἰκίαν, νέοι καὶ γέροντες, ἅπας λαὸς ὁμοῦ πανταχόθεν· καὶ ἔκραζον πρὸς τὸν Λὼτ καὶ ἔλεγον πρὸς αὐτόν, Ποῦ εἶναι οἱ ἄνδρες οἱ εἰσελθόντες πρὸς σὲ τὴν νύκτα; ἔκβαλε αὐτοὺς πρὸς ἡμᾶς, διὰ νὰ γνωρίσωμεν αὐτούς. Ἐξῆλθε δὲ Λὼτ πρὸς αὐτοὺς εἰς τὸ πρόθυρον, καὶ ἔκλεισε τὴν θύραν ὀπίσω αὐτοῦ, καὶ εἶπε, Μή, ἀδελφοὶ μου, μή πράξητε τοιοῦτον κακόν· ἰδού, ἔχω δύο θυγατέρας αἵτινες δὲν ἐγνώρισαν ἄνδρα· νὰ σᾶς φέρω λοιπὸν αὐτὰς ἔξω· καὶ κάμετε εἰς αὐτάς, ὅπως φανῇ εἰς ἐσᾶς ἀρεστόν· μόνον εἰς τοὺς ἄνδρας τούτους μή πράξητε μηδέν, ἐπειδή διὰ τοῦτο εἰσῆλθον ὑπὸ τὴν σκιὰν τῆς στέγης μου. Οἱ δὲ εἶπον, Φύγε ἀπ᾿ ἐκεῖ. Καὶ εἶπον, οὗτος ἦλθε διὰ νὰ παροικήσῃ· θέλει νὰ γείνῃ καὶ κριτής; τώρα θέλομεν καποποιήσει σὲ μᾶλλον παρὰ ἐκείνους. Καὶ ἐβίαζον τὸν ἄνθρωπον τὸν Λὼτ καθ᾿ ὑπερβολήν, καὶ ἐπλησίασαν διὰ νὰ συντρίψωσι τὴν θύραν· Ἐκτείναντες δὲ οἱ ἄνδρες τὰς χεῖρας αὐτῶν ἔσυραν τὸν Λὼτ πρὸς ἑαυτοὺς εἰς τὴν οἰκίαν, καὶ ἔκλεισαν τὴν θύραν· τοὺς δὲ ἀνθρώπους, τοὺς ὄντας εἰς τὴν θύραν τῆς οἰκίας, ἐκτύπησαν μὲ ἀορασίαν ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, ὥστε ἀπέκαμον ζητοῦντες τὴν θύραν.

Καὶ εἶπον οἱ ἄνδρες πρὸς τὸν Λώτ, Ἔχεις ἐδὼ ἄλλον τινά; γαμβρὸν υἱοὺς θυγατέρας ὅντινα ἄλλον ἔχεις ἐν τῇ πόλει, ἐξάγαγε αὐτοὺς ἐκ τοῦ τόπου· διότι ἡμεῖς καταστρέφομεν τὸν τόπον τοῦτον, ἐπειδή κραυγή αὐτῶν ἐμεγάλυνεν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· καὶ ἀπέστειλεν ἡμᾶς Κύριος διὰ νὰ καταστρέψωμεν αὐτόν. Ἐξῆλθε λοιπὸν Λὼτ καὶ ἐλάλησε πρὸς τοὺς γαμβροὺς αὑτοῦ, τοὺς μέλλοντας νὰ λάβωσι τὰς θυγατέρας αὐτοῦ, καὶ εἶπε, Σηκώθητε, ἐξέλθετε ἐκ τοῦ τόπου τούτου· διότι καταστρέφει Κύριος τὴν πόλιν. Ἀλλ᾿ ἐφάνη εἰς τοὺς γαμβροὺς αὑτοῦ ὡς ἀστεϊζόμενος. Καὶ ὅτε ἔγεινεν αὐγή, ἐβίαζον οἱ ἄγγελοι τὸν Λώτ, λέγοντες· Σηκώθητι, λάβε τὴν γυναῖκά σου καὶ τὰς δύο σου θυγατέρας, τὰς εὑρισκομένας ἐδώ, διὰ νὰ μή συναπολεσθῇς καὶ σὺ ἐν τῇ ἀνομίᾳ τῆς πόλεως. Ἐπειδή δὲ ἐβράδυνεν, οἱ ἄνδρες πιάσαντες τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ τὴν χεῖρα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ καὶ τὰς χεῖρας τῶν δύο θυγατέρων αὐτοῦ, ἐξήγαγον αὐτὸν καὶ ἔθεσαν αὐτὸν ἔξω τῆς πόλεως. Καὶ ὅτε ἐξήγαγον αὐτοὺς ἔξω, εἶπεν Κύριος, Διάσωσον τὴν ζωήν σου· μή περιβλέψῃς ὀπίσω σου, καὶ μή σταθῇς καθ᾿ ὅλην τὴν περίχωρον· διασώθητι εἰς τὸ ὄρος, διὰ νὰ μή ἀπολεσθῇς.

Καὶ ἔβρεξεν Κύριος ἐπὶ τὰ Σόδομα καὶ Γόμορρα θεῖον καὶ πῦρ παρὰ Κυρίου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ·

Ἀλλ᾿ γυνή αὐτοῦ περιβλέψασα ὄπισθεν αὐτοῦ ἔγεινε στήλη ἅλατος.

Καὶ ἦλθεν Θεὸς πρὸς τὸν Ἀβιμέλεχ κατ᾿ ὄναρ τὴν νύκτα, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἰδού, σὺ ἀποθνήσκεις ἐξ αἰτίας τῆς γυναικός, τὴν ὁποίαν ἔλαβες· διότι εἶναι νενυμφευμένη μὲ ἄνδρα.

Καὶ ἰδὼν αὐτήν Συχέμ, υἱὸς τοῦ Ἐμμὼρ τοῦ Εὐαίου, ἄρχοντος τοῦ τόπου, ἔλαβεν αὐτήν, καὶ ἐκοιμήθη μετ᾿ αὐτῆς καὶ ἐταπείνωσεν αὐτήν.

Καὶ ἦλθον οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰακὼβ ἐκ τοῦ ἀγροῦ, καθὼς ἤκουσαν τοῦτο· καὶ ἠγανάκτησαν οἱ ἄνδρες καὶ ἐθυμώθησαν σφόδρα, ὅτι ἔπραξεν αἰσχρὰ εἰς τὸν Ἰσραήλ, κοιμηθεὶς μετὰ τῆς θυγατρὸς τοῦ Ἰακώβ· τὸ ὁποῖον δὲν ἔπρεπε νὰ γείνῃ.

Καὶ τὸν Ἐμμὼρ καὶ τὸν Συχὲμ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐφόνευσαν ἐν στόματι μαχαίρας· καὶ ἔλαβον τὴν Δείναν ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Συχὲμ καὶ ἐξῆλθον. Οἱ δὲ υἱοὶ τοῦ Ἰακὼβ ἦλθον ἐπὶ τοὺς πεφονευμένους καὶ διήρπασαν τὴν πόλιν, ἐπειδή εἶχον μιάνει τὴν ἀδελφήν αὐτῶν.

Οἱ δὲ εἶπον, Ἔπρεπε λοιπὸν τὴν ἀδελφήν ἡμῶν νὰ μεταχειρισθῶσιν ὡς πόρνην;

Καί ὅτε εἶδεν αὐτήν Ἰούδας, ἐνόμισεν αὐτήν πόρνην· διότι εἶχε κεκαλυμμένον τὸ πρόσωπον αὑτῆς. Καὶ κατὰ τὴν ὁδὸν ἐτράπη πρὸς αὐτήν, καὶ εἶπεν, Ἄφες με, παρακαλῶ, νὰ εἰσέλθω πρὸς σέ· διότι δὲν ἐγνώρισεν ὅτι ἦτο νύμφη αὑτοῦ. δὲ εἶπε, Τί θέλεις μοὶ δώσει, διὰ νὰ εἰσέλθῃς πρὸς ἐμέ; Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐγὼ θέλω σοὶ στείλει ἐρίφιον αἰγῶν ἐκ τοῦ ποιμνίου. Καὶ ἐκείνη εἶπε, Μοὶ δίδεις ἐνέχυρον, ἑωσοῦ νὰ στείλῃς αὐτό; Ὁ δὲ εἶπε, Τί ἐνέχυρον νὰ σοὶ δώσω; Καὶ ἐκείνη εἶπε, τὴν σφραγῖδά σου καὶ τὸ περιδέρραιόν σου καὶ τὴν ῥάβδον σου τὴν ἐν τῇ χειρὶ σου. Καὶ ἔδωκεν αὐτὰ εἰς αὐτήν καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν, καὶ συνέλαβεν ἐξ αὐτοῦ. Μετὰ ταῦτα σηκωθεῖσα, ἀνεχώρησε καὶ ἀπεκδυθεῖσα τὸ κάλυμμα αὑτῆς, ἐνεδύθη τὰ ἐνδύματα τῆς χηρείας αὑτῆς. Ὁ δὲ Ἰούδας ἔστειλε τὸ ἐρίφιον τῶν αἰγῶν διὰ χειρὸς τοῦ φίλου αὑτοῦ τοῦ Ὀδολλαμίτου, διὰ νὰ παραλάβῃ τὸ ἐνέχυρον ἐκ τῆς χειρὸς τῆς γυναικός· πλήν δὲν εὕρηκεν αὐτήν· καὶ ἠρώτησε τοὺς ἀνθρώπους τοῦ τόπου αὐτῆς, λέγων, Ποῦ εἶναι πόρνη, ἥτις ἦτο κατὰ τὴν δίοδον ἐπὶ τῆς ὁδοῦ; οἱ δὲ εἶπον, Δὲν ἐστάθη ἐδὼ πόρνη. Καὶ ἐπέστρεψε πρὸς τὸν Ἰούδαν καὶ εἶπε, Δὲν εὕρηκα αὐτήν· μάλιστα οἱ ἄνθρωποι τοῦ τόπου εἶπον, Δὲν ἐστάθη ἐδὼ πόρνη. Καὶ εἶπεν Ἰούδας, Ἄς ἔχῃ αὐτά, διὰ νὰ μή γείνωμεν ὄνειδος· ἰδού, ἐγὼ ἔστειλα τὸ ἐρίφιον τοῦτο, σὺ ὅμως δὲν εὕρηκας αὐτήν. Καὶ μετὰ τρεῖς μῆνας περίπου, ἀνήγγειλαν πρὸς τὸν Ἰούδαν, λέγοντες, Θάμαρ νύμφη σου ἐπορνεύθη, καὶ μάλιστα, ἰδού, εἶναι ἔγκυος ἐκ πορνείας. Καὶ εἶπεν Ἰούδας, Φέρετε αὐτήν ἔξω καὶ ἄς κατακαυθῇ. Καὶ ὅτε ἐφέρετο ἔξω, ἀπέστειλε πρὸς τὸν πενθερὸν αὐτῆς, λέγουσα, Ἐκ τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ ὁποίου εἶναι ταῦτα, εἶμαι ἔγγυος· καὶ εἶπεν ἔτι, Γνώρισον, παρακαλῶ, τίνος εἶναι σφραγὶς καὶ τὸ περιδέρραιον, καί ῥάβδος αὕτη. Καὶ Ἰούδας ἐγνώρισεν αὐτά· καὶ εἶπεν, Αὕτη εἶναι δικαιοτέρα ἐμοῦ, διότι δὲν ἔδωκα αὐτήν εἰς τὸν Σηλὰ τὸν υἱὸν μου. Καὶ ἔτι πλέον δὲν ἐγνώρισεν αὐτήν.

Καὶ μετὰ τὰ πράγματα ταῦτα, γυνή τοῦ κυρίου αὐτοῦ ἔρριψε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτῆς ἐπὶ τὸν Ἰωσήφ· καὶ εἶπε, Κοιμήθητι μετ᾿ ἐμοῦ. Ἀλλ᾿ ἐκεῖνος δὲν ἤθελε, καὶ εἶπε πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ κυρίου αὑτοῦ, Ἰδού· κύριός μου δὲν γνωρίζει οὐδὲν ἐκ τῶν ὅσα εἶναι μετ᾿ ἐμοῦ ἐν τῷ οἴκῳ· καὶ πάντα ὅσα ἔχει, παρέδωκεν εἰς τὰς χεῖράς μου· δὲν εἶναι ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ οὐδεὶς μεγαλήτερός μου, οὔτε εἶναι ἀπηγορευμένον εἰς ἐμὲ ἄλλο τι πλήν σοῦ, διότι εἶσαι γυνή αὐτοῦ· καὶ πῶς νὰ πράξω τοῦτο τὸ μέγα κακόν, καὶ νὰ ἁμαρτήσω ἐναντίον τοῦ Θεοῦ; Ἄν καὶ ἐλάλει πρὸς τὸν Ἰωσήφ καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν, οὗτος ὅμως δὲν ὑπήκουσεν εἰς αὐτήν νὰ κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς, διὰ νὰ συνευρεθῇ μετ᾿ αὐτῆς. Καὶ ἡμέραν τινὰ εἰσῆλθεν Ἰωσήφ εἰς τὴν οἰκίαν διὰ νὰ κάμῃ τὰ ἔργα αὑτοῦ, καὶ οὐδεὶς ἐκ τῶν ἀνθρώπων τοῦ οἴκου ἦτο ἐκεῖ ἐν τῷ οἴκῳ. Καὶ ἐκείνη ἥρπασεν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ἱματίου αὐτοῦ, λέγουσα, Κοιμήθητι μετ᾿ ἐμοῦ· ἀλλ᾿ ἐκεῖνος ἀφήσας τὸ ἱμάτιον αὑτοῦ εἰς τὰς χεῖρας αὐτῆς, ἔφυγε, καὶ ἐξῆλθεν ἔξω.

Καὶ ὡς εἶδεν ὅτι ἀφῆκε τὸ ἱμάτιον αὑτοῦ εἰς τὰς χεῖρας αὐτῆς καὶ ἔφυγεν ἔξω, ἐβόησε πρὸς τοὺς ἀνθρώπους τῆς οἰκίας αὑτῆς καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτούς, λέγουσα, Ἴδετε, ἔφερεν εἰς ἡμᾶς ἄνθρωπον Ἑβραῖον διὰ νὰ μᾶς ἐμπαίξῃ· εἰσῆλθε πρὸς ἐμὲ διὰ νὰ κοιμηθῇ μετ᾿ ἐμοῦ καὶ ἐγὼ ἐβόησα μετὰ φωνῆς μεγάλης· καὶ ὡς ἤκουσεν ὅτι ὕψωσα τὴν φωνήν μου καὶ ἐβόησα, ἀφήσας τὸ ἱμάτιον αὑτοῦ παρ᾿ ἐμοὶ ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω. Καὶ ἀπέθεσε τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ παρ᾿ αὐτῇ, ἑωσοῦ ἦλθεν κύριος αὐτοῦ εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν κατὰ τοὺς λόγους τούτους, λέγουσα, δοῦλος Ἑβραῖος, τὸν ὁποῖον ἔφερες εἰς ἡμᾶς, εἰσῆλθε πρὸς ἐμὲ διὰ νὰ μὲ ἐμπαίξῃ, καὶ ὡς ὕψωσα τὴν φωνήν μου καὶ ἐβόησα, ἀφήσας τὸ ἱμάτιον αὑτοῦ παρ᾿ ἐμοὶ, ἔφυγεν ἔξω. Καὶ ὡς ἤκουσεν κύριος αὐτοῦ τοὺς λόγους τῆς γυναικὸς αὑτοῦ, τοὺς ὁποίους ἐλάλησε πρὸς αὐτόν, λέγουσα, Οὕτω μοὶ ἔκαμεν δοῦλός σου, ἐξήφθη ὀργή αὐτοῦ. Καὶ λαβὼν κύριος τοῦ Ἰωσήφ αὐτόν, ἔβαλεν αὐτὸν εἰς τὴν ὀχυρὰν φυλακήν, εἰς τὸν τόπον ὅπου οἱ δέσμιοι τοῦ βασιλέως ἦσαν πεφυλακισμένοι καὶ ἔμενεν ἐκεῖ ἐν τῇ ὀχυρᾷ φυλακῇ.

Μή μοιχεύσῃς.

Μή ἐπιθυμήσῃς τὴν οἰκίαν τοῦ πλησίον σου· μή ἐπιθυμήσῃς τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου· μηδὲ τὸν δοῦλον αὐτοῦ· μηδὲ τὴν δούλην αὐτοῦ, μηδὲ τὸν βοῦν αὐτοῦ, μηδὲ τὸν ὄνον αὐτοῦ, μηδὲ πᾶν, τι εἶναι τοῦ πλησίον σου.

Ὅστις συνευρεθῇ μὲ κτῆνος, θέλει ἐξάπαντος θανατωθῆ.

Οὐδεὶς ἄνθρωπος θέλει πλησιάσει εἰς οὐδένα συγγενῆ αὑτοῦ κατὰ σάρκα, διὰ νὰ ἀποκαλύψῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτοῦ. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος. Ἀσχημοσύνην πατρὸς σου, ἀσχημοσύνην μητρὸς σου δὲν θέλεις ἀποκαλύψει· εἶναι μήτηρ σου· δὲν θέλεις ἀποκαλύψει τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς. Ἀσχημοσύνην γυναικὸς τοῦ πατρὸς σου δὲν θέλεις ἀποκαλύψει· εἶναι ἀσχημοσύνη τοῦ πατρὸς σου. Ἀσχημοσύνην ἀδελφῆς σου θυγατρὸς τοῦ πατρὸς σου θυγατρὸς τῆς μητρὸς σου, γεννημένης ἐν τῇ οἰκίᾳ γεννημένης ἔξω, τούτων τὴν ἀσχημοσύνην δὲν θέλεις ἀποκαλύψει. Ἀσχημοσύνην θυγατρὸς τοῦ υἱοῦ σου θυγατρὸς τῆς θυγατρὸς σου, τούτων τὴν ἀσχημοσύνην δὲν θέλεις ἀποκαλύψει διότι ἰδική σου εἶναι ἀσχημοσύνη αὐτῶν. Ἀσχημοσύνην θυγατρὸς τῆς γυναικὸς τοῦ πατρὸς σου, γεννημένης ἀπὸ τοῦ πατρὸς σου, ἥτις εἶναι ἀδελφή σου, δὲν θέλεις ἀποκαλύψει τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς. Ἀσχημοσύνην ἀδελφῆς τοῦ πατρὸς σου δὲν θέλεις ἀποκαλύψει εἶναι στενή συγγενής τοῦ πατρὸς σου. Ἀσχημοσύνην ἀδελφῆς τῆς μητρὸς σου δὲν θέλεις ἀποκαλύψει· διότι εἶναι στενή συγγενής τῆς μητρὸς σου. Ἀσχημοσύνην ἀδελφοῦ τοῦ πατρὸς σου δὲν θέλεις ἀποκαλύψει· εἰς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ δὲν θέλεις πλησιάσει· εἶναι θεία σου. Ἀσχημοσύνην νύμφης σου δὲν θέλεις ἀποκαλύψει· εἶναι γυνή τοῦ υἱοῦ σου· δὲν θέλεις ἀποκαλύψει τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς. Ἀσχημοσύνην ἀδελφοῦ σου δὲν θέλεις ἀποκαλύψει· εἶναι ἀσχημοσύνη τοῦ ἀδελφοῦ σου. Ἀσχημοσύνην γυναικὸς καὶ τῆς θυγατρὸς αὐτῆς δὲν θέλεις ἀποκαλύψει οὐδὲ θέλεις λάβει τὴν θυγατέρα τοῦ υἱοῦ αὐτῆς τὴν θυγατέρα τῆς θυγατρὸς αὐτῆς, διὰ νὰ ἀποκαλύψῃς τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς· εἶναι στεναὶ συγγενεῖς αὐτῆς· εἶναι ἀσέβημα. Καὶ γυναῖκα πρὸς τῇ ἀδελφῇ αὐτῆς ἀντίζηλον δὲν θέλεις λάβει, διὰ νὰ ἀποκαλύψῃς τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς πρὸς τῇ ἄλλῃ, ἐν ὅσῳ ζῇ.

Καὶ εἰς γυναῖκα, ἐν καιρῷ ἀποχωρισμοῦ διὰ τὴν ἀκαθαρσίαν αὐτῆς δὲν θέλεις πλησιάσει διὰ νὰ ἀποκαλύψῃς τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς. Καὶ μετὰ τῆς γυναικὸς τοῦ πλησίον σου δὲν θέλεις συνουσιασθῆ, διὰ νὰ μιανθῇς μετ᾿ αὐτῆς. Καὶ δὲν θέλεις ἀφήσει τινὰ ἐκ τοῦ σπέρματός σου νὰ περάσῃ διὰ τοῦ πυρὸς εἰς τὸν Μολὸχ καὶ δὲν θέλεις βεβηλώσει τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ σου. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος. Καὶ μετὰ ἄρρενος δὲν θέλεις συνουσιασθῆ, ὡς μετὰ γυναικός· εἶναι βδέλυγμα. Οὐδὲ θέλεις συνουσιασθῆ μετ᾿ οὐδενὸς κτήνους, διὰ νὰ μιανθῇς μετ᾿ αὐτοῦ· οὐδὲ γυνή θέλει σταθῆ ἔμπροσθεν κτήνους, διὰ νὰ βατευθῇ· εἶναι μυσαρόν.

Δὲν θέλεις βεβηλώσει τὴν θυγατέρα σου, καθιστῶν αὐτήν πόρνην· μήπως τόπος πέσῃ εἰς πορνείαν καὶ γεμίσῃ τόπος ἀπὸ ἀσεβείας.

Καὶ ἄνθρωπος, ὅστις μοιχεύσῃ τὴν γυναῖκά τινος, ὅστις μοιχεύσῃ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὑτοῦ, ἐξάπαντος θέλει θανατωθῆ, μοιχεύων καὶ μοιχευομένη. Καὶ ἄνθρωπος, ὅστις κοιμηθῇ μετὰ τῆς γυναικὸς τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, τὴν ἀσχημοσύνην τοῦ πατρὸς αὑτοῦ ἀπεκάλυψεν· ἐξάπαντος θέλουσι θανατωθῆ ἀμφότεροι· τὸ αἷμα αὑτῶν θέλει εἶσθαι ἐπ᾿ αὐτούς. Καὶ ἐὰν τις κοιμηθῇ μετὰ τῆς νύμφης αὑτοῦ, ἐξάπαντος θέλουσι θανατωθῆ ἀμφότεροι· σύγχυσιν ἔπραξαν· τὸ αἷμα αὐτῶν θέλει εἶσθαι ἐπ᾿ αὐτούς. Ἐὰν δὲ τις κοιμηθῇ μετὰ ἄρρενος, καθὼς κοιμᾶται μετὰ γυναικός, βδέλυγμα ἔπραξαν ἀμφότεροι· ἐξάπαντος θέλουσι θανατωθῆ· τὸ αἷμα αὐτῶν θέλει εἶσθαι ἐπ᾿ αὐτούς. Καὶ ἐὰν τις λάβῃ γυναῖκα καὶ τὴν μητέρα αὐτῆς, εἶναι ἀνομία· ἐν πυρὶ θέλουσι καυθῆ, αὐτὸς καὶ αὐταί, καὶ δὲν θέλει εἶσθαι ἀνομία μεταξὺ σας. Καὶ ἐὰν τις συνουσιασθῇ μετὰ κτήνους, ἐξάπαντος θέλει θανατωθῆ· καὶ τὸ κτῆνος θέλετε φονεύσει. Καὶ γυνή, ἥτις πλησιάσῃ εἰς οἱονδήποτε κτῆνος διὰ νὰ βατευθῇ, θέλεις φονεύσει τὴν γυναῖκα καὶ τὸ κτῆνος· ἐξάπαντος θέλουσι θανατωθῆ· τὸ αἷμα αὐτῶν θέλει εἶσθαι ἐπ᾿ αὐτούς.

Καὶ ἐὰν τις λάβῃ τὴν ἀδελφήν αὑτοῦ, τὴν θυγατέρα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ τὴν θυγατέρα τῆς μητρὸς αὑτοῦ, καὶ ἴδῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς καὶ αὐτή ἴδῃ τὴν ἀσχημοσύνην ἐκείνου, εἶναι αἰσχρόν· καὶ θέλουσιν ἐξολοθρευθῆ ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ αὑτῶν· τὴν ἀσχημοσύνην τῆς ἀδελφῆς αὑτοῦ ἀπεκάλυψε· τὴν ἀνομίαν αὑτοῦ θέλει βαστάσει. Καὶ ἄνθρωπος, ὅστις κοιμηθῇ μετὰ γυναικὸς ἐχούσης τὰ γυναικεῖα αὑτῆς καὶ ἀποκαλύψῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς, οὗτος τὴν πηγήν αὐτῆς ἐξεσκέπασε καὶ αὕτη τὴν πηγήν τοῦ αἵματος αὑτῆς ἀπεκάλυψεν· ὅθεν ἀμφότεροι θέλουσιν ἐξολοθρευθῆ ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὑτῶν. Καὶ τὴν ἀσχημοσύνην τῆς ἀδελφῆς τῆς μητρὸς σου τῆς ἀδελφῆς τοῦ πατρὸς σου δὲν θέλεις ἀποκαλύψει· διότι τὴν στενήν συγγενῆ αὑτοῦ ἀποκαλύπτει· τὴν ἀνομίαν αὑτῶν θέλουσι βαστάσει. Ἐὰν δὲ τις κοιμηθῇ μετὰ τῆς θείας αὑτοῦ, τὴν ἀσχημοσύνην τοῦ θείου αὑτοῦ ἀπεκάλυψε· τὴν ἁμαρτίαν αὑτῶν θέλουσι βαστάσει· ἄτεκνοι θέλουσιν ἀποθάνει. Καὶ ἐὰν τις λάβῃ τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ, εἶναι ἀκαθαρσία· τὴν ἀσχημοσύνην τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ ἀπεκάλυψεν· ἄτεκνοι θέλουσι μείνει.

Γυναῖκα πόρνην καὶ βεβηλωμένην δὲν θέλουσι λάβει οὐδὲ γυναῖκα ἀποβεβλημένην ἀπὸ τοῦ ἀνδρὸς αὑτῆς θέλουσι λάβει· διότι ἱερεὺς εἶναι ἅγιος εἰς τὸν Θεὸν αὑτοῦ. Θέλεις λοιπὸν ἁγιάσει αὐτόν· διότι αὐτὸς τὸν ἄρτον τοῦ Θεοῦ σου προσφέρει· ἅγιος θέλει εἶσθαι εἰς σέ· διότι ἅγιος εἶμαι ἐγὼ Κύριος, ἁγιάζων ὑμᾶς. Καὶ θυγάτηρ ἱερέως τινός, ἐὰν βεβηλωθῇ διὰ πορνείας, τὸν πατέρα αὑτῆς αὐτή βεβηλόνει· ἐν πυρὶ θέλει κατακαυθῆ.

χήραν ἀποβεβλημένην βέβηλον πόρνην, ταύτας δὲν θέλει λάβει· ἀλλὰ παρθένον ἐκ τοῦ λαοῦ αὑτοῦ θέλει λάβει εἰς γυναῖκα.

Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Ἐὰν ἀνθρώπου τινὸς γυνή παραδρομήσῃ καὶ ἁμαρτήσῃ ἐναντίον αὐτοῦ, καὶ συγκοιμηθῇ τις μετ᾿ αὐτῆς, καὶ λανθάσῃ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς καὶ κρυφθῇ, καὶ αὐτή μολυνθῇ καὶ μάρτυς δὲν ὑπάρχῃ κατ᾿ αὐτῆς καὶ δὲν πιασθῇ,

Οὗτος εἶναι νόμος τῆς ζηλοτυπίας, ὅταν γυνή τις παραδρομήσῃ, δεχομένη ἄλλον ἀντὶ τοῦ ἀνδρὸς αὑτῆς καὶ μολυνθῇ·

Καὶ ἰδού, εἷς ἐκ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἦλθε φέρων εἰς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ γυναῖκα Μαδιανίτιν, ἐνώπιον τοῦ Μωϋσέως καὶ ἐνώπιον πάσης τῆς συναγωγῆς τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ἐνῷ ἔκλαιον ἐν τῇ θύρᾳ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.

Καὶ μή μοιχεύσῃς.

Καὶ μή ἐπιθυμήσῃς τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου· μηδὲ ἐπιθυμήσῃς τὴν οἰκίαν τοῦ πλησίον σου μήτε τὸν ἀγρὸν αὐτοῦ μήτε τὸν δοῦλον αὐτοῦ μήτε τὴν δούλην αὐτοῦ μήτε τὸν βοῦν αὐτοῦ μήτε τὸν ὄνον αὐτοῦ μηδὲ πᾶν, τι εἶναι τοῦ πλησίον σου.

Ἡ γυνή δὲν θέλει φορέσει τὸ ἀνῆκον εἰς ἄνδρα, οὐδὲ ἀνήρ θέλει ἐνδυθῆ στολήν γυναικός· ἐπειδή πάντες οἱ πράττοντες οὕτως εἶναι βδέλυγμα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου.

Ἐὰν ὅμως τὸ πρᾶγμα τοῦτο ἦναι ἀληθινόν, καὶ δὲν εὑρεθῇ παρθένος κόρη, τότε θέλουσιν ἐκφέρει τὴν νέαν εἰς τὴν θύραν τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς αὐτῆς, καὶ οἱ ἄνθρωποι τῆς πόλεως αὐτῆς θέλουσι λιθοβολίσει αὐτήν μὲ λίθους, καὶ θέλει ἀποθάνει διότι ἔπραξεν ἀφροσύνην ἐν τῷ Ἰσραήλ, πορνεύουσα τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτῆς· καὶ θέλεις ἐξαφανίσει τὸ κακὸν ἐκ μέσου σου.

Ἐὰν τις εὑρεθῆ κοιμώμενος μετὰ γυναικὸς ὑπάνδρου, τότε ἀμφότεροι θέλουσι θανατόνεσθαι, ἀνήρ κοιμώμενος μετὰ τῆς γυναικός, καὶ γυνή· καὶ θέλεις ἐξαφανίσει τὸ κακὸν ἐκ τοῦ Ἰσραήλ.

Ἐὰν νέα τις παρθένος ἦναι ἠρραβωνισμένη μετὰ ἀνδρός, καὶ εὕρῃ τις αὐτήν ἐν τῇ πόλει καὶ κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς, τότε θέλετε ἐκφέρει αὐτοὺς ἀμφοτέρους εἰς τὴν πύλην τῆς πόλεως ἐκείνης, καὶ θέλετε λιθοβολήσει αὐτοὺς μὲ λίθους, καὶ θέλουσιν ἀποθάνει· τὴν νέαν, διότι δὲν ἐφώναξεν, οσα ἐν τῇ πόλει καὶ τὸν ἄνθρωπον, διότι ἐταπείνωσε τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὑτοῦ· καὶ θέλεις ἐξαφανίσει τὸ κακὸν ἐκ μέσου σου.

Ἀλλ᾿ ἐὰν τις εὕρῃ ἐν ἀγρῷ τὴν νέαν τὴν ἠρραβωνισμένην, καὶ ἄνθρωπος βιάσῃ αὐτήν καὶ κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς, τότε μόνος ἄνθρωπος, κοιμηθεὶς μετ᾿ αὐτῆς, θέλει θανατόνεσθαι· εἰς δὲ τὴν νέαν δὲν θέλεις κάμει οὐδέν· δὲν εἶναι εἰς τὴν νέαν ἁμάρτημα θανάτου· διότι καθὼς ὅταν τις ἐφορμήσῃ ἐπὶ τὸν πλησίον αὑτοῦ καὶ φονεύσῃ αὐτόν, οὕτως εἶναι τὸ πρᾶγμα τοῦτο· διότι ἐν τῷ ἀγρῷ εὕρηκεν αὐτήν, ἐφώναξεν ἠρραβωνισμένη νέα, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχεν σώζων αὐτήν.

Ἐὰν τις εὕρῃ νέαν παρθένον μή ἠρραβωνισμένην καὶ πιάσῃ αὐτήν καὶ κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς, καὶ εὑρεθῶσι· τότε ἄνθρωπος κοιμηθεὶς μετ᾿ αὐτῆς θέλει δώσει εἰς τὸν πατέρα τῆς νέας πεντήκοντα σίκλους ἀργυρίου, καὶ αὐτή θέλει εἶσθαι γυνή αὐτοῦ· ἐπειδή ἐταπείνωσεν αὐτήν, δὲν δύναται νὰ ἀποβάλῃ αὐτήν πάσας τὰς ἡμέρας αὑτοῦ.

Δὲν θέλει λάβει τις τὴν γυναῖκα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, οὐδὲ θέλει ἐκκαλύψει τὸ συγκάλυμμα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ.

Ὁ νόθος δὲν θέλει εἰσέλθει εἰς τὴν συναγωγήν τοῦ Κυρίου· ἕως δεκάτης γενεᾶς αὑτοῦ δὲν θέλει εἰσέλθει εἰς τὴν συναγωγήν τοῦ Κυρίου.

Πόρνη δὲν θέλει ὑπάρχει ἐκ τῶν θυγατέρων Ἰσραήλ, οὐδὲ θέλει εἶσθαι κίναιδος ἐκ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. Δὲν θέλεις φέρει πληρωμήν πόρνης οὐδὲ μίσθωμα κυνός, εἰς τὸν οἶκον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, δι᾿ οὐδεμίαν εὐχήν· διότι ἀμφότερα ταῦτα εἶναι βδέλυγμα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου.

Ἐπικατάρατος ὅστις κοιμηθῇ μετὰ τῆς γυναικὸς τοῦ πατρὸς αὑτοῦ· διότι ἐκκαλύπτει τὸ συγκάλυμμα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ. Καὶ πᾶς λαὸς θέλει εἰπεῖ, Ἀμήν.

Ἐπικατάρατος ὅστις κοιμηθῇ μεθ᾿ ὁποιουδήποτε κτήνους. Καὶ πᾶς λαὸς θέλει εἰπεῖ, Ἀμήν.

Ἐπικατάρατος ὅστις κοιμηθῇ μετὰ τῆς ἀδελφῆς αὑτοῦ τῆς θυγατρὸς τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, τῆς θυγατρὸς τῆς μητρὸς αὑτοῦ. Καὶ πᾶς λαὸς θέλει εἰπεῖ, Ἀμήν.

Ἐπικατάρατος ὅστις κοιμηθῇ μετὰ τῆς πενθερᾶς αὑτοῦ. Καὶ πᾶς λαὸς θέλει εἰπεῖ, Ἀμήν.

Καὶ ὑπῆγεν Σαμψὼν εἰς τὴν Γάζαν, καὶ εἶδεν ἐκεῖ γυναῖκα πόρνην καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν.

Κατ᾿ ἐκείνας δὲ τὰς ἡμέρας βασιλεὺς δὲν ἦτο ἐν τῷ Ἰσραήλ· καὶ ἦτο Λευΐτης τις παροικῶν εἰς τὰ πλευρὰ τοῦ ὄρους Ἐφραΐμ, ὅστις ἔλαβεν εἰς ἑαυτὸν γυναῖκα παλλακήν ἐκ Βηθλεέμ Ἰούδα. Καὶ ἐπόρνευσεν παλλακή αὐτοῦ παρ᾿ αὐτῷ, καὶ ἀνεχώρησεν ἀπ᾿ αὐτοῦ εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὑτῆς εἰς Βηθλεὲμ Ἰούδα, καὶ ἦτο ἐκεῖ τέσσαρας ὁλοκλήρους μῆνας.

Ἐνῷ οὗτοι εὔφραινον τὰς καρδίας αὑτῶν, ἰδού, οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως, ἄνθρωποι παράνομοι περιεκύκλωσαν τὴν οἰκίαν, κρούοντες εἰς τὴν θύραν· καὶ εἶπον πρὸς τὸν ἄνθρωπον τὸν κύριον τῆς οἰκίας τὸν γέροντα, λέγοντες, Ἔκβαλε τὸν ἄνθρωπον, τὸν ἐλθόντα εἰς τὴν οἰκίαν σου, διὰ νὰ γνωρίσωμεν αὐτόν. Καὶ ἐξῆλθε πρὸς αὐτοὺς ἄνθρωπος, κύριος τῆς οἰκίας, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Μή, ἀδελφοὶ μου, παρακαλῶ, μή πράξητε τοῦτο τὸ κακόν· ἀφοῦ ἄνθρωπος οὗτος εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν μου, μή πράξητε τοιαύτην ἀφροσύνην· ἰδού, θυγάτηρ μου παρθένος καὶ παλλακή αὐτοῦ· τώρα θέλω φέρει αὐτὰς ἔξω, καὶ ταπεινώσατε αὐτὰς καὶ κάμετε εἰς αὐτὰς, τι φανῇ ἀρεστὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σας· ἀλλ᾿ εἰς τὸν ἄνθρωπον τοῦτον μή πράξητε ἔργον τοιαύτης ἀφροσύνης. Οἱ ἄνδρες ὅμως δὲν ἠθέλησαν νὰ ἀκούσωσιν αὐτόν· καὶ ἔλαβεν ἄνθρωπος τὴν παλλακήν αὑτοῦ καὶ ἔφερεν αὐτήν ἔξω πρὸς αὐτούς· καὶ ἐγνώρισαν αὐτήν καὶ ὕβρισαν εἰς αὐτήν ὅλην τὴν νύκτα ἕως πρωΐ· καὶ καθὼς ἐφάνη αὐγή, ἀπέλυσαν αὐτήν. Καὶ ἦλθεν γυνή πρὸς τὸ χάραγμα τῆς ἡμέρας καὶ ἔπεσε παρὰ τὴν θύραν τῆς οἰκίας τοῦ ἀνθρώπου, ὅπου ἦτο κύριος αὐτῆς, ἑωσοῦ ἔφεγξε. Καὶ ἐσηκώθη κύριος αὐτῆς τὸ πρωΐ καὶ ἤνοιξε τὰς θύρας τῆς οἰκίας καὶ ἐξῆλθε διὰ νὰ ὑπάγῃ εἰς τὴν ὁδὸν αὑτοῦ· καὶ ἰδού, γυνή παλλακή αὐτοῦ πεσμένη εἰς τὴν θύραν τῆς οἰκίας καὶ αἱ χεῖρες αὐτῆς ἐπὶ τοῦ κατωφλίου. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν, Σηκώθητι καὶ ἄς ὑπάγωμεν. Ἀλλὰ δὲν ἀπεκρίθη. Τότε ἀνέλαβεν αὐτήν ἐπὶ τὸν ὄνον ἄνθρωπος, καὶ ἐσηκώθη καὶ ὑπῆγεν εἰς τὸν τόπον αὑτοῦ. Καὶ ἀφοῦ ἦλθεν εἰς τὴν οἰκίαν αὑτοῦ, ἔλαβε τὴν μάχαιραν καὶ πιάσας τὴν παλλακήν αὑτοῦ, διεμέλισεν αὐτήν μετὰ τῶν ὀστέων αὐτῆς εἰς δώδεκα μέρη, καὶ ἔστειλεν αὐτὰ εἰς πάντα τὰ ὅρια τοῦ Ἰσραήλ. Καὶ πάντες ὅσοι ἔβλεπον, ἔλεγον, Δὲν ἔγεινεν οὐδὲ ἐφάνη τοιοῦτον πρᾶγμα, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἀνέβησαν ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης· σκέφθητε περὶ τούτου, συμβουλεύθητε καὶ λαλήσατε.

καὶ θέλομεν λάβει δέκα ἄνδρας εἰς τοὺς ἑκατὸν ἀπὸ πασῶν τῶν φυλῶν Ἰσραήλ, καὶ ἑκατὸν εἰς τοὺς χιλίους, καὶ χιλίους εἰς τοὺς μυρίους, διὰ νὰ φέρωσι τροφὰς εἰς τὸν λαόν, ὥστε, ἀφοῦ ἔλθωσιν εἰς Γαβαὰ τοῦ Βενιαμίν, νὰ κάμωσιν εἰς αὐτήν καθ᾿ ὅλην τὴν ἀφροσύνην τὴν ὁποίαν αὐτή ἔκαμεν εἰς τὸν Ἰσραήλ. Καὶ συνήχθησαν ἐναντίον τῆς πόλεως πάντες οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ, ἡνωμένοι ὁμοῦ ὡς εἷς ἄνθρωπος.

Ἦτο δὲ Ἠλεὶ πολὺ γέρων· καὶ ἤκουσε πάντα ὅσα ἔπραττον οἱ υἱοὶ αὐτοῦ εἰς πάντα τὸν Ἰσραήλ· καὶ ὅτι ἐκοιμῶντο μετὰ τῶν γυναικῶν, τῶν συνερχομένων εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.

Καὶ πρὸς τὸ ἑσπέρας, ὅτε Δαβὶδ ἐσηκώθη ἀπὸ τῆς κλίνης αὑτοῦ, περιεπάτει ἐπὶ τοῦ δώματος τοῦ βασιλικοῦ οἴκου· καὶ εἶδεν ἀπὸ τοῦ δώματος γυναῖκα λουομένην· καὶ γυνή ἦτο ὡραία τὴν ὄψιν σφόδρα. Καὶ ἀπέστειλεν Δαβὶδ καὶ ἠρεύνησε περὶ τῆς γυναικός. Καὶ εἶπέ τις, Δὲν εἶναι αὕτη Βηθ-σαβεέ, θυγάτηρ τοῦ Ἐλιάμ, γυνή Οὐρίου τοῦ Χετταίου; Καὶ ἀπέστειλεν Δαβὶδ μηνυτὰς καὶ ἔλαβεν αὐτήν· καὶ ὅτε ἦλθε πρὸς αὐτόν, ἐκοιμήθη μετ᾿ αὐτῆς, διότι εἶχε καθαρισθῆ ἀπὸ τῆς ἀκαθαρσίας αὑτῆς· καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὸν οἶκον αὑτῆς. Καὶ συνέλαβεν γυνή· καὶ ἀποστείλασα ἀπήγγειλε πρὸς τὸν Δαβὶδ καὶ εἶπεν, Ἔγκυος εἶμαι.

διὰ τί κατεφρόνησας τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, ὥστε νὰ πράξῃς τὸ κακὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ; Οὐρίαν τὸν Χετταῖον ἐπάταξας ἐν ῥομφαίᾳ, καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἔλαβες εἰς σεαυτὸν γυναῖκα, καὶ αὐτὸν ἐθανάτωσας ἐν τῇ ῥομφαίᾳ τῶν υἱῶν Ἀμμών· τώρα λοιπὸν δὲν θέλει ἀποσυρθῆ ποτὲ ῥομφαία ἐκ τοῦ οἴκου σου· ἐπειδή μὲ κατεφρόνησας καὶ ἔλαβες τὴν γυναῖκα Οὐρίου τοῦ Χετταίου, διὰ νὰ ἦναι γυνή σου. Οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, θέλω ἐπεγείρει ἐναντίον σου κακὰ ἐκ τοῦ οἴκου σου, καὶ θέλω λάβει τὰς γυναῖκάς σου ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν σου καὶ δώσει αὐτὰς εἰς τὸν πλησίον σου, καὶ θέλει κοιμηθῆ μετὰ τῶν γυναικῶν σου ἐνώπιον τοῦ ἡλίου τούτου· διότι σὺ ἔπραξας κρυφίως· ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω κάμει τοῦτο τὸ πρᾶγμα ἔμπροσθεν παντὸς τοῦ Ἰσραήλ καὶ κατέναντι τοῦ ἡλίου.

Καί ὅτε προσέφερε πρὸς αὐτὸν διὰ νὰ φάγῃ, ἐπίασεν αὐτήν καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν, Ἐλθέ, κοιμήθητι μετ᾿ ἐμοῦ, ἀδελφή μου. Ἡ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Μή, ἀδελφέ μου, μή μὲ ταπεινώσῃς· διότι δὲν πρέπει τοιοῦτον πρᾶγμα νὰ γείνῃ ἐν τῷ Ἰσραήλ· μή κάμῃς τὴν ἀφροσύνην ταύτην· καὶ ἐγὼ πῶς θέλω ἀπαλείψει τὸ ὄνειδός μου; ἀλλὰ καὶ σὺ θέλεις εἶσθαι ὡς εἷς ἐκ τῶν ἀφρόνων ἐν τῷ Ἰσραήλ· τώρα λοιπόν, παρακαλῶ, λάλησον πρὸς τὸν βασιλέα· διότι δὲν θέλει μὲ ἀρνηθῆ εἰς σέ. Δὲν ἠθέλησεν ὅμως νὰ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς αὐτῆς· ἀλλ᾿ ὑπερισχύσας ἐκείνης, ἐβίασεν αὐτήν καὶ ἐκοιμήθη μετ᾿ αὐτῆς.

Ἠγάπησε δὲ βασιλεὺς Σολομὼν πολλὰς ξένας γυναῖκας, ἐκτὸς τῆς θυγατρὸς τοῦ Φαραὼ, Μωαβίτιδας, Ἀμμωνίτιδας, Ἰδουμαίας, Σιδωνίας, Χετταίας· ἐκ τῶν ἐθνῶν περὶ τῶν ὁποίων Κύριος εἶπε πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, Δὲν θέλετε εἰσέλθει πρὸς αὐτά, οὐδὲ αὐτὰ θέλουσιν εἰσέλθει πρὸς ἐσᾶς, μήποτε ἐκκλίνωσι τὰς καρδίας σας κατόπιν τῶν θεῶν αὑτῶν· εἰς αὐτὰ Σολομὼν προσεκολλήθη μὲ ἔρωτα. Καὶ εἶχε γυναῖκας βασιλίδας ἑπτακοσίας καὶ παλλακὰς τριακοσίας· καὶ αἱ γυναῖκες αὐτοῦ ἐξέκλιναν τὴν καρδίαν αὐτοῦ. Διότι ὅτε ἐγήρασεν Σολομών, αἱ γυναῖκες αὐτοῦ ἐξέκλιναν τὴν καρδίαν αὐτοῦ κατόπιν ἄλλων θεῶν· καὶ καρδία αὐτοῦ δὲν ἦτο τελεία μετὰ τοῦ Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, ὡς καρδία Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. Καὶ ἐπορεύθη Σολομὼν κατόπιν τῆς Ἀστάρτης, τῆς θεᾶς τῶν Σιδωνίων, καὶ κατόπιν τοῦ Μελχώμ, τοῦ βδελύγματος τῶν Ἀμμωνιτῶν. Καὶ ἔπραξεν Σολομὼν πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ δὲν ἐπορεύθη ἐντελῶς κατόπιν τοῦ Κυρίου, ὡς Δαβὶδ πατήρ αὐτοῦ.

Ἦσαν δὲ ἔτι ἐν τῇ γῇ καὶ σοδομῖται καὶ ἔπραττον κατὰ πάντα τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα Κύριος ἐξεδίωξεν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.

Καὶ ἀφρεσεν ἐκ τῆς γῆς τοὺς σοδομίτας καὶ ἐσήκωσε πάντα τὰ εἴδωλα, τὰ ὁποῖα ἔκαμον οἱ πατέρες αὐτοῦ.

Καὶ τὸ ὑπόλοιπον τῶν σοδομιτῶν, τὸ ἐναπολειφθὲν ἐν ταῖς ἡμέραις Ἀσὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, αὐτὸς ἐξήλειψεν ἀπὸ τῆς γῆς.

Καὶ κατεκρήμνισε τοὺς οἴκους τῶν σοδομιτῶν, τοὺς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου, ὅπου αἱ γυναῖκες ὕφαινον παραπετάσματα διὰ τὸ ἄλσος.

Ἔκαμον συνθήκην μετὰ τῶν ὀφθαλμῶν μου· καὶ πῶς νὰ ἔχω τὸν στοχασμὸν μου ἐπὶ παρθένον;

διὰ νὰ σὲ ἐλευθερόνῃ ἀπὸ ξένης γυναικός, ἀπὸ ἀλλοτρίας κολακευούσης μὲ τοὺς λόγους αὑτῆς, ἥτις ἐγκατέλιπε τὸν ἐπιστήθιον τῆς νεότητος αὑτῆς καὶ ἐλησμόνησε τὴν διαθήκην τοῦ Θεοῦ αὑτῆς.

Διότι τὰ χείλη τῆς ἀλλοτρίας γυναικὸς στάζουσιν ὡς κηρήθρα μέλιτος, καὶ οὐρανίσκος αὐτῆς εἶναι μαλακώτερος ἐλαίου· τὸ τέλος ὅμως αὐτῆς εἶναι πικρὸν ὡς ἀψίνθιον, ὀξὺ ὡς μάχαιρα δίστομος.

Καὶ διὰ τί, υἱὲ μου, θέλεις θέλγεσθαι ὑπὸ ξένης καὶ θέλεις ἐναγκαλίζεσθαι κόλπον ἀλλοτρίας;

διὰ νὰ σὲ φυλάττωσιν ἀπὸ κακῆς γυναικός, ἀπὸ κολακείας γλώσσης γυναικὸς ἀλλοτρίας. Μή ὀρεχθῇς τὸ κάλλος αὐτῆς ἐν τῇ καρδίᾳ σου· καὶ ἄς μή σὲ θηρεύσῃ διὰ τῶν βλεφάρων αὑτῆς. Διότι ἐξ αἰτίας γυναικὸς πόρνης καταντᾷ τις ἕως τμήματος ἄρτου, δὲ μοιχαλὶς θηρεύει τὴν πολύτιμον ψυχήν. Δύναταί τις νὰ βάλῃ πῦρ εἰς τὸν κόλπον αὑτοῦ, καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ νὰ μή καῶσι; Δύναταί τις νὰ περιπατήσῃ ἐπ᾿ ἀνθράκων πυρός, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ νὰ μή κατακαῶσιν; Οὕτω καὶ εἰσερχόμενος πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὑτοῦ· ὅστις ἐγγίζει αὐτήν, δὲν θέλει ἀθῳωθῆ.

Ὅστις ὅμως μοιχεύει μὲ γυναῖκα, εἶναι ἐνδεής φρενῶν· ἀπώλειαν φέρει εἰς τὴν ψυχήν αὑτοῦ, ὅστις πράττει τοῦτο.

διὰ νὰ σὲ φυλάττωσιν ἀπὸ ξένης γυναικός, ἀπὸ ἀλλοτρίας κολακευούσης διὰ τῶν λόγων αὑτῆς. Ἐπειδή ἀπὸ τοῦ παραθύρου τῆς οἰκίας μου ἔκυψα διὰ τοῦ δικτυωτοῦ μου· καὶ εἶδον μεταξὺ τῶν ἀφρόνων, παρετήρησα μεταξὺ τῶν νεανίσκων, νέον ἐνδεῆ φρενῶν· ὅστις διέβαινε διὰ τῆς πλατείας, πλησίον τῆς γωνίας αὐτῆς, καὶ διήρχετο τὴν ὁδὸν πρὸς τὴν οἰκίαν αὐτῆς, ἐν τῷ ἑσπερινῷ σκότει τῆς ἡμέρας, ἐν τῷ σκοτασμῷ τῆς νυκτὸς καὶ τῷ γνόφῳ· καὶ ἰδού, συναπαντᾷ αὐτὸν γυνή ἔχουσα σχῆμα πορνικόν, καὶ καρδίαν δολιόφρονα,

Διὰ τῆς πολλῆς αὑτῆς τέχνης ἀπεπλάνησεν αὐτόν· διὰ τῆς κολακείας τῶν χειλέων αὑτῆς εἵλκυσεν αὐτόν. Εὐθὺς ἀκολουθεῖ αὐτήν κατόπιν, καθὼς βοῦς ὑπάγει εἰς τὴν σφαγήν, καθὼς ἔλαφος πηδᾷ εἰς τὸν βρόχον, ἑωσοῦ βέλος διαπεράσῃ τὸ ἦπαρ αὐτῆς· καθὼς τὸ πτηνὸν σπεύδει εἰς τὴν παγίδα καὶ δὲν ἐξεύρει ὅτι εἶναι ἐναντίον τῆς ζωῆς αὐτοῦ. Τώρα λοιπὸν ἀκούσατέ μου, τέκνα, καὶ προσέχετε εἰς τοὺς λόγους τοῦ στόματός μου. Ἄς μή ἐκκλίνῃ εἰς τὰς ὁδοὺς αὐτῆς καρδία σου, μή παρεκτραπῇς εἰς τὰς τρίβους αὐτῆς. Διότι πολλοὺς ἔκαμε νὰ πέσωσι πεπληγωμένοι, καὶ δυνατοὶ εἶναι οἱ φονευθέντες ὑπ᾿ αὐτῆς. Ὁδοὶ δου εἶναι οἶκος αὐτῆς, καταβαίνουσαι εἰς τὰ ταμεῖα τοῦ θανάτου.

Ἡ δικαιοσύνη τῶν εὐθέων θέλει ἐλευθερώσει αὐτούς· οἱ δὲ παραβάται θέλουσι συλληφθῆ ἐν τῇ κακίᾳ αὐτῶν.

Στόμα γυναικὸς ἀλλοτρίας εἶναι λάκκος βαθύς· μισούμενος ὑπὸ Κυρίου θέλει ἐμπέσει εἰς αὐτόν.

διότι πόρνη εἶναι λάκκος βαθύς· καὶ ἀλλοτρία γυνή στενὸν φρέαρ. Αὐτή προσέτι ἐνεδρεύει ὡς ληστής καὶ πληθύνει τοὺς παραβάτας μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων.

Ὅστις ἀγαπᾷ τὴν σοφίαν, εὐφραίνει τὸν πατέρα αὑτοῦ· ἀλλ᾿ ὅστις συναναστρέφεται μὲ πόρνας, φθείρει τὴν περιουσίαν αὑτοῦ.

Τοιαύτη εἶναι ὁδὸς τῆς μοιχαλίδος γυναικός· τρώγει καὶ σπογγίζει τὸ στόμα αὑτῆς, καὶ λέγει, Δὲν ἔπραξα ἀνομίαν.

Καὶ εὗρον ὅτι πικροτέρα εἶναι παρὰ θάνατον γυνή, τῆς ὁποίας καρδία εἶναι παγίδες καὶ δίκτυα καὶ αἱ χεῖρες αὐτῆς δεσμά· ἀρεστὸς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ θέλει ἐκφύγει ἀπ᾿ αὐτῆς· δὲ ἁμαρτωλὸς θέλει συλληφθῆ ἐν αὐτῇ.

Πῶς πιστή πόλις κατεστάθη πόρνη, ἦτο πλήρης κρίσεων· δικαιοσύνη κατῴκει ἐν αὐτῇ· ἀλλὰ τώρα, φονεῖς.

Σεῖς δὲ οἱ υἱοὶ τῆς μαγίσσης, σπέρμα μοιχοῦ καὶ πόρνης, πλησιάσατε ἐδώ.

Λέγουσιν, Ἐὰν τις ἀποβάλῃ τὴν γυναῖκα αὑτοῦ καὶ ἀναχωρήσῃ ἀπὸ αὐτοῦ καὶ γείνῃ ἄλλου ἀνδρός, θέλει ἐπιστρέψει πάλιν ἐκεῖνος πρὸς αὐτήν; γῆ ἐκείνη δὲν θέλει ὅλως μιανθῆ; σὺ ἐπόρνευσας μὲν μετὰ πολλῶν ἐραστῶν· ἐπίστρεψον δὲ πάλιν πρὸς ἐμέ, λέγει Κύριος. Σήκωσον τοὺς ὀφθαλμοὺς σου πρὸς τοὺς ὑψηλοὺς τόπους, καὶ ἰδὲ ποῦ δὲν ἐσέλγησας. Ἐν ταῖς ὁδοῖς ἐκάθησας δι᾿ αὐτούς, ὡς Ἄραψ ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ ἐμίανας τὴν γῆν μὲ τὰς πορνείας σου καὶ μὲ τὴν κακίαν σου. Διὰ τοῦτο ἐκρατήθησαν αἱ βροχαί, καὶ δὲν ἔγεινε βροχή ὄψιμος· καὶ σὺ εἶχες τὸ μέτωπον τῆς πόρνης, ἀπέβαλες πᾶσαν ἐντροπήν.

Ὁ Κύριος εἶπεν ἔτι πρὸς ἐμὲ ἐν ταῖς ἡμέραις Ἰωσίου τοῦ βασιλέως, Εἶδες ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα Ἰσραήλ ἀποστάτις ἔπραξεν; ὑπῆγεν ἐπὶ πᾶν ὑψηλὸν ὄρος καὶ ὑποκάτω παντὸς πρασίνου δένδρου καὶ ἐπόρνευσεν ἐκεῖ. Καὶ ἀφοῦ ἔπραξε πάντα ταῦτα, εἶπα, Ἐπίστρεψον πρὸς ἐμέ· καὶ δὲν ἐπέστρεψε. Καὶ εἶδε τοῦτο Ἰούδας ἄπιστος αὐτῆς ἀδελφή. Καὶ εἶδον ὅτι ἐνῷ (ἐπειδή Ἰσραήλ ἀποστάτις ἐμοίχευσεν) ἐγὼ ἀπέπεμψα αὐτήν καὶ ἔδωκα εἰς αὐτήν τὸ γράμμα τοῦ διαζυγίου αὐτῆς, Ἰούδας ἄπιστος αὐτῆς ἀδελφή δὲν ἐφοβήθη ἀλλ᾿ ὑπῆγε καὶ ἐπόρνευσε καὶ αὐτή.

Βεβαίως καθὼς γυνή ἀθετεῖ εἰς τὸν ἄνδρα αὑτῆς, οὕτως ἠθετήσατε εἰς ἐμέ, οἶκος Ἰσραήλ, λέγει Κύριος.

Πῶς θέλω συγχωρήσει εἰς σὲ διὰ τοῦτο; οἱ υἱοὶ σου μὲ ἐγκατέλιπον καὶ ὥμνυον εἰς τοὺς μή θεούς· ἀφοῦ ἐχόρτασα αὐτούς, τότε ἐμοίχευον καὶ συνεσωρεύοντο εἰς οἶκον πόρνης. Ἦσαν ὡς οἱ κεχορτασμένοι ἵπποι τὸ πρωΐ· ἕκαστος ἐχρεμέτιζε κατόπιν τῆς γυναικὸς τοῦ πλησίον αὑτοῦ.

Κλέπτετε, φονεύετε καὶ μοιχεύετε καὶ ὁμνύετε ψευδῶς καὶ θυμιάζετε εἰς τὸν Βάαλ καὶ περιπατεῖτε ὀπίσω ἄλλων θεῶν, τοὺς ὁποίους δὲν γνωρίζετε·

Εἶδον τὰς μοιχείας σου καὶ τοὺς χρεμετισμοὺς σου, τὴν αἰσχρότητα τῆς πορνείας σου, τὰ βδελύγματά σου ἐπὶ τοὺς λόφους, ἐπὶ τὰς πεδιάδας. Οὐαὶ εἰς σέ, Ἱερουσαλήμ! δὲν θέλεις καθαρισθῆ; μετά, πότε ἔτι;

ἀλλ᾿ ἐν τοῖς προφήταις τῆς Ἱερουσαλήμ εἶδον φρίκην· μοιχεύουσι καὶ περιπατοῦσιν ἐν ψεύδει καὶ ἐνισχύουσι τὰς χεῖρας τῶν κακούργων, ὥστε οὐδεὶς ἐπιστρέφει ἀπὸ τῆς κακίας αὑτοῦ· πάντες οὗτοι εἶναι εἰς ἐμὲ ὡς Σόδομα καὶ οἱ κάτοικοι αὐτῆς ὡς Γόμορρα.

διότι ἔπραξαν ἀφροσύνην ἐν Ἰσραήλ καὶ ἐμοίχευον τὰς γυναῖκας τῶν πλησίον αὑτῶν καὶ ἐλάλουν λόγους ψευδεῖς ἐν τῷ ὀνόματί μου, τοὺς ὁποίους δὲν προσέταξα εἰς αὐτούς· καὶ ἐγὼ ἐξεύρω καὶ εἶμαι μάρτυς, λέγει Κύριος.

Ἐταπείνωσαν τὰς γυναῖκας ἐν Σιὼν, τὰς παρθένους ἐν ταῖς πόλεσιν Ἰούδα.

Σὺ ὅμως ἐθαρρεύθης εἰς τὸ κάλλος σου, καὶ ἐπορνεύθης διὰ τὴν φήμην σου καὶ ἐξέχεας τὴν πορνείαν σου εἰς πάντα διαβάτην, γινομένη αὐτοῦ. Καὶ ἔλαβες ἐκ τῶν ἱματίων σου καὶ ἐστόλισας τοὺς ὑψηλοὺς σου τόπους μὲ ποικίλα χρώματα καὶ ἐξεπορνεύθης ἀπ᾿ αὐτῶν· τοιαῦτα δὲν ἔγειναν οὐδὲ θέλουσι γείνει. Καὶ ἔλαβες τὰ σκεύη τῆς λαμπρότητός σου, τὰ ἐκ τοῦ χρυσίου μου καὶ τὰ ἐκ τοῦ ἀργυρίου μου, τὰ ὁποῖα ἔδωκα εἰς σέ, καὶ ἔκαμες εἰς σεαυτήν εἰκόνας ἀρσενικὰς καὶ ἐξεπορνεύθης μὲ αὐτάς·

Καὶ ἔλαβες τοὺς υἱοὺς σου καὶ τὰς θυγατέρας σου, τὰς ὁποίας ἐγέννησας εἰς ἐμέ, καὶ ταῦτα ἐθυσίασας εἰς αὐτάς, διὰ νὰ ἀναλωθῶσιν ἐν τῷ πυρί· μικρὸν ἔργον τῶν πορνεύσεών σου ἦτο τοῦτο, ὅτι ἔσφαξας τὰ τέκνα μου καὶ παρέδωκας αὐτὰ διὰ νὰ διαβιβάσωσιν αὐτὰ διὰ τοῦ πυρὸς εἰς τιμήν αὐτῶν; Καὶ ἐν πᾶσι τοῖς βδελύγμασί σου καὶ ταῖς πορνείαις σου δὲν ἐνεθυμήθης ταῖς ἡμέρας τῆς νεότητός σου, ὅτε ἦσο γυμνή καὶ ἀσκέπαστος, κυλιομένη ἐν τῷ αἵματί σου.

Εἰς πᾶσαν ἀρχήν ὁδοῦ ᾠκοδόμησας τὸ πορνοστάσιόν σου καὶ ἔκαμες τὸ κάλλος σου βδελυκτὸν καὶ ἤνοιξας τοὺς πόδας σου εἰς πάντα διαβάτην, καὶ ἐπλήθυνας τὴν πορνείαν σου. Καὶ ἐξεπορνεύθης μὲ τοὺς Αἰγυπτίους τοὺς πλησιοχώρους σου, τοὺς μεγαλοσάρκους· καὶ ἐπολλαπλασίασας τὴν πορνείαν σου, διὰ νὰ μὲ παροργίσῃς. Ἰδοὺ λοιπόν, ἐξήπλωσα τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σέ, καὶ ἀφρεσα τὰ νενομισμένα σου, καὶ σὲ παρέδωκα εἰς τὴν θέλησιν ἐκείνων αἵτινες σὲ ἐμίσουν, τῶν θυγατέρων τῶν Φιλισταίων, αἵτινες ἐντρέπονται διὰ τὴν ὁδὸν σου τὴν αἰσχράν. Καὶ ἐξεπορνεύθης μὲ τοὺς Ἀσσυρίους, διότι ἦσο ἄπληστος· ναί, ἐξεπορνεύθης μὲ αὐτοὺς καὶ ἔτι δὲν ἐχορτάσθης. Καὶ ἐπολλαπλασίασας τὴν πορνείαν σου ἐν γῇ Χαναὰν μέχρι τῶν Χαλδαίων· καὶ οὐδὲ οὕτως ἐχορτάσθης.

Πόσον διεφθάρη καρδία σου, λέγει Κύριος Θεός, ἐπειδή πράττεις πάντα ταῦτα, ἔργα τῆς πλέον ἀναισχύντου πόρνης. Διότι ἔκτισας τὸ πορνικὸν οἴκημά σου ἐν τῇ ἀρχῇ πάσης ὁδοῦ, καὶ ἔκαμες τὸ πορνοστάσιόν σου ἐν πάσῃ πλατείᾳ· καὶ δὲν ἐστάθης ὡς πόρνη, καθότι κατεφρόνησας μίσθωμα, ἀλλ᾿ ὡς γυνή μοιχαλίς, ἀντὶ τοῦ ἀνδρὸς αὑτῆς δεχομένη ξένους. Εἰς πάσας τὰς πόρνας δίδουσι μίσθωμα· ἀλλὰ σὺ τὰ μισθώματά σου δίδεις εἰς πάντας τοὺς ἐραστὰς σου καὶ διαφθείρεις αὐτούς, διὰ νὰ εἰσέρχωνται πρὸς σὲ πανταχόθεν ἐπὶ τῇ πορνείᾳ σου. Καὶ γίνεται εἰς σὲ τὸ ἀνάπαλιν τῶν ἄλλων γυναικῶν ἐν ταῖς πορνείαις σου· διότι δὲν σὲ ἀκολουθεῖ οὐδεὶς διὰ νὰ πράξῃ πορνείαν· καθότι σὺ δίδεις μίσθωμα καὶ μίσθωμα δὲν δίδεται εἰς σέ, κατὰ τοῦτο γίνεται εἰς σὲ τὸ ἀνάπαλιν.

Διὰ τοῦτο, ἄκουσον, πόρνη, τὸν λόγον τοῦ Κυρίου· οὕτω λέγει Κύριος Θεός· Ἐπειδή ἐξέχεας τὸν χαλκὸν σου, καὶ γύμνωσίς σου ἐξεσκεπάσθη ἐν ταῖς πορνείαις σου πρὸς τοὺς ἐραστὰς σου καὶ πρὸς πάντα τὰ εἴδωλα τῶν βδελυγμάτων σου, καὶ διὰ τὸ αἷμα τῶν τέκνων σου, τὰ ὁποῖα προσέφερες εἰς αὐτά· διὰ τοῦτο ἰδού, ἐγὼ συνάγω πάντας τοὺς ἐραστὰς σου, μεθ᾿ ὧν κατετρύφησας, καὶ πάντας ὅσους ἠγάπησας, μετὰ πάντων τῶν μισηθέντων ὑπὸ σοῦ· καὶ θέλω συνάξει αὐτοὺς ἐπὶ σὲ πανταχόθεν καὶ θέλω ἀποκαλύψει τὴν αἰσχύνην σου εἰς αὐτούς, καὶ θέλουσιν ἰδεῖ ὅλην τὴν γύμνωσίν σου. Καὶ θέλω σὲ κρίνει κατὰ τὴν κρίσιν τῶν μοιχαλίδων καὶ ἐκχεουσῶν αἷμα· καὶ θέλω σὲ παραδώσει εἰς αἷμα μετ᾿ ὀργῆς καὶ ζηλοτυπίας.

Καὶ θέλουσι κατακαύσει ἐν πυρὶ τὰς οἰκίας σου, καὶ θέλουσιν ἐκτελέσει ἐπὶ σὲ κρίσεις ἐνώπιον πολλῶν γυναικῶν· καὶ θέλω σὲ κάμει νὰ παύσῃς ἀπὸ τῆς πορνείας, καὶ δὲν θέλεις δίδει τοῦ λοιποῦ μίσθωμα. Καὶ θέλω ἀναπαύσει τὸν θυμὸν μου ἐπὶ σέ, καὶ ζηλοτυπία μου θέλει σηκωθῆ ἀπὸ σοῦ, καὶ θέλω ἡσυχάσει καὶ δὲν θέλω ὀργισθῆ πλέον. Ἐπειδή δὲν ἐνεθυμήθης τὰς ἡμέρας τῆς νεότητός σου, ἀλλὰ μὲ παρώξυνας ἐν πᾶσι τούτοις, διὰ τοῦτο ἰδού, καὶ ἐγὼ θέλω ἀνταποδώσει τὰς ὁδοὺς σου ἐπὶ τῆς κεφαλῆς σου, λέγει Κύριος Θεός· καὶ δὲν θέλεις κάμει κατὰ τὴν ἀσέβειαν ταύτην ἐπὶ πᾶσι τοῖς βδελύγμασί σου.

Ἐν σοὶ ἦσαν ἄνδρες συκοφάνται διὰ νὰ χύνωσιν αἷμα, καὶ ἐν σοὶ ἔτρωγον ἐπὶ τῶν ὀρέων, ἐν μέσῳ σου πράττουσιν ἀνοσιουργίας. Ἐν σοὶ ἐξεσκέπασαν αἰσχύνην πατρός, ἐν σοὶ ἐταπείνωσαν τὴν ἀποκεχωρισμένην ἐν τῇ ἀκαθαρσίᾳ αὑτῆς. Καὶ μὲν ἔπραξε βδελυρίαν μετὰ τῆς γυναικὸς τοῦ πλησίον αὑτοῦ, δὲ ἐμίανεν ἀνοσίως τὴν νύμφην αὑτοῦ, καὶ ἄλλος ἐν σοὶ ἐταπείνωσε τὴν ἀδελφήν αὑτοῦ, τὴν θυγατέρα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ.

Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων, Υἱὲ ἀνθρώπου, ἦσαν δύο γυναῖκες, θυγατέρες τῆς αὐτῆς μητρός· καὶ ἐξεπορνεύθησαν ἐν Αἰγύπτῳ· ἐξεπορνεύθησαν ἐν τῇ νεότητι αὑτῶν· ἐκεῖ ἐπιέσθησαν τὰ στήθη αὐτῶν καὶ ἐκεῖ συνεθλίβησαν οἱ παρθενικοὶ αὐτῶν μαστοί. Τὰ δὲ ὀνόματα αὐτῶν ἦσαν, Ὀολὰ πρεσβυτέρα καὶ Ὀολιβὰ ἀδελφή αὐτῆς· καὶ αὗται ἔγειναν ἐμοῦ καὶ ἐγέννησαν υἱοὺς καὶ θυγατέρας. Ἦσαν λοιπὸν τὰ ὀνόματα αὐτῶν Σαμάρεια Ὀολὰ καὶ Ἱερουσαλήμ Ὀολιβά. Καὶ Ὀολὰ ἐξεπορνεύθη, ἐνῷ ἦτο ἐμοῦ, καὶ παρεφρόνησε διὰ τοὺς ἐραστὰς αὑτῆς, τοὺς Ἀσσυρίους τοὺς γείτονας αὑτῆς, ἐνδεδυμένους κυανᾶ, ταξιάρχους καὶ ἄρχοντας, πάντας ἐρασμίους νέους, ἱππεῖς ἱππεύοντας ἐφ᾿ ἵππων. Καὶ ἔπραξε τὰς πορνείας αὑτῆς μετ᾿ αὐτῶν, οἵτινες πάντες ἦσαν οἱ ἐκλεκτοὶ τῶν Ἀσσυρίων, καὶ μετὰ πάντων ἐκείνων, διὰ τοὺς ὁποίους παρεφρόνησεν· ἐν πᾶσι τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν ἐμιαίνετο. Καὶ δὲν ἀφῆκε τὴν πορνείαν αὑτῆς τὴν ἐξ Αἰγύπτου· διότι μετ᾿ αὐτῆς ἐκοιμῶντο ἐν τῇ νεότητι αὐτῆς καὶ οὗτοι ἐπίεζον τὰ παρθενικὰ αὐτῆς στήθη καὶ ἐξέχεον τὴν πορνείαν αὑτῶν ἐπ᾿ αὐτήν. Διὰ τοῦτο παρέδωκα αὐτήν εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἐραστῶν αὐτῆς, εἰς τὰς χεῖρας τῶν Ἀσσυρίων, διὰ τοὺς ὁποίους παρεφρόνησεν. Οὗτοι ἀνεκάλυψαν τὴν αἰσχύνην αὐτῆς· ἔλαβον τοὺς υἱοὺς αὐτῆς καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῆς καὶ αὐτήν ἐν ῥομφαίᾳ ἀπέκτειναν, καὶ ἔγεινε περιβόητος μεταξὺ τῶν γυναικῶν, καὶ ἐξετέλεσαν κρίσιν ἐπ᾿ αὐτήν. Ὅτε δὲ ἀδελφή αὐτῆς Ὀολιβὰ εἶδε τοῦτο, διεφθάρη ἐν τῇ παραφροσύνῃ αὑτῆς ὑπὲρ ἐκείνην καὶ ἐν ταῖς πορνείαις αὑτῆς ὑπὲρ τὰς πορνείας τῆς ἀδελφῆς αὑτῆς· παρεφρόνησε διὰ τοὺς Ἀσσυρίους τοὺς γείτονας αὑτῆς, ταξιάρχους καὶ ἄρχοντας ἐνδεδυμένους πολυτελῶς, ἱππεῖς ἱππεύοντας ἐφ᾿ ἵππων, πάντας νέους ἐρασμίους. Καὶ εἶδον ὅτι ἐμιάνθη· μίαν ὁδὸν ἔχουσιν ἀμφότεραι. Προσέθεσεν ἔτι εἰς τὰς ἑαυτῆς πορνείας· διότι ὡς εἶδεν ἄνδρας ἐζωγραφημένους ἐπὶ τοῦ τοίχου, εἰκόνας Χαλδαίων, οἵτινες ἦσαν ἐζωγραφημένοι μὲ μίλτον, περιεζωσμένους ζῶνας ἐπὶ τὰς ὀσφύας αὑτῶν, φοροῦντας τιάρας βεβαμμένας ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὑτῶν, πάντας ἔχοντας ὄψιν ἀρχόντων, ὁμοίους μὲ τοὺς Βαβυλωνίους τῆς γῆς τῶν Χαλδαίων, ἐν ἐγεννήθησαν· καὶ ὡς εἶδεν αὐτοὺς μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτῆς, παρεφρόνησε δι᾿ αὐτοὺς καὶ ἐξαπέστειλε πρὸς αὐτοὺς πρέσβεις εἰς τὴν Χαλδαίαν. Καὶ οἱ Βαβυλώνιοι ἦλθον πρὸς αὐτήν εἰς τὴν κοίτην τοῦ ἔρωτος καὶ ἐμίαναν αὐτήν μὲ τὴν πορνείαν αὑτῶν καὶ ἐμιάνθη μετ᾿ αὐτῶν καὶ ψυχή αὐτῆς ἀπεξενώθη ἀπ᾿ αὐτῶν. Καὶ ἀπεκάλυψε τὰς πορνείας αὑτῆς καὶ ἐξεσκέπασε τὴν αἰσχύνην αὑτῆς· τότε ψυχή μου ἀπεξενώθη ἀπ᾿ αὐτῆς, καθὼς ψυχή μου εἶχεν ἀποξενωθῆ ἀπὸ τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς. Διότι ἐπλήθυνε τὰς πορνείας αὑτῆς, ἀνακαλοῦσα εἰς μνήμην τὰς ἡμέρας τῆς νεότητος αὑτῆς, ὅτε ἐπορνεύετο ἐν γῇ Αἰγύπτου. Καὶ παρεφρόνησε διὰ τοὺς ἐραστὰς αὑτῆς, τῶν ὁποίων σὰρξ εἶναι σὰρξ ὄνων καὶ ῥεῦσις αὐτῶν ῥεῦσις ἵππων. Καὶ ἐνεθυμήθης τὴν ἀκολασίαν τῆς νεότητός σου, ὅτε τὰ στήθη σου ἐπιέζοντο ὑπὸ τῶν Αἰγυπτίων, διὰ τοὺς μαστοὺς τῆς νεότητός σου.

Καὶ θέλω παύσει ἀπὸ σοῦ τὴν ἀκολασίαν σου καὶ τὴν πορνείαν σου τὴν ἐκ γῆς Αἰγύπτου· καὶ δὲν θέλεις σηκώσει τοὺς ὀφθαλμοὺς σου πρὸς αὐτούς, καὶ δὲν θέλεις ἐνθυμηθῆ πλέον τὴν Αἴγυπτον. Διότι οὕτω λέγει Κύριος Θεός· Ἰδού, θέλω σὲ παραδώσει εἰς τὴν χεῖρα ἐκείνων τοὺς ὁποίους μισεῖς, εἰς τὴν χεῖρα ἐκείνων ἀφ᾿ ὧν ἀπεξενώθη ψυχή σου. Καὶ θέλουσι φερθῆ πρὸς σὲ μὲ μῖσος, καὶ θέλουσι λάβει πάντας τοὺς κόπους σου, καὶ θέλουσι σὲ ἐγκαταλείψει γυμνήν καὶ ἀσκέπαστον· καὶ αἰσχύνη τῆς πορνείας σου θέλει ἀποκαλυφθῆ καὶ ἀκολασία σου καὶ αἱ πορνεῖαί σου. Ταῦτα θέλω κάμει εἰς σέ, ἐπειδή ἐπορνεύθης κατόπιν τῶν ἐθνῶν, ἐπειδή ἐμιάνθης ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν.

Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος Θεός· Ἐπειδή μὲ ἐλησμόνησας καὶ μὲ ἀπέρριψας ὀπίσω τῶν νώτων σου, βάστασον λοιπὸν καὶ σὺ τὴν ἀκολασίαν σου καὶ τὰς πορνείας σου. Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ· Υἱὲ ἀνθρώπου, θέλεις κρίνει τὴν Ὀολὰ καὶ τὴν Ὀολιβά; ἀπάγγειλον λοιπὸν πρὸς αὐτὰς τὰ βδελύγματα αὐτῶν· ὅτι ἐμοιχεύοντο, καὶ εἶναι αἷμα ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν, καὶ ἐμοιχεύοντο μετὰ τῶν εἰδώλων αὑτῶν, καὶ ὅτι διεβίβαζον χάριν αὐτῶν τὰ τέκνα αὑτῶν, τὰ ὁποῖα ἐγέννησαν εἰς ἐμέ, διὰ τοῦ πυρὸς εἰς κατανάλωσιν. Ἔπραξαν ἔτι τοῦτο εἰς ἐμέ· ἐμίαναν τὰ ἅγιά μου ἐν τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ καὶ ἐβεβήλωσαν τὰ σάββατά μου. Διότι ὅτε ἔσφαξαν τὰ τέκνα αὑτῶν εἰς τὰ εἴδωλα αὑτῶν, τότε εἰσήρχοντο τὴν αὐτήν ἡμέραν εἰς τὰ ἅγιά μου, διὰ νὰ βεβηλόνωσιν αὐτά· καὶ ἰδού, οὕτως ἔπραττον ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου μου.

Καὶ προσέτι εἰπὲ ὅτι σεῖς ἐπέμψατε πρὸς ἄνδρας, διὰ νὰ ἔλθωσι μακρόθεν, πρὸς τοὺς ὁποίους ἐστάλη πρέσβυς, καὶ ἰδού, ἦλθον· διὰ τοὺς ὁποίους ἐλούσθης, βάψας τοὺς ὀφθαλμοὺς σου καὶ ἐστολίσθης μὲ στολισμούς. Καὶ ἐκάθησας ἐπὶ κλίνης μεγαλοπρεποῦς καὶ ἔμπροσθεν αὐτῆς ἦτο τράπεζα ἡτοιμασμένη, ἐφ᾿ ἧς ἔθεσας τὸ θυμίαμά μου καὶ τὸ ἔλαιόν μου. Καὶ ἦσαν ἐν αὐτῇ φωναὶ πλήθους ἀγαλλομένου· καὶ μετὰ τῶν ἀνδρῶν τοῦ ὄχλου εἰσήγοντο Σαβαῖοι ἐκ τῆς ἐρήμου, φοροῦντες βραχιόλια ἐπὶ τὰς χεῖρας αὑτῶν καὶ ὡραίους στεφάνους ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὑτῶν. Τότε εἶπα πρὸς τὴν καταγηράσασαν ἐν μοιχείαις, Τώρα κάμνουσι πορνείας μετ᾿ αὐτῆς καὶ αὐτή μετ᾿ ἐκείνων καὶ οὗτοι εἰσήρχοντο πρὸς αὐτήν, καθὼς εἰσέρχονται πρὸς γυναῖκα πόρνην· οὕτως εἰσήρχοντο πρὸς τὴν Ὀολὰ καὶ πρὸς τὴν Ὀολιβά, τὰς ἀκολάστους γυναῖκας. Διὰ τοῦτο ἄνδρες δίκαιοι, οὗτοι θέλουσι κρίνει αὐτάς, κατὰ τὴν κρίσιν τῶν μοιχαλίδων καὶ κατὰ τὴν κρίσιν τῶν ἐκχεουσῶν αἷμα· ἐπειδή εἶναι μοιχαλίδες καὶ αἷμα εἶναι ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν.

Οὕτω θέλω παύσει τὴν ἀκολασίαν ἀπὸ τῆς γῆς, διὰ νὰ μάθωσι πᾶσαι αἱ γυναῖκες νὰ μή πράττωσι κατὰ τὰς ἀκολασίας σας. Καὶ θέλουσιν ἀνταποδώσει τὰς ἀκολασίας ὑμῶν ἐφ᾿ ὑμᾶς, καὶ θέλετε βαστάσει τὰς ἁμαρτίας τῶν εἰδώλων σας· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος Θεός.

Ἀρχή τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ Ὠσηέ. Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Ὠσηέ, Ὕπαγε, λάβε εἰς σεαυτὸν γυναῖκα πορνείας καὶ τέκνα πορνείας· διότι γῆ κατεπόρνευσε, ἐκκλίνασα ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ Κυρίου.

Κρίθητε μετὰ τῆς μητρὸς σας, κρίθητε· διότι αὕτη δὲν εἶναι γυνή μου καὶ ἐγὼ δὲν εἶμαι ἀνήρ αὐτῆς· ἄς ἀφαιρέσῃ λοιπὸν τὰς πορνείας αὑτῆς ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὑτῆς καὶ τὰς μοιχείας αὑτῆς ἐκ μέσου τῶν μαστῶν αὑτῆς· μήποτε ἐκδύσας γυμνώσω αὐτήν καὶ ἀποκαταστήσω αὐτήν καθὼς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς γεννήσεως αὐτῆς, καὶ θέσω αὐτήν ὡς ἔρημον καὶ καταστήσω αὐτήν ὡς γῆν ἄνυδρον καὶ θανατώσω αὐτήν ἐν δίψῃ. Καὶ δὲν θέλω ἐλεήσει τὰ τέκνα αὐτῆς· ἐπειδή εἶναι τέκνα πορνείας. Διότι μήτηρ αὐτῶν ἐπόρνευσεν· συλλαβοῦσα αὐτὰ ἔπραξεν αἰσχύνην· διότι εἶπε, Θέλω ὑπάγει κατόπιν τῶν ἐραστῶν μου, οἵτινες μοὶ δίδουσι τὸν ἄρτον μου καὶ τὸ ὕδωρ μου, τὸ μαλλίον μου καὶ τὸ λινάριόν μου, τὸ ἔλαιόν μου καὶ τὰ ποτὰ μου.

Ἐπιορκία καὶ ψεῦδος καὶ φόνος καὶ κλοπή καὶ μοιχεία ἐπλημμύρησαν, καὶ αἵματα ἐγγίζουσιν ἐπὶ αἵματα.

Ὁ λαὸς μου ἐρωτᾷ τὰ ξύλα αὑτοῦ, καὶ ῥάβδος αὐτοῦ ἀποκρίνεται πρὸς αὐτόν· διότι τὸ πνεῦμα τῆς πορνείας ἐπλάνησεν αὐτοὺς καὶ ἐπόρνευσαν ἐκκλίνοντες ἀπὸ τοῦ Θεοῦ αὑτῶν. Θυσιάζουσιν ἐπὶ τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων καὶ θυμιάζουσιν ἐπὶ τοὺς λόφους, ὑπὸ τὰς δρῦς καὶ λεύκας καὶ τερεβίνθους, διότι σκιὰ αὐτῶν εἶναι καλή διὰ τοῦτο αἱ θυγατέρες σας θέλουσι πορνεύσει καὶ αἱ νύμφαι σας θέλουσι μοιχεύσει. Δὲν θέλω τιμωρήσει τὰς θυγατέρας σας ὅταν πορνεύσωσιν οὐδὲ τὰς νύμφας σας ὅταν μοιχεύσωσι, διότι αὐτοὶ ἀποχωρίζονται μετὰ τῶν πορνῶν καὶ θυσιάζουσι μετὰ τῶν ἀσελγῶν· διὰ τοῦτο λαὸς ἀσύνετος θέλει κατακρημνισθῆ.

Ἐγὼ ἐγνώρισα τὸν Ἐφραΐμ, καὶ Ἰσραήλ δὲν εἶναι κεκρυμμένος ἀπ᾿ ἐμοῦ· διότι τώρα πορνεύεις, Ἐφραΐμ, καὶ ἐμιάνθη Ἰσραήλ. Δὲν ἀφίνουσιν αὐτοὺς αἱ πράξεις αὐτῶν νὰ ἐπιστρέψωσιν εἰς τὸν Θεὸν αὑτῶν· διότι τὸ πνεῦμα τῆς πορνείας εἶναι ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ δὲν ἐγνώρισαν τὸν Κύριον.

Μή χαῖρε, Ἰσραήλ, μηδὲ εὐφραίνου ὡς οἱ λαοί· διότι ἐπόρνευσας ἐκκλίνων ἀπὸ τοῦ Θεοῦ σου· ἠγάπησας μισθώματα ἐπὶ πᾶν ἁλώνιον σίτου.

καὶ ἔρριψαν κλήρους διὰ τὸν λαὸν μου· καὶ ἔδωκαν παιδίον διὰ πόρνην καὶ ἐπώλουν κοράσιον διὰ οἶνον καὶ ἔπινον.

ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν πορνειῶν τῆς θελκτικῆς πόρνης, τῆς ἐμπείρου εἰς γοητείας, ἥτις πωλεῖ ἔθνη διὰ τῶν πορνειῶν αὑτῆς καὶ φυλὰς διὰ τῶν γοητειῶν αὑτῆς.

Καὶ λέγετε, Διὰ τί; Διότι Κύριος ἐστάθη μάρτυς μεταξὺ σοῦ καὶ τῆς γυναικὸς τῆς νεότητός σου, πρὸς τὴν ὁποίαν σὺ ἐφέρθης δολίως· ἐνῷ αὐτή εἶναι σύζυγός σου καὶ γυνή τῆς συνθήκης σου. Καὶ δὲν ἔκαμεν Θεὸς ἕνα; καὶ ὅμως αὐτὸς εἶχεν ὑπεροχήν πνεύματος. Καὶ διὰ τί τὸν ἕνα; διὰ νὰ ζητήσῃ σπέρμα θεῖον. Διὰ τοῦτο προσέχετε εἰς τὸ πνεῦμά σας, καὶ ἄς μή φέρηται μηδεὶς ἀπίστως πρὸς τὴν γυναῖκα τῆς νεότητος αὑτοῦ. Διότι Κύριος, Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, λέγει ὅτι μισεῖ τὸν ἀποβάλλοντα αὐτήν καὶ τὸν καλύπτοντα τὴν βίαν μὲ τὸ ἔνδυμα αὑτοῦ, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων· διὰ τοῦτο προσέχετε εἰς τὸ πνεῦμά σας καὶ μή φέρεσθε δολίως.

Καὶ θέλω πλησιάσει πρὸς ἐσᾶς διὰ κρίσιν· καὶ θέλω εἶσθαι μάρτυς σπεύδων ἐναντίον τῶν μάγων καὶ ἐναντίον τῶν μοιχευόντων καὶ ἐναντίον τῶν ἐπιόρκων καὶ ἐναντίον τῶν ἀποστερούντων τὸν μισθὸν τοῦ μισθωτοῦ, τῶν καταδυναστευόντων τὴν χήραν καὶ τὸν ὀρφανόν, καὶ τῶν ἀδικούντων τὸν ξένον καὶ τῶν μή φοβουμένων με, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων.

Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη εἰς τοὺς ἀρχαίους, μή μοιχεύσῃς. Ἐγὼ ὅμως σᾶς λέγω ὅτι πᾶς βλέπων γυναῖκα διὰ νὰ ἐπιθυμήσῃ αὐτήν ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτήν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ.

Ἐγὼ ὅμως σᾶς λέγω ὅτι ὅστις χωρισθῇ τὴν γυναῖκα αὑτοῦ παρεκτὸς λόγου πορνείας, κάμνει αὐτήν νὰ μοιχεύηται, καὶ ὅστις λάβῃ γυναῖκα κεχωρισμένην, γίνεται μοιχός.

Διότι ἐκ τῆς καρδίας ἐξέρχονται διαλογισμοὶ πονηροί, φόνοι, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι.

Σᾶς λέγω δὲ ὅτι ὅστις χωρισθῇ τὴν γυναῖκα αὑτοῦ ἐκτὸς διὰ πορνείαν καὶ νυμφευθῇ ἄλλην, γίνεται μοιχός· καὶ ὅστις νυμφευθῇ γυναῖκα κεχωρισμένην, γίνεται μοιχός.

ἀγρυπνεῖτε καὶ προσεύχεσθε, διὰ νὰ μή εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν. Τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον, δὲ σὰρξ ἀσθενής.

Διότι ἔσωθεν ἐκ τῆς καρδίας τῶν ἀνθρώπων ἐξέρχονται οἱ διαλογισμοὶ οἱ κακοί, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, φόνοι, κλοπαί, πλεονεξίαι, πονηρίαι, δόλος, ἀσέλγεια, βλέμμα πονηρόν· βλασφημία, ὑπερηφανία, ἀφροσύνη· πάντα ταῦτα τὰ πονηρὰ ἔσωθεν ἐξέρχονται καὶ μολύνουσι τὸν ἄνθρωπον.

καὶ λέγει πρὸς αὐτούς· Ὅστις χωρισθῇ τὴν γυναῖκα αὑτοῦ καὶ νυμφευθῇ ἄλλην, πράττει μοιχείαν εἰς αὐτήν· καὶ ἐὰν γυνή χωρισθῇ τὸν ἄνδρα αὑτῆς καὶ συζευχθῇ μὲ ἄλλον, μοιχεύεται.

Τὰς ἐντολὰς ἐξεύρεις· Μή μοιχεύσῃς, Μή φονεύσῃς, Μή κλέψῃς, Μή ψευδομαρτυρήσῃς, Μή ἀποστερήσῃς, Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα.

Πᾶς ὅστις χωρίζεται τὴν γυναῖκα αὑτοῦ καὶ νυμφεύεται ἄλλην, μοιχεύει, καὶ πᾶς ὅστις νυμφεύεται κεχωρισμένην ἀπὸ ἀνδρός, μοιχεύει.

Τὰς ἐντολὰς ἐξεύρεις· Μή μοιχεύσῃς, Μή φονεύσῃς, Μή κλέψῃς, Μή ψευδομαρτυρήσῃς, Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου.

Φέρουσι δὲ πρὸς αὐτὸν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι γυναῖκα συλληφθεῖσαν ἐπὶ μοιχείᾳ, καὶ στήσαντες αὐτήν ἐν τῷ μέσῳ, λέγουσι πρὸς αὐτόν· Διδάσκαλε, αὕτη γυνή συνελήφθη ἐπ᾿ αὐτοφώρῳ μοιχευομένῃ. Ἐν δὲ τῷ νόμῳ Μωϋσῆς προσέταξεν ἡμᾶς νὰ λιθοβολῶνται αἱ τοιαῦται· σὺ λοιπὸν τί λέγεις; Ἔλεγον δὲ τοῦτο δοκιμάζοντες αὐτόν, διὰ νὰ ἔχωσι ἵνα κατηγορῶσιν αὐτόν. δὲ Ἰησοῦς κύψας κάτω, ἔγραφε διὰ τοῦ δακτύλου εἰς τὴν γῆν. Καὶ ἐπειδή ἐπέμενον ἐρωτῶντες αὐτόν, ἀνακύψας εἶπε πρὸς αὐτούς· Ὅστις ἀπὸ σᾶς εἶναι ἀναμάρτητος, πρῶτος ἄς ῥίψῃ τὸν λίθον ἐπ᾿ αὐτήν. Καὶ πάλιν κύψας κάτω ἔγραφεν εἰς τὴν γῆν. Ἐκεῖνοι δὲ ἀκούσαντες, ἐξήρχοντο εἷς ἕκαστος, ἀρχίσαντες ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων ἕως τῶν ἐσχάτων· καὶ ἔμεινε μόνος Ἰησοῦς καὶ γυνή ἱσταμένη ἐν τῷ μέσῳ. Ἀνακύψας δὲ Ἰησοῦς, εἶπε πρὸς αὐτήν· Γύναι, ποῦ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ κατήγοροί σου; δὲν σὲ κατεδίκασεν οὐδείς; Καὶ ἐκείνη εἶπεν· Οὐδείς, Κύριε. Καὶ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτήν· Οὐδὲ ἐγὼ σὲ καταδικάζω· ὕπαγε, καὶ εἰς τὸ ἑξῆς μή ἁμάρτανε.

ἀλλὰ νὰ γράφωμεν πρὸς αὐτοὺς νὰ ἀπέχωσιν ἀπὸ τῶν μιασμάτων τῶν εἰδώλων καὶ ἀπὸ τῆς πορνείας καὶ τοῦ πνικτοῦ καὶ τοῦ αἵματος.

νὰ ἀπέχητε ἀπὸ εἰδωλοθύτων καὶ αἵματος καὶ πνικτοῦ καὶ πορνείας· ἀπὸ τῶν ὁποίων φυλάττοντες ἑαυτοὺς θέλετε πράξει καλῶς. Ἔρρωσθε.

Περὶ δὲ τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ἐπίστευσαν, ἡμεῖς ἐγράψαμεν, ἀποφασίσαντες νὰ μή φυλάττωσι μηδὲν τοιοῦτον, παρὰ μόνον νὰ ἀπέχωσιν ἀπὸ τοῦ εἰδωλοθύτου καὶ τοῦ αἵματος καὶ πνικτοῦ καὶ πορνείας.

Διὰ τοῦτο καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς Θεὸς διὰ τῶν ἐπιθυμιῶν τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς ἀκαθαρσίαν, ὥστε νὰ ἀτιμάζωνται τὰ σώματα αὐτῶν μεταξὺ αὐτῶν. Οἵτινες μετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ εἰς τὸ ψεῦδος, καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τὴν κτίσιν μᾶλλον παρὰ τὸν κτίσαντα, ὅστις εἶναι εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν. Διὰ τοῦτο παρέδωκεν αὐτοὺς Θεὸς εἰς πάθη ἀτιμίας· διότι καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικήν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν· ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄνδρες, ἀφήσαντες τὴν φυσικήν χρῆσιν τῆς γυναικός, ἐξεκαύθησαν εἰς τὴν ἐπιθυμίαν αὑτῶν πρὸς ἀλλήλους, πράττοντες τὴν ἀσχημοσύνην ἄρσενες εἰς ἄρσενας καὶ ἀπολαμβάνοντες εἰς ἑαυτοὺς τὴν πρέπουσαν ἀντιμισθίαν τῆς πλάνης αὑτῶν.

Καὶ καθὼς ἀπεδοκίμασαν τὸ νὰ ἔχωσιν ἐπίγνωσιν τοῦ Θεοῦ, παρέδωκεν αὐτοὺς Θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν, ὥστε νὰ πράττωσι τὰ μή πρέποντα, πλήρεις ὄντες πάσης ἀδικίας, πορνείας, πονηρίας, πλεονεξίας, κακίας, γέμοντες φθόνου, φόνου, ἔριδος, δόλου, κακοηθείας·

οἵτινες ἐνῷ γνωρίζουσι τὴν δικαιοσύνην τοῦ Θεοῦ, ὅτι οἱ πράττοντες τὰ τοιαῦτα εἶναι ἄξιοι θανάτου, οὐχὶ μόνον πράττουσιν αὐτά, ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσιν εἰς τοὺς πράττοντας.

Ἄς μή βασιλεύῃ λοιπὸν ἁμαρτία ἐν τῷ θνητῷ ὑμῶν σώματι, ὥστε κατὰ τὰς ἐπιθυμίας αὐτοῦ νὰ ὑπακούητε εἰς αὐτήν, μηδὲ παριστάνετε τὰ μέλη σας ὅπλα ἀδικίας εἰς τὴν ἁμαρτίαν, ἀλλὰ παραστήσατε ἑαυτοὺς εἰς τὸν Θεὸν ὡς ζῶντας ἐκ νεκρῶν, καὶ τὰ μέλη σας ὅπλα δικαιοσύνης εἰς τὸν Θεόν.

ἀνθρωπίνως λέγω διὰ τὴν ἀσθένειαν τῆς σαρκὸς σας. Διότι καθὼς παρεστήσατε τὰ μέλη σας δοῦλα εἰς τὴν ἀκαθαρσίαν καὶ εἰς τὴν ἀνομίαν πρὸς τὴν ἀνομίαν, οὕτω τώρα παραστήσατε τὰ μέλη σας δοῦλα εἰς τὴν δικαιοσύνην πρὸς ἁγιασμόν.

Ἄρα λοιπὸν ἐὰν ζῶντος τοῦ ἀνδρὸς συζευχθῆ μὲ ἄλλον ἄνδρα, θέλει εἶσθαι μοιχαλίς· ἐὰν ὅμως ἀποθάνῃ ἀνήρ, εἶναι ἐλευθέρα ἀπὸ τοῦ νόμου, ὥστε νὰ μή ἦναι μοιχαλὶς ἐὰν συζευχθῇ μὲ ἄλλον ἄνδρα. Λοιπόν, ἀδελφοὶ μου, καὶ σεῖς ἐθανατώθητε ὡς πρὸς τὸν νόμον διὰ τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, διὰ νὰ συζευχθῆτε μὲ ἄλλον, τὸν ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν, διὰ νὰ καρποφορήσωμεν εἰς τὸν Θεόν. Διότι ὅτε ἤμεθα ἐν τῇ σαρκί, τὰ πάθη τῶν ἁμαρτιῶν τὰ διὰ τοῦ νόμου ἐνηργοῦντο ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν, διὰ νὰ καρποφορήσωμεν εἰς τὸν θάνατον·

βλέπω ὅμως ἐν τοῖς μέλεσί μου ἄλλον νόμον ἀντιμαχόμενον εἰς τὸν νόμον τοῦ νοὸς μου, καὶ αἰχμαλωτίζοντά με εἰς τὸν νόμον τῆς ἁμαρτίας, τὸν ὄντα ἐν τοῖς μέλεσί μου.

Δὲν εἶναι τώρα λοιπὸν οὐδεμία κατάκρισις εἰς τοὺς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, τοὺς μή περιπατοῦντας κατὰ τὴν σάρκα, ἀλλὰ κατὰ τὸ πνεῦμα. Διότι νόμος τοῦ Πνεύματος τῆς ζωῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ μὲ ἠλευθέρωσεν ἀπὸ τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου. Ἐπειδή τὸ ἀδύνατον εἰς τὸν νόμον, καθότι ἦτο ἀνίσχυρος διὰ τῆς σαρκός, Θεὸς πέμψας τὸν ἑαυτοῦ Υἱὸν μὲ ὁμοίωμα σαρκὸς ἁμαρτίας καὶ περὶ ἁμαρτίας, κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί, διὰ νὰ πληρωθῇ δικαιοσύνη τοῦ νόμου εἰς ἡμᾶς τοὺς μή περιπατοῦντας κατὰ τὴν σάρκα, ἀλλὰ κατὰ τὸ πνεῦμα· διότι οἱ ζῶντες κατὰ τὴν σάρκα τὰ τῆς σαρκὸς φρονοῦσιν, οἱ δὲ κατὰ τὸ πνεῦμα τὰ τοῦ πνεύματος. Ἐπειδή τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς εἶναι θάνατος, τὸ δὲ φρόνημα τοῦ πνεύματος ζωή καὶ εἰρήνη· διότι τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς εἶναι ἔχθρα εἰς τὸν Θεόν· ἐπειδή εἰς τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ δὲν ὑποτάσσεται· ἀλλ᾿ οὐδὲ δύναται· ὅσοι δὲ εἶναι τῆς σαρκὸς δὲν δύνανται νὰ ἀρέσωσιν εἰς τὸν Θεόν.

Ἄρα λοιπόν, ἀδελφοί, εἴμεθα χρεῶσται οὐχὶ εἰς τὴν σάρκα, ὥστε νὰ ζῶμεν κατὰ σάρκα· διότι ἐὰν ζῆτε κατὰ τὴν σάρκα, μέλλετε νὰ ἀποθάνητε· ἀλλ᾿ ἐὰν διὰ τοῦ Πνεύματος θανατόνητε τὰς πράξεις τοῦ σώματος, θέλετε ζήσει.

Σᾶς παρακαλῶ λοιπόν, ἀδελφοί, διὰ τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ Θεοῦ, νὰ παραστήσητε τὰ σώματά σας θυσίαν ζῶσαν, ἁγίαν, εὐάρεστον εἰς τὸν Θεόν, ἥτις εἶναι λογική σας λατρεία,

Ἐπειδή τό, Μή μοιχεύσῃς, μή φονεύσῃς, μή κλέψῃς, μή ψευδομαρτυρήσῃς, μή ἐπιθυμήσῃς, καὶ πᾶσα ἄλλη ἐντολή, ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ συμπεριλαμβάνεται, ἐν τῷ· Θέλεις ἀγαπᾷ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.

Ἄς περιπατήσωμεν εὐσχημόνως ὡς ἐν ἡμέρᾳ, μή εἰς συμπόσια καὶ μέθας, μή εἰς κοίτας καὶ ἀσελγείας, μή εἰς ἔριδα καὶ φθόνον· ἀλλ᾿ ἐνδύθητε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ μή φροντίζετε περὶ τῆς σαρκὸς εἰς τὸ νὰ ἐκτελῆτε τὰς ἐπιθυμίας αὐτῆς.

Γενικῶς ἀκούεται ὅτι εἶναι μεταξὺ σας πορνεία, καὶ τοιαύτη πορνεία, ἥτις οὐδὲ μεταξὺ τῶν ἐθνῶν ὀνομάζεται, ὥστε νὰ ἔχῃ τις τὴν γυναῖκα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ.

Σᾶς ἔγραψα ἐν τῇ ἐπιστολῇ νὰ μή συναναστρέφησθε μὲ πόρνους, καὶ οὐχὶ διόλου μὲ τοὺς πόρνους τοῦ κόσμου τούτου μὲ τοὺς πλεονέκτας ἅρπαγας εἰδωλολάτρας ἐπειδή τότε πρέπει νὰ ἐξέλθητε ἀπὸ τοῦ κόσμου. Ἀλλὰ τώρα σᾶς ἔγραψα νὰ μή συναναστρέφησθε, ἐὰν τις ἀδελφὸς ὀνομαζόμενος ἦναι πόρνος πλεονέκτης εἰδωλολάτρης λοίδορος μέθυσος ἅρπαξ μὲ τὸν τοιοῦτον μηδὲ νὰ συντρώγητε. Διότι τί μὲ μέλει νὰ κρίνω καὶ τοὺς ἔξω; δὲν κρίνετε σεῖς τοὺς ἔσω; Τοὺς δὲ ἔξω Θεὸς θέλει κρίνει. Ὅθεν ἐκβάλετε τὸν κακὸν ἐκ μέσου ὑμῶν.

Ἤ δὲν ἐξεύρετε ὅτι οἱ ἄδικοι δὲν θέλουσι κληρονομήσει τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ; Μή πλανᾶσθε οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε κλέπται οὔτε πλεονέκται οὔτε μέθυσοι οὔτε λοίδοροι οὔτε ἅρπαγες θέλουσι κληρονομήσει τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. Καὶ τοιοῦτοι ὑπήρχετέ τινες ἀλλὰ ἀπελούσθητε, ἀλλὰ ἡγιάσθητε, ἀλλ᾿ ἐδικαιώθητε διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ καὶ διὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.

Τὰ φαγητὰ εἶναι διὰ τὴν κοιλίαν καὶ κοιλία διὰ τὰ φαγητά πλήν Θεὸς καὶ ταύτην καὶ ταῦτα θέλει καταργήσει τὸ δὲ σῶμα δὲν εἶναι διὰ τὴν πορνείαν, ἀλλὰ διὰ τὸν Κύριον, καὶ Κύριος διὰ τὸ σῶμα

Δὲν ἐξεύρετε ὅτι τὰ σώματά σας εἶναι μέλη τοῦ Χριστοῦ; νὰ λάβω λοιπὸν τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ κάμω αὐτὰ μέλη πόρνης; Μή γένοιτο. Ἤ δὲν ἐξεύρετε ὅτι προσκολλώμενος μὲ τὴν πόρνην εἶναι ἕν σῶμα; διότι θέλουσιν εἶσθαι, λέγει, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν ὅστις ὅμως προσκολλᾶται μὲ τὸν Κύριον εἶναι ἕν πνεῦμα. Φεύγετε τὴν πορνείαν. Πᾶν ἁμάρτημα, τὸ ὁποῖον ἤθελε πράξει ἄνθρωπος, εἶναι ἐκτὸς τοῦ σώματος πορνεύων ὅμως ἁμαρτάνει εἰς τὸ ἴδιον αὑτοῦ σῶμα.

Περὶ δὲ τῶν ὅσων μοι ἐγράψατε, καλὸν εἶναι εἰς τὸν ἄνθρωπον νὰ μή ἐγγίσῃ εἰς γυναῖκα διὰ τὰς πορνείας ὅμως ἄς ἔχῃ ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα, καὶ ἑκάστη ἄς ἔχῃ τὸν ἑαυτῆς ἄνδρα. Ὁ ἀνήρ ἄς ἀποδίδῃ εἰς τὴν γυναῖκα τὴν ὀφειλομένην εὔνοιαν ὁμοίως δὲ καὶ γυνή εἰς τὸν ἄνδρα. Ἡ γυνή δὲν ἐξουσιάζει τὸ ἑαυτῆς σῶμα, ἀλλ᾿ ἀνήρ ὁμοίως δὲ καὶ ἀνήρ δὲν ἐξουσιάζει τὸ ἑαυτοῦ σῶμα, ἀλλ᾿ γυνή. Μή ἀποστερεῖτε ἀλλήλους, ἐκτὸς ἐὰν ἦναι τι ἐκ συμφώνου πρὸς καιρόν, διὰ νὰ καταγίνησθε εἰς τὴν νηστείαν καὶ εἰς τὴν προσευχήν καὶ πάλιν συνέρχεσθε ἐπὶ τὸ αὐτό, διὰ νὰ μή σᾶς πειράζῃ Σατανᾶς διὰ τὴν ἀκράτειάν σας.

Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ἐγκρατεύωνται, ἄς νυμφευθῶσι διότι καλήτερον εἶναι νὰ νυμφευθῶσι παρὰ νὰ ἐξάπτωνται.

Ἀλλ᾿ ἐὰν τις νομίζῃ ὅτι ἀσχημονεῖ πρὸς τὴν παρθένον αὑτοῦ, ἄν παρῆλθεν ἀκμή αὐτῆς, καὶ πρέπῃ νὰ γείνῃ οὕτως, ἄς κάμῃ, τι θέλει δὲν ἁμαρτάνει ἄς ὑπανδρεύωνται.

Μηδὲ ἄς πορνεύωμεν, καθὼς τινές αὐτῶν ἐπόρνευσαν καὶ ἔπεσον ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ εἰκοσιτρεῖς χιλιάδες.

Ὥστε νομίζων ὅτι ἵσταται ἄς βλέπῃ μή πέσῃ. Πειρασμὸς δὲν σᾶς κατέλαβεν εἰμή ἀνθρώπινος πιστὸς ὅμως εἶναι Θεός, ὅστις δὲν θέλει σᾶς ἀφήσει νὰ πειρασθῆτε ὑπὲρ τὴν δύναμίν σας, ἀλλὰ μετὰ τοῦ πειρασμοῦ θέλει κάμει καὶ τὴν ἔκβασιν, ὥστε νὰ δύνασθε νὰ ὑποφέρητε.

Διότι πρέπει πάντες νὰ ἐμφανισθῶμεν ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, διὰ νὰ ἀνταμειφθῇ ἕκαστος κατὰ τὰ πεπραγμένα διὰ τοῦ σώματος καθ᾿ ἔπραξεν, εἴτε ἀγαθὸν εἴτε κακόν.

Ἔχοντες λοιπόν, ἀγαπητοί, ταύτας τὰς ἐπαγγελίας, ἄς καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐκπληροῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ.

μήπως πάλιν ὅταν ἔλθω πρὸς ἐσᾶς, μὲ ταπεινώσῃ Θεὸς μου καὶ πενθήσω πολλοὺς τῶν προαμαρτησάντων καὶ μή μετανοησάντων διὰ τὴν ἀκαθαρσίαν καὶ πορνείαν καὶ ἀσέλγειαν, τὴν ὁποίαν ἔπραξαν.

Λέγω λοιπόν, Περιπατεῖτε κατὰ τὸ Πνεῦμα καὶ δὲν θέλετε ἐκπληροῖ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς σαρκός. Διότι σὰρξ ἐπιθυμεῖ ἐναντία τοῦ Πνεύματος, τὸ δὲ Πνεῦμα ἐναντία τῆς σαρκός· ταῦτα δὲ ἀντίκεινται πρὸς ἄλληλα, ὥστε ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θέλετε, νὰ μή πράττητε. Ἀλλ᾿ ἐὰν ὁδηγῆσθε ὑπὸ τοῦ Πνεύματος, δὲν εἶσθε ὑπὸ νόμον. Φανερὰ δὲ εἶναι τὰ ἔργα τῆς σαρκός, τὰ ὁποῖα εἶναι μοιχεία, πορνεία, ἀκαθαρσία, ἀσέλγεια, εἰδωλολατρεία, φαρμακεία, ἔχθραι, ἔριδες, ζηλοτυπίαι, θυμοί, μάχαι, διχοστασίαι, αἱρέσεις, φθόνοι, φόνοι, μέθαι, κῶμοι, καὶ τὰ ὅμοια τούτων, περὶ τῶν ὁποίων σᾶς προλέγω, καθὼς καὶ προεῖπον, ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράττοντες βασιλείαν Θεοῦ δὲν θέλουσι κληρονομήσει.

Ὅσοι δὲ εἶναι τοῦ Χριστοῦ ἐσταύρωσαν τὴν σάρκα ὁμοῦ μὲ τὰ πάθη καὶ τὰς ἐπιθυμίας.

Μή πλανᾶσθε, Θεὸς δὲν ἐμπαίζεται· ἐπειδή, τι ἄν σπείρῃ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θέλει θερίσει· διότι σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ θέλει θερίσει ἐκ τῆς σαρκὸς φθοράν, ἀλλ᾿ σπείρων εἰς τὸ Πνεῦμα θέλει θερίσει ἐκ τοῦ Πνεύματος ζωήν αἰώνιον.

μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡμεῖς πάντες ἀνεστράφημέν ποτε κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς σαρκὸς ἡμῶν, πράττοντες τὰ θελήματα τῆς σαρκὸς καὶ τῶν διαλογισμῶν, καὶ ἤμεθα ἐκ φύσεως τέκνα ὀργῆς, ὡς καὶ οἱ λοιποί·

οἵτινες ἀναισθητοῦντες, παρέδωκαν ἑαυτοῖς εἰς τὴν ἀσέλγειαν, διὰ νὰ ἐργάζωνται πᾶσαν ἀκαθαρσίαν ἀκορέστως.

Πορνεία δὲ καὶ πᾶσα ἀκαθαρσία πλεονεξία μηδὲ ἄς ὀνομάζηται μεταξὺ σας, καθὼς πρέπει εἰς ἁγίους, μηδὲ αἰσχρότης καὶ μωρολογία βωμολοχία, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπρεπῆ, ἀλλὰ μᾶλλον εὐχαριστία. Διότι τοῦτο ἐξεύρετε, ὅτι πᾶς πόρνος ἀκάθαρτος πλεονέκτης, ὅστις εἶναι εἰδωλολάτρης, δὲν ἔχει κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ.

Νεκρώσατε λοιπὸν τὰ μέλη σας τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, πορνείαν, ἀκαθαρσίαν, πάθος, ἐπιθυμίαν κακήν καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἥτις εἶναι εἰδωλολατρεία,

Ἐπειδή τοῦτο εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἁγιασμὸς σας, νὰ ἀπέχησθε ἀπὸ τῆς πορνείας, νὰ ἐξεύρῃ ἕκαστος ὑμῶν νὰ κρατῇ τὸ ἑαυτοῦ σκεῦος ἐν ἁγιασμῷ καὶ τιμῇ, οὐχὶ εἰς πάθος ἐπιθυμίας καθὼς καὶ τὰ ἔθνη τὰ μή γνωρίζοντα τὸν Θεόν,

Διότι Θεὸς δὲν ἐκάλεσεν ἡμᾶς πρὸς ἀκαθαρσίαν, ἀλλὰ πρὸς ἁγιασμόν. Ὅθεν ἀθετῶν ταῦτα δὲν ἀθετεῖ ἄνθρωπον, ἀλλὰ τὸν Θεόν, ὅστις καὶ ἔδωκε τὸ Πνεῦμα αὑτοῦ τὸ Ἃγιον εἰς ἡμᾶς.

γνωρίζων τοῦτο, ὅτι νόμος δὲν ἐτέθη διὰ τὸν δίκαιον, ἀλλὰ διὰ τοὺς ἀνόμους καὶ ἀνυποτάκτους, τοὺς ἀσεβεῖς καὶ ἁμαρτωλούς, τοὺς ἀνοσίους καὶ βεβήλους, τούς πατροκτόνους καὶ μητροκτόνους, τοὺς ἀνδροφόνους, πόρνους, ἀρσενοκοίτας, ἀνδραποδιστάς, ψεύστας, ἐπιόρκους, καὶ εἴ τι ἄλλο ἀντιβαίνει εἰς τὴν ὑγιαίνουσαν διδασκαλίαν,

Τὰς δὲ νεανικὰς ἐπιθυμίας φεῦγε καὶ ζήτει τὴν δικαιοσύνην, τὴν πίστιν, τὴν ἀγάπην, τὴν εἰρήνην μετὰ τῶν ἐπικαλουμένων τὸν Κύριον ἐκ καθαρᾶς καρδίας.

διότι θέλουσιν εἶσθαι οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, ἀπειθεῖς εἰς τοὺς γονεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι, ἄσπλαγχνοι, ἀδιάλλακτοι, συκοφάνται, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι, προδόται, προπετεῖς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μᾶλλον παρὰ φιλόθεοι, ἔχοντες μὲν μορφήν εὐσεβείας, ἠρνημένοι δὲ τὴν δύναμιν αὐτῆς. Καὶ τούτους φεῦγε. Διότι ἐκ τούτων εἶναι ἐκεῖνοι, οἵτινες εἰσχωροῦσιν εἰς τὰς οἰκίας καὶ αἰχμαλωτίζουσι τὰ γυναικάρια τὰ πεφορτισμένα ἁμαρτίας, συρόμενα ὑπὸ διαφόρων ἐπιθυμιῶν,

διδάσκουσα ἡμᾶς νὰ ἀρνηθῶμεν τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας καὶ νὰ ζήσωμεν σωφρόνως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ἐν τῷ παρόντι αἰῶνι,

μήπως ἦναί τις πόρνος βέβηλος καθὼς Ἠσαῦ, ὅστις διὰ μίαν βρῶσιν ἐπώλησε τὰ πρωτοτόκια αὑτοῦ.

Τίμιος ἔστω γάμος εἰς πάντας καὶ κοίτη ἀμίαντος· τοὺς δὲ πόρνους καὶ μοιχοὺς θέλει κρίνει Θεός.

Μακάριος ἄνθρωπος, ὅστις ὑπομένει πειρασμόν· διότι ἀφοῦ δοκιμασθῇ, θέλει λάβει τὸν στέφανον τῆς ζωῆς, τὸν ὁποῖον ὑπεσχέθη Κύριος εἰς τοὺς ἀγαπῶντας αὐτόν. Μηδεὶς πειραζόμενος ἄς λέγῃ ὅτι ἀπὸ τοῦ Θεοῦ πειράζομαι· διότι Θεὸς εἶναι ἀπείραστος Πειράζεται δὲ ἕκαστος ὑπὸ τῆς ἰδίας αὑτοῦ ἐπιθυμίας, παρασυρόμενος καὶ δελεαζόμενος. Ἔπειτα ἐπιθυμία ἀφοῦ συλλάβῃ, γεννᾷ τὴν ἁμαρτίαν, δὲ ἁμαρτία ἐκτελεσθεῖσα γεννᾷ τὸν θάνατον.

ζητεῖτε καὶ δὲν λαμβάνετε, διότι κακῶς ζητεῖτε, διὰ νὰ δαπανήσητε εἰς τὰς ἠδονὰς σας. Μοιχοὶ καὶ μοιχαλίδες, δὲν ἐξεύρετε ὅτι φιλία τοῦ κόσμου εἶναι ἔχθρα τοῦ Θεοῦ; ὅστις λοιπὸν θελήσῃ νὰ ἦναι φίλος τοῦ κόσμου, ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ καθίσταται.

ὡς τέκνα ὑπακοῆς μή συμμορφούμενοι μὲ τὰς προτέρας ἐπιθυμίας, τὰς ὁποίας εἴχετε ἐν ἀγνοίᾳ ὑμῶν,

Ἀγαπητοί, σᾶς παρακαλῶ ὡς ξένους καὶ παρεπιδήμους, νὰ ἀπέχητε ἀπὸ τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν, αἵτινες στρατεύονται κατὰ τῆς ψυχῆς,

Ἐπειδή λοιπὸν Χριστὸς ἔπαθεν ὑπὲρ ἡμῶν κατὰ σάρκα, ὁπλίσθητε καὶ σεῖς τὸ αὐτὸ φρόνημα, διότι παθὼν κατὰ σάρκα ἔπαυσεν ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας, διὰ νὰ ζήσητε τὸν ἐν σαρκὶ ἐπίλοιπον χρόνον, οὐχὶ πλέον ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῶν ἀνθρώπων, ἀλλ᾿ ἐν τῷ θελήματι τοῦ Θεοῦ. Διότι ἀρκετὸς εἶναι εἰς ἡμᾶς παρελθὼν καιρὸς τοῦ βίου, ὅτε ἐπράξαμεν τὸ θέλημα τῶν ἐθνῶν, περιπατήσαντες ἐν ἀσελγείαις, ἐπιθυμίαις, οἰνοποσίαις, κώμοις, συμποσίοις καὶ ἀθεμίτοις εἰδωλολατρείαις·

Διότι ἐὰν Θεὸς δὲν ἐφείσθη ἀγγέλους ἁμαρτήσαντας, ἀλλὰ ῥίψας αὐτοὺς εἰς τὸν τάρταρον δεδεμένους μὲ ἀλύσεις σκότους, παρέδωκε διὰ νὰ φυλάττωνται εἰς κρίσιν, καὶ ἐὰν τὸν παλαιὸν κόσμον δὲν ἐφείσθῃ, ἀλλὰ φέρων κατακλυσμὸν ἐπὶ τὸν κόσμον τῶν ἀσεβῶν ἐφύλαξεν ὄγδοον τὸν Νῶε, κήρυκα τῆς δικαιοσύνης, καὶ κατέκρινεν εἰς καταστροφήν τὰς πόλεις τῶν Σοδόμων καὶ τῆς Γομόρρας καὶ ἐτέφρωσε, καταστήσας παράδειγμα τῶν μελλόντων νὰ ἀσεβῶσι, καὶ ἠλευθέρωσε τὸν δίκαιον Λὼτ καταθλιβόμενον ὑπὸ τῆς ἀσελγοῦς διαγωγῆς τῶν ἀνόμων· διότι δίκαιος, κατοικῶν μεταξὺ αὐτῶν, δι᾿ ὀράσεως καὶ ἀκοῆς, ἐβασάνιζεν ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν τὴν δικαίαν αὑτοῦ ψυχήν διὰ τὰ ἄνομα ἔργα αὐτῶν· ἐξεύρει Κύριος νὰ ἐλευθερόνῃ ἐκ τοῦ πειρασμοῦ τοὺς εὐσεβεῖς, τοὺς δὲ ἀδίκους νὰ φυλάττῃ εἰς τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως, διὰ νὰ κολάζωνται, μάλιστα δὲ τοὺς ὀπίσω τῆς σαρκὸς ἀκολουθοῦντας μὲ ἐπιθυμίαν ἀκαθαρσίας καὶ καταφρονοῦντας τὴν ἐξουσίαν. Εἶναι τολμηταί, αὐθάδεις, δὲν τρέμουσι βλασφημοῦντες τὰ ἀξιώματα,

ἔχουσιν ὀφθαλμοὺς μεστοὺς μοιχείας καὶ μή παυομένους ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας, δελεάζουσι ψυχὰς ἀστηρίκτους, ἔχουσι τὴν καρδίαν γεγυμνασμένην εἰς πλεονεξίας, εἶναι τέκνα κατάρας·

Διότι λαλοῦντες ὑπερήφανα λόγια ματαιότητος, δελεάζουσι μὲ τὰς ἐπιθυμίας τῆς σαρκός, μὲ τὰς ἀσελγείας ἐκείνους οἵτινες τωόντι ἀπέφυγον τοὺς ἐν πλάνῃ ζῶντας,

τοῦτο πρῶτον γνωρίζοντες, ὅτι θέλουσιν ἐλθεῖ ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις ἐμπαῖκται, περιπατοῦντες κατὰ τὰς ἰδίας αὑτῶν ἐπιθυμίας

διότι πᾶν τὸ ἐν τῷ κόσμῳ, ἐπιθυμία τῆς σαρκὸς καὶ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν καὶ ἀλαζονεία τοῦ βίου δὲν εἶναι ἐκ τοῦ Πατρός, ἀλλ᾿ εἶναι ἐκ τοῦ κόσμου. Καὶ κόσμος παρέρχεται καὶ ἐπιθυμία αὐτοῦ· ὅστις ὅμως πράττει τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα.

Διότι εἰσεχώρησαν λαθραίως τινὲς ἄνθρωποι, οἵτινες ἦσαν παλαιόθεν προγεγραμμένοι εἰς ταύτην τὴν καταδίκην, ἀσεβεῖς, μεταστρέφοντες τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν εἰς ἀσέλγειαν, καὶ ἀρνούμενοι τὸν μόνον Δεσπότην Θεὸν καὶ Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν.

Καὶ ἀγγέλους, οἵτινες δὲν ἐφύλαξαν τὴν ἑαυτῶν ἀξίαν ἀλλὰ κατέλιπον τὸ ἴδιον αὑτῶν κατοικητήριον, ἐφύλαξε μὲ παντοτεινὰ δεσμὰ ὑποκάτω τοῦ σκότους διὰ τὴν κρίσιν τῆς μεγάλης ἡμέρας· καθὼς τὰ Σόδομα καὶ τὰ Γόμορρα καὶ αἱ πέριξ αὐτῶν πόλεις, εἰς τὴν πορνείαν παραδοθεῖσαι κατὰ τὸν ὅμοιον μὲ τούτους τρόπον καὶ ἀκολουθοῦσαι ὀπίσω ἄλλης σαρκός, πρόκεινται παράδειγμα, τιμωρούμεναι μὲ τὸ αἰώνιον πῦρ. Ὁμοίως καὶ οὗτοι ἐνυπνιαζόμενοι τὴν μὲν σάρκα μιαίνουσι, τὴν δὲ ἐξουσίαν καταφρονοῦσι καὶ τὰ ἀξιώματα βλασφημοῦσιν.

Ἔχω ὅμως κατὰ σοῦ ὀλίγα, διότι ἔχεις ἐκεῖ τινὰς κρατοῦντας τὴν διδαχήν τοῦ Βαλαάμ, ὅστις ἐδίδασκε τὸν Βαλὰκ νὰ βάλῃ σκάνδαλον ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ὥστε νὰ φάγωσιν εἰδωλόθυτα καὶ νὰ πορνεύσωσιν.

Ἔχω ὅμως κατὰ σοῦ ὀλίγα, διότι ἀφίνεις τὴν γυναῖκα Ἰεζάβελ, ἥτις λέγει ἑαυτήν προφῆτιν, νὰ διδάσκῃ καὶ νὰ πλανᾷ τοὺς δούλους μου εἰς τὸ νὰ πορνεύωσι καὶ νὰ τρώγωσιν εἰδωλόθυτα. Καὶ ἔδωκα εἰς αὐτήν καιρὸν νὰ μετανοήσῃ ἐκ τῆς πορνείας αὑτῆς, καὶ δὲν μετενόησεν. Ἰδού, ἐγὼ βάλλω αὐτήν εἰς κλίνην καὶ τοὺς μοιχεύοντας μετ᾿ αὐτῆς εἰς θλῖψιν μεγάλην, ἐὰν δὲν μετανοήσωσιν ἐκ τῶν ἔργων αὑτῶν,

καὶ δὲν μετενόησαν ἐκ τῶν φόνων αὑτῶν οὔτε ἐκ τῶν φαρμακειῶν αὑτῶν οὔτε ἐκ τῆς πορνείας αὑτῶν οὔτε ἐκ τῶν κλοπῶν αὑτῶν.

Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἠκολούθησε, λέγων· Ἔπεσεν, ἔπεσε Βαβυλὼν πόλις μεγάλη, διότι ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὑτῆς ἐπότισε πάντα τὰ ἔθνη.

Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας, καὶ ἐλάλησε μετ᾿ ἐμοῦ, λέγων μοι· Ἐλθέ, θέλω σοὶ δείξει τὴν κρίσιν τῆς πόρνης τῆς μεγάλης τῆς καθημένης ἐπὶ τῶν ὑδάτων τῶν πολλῶν, μετὰ τῆς ὁποίας ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ ἐμεθύσθησαν οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας αὐτῆς.

διότι ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς ἔπιον πάντα τὰ ἔθνη, καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς ἐπόρνευσαν μετ᾿ αὐτῆς καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς ἐπλούτησαν ἐκ τῆς ὑπερβολῆς τῆς ἐντρυφήσεως αὐτῆς.

Καὶ θέλουσι κλαύσει αὐτήν καὶ πενθήσει δι᾿ αὐτήν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, οἱ πορνεύσαντες καὶ κατατρυφήσαντες μετ᾿ αὐτῆς, ὅταν βλέπωσι τὸν καπνὸν τῆς πυρπολήσεως αὐτῆς,

διότι ἀληθιναὶ καὶ δίκαιαι εἶναι αἱ κρίσεις αὐτοῦ· διότι ἔκρινε τὴν πόρνην τὴν μεγάλην, ἥτις ἔφθειρε τὴν γῆν μὲ τὴν πορνείαν αὑτῆς, καὶ ἐξεδίκησεν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῆς τὸ αἷμα τῶν δούλων αὑτοῦ.

Οἱ δὲ δειλοὶ καὶ ἄπιστοι καὶ βδελυκτοὶ καὶ φονεῖς καὶ πόρνοι καὶ μάγοι καὶ εἰδωλολάτραι καὶ πάντες οἱ ψεῦσται θέλουσιν ἔχει τὴν μερίδα αὑτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ μὲ πῦρ καὶ θεῖον· οὗτος εἶναι δεύτερος θάνατος.